Φινλανδία: Σπίτι σε κάθε άστεγο

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Της Αθηνάς Λεβέντη

Η χώρα που αντί να αναλώνεται στο να διαχειρίζεται «το φαινόμενο των αστέγων», αποφασίζει να το σταματήσει

Η Φινλανδία είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα όπου το πρόβλημα των αστέγων έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια και μάλιστα όχι με προσωρινές λύσεις όπως ξενώνες και σπίτια φιλοξενίας. Στο τέλος του 2015 ο αριθμός των αστέγων ήταν για πρώτη φορά κάτω από 7.000 ενώ ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει και τους ανθρώπους που ζουν προσωρινά με φίλους και συγγενείς, οι οποίοι αποτελούν το 80% του συνόλου των αστέγων. Που οφείλεται η εξέλιξη αυτή; Κατά κύριο λόγο σε ένα εθνικό πρόγραμμα που έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει μόνιμα σπίτια σε όλους.

Το πρότζεκτ φροντίζει ώστε να βρίσκει φθηνά καταλύματα ή να κτίζει σπίτια για εκείνους που δεν μπορούν να έχουν την δική τους κατοικία και τελικά, μακροπρόθεσμα αυτό όχι μόνο είναι πιο οικονομικό αλλά έχει και περισσότερα οφέλη για τους ανθρώπους.

ΕΝΑΣ (ΑΚΟΜΑ) ΝΕΚΡΟΣ…

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*    

Χτες στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους, ένας ακόμα άστεγος βρήκε το θάνατο. Ο θάνατος φαίνεται να προήλθε από εγκαύματα καθώς είχε ανάψει φωτιά για να ζεσταθεί από τον χιονιά…

Στην Ελλάδα των χιλιάδων άστεγων, σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 2011 από την  ΕΛΣΤΑΤ υπάρχουν 6.384.353 κατοικίες. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία το 35,3% των κατοικιών αυτών είναι κενές και οι περισσότερες βρίσκονται στις περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας.

Την ώρα όμως που πάνω από 2.000.000 κατοικίες είναι κενές (με εκατοντάδες χιλιάδες από αυτές να βρίσκονται στην Αθήνα), χιλιάδες είναι οι άστεγοι στους δρόμους και ακόμα περισσότερες χιλιάδες οι οικογένειες που η οικονομική καταστροφή εξωθεί κι αυτές στο δρόμο, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν στεγαστικά δάνεια και ενοίκια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΕ στα κράτη – μέλη της υπάρχουν πάνω από 4 εκατομμύρια άστεγοι.

Όμως: Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» στην ΕΕ των 4 εκατομμυρίων αστέγων υπάρχουν 11 εκατομμύρια σπίτια που είναι άδεια.

Ειδικότερα, στην Ισπανία των εκατοντάδων χιλιάδων εξώσεων τα κενά σπίτια είναι περισσότερα από3,4 εκατομμύρια. Στη Γαλλία αγγίζουν τα 2,4 εκατομμύρια. Στην Ιταλία πάνω από 2 εκατομμύρια. Στη Γερμανία τα κενά σπίτια ανέρχονται στα 1,8 εκατομμύρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ξεπερνούν τις700.000. Μάλιστα σύμφωνα με την έρευνα του  Guardian, το ένα τρίτο των σπιτιών που είναι άδεια βρίσκονται στην πιο ακριβή περιοχή του Λονδίνου, το «Billionaires Row». Στην Πορτογαλία οι άδειες κατοικίες ξεπερνούν τις 730.000.

Η λογική απάντηση στο ερώτημα «γιατί φτιάχνονται τα σπίτια» θα ήταν – προφανώς – για να μένουν οι άνθρωποι. Αμ, δε!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ (ΩΣ ΤΟ 2065)

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*

Ω της φιλανθρωπίας! Οι τράπεζες που βουτάνε τα σπίτια του κοσμάκη, όπως περιδρόμιαζε τα ζεστά ψωμάκια ο Γαργαντούας, οργανώνουν φιλόπτωχες «δράσεις»! Ελα, καλέ μου άνθρωπε να σου πάρουμε το σπιτάκι κι ύστερα πάρε να πιπιλίσεις αυτό το γλυφιτζουράκι, να σου πάνε τα φαρμάκια, κάτω. Κυνισμός; Κυνισμός και χυδαιότης.

Οι τράπεζες! πάνε τα νοικοκυριά για διακανονισμό στα χρέη τους, «καλώς ήρθατε» τους λέει η Τράπεζα, «λουκουμάκι θα πάρετε;», και τους ετοιμάζει έναν διακανονισμούλη επί τα χείρω μούρλια! Δεν έχουν καταλάβει ακόμα (;) τι ετοιμάζουν στον εαυτό τους οι Τράπεζες που χώνουν πονηρές ρήτρες στους διακανονισμούς; «Τα άπληστα υποκαταστήματα, όμορφα καίγονται», τραγουδάει το μελίρρυτο τραγουδάκι της γκιλοτίνας, τον χαβά τους οι γιάπηδες. «Δράσεις» (ω, του βαρβαρισμού) για αυτούς που κάνουν φτωχούς, οι φιλόπτωχοι, «δράσεις» για τα θύματα του Μνημονίου τα ΜΜΕ που υποστηρίζουν το Μνημόνιο, πρώτος – πρώτος το ΣΚΑΪ, θα σας πάρουνε το σπιτάκι; ελάτε να σας δώσουμε ένα παιχνιδάκι! σας φάγανε το μισθό, τον αφήσανε μισό; no problem κι εγώ τα ίδια κάνω με τους δικούς μου εργαζόμενους, τσίμπα ένα φυστικάκι τώρα. Το μάζεψαν για σένα με τα χεράκια τους καλές φιλάνθρωπες κυρίες των ανωτέρων προαστίων. Υποκρισία; όχι μόνον! Κυνισμός και χυδαιότης! Και αποβλάκωση: δες τον δημοσιογράφο με τον πετσοκομμένο μισθό με τι θέρμη υποστηρίζει το Μνημόνιο;! Που θα του φάει και τον υπόλοιπο! Που θα τον πετάξει κι αυτόν στον δρόμο σαν έρθει η ώρα του. Αποβλάκωση; όχι μόνον. Και ανηθικότητα.

Οι φαβέλες της Αθήνας*

Το Ποντίκι

Σε «αποθήκες» ανθρώπινων ψυχών και απαγορευμένους χώρους για τους κατοίκους έχουν μετατραπεί τα κεντρικά πάρκα της Αθήνας, με κυβέρνηση και δήμο να βολεύονται από τα αυτοσχέδια παραπήγματα που κρύβουν το πρόβλημα των χιλιάδων αστέγων πίσω από θάμνους και φυλλωσιές

Τσαντίρια και αυτοσχέδια παραπήγματα που φιλοξενούν τους απόκληρους της οικονομικής κρίσης, τους τοξικοεξαρτημένους και τους μετανάστες μιας ανύπαρκτης για το θέμα πολιτικής αντιμετώπισης, έχουν κατακλύσει τα πάρκα της Αθήνας, μετατρέποντάς τα σε ιδιότυπες φαβέλες.
Στο Πεδίον του Άρεως, τον λόφο Φινοπούλου, το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα και τον λόφο Φιλοπάππου η κατάσταση είναι απελπιστική, με τον δήμο και την πολιτεία να σφυρίζουν αδιάφορα και επί της ουσίας να δηλώνουν αδυναμία να αντιμετωπίσουν τόσο το πρόβλημα των χιλιάδων αστέγων όσο και το πρόβλημα της πλήρους υποβάθμισης των πνευμόνων πρασίνου στις ξεχασμένες γειτονιές της Αθήνας, όπως είναι η Κυψέλη, η Ακαδημία Πλάτωνα και ο Κολωνός.

Οι κάτοικοι είναι πεπεισμένοι ότι κυβέρνηση και δήμος βολεύονται να κρύβεται το πρόβλημα πίσω από τα δέντρα και τις φυλλωσιές. Βολεύονται με τα τσαντίρια και τα παραπήγματα που έχουν στηθεί μέσα στα πάρκα, τα οποία έτσι κι αλλιώς συστηματικά απαξιώνουν εδώ και χρόνια δήμος και περιφέρεια. Και είναι οι ίδιοι κάτοικοι που προσφέρουν χείρα βοηθείας στους αστέγους με εβδομαδιαίο συσσίτιο, όπως συμβαίνει για παράδειγμα εδώ και χρόνια στο Πεδίον του Άρεως.

Πριν το τέλος του Ελληνικού Κοινοβουλευτικού Πολιτεύματος

triklopodia

Aπό τον Γιάννη Αγγέλου

Λίγο πριν την κατάρρευση της Τρίτης Επανίδρυσης του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος από την επανασύσταση της Ελλάδας σε Κράτος, βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι σε μία στυγνή Δικτατορία με
βαθιές ρίζες συνενοχής σε όλο το εύρος του Πολιτικού μας Κόσμου αλλά και των Συνδικαλιστών.

Μια δικτατορία που ασκεί ασφυκτικά την πίεση της στους Έλληνες. Και προκαλεί ένα
κοινωνικό αναβρασμό που αρχίζει να θυμίζει ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί.

Μία βόλτα στις κεντρικές -κι όχι μόνο- συνοικίες των Αθηνών είναι αρκετή για να επιβεβαιώσει τη συνεχιζόμενη, από πλευράς Κυβερνητικής Τρόικας, της πιο απάνθρωπης πολιτικής που εφαρμόστηκε σε χώρα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε κάθε κτίριο που εγκαταλείπεται και σφραγίζεται η κεντρική του πόρτα, μετατρέπεται η είσοδός του σε καταφύγιο των νέο άστεγων και των νεόπτωχων αυτής της πόλης.

Αναφέρομαι στην Αθήνα, των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, γιατί εδώ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αναφέρομαι στην πρωτεύουσα της χώρας, που επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες τουριστών για να θαυμάσουν τον Παρθενώνα… Και κάτω από τους πρόποδες της Ακρόπολης, γύρω τριγύρω, συναντά ο περαστικός όλο και περισσότερους ανθρώπους, που με τεντωμένο το χέρι ζητούν βοήθεια.
Όχι γιατί δε θέλουν να εργαστούν, αλλά γιατί δε βρίσκουν να εργαστούν.

Νεο-άστεγοι, τα απόβλητα παιδιά της αποικίας-χρέους

ardin-rixi.gr

Δημοσιοποιήθηκαν χθες τα αποτελέσματα της έρευνας «Οι άστεγοι στην Ελλάδα του 2012» που διεξήγαγε η ΜΚΟ Κλίμακα (περισσότερα βλέπε εδώ). Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012 στο στην Αθήνα, και περιλάμβανε δείγμα 214 αστέγων.

Τα πορίσματα διαφέρουν σημαντικά από τις προηγούμενες έρευνες, κάτι που καταδεικνύει το πόσο πολύ έχει επηρρεάσει η επίταση της κρίσης τη σύνθεση και τα χαρακτηριστικά του φαινομένου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, παρατηρείται έντονη μεταβολή της ηλικιακής σύνθεσης, καθώς ένα 80% είναι άτομα παραγωγικής ηλικίας, κάτι που δεν συνέβαινε παλαιότερα. Σ’ ένα ποσοστό 60,7% ανήκουν στις ηλικίες μεταξύ 41-55, ενώ ένα άλλο 24.40% είναι μεταξύ 26 και 40.

Το 64.8% των ερωτηθέντων, είναι άστεγοι για λιγότερο από δύο χρόνια, δηλαδή ζουν στους δρόμους από τα τέλη του 2010. Σε ό,τι αφορά στην εθνολογική τους σύνθεση, ένα 89.7% είναι Έλληνες, ενώ μόνον ένα 10,3% αλλοδαποί –σε αντίθεση με την παραφιλολογία που συναντούμε συνήθως σε αρκετά από τα ΜΜΕ.

Εικονικό χρήμα

Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μυ

  Άγιες μέρες και τα media μας λένε πως κρατάμε την ανάσα μας απ την αγωνία. Θα ρθει δε θα ρθει η δόση, θα μας σώσουν ή θα μας αφήσουν στη μοίρα μας, μας συμπάθησε ο Σόιμπλε, ή εξακολουθεί να μας βλέπει με μισό μάτι. Μήπως, όμως τελικά, δεν σκεφτόμαστε πια όπως μας λένε τα media ότι σκεφτόμαστε; Μήπως κάποιοι (πάρα πολλοί) από εμάς, έχουν σοβαρότερα προβλήματα από το αν θα γίνει η λογιστική εκταμίευση του πακτωλού των δισεκατομμυρίων τα οποία απλώς θα ανάψουν σε κάποιες οθόνες και αυτόματα θα σβήσουν δίχως ν αγγίξουν κανέναν στον πραγματικό κόσμο...

Στον πραγματικό κόσμο, δεν μετρούν οι εικονικές εκταμιεύσεις. Σ αυτόν τον κόσμο της πραγματικότητας, αν δεν έχεις στο χέρι το χρήμα, μένεις χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς περίθαλψη, χωρίς σπίτι.