"Εμφύλιος" χαμηλής έντασης - Προς μια "Ελλάδα χωρίς Έλληνες"

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Με τον τρόπο που πολιτεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως εκπέμποντας καθεστωτική αλαζονεία, αδιαφορώντας για τις ευαισθησίες όσων τον υποστήριξαν, για την ηθική πτυχή της πολιτικής, έχει αδρανοποιήσει και μεγάλο μέρος της ίδιας της κοινωνικής βάσης του, η οποία δεν έχει πλέον διάθεση να κινητοποιηθεί για να τον σώσει. «Οι αριστεροί θα ρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ» μου προφήτευσε και είχε κάποιο δίκιο ένας συντηρητικός φίλος αρκετό καιρό πριν τις ευρωεκλογές.

Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η ταυτότητα του έθνους και η ταυτότητα του λαού ενώθηκαν, παράγοντας το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης. Μετά την Απελευθέρωση αντιπαρατέθηκαν, κάνοντας την Ελλάδα τη μόνη ευρωπαϊκή χώρα που γνώρισε έναν φοβερό Εμφύλιο Πόλεμο. Το αόρατο, ηθικό κόστος εκείνου του πολέμου πληρώνει και σήμερα η Ελλάδα, αφού η αστική παράταξη και οι Αγγλοαμερικανοί, για να τον κερδίσουν, συμπεριέλαβαν στο καθεστώς συνεργάτες των Γερμανών.

Και δεν ήταν κανένας άλλος παρά οι ίδιοι οι λαμπρότεροι εκπρόσωποι της αστικής παράταξης, που αγανάκτησαν στο τέλος με το καθεστώς, το οποίο είχε επιβληθεί και με τη δική τους συνδρομή. Ο κατ’ εξοχήν πολιτικός που βοήθησε στην εμπέδωση του αγγλικού (αργότερα αμερικανικού) ελέγχου στην Ελλάδα, ο Γεώργιος Παπανδρέου, είδε τους Αμερικανούς να τον ανατρέπουν, όταν αρνήθηκε το σχέδιο Άτσεσον για την Κύπρο.

Το εθνικό κράτος και οι μεταπράτες του «εκσυγχρονισμού»

του Μένιου Τασιόπουλου

Τα όσα δεινά βιώνει τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στο γεγονός ότι έπεσε στην παγίδα να υποτιμήσει την αξία και τη σημασία που έχει το εθνικό κράτος. Οι άρχουσες ελίτ που είχαν αναδειχθεί  μέσα από τις αναταράξεις και τις περιπλοκές της μεταπολεμικής ιστορίας δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Επέδειξαν αμηχανία στις στρατηγικές επιλογές τους για το μέλλον της χώρας.

Κουβαλώντας στους μάλλον αδύναμους ώμους τους μια ιστορία πολέμων, χρεοκοπιών και προπάντων εμφυλιοπολεμικών καταστάσεων, οι άρχουσες ελίτ θεώρησαν ως μοναδική επιλογή να εντάξουν την Ελλάδα στους μεγάλους δυτικούς συνασπισμούς και να την αφήσουν εκεί. Παράλληλα έδωσαν απόλυτη προτεραιότητα στις φιλοδοξίες και στις ματαιοδοξίες τους: πολιτικές, επιχειρηματικές, υπαρξιακές.

Με το πέρασμα των δεκαετιών, η αντίληψη της ενσωμάτωσης στην Ευρώπη έγινε εθνική ιδεολογία και κεντρικός άξονας διαμόρφωσης της εθνικής-κοινωνικής συγκρότησης. Γκρέμισαν θεσμούς, ήθη και έθιμα, παραδοσιακές αξίες και πολιτιστικά πρότυπα μόνο και μόνο για να εμπεδώσουν την μετριότητά τους ως αυθεντία. Έγιναν μεταπράτες ενός σχεδόν μηδενιστικού και ασύμβατου με τον Ελληνισμό εκσυγχρονισμού, στο όνομα πάντα του εξευρωπαϊσμού.

Η νέα αποικιοκρατική εποχή

analyst

Οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας δεν θα έχουν καν τη δυνατότητα να ανεξαρτητοποιηθούν κάποια στιγμή στο μέλλον από τις μητροπόλεις του κέντρου, αφού νόμιμα δεν θα τους ανήκουν ούτε τα εδάφη, ούτε οι επιχειρήσεις τους – ενώ ο έλεγχος των μαζών θα εξασφαλισθεί με την είσοδο νέων πληθυσμών και τη μετατροπή τους σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Ο βαθμός της ψηφοθηρικής πολιτικής νοοτροπίας των ελληνικών πολιτικών κομμάτων φαίνεται από το ότι, μόλις διαπιστώθηκε πως τα ποσοστά της Λίγκα του Βορά στην Ιταλία εκτοξεύθηκαν στο 30% στις δημοσκοπήσεις, όλες οι παρατάξεις ανακάλυψαν ξαφνικά το πρόβλημα του μεταναστευτικού στην Ελλάδα – παύοντας να το αποδίδουν σε ακροδεξιές αντιλήψεις.

Εν τούτοις, η άνοδος του ιταλικού κόμματος δεν οφείλεται τόσο στη μεταναστευτική του πολιτική, με τους μετανάστες να έχουν μετατραπεί ουσιαστικά στον «αποδιοπομπαίο τράγο» των οικονομικών προβλημάτων που προκαλεί η Γερμανία στην Ευρωζώνη (=στο εβραϊκό έθιμο της εκδίωξης ενός τράγου στην έρημο, αφού προηγουμένως είχαν μεταφερθεί σε αυτόν συμβολικά όλες οι αμαρτίες του ισραηλιτικού λαού), όσο στη θαρραλέα σύγκρουση του με την Ευρώπη και ιδιαίτερα με τη γερμανική κυβέρνηση.

Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από το ότι, κάτι ανάλογο είχε συμβεί με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας στις αρχές του 2015, όπου είχε εκτοξευθεί η δημοτικότητα του στα ύψη – για να καταρρεύσει αμέσως μετά τον επώδυνο συμβιβασμό του με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Ως εκ τούτου, η πραγματική εκλογική δύναμη του Ιταλού θα φανεί από τη στάση του στη συνέχεια, όσον αφορά την τήρηση των προεκλογικών του δεσμεύσεων τόσο στο μεταναστευτικό, όσο και στην οικονομία – εν πρώτοις με την κατάθεση του προϋπολογισμού στην ΕΕ στα μέσα του Οκτώβρη, όπου θα κονταροχτυπηθεί με τη Γερμανία με όπλο του την επιστροφή στη λιρέτα. Οι ελληνικές πολιτικές παρατάξεις πάντως θα ήταν καλύτερα να επικεντρωθούν στην κομματική διαφθορά – η οποία, εάν δεν καταπολεμηθεί, θα καταστρέψει εντελώς την Ελλάδα.

Εν χρεωκόπω Ελληνική Αποικία 2018 μ.Χ. (*)

του Κωνσταντίνου Κόλμερ 

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός
ίσως, ως νομίζει η φράου Μέρκελ, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε… Ευρωπαίο Μεταρρυθμιστή.

Όμως, το πρόσκομμα κι’ η δυσκολία
είναι πού κάμνουνε μία φασαρία
μεγάλη κάθε φορά οι Μεταρρυθμιστές
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν άν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για τις συντάξεις ρωτούνε κι’ εξετάζουν
και ευθύς στο νού τους περικοπές βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Το colpo grosso του ευρωιερατείου

του Σταύρου Λυγερού

Τώρα που τυπικά τα Μνημόνια αποτελούν παρελθόν, τώρα που οι εταίροι μας χειροκροτούν τον ελληνικό λαό για τις θυσίες του, έχει σημασία να θυμηθούμε το colpo grosso που το ευρωιερατείο έστησε σε βάρος των Ελλήνων. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από τα προφανή και στοιχειώδη που στην περίπτωσή μας παρακάμφθηκαν για να μην βρεθούν με μαύρες τρύπες οι ευρωπαϊκές τράπεζες που είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους ελληνικά ομόλογα, όπως εκ των υστέρων ομολόγησε και το Bloomberg.

Στον καπιταλισμό, λοιπόν, είναι κανόνας ότι μία χώρα που δεν μπορεί να πληρώσει τους δανειστές της χρεοκοπεί. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι πέφτει στα χέρια του ΔΝΤ. Το Ταμείο της επιβάλλει ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, συνδυασμένο με σαρωτικές αλλαγές νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης. Ταυτοχρόνως, όμως, επιβάλει στους δανειστές και το κούρεμα του χρέους. Κούρεμα σε ποσοστό που θα επιτρέψει στη χρεοκοπημένη χώρα να ξανασταθεί με κάποιον τρόπο στα πόδια της και να μπορέσει να πληρώσει το χρέος που θα παραμείνει μετά το κούρεμα.

Ας μην ξεχνάμε ότι στον καπιταλισμό ευθύνη δεν έχει μόνο ο δανειζόμενος, έχει και ο δανειστής. Εάν ήταν κάθε κράτος να πληρώνει το χρέος του, δεν θα υπήρχε διαφοροποίηση στο επιτόκιο δανεισμού. Η διαφορά στα επιτόκια δανεισμού αντανακλά ακριβώς τη διαφορά ρίσκου. Το κούρεμα, λοιπόν, ενός μη βιώσιμου δημόσιου χρέους είναι η τιμωρία του δανειστή, ο οποίος δεν υπολόγισε σωστά το ρίσκο, ή ρισκάρισε και έχασε.

Ο εχθρός των Ελλήνων

analyst

Με δεδομένη την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, καθώς επίσης τις προοπτικές για το μέλλον της εάν τηρηθεί το τεσσαρακονταετές μνημόνιο και δεν διαγραφεί ένα μέρος των χρεών της, η ελπίδα η δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία μορφή λιποταξίας – ενώ ο ισχυρισμός πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική δυνατότητα εκτός από την οδυνηρότερη μορφή χρεοκοπίας που βιώνουμε, είναι εντελώς ανόητος.

.

του Βασίλη Βιλιάρδου

Άποψη

Δεν υπάρχει καμία ελπίδα για την Ελλάδα – ενώ όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο καλύτερα. Η πατρίδα μας έχει εισέλθει στο τελευταίο στάδιο της οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, καθώς επίσης πολιτισμικής της κατάρρευσης – ενώ δεν υπάρχει κανένα απολύτως κόμμα στη Βουλή που να είναι σε θέση να ανταπεξέλθει με όλα αυτά τα προβλήματα.

Ειδικότερα, μόνο εάν γκρεμιστεί εκ βάθρων το υφιστάμενο σύστημα που μας έχει οδηγήσει έως εδώ, υπάρχει κάποια προοπτική για τη χώρα μας – αφού οτιδήποτε οικοδομηθεί επάνω στα σαθρά, βρώμικα θεμέλια του, είναι καταδικασμένο να ακολουθήσει την ίδια πορεία. Μία πορεία που μετέτρεψε την πατρίδα μας σε αποτυχημένο κράτος – εξευτελίζοντας τη διεθνώς με την πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της επαιτείας των κυβερνήσεων της.

Η μοναδική δυνατότητα πάντως να κόψει τα δεσμά της η Ελλάδα, με τα οποία δέθηκε χειροπόδαρα από την Τρόικα, είναι η ποινική δίωξη όλων όσων υπέγραψαν τα μνημόνια της καταστροφής – με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας. Μόνο τότε θα ήταν σε θέση να αμφισβητήσει όλες τις συμφωνίες που υπεγράφησαν – με την έννοια ότι δρομολογήθηκαν από πολιτικούς που ξεπούλησαν τη χώρα, αδιαφορώντας εντελώς για τους Πολίτες της. Διαφορετικά είναι δυστυχώς υποχρεωμένη να τις σεβαστεί – αφού έτσι αποδέχονται οι Έλληνες σιωπηρά ότι πρόκειται για δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις τους.

Η Ελλάδα της ντροπής

analyst

Η υπογραφή της επαίσχυντης και προδοτικής συμφωνίας των Πρεσπών είναι αποτέλεσμα της βούλησης του ξένου παράγοντα – όπως και η απέλαση των Ρώσων διπλωματών, που θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα.

.Ξένη δημοσίευση

– του Σάββα Καλεντερίδη

Είναι δομικό χαρακτηριστικό αυτής της χώρας. Μετά την αποικιοποίησή της μέσω του χρέους που προέκυψε από το πρώτο δάνειο που συνάψαμε με τους Άγγλους το 1823, δύο μόλις χρόνια μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, και τη δολοφονία του Καποδίστρια από τα ίδια κέντρα που εξέδωσαν το δάνειο, οι Έλληνες πολίτες δεν διεκδικήσαμε ποτέ και με αξιοπρεπή τρόπο την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Χύθηκαν ποταμοί αίματος στους εθνικούς αγώνες, όμως πάντα η Ελλάδα ήταν μια απολύτως εξαρτημένη χώρα – κυρίως από την Αγγλία, και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τις ΗΠΑ-Αγγλία.

Ο ξένος παράγοντας, δηλαδή οι Άγγλοι, απαίτησαν να δικαστούν με γελοίο κατηγορητήριο και να φυλακιστούν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας, με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα και εξαιτίας των σχέσεων που διατηρούσαν με τη Ρωσία! – Κρατήστε το αυτό.

Ο ξένος παράγοντας, για την ακρίβεια προτεστάντες, επέβαλαν το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, με καθοριστικές αρμοδιότητες στη διοίκησή της έναν ρωμαιοκαθολικό, τον Όθωνα, ενώ επέβαλαν και τον περιορισμό των μοναστηριών.

Ο ξένος παράγοντας επέβαλε τον Εθνικό Διχασμό, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει δύο κυβερνήσεις, μια της Αθήνας και μια της Θεσσαλονίκης.

Μετατρεπουν την Ελλαδα σε αεναη αποικια χρεους

Του Γεώργιου Παπασίμου 

Η συμφωνία του Eurogroup της 21ης Ιουνίου για το ελληνικό χρέος, ανεξαρτήτως του ονόματος που θα δώσει κάποιος σε αυτήν («αιματηρή μνημονιακή έξοδος» ή «τέταρτο Μνημόνιο»), αποτελεί την οριστική πράξη της μετατροπής της Ελλάδας σε αέναη «αποικία χρέους». Κατάσταση, που ξεκίνησε το 2010 με την ένταξη της χώρας στα Μνημόνια και δομήθηκε κατά την εννιάχρονη μνημονιακή κηδεμονία (τρία Μνημόνια), που εξαθλίωσε την ελληνική κοινωνία, διέλυσε την όποια στρεβλή οικονομική βάση της και άνοιξε τους «ασκούς του Αιόλου» για τα μείζονα εθνικά θέματα.

Πρόκειται για την επανάληψη του ιδίου «θλιβερού έργου», δηλαδή αυτού της πλήρους κατοχύρωσης των συμφερόντων των δανειστών-τοκογλύφων και της παράλληλης απουσίας κάθε ουσιαστικής αναπτυξιακής πρόνοιας για την χώρα και αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών της πηγών και των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων σε οικονομικό, αλλά και γεωπολιτικό επίπεδο.

Είναι η οριστική επικύρωση μιας ανελέητης μονεταριστικής πολιτικής, που θα οδηγήσει για πολλές δεκαετίες στην αφαίμαξη κάθε αναπτυξιακής δυνατότητας της Ελλάδας, με κεντρικό στόχο την εκποίηση όλου του εθνικού της πλούτου μέσω του Υπερταμείου. Παραλλήλως, εκποιείται και η ιδιωτική περιουσία της πλειονότητας του Λαού «αντί πινακίου φακής», μέσω της πώλησης όλων των «κόκκινων δανείων» σε ξένα funds και της επίσπευσης χιλιάδων ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

Είναι η ίδια πολιτική, που οδήγησε σε πολεμικού τύπου ύφεση επί εννέα συνεχόμενα έτη (στην παγκόσμια Ιστορία δεν συναντάται τέτοιο παράδειγμα). Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη σημερινή αναιμική ανάπτυξη 1,7%, και με τα προβλεπόμενα πρωτογενή πλεονάσματα, οδηγούν την Ελλάδα στο «βάραθρο» και στην αναπτυξιακή «πανωλεθρία».

Η λύση για την επόμενη ημέρα

analyst

Πρέπει να μείνουμε άπραγοι, περιμένοντας τη χρεοκοπία, τη δραχμή και την απόλυτη καταστροφή; Πόσο μάλλον όταν ενδιάμεσα θα υφαρπαχθεί η δημόσια και η ιδιωτική μας περιουσία, θα χαθεί ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας όπως στη Μακεδονία, στην Ήπειρο, στη Θράκη ή όπου αλλού, ενώ θα μετατραπούμε σε εξαθλιωμένους σκλάβους χρέους, με έναν αλλοιωμένο από την παράνομη μετανάστευση πληθυσμό;

.του Βασίλη Βιλιάρδου

Ανάλυση

Ο συνολικός δανεισμός της Ελλάδας από τον EFSF (δεύτερη δανειακή σύμβαση) είναι 130,9 δις €, με το τοκογλυφικό επιτόκιο του 3% (η Ισπανία πληρώνει 1,4% στις αγορές) – ενώ η αποπληρωμή του ξεκινούσε το 2023 και τελείωνε το 2056. Με την παράταση τώρα, τα 96 δις € θα αρχίσουν να πληρώνονται από το 2033 και θα εξοφληθούν το 2066 – όπου όμως θα επιβαρύνονται συνεχώς με 3% επιτόκιο που προφανώς θα αυξήσει το χρέος, παρά την επιμήκυνση. Με βάση τώρα τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ, το ελληνικό χρέος διαμορφώνεται ως εξής:

Ελλάδα αποικία χρέους

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Βλέποντας το επικοινωνιακο πανηγύρι που στήνεται αυτές τις μέρες και θα κορυφωθεί τον Αυγουστο, νιώθω ντροπή. Δεν είμαι οικονομικός αναλυτής ούτε έχω καποιες ιδιαίτερες γνώσεις οικονομίας απο τους περισσότερους απο εμας, όμως δε νομζω ότι χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να καταλάβει κάποιος ότι όλη αυτή η ιστορία με το βιώσιμο χρέος είναι μια κενή ρητορική. 

Ενα χρέος γύρω στο 120% μας έβαλε στα μνημόνια γιατί δεν ήταν βιώσιμο και ενα χρέος που περνάει το 170% του ΑΕΠ ειναι βιώσιμο και μας βγάζει απο τα μνημόνια. Δεν θέλει ειδικές γνώσεις για να καταλάβεις ότι κανένα χρέος δεν διαγράφεται όσο τα πλεονάσματα είναι στο 3.5 μέχρι το 2022 και μετά στο 2.2% μέχρι το 2060. Δεν θέλει γνώσεις για να καταλάβεις ότι πολιτική επιτήρηση, τριμηνιαίοι ελέγχοι, και λιτότητα ειναι μνημόνιο.

Το μνημόνιο είναι οι νόμοι που ψηφίστηκαν, τα εργασιακά δικαιώματα που χάθηκαν, οι φόροι που βαραίνουν επιλεκτικα συγκεκριμένες πληθυσμιακές αι επαγγελματικές ομάδες, η ανεργία που μας λένε ότι μειώθηκε οταν επι της ουσίας έχει γίνει «ευέλικτη» εργασία με 12ωρα που πληρώνονται γαι 4ωρα, όταν έχει γινει ημιαπασχόληση με μισθους 300 ευρώ, όταν ο εργοδότης σε υποχρεώνει να επιστρέφεις τα δωρα χριστουγέννων με την απειλή απόλυσης. 

Το αποκορύφωμα της τραγωδίας

analyst

Η κυβέρνηση εισέπραξε πράγματι ένα μέρος από τα τριάντα αργύρια για τη Μακεδονία, υπενθυμίζοντας πως έστειλε βιαστικά προηγουμένως την έγκριση της για την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ – ελπίζοντας βέβαια να μην έχει «μειοδοτήσει» και σε άλλα θέματα, όπως στο μεταναστευτικό, διαπράττοντας ένα ακόμη έγκλημα.

.

Ανάλυση

Εισαγωγικά η χθεσινή συμφωνία του γερμανικής κατασκευής Euro Group με την Ελλάδα, για την επίτευξη της οποίας μία ακόμη ελληνική κυβέρνηση ξεγύμνωσε την πατρίδα μας προσφέροντας ότι έχουμε και δεν έχουμε, καθώς επίσης δεσμεύοντας μας για τα πάνω από σαράντα χρόνια (99 τα περιουσιακά μας στοιχεία) συμπεριλαμβάνει τα εξής:

(1) Ελάφρυνση του χρέους: Επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής ενός ποσού ύψους 96 δις € από τη δεύτερη δανειακή σύμβαση κατά δέκα χρόνια, με την ταυτόχρονη πρόβλεψη μίας περιόδου χάριτος επίσης δέκα ετών, κατά την οποία η Ελλάδα δεν θα πληρώνει τόκους – κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικά ζητούμενο: με την ονομαστική διαγραφή τουλάχιστον του 50% του χρέους, την οποία δικαιούμαστε μετά το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων και τη μοναδική στην ιστορία καταστροφή μίας χώρας εν καιρώ ειρήνης από την Τρόικα.

(2) Υπόλοιπο δόσεων της τρίτης δανειακής σύμβασης: Συνολικά 15 δις € που θα αυξήσουν ανάλογα το χρέος (!), οπότε η εκταμίευση θα φτάσει στα 61,9 δις € από τα 86 δις € που είχαν συμφωνηθεί – γεγονός που σημαίνει πως θα χαθούν 24,1 δις €, για τα οποία έχουν ψηφισθεί ήδη μέτρα! Εξ αυτών τα 9,6 δις € θα οδηγηθούν στο «μαξιλάρι» των διαθεσίμων – το οποίο θα φτάσει στα 24,1 δις € μαζί με αυτά που έχει ήδη συγκεντρώσει η κυβέρνηση (από την έκδοση ομολόγων, από τα repos, από την αποστράγγιση των ταμείων, των τραπεζικών καταθέσεων κοκ.). Έτσι εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση του δημοσίου για τουλάχιστον 22 μήνες, χωρίς νέο δανεισμό – σύμφωνα με τις δηλώσεις.

Το ρόδινο μέλλον της αποικίας

analyst

Αυτό που δεν έχει τελειώσει είναι το αποτέλεσμα των μέτρων, το οποίο θα βιώνουμε σταδιακά τα επόμενα χρόνια – αφού επιλέχθηκε μία οδύνη δίχως τέλος με την κυλιόμενη χρεοκοπία, αντί ένα οδυνηρό τέλος.

του Αλέξη Ζακυνθινού

Επικαιρότητα

Εμείς τουλάχιστον δεν έχουμε καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι, το μέλλον της Ελλάδας θα είναι ρόδινο – αφού αποκλείουμε να διακινδυνεύσουν οι Γερμανοί τις επενδύσεις, καθώς επίσης τις επιχειρήσεις τους στη χώρα. Για παράδειγμα, δεν πρόκειται να χάσουν τα χρήματα που έδωσαν για την εξαγορά του ΟΤΕ, των 14 αεροδρομίων (τα οποία χρηματοδότησαν με δάνειο από την Alpha Bank που εμείς διασώσαμε, με δικά μας χρήματα) κοκ. – ούτε να θέσουν σε κίνδυνο εταιρείες τους σαν τη Lidl, την Praktiker κλπ. Αντίθετα θα εξαγοράσουν πολλές άλλες, ειδικά τις κοινωφελείς όπως τη ΔΕΗ – ενώ θα επεκταθούν στις τουριστικές επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τη βαριά βιομηχανία της χώρας.

Οι Γερμανοί δεν θα διακινδυνεύσουν ούτε τις επενδύσεις που διενεργήθηκαν με επιδοτήσεις της ΕΕ, όπως τις εθνικές οδούς που συνεχίζουν να κατασκευάζονται και να εγκαινιάζονται, τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κοκ. – αφού γνωρίζουν πολύ καλά πόσο ωφέλιμες θα είναι για τη μελλοντική ανάπτυξη της χώρας (ΤΟΥΣ).

Ο απόλυτος εξευτελισμός της αποικίας

analyst
.

Η γερμανική κυβέρνηση, πιστεύοντας πως για να κυριαρχήσει σε έναν λαό πρέπει πρώτα να τον εξευτελίσει εντελώς, ακόμη και με τη χρήση των σύγχρονων, οικολογικών κρεματορίων, όπως είναι η φτωχοποίηση του, έχει κάνει ήδη το επόμενο βήμα – αναρτώντας το τέταρτο μνημόνιο στο διαδίκτυο, το οποίο πλέον δεν θα συνοδεύεται από καμία δανειακή σύμβαση (ηχητικό).

.

«Για να μην ξεχνάμε: Ελληνισμός σημαίνει ιδέες, αρχές και αξίες. Ελληνισμός σημαίνει αγάπη, ειρήνη, ελευθερία. Ελληνισμός σημαίνει δικαιοσύνη και ήθος. Ελληνισμός σημαίνει αλήθεια, γνώση, όραμα, λογική. Ελληνισμός σημαίνει έρευνα και αναζήτηση. Ελληνισμός σημαίνει τέχνες και επιστήμες. Ελληνισμός σημαίνει πρόοδο, ισότητα, αξιοκρατία, δημιουργία και έκφραση. Ελληνισμός σημαίνει γενναιότητα, θάρρος, αυταπάρνηση, φιλοπατρία και φιλανθρωπία. Ελληνισμός σημαίνει χαμόγελο, ευγένεια, καλοσύνη. Ελληνισμός σημαίνει προσφορά, φιλοξενία, αποδοχή, αλληλεγγύη και σεβασμό. Ελληνισμός σημαίνει μέτρο, κάλος και αρμονία. Ελληνισμός σημαίνει Φως αιώνιο, άσβεστο και ζωογόνο.

Εις αντιδιαστολή του Ελληνισμού, ανθελληνισμός σημαίνει σκότος, φόβο και υποταγή. Ανθελληνισμός σημαίνει εξουσία, πόλεμο, εκδίκηση, τιμωρία. Ανθελληνισμός σημαίνει επιβολή, δουλεία, βία και οδύνη. Ανθελληνισμός σημαίνει υλισμό, θράσος, απληστία. Ανθελληνισμός σημαίνει συμφέρον, αρπαγή, κλοπή και καταπάτηση. Ανθελληνισμός σημαίνει ψεύδος, αδικία, αγνωμοσύνη, κοροϊδία και φθόνο. Ανθελληνισμός σημαίνει εγωισμό, αμάθεια, διακρίσεις, ρατσισμό και υπερβολή. Ανθελληνισμός σημαίνει όλεθρο, καταστροφή και όνειδος» (πηγή).

.

Ανάλυση

Η Ελλάδα θα τα καταφέρει – πάντοτε τα κατάφερνε στη μακραίωνη ιστορία της. Αρκεί να πάψει να αποδέχεται τους γερμανικούς εξευτελισμούς της γερμανικής πλέον Ευρωζώνης. Αρκεί να κατανοήσουν κάποια στιγμή οι Έλληνες πως είναι τα πρώτα θύματα του 1ου παγκοσμίου πολέμου με οικονομικά όπλα, με νικητή μέχρι στιγμής στην Ευρώπη τη Γερμανία – καθώς επίσης πως ανέκαθεν η Γερμανία κέρδιζε όλες τις μάχες, αλλά έχανε τον πόλεμο. Φυσικά η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει με τη σημερινή κυβέρνηση, η οποία στο ξεκίνημα της το 2015 είχε δύο μόνο επιλογές:

Η μοίρα της αποικίας χρέους

O στόχος είναι να γίνουμε καταναλωτές ξένων προϊόντων και τα γκαρσόνια της Ευρώπης, με την ευρεία έννοια του όρου – ενώ αργότερα, όταν εξαγορασθεί η Ελλάδα σε εξευτελιστικές τιμές από τους δανειστές της και εγκαταστήσουν εδώ τις επιχειρήσεις τους, η παροχή φθηνής εργασίας υπό τριτοκοσμικές συνθήκες, αφού διαφορετικά δεν θα τους συμφέρει να επενδύσουν.

Επικαιρότητα 

Όπως είναι γνωστό, το ΑΕΠ εξαρτάται από τον πληθυσμό μίας χώρας – ο οποίος όταν μεγεθύνεται το αυξάνει, ενώ όταν περιορίζεται το μειώνει. Αυτός είναι ο λόγος που για να κριθεί σωστά μία χώρα υπολογίζεται το κατά κεφαλήν ΑΕΠ – επειδή δεν επηρεάζεται από τις αυξομειώσεις του πληθυσμού. Από την άλλη πλευρά αναφερόμαστε σε ανάπτυξη, όταν το ΑΕΠ είναι ανοδικό, θετικό – ενώ στην αντίθετη περίπτωση μιλάμε για ύφεση. 

Στα πλαίσια αυτά, με δεδομένη τη ραγδαία μείωση του πληθυσμού της χώρας, λόγω κυρίως της μαζικής μετανάστευσης των νέων (αν και συμβάλλει το θλιβερό γεγονός πως οι θάνατοι έχουν υπερβεί πλέον τις γεννήσεις), είναι φυσικό επακόλουθο να μειώνεται το ΑΕΠ – οπότε να επηρεάζονται αρνητικά η κατανάλωση, η ανάπτυξη, τα έσοδα του δημοσίου κοκ. 

Από την άλλη πλευρά, οι υπερβολικοί φόροι, σε συνδυασμό με την κατακόρυφη άνοδο των ασφαλιστικών εισφορών, καθώς επίσης του κόστους διαβίωσης, τροφοδοτούν σε μεγάλο βαθμό την παραοικονομία – η οποία φυσικά δεν καταγράφεται. Αποτελεί δε βασικό οικονομικό κανόνα με διεθνή ισχύ το ότι, από ένα σημείο και μετά οι υψηλότεροι φορολογικοί συντελεστές έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των φόρων που εισπράττονται. 

Κοινωνικός και εθνικός προβληματισμός

analyst

Καμία Ελληνίδα και κανένας Έλληνας δεν πρέπει πια να μένουν αδρανείς, παρακολουθώντας αμέτοχοι την προβλεπόμενη καταστροφή – αφού όλοι έχουμε κάτι να προσφέρουμε, αγαπώντας πραγματικά τη χώρα μας.

του Βασίλη Βιλιάρδου

Ανέκαθεν θεωρούσα πως η πράξη είναι σημαντικότερη από τη θεωρία, σε κάθε περίπτωση πολύ πιο ενδιαφέρουσα και αποτελεσματική – έχοντας ως εκ τούτου επιλέξει τον επιχειρηματικό κλάδο αντί τον πανεπιστημιακό, παρά την αγάπη μου για την οικονομική επιστήμη. Δεν έχω δε ποτέ ασχοληθεί με την πολιτική, ούτε με το δημόσιο, ξεκινώντας τη συγγραφή οικονομικών αναλύσεων λίγο πριν το ξέσπασμα της κρίσης – όπου φαινόταν καθαρά πού οδηγούταν η Ελλάδα, παρά τις δεκάδες λύσεις που είχε στη διάθεση της, από την εσωτερική χρηματοδότηση (άρθρο) έως το μηδενισμό του χρέους με δικά της μέσα (ανάλυση), εάν δεν ήθελε να προβεί έγκαιρα σε αναβολή πληρωμών, μετατρέποντας τα χρέη της σε ένα νέο εθνικό νόμισμα (φυσικά με μία 100% δική της κεντρική τράπεζα και όχι με την ΤτΕ).

Σήμερα όμως, με την κοινωνία σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης, με την Ελλάδα να κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με πολιτικά κόμματα που έχουν υποταχθεί πλειοψηφικά στις εντολές της γερμανικής Τρόικα, άρα στα μνημόνια που τεκμηριωμένα οδηγούν στο γκρεμό, οι λύσεις είναι πολύ περιορισμένες – ενώ ο χρόνος που απομένει ακόμη για την υιοθέτηση τους ελάχιστος. Έχοντας αναφερθεί σε μία από αυτές στην ανάλυση μου «Πάνω από όλα η Ελλάδα», δεν βλέπω κανένα κόμμα που να είναι πρόθυμο να την εφαρμόσει – κατά την άποψη μου επειδή ο πεπατημένος δρόμος των μνημονίων εξασφαλίζει καλύτερα τα προνόμια των πολιτικών, μη έχοντας καθόλου ρίσκο για τους ίδιους.

Στα πλαίσια αυτά συμμετείχα σε αρκετές συζητήσεις εξαιρετικά ικανών Ελλήνων, οι οποίοι ήθελαν να δραστηριοποιηθούν δημιουργώντας ένα κόμμα που να εκπροσωπεί όλους όσους έχουν παρόμοια θέση με εμένα: το ότι δηλαδή η πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων δεν οδηγεί πουθενά, πως τα μνημόνια αποτελούν το πρόβλημα και όχι τη λύση, ενώ η Ελλάδα κινδυνεύει πολύ σοβαρά να αφανισθεί ως κράτος και ως Έθνος μετατρεπόμενη σε μία γερμανική αποικία.

Χαιρετίσματα στους συγκρατούμενους στο Στρατόπεδο του Χρέους.

Outside the Wall

Του Σταμάτη Στεφανάκου

Έχετε αναλογιστεί τι είναι μια φυλακή; Πως λειτουργεί; Πως διοικείται; Πως ζούνε οι έγκλειστοι; Ας επεκτείνουμε την έννοια μιας φυλακής χωρίς κάγκελα, χωρίς τοίχους. Με τι θα έμοιαζε; Με ένα ανοικτό στρατόπεδο.

Σήμερα θα κάνουμε μαζί ένα ταξίδι μέσα σε αυτή την ιδιότυπη φυλακή. Θα περιγράψω όσο μπορώ πιο αδρά τι συμβαίνει όταν η φυλακή απλώνεται στο μέγεθος ας πούμε μια περιοχής με σαφή γεωγραφικά όρια. Ας πούμε ως παράδειγμα στο μέγεθος του Στρατόπεδο του Χρέους , στο μέγεθος, ας πούμε της Ελλάδος.

Ας ξεκινήσουμε με τον κόσμο που ζει μέσα στο Στρατόπεδο. Θα ξεκινήσω από την κορυφή της τροφικής αλυσίδας πηγαίνοντας προς τον βάση.

Στην κορυφή, βρίσκεται η Διοίκηση. Πολλά προνόμια, χρήμα, σχετική ασφάλεια και εννοείτε και "τυχερά". Το προσωπικό που την απαρτίζει χωρίζεται σε αυτό που φαίνεται και σε αυτό που κινεί τα νήματα. Αυτό που φαίνεται προκύπτει από. ψηφοφορίες από τους έγκλειστους και προέρχεται από συγκεκριμένες ολιγαρχικές μειοψηφικές κλίκες, σαφώς εγκεκριμένες από το προσωπικού που δεν φαίνεται. Οι κλίκες αυτές όταν ανεβαίνουν στην Διοίκηση μετά από ψηφοφορία μπορούν να διορίσουν μέλη τους ή φίλα προσκείμενα πρόσωπα σε διάφορες θέσεις ώστε να καλύπτουν χαμηλόβαθμες θέσεις. Μερικές φορές μερικά μέλη τους γίνονται ο αποδιοπομπαίος τράγος για κάποιο διάστημα, έτσι για να υπάρχει ψευδαίσθηση δικαιοσύνης και ταπεινότητας.

Η αναβάθμιση της πρωσικής αποικίας

analyst

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Η διπλή αναβάθμιση της Ελλάδας από την Fitch, η οποία επιβεβαιώνει  τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία, εκτιμάται ότι θα αποτελέσει θετικό καταλύτη στην αγορά ελληνικών ομολόγων και στο χρηματιστήριο – με άμεση επίδραση στην εισροή ξένων επενδυτικών κεφαλαίων, στη δυναμική του χρηματοπιστωτικού συστήματος και σε επιχειρηματικούς σχεδιασμούς.

Η συνολική θετική επίδραση θα φανεί σε ορίζοντα μερικών μηνών, σε συνάρτηση με  τις εξελίξεις στα μέτωπα της τρίτης αξιολόγησης και των συζητήσεων για ελάφρυνση χρέους. Ο αμερικανικός οίκος δίνει εμμέσως και πολιτικούς «πόντους» στην κυβέρνηση,  καθώς  εκτιμά στην ανάλυση του ότι, ο πολιτικός κίνδυνος περιορίζεται. Με αυτή την διατύπωση υποστηρίζει εμμέσως πλην σαφώς πως ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες πρόωρων εκλογών τουλάχιστον μέχρι τον Αύγουστο  του 2018 – όπου ολοκληρώνεται το τρέχον πρόγραμμα και η χώρα θα βγει από τα μνημόνια.

Το μέλλον της αποικίας και των σκλάβων χρέους

analyst

του Ιάκωβου Ιωάννου

Η σημερινή κυβέρνηση, η οποία είναι το «ερμαφρόδιτο κατασκεύασμα» της επιθετικής κατάληψης της μειοψηφικής αριστεράς από το πλειοψηφικό ΠΑΣΟΚ που εκδίωξε τελικά το βασικό της πυρήνα και συνεργάστηκε με την εθνικιστική δεξιά, τάσσεται σταθερά υπέρ των μνημονίων – έστω με τη μέθοδο του «τράβα με και ας κλαίω».

Όσον αφορά τις «απειλές» του πρωθυπουργού, σύμφωνα με τις οποίες προϋπόθεση για να εφαρμόσει τα μέτρα που υπέγραψε για το 2019 και το 2020, όπου μάλλον δεν θα κυβερνάει ο ίδιος, είναι να έχουν αρχίσει ήδη να εφαρμόζονται τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος που θα συμφωνηθούν μετά την ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης, καλύτερα να μην τις σχολιάσουμε – μεταξύ άλλων επειδή μόνο και μόνο η λέξη «μεσοπρόθεσμα» τις αναιρεί, ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που παριστάνει το λιοντάρι, βάζοντας αμέσως μετά την «ουρά κάτω από τα πόδια του».

Από την άλλη πλευρά, η αξιωματική αντιπολίτευση τοποθετείται φανατικά υπέρ των μνημονίων, προσποιούμενη ότι διαφέρει επειδή ισχυρίζεται πως υπάρχει ένα άλλο μείγμα πολιτικής – μέσω του οποίου τα μνημόνια θα μπορούσαν να είναι υποφερτά, καθώς επίσης πως η οικονομία μας θα είχε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί αποτελώντας μία μοναδική ιστορική εξαίρεση, παρά τα τεράστια χρέη και την ολοκληρωτική απώλεια της πιστοληπτικής της ικανότητας. Τα δικά της ΜΜΕ πάντως ονειρεύονται εκλογές – έχοντας την ψευδαίσθηση πως η κυβέρνηση θα παραιτηθεί, επιτρέποντας τους τη νομή της εξουσίας.

Το αγαπημένο παιδί της Μέρκελ

ardin-rixi

Του Γ.Κ. από την Ρήξη που κυκλοφορεί

Ο Τσίπρας έχει αναδειχθεί στον εκλεκτό της Μέρκελ, για πολλούς λόγους. Ο πρώτος και κύριος είναι το ότι, με την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, τον Γενάρη του 2015, εκπλήρωσαν οι συριζαίοι ορισμένους από τους στόχους της γερμανικής πολιτικής. 

Πρώτον, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, να κόψουν τα φτερά ενός κινήματος που, αρχίζοντας από τις πλατείες της Μαδρίτης, το κίνημα 15ης Μαΐου, όπως ονομάστηκε, απειλούσε να ανατρέψει τη «γερμανική τάξη» στην Ευρώπη.

Η άνοδος του Σύριζα και η παταγώδης αποτυχία του να ανατρέψει αυτή την τάξη, που επισφραγίστηκε με το δημοψήφισμα του Ιούλιου του 2015, αποδυνάμωσε το ευρωπαϊκό μέτωπο της απόρριψης – κυρίως σε ό,τι αφορά την Ισπανία: 

Οι Ποδέμος, μετά το ελληνικό ναυάγιο, δεν κατόρθωσαν να ανατρέψουν τον Ραχόι ενώ είναι βέβαιο πως, αν είχαν προηγηθεί οι εκλογές στην Ισπανία, η ιστορία της Ευρώπης και της Ελλάδας θα ήταν διαφορετική. Γι’ αυτό και ο Σόιμπλε και η Μέρκελ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να πέσει ο Σαμαράς και να έρθει ο Αλέξης πολύ πριν τις ισπανικές εκλογές. Το ελληνικό παράδειγμα λειτούργησε εν τέλει ως φόβητρο στην υπόλοιπη Ευρώπη και ως αντιπαράδειγμα.

Η γενιά της καταστροφής και της ντροπής

analyst

Δεν είναι ντροπή να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας μία θλιβερή αποικία, έρμαιο των δανειστών της; Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε εμείς, για τα τραγικά μας λάθη; Δεν πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι;

«Θυμηθείτε και προετοιμαστείτε: Όταν στύβεις μία λεμονόκουπα έως ότου δεν έχει πια καθόλου χυμό, την πετάς στα σκουπίδια«.

της Σερένας Νομικού

Άποψη

Έχω την εντύπωση ότι, είμαστε μία από τις πλέον εγωιστικές γενιές που έχουν περάσει ποτέ από την Ελλάδα. Πιθανόν λόγω αυτού ακριβώς του εγωισμού και της βρώμικης ιδιοτέλειας μας, έχουμε «εκθρέψει» τη διαφθορά σε ολόκληρο το δημόσιο βίο. Επί πλέον, επιλέγαμε συνεχώς ανίκανες, προδοτικές κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η πατρίδα μας στην καταστροφή.

Όσον αφορά τα παιδιά μας, αφενός μεν τους έχουμε στερήσει εντελώς την αυτοτέλεια και τη μαχητικότητα, αφετέρου τα πλημμυρίσαμε με ανασφάλειες. Επιδεινώσαμε δε κατά πολύ τις δυνατότητες τους να επιβιώσουν μόνα τους, χωρίς τη δική μας στήριξη, στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζούγκλα που κατασκευάσαμε τις τελευταίες δεκαετίες. Όσο για όλα όσα τα διδάξαμε με τις πράξεις μας και όχι με τα λόγια, είναι καλύτερα να μην αναφερθώ.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, θέλουμε να τους κληρονομήσουμε μία υποδουλωμένη χώρα, έρμαιο των δικτατόρων δανειστών της, με δημόσια και ιδιωτικά χρέη που είναι αδύνατον ποτέ να πληρωθούν. Με την ανεργία στη στρατόσφαιρα, με τις επιχειρήσεις στο καναβάτσο, με το σύστημα υγείας ετοιμοθάνατο και με τα σχολεία διαλυμένα.