Bουλγαροτουρκικές σχέσεις μια σύντομη ανάλυση

ardin-rixi

Του Γιώργου Χρηστίδη* από το Άρδην τ. 114

Οπως είναι γνωστό, οι βουλγαροτουρκικές σχέσεις βίωσαν κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του ’80 μια ιδιαίτερα σοβαρή κρίση. Όχι τόσο λόγω της συμμετοχής των δύο κρατών στους δύο αντίπαλους γεωπολιτικούς συνασπισμούς, όσο εξαιτίας της μαζικής εξόδου της τουρκικής μειονότητας, το καλοκαίρι του 1989, την οποία πυροδότησε η πολιτική αφομοίωσης που εφάρμοσε το καθεστώς Ζίβκοφ από τα τέλη του 1984 μέχρι και το 1989. Οι διεθνείς συνθήκες, ωστόσο, ήταν πλέον απαγορευτικές για τέτοιου είδους εγχειρήματα σε ευρωπαϊκό έδαφος και η συγκεκριμένη πολιτική, επισήμως, εγκαταλείφθηκε τον Δεκέμβριο του 1989.

Για την Άγκυρα, ο σημαντικότερος παράγοντας που καθόρισε την πολιτική της απέναντι στη Σόφια, τόσο στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όσο και αργότερα, ήταν η ίδρυση και η απρόσκοπτη συμμετοχή στην πολιτική ζωή του μειονοτικού κόμματος, Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερίες (ДПС). Η μειονότητα –η σημαντικότερη, ας μην ξεχνάμε, αριθμητικά, τουρκική μειονότητα στα Βαλκάνια– αντιμετωπιζόταν και αντιμετωπίζεται, έως και σήμερα, από την Άγκυρα ως το κυριότερο εργαλείο της επιρροής της στο εσωτερικό της Βουλγαρίας. Κάτι που εξηγεί και τις τελευταίες απροκάλυπτες παρεμβάσεις της, όπως θα δούμε και παρακάτω.

Από την άλλη πλευρά, η αποκατάσταση και βελτίωση των βουλγαροτουρκικών σχέσεων ήταν για τη Σόφια μονόδρομος, μετά το 1989. Η αποδόμηση, αρχικά, του Ανατολικού Συνασπισμού και η διάλυση, στη συνέχεια, της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης, σε συνδυασμό με την άσχημη κατάσταση της οικονομίας της, δεν άφηναν πολλά περιθώρια: η Βουλγαρία έπρεπε να βελτιώσει τις σχέσεις της με τη Δύση, τόσο για να καλύψει τις αυξανόμενες οικονομικές της ανάγκες, όσο και για να αντιμετωπίσει το οξύ κενό ασφάλειας, στο οποίο πλέον είχε βρεθεί. Στο πλαίσιο αυτό, ευρωπαϊκές χώρες, αλλά ιδιαίτερα οι ΗΠΑ, ξεκαθάρισαν στη Σόφια ότι θα έπρεπε να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Άγκυρα. Κάτι που υπενθύμισε και ο ηγέτης του ДПС, ο ΆχμΕντ Ντογκάν, όταν δήλωσε χαρακτηριστικά ότι, για τη Βουλγαρία, «ο δρόμος για την Ευρώπη περνάει μέσα από τον Βόσπορο» (1).

Το Μακεδονικό στο γεωπολιτικό τρίγωνο Ελλάδα-Σκόπια-Βουλγαρία

του Θόδωρου Ράκκα

Η συμφωνία των Πρεσπών κατέδειξε εμφαντικά την έλλειψη εμπέδωσης, από σημαντική μερίδα της εγχώριας ελίτ, των καταβολών και προεκτάσεων που έχει το Μακεδονικό ζήτημα, λόγω του σλαβικού Μακεδονισμού. Είναι χαρακτηριστικό, ότι κυριαρχεί μια γενικότερη τάση σε σχεδόν σύσσωμη την ελίτ της χώρας. Αυτή η τάση συνοψίζεται στην πρόκριση λύσης, ακόμα και μιας όχι τόσο ικανοποιητικής για τις ελληνικές θέσεις, έναντι της μη λύσης.

Τα κύρια επιχειρήματα είναι απ’ τη μία, η πάση θυσία ανάγκη διατήρησης της φυσικής ύπαρξης της ΠΓΔΜ. Απ’ την άλλη, η πεποίθηση ότι μέσω της οικονομικής αλληλεξάρτησης και της διάδοσης των ευρωπαϊκών ιδεωδών στη γειτονική χώρα, θα καμφθεί σταδιακά ο αλυτρωτισμός. Επίσης, κερδίζει χώρο η φιλελεύθερη ιδεοληπτική πεποίθηση, ότι μέσω της οικονομικής διείσδυσης, το γειτονικό κράτος θα καταστεί από φιλελληνικό έως και δορυφόρος της χώρας μας.

Όμως, απ’ ότι έχει δείξει η ιστορία, την οποία δυστυχώς αγνοούν πολλοί, οι Σλάβοι έχουν αρκετά ισχυρή πολιτισμική ταυτότητα και απορρίπτουν κάθε είδους εξελληνισμό. Απ’ ό,τι τους προφέρεται, απορροφούν αυτά τα οποία τους βοηθούν να γίνουν ισχυρότεροι και ύστερα στρέφονται εναντίον μας. Το διαπιστώνουμε ήδη από τον 10ο αιώνα, όταν ο Τσάρος Σαμουήλ ο Μέγας, στην επαύριον των δώρων του χριστιανισμού (με αυτοκέφαλη εκκλησία) και της αναγνώρισης του αυτοκρατορικού τίτλου, κατέστη υπαρξιακή απειλή για τον Μεσαιωνικό Ελληνισμό.

Το νόημα των βουλγαρικών πιέσεων προς τα Σκόπια

Του Κώστα Ράπτη

Η απόφαση του πρωθυπουργού της (προεδρεύουσας της Ε.Ε. το τρέχον εξάμηνο) Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ να ακυρώσει την προγραμματισμένη συνάντησή του στην Σόφια με τον πρόεδρο της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ, τον οποίο είχε ήδη υποδεχθεί ο Βούλγαρος ομόλογός του, Ρούμεν Ράντεφ αποτελεί ενέργεια σχεδόν πρωτοφανή στη διπλωματική πρακτική, η οποία εικονογραφεί τις πιέσεις που πρόκειται να δεχθεί το "απορριπτικό” στρατόπεδο της ΠΓΔΜ από τον διεθνή παράγοντα.

Όμως, όπως αποκαλύπτουν οι συνεχιζόμενες αντιδράσεις, η βουλγαρική κυβέρνηση ενήργησε κινούμενη και από ιδιαίτερα εθνικά συμφέροντα, ενώ το ζήτημα διεπλάκη και με εσωτερικές πολιτικές διαμάχες της Βουλγαρίας.

Σύμφωνα με την επίσημη αιτιολογία "η βουλγαρική κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν υπάρχει νόημα να την εκμεταλλεύονται για εσωτερικές πολιτικές διαμάχες των Σκοπίων. Η ένταξη της γειτονικής μας χώρας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ αποτελεί κλειδί για την μελλοντική ανάπτυξή της και η ένταξη αυτή δεν πρέπει να αμφισβητείται” όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση της κυβέρνησης.

Όψεις της βουλγαρικής κατοχής στην Ελλάδα*

Το Ποντίκι

του Βασίλη Μπρουντζάκη

Αυτές τις μέρες ξαναδιάβασα ύστερα από πολλά χρόνια «Τα Σιλό», ένα νεανικό βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, στο οποίο η υπόθεση, τουλάχιστον στο πρώτο μέρος του βιβλίου, διαδραματίζεται στην Καβάλα στα χρόνια της βουλγαρικής κατοχής (1941-1944). Πρόκειται για μια κατοχή που τρόπον τινά επισκιάστηκε από τη γερμανική.

Γράφει σχετικά ο Βασιλικός: «Για να γράψει κάποιος, πρέπει να έχει ένα έλλειμμα ή ένα τραύμα που προσπαθεί να το αντιμετωπίσει δια της γραφής. Για μένα ήταν η Κατοχή. Μικρό παιδί είχαμε φύγει με την οικογένειά μου από την Καβάλα και πήγαμε στη Θεσσαλονίκη γιατί φοβόμασταν τους Βουλγάρους…»

Έξοδος στο Αιγαίο

Όπως είναι γνωστό, η Βουλγαρία στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε σύμμαχος των δυνάμεων του Άξονα. Η βουλγαρική κυβέρνηση υπέγραψε την 1η Μαρτίου 1941 το Τριμερές Σύμφωνο με τη Γερμανία και την Ιταλία, έχοντας φροντίσει προηγουμένως να εξασφαλίσει ότι θα της παραχωρείτο η πολυπόθητη «έξοδος στο Αιγαίο»... Σε συνεργασία με τα γερμανικά στρατεύματα, ο βουλγαρικός στρατός εισέβαλε στη χώρα μας στις 20 Απριλίου 1941. Αρχικά κατελήφθησαν οι περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας και η ελληνική Θράκη, εκτός από μία έκταση στα ελληνικά σύνορα με την Τουρκία στον νομό Έβρου, που παρέμεινε υπό τον έλεγχο των Γερμανών. Μετά τη συνθηκολόγηση με την Ιταλία, η σφαίρα επιρροής της Βουλγαρίας στα ελληνικά εδάφη μεγεθύνθηκε και ο βουλγαρικός στρατός προωθήθηκε στην Κεντρική Μακεδονία μέχρι τον Αξιό, εξαιρουμένης της Θεσσαλονίκης και μιας έκτασης 20 μιλίων γύρω από αυτήν.

Σε δημογραφική κατάρρευση η Ελλάδα

του Αναστάσιου Λαυρέντζου

Πριν από λίγες μέρες μίλησα στη Βουλή για το δημογραφικό πρόβλημα, καλεσμένος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής Επιτροπής. Αξιοποιώντας αυτό το επίσημο βήμα, προσπάθησα να γνωστοποιήσω στην εθνική αντιπροσωπεία και στην κοινή γνώμη μια σειρά από στοιχεία, τα οποία περιγράφουν το μείζον ζήτημα: την επερχόμενη δημογραφική κατάρρευση του πληθυσμού στην Ελλάδα. Βασικές επισημάνσεις της ομιλίας μου ήταν οι εξής:

Με την είσοδο του 21ου αιώνα ο ελληνικός πληθυσμός εισήλθε σε μια πορεία συνεχούς αριθμητικής συρρίκνωσης και παράλληλης γήρανσης. Όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, πρόκειται για τερματική και όχι προσωρινή φάση δημογραφικής εξέλιξης, η οποία, αν δεν αλλάξουν οι τρέχουσες τάσεις, οδηγεί τη νεοελληνική κοινωνία προς το τέλος της. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός πληθυσμός το 2015 ήταν ήδη ο 6ος πιο γηρασμένος στον κόσμο, ενώ το 2030 αναμένεται να είναι ο 5ος με μέση ηλικία τα 49 έτη!

Η βασική αιτία αυτής της εν εξελίξει δημογραφικής κατάρρευσης του ελληνικού πληθυσμού είναι ο χαμηλός ρυθμός γεννήσεων, ο οποίος για τρεις και πλέον δεκαετίες έχει πέσει κάτω από την κρίσιμη τιμή των δύο περίπου παιδιών ανά γυναίκα (όριο για τη διατήρηση ενός πληθυσμού). Σήμερα, με την επιβάρυνση που έχει δημιουργήσει και η οικονομική κρίση, ο ρυθμός γεννήσεων είναι περίπου στα 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, συνυπολογιζομένων και των γεννήσεων αλλοδαπών (οι οποίες φτάνουν περίπου στο 17% του ετήσιου συνόλου).

ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ

Η βουλγάρικη προεδρία που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου, μιλώντας επί της ουσίας, ελάχιστα κοινά έχει με την ατζέντα των Βρυξελλών όπου κατά βάση κυριαρχούν δύο πολύ συγκεκριμένα θέματα: η προώθηση της τραπεζικής ένωσης και ο μετασχηματισμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Πρόκειται μάλιστα για θέματα που προκαλούν έριδες γιατί ενώ βρίσκονται υψηλά στην ημερήσια διάταξη του γαλλογερμανικού άξονα ώστε να προφυλαχθεί από επόμενες κρίσεις και να διασφαλίσει την υγεία του χρηματοπιστωτικού του συστήματος, μόνο ενθουσιασμό δεν προκαλούν στην περιφέρεια μιας και η υλοποίησή τους είναι η άλλη όψη της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων για την οποία μίλησε δημόσια η Άνγκελα Μέρκελ από τη Ρώμη, τον Μάρτιο του 2017.

Σύμπτωση ωστόσο, υπάρχει στο θέμα της προώθησης της ενσωμάτωσης στους Δυτικούς θεσμούς κι εν προκειμένω στην ΕΕ των Δυτικών Βαλκανίων. Συγκεκριμένα, της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, του Μαυροβουνίου, της Αλβανίας, της ΠΓΔΜ, του Κοσόβου και της Σερβίας. Η κυβέρνηση του Μπόικο Μπορίσοφ την επιζητά πασχίζοντας να αναβαθμίσει τη θέση της στη χερσόνησο του Αίνου καθώς θα εμφανιστεί να προσφέρει στις πολιτικές ελίτ των γειτονικών χωρών την πολυπόθητη ένταξη. Τι θα ήθελε ιδανικά η Σόφια; Τον ορισμό μιας σαφούς ημερομηνίας ένταξης ή την επιτυχή ολοκλήρωση, δηλαδή το κλείσιμο κάποιων κεφαλαίων στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ένταξης για εκείνες τις χώρες που οι διαπραγματεύσεις έχουν ωριμάσει (Σερβία και Μαυροβούνιο), έτσι ώστε παραδίδοντας τη σκυτάλη στη Γερμανία στις 30/6 που θα διαχειριστεί την επόμενη εξάμηνη προεδρία της ΕΕ να έχει να επιδείξει απτή πρόοδο κι όχι μόνο υποσχέσεις και φαντασμαγορικά γεγονότα όπως η σύνοδος που έχει προγραμματιστεί για τις 17 Μαΐου στη Σόφια μεταξύ των ηγετών της ΕΕ και των 6 κρατών της Δυτικής Βαλκανικής. Ή ακόμη και η στρατηγική διεύρυνσης που θα συζητηθεί στις 6 Φεβρουαρίου, η οποία ωστόσο δεν συμπεριλαμβάνει δεσμευτικές ημερομηνίες κι ορίζει την προοπτική ένταξης για μετά το πολύ …μακρινό 2025.

Ο Ελληνισμός, η Βουλγαρία και τα Σκόπια - Πού οδηγούν οι τελευταίες εξελίξεις στη Βαλκανική Χερσόνησο

Ινφογνώμων Πολιτικά

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στη Βουλγαρία σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση αποτελούμενη από το κεντροδεξιό GERB του πρώην και νυν πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ και από τον εθνικιστικό συνασπισμό που αποκαλείται «Ενωμένοι Πατριώτες».

Παρά την παρουσία δύο κομμάτων της ισχυρής μουσουλμανικής μειονότητας στις εκλογές της 26/3/2017, μόνο το ένα κατόρθωσε να εισέλθει στη Βουλή. Πρόκειται για το Κίνημα Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, το οποίο παλαιότερα υπήρξε κυβερνητικός εταίρος. Το δεύτερο, το DOST, το οποίο κατηγορήθηκε ως εκφραστής των τουρκικών συμφερόντων, έμεινε εκτός Βουλής. Για πρώτη φορά η πολιτική παρέμβαση της Αγκυρας στη βουλγαρική πολιτική σκηνή φαίνεται αποδυναμωμένη.

Η Βουλγαρία με τον νέο πρόεδρο Ράντεφ, υποστηριζόμενο από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, και τη νέα δεξιόστροφη κυβέρνηση δείχνει διατεθειμένη να παρεμβαίνει πιο δυναμικά στα βαλκανικά δρώμενα. Η αναταραχή στα Σκόπια και οι απαιτήσεις των Αλβανών για συγκυβέρνηση και ισότιμη παρουσία έχουν ανακινήσει το ενδιαφέρον της Σόφιας για ένα κράτος, το οποίο θεωρεί εθνολογικά και ιστορικά συγγενικό. Η Βουλγαρία έχει μεν αναγνωρίσει το κράτος με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», έχει όμως ρητά αρνηθεί να αναγνωρίσει την ύπαρξη «μακεδονικής εθνότητος». Οι Βούλγαροι ιστορικοί και πολιτικοί θεωρούν τους Σλάβους των Σκοπίων Βουλγάρους και χαρακτηρίζουν τον «μακεδονισμό» μία τεχνητή κατασκευή του Τίτο και του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Ελληνικές κομπίνες με... ΑΦΜ Βουλγαρίας

Πόσες είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη γειτονική Βουλγαρία; Πόσες από αυτές «μετανάστευσαν» πραγματικά τα τελευταία χρόνια και εμφανίζουν παραγωγική ή εμπορική δραστηριότητα και δεν είναι εταιρείες-σφραγίδες που ιδρύθηκαν με μοναδικό σκοπό την αγορά αυτοκινήτου, ακινήτου κλπ.;

Αλλά και εταιρείες για να εισπράττονται αμοιβές στη γειτονική χώρα για δραστηριότητες που γίνονται στην Ελλάδα, είτε για να αποφεύγονται φορολογήσεις είτε να παρακάμπτονται τα capital controls κλπ. Ή για εταιρείες που στήνονται για να πραγματοποιούνται τριγωνικές συναλλαγές, με εισαγόμενα προϊόντα από τρίτες χώρες με τελικό αποδέκτη την Ελλάδα, είτε με την επιδίωξη υπερτιμολογήσεων, είτε για την πληρωμή αρκετά μικρότερων φόρων (10% αντί του 29% στην Ελλάδα);

Σ' όλα τα παραπάνω υπάρχει συχνά ένα θολό τοπίο, ενώ τα όποια στοιχεία και διογκώνονται ή μικραίνουν ανάλογα, με επιδίωξη να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες.

Νούμερα της τάξης των 50-60.000 ελληνικών επιχειρήσεων στη Βουλγαρία, που έχουν ακουστεί τα τελευταία χρόνια ανήκουν στη χωρία των μυθευμάτων, μπερδεύοντας ίσως λανθασμένα ή σκόπιμα αυτά με τον αριθμό των τραπεζικών λογαριασμών που άνοιξαν Ελληνες στις τράπεζες της γειτονικής χώρας από την επιβολή των capital controls στις 29 Ιουνίου 2015 μέχρι σήμερα.

Χαμός με τις εταιρείες που ανοίγουν γραφεία στη Βουλγαρία - Ερχονται έλεγχοι

Σε σειρά εξαγγελιών για αυστηρούς ελέγχους και τσουχτερά πρόστιμα σε Έλληνες επιχειρηματίες που ανοίγουν εικονικές εταιρείες στη Βουλγαρία με στόχο της χαμηλότερη φορολογία, έχει αποδυθεί το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση.

Τα στοιχεία της ελληνικής πρεσβείας στη Σόφια που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα είναι εντυπωσιακά. Το 2015 υπήρξαν περίπου 2.000 νέες εγγραφές επιχειρήσεων, οι οποίες στο σύνολό τους δεν εμφανίζουν απασχολούμενο, ενώ δεν περιλαμβάνουν μεταφορά παραγωγικής ή εμπορικής δραστηριότητας. Μόνο τους τέσσερις πρώτους μήνες του 2016 εκδόθηκαν 1.500 νέα ΑΦΜ στη Βουλγαρία, τα περισσότερα εικονικά, αλλά και κάποια εξ αυτών με παραγωγική δραστηριότητα.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με την έκθεση του γραφείου οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στη Σόφια, εγγεγραμμένες και ενεργές επιχειρήσεις με ελληνική συμμετοχή ήταν κατά το α' τετράμηνο του 2016 περίπου 15.000, από 13.500 στα τέλη του 2015 και 9.000 το 2013.

Σύμφωνα με το newmony, όπως επισημαίνει η έκθεση της πρεσβείας, πολλές από τις εν λόγω εταιρείες έχουν ιδρυθεί με μοναδικό σκοπό την αγορά ακινήτου ή αυτοκινήτου και όχι οπωσδήποτε για τη μετεγκατάσταση παραγωγικών δραστηριοτήτων. Ακόμα και στην τελευταία περίπτωση ό,ως, στην πλειοψηφία τους πρόκειται για μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Εμείς θα πάμε στην Βουλγαρία. Εσείς πού θα πάτε;

Του Σάκη Μουμτζή

Η πρωτοφανής σε κυνισμό δήλωση του διοικητού του ΟΑΕΕ ούτε τυχαία ήταν, ούτε εκ παραδρομής. Φανερώνει το μίσος που τρέφει το στελεχικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ, για οτιδήποτε δεν είναι κρατικό. Η συγκεκριμένη δήλωση απλώς επιβεβαιώνει την εκτίμηση πως η φορολογική και ασφαλιστική πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποβλέπει στην εξαθλίωση της μεσαίας τάξης.

Γιατί η μεσαία τάξη είναι φορέας της αστικής ιδεολογίας της κοινωνικής ανέλιξης, της απόκτησης και κατοχής περιουσιακών στοιχείων, της βελτίωσης του τρόπου ζωής, αλλά συγχρόνως και της απαίτησης να απολαμβάνουν οι πολίτες αξιοπρεπείς παροχές από το κράτος. Όλα αυτά όμως είναι ιδιαιτέρως ενοχλητικά για μια σοσιαλιστική κυβέρνηση που στοχεύει, εκ της ιδεολογίας της, στην ισότητα προς τα κάτω και στην κοινωνική ισοπέδωση.

Και βέβαια, είναι βολική λύση γι΄αυτήν, η μετανάστευση των νέων, καθώς απαλλάσσεται από μια κοινωνική κατηγορία, που η παραμονή της στην Ελλάδα, μόνον προβλήματα θα της δημιουργούσε. Συνεπώς, η προτροπή του διοικητή του ΟΑΕΕ προς τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες  να εγκαταλείψουν την χώρα  και να εγκατασταθούν στην Βουλγαρία, απηχεί τις θέσεις και το κοινωνικό όραμα του ΣΥΡΙΖΑ για μια κοινωνία δημοσίων υπαλλήλων και εξαθλιωμένων και προλεταριοποιημένων αστών. Σε αυτό το όραμα δεν έχουν θέση οι παραγωγοί πλούτου.

Από... φορολογικό κόσκινο οι μπίζνες των Ελλήνων στη Βουλγαρία

ΣΤΟΧΟΣ ΝΑ ΑΝΑΚΟΠΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑ ΝΟΜΟΤΥΠΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ

Της Μαρίας Βουργάνα

Φορολογικούς ελέγχους στις επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων με έδρα τη Βουλγαρία επιστρατεύει το υπουργείο Οικονομικών, για να ανακόψει το κύμα νομότυπης φοροδιαφυγής με όχημα εταιρείες - «εικονικές ή πραγματικές»- που αποκτούν έδρα στη γειτονική χώρα.

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά πέρυσι μετά τα capital controls καταγράφεται μεγάλη άνθηση στη δημιουργία εταιρειών και στο άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών στη Βουλγαρία. Το 2015 ιδρύθηκαν ή μετέφεραν την έδρα τους στη Βουλγαρία 15.500 εταιρείες, αριθμός αυξημένος κατά 50% σε σχέση με το 2014, ενώ στο πρώτο τρίμηνο του 2016 οι επιχειρήσεις που «μετανάστευσαν» στη Βουλγαρία ανήλθαν σε 2.500. Μια άνθηση, η οποία όμως αποδεικνύεται ότι είναι «φούσκα», αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία σχεδόν οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων που δημιουργήθηκαν στη Βουλγαρία, είναι εταιρείες «σφραγίδες» και μόνο ΑΦΜ, που δεν έχουν καμία ουσιαστική οικονομική δραστηριότητα. Οι περισσότερες επιχειρήσεις που «μετανάστευσαν» στη Βουλγαρία δεν εμφανίζουν απασχολούμενο προσωπικό ή δεν μετέφεραν παραγωγική και εμπορική δραστηριότητα από την Ελλάδα, ενώ παράλληλα συνεχίζουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα στη χώρα μας.

Πρόκειται για το «μεγάλο κόλπο» που στερεί από το ελληνικό δημόσιο σημαντικά έσοδα, αφού ο «μύθος» της φυγής των ελληνικών επιχειρήσεων στη γειτονική χώρα στηρίζεται στις εταιρείες «φαντάσματα» που δημιουργούνται για να γίνονται τριγωνικές συναλλαγές, για να μεταφέρονται χρήματα εταιρειών και φυσικών προσώπων σε τραπεζικούς λογαριασμούς της γειτονικής χώρας παρακάμπτοντας έτσι τα capital controls, ακόμη και να αγοραστούν πολυτελή αυτοκίνητα και επενδυτικά ακίνητα με χαμηλούς φόρους.

Πολλές από τις ελληνικές επιχειρήσεις της Βουλγαρίας επιδίδονται σε τριγωνικές συναλλαγές γλιτώνοντας σημαντικά ποσά φόρου. Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: Ο Έλληνας επιχειρηματίας εισάγει προϊόντα από την Τουρκία ή την Κίνα, τα τιμολογεί στη βουλγαρική εταιρεία, και στη συνέχεια εξάγει το εμπόρευμα στην Ελλάδα πληρώνοντας για τα κέρδη του φορολογικό συντελεστή 10% αντί 29%.

8 Λόγοι που λέμε «όχι» στη Βουλγαρία

Ανεξάρτητη Κίνηση ΟΙκονομολόγων Ελλάδας

Όλοι μας έχουμε παρατηρήσει ένα κατακλυσμό διαφημίσεων στο internet , για την ίδρυση επιχειρήσεων στη Βουλγαρία. Τα σχετικά γραφεία προσφέρουν μία σειρά από λογιστικές και φορολογικές υπηρεσίες που περιλαμβάνουν «λύσεις» σε εταιρικό και προσωπικό επίπεδο, υπόσχονται χαμηλούς εταιρικούς φορολογικού συντελεστές, απόκτηση φορολογικής κατοικίας στη Βουλγαρία και άλλες «ευκολίες».

Η βιομηχανία αυτή σε σχέση με τη συγκεκριμένη χώρα είναι καθόλα τοξική και πρέπει να αποφεύγεται για τους ακόλουθους λόγους.

1. Brand Name

Η χώρα εγκατάστασης μίας επιχείρησης παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της. Αν κάποιος δεν δραστηριοποιείται στην αγορά της Βουλγαρίας, όπου προφανώς η χρήση μίας ημεδαπής οντότητας είναι πολλές φορές επιβεβλημένη, επενδύει σε μία δικαιοδοσία με μέτρια φήμη που πιθανώς να έχει αρνητικό αντίκτυπο στο εταιρικό του προφίλ. Ενδεικτικά, για την προσέλκυση πελατών και επενδυτών η Βουλγαρία δεν χαίρει της εκτίμησης της Αγγλίας, της Μάλτας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας ακόμα και της Κύπρου, στην οποία είναι εγκατεστημένες γνωστές πολυεθνικές εταιρείες από όλο τον κόσμο.

2. Δυσκολία στην επικοινωνία

Όποιος δραστηριοποιείται στη Βουλγαρία μπορεί να επιβεβαιώσει τα προβλήματα που υπάρχουν στην επικοινωνία με τα εκάστοτε γραφεία συμβουλευτικών υπηρεσιών λόγω διαφορετικής γλώσσας και κουλτούρας. Τα γραφειοκρατικά προβλήματα επεκτείνονται και σε επίπεδο νομιμοποιητικών εγγράφων, τα οποία είναι στα βουλγάρικα και όλα χρειάζονται μετάφραση και επικύρωση. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετές εταιρείες κυρίως της Βορείου Ελλάδος του κλάδου λογιστικής υποστήριξης και συμβουλευτικών υπηρεσιών έχουν εγκατασταθεί στη Βουλγαρία με στόχο να εξυπηρετήσουν και να επωφεληθούν από το μεγάλο κύμα εισροής κεφαλαίων στη γείτονα χώρα. Παρόλα αυτά, το επίπεδο υπηρεσιών τις περισσότερες φορές είναι χαμηλό και όπως προαναφέρθηκε περιορίζεται σημαντικά από τις υφιστάμενες διοικητικές δομές.

Η Βουλγαρία μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας

Νέα Κρήτη

Η Βουλγαρία επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την γεωπολιτική θέση της Ελλάδος. Πέραν από τις αυξανόμενες διμερείς συνεργασίες είναι εταίρος της στην Ε.Ε., στο ΝΑΤΟ, στον 
ενεργειακό χάρτη και στις μεταφορές μέσω της Εγνατίας οδού και των λιμένων Αλεξανδρούπολης, Καβάλας και Θεσσαλονίκης.

Στρατηγικοί διεθνείς οδικοί άξονες από Βόρειο Ευρώπη θα τη διασχίσουν και ήδη κατασκευάζονται έως τα ελληνικά σύνορα. Επί πλέον δέχεται, όπως η Ελλάδα, ισχυρές τουρκικές πιέσεις και κύματα προσφύγων.

Θα μπορούσε να είναι και ένα παράδειγμα στην οικονομική κρίση μας. Παρ’ ότι είναι μια από τις δύο φτωχότερες χώρες της Ε.Ε. με υποτυπώδεις ακόμη θεσμούς και διαφθορά, επέτυχε το 2015 να μειώσει το εξωτερικό χρέος της κατά 13,2% στο 70,5% του ΑΕΠ από το 92,1% του 2014.

Είναι 34,15 δις ευρώ, μεγάλο για τα μεγέθη της αλλά το ελληνικό χρέος είναι υπερδεκαπλάσιο. Κατά το πρώτο δίμηνο του 2016 η Σόφια αντιμετώπισε μια δίδυμη κρίση στις κρίσιμες σχέσεις της με την Τουρκία και με την ομόδοξη Ρωσία.
Η πρώτη ρυθμίζει σε σημαντικό βαθμό την λεπτή ισορροπία των πολιτικών κομμάτων της.
Η δεύτερη ρυθμίζει την ενεργειακή επάρκειά της: φυσικό αέριο, πυρηνικός σταθμός, διυλιστήριο και δίκτυα καυσίμων. 

Μένουμε Βουλγαρία

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Σάλος έχει ξεσπάσει στο προτεκτοράτο μετά την αποκάλυψη πως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου πληρώθηκε μέσω Βουλγαρίας, για συναυλία που έδωσε στην Ξάνθη, αν και αυτό δεν είναι παράνομο.

Προφανώς, οι κάτοικοι του προτεκτοράτου δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις έφυγαν από την Ελλάδα και πήγαν στην Βουλγαρία –ιδιαίτερα μετά τα capital controls-, ενώ πολλές ακόμα ετοιμάζονται να το κάνουν.

Δεν είναι μόνο οι επιχειρήσεις που φεύγουν για την Βουλγαρία αλλά και τα ΑΦΜ.

Μόνο τους τελευταίους μήνες, έφυγαν για την Βουλγαρία 60 χιλιάδες ΑΦΜ.

Επίσης, 10 χιλιάδες ΑΦΜ έφυγαν για την Κύπρο.

Στην πραγματικότητα, αυτά τα ΑΦΜ δεν έφυγαν μόνα τους. Είναι η Ελλάδα –με την απίστευτα υψηλή φορολογία και την βλακώδη οικονομική πολιτική- που διώχνει πολίτες και επιχειρήσεις από την Ελλάδα.

Και βέβαια, μαζί με τις επιχειρήσεις, φεύγουν και οι θέσεις εργασίας σε μια χώρα με την υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤ Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ «ΕΥΡΩΠΗ», Η ΕΛΛΑΔΑ ΟΧΙ

iskra

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*

Τα τελευταία 24ωρα οι οπαδοί της υποτέλειας στην ΕΕ επιχειρούν να πείσουν την κοινή γνώμη και τους εαυτούς τους ότι οι κλειστές τράπεζες είναι ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και όχι της ΕΚΤ.

Εκτός, από τα παιδαριώδη, νομικίστικα επιχειρήματα του τύπου “η κυβέρνηση υπέγραψε τα capital controls και όχι η ΕΚΤ”, τα οποία βρήκαν ανταπόκριση μόνο για λίγες ώρες στα μεσημερινιανάδικα της ενημέρωσης, το δεύτερο ανάχωμα ήταν η άποψη ότι η ΕΚΤ δεν οφείλει να διατηρεί την παροχή ρευστότητας στην Ελλάδα.

Δυστυχώς για άλλη μια φορά οι οπαδοί του ΝΑΙ σε όλα διαψεύστηκαν πρώτα και κύρια από τα πλέον συντηρητικά και νεοφιλελεύθερα έντυπα και αναλυτές της Ευρώπης και της Αμερικής.

Όπως αποδεικνύει το περιοδικό Forbes, και τοBloomberg η ΕΚΤ επέτρεψε στη Βουλγαρία, η οποία δεν είναι μέλος της ευρωζώνης, να δανειστεί με τα επιτόκια που προβλέπονται για όλες τις χώρες μέλη της νομισματικής ένωσης, τα οποία όμως δεν ισχύουν για την Ελλάδα που είναι μέλος.

“Είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι πλεονεκτήματα προσφέρει πλέον στην Ελλάδα η συμμετοχή της στην Ευρωζώνη” σχολιάζει η γνωστή δημοσιογράφος Frances Coppola επισημαίνοντας ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει πλέον τη χώρα μας με χειρότερους όρους από όσες χώρες χρησιμοποιούν το ευρώ χωρίς να είναι μέλη της ευρωζώνης.

Η ίδια επισημαίνει ότι θα θεωρούνταν αδιανόητο για την κεντρική τράπεζα της Μεγάλης Βρετανίας να διακόψει τη ρευστότητα στις τράπεζες της Σκωτίας. Αντιθέτως η ΕΚΤ το κάνει και μάλιστα όχι για οικονομικούς λόγους αλλά για πολιτικούς. Η ευρωζώνη καταλήγει η Coppola είναι πλέον μια τραπεζική δικτατορία που ελέγχεται από τραπεζίτες.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Washington Post επισημαίνει με ειλικρινή έκπληξη ότι “η ΕΚΤ κάνει ότι μπορεί για να σώσει το ευρώ σε όλες τις χώρες εκτός από την Ελλάδα” και εξηγεί πως όχι μόνο μπορούσε να αποτρέψει τον τραπεζικό πανικό αλλά αποφάσισε να τον ενισχύσει με μοναδικό στόχο να μην επιτρέψει στην Ελλάδα να επιτύχει οποιαδήποτε συμφωνία.

Ξένες επενδύσεις, μισθοί και φόροι

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Διονύση Ελευθεράτου

Μια ματιά σε Ελλάδα, Βουλγαρία και Τσεχία, με αφορμή την επιστολή ενός αναγνώστη

Από τον αναγνώστη Ορέστη Πα­σχαλινά λάβαμε ένα σχόλιο για το άρθρο Βουλγαρία «γιοκ», φά­ρος η Ιρλανδία (Πριν, 22/3/15). Το σχόλιο δίνει έναυσμα να επα­νέλθουμε στο θέμα των επενδύσεων και δη των ξένων. Ακόμη ειδικότερα, στο κλισέ σύμφωνα με το οποίο μια χώρα θα γίνει «Μέκκα» ξένων επεν­δύσεων, εάν εφαρμόσει τη βουλγαρική συντα­γή, της χαμηλότατης φορολογίας και των χαμη­λότατων μισθών.

Ο Ορ. Πασχαλινάς παραθέτει το εξής από­σπασμα από το άρθρο μας: «Τι κι αν οι ξένες επενδύσεις μειώ­νονταν διαρκώς στη Βουλγαρία; Η αρλουμπολογία απτόητη, επί των επάλξεων! “Ας διδαχθού­με από τους βόρειους γείτονες: έλληνες επιχειρηματίες κατα­λάμβαναν την πρώτη (σ.σ.: ενί­οτε δεύτερη ή τρίτη) θέση των επενδύσεων στη χώρα τους”. Η σκέψη ότι αυτό συνέβαινε επει­δή, απλούστατα, ήταν πενιχρό­τατος ή πλήρως αποκαρδιωτι­κός ο συνολικός όγκος των ξέ­νων επενδύσεων στη Βουλγα­ρία δεν περνούσε από τα μυα­λά των “παπαγάλων”. Κι αν περνούσε, εκεί θα σταματούσε. Δεν θα έφθανε μέχρι το στόμα ή το πληκτρολόγιο».

Γράφει ο αναγνώστης μας ως απάντηση:

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΨΑΧΝΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΓΩΓΟΥΣ, ΑΦΟΥ ΤΟΡΠΙΛΙΣΕ ΤΟΝ ΡΩΣΙΚΟ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Δεν τα υπολόγιζε έτσι ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ. Δεν φανταζόταν ότι θα είχε αξιόλογες πολιτικές απώλειες, όταν κατ' απαίτηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ αποφάσισε να μην επιτρέψει την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Σάουθ Στριμ. Αυτόν που θα έφερνε ρωσικό φυσικό αέριο από τη Μαύρη Θάλασσα στο βουλγαρικό έδαφος και το οποίο θα διοχετευόταν προς την Ιταλία και την Κεντρική Ευρώπη με δύο κλάδους. Ο ένας, ο γνωστότερος στους Ελληνες, θα κατευθυνόταν προς την Ιταλία μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας. Οδεύτερος κλάδος, λιγότερο γνωστός σε εμάς, θα διέσχιζε τη Βουλγαρία, τη Σερβία και μέσω Ουγγαρίας θα περνούσε στη Σλοβενία, πριν περάσει στην Αυστρία. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός το 2010 και το 2011 τορπίλισε τον κλάδο που θα περνούσε από τη χώρα μας, σε συνεργασία με τον Μπορίσοφ, ο οποίος έκανε ό,τι μπορούσε για να καταστήσει αδύνατη την κατασκευή και του άλλου κλάδου, ο οποίος θα πήγαινε μέσω Σερβίας. Τα κατάφερε. Αρχές Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Τουρκία, ο ίδιος ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε την οριστική εγκατάλειψη του σχεδίου κατασκευής του αγωγού Σάουθ Στριμ. Εξήγγειλε παράλληλα την κατασκευή ενός άλλου αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου, ο οποίος μέσω Ευξείνου Πόντου θα μεταφέρει αέριο στην ευρωπαϊκή Τουρκία. Με έκπληξη διαπίστωσε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός ότι η ματαίωση κατασκευής του Σάουθ Στριμ εξελήφθη από τη βουλγαρική κοινή γνώμη ως παταγώδης αποτυχία της φιλοαμερικανικής δεξιάς κυβέρνησης της χώρας.

Δεν ήταν δύσκολο να προβλεφθεί εκ των προτέρων ότι κάπως έτσι θα το θεωρούσε ο βουλγαρικός λαός, ο οποίος αφενός είναι έντονα φιλορωσικός και αφετέρου γνωρίζει ότι η Βουλγαρία εξαρτάται μέχρι στιγμής κατά 100% από το ρωσικό φυσικό αέριο. Εν πάση περιπτώσει, η κυβέρνηση της Σόφιας κατάλαβε ότι κάτι πρέπει να πει για να συγκαλύψει, όσο αυτό είναι δυνατόν, την πρόταξη εκ μέρους της των αμερικανικών ενεργειακών συμφερόντων εις βάρος των βουλγαρικών. Ως πρώτη κίνηση, η κυβέρνηση Μπορίσοφ προσπάθησε να καλλιεργήσει μια... «ελπιδοφόρα αβεβαιότητα» γύρω από τον ρωσικό αγωγό. «Δεν έχουμε λάβει ακόμη κανένα επίσημο σήμα από τη Ρωσία ότι τελείωσε το σχέδιο», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της βουλγαρικής κυβέρνησης Τόμισλαβ Ντόντσεφ, αρμόδιος για ενεργειακά θέματα, αφήνοντας να πλανάται ακαθόριστα η ελπίδα ότι μπορεί στη Μόσχα να σκέπτονται ακόμη και την αναβίωση του έργου. Στην πραγματικότητα, τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει. Σιγά μην ειδοποιούσαν και επίσημα οι Ρώσοι τους Βούλγαρους για κάτι που διακήρυξε δημοσίως ο ίδιος ο Πούτιν!

ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΕΓΙΝΕ... ΔΕΞΙΟΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΟΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Πραγματικό... «τσίρκο» είναι η κυβέρνηση που συγκρότησε ο και παλιότερα πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ,μπράβος της νύχτας και σωματοφύλακας πολιτικών προσωπικοτήτων, όταν δούλευε! Ο Μπορίσοφ έφτιαξε μια κυβέρνηση συνασπισμού του δικού του, δεξιού κόμματος (Κόμμα για μια Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας - GERB από το ακρωνύμιό του στα Βουλγάρικα) και ενός συνονθυλεύματος δεξιών και κεντροδεξιών κομματιδίων που συσπειρώθηκαν κάτω από μια ενιαία πολιτική ομπρέλα εκλογικής χρήσης και πήραν το όνομα Μεταρρυθμιστικό Μπλοκ. Μέχρις εδώ όλα φυσιολογικά. Η βουλγαρική βουλή, όμως, έχει 240 βουλευτές, άρα η κοινοβουλευτική πλειοψηφία διασφαλίζεται τουλάχιστον με 121 βουλευτές. Το GERB, το κύριο κόμμα της βουλγαρικής Δεξιάς, στις εκλογές της 5ης Οκτωβρίου 2014 πήρε μόνο 84 βουλευτές, αποσπώντας περίπου 33% των ψήφων. Προστιθέμενοι σε αυτούς οι 23 βουλευτές του Μεταρρυθμιστικού Μπλοκ (το οποίο πήρε γύρω στο 9%) κάνουν 107, πολύ μακριά από τους 121. Τον μαγικό αυτόν αριθμό δεν τον φτάνει η κυβέρνηση τουΠαρβάνοφ ούτε με τους 11 βουλευτές του σοσιαλιστή τέως προέδρου της δημοκρατίας Γκεόργκι Παρβάνοφ, ο οποίος αποσχίστηκε από τους Βούλγαρους σοσιαλιστές και προσκολλήθηκε στην.. Δεξιά του Μπορίσοφ, την κυβέρνηση του οποίου μάλιστα στηρίζει... αφιλοκερδώς, χωρίς να πάρει ο ίδιος ο Παρβάνοφ ούτε καν κάποιο σημαντικό υπουργείο! Ποιος ξέρει ποιες σκοτεινές πτυχές της ζωής του Παρβάνοφ ξέρει ο Μπορίσοφ, ίσως... Οι βουλευτές μέχρι τώρα έχουν φτάσει τους 118, εξακολουθώντας να υστερούν από τους 121. Ο Μπορίσοφ δεν δίστασε. Στράφηκε προς το Πατριωτικό Μέτωπο, ένα υστερικά ακροδεξιό νεφέλωμα κομματιδίων, οργανώσεων και προσωπικοτήτων, το οποίο πήρε στις εκλογές 19 βουλευτές.

Ο αριθμός αυτός λύνει το πρόβλημα του Μπορίσοφ, ακόμη και αν φύγει ο Παρβάνοφ. Οι θέσεις, όμως, του Πατριωτικού Μετώπου είναι άσ' τα να πάνε! Απαγόρευση χρήσης της τουρκικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας της τουρκικής μειονότητας της Βουλγαρίας, καταναγκαστική εργασία (!) για τους γονείς των παιδιών που δεν μιλούν Βουλγαρικά όταν φτάνουν στην ηλικία που πρέπει να πάνε σχολείο, στάθμευση συστοιχιών πυραύλων στα βουλγαρο-τουρκικά σύνορα και εν γένει μέτρα αναγκαστικού εκβουλγαρισμού της τουρκικής μειονότητας της Βουλγαρίας, η οποία αριθμεί περί το 10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας! Ο Μπορίσοφ δεν έδωσε υπουργεία στους ακροδεξιούς, εξαγόρασε το Πατριωτικό Μέτωπο μέχρι στιγμής μόνο με χρήματα και αυτήν την τακτική σκοπεύει να συνεχίσει. Ακόμη και η ΕΕ τον πιέζει προς την κατεύθυνση της μη υπουργοποίησης ακροδεξιών βουλευτών. Τώρα, βέβαια, το γεγονός ότι ο «σοσιαλιστής» Παρβάνοφ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Βουλγαρίας, δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργάζεται με πολιτικά υποκείμενα σαν αυτά του Πατριωτικού μετώπου, αποδεικνύει την πλήρη εξαχρείωση του πολιτικού κόσμου και της πολιτικής ηγεσίας της Βουλγαρίας.

ΕΣΩΣΑΝ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΕΡΙΞΑΝ ΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΤΗΝ... ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Χαμός την περασμένη εβδομάδα στη Βουλγαρία. Ορδές πανικόβλητων πολιτών στέκονταν επί ώρες σε ατελείωτες ουρές μπροστά στις βουλγαρικές τράπεζες για να σηκώσουν τις καταθέσεις τους πριν τους φάνε τα λεφτά οι τραπεζίτες. Αποκορύφωμα την Παρασκευή, μπροστά από τα υποκαταστήματα της τράπεζας FΙB. Μέχρι το μεσημέρι έχουν αποσυρθεί από την τράπεζα αυτή καταθέσεις ύψους περίπου400 εκατομμυρίων ευρώ. Το απομεσήμερο η τράπεζα σταματάει να δίνει χρήματα. Τα θησαυροφυλάκιά της έχουν αδειάσει. Ξυπνούν οι αναμνήσεις του 1996-1997, όταν και πάλι ο κοσμάκης είχε χάσει τις καταθέσεις του, καθώς οι βουλγαρικές τράπεζες είχαν χρεοκοπήσει. Η FΙB είναι η τρίτη σε μέγεθος τράπεζα της χώρας. Μία εβδομάδα νωρίτερα, έχει ήδη περάσει από τις 20 Ιουνίου 2014 υπό κρατικό έλεγχο και παραμένει έκτοτε κλειστή η τέταρτη βουλγαρική τράπεζα, η ΚΤΒ. Την περασμένη Παρασκευή, λοιπόν, υπό το κράτος της εφόδου των καταθετών στη FΙB, η κεντρική τράπεζα της Βουλγαρίας βγάζει ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει «απόπειρες αποσταθεροποίησης του κράτους τις τελευταίες ημέρες μέσω οργανωμένων επιθέσεων εναντίον βουλγαρικών τραπεζών». Η κυβέρνηση συνεργασίας όμως των σοσιαλιστών με το κόμμα της τουρκικής μειονότητας δεν αντέχει την πίεση. Καταρρέει. Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρόζεν Πλεβνέλιεφ ανακοινώνει την Παρασκευή την επικείμενη παραίτηση του σοσιαλιστήπρωθυπουργού Πλάμεν Ορεσάρσκι, ύστερα από συμφωνία των αρχηγών των κυριότερων βουλγαρικών κομμάτων.

Την Κυριακή, ο Βούλγαρος πρόεδρος ανακοινώνει τις λεπτομέρειες: θα διαλύσει το κοινοβούλιο στις 25 Ιουλίου, θα διορίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση και θα γίνουν νέες βουλευτικές εκλογές στις 5 Οκτωβρίου. Μόλις και μετά βίας άντεξε έναν χρόνο η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ανίκανου Ορεσάρσκι! Το ότι αυτή η τραπεζική κρίση στη Βουλγαρία ήταν απολύτως τεχνητή, είναι εξόφθαλμο. Ξαφνικά, σε όλους τουςυπολογιστές της Βουλγαρίας στάλθηκε ένα μήνυμα την περασμένη εβδομάδα με το εξής περιεχόμενο: τρέξτε αμέσως να πάρετε τα λεφτά σας από την τράπεζα FΙB γιατί καταρρέει από στιγμή σε στιγμή! Αυτή ήταν η αιτία που προκάλεσε τις αναλήψεις από τη FΙB! Αυτό δεν αλλάζει όμως το γεγονός ότι το βουλγαρικό τραπεζικό σύστημα οδηγήθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το έσωσε μόνο η παρέμβασητης ΕΕ, η οποία τη Δευτέρα δάνεισε κατεπειγόντως στη Βουλγαρία 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι έτσι κι αλλιώς οι βουλγαρικές τράπεζες έχουν δευτερεύουσα σημασία στη Βουλγαρία, καθώς το 70% (!) του τραπεζικού συστήματος της χώρας βρίσκεται στα χέρια ξένων τραπεζιτών. Η ιταλική τράπεζα Ουνικρέντιτ και η αυστριακή Ραϊφάιζεν ηγούνται των ξένων επικυριάρχων της βουλγαρικής τραπεζικής αγοράς. Τις ξένες τράπεζες που ελέγχουν το βουλγαρικό τραπεζικό σύστημα δεν τις άγγιξε καθόλου το κύμα απόσυρσης καταθέσεων.

Ο λαός έριξε την κυβέρνηση, αλλά στη… Βουλγαρία!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ο Μπορίσοφ πέτυχε όλους τους στόχους σε έλλειμμα, δημόσιο χρέος και ιδιωτικοποιήσεις που απαιτούσε η ΕΕ και κέρδισε την…ανατροπή του!

Tου Γ.Δελαστίκ

Υπέροχη χώρα από οικονομικής πλευράς είναι η Βουλγαρία, αν την κρίνει κανείς βάσει των κριτηρίων που έχει επιβάλει στην ΕΕ η Γερμανία, με τα οποία συμφωνεί βεβαίως και το ΔΝΤ. Θαυμάστε επιδόσεις: Ελλειμμα του 2012; Μόλις 1,5%!

Δημόσιο χρέος; Μόνο… 19,5%!!! Οχι, δεν έχει γίνει κανένα τυπογραφικό λάθος, το βουλγαρικό δημόσιο χρέος είναι 19,5% του ΑΕΠ. Απείρως χαμηλότερο δηλαδή από το δημόσιο χρέος της ίδιας της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Αμερικής, της Ιαπωνίας και οποιασδήποτε πανίσχυρης χώρας του πλανήτη μπορείτε να φανταστείτε. Ανατριχίλα ικανοποίησης αισθάνονται οι γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ διαβάζοντας αυτά τα νούμερα.

Υποδειγματικός μαθητής τους η Βουλγαρία – και μάλιστα χωρίς καμία τρόικα από το εξωτερικό. Ενας «ιδεολόγος» υπουργός Οικονομικών της εξοντωτικής λιτότητας, ο Συμεών Τζάνκοφ, και ένας πρωθυπουργός πρώην μπράβος της νύχτας, ο Μπόικο Μπορίσοφ, διασφάλιζαν την τήρηση ενός εξουθενωτικού μνημονιακού προγράμματος εντυπωσιακής οικονομικής και κοινωνικής αγριότητας, σε βαθμό που καθιστούσε εντελώς περιττό το Μνημόνιο ή την τρόικα ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ.