Με θέμα τον Πάνο Καμμένο

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Το είχαμε δει, ήδη, από την στιγμή που στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας αναδείχθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αστραπιαία αντιλαμβανόμενος ο Πάνος Καμμένος ότι το "μπόλιασμα" της μήτρας της Δεξιάς που αποτελεί η ΝΔ με Κεντροδεξιά στο ύφος/στις τοποθετήσεις, είχε σπεύσει να θυμίσει ότι εκείνος ήταν που συγκράτησε εν πολλοίς τον ΣΥΡΙΖΑ από τον πειρασμό του Grexit.

Οπότε, εννοούσε, ας γνωρίζουν οι τυχόν βέροι Δεξιοί - όσοι δεν αρκούνται στον Άδωνι Γεωργιάδη αλλά θέλουν κάτι στο πιο βαρύ - ότι υπάρχει και η οδός των ΑνΕλλήνων. Δεν χρειάζεται δηλαδή ο βέρος δεξιός να φλερτάρει πλέον με την Χρυσή Αυγή. Στους ΑνΕλλήνες μπορεί να βρει και ακραία έκφραση και συνωμοσιολογία αρκετήν και περισσήν εθνικοφροσύνη...

Αλλά και όταν, αναγκασμένος να καλοδεχτεί την ΝΑΤΟϊκή αρμάδα στο Αιγαίο ως Υπουργός Εθνικής Αμύνης έσπευσε να αφιερώσει εκείνο το άλμα στο κενό στους δύστυχους τους νεκρούς του Agusta Bell στην Κίναρο, φάνηκε ότι ήταν έτοιμος για πολλά. Ύστερα όμως... το ξανασκέφθηκε και  εξαφανίσθηκε συνειδητά από το προσκήνιο.

Οπότε, από την παραδρομή του Γιάννη Μουζάλα να αποκαλέσει "Μακεδονία" την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (αυτή είναι η "δική μας" επίσημη ονομασία), πήρε την ευκαιρία να χτίσει αποστασιοποίηση από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η χλωμή στήριξη ΣΥΡΙΖΑ στον Γ. Μουζάλα, συν η άβολα προσεκτική βολή της Ν.Δ. κατά Μουζάλα, "βόλεψαν" την κατάσταση ωθώντας τον ίδιο τον Μουζάλα σε υποβολή παραίτησης. Θα δούμε την έκβαση. Όμως, μέχρι τότε, ο Π. Καμμένος  όχι μόνο σούρνει την Κυβέρνηση από την μύτη -  και πού να ανοίξουν τώρα οι αληθινές Τουρκικές διεκδικήσεις! - αλλά και επικαθορίζει τα όρια του "εθνικού" μέσω της Ν.Δ. Κρατώντας, ταυτόχρονα, ανοιχτές όλες τις προοπτικές ανοιχτές για τον εαυτό του.

Αναμένεται τώρα η τελική θέση/στάση των ΠΑΣΟΚ/ΔηΣυμπ, των Ποταμίσιων αλλά και.... των Ευρωπαίων "εταίρων". Οι οποίοι, κάποια στιγμή, ήταν "κάθετα αντίθετοι" προς την παρουσία Καμμένου στην Κυβέρνηση κρίσης...

economia