Οι δέκα χειρότερες τεχνικές βασανισμού και θανάτου στην ιστορία

Οι τεχνικές βασανισμού και θανάτου, που χρησιμοποιήθηκαν στην ιστορία του ανθρώπου και κυρίως κατά το Μεσαίωνα, θα σε κάνουν να χάσεις τον ύπνο σου (Pics)

Από τη γκιλοτίνα στον πυρακτωμένο γάντζο, τον "ισπανικό γάιδαρο" και τους διαμελισμούς. Οι τεχνικές βασανισμού και εκτέλεσης, που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας και μοιάζουν βγαλμένες από τους χειρότερους εφιάλτες του ανθρώπου.

10. Η Γκιλοτίνα

Μια από τις πιο συνηθισμένες μεθόδους εκτέλεσης κατά τον Μεσαίωνα ήταν η γκιλοτίνα. Το θύμα τοποθετούνταν πάνω σε μια ξύλινη σανίδα και από πάνω του κρέμονταν από ένα σκοινί μια κοφτερή λεπίδα, που όταν αφήνονταν από τον δήμιο έπεφτε με δύναμη στον αυχένα. Αξίζει να σημειωθεί ότι καθώς ήταν ο πιο σύντομος τρόπος θανάτου και ο λιγότερο επίπονος οι ίδιοι οι μελλοθάνατοι ζητούσαν να εκτελεστούν με αυτόν τον τρόπο.

Σε αμερικανογερμανική τανάλια

Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μηλάκα

Μπορεί να μην έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα στοιχεία, αλλά ο σκληρός ανταγωνισμός είναι το κύριο χαρακτηριστικό των σχέσεων ΗΠΑ - Γερμανίας αυτήν την περίοδο. Τα στοιχεία που συνθέτουν το παζλ της κομψής, κατά τα λοιπά, σύγκρουσης είναι πάμπολλα: Από το αμερικανικό «σεντράρισμα» της Siemens για αθέμιτο ανταγωνισμό (λαδώματα ανά την υφήλιο) μέχρι το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων ακόμη και της Μέρκελ από αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, και από τις αποκαλύψεις των σκανδάλων της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας μέχρι και τις χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ παγκόσμιες δημοσιογραφικές έρευνες που οδήγησαν σε αποκαλύψεις των περιβόητων αρχείων ξεπλύματος μαύρου χρήματος στον Παναμά. Αποκαλύψεις που θίγουν πρώτα και κύρια ευρωπαϊκές (και γερμανικές) τράπεζες.

 

Η ελληνική υπόθεση, δηλαδή η διαχείριση της ελληνικής χρεοκοπίας, είναι επίσης ανάμεσα σ’ αυτά τα ζητήματα που συνθέτουν κομμάτια του αμερικανογερμανικού ανταγωνισμού. Ενός ανταγωνισμού που – ας μην το ξεχνάμε – εξελίσσεται στον «εύθραυστο» ελληνικό σβέρκο…

Ε.Ε. - ΔΝΤ: ΣΤΙΒΟΥΝ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ, ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΣΑΝ ΛΕΜΟΝΟΚΟΥΠΑ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

iskra

Όλα δείχνουν και ιδιαίτερα μετά την τροπή που παίρνουν οι διαπραγματεύσεις για το πακέτο των 9 δισ., 5,4 + 3,6 Plus, ότι ο Αλ. Τσίπρας θα έχει πολύ κακό πολιτικό τέλος. Πολύ χειρότερο απ' αυτό τουΓΑΠ και του Α. Σαμαρά, οι οποίοι πιάστηκαν στα δίχτυα των μνημονίων με αποτέλεσμα να μεταβληθούν πολύ γρήγορα από λαοπρόβλητοι, σε μισητά πρόσωπα για τον ελληνικό λαό.

Το κακό πολιτικό τέλος των ΓΑΠ και Σαμαρά θα μοιάζει, μας έλεγαν ξένοι ανταποκριτές στην Αθήνα, με εξαίσια εξέλιξη, μπροστά στην κακή τύχη που περιμένει τον Αλ. Τσίπρα.

Ο λόγος, πέραν των πολλών, είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας είναι “ξένο σώμα” για το κατεστημένο, που δουλοπρεπώς υπηρετεί, ενώ ΓΑΠ και Σαμαράς ήταν άνθρωποι του, σάρκες εκ του σαρκός του.

Σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις διακόπηκαν άδοξα και χωρίς συμφωνία, οι διαπραγματεύσεις τωνυπαλλήλων των Αθηνών με τους υπαλλήλους του κουαρτέτου, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να ναυαγήσει οριστικά η σύγκλιση εκτάκτου eurogroup την Μ. Πέμπτη.

Η κυβέρνηση σφαδάζει ως “αγκιστρωμένο ψάρι” και όλα δείχνουν ότι σφαδάζοντας, παίζει αδίδακτη σεκακόγουστη έκδοση το θέατρο του περασμένου καλοκαιριού, που οδήγησε στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση του τρίτου μνημονίου.

Η κυβέρνηση Τσίπρα καμώνεται ότι αντιστέκεται στην άμεση ψήφιση του συμπληρωματικού πακέτου μέτρων των 3,4 δισ., ενώ εκκρεμούν και σημαντικές διαφωνίες για το κλείσιμο των μέτρων ύψους 5,4 δισ. και τα συναφή που τα συνοδεύουν.

Παράλυτο και περικυκλωμένο από θαλάσσης το νέο “κράτος” που δημιουργούν στην Κύπρο

Νέα Κρήτη

Στο τελευταίο μου άρθρο στον «Φιλελεύθερο» με θέμα διζωνική-οικονομία προσπάθησα να εξηγήσω πώς μια παράλυτη κεντρική κυβέρνηση αποκλείει ενωμένη οικονομία και βιώσιμο κράτος. Σήμερα ασχολούμαι με την οικονομική και πολιτική σημασία των δύο συνιστώντων ακτογραμμών αρχίζοντας με την παράθεση των εξής στοιχείων: α) συνολική έκταση Κύπρου: 9.252 τ.χιλ., β) έκταση κατεχομένων: 3.515 τ.χιλ. με εύρος 242 χιλ. και βάθος 64 χιλ. και με ακτογραμμή 396 χιλ. ή 50,6% του συνόλου της ακτογραμμής ολόκληρης της Κύπρου, γ) συνολική ακτογραμμή κυριάρχων βρετανικών βάσεων 46,5 χιλ. ή 6% της συνολικής ακτογραμμής Κύπρου.

Του Άρη Πετάση

Εάν αφαιρέσουμε τη βρετανική ακτογραμμή το τούρκικο διζωνικό κράτος θα ελέγχει περίπου 54% και το ελληνικό 46% της ακτογραμμής. Άλλοι μελετητές ανεβάζουν τα ποσοστά σε 60%-Τ/Κ και 40%-Ε/Κ. Πιστεύω πως το βρετανικό Hydrographic Office διαθέτει λεπτομερή στοιχεία. Η παράλυτη διζωνική κεντρική κυβέρνηση θα πυροδοτήσει φυγόκεντρες δυνάμεις που θα φέρουν το τούρκικο κράτος Κύπρου να ενσωματώνει οικονομία και ακτογραμμή με την Τουρκία, με το ελληνικό κράτος να παίρνει την πορεία προς μαρασμό/αφανισμό. Ας δούμε τι συμβαίνει σήμερα πριν ακόμα η Τουρκία πάρει επίσημο τίτλο της ακτογραμμής μας μέσω διζωνικής. Ως γνωστόν, η Κύπρος διεκδικεί το μεγάλης οικονομικής σημασίας οικόπεδο 6-ΑΟΖ, ενώ η Τουρκία (που ούτε καν υπέγραψε το δίκαιο της θάλασσας) επίσης το διεκδικεί. Λογικά, εάν οι Τ/κ αντιπρόσωποι φερόντουσαν σαν Κύπριοι θα έπρεπε στη συγκεκριμένη διένεξη να σταθούν δίπλα από την Κύπρο. Αντί τούτου στηρίζουν την Τουρκία και εκβιάζουν συνάμα.

Ν.Μπογιόπουλος: «Πολιτικοί Απατεώνες» και το πραγματικό δίλημμα .

Νέα Κρήτη

Η κυβέρνηση βάζει την ταφόπλακα στη κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης που άνοιξε με την απορρύθμιση στις αρχές της δεκαετίας του 90 και την βαφτίζει κιόλας «ταξική αποστασία» υποτίθεται από την πλουτοκρατία προς όφελος του 90% της κοινωνίας, η οποία όμως είναι ενάντια σε αυτό, οπότε η κυβέρνηση μάλλον εννοεί τον ΣΕΒ ως 90%, το μόνο φορέα που συμφωνεί μαζί της, σημείωσε μιλώντας σήμερα στον 9.84 ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Μπογιόπουλος.  Ο χαρακτηρισμός που της ανήκει είναι «πολιτικοί απατεώνες» που δηλώνοντας «αριστεροί»  κάνουν όλη την βρώμικη δουλειά του συστήματος, είπε , προσθέτοντας ότι η ιστορία του 2015 επαναλαμβάνεται αλλά ως τραγωδία για το λαό μας και όχι ως φάρσα.

Εδώ που φτάσαμε τόνισε ο Νίκος Μπογιόπουλος, ο λαός πρέπει να αναστοχαστεί  για το πραγματικό δίλημμα , που δεν είναι αν ο Τσίπρας είναι καλύτερος εφαρμοστής μνημονίων εξουθένωσης ή ο Μητσοτάκης, ούτε αν ένα νέο κυβερνητικό σχήμα από τους βουλευτές που ψήφισαν το 3^ο Μνημόνιο τον Αύγουστο είναι προτιμότερο. Ούτε αν οι εκλογές για Τσίπρα  ή Μητσοτάκη θα αλλάξουν το δίλημμα, ούτε εντός ή εκτός ευρώ. Το πραγματικό δίλημμα κατά την γνώμη του, είναι αν ο λαός θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν να είναι οι μεσάζοντες της υποδούλωσης  και εξαθλίωσης του ή αν θα εξεγερθεί για να αναλάβει την εξουσία προς όφελος της ζωής του και της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Τελικά, υπάρχουν και χειρότερα

ardin-rixi

Του Μανώλη Εγγλέζου – Δεληγιαννάκη

www.metotoufekikaitilyra.wordpress.com

 Ένα επιχείρημα πολλών φίλων που ψήφισαν την παρούσα κυβέρνηση στις δυο τελευταίες εκλογές, ήταν «τι χειρότερο πια θα μας συμβεί;» Απογοητευμένοι, (απολύτως δικαιολογημένα) από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, ψήφισαν αυτούς που υπόσχονταν την ελπίδα στην αρχή, μια καλή συμφωνία στη συνέχεια.

Την εξέλιξη τη γνωρίζουμε. Εκτός από τη συνεχιζόμενη κατρακύλα στο οικονομικό πεδίο, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το μεταναστευτικό με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων και τη διαχείρισή του από μια σειρά ΜΚΟ αμφιβόλων προθέσεων. Οι ΜΚΟ υποκατέστησαν το κράτος, το πρόβλημα κατέστη μη διαχειρίσιμο και η κυβέρνηση προσγειώθηκε ανώμαλα από τα ροζ συννεφάκια των θεωριών, και του φαντασιακού κόσμου όπου προτιμούσε να ζει, στη σκληρή πραγματικότητα της γεωπολιτικής, του πολέμου στη Συρία, και τελικά τουακήρυχτου πολέμου στο Αιγαίο.

Με ανευθυνότητα πρωτοφανή μετέτρεψε το Αιγαίο σε γκρίζα ζώνη. Οι Τούρκοι στρέφουν τα όπλα σε σκάφη μας εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ ο πρωθυπουργός με τον κυβερνητικό του εταίρο εμφανίζονται με παραλλαγές!

Κομματική πλήθυνση. Πολιτική αναγκαιότητα ή προσωπική φιλοδοξία;

Νέα Πολιτική

του Χρήστου Ζιώγα*

Στην τωρινή συγκυρία παρατηρείται εντονότερο το φαινόμενο ίδρυσης, ή δήλωση προθέσεων προς αυτή την κατεύθυνση, νέων κομμάτων, αναδιάταξης παλαιών σχηματισμών και κινητικότητας πολιτικών προσώπων. Εν μέρει αποτελεί αναμενόμενη επενέργεια της παρατεταμένης και πολυσχιδούς κρίσης που δημιουργεί προς το κοινωνικό σύνολο αναγκαιότητες ελπίδος, φορείς των οποίων αξιώνουν να γίνουν νέοι ή νεοφανείς κομματικοί οργανισμοί. Ο Αριστοτέλης διατύπωσε έναν από τους πληρέστερους ορισμούς της πολιτικής: «ως την δια της φρονήσεως ενασχόληση με τα κοινά». Από τις λέξεις της εν λόγω φράσης, αυτή που χρήζει ερμηνείας στο εκάστοτε ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο αναφοράς είναι η φρόνησις.

Στην σύγχρονη εποχή η πολιτική, ως φαινόμενο και ως επιστήμη, συνυφάνθηκε αιτιωδώς με το κράτος, τις δομές και λειτουργίες του. Περιοριστικά -κι ως συνέπεια αυτού του γεγονότος- το πολιτικό φαινόμενο συναρτήθηκε, ως επιστήμη και ως πρακτική, με την εξουσία και τα κόμματα αποτέλεσαν τις συλλογικότητες που επιδίωξαν την κυρίευσή της. Αναμφίβολα ο πολυκομματισμός συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση και ουσιώδες χαρακτηριστικό για τη λειτουργία των δυτικών αντιπροσωπευτικών δημοκρατιών. Ταυτόχρονα, η ίδρυση νέων κομμάτων δεν συνεπάγεται ευθύγραμμα και την εμβάθυνση του δημοκρατικού χαρακτήρα του πολιτεύματος. Επίσης η συλλογικά επωφελής λειτουργία των θεσμών και όχι η ύπαρξή τους, αυτή καθ’ εαυτή, καθορίζει κατά πόσο κι αν συμβάλλουν προς την ίδια κατεύθυνση. Ο Πλάτων παρατηρούσε, πριν 2.500 χρόνια, πως τα κύρια χαρακτηριστικά της δημοκρατίας είναι ποιοτικά κι όχι ποσοτικά.

ΟΧΙ στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία…

ardin-rixi

Του Χρήστου Αλεξάνδρου

Πολιτικόυ Επιστήμονα-Ιστορικού 

Υποψήφιου Βουλευτή ΕΔΕΚ Λεμεσού

«Θεέ που νάρκαν δεν έσιεις ποττέ στην καλοσύνην

λυπήθου μας τζιαι δώσε πκιον  χαράν στην Ρωμιοσύνην»

Βασίλης Μιχαηλίδης

Μόλις έγινα γνωστά τα αποτελέσματα του ιστορικού δημοψηφίσματος της 24ης Απριλίου του 2004 το ίδιο βράδυ οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων Δημήτρης Χριστόφιας και Νίκος Αναστασιάδης με δηλώσεις τους θέλησαν να μειώσουν την αξία του συντριπτικού «Όχι».

Από το ίδιο βράδυ και για εβδομάδες στην συνέχεια δηλωνόταν ότι δεν απορρίφθηκε η φιλοσοφία λύσης, δηλαδή η Διζωνική Ομοσπονδία αλλά το συγκεκριμένο σχέδιο. Εκφράστηκε ακόμα η άποψη ότι το  σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε για συγκεκριμένες του πρόνοιες, τουτέστιν αν αυτές ήταν κάπως  διαφορετικές θα γινόταν αποδεκτό!! Εξ’ ου και η θέση του Αναστασιάδη να υπάρξουν άμεσες και  γρήγορες διαπραγματεύσεις πάνω σε αυτές τις πρόνοιες και να έλθει το σχέδιο ξανά σε δημοψήφισμα εντός έξι μηνών.

Εκείνο που εξέπλησσε με αυτές τις δηλώσεις ήταν η βεβαιότητα των εκφραστών τους. Από πού την αντλούσαν, τι στοιχεία είχαν και τις υποστήριζαν με τόσο πάθος; Nα θυμίσω εδώ την δήλωση του ανεκδιήγητου Άλβαρο ντε Σότο στην ΕΡΤ το βράδυ του δημοψηφίσματος όπου σε μια κρίση ειλικρίνειας δήλωσε  «ότι άλλα έλεγαν οι ηγέτες και τελικά άλλα ήθελε ο λαός».

Μερκαντιλισμός 21ου αιώνα

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Στο παρόν άρθρο θα υποστηριχθεί η θέση πως το τρέχον οικονομικό σύστημα της Ευρωζώνης είναι ο μερκαντιλισμός.

Καταρχάς ας πούμε λίγα λόγια για το εν λόγω οικονομικό μοντέλο. Ο μερκαντιλισμός κυριάρχησε στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα. Στον πυρήνα του βρίσκεται το πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών, δηλαδή πουλάω περισσότερα απο όσα αγοράζω στο διεθνές εμπόριο. Σκοπός αυτής της τακτικής τότε ήταν η συγκέντρωση ολοένα και αυξημένων αποθεμάτων πολύτιμου μετάλλου, κυρίως χρυσού, μιας και πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών σήμαινε περισσότερο χρυσάφι.

Εκείνη την εποχή νόμισμα ήταν ουσιαστικά ο χρυσός. Στη σημερινή εποχή η τιμή των νομισμάτων εξαρτάται απο την προσφορά και τη ζήτησή τους στις διεθνείς αγορές, όπως κάθε άλλο εμπόρευμα. Εάν ένα νόμισμα ζητείται για συναλλαγές, η τιμή του συγκριτικά με τα υπόλοιπα νομίσματα αυξάνεται. Αν πάλι η οικονομία δεν είναι εξαγωγική ή διεθνής χρηματοπιστωτικός πόλος με συνέπεια το νόμισμά της να μην έχει ζήτηση, είτε για εμπόριο, είτε για αγορά μετοχών, παραγώγων και λοιπών αξιογράφων, η σχετική τιμή του με τα υπόλοιπα διεθνή νομίσματα θα είναι υποτιμημένη.

Τα επιχειρήματα που επιδιώκουν να τεκμηριώσουν τη θέση που υποστηρίζει το άρθρο περι μερκαντιλισμού στην Ευρωζώνη, έχουν να κάνουν με δύο πρωτοφανή οικονομικά γεγονότα, τα οποία απο μόνα τους τινάζουν την συμβατική οικονομική επιστήμη στον αέρα. Η υπο εξέταση οικονομία δεν είναι η Ευρωζώνη, αλλά η παραγωγική ατμομηχανή της που προσδίδει διεθνή ζήτηση στο κοινό νόμισμα: πρόκειται για την οικονομία της Γερμανίας.

ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.Δημοσκόπηση: «Λάθος δρόμο πήραμε», λέει το 88% των Ελλήνων

Πλήρης απογοήτευση επικρατεί μεταξύ των πολιτών για την οικονομία και την καθημερινότητα. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό, που δημοσιεύει η Αυγή.

Ελάχιστοι πιστεύουν ότι τα πράγματα στην Ελλάδα κινούνται στην σωστή κατεύθυνση-μόλις το 7% των ερωτηθέντων – με τη συντριπτική πλειοψηφία, το 88%, να θεωρεί ότι πορευόμαστε λάθος. Εξίσου λίγοι είναι κι εκείνοι που πιστεύουν ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας θα βελτιωθεί μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες (9%), με τα τρία τέταρτα να εκτιμούν ότι θα χειροτερεύσει και ένα 16% να εκτιμά ότι λίγο-πολύ δεν θα αλλάξει τίποτε. Η πλειοψηφία των πολιτών σε ποσοστό 60% πιστεύουν πως μάλλον δεν χρειάζονται πρόωρες εκλογές σε αντίθεση με το 38% που θα ήθελε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Παράλληλα το 49% των πολιτών θεωρούν πως η κατάσταση θα γίνει χειρότερη, ενώ το 30% θεωρεί πως η κατάσταση θα είναι καλύτερη.

Πιο δημοφιλής ο Κυριάκος, σε ελεύθερη πτώση ο Τσίπρας

Οι Χριστιανοί και τα λιοντάρια

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Κανείς δεν ξέρει – ας είμαστε ειλικρινείς! – αν θα κλείσει (και) αυτός ο γύρος Πασχαλινών διαπραγματεύσεων για την διαβόητη αξιολόγηση. Προσπαθώντας να θέσει “όρο” προκειμένου να λάβει τα (κατά ΔΝΤ και ήδη κατά Τρόικα) συνολικά πρόσθετα/προληπτικά μέτρα για το ενδεχόμενο να μην πιαστεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2018 (που έχει τεθεί σε ένα μη-ρεαλιστικό 3,5% του ΑΕΠ, όπως είχε τεθεί στο 3% για το 2015 και αστοχούσε πανηγυρικά ακόμη και πριν την εναλλαγή στην εξουσία) το να ξεκινήσει η συζήτηση για ελάφρυνση του χρέους, η Κυβέρνηση πάλι πέφτει στην παγίδα των Χριστιανών με τα λιοντάρια.

Ποια είναι αυτή; Διαδοχικές Ελληνικές Κυβερνήσεις – πάντως οι Συριζαίοι τόχουν περισσότερο! – αρχίζουν και κάνουν κήρυγμα στους εκάστοτε Τροϊκα­νούς/ Κουαρτεττίστες. Λησμονώντας ότι οι Χριστιανοί (=εμείς), όταν ετοιμάζονται να κατέβουν στην αρένα όπου περιφέρονται και τα λιοντάρια (=οι “εταίροι” που πάντα λειτουργούν σαν δανειστές, συχνά με λογική Σάϋλωκ), δεν έχουν πολύ να κερδίσουν με το να επιτίθενται φραστικά στα εν λόγω λιοντάρια. (Η ελπίδα της μιας ή της άλλης ηγετικής μερίδας Χριστιανών ότι, έτσι, θα κερδίσει την εύνοια των υπολοίπων της ταλαίπωρης συνολικής ομάδας των Χριστιανών δεν οδηγεί κάπου). Τώρα τελευταία, οι Χριστιανοί είχαμε και τον άλλο πειρασμό: κάναμε αυστηρές παρατηρήσεις στα λιοντάρια επειδή – περιμένοντας να φάνε εμάς… – τσακώνονταν μεταξύ τους για το πώς ακριβώς θα δράσουν. Με αυτό ισοδυναμούσε η έμφαση την οποία θέτουμε, και δεν το κόψαμε ούτε τώρα!, στις διχογνωμίες ΔΝΤ/Ευρωπαίων (που, για να είμαστε λίγο σωστοί, δεν είναι διχογνωμίες τόσο, όσο γνώση/επίγνωση του ΔΝΤ ότι και αυτό το Πρόγραμμα δεν βγαίνει πέρα με τους στόχους που έθεσε και στους οποίους συμφωνήσαμε). Όμως, στην Ουάσιγκτον τα λιοντάρια μόνιασαν και μας εξήγησαν, μας διευκρινίζουν ήδη πως ακριβώς θα φαγωθούμε.

Οριστική λύση ή χρεοκοπία

analyst

Αυτό που έχει άμεσα ανάγκη η Ελλάδα είναι μία θαρραλέα αντιμετώπιση των προβλημάτων της, με κάθε κόστος – ενώ είναι ανέντιμο και αναξιόπιστο να συνεχίσει να δανείζεται, όταν γνωρίζει πως δεν είναι σε θέση να επιστρέψει τα δανεικά

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Η Ελλάδα έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή μέρους του χρέους της, εναλλακτικά το πάγωμα του στο διηνεκές, αφού έχει υποβληθεί σε μία αιματηρή εγχείρηση που διήρκεσε έξι ολόκληρα χρόνια, χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανένας – επειδή οι Έλληνες γνώριζαν τις δικές τους ευθύνες.

Η εγχείρηση όμως απέτυχε με ευθύνη των χειρουργών, ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα, ενώ όλοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Ελλάδας στη διαγραφή του χρέους – γεγονός που σημαίνει πως είναι υποχρεωμένοι οι δανειστές της να το καταλάβουν, καθώς επίσης η κυβέρνηση της να πάψει επιτέλους να εκβιάζεται, σκύβοντας διαρκώς το κεφάλι, εκλιπαρώντας και ζητιανεύοντας».

.

Ανάλυση

Υποθετικά κάποιος έχει ένα δάνειο 300.000 €, με επιτόκιο 2,3% και με διάρκεια εξόφλησης του ίση με τριάντα χρόνια. Επειδή όμως ο μισθός του έχει μειωθεί, δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος του – οπότε η τράπεζα του προτείνει την επιμήκυνση της αποπληρωμής στα 70 χρόνια, με επιτόκιο 1,5%, για να τον βοηθήσει. Πρόκειται αλήθεια για μία συμφέρουσα προσφορά της τράπεζας;

Εμπρός για την ανεργία του αύριο

Η κυβέρνηση των συντεχνιών, της δημοσιοϋπαλληλίας, των συνταξιούχων και του παρασιτικού υπόκοσμου πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της ώστε αύριο να… μην υπάρχει ούτε μία θέση εργασίας

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Έχουμε ξαναγράψει ότι τελευταία σκοτούρα της κυβέρνησης Συριζανέλ είναι η ανάπτυξη, οι επενδύσεις και η καταπολέμηση της ανεργίας. Μπροστά στην «δύναμη» που αντιπροσωπεύουν για την ίδια και την παραμονή της στην εξουσία τα αντιπαραγωγικά και αντιδραστικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, όλα τα άλλα έρχονται σε πολύ κατώτερη μοίρα. Γι αυτό και η κυβέρνηση ποσώς νοιάζεται για τις επιχειρήσεις που μεταναστεύουν. Πάνω στο θέμα αυτό, εξάλλου, ο διευθύνων σύμβουλος της Endeavor Hellas, Χάρης Μακρυνιώτης, έγραψε το ακόλουθο καυστικό άρθρο στο site Euro2day.gr αναφορικά με τις ελληνικές επιχειρήσεις που, απογοητευμένες, ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους:

«Σοκ προκάλεσε πρόσφατη έρευνα της Endeavor, σύμφωνα με την οποία 4 στις 10 ελληνικές επιχειρήσεις εξετάζουν το ενδεχόμενο μεταφοράς έδρας στο εξωτερικό. Το σοκ προέρχεται κυρίως από το γεγονός ότι 5 στις 10 δήλωσαν ότι δεν εξετάζουν τέτοιο ενδεχόμενο –η δέκατη έχει ήδη μεταναστεύσει. 

Απορημένο το πανελλήνιο αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν μία ελληνική επιχείρηση να επιμένει να κρατά την έδρα της στην χώρα. Προσπαθώντας να ερμηνεύσουν με λογικά επιχειρήματα τούτη την μεταφυσικά ανεξήγητη συμπεριφορά, κάποιοι έσπευσαν να την αποδώσουν σε κίνητρα πατριωτικά. Άλλοι μίλησαν για λανθάνουσες μαζοχιστικές συμπεριφορές. Για ανασφάλειες προερχόμενες από την παιδική ηλικία, που ωθούν ορισμένους Έλληνες επιχειρηματίες να πιστεύουν ότι “μπορούν να καταφέρουν το ακατόρθωτο”. Κάποιοι προτάσσουν μία περισσότερο θεολογική προσέγγιση –ότι “όλα για κάποιον λόγο συμβαίνουν”. Μερικοί, τέλος, μιλούν για συνομωσία των σιωνιστών μασόνων, που παραμένουν ώστε –εκ των έσω– να επιβάλουν την ακραία νεοφιλελεύθερη ατζέντα τους.

Τα δυο μεγάλα αγκάθια στη διαπραγμάτευση με Ελλάδα

Τα μέτρα έκτακτης ανάγκης και η ελάφρυνση χρέους πίσω από τη νέα εμπλοκή με το ελληνικό πρόγραμμα. Γιατί ο Ντ. Τουσκ δεν επιθυμεί σε αυτή τη φάση Σύνοδο Κορυφής. Τι κρύβεται πίσω από τη διαφωνία του Β. Σόιμπλε στην ελάφρυνση χρέους.

του Peter Spiegel

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών που προεδρεύει των συναντήσεων των 18 ομολόγων του στην ευρωζώνη, απείλησε να φέρει το Eurogroup πίσω στις Βρυξέλλες αύριο, για την πρώτη μη προγραμματισμένη συνάντηση για την Ελλάδα φέτος –αλλά μόνο σε περίπτωση που οι διαπραγματευτές για τη διάσωση συμφωνήσουν εκ των προτέρων σε μια νέα σειρά μέτρων λιτότητας με την Αθήνα. Εχθές το βράδυ, ο κ. Ντάισελμπλουμ ανακοίνωσε ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να επιτευχθεί μια συμφωνία, εγείροντας τον κίνδυνο το αδιέξοδο στην ελληνική διάσωση να αρχίσει για μία ακόμη φορά να οδεύει προς μια περίοδο ριψοκίνδυνης διπλωματίας.

Πολλές ενδείξεις μιας επανάληψης του περυσινού δράματος του Grexit εμφανίζονται: Ασυμβίβαστες διαφορές μεταξύ Αθήνας και των πιστωτών της, μια αποπληρωμή χρέους τον Ιούλιο προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που πλησιάζει απειλητικά, οργισμένες κατηγορίες από τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Τον κίνδυνο μιας επιστροφής υπογράμμισαν χθεσινοβραδινά ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία ο κ. Τσίπρας επρόκειτο να τηλεφωνήσει στον Ντόναλντ Τουσκ, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σήμερα το πρωί και να απαιτήσει μια ειδική σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών προκειμένου να διαπραγματευτούν επόμενες κινήσεις (σ.σ. περισσότερα εδώ).

Πώς οι off-shore απομυζούν τον εθνικό πλούτο*

Το Ποντίκι

του Βασίλη Γαλούπη

Στις 9 Μαρτίου, λίγες εβδομάδες πριν σκάσει το σκάνδαλο των Panama Papers, ο ΟΟΣΑ προειδοποίησε για ανησυχητική επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας. Νωρίτερα, στις 21 Φεβρουαρίου, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού Πιερ Κάρλο Παντοάν είχε κάνει δραματική έκκληση στους υπουργούς Οικονομικών του G20 να βρουν τρόπους για να ενισχύσουν την παραγωγικότητα.

Σύμφωνα με τον Παντοάν, «η επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης επενδύσεων. Τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναδυόμενες οικονομίες οι επενδύσεις δεν είναι επαρκείς για να στηρίξουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης». Πώς, όμως, να υπάρξει ευημερία των εθνικών οικονομιών και ενίσχυση του επενδυτικού κλίματος όταν πλούτος που παράγεται εντός των κρατών «διαφεύγει» σε φορολογικούς παραδείσους τύπου Παναμά; Το αφορολόγητο «υπερεθνικό» χρήμα, όταν αποθηκεύεται σε off-shore και «παγώνει», ουσιαστικά στερεί κολοσσιαία ποσά και θέσεις εργασίας από τις εγχώριες οικονομίες.

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η κατάσταση των πραγμάτων

Nikos Libertas / SOOC

Πριν στεγνώσει το μελάνι της συμφωνίας με τους «Ευρωπαίους» που αποκάλυψε το #Οpenproject, η κυβέρνηση έφερε στο προσκήνιο το μέρος της συμφωνίας που ικανοποιεί και το ΔΝΤ. Ο «μηχανισμός εξισορρόπησης» πράγματι δεν είναι μνημόνιο, μέσα στο πλαίσιο που υλοποιείται, όμως, είναι κάτι πολύ χειρότερο. Πρόκειται για την αυτοματοποίηση της δημοσιονομικής λιτότητας σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας όπως θα δούμε παρακάτω

Η αυτοματοποίηση της δημοσιονομικής προσαρμογής που υλοποιεί ο μηχανισμός που συμφωνήθηκε καθιστά την πολιτική απόφαση για περικοπές στο μέλλον περιττή.  Φαίνεται μάλιστα ότι τώρα δεν θα ψηφιστεί μόνο ένας μηχανισμός, ο οποίος θα εφαρμόζεται κάθε φορά που οι δημοσιονομικές προβλέψεις για το πλεόνασμα θα πέφτουν έξω αλλά και τα συγκεκριμένα μέτρα λιτότητας.Έχει ήδη προβλεφθεί ότι οι δημοσιονομικές προβλέψεις θα πέσουν έξω κατά 3,6 δις από το ΔΝΤ και αυτά τα μέτρα θα ψηφιστούν για να παραμείνει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, το οποίο δήθεν θα έφευγε κυνηγημένο. Προσοχή όμως, ο μηχανισμός εξισσορόπησης έχει ένα μικρό ελάττωμα: αν τυχόν το πλεόνασμα είναι μεγαλύτερο από το προβλεφθέν αυτό δε σημαίνει ότι τα μέτρα θα αντιστρέφονται, όχι βέβαια, όσο μεγαλύτερο είναι το πλεόνασμα, τόσο το καλύτερο. Πρόκειται για το πρώτο βήμα «συνταγματοποίησης» της λιτότητας, κάτι που διακαώς επιθυμεί ο πρώην εχθρός της κυβέρνησης Βολφγκανγκ Σόιμπλε. Ίσως να το επιθυμεί το ίδιο διακαώς με το να δει την αγαπημένη του τρόικα να εισβάλει στο Παρίσι. 

Οι 10 γενναιότεροι στρατοί που γνώρισε η ιστορία

Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος εμφανίστηκε στη Γη επιστράτευσε τη δύναμη και την ευφυΐα του για να επιβληθεί, αρχικά στη φύση και τα ζώα και στη συνέχεια στους υπόλοιπους ανθρώπους.

Για να επιβληθεί, λοιπόν συνέθεσε στρατό, με τη βοήθεια του οποίου εξαπλώθηκε στα πέρατα τη Γης, δημιουργώντας θρυλικές αυτοκρατορίες, συγκεντρώνοντας αμύθητα πλούτη και κατακτώντας σημαντική θέση στην ιστορία.

Παρακάτω ακολουθούν οι δέκα ισχυρότεροι στρατοί της αρχαιότητας.

10. Οι Σκύθες

Οι Σκύθες θεωρούνταν δίκαια μερικοί από τους πιο γενναίους πολεμιστές που γνώρισε η ιστορία. Ο στρατός αποτελούνταν κυρίως νομάδες βοσκούς. Οι Σκύθες κατάφεραν να κυριαρχήσουν στις στέπες που εκτείνονται στη σημερινή περιοχή του Πόντου και της Κασπίας θάλασσας, την ιστορική Σκυθία.

Οι πολεμιστές ήταν τόσο γενναίοι και θεωρούνταν μερικοί από τους καλύτερους ιππείς της αρχαιότητας. Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι η επιρροή που ασκούσαν στους γειτονικούς πολιτισμούς, αλλά και ο τρόμος που προκαλούσαν ήταν μεγάλος.

Με πρόσχημα τη συμπόνια για τους πεινασμένους του πλανήτη μας οδηγούν σε εθνική αυτοκτονία.

Τέλος στους παράνομους μετανάστες που μας πνίγουνε!

1. Είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είμαστε όλοι. Ανεξαρτήτως κόμματος. Προδομένοι αλλά ακόμα ζωντανοί και μάχιμοι.
2. Διεκδικούμε το αυτονόητο δικαίωμα για μια ανθρώπινη ζωή για όλους ανεξαιρέτως.
3. Διεκδικούμε τη χαμένη μας αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση.
4. Η Ελλάδα είναι το σπίτι μας και κανείς δεν έχει δικαίωμα να εγκατασταθεί σ' αυτό χωρίς την άδεια μας, υπό οποιοδήποτε καθεστώς του παρόντος ή του μέλλοντος.
5. Όχι στους νέους δωσίλογους, μαυραγορίτες της "παγκοσμιοποίησης".
   Καμιά πολιτική δύναμη, συμπολιτευόμενη, αντιπολιτευόμενη ή περιθωριακή δεν δικαιούται να αποφασίζει για μας, χωρίς εμάς. Να επιβάλει ερήμην μας και ενάντια στη θέληση μας τον εποικισμό της χώρας από στίφη λαθρομεταναστών, χωρίς να έχει ποτέ συζητηθεί η σκοπιμότητα αυτής της πρακτικής και χωρίς να ρωτηθεί ο ελληνικός λαός.
6. Ένας στόχος ένας σκοπός. Τέλος στην εθνοκτόνο συνωμοσία. Η αντοχή και η ανοχή μας εξαντλήθηκε. Δεν θα γίνουμε Παλαιστίνιοι των Βαλκανίων. Η Ελλάδα στους Έλληνες.
7. Δουλειά στους Έλληνες Εργάτες. Όχι στην αντικατάσταση τους από φθηνούς και πειθήνιους αλλοδαπούς.
8. Όχι στον αφανισμό της ελληνικής βιοτεχνίας απ' την μαφιόζικη διακίνηση κινέζικων προϊόντων και του αγροτικού κόσμου απ' τα εμπορικά καρτέλ, με τις ασύδοτες εισαγωγές αφορολόγητων και κακής ποιότητας προϊόντων, που παράγονται φτηνά με τη στυγνή εκμετάλλευση μαύρης τριτοκοσμικής εργασίας.

Περί σκανδαλοθηρίας και Δικαιοσύνης

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Γιάννη Ραχιώτη

Τους τελευταίους μήνες παίζεται ένα εκπληκτικά φτηνό επικοινωνιακό παιχνίδι «αποκαλύψεων», σκανδαλοθηρίας και απειλών «αποκαλύψεων». Ολόκληρος ο κυβερνητικός μηχανισμός και τα ΜΜΕ που ελέγχει, προσπαθεί να βρει σκάνδαλα των αντιπάλων ή να ξαναζεστάνει παλαιότερα σε νέο περιτύλιγμα. Υπήρξαν εβδομάδες που είχαμε την αίσθηση ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο ασχολείται αποκλειστικά με αναζήτηση σκανδάλων και εκτόξευση καθόλου συγκαλυμμένων απειλών προς τους «άλλους» ότι τους έχει «στο χέρι» και πρέπει να φοβούνται.

Φυσικά οι «άλλοι», Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, εκδότες κ.λπ., πολύ πιο έμπειροι στους αντίστοιχους εκβιασμούς από το εμφανώς πρόχειρο και αδαές πρωθυπουργικό επιτελείο, απάντησαν γρήγορα και με το ίδιο νόμισμα. Οι αποκαλύψεις σειράς μυστικών συναντήσεων και παζαρεμάτων, προσωπικά του πρωθυπουργού με τον ιδιοκτήτη του ΔΟΛ, ήταν μεταξύ των κορυφαίων. Φάνηκε ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είχε αρκετά να κρύψει. Στη συνέχεια άρχισαν οι διακριτικοί υπαινιγμοί για… εκτόνωση της έντασης, πάντα βεβαίως στη βάση του αμοιβαίου οφέλους (τους).

ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΟΣ Ή ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΣ;

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ας δούμε, μετά από τρία Μνημόνια, μετά από 500 μνημονιακούς νόμους και μετά από 25.000 περίπου εφαρμοστικά άρθρα, πως έχει διαμορφωθεί το συνταξιοδοτικό τοπίο.

Τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν δημοσιοποιηθεί από το πληροφοριακό σύστημα «Ήλιος», δεν επιδέχονται καμίας αμφισβήτησης και προκύπτουν τα εξής:

• Το μέσο μηνιαίο εισόδημα από συντάξεις (κύριες και επικουρικές) είναι μόλις 833,6 ευρώ. Από ποσό αυτό, μάλιστα, πρέπει να αφαιρεθεί ο φόρος που αναλογεί.

Σημείωση: Από το ποσό αυτό πρέπει, επίσης, να αφαιρεθούν οι πρόσθετες κρατήσεις για τον κλάδο Υγείας των Ταμείων, δηλαδή 6% στην επικουρική και από 4% στο 6% για τις κύριες συντάξεις που ήρθαν να προστεθούν ως βάρος στις πλάτες των συνταξιούχων με το τρίτο Μνημόνιο.

• Το 44,5% των συνταξιούχων, δηλαδή 1,182 εκατομμύρια συνταξιούχοι από τους 2,655 εκατομμύρια, έχουν εισόδημα από συντάξεις κάτω από 700 ευρώ, δηλαδή βρίσκονται στο κατώφλι ή και κάτω από το όριο της στατιστικής φτώχειας.

Σημείωση: Συντάξεις κάτω από τα 1.000 ευρώ προ φόρου λαμβάνει το 65,5% των συνταξιούχων, δηλαδή 1,742 εκατομμύρια συνταξιούχοι. Έτσι επιβιώνουν στην Ελλάδα του Τσίπρα, του Μητσοτάκη, της ΕΕ και του ΔΝΤ σχεδόν δύο στους τρεις συνταξιούχους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνταξιούχοι αγρότες (684.082 άτομα) λαμβάνουν μέση σύνταξη μόλις 431,8 ευρώ.

• Η μέση σύνταξη του ΙΚΑ τον περασμένο Ιούνη, ήταν μόλις 708 ευρώ, ποσό από το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί ο φόρος. Στο ΙΚΑ -ΕΤΑΜ για 1 εκατομμύριο συνταξιούχους η μέση κύρια σύνταξη είναι 640 ευρώ.

Σημείωση: Εδώ γίνεται λόγος για τη «μέση σύνταξη», αφού η συντριπτική πλειοψηφία των συντάξεων στο μεγαλύτερο Ταμείο της χώρας, είναι πολύ κάτω απ' αυτό το μέσο όρο. Εκεί και ακόμα πιο κάτω επιδιώκουν οι κυβερνώντες να κατρακυλήσουν οι συντάξεις όλων των σημερινών Ταμείων. Αυτό ακριβώς περιγράφεται στο 3ο Μνημόνιο, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του οποίου όλα τα Ταμεία πρέπει να διαμορφώσουν τις εισφορές και τις παροχές σύμφωνα με τα πρότυπα του ΙΚΑ.

ETERNAL PRESENT

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ένα οδοιπορικό στην Ιορδανία 
από τη δημοσιογράφο Φραγκίσκα Μεγαλούδη 
και τον φωτογράφο Στυλιανό Παπαρδέλα

Τα χαμένα όνειρα και οι ελπίδες.

Η δημοσιογράφος Φραγκίσκα Μεγαλούδη και ο φωτογράφος Στυλιανός Παπαρδέλας βρέθηκαν πριν από λίγο καιρό σε προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ιορδανία και κατέγραψαν την καθημερινή ζωή και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που ζουν εκεί. Μίλησαν μαζί τους, είδαν τη ζωή τους. Το ανύπαρκτο μέλλον, τη διαρκή στασιμότητα.

Στην Ιορδανία ζουν σήμερα περισσότεροι από 1.400.000 Σύριοι πρόσφυγες. Τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κάνουν λόγο για 630.000. Από τον Σεπτέμβρη του 2014 τα σύνορα με την Συρία έχουν κλείσει και στη νεκρή ζώνη μεταξύ των δύο χωρών παραμένουν εγκλωβισμένοι περίπου 37.000 άνθρωποι.

Γιώργος Ρωμανιάς: « Τα παιδία …παίζει» στο ασφαλιστικό

Νέα Κρήτη

Εικόνα μίας ολιγομελούς ομάδας που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας , με λογικές  νεανικής παρέας,  δίνει αυτές τις μέρες το κυβερνητικό σχήμα, είπε μεταξύ άλλων ο καθηγητής και απόλυτος γνώστης της ασφαλιστικής πραγματικότητας της Ελλάδας Γιώργος Ρωμανιάς, μιλώντας στον 9.84 .  Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο αν κατατεθεί ως έχει ή με μία ενδεχόμενη συμφωνία αξιολόγησης με τους Θεσμούς με ακόμη σκληρότερα μέτρα, δεν θα είναι παρά η οριστική κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης στη πατρίδας μας, είπε μεταξύ άλλων.

Όπως αποκάλυψε ο Γ.Ρωμανιάς, συγκεκριμένο άρθρο του νομοσχεδίου, αναφέρει  ρητά ότι μέχρι το 2060 όλο το πακέτο σύνταξης-επικούρησης-εθνικής σύνταξης  θα μειώνεται  διαρκώς , οπότε οι «κόκκινες γραμμές»  είναι ανύπαρκτες. Αν μάλιστα όπως είπε περάσουν και τα επιπλέον μέτρα των 3,5 δις τότε ουσιαστικά θα «μπει χέρι» και στις ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις.

Ρήτρα ανάπτυξης, ρήτρα λιτότητας και ρήτρα Σάιλοκ

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το… αφεντικό της διαπραγμάτευσης και η πεμπτουσία των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων

Οι επικεφαλής του κουαρτέτου επέστρεψαν στις διαπραγματεύσεις στην Αθήνα, με πρόσθετο όπλο τον «απριλιανό συμβιβασμό» που πέτυχαν στην Ουάσιγκτον για ρήτρα πρόσθετων μέτρων ύψους 3 δισ. Ο συμβιβασμός επιβεβαιώνει ότι η πάση θυσία παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα το καθιστά αφεντικό της διαπραγμάτευσης. Αυτό πιθανότατα εννοούσε ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ όταν υπογράμμιζε ότι «το ΔΝΤ είναι πολύτιμο κατ’ ουσίαν».

Η κυβέρνηση, μπερδεμένη στη διπλωματία των non papers, στην αρχή εμφανίστηκε πρόθυμη να συζητήσει τη ρήτρα πρόσθετης λιτότητας, αν το 2018 δεν επιβεβαιωθεί η φιλοδοξία για πλεόνασμα 3,5%. Ένα 24ωρο αργότερα ανασκεύασε εαυτήν, συνδέοντας τη ρήτρα αυτή με τη συζήτηση για το χρέος. Η ακριβής διατύπωση της διαρροής ήταν: «Δεχόμαστε να συζητήσουμε το ενδεχόμενο πρόσθετων μέτρων εν είδει «ρήτρας», αλλά μόνον στην περίπτωση που συμπεριληφθεί στη συζήτηση και δέσμευση για ρύθμιση του χρέους».

Αν η κυβέρνηση υποθέτει ότι με τη δεύτερη διαρροή διορθώνει την «λανθασμένη» ή «προβληματική» πρώτη, τότε έχει και τραγικό πρόβλημα ανάγνωσης των δεδομένων και έλλειμμα πολιτικής αυτοπροστασίας. Επίσης, αντιμετωπίζει τους πολίτες ως αθεράπευτους Λωτοφάγους.

Μέχρι τώρα διεκήρυττε ότι ήθελε να συνδέσει την ελάφρυνση του χρέους με ρήτρα ανάπτυξης. Δεν το έλεγε μόνο ο Γ. Βαρουφάκης, όσο ήταν υπουργός Οικονομικών. Το είπε και ο πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις, τον περασμένο Οκτώβριο. (Στη συνέχεια, μάθαμε ότι τα μόνα που θα καθορίζονται από ρήτρα ανάπτυξης είναι οι αυξομειώσεις στις συντάξεις, που υποσχέθηκε ο Γ. Κατρούγκαλος, και στις εισφορές και τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, που έχει υποσχεθεί ο πρωθυπουργός).

Ταπείνωση

Νέα Πολιτική

του Λευτέρη Κουσούλη*

Ο καθημερινός κυβερνητικός σχεδιασμός των πραγμάτων ερμηνεύεται και κατανοείται μόνο μέσα από τον άρρητο στόχο της καθολικής εξουσίας. Αυτή η ανομολόγητη επιδίωξη δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που ονομάζουμε στον συμβατικό πολιτικό λόγο «διακυβέρνηση».

Η διακυβέρνηση έχει σχετικότητα, χρονικά όρια, υπάγεται στοιχειωδώς στους κανόνες της πραγματικότητας, επιδιώκει να έχει μια παραλληλία μαζί της, επιζητεί και εργάζεται για την ανταπόκριση στις ανάγκες των ανθρώπων.

Η κυβερνητική αντίληψη, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από τις στάσεις, τις συμπεριφορές, τον λόγο και τις αποφάσεις, δεν υπόκειται σε κανένα κριτήριο διακυβέρνησης. Είναι άλλο το μέτρο της. Πέρα από την υπεροψία, την κατεδαφιστική προσέγγιση και την απλουστευτική και κυνική επιθετικότητα, το μόνο που απομένει είναι η εξουσία ως αυτοσκοπός.

Από τη σύγκρουση μέχρι τον συμβιβασμό, από τον παροξυσμό μέχρι τη νηνεμία, από την έξαρση μέχρι τον κατευνασμό, η ψευδής συνείδηση που χειραγωγεί και αυτοχειραγωγείται είναι παρούσα. Δεν πρόκειται για απλή άσκηση ψυχολογικής πίεσης και βίας. Πρόκειται για διαδικασία προσβολής και ταπείνωσης του απλού, καθημερινού ανθρώπου. Το ζητούμενο πάντα είναι η τροφοδοσία του ψυχολογικού μετώπου. Εκεί, στο ψυχολογικό μέτωπο, δίνεται και θα δίνεται η μάχη της πολιτικής κυριαρχίας από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.