Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη

iskra

του Κώστα Παπουλή

Οι καθοριστικές αυτές (πολλαπλές) εκλογές, που διεξήχθησαν μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης οδήγησαν  (δυστυχώς όπως είχαμε προβλέψει)* σε συντριπτική ήττα των πολιτικών δυνάμεων  του αντιμνημονιακού χώρου και ανέδειξαν πανηγυρικά κυβέρνηση Ν.Δ.  O χώρος αυτός αυτοκτόνησε, αφού για μια άλλη φορά δεν εκφράστηκε σε ένα συμμαχικό εκλογικό σχήμα…

Όμως στην Ελλάδα, τίποτε δεν άλλαξε, αντίθετα, το αδιέξοδο βαθαίνει:

Α) Παραμένει η δεύτερη χώρα παγκοσμίως μετά την Ιαπωνία σε δημόσιο  χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η διαφορά είναι, ότι η Ιαπωνία χρωστάει σε δικό της νόμισμα και στο εσωτερικό, ενώ η Ελλάδα σε ένα ξένο νόμισμα που δεν ελέγχει, το ευρώ, και το χρέος της είναι κατά κύρια λόγο εξωτερικό.

Β) Συνέπεια της ΟΝΕ και του Α, είναι ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε δότρια χώρα στην Ε.Ε., για πρώτη φορά – μετά την ένταξή της το 1981- στην διαδικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μεταφέρει μέσω των πρωτογενών πλεονασμάτων, 3,5% του ΑΕΠ στην αλλοδαπή,  κύρια στην Ε.Ε.,   ενώ εισπράττει καθαρά από την Ε.Ε.,  λίγο παραπάνω από 1,5%.  Είναι εκπληκτικό ότι η πιο αδύναμη οικονομικά χώρα (αυτή την στιγμή) στην Ε.Ε. πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της. Αντίθετα γνωρίζουμε -από τα στοιχειώδη οικονομικά-,  ότι για να έχει κάποιες πιθανότητες  επιβίωσης μια αδύναμη οικονομία, σε μια τελωνειακή ένωση, περισσότερο σε μια κοινή αγορά και πολύ περισσότερο σε νομισματική ένωση, πρέπει να δέχεται μεγάλες μεταβιβαστικές πληρωμές από τις ισχυρές οικονομίες.   Και όμως απέναντι σε αυτό το θανατηφόρο -για την πατρίδα μας- παράδοξο, το σύνολο των κομμάτων που βρέθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου, τηρούν ανάλογα,  «παράδοξο» σιωπητήριο.

Σεβαστές οι θέσεις του ΜέΡΑ 25, αλλά διαφωνούμε, συνιστούν όνειρα, της Νύχτας….

iskra

του Κώστα Παπουλή

Στην συνέντευξη που έδωσε ο επικεφαλής του Μέρα 25  Γ. Βαρουφάκης (29-5-2019), αναφέρθηκε στις θέσεις της ΛΑΕ, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Σέβομαι τις θέσεις τις ΛΑΕ αλλά διαφωνώ. Διαφωνώ με τη ΛΑΕ γιατί διαφωνώ με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Υπάρχει διαφορά προσέγγισης. Η ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων είναι ιερός στόχος... Δεν είμαι υπέρ του Grexit όπως δεν ήμουν υπέρ του Brexit. Εμείς είμαστε Ευρωπαίοι διεθνιστές. Θα έπρεπε να μην έχουμε μπει στο ευρώ με τον τρόπο που μπήκαμε. Η έξοδος από το ευρώ θα έχει κόστος…. Θα θέλαμε να μείνουνε στο ευρώ αλλά με τους όρους που θέτουμε σύμφωνα με το πρόγραμμα μας».  Συμπλήρωσε ότι «απευθύνεται σε  Έλληνες και Ελληνίδες που πιστεύουν ότι το νόμισμα πρέπει να υπηρετεί τους ανθρώπους, όχι το αντίθετο – που δεν θέλουν να βγούμε από το ευρώ αλλά που φοβούνται την εντός του ευρώ ερημοποίηση περισσότερο από ένα επώδυνο Grexit».

Την ίδια μέρα η Σ. Σακοράφα σε άρθρο της στα ΝΕΑ σημειώνει:  ότι η εμπειρία όλων αυτών των χρόνων μας έδειξε ότι καμία χώρα μόνη της, δεν μπορεί να ξεφύγει από την λιτότητα και μόνο ένα πανευρωπαϊκό κίνημα μπορεί να δώσει ανάσα στη χώρα μας και ελπίδα στην Ευρώπη, και ότι το ΜέΡΑ 25 έχει ένα εμπεριστατωμένο και συνεκτικό πρόγραμμα. Παρέλειψε βέβαια να αναφέρει έστω και μία λέξη από το πρόγραμμα αυτό, όπως  και αν οι χώρες εκτός ευρώ και Ε.Ε. χρειάζονται και αυτές κάποιο παγκόσμιο, ή και διαπλανητικό  κίνημα για να ασκήσουν φιλολαϊκές πολιτικές.

Πικρές αλήθειες από την Γερμανία: «Φύγετε από το ευρώ, αλλιώς δεν έχετε μέλλον»

iskra

του Κώστα Παπουλή

Καθώς στην Ελλάδα, η πολιτική ζωή βρίσκεται σε άλλο πλανήτη έρχονται, ο πρώην πρόεδρος των γερμανικών βιομηχανιών κ. Χένκελ, και ο καθηγητής οικονομικών του πανεπιστημίου του Τίμπινγκενεν, κ. Σταρμπάτι να μας πουν απλές αλήθειες. Όλη η συνέντευξή τους που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, (3-3-2019)

Πρώτον: Η κρίση στην Ελλάδα βρίσκεται στο ζενίθ της:

Όπως σωστά λένε οι δύο Γερμανοί, η οικονομία μετά από μια πολύ βαθιά ύφεση έχει πάρει το σχήμα του λατινικού L, δηλαδή μετά την κάμψη επήλθε στασιμότητα. Σήμερα για να λέμε ότι ξεπεράστηκε η κρίση θα έπρεπε η οικονομία να τρέχει με 6%-7% ετήσια αύξηση του ΑΕΠ. Στην πραγματικότητα λένε το εξής απλό, ότι για να πούμε ότι μια οικονομία ξεπερνάει μια τέτοια έκτασης κρίση θα πρέπει να πάρει ένα σχήμα V, δηλαδή μετά την πτώση του 25% που είχε η ελληνική οικονομία, να το ανακτήσει τάχιστα και μετά να το ξεπεράσει καλύπτοντας και τα χαμένα χρόνια. Κάτι τέτοιο (σημειώνουμε εμείς) συνέβηκε στην Αργεντινή, όπου μετά την κρίση και την πτώση όχι μόνο επανήλθε, αλλά για μια δεκαετία έτρεξε με ρυθμό κοντά στο 7%.

Δεύτερον: Η ύφεση στην Ελλάδα είναι ανάλογη με αυτήν των ΗΠΑ το διάστημα 1929-1931.

Όπως και εμείς έχουμε πει είναι έτσι και πολύ χειρότερα.  Γιατί η κρίση στην Ελλάδα από βαθμό ύφεσης, ανεργίας και χρόνο που εκτείνεται, αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ. Είναι στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη κρίση στην μεταπολεμική ιστορία χώρας με μέσο ή υψηλό επίπεδο κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης.

Το 2019 μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT

iskra

του Κώστα Παπουλή

Πριν 17 ακριβώς χρόνια, 1η  Ιανουαρίου του 2002, ο Κ. Σημίτης, ο –αρχιτέκτονας της ελληνικής τραγωδίας-, έβγαζε με πανηγυρικό τρόπο από ένα ΑΤΜ, τα πρώτα «ελληνικά»ευρώ. Η  «ισχυρή» Ελλάδα έμπαινε στην ένωση των «ισχυρών». Συγχρόνως, όλο το δημόσιο χρέος μετατράπηκε την παραμονή εκείνης της πρωτοχρονιάς, από δραχμές σε ευρώ. Αλλά,  το «θέμα» του χρέους, ήταν στα «ψιλά» γράμματα για τους οικονομολογούντες της «χρυσής» εποχής.

Λίγο αργότερα, το 2003,  το ΔΝΤ βάραγε το καμπανάκι και «προειδοποίησε» την κυβέρνηση. Η απώλεια ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίαςπου είχε υποστεί η Ελλάδα από την ένταξή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση ήταν δραματική. Άρα για να αντέξει η ελληνική οικονομία στο ευρώ, απαιτούνταν άμεσα διαρθρωτικά μέτρα και ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας και μείωσης των μισθών, ώστε  να επιτευχθεί επείγουσα εσωτερική υποτίμηση. Η κυβέρνηση Σημίτη έπρεπε να πάρει σκληρά μέτρα εσωτερικής υποτίμησης και να οδηγήσει την χώρα σε βαθιά ύφεση για να ισορροπήσει στο κοινό νόμισμα.

Κώστας Παπουλής: όσοι νοιώθουν την εθνική κ΄λαϊκή κυριαρχία, τον εργαζόμενο, μαζί μας είναι!

Κώστας Παπουλής μέλος του σχεδίου Β΄ , του Ινστιτούτου Δ.Μπάτσης κ Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας, στην εκπομπή ''ακροβάτες τ'ονείρου'' (10.1.19) για το διαδύκτιο sportnews901.gr κάθε μέρα 10.00 -11.11π.μ.

Φαλιρισμένες τράπεζες, φαλιρισμένη χώρα

iskra

του Κώστα Παπουλή

Τι γίνεται με τις τράπεζες; αναρωτιούνται αρκετοί.  Η απάντηση είναι πολύ απλή, μια φαλιρισμένη οικονομία θα έχει  και φαλιρισμένες τράπεζες. Αυτό  που έχουν πάθει οι τράπεζες, είναι ότι όπως κάθε επιχείρηση όταν οι ζημιές ολοένα μεγαλώνουν και τα έσοδα λιγοστεύουν, τότε βρίσκονται μπροστά στην χρεοκοπία.

Στις τράπεζες ο λόγος κόκκινων δανείων δια κανονικά εξυπηρετούμενων δανείων χειροτερεύει συνέχεια. Από την μια καθώς επιδεινώνεται η θέση των δανειοληπτών από την παρατεταμένη και πρωτοφανή για ανεπτυγμένη χώρα ύφεση, αυξάνει ο αριθμητής και πλησιάζει πλέον τα 90 δις. Ανάλογα μειώνεται ο παρανομαστής. Συγχρόνως ή όλη διαδικασία για γρήγορη μείωση των κόκκινων δανείων είτε μέσω ξεπουλήματός τους αντί πινακίου φακής, είτε μέσω κατασχέσεων και πλειστηριασμών    σε ευτελείς σε σχέση με τα δάνεια αξίες, επιφέρει νέες ζημιές.

Τέλος ο τραπεζικός τομέας, αντί να μπορέσει να βοηθήσει την οικονομία, μέσω χρηματοδότησης επενδύσεων γίνεται βαρίδι σε αυτήν, αποσπώντας  συνέχεια δημόσιο χρήμα για να καλύψει  τις ζημιές του και να επιβιώσει. Διότι οι επενδύσεις προϋποθέτουν αποταμίευση και για να υπάρξει αυτή, σημαίνει ανόρθωση της οικονομίας και αυτή με την σειρά της, ένα σφριγηλό τραπεζικό σύστημα. Ο κύκλος είναι φαύλος και το αδιέξοδο της εντός ευρώ ελληνικής οικονομίας και του τραπεζικού της συστήματος,  παρά τα όσα λέγονται περί «εξόδου» από την «μνημονιακή»  εποχή, εντεινόμενος.

Τα «συμπεράσματα» από την κρίση στην Τουρκία

iskra

του Κώστα Παπουλή

Πρώτον: H κατάσταση όπως εκδηλώνεται στην Τουρκία, μια κρίση που σοβεί περίπου δύο χρόνια, σαφώς δεν έχει ανάλογες αιτίες με την παρατεταμένη και πρωτόγνωρη ύφεση στην  Ελλάδα. Δεν πρόκειται για μια οικονομία φούσκα που σπάει, αλλά για μια ισχυρή οικονομία με   αναβαθμιζόμενη παραγωγική βάση, που εξελίσσεται σε ισχυρή βιομηχανική δύναμη. Υπάρχουν αδυναμίες, που σχετίζονται με το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος σε ξένο νόμισμα και με την νομισματική πολιτική Ερντογάν που δεν είναι συμβατή, είτε με την σταθερή ισοτιμία της Λίρας, είτε με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων  (αυτό το ζήτημα θα το σχολιάσουμε τελευταίο, μια που από εδώ εξαρτάται και στο πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα). Η νομισματική αυτή πολιτική είναι όμως  το απαραίτητο πέδιλο για το αναπτυξιακό της άλμα. Πάνω στις δύο προηγούμενες αδυναμίες σε συνδυασμό με την σύγκρουση με τις ΗΠΑ, πατάει η επίθεση των αγορών. 

Ο κατασκευαστικός τομέας, πέρα, από την ισχυροποίηση τουρισμού,  υποδομών εκφράζει και την αναγκαία αστικοποίηση-έξοδο από την ύπαιθρο του αγροτικού πληθυσμού, που συμβαίνει σε κάθε οικονομία που ανέρχεται ραγδαία. Συνεπώς τα χαμηλά επιτόκια συνδέονται και με την δημιουργία των απαραίτητων κατοικιών στις πόλεις. Η Τουρκία βιώνει με άλλο τρόπο το φαινόμενο της ελληνικής αστικοποίησης (με την αντιπαροχή) της δεκαετίας του 60.

Η Αργεντινή, η Ιταλία και εμείς

iskra

του Κώστα Παπουλή

H Eλλάδα βαδίζει τον 8ο χρόνο κρίσης, βαθιάς ύφεσης και καταστροφής.  Η ελληνική οδύνη. αποτελεί την πιο μεγάλη κρίση, από πλευράς κάμψης του ΑΕΠ, χρονικής διάρκειας και ανεργίας που έχει γνωρίσει ανεπτυγμένη κεφαλαιοκρατική χώρα μετά τον πόλεμο. Είναι επίσης βέβαιο, ότι όσο παραμένει η πατρίδα μας εντός των περιορισμών του ευρώ και των μνημονίων που το συνοδεύουν, είναι ανέφικτο να ανακάμψει και θα οδηγηθεί στην απόλυτη καταστροφή (οικονομική, περιβαλλοντική, πληθυσμιακή).

Α.  Το Παράδειγμα της Λύσης, η Αργεντινή:

 Καθόλου τυχαία, από την απαρχή της κρίσης, η Ελλάδα παρομοιάστηκε με την Αργεντινή.Όμως η Αθήνα, αντίθετα από  το Μπουένος Άιρες, ακολούθησε την συνταγή της παγκοσμιοποίησης και του Δ.Ν.Τ. . Η διακυβέρνηση των Κίρχνερ αποδείχτηκε «χρυσή» για τον λαό της Αργεντινής. Η οικονομική πολιτική στηρίχτηκε στην απλή τετράγωνη λογική: α)χρεοστάσιο-απελευθέρωση από το χρέος, β) αποδέσμευση από ένα σκληρό νόμισμα όπως το δολάριο-προστατευτισμός, γ) ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης μέσω επεκτατικής νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, δ) θεμελίωση κοινωνικού κράτους-αύξηση μισθών.  Πρόκειται ακριβώς για το μείγμα πολιτικής εξόδου από την ύφεση, που πρέπει να εφαρμόσει  η Αθήνα, αλλά και το σύνολο του Ευρωπαϊκού  Νότου.

Πικρές Αλήθειες για την Ελλάδα, από την Εσπερία…

iskra

του Κώστα Παπουλή

Ένας από τους πιο επιφανείς, «συντηρητικούς» βέβαια οικονομολόγους, με μεγάλο ρόλο στην Γερμανία και στην Ε.Ε. είναι ο Ντάνιελ Γκρος. Σε συνέντευξή του που τμήματά της δημοσίευσε η καθημερινή της Κυριακής της 18 Μαρτίου 2018, υπό τον τίτλο «Αν δεν αποταμιεύεσετε περισσότερο δεν έχετε μέλλον», σπάει με απλές κουβέντες την μυθολογία των Ξένων Επενδύσεων.

Έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένα αυτό που λέει και ο Ν. Γκρος: «Δεν μπορείς να περιμένεις ότι τις Επενδύσεις θα τις κάνουν οι ξένοι. Σε κάθε κανονική χώρα, 90% των επενδύσεων είναι εγχώριες».

Λίγους μήνες νωρίτερα σε συνέντευξή του που δημοσίευσε η Ναυτεμπορική έλεγε το ίδιο: «Η ερώτηση-κλειδί δεν είναι η προσέλκυση επενδύσεων από το εξωτερικό, αλλά το γιατί οι Έλληνες επιχειρηματίες δεν επενδύουν περισσότερες από τις εγχώριες αποταμιεύσεις. Η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να χρηματοδοτεί τις επενδύσεις που χρειάζεται για την ανοικοδόμηση με τις δικές της οικονομίες».

Ενώ όσον αφορά την περιβόητη έξοδο στις αγορές την παραπέμπει για την επόμενη δεκαετία:

Ελλάδα, χώρα υπό κατοχή και «δεδομένη»

iskra

«Αισθάνομαι  ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης πατρίδας. Η πατρίδα αντιπροσωπεύει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, εθνών να αισθάνονται, να σκέπτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους, και ο τρόπος αυτός είναι πάντα το αναμφισβήτητο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής εξέλιξης.                                                                                                        Μιχαήλ Μπακούνιν                                                                                                 

Είμαστε σε μια εποχή, εδώ και 8 χρόνια, που η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε οικονομικό προτεκτοράτο. Δυστυχώς όμως, σήμερα σε Ελλάδα και Κύπρο έχει γίνει και παραβίασητης εδαφικής τους κυριαρχίας. Όπως ήταν αναμενόμενο η οικονομική υποδούλωση θα έφερνε αργά ή γρήγορα  και μειωμένη εθνική κυριαρχία και αν δεν αλλάξουμε ρόττα, είμαστε ακόμη στην αρχή.

Είναι πλέον δεδομένο, ότι η  εδώ και οχτώ  χρόνια διαρκούσα και εκ των έξω επιβαλλόμενη οικονομική κρίση της πατρίδας μας, αποτελεί την πιο οξεία κρίση αναπαραγωγής, τόσο σε όρους χρονικής διάρκειας όσο και σε όρους ύφεσης-ανεργίας-παραγωγικής αποδιάρθρωσης, η οποία έχει εκδηλωθεί μεταπολεμικά σε εθνικό κοινωνικό σχηματισμό με μέσο ή υψηλό επίπεδο κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης.

Ποτέ, μετά το 1950, την κατοχή και την λήξη του εμφυλίου δεν είχαμε φτάσει σε τέτοιο ακραίο σημείο, έλλειψης οποιασδήποτε προοπτικής,απόλυτης διάλυσης και εκποίησης της χώρας. Άλλωστε σύντομα, αν δεν αναστραφεί αυτή η κατάσταση, ο αριθμός των σπιτιών που θα αλλάξουν χέρια, θα είναι πολύ μεγαλύτερος της κατοχής.

Τα μεγάλα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ και η χρεοκρατία

iskra

του Κώστα Παπουλή

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πέρα από το ότι αποδεικνύεται η πιο καταστροφική για τον τόπο και τον λαό από οποιαδήποτε κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, αποδεικνύεται και μια κυβέρνηση μικρών και θλιβερών Γκαιμπελίσκων. Ας δούμε πέντε, από τα πολλά «μαργαριτάρια – παραμύθια» της ομάδας Τσίπρα και των βουλευτών του που ακούμε τελευταία:

Παραμύθι πρώτο: «Το επιτόκιο 3,5% που δανείστηκε η χώρα το τελευταίο της ομόλογο, είναι χαμηλότερο, και από αυτό που δανειζόταν η χώρα όταν δεν είχε χρεοκοπήσει-μπει στα μνημόνια»

Η Αλήθεια: Σημασία δεν έχει το ονομαστικό επιτόκιο, αλλά το πραγματικό (ονομαστικό επιτόκιο αφαιρούμενου του πληθωρισμού). Το πραγματικό επιτόκιο που δανείστηκε η χώρα είναι μεγαλύτερο και από αυτό του Φεβρουαρίου του 2010. (Εφόσον βέβαια, ο Γ. Παπανδρέου επέλεγε να δανειστεί 20 και πλέον δις για το 2010 -όσα χρειαζόταν η χώρα για όλο το έτος-, και να καθυστερήσει την χρεοκοπία, αντί να φέρει το Δ.Ν.Τ. και τα μνημόνια).

Για την Ελληνική Κρίση και το Λαϊκό Μέτωπο* ή πώς, «με ένα νόμο», θα καταργήσουμε τους νόμους του Τσίπρα

iskra

του Κώστα Παπουλή

1) Η Ελληνική Κρίση, ή Ευρώ και Ε.Ε. σημαίνουν Βαρβαρότητα. Είναι πλέον δεδομένο, ότι η εδώ και επτά χρόνια διαρκούσα οικονομική κρίση της πατρίδας μας, αποτελεί την πιο οξεία κρίση αναπαραγωγής, τόσο σε όρους χρονικής διάρκειας όσο και σε όρους ύφεσης-ανεργίας-παραγωγικής αποδιάρθρωσης, η οποία έχει εκδηλωθεί μεταπολεμικά σε εθνικό κοινωνικό σχηματισμό με μέσο ή υψηλό επίπεδο κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης.

Ξεγυμνώθηκαν έτσι, τα σαθρά θεμέλια της ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», η μυθοποιητική ιδεολογία του «ελεύθερου διεθνούς εμπορίου» και της «ελεύθερης-κοινής» αγοράς, το εντός-Ευρωπαϊκής «Ένωσης» ρήγμα «Βορρά-Νότου», η αποψίλωση της περιφέρειας, η – σε όλα τα επίπεδα αναφοράς – επικυριαρχία των «ισχυρών» επί των «αδύναμων». Το ευρώ αποδείχτηκε ο χρυσός κανόνας των πολυεθνικών, των μεγάλων επιχειρήσεων και των τραπεζών, το μέσο, με το οποίο επιβάλλεται ο απόλυτα ελεύθερος ανταγωνισμός, ο οικονομικός και κοινωνικός δαρβινισμός, η καταστροφή ολόκληρων περιφερειών, αλλά και λαών, η επιστροφή στον 19οαιώνα.

Σε τελευταία ανάλυση, η κρίση ανέδειξε μία ιδιάζουσα κατάσταση, για το σύνολο μάλλον του ευρωζωνικού «Νότου» και αναμφίβολα για την πατρίδα μας, κατάσταση η οποία δύναται να αποδοθεί ως εξής: Ευρώ και ΕΕ, σημαίνει Βαρβαρότητα.

Οι καφετζούδες της «Ανάκαμψης»…..

iskra

του Κώστα Παπουλή

Είναι ήδη επτά χρόνια, που η Ελλάδα έχει βυθιστεί στην πιο βαθιά κρίση, που έχει γνωρίσει μεταπολεμικά οποιαδήποτε οικονομία με μέσο, η υψηλό βαθμό κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης. Η Ελλάδα αιμορραγεί συνεχώς, χάνει τους «καλύτερους» στην μετανάστευση, ενώ εσωτερικά, όλο και περισσότερο φτωχαίνει και γερνάει.

Είναι γνωστό από την εμπειρία παρόμοιων κρίσεων, αλλά και από την οικονομική επιστήμη, ότι τέτοιες καταστάσεις μπορούν να ξεπεραστούν, μόνο με οικονομικές πολιτικές που στοχεύουν στην πλήρη απασχόληση. Χρειάζεται δηλαδή άμεσα, αναστροφή 180ο μοιρών της υπάρχουσας πορείας, επεκτατική, οικονομική και νομισματική πολιτική, στη θέση της λιτότητας, σε συνδυασμό με υποτίμηση (η τελευταία για να διορθωθεί το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που οφείλεται στην σκληρή ισοτιμία, ώστε η αύξηση της εγχώριας ζήτησης να μην διαφύγει στο εξωτερικό). Επειδή η Ελλάδα σε αυτή την φάση δεν μπορεί να δανειστεί τόσο από το εσωτερικό, όσο και από το εξωτερικό, πρέπει να καταφύγει με προσοχή και φειδώ, σε «δημιουργία-κόψιμο-τύπωμα» χρήματος, ώστε να καλύψει την επεκτατική πολιτική. Αυτή είναι η οικονομική πραγματικότητα. Με λίγα λόγια, για να ρυθμιστεί η οικονομία, να γυρίσει σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να προσεγγίσει την (δυνατή) πλήρη απασχόληση κεφαλαίου και εργασίας, απαραίτητη προϋπόθεση είναι, η αποχώρηση από την ευρωζώνη και η επιστροφή στην Δραχμή.

Έξοδος στις Αγορές, όπως το νερό του Καματερού που «θεράπευε» τον καρκίνο και το ραντεβού στα γουναράδικα

iskra

του Κώστα Παπουλή

Κάποτε, αν δεν κάνω λάθος στα τέλη της δεκαετίας του 70, κυκλοφορούσαν βυτία στις γειτονιές και μοίραζαν, ένα «θαυματουργό» νερό που «θεράπευε» τον καρκίνο. Πλήθος κόσμου συνέρρεε, για να πάρει ένα μαγικό μπουκαλάκι. Όλη η υπόθεση- παρόλη την γελοιότητά της- κατάφερε να πάρει μορφή μαζικής υστερίας. Δεν θυμάμαι τελικά, αν ο Καματερός κατέληξε στα δικαστήρια.

Όμως ένα ανάλογο παραμύθι ζούμε σήμερα, η έξοδος στις αγορές λένε θα μας βγάλει από την κρίση και τα μνημόνια. Αυτή η διαπίστωση της κυβέρνησης, επιφανών στελεχών της, αλλά και του συνόλου σχεδόν της παρασιτικής, πολιτικής και οικονομικής ημί-ελίτ που κυβερνάει και ρημάζει τον τόπο, κάτω από την στυγνή μπότα του ξένου παράγοντα, έχει τόσο βάση, όσο και το ότι εκείνο το νεράκι του Καματερού, «θεράπευε» τον καρκίνο.

Δεν χρειάζεται για να ανασκευαστεί το «μύθευμα» αυτό, δηλαδή ότι στον πραγματικό κόσμο, δεν πρόκειται να βγούμε ούτε από την κρίση, ούτε από τα μνημόνια από το να ειπωθούν τρεις απλές αλήθειες:

Παράλληλο Νόμισμα και Παράλληλες Ανοησίες Bαρουφάκη και Aντιπολίτευσης…

iskra

του Κώστα Παπουλή

Ο κ. Βαρουφάκης έχει επιδοθεί σε μια ακατάσχετη «πομπολογία»,  περί του ρόλου του στην διαπραγμάτευση, με προφανή σκοπό από την μια μεριά να μείνει στη δημοσιότητα και από την άλλη, να μας κάνει να ξεχάσουμε τον ρόλο του στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τις θέσεις του τότε, ότι η έξοδος από το ευρώ ήταν αδύνατη, «μια που στο ευρώ μπαίνεις, αλλά δεν βγαίνεις».  Ακόμη μας είχε πει,  και ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, δεν θα μπορούσε να αποχωρήσει από την Ε.Ε., λες και θα εγκατέλειπε τον πλανήτη Γή.  Ότι και να λέει ο κ. Βαρουφάκης, είναι ο υπουργός  που υπέγραψε την συμφωνία του Φεβρουαρίου του 2015, αυτός που δήλωνε ότι συμφωνεί η κυβέρνηση κατά 70% με το μνημόνιο, ότι αποδέχεται λελογισμένα πρωτογενή πλεονάσματα, ότι ο Σόιμπλε ήταν ο  διανοούμενος και η σκέψη της Ευρώπης και διάφορα άλλα γλαφυρά… Εμείς δεν έχουμε πάθει, ούτε θα πάθουμε αμνησία……

Δίπλα όμως σε αυτόν, έχουμε και τους τσαρλατάνους της αντιπολίτευσης, που ζητάνε εξεταστικές επιτροπές και άλλα κωμικά, για πιθανές ή απίθανες σκέψεις για «δεύτερο» νόμισμα, που έκανε ο Βαρουφάκης, με κάποιον Ασιάτη σύμβουλό του, ή και με οποιονδήποτε άλλον στην τότε κυβέρνηση.  Θα έρθει βέβαια, και πολύ σύντομα, η ώρα, για εξεταστικές επιτροπές και για ειδικά δικαστήρια, όχι φυσικά για τις «σκέψεις»  και τα «σχέδια» για το «παράλληλο» νόμισμα του Ιουνίου του 2015, αλλά για όλους αυτούς που έδεσαν την χώρα στα μνημόνια, την ξεπούλησαν στο Δ.Ν.Τ. και   στην Ε.Ε., και την μετέτρεψαν σε προτεκτοράτο. Άλλωστε υπήρξε και η πρωτοφανής ετυμηγορία του ελληνικού λαού , με το συντριπτικό 62% που απέρριπτε  το μνημόνιο και την λιτότητα που παρα-βιάστηκε και αντιμετωπίστηκε  με κατάλυση κάθε έννοιας Δημοκρατίας  και Λαϊκής κυριαρχίας, από την μεγάλη πλειοψηφία του «ελληνικού» κοινοβουλίου.

Η ομιλία του Κ. Παπουλή, εκ των συγγραφέων, στην παρουσίαση του βιβλίου «Πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση»

iskra

Το βιβλίο «Μετωπικό Πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση. Για έναν ελεύθερο Λαό σε μια ελεύθερη Ελλάδα» αποτελεί μια συλλογική εργασία των Δημ. Καλτσώνη, Θοδ. Μαριόλη και Κώστα Παπουλή.

Το βιβλίο ως γνωστόν παρουσιάστηκε με εξαιρετική επιτυχία την Δευτέρα 26/6 στην Αλκυονίδα.

Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη την ενδιαφέρουσα ομιλία του Κώστα Παπουλή, ενός εκ των συγγραφέων, στην εκδήλωση της Αλκυονίδας.

Θέλω και εγώ να ευχαριστήσω όσους όλους ήρθατε εδώ, αλλά ιδιαίτερα, αυτούς που παρουσιάζουν το βιβλίο μας. Είμαστε κοντά στην «επέτειο» του ιστορικού δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Για αυτό θέλω να πω το εξής: Αν την στάση του Π. Λαφαζάνη που μας τιμάει σήμερα με την παρουσία του, την πολιτική κατεύθυνση του Α.Ρ, και την λύση που πρότεινε τότε, ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, εφαρμόζοντας το Σχέδιο Β που περιγράφαμε και με τον Α. Αλαβάνο, σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, η χώρα ελεύθερη και θα είχαμε σήμερα εδώ μια άλλη εκδήλωση.

Ζούμε στην πατρίδα μας επτά χρόνια που είναι σκοτεινά για την λογική, τα χρόνια που θα μείνουν στην ελληνική ιστορία, ως χρόνια του ευρω-παραλογισμού. Ενώ βιώνουμε μία απελπιστική κατάσταση, ενώ είναι πλέον σαφές ότι εντός της ευρωζώνης δεν υπάρχει εναλλακτική σωτηρίας, η ημι-ελίτ, πολιτική και οικονομική που διευθύνει την χώρα καταφέρνει και αντιστρέφει ιδεολογικά την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας τον θάνατο, τον λεγόμενο ευρω-μονόδρομο, ως ζωή.

Μετωπικό Πρόγραμμα Δι-εξόδου από την Κρίση. Ελεύθερος Λαός σε Ελεύθερη Ελλάδα

iskra

Από Δ.Καλτσώνη-Θ.Μαριόλη-Κ.Παπουλή

Η ίσκρα κάνει μια δημοσίευση κάποιων αποσπασμάτων του βιβλίου, που αναφέρονται στις κύριες αντιθέσεις που διαμορφώνονται στην Ελλάδα, εξ αιτίας της ένταξής της στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση-και μάλιστα στον σκληρό της πυρήνα-, ιδιαίτερα όμως στην θεωρητική διαύγεια, των προγόνων της σύγχρονης ελληνικής αριστεράς, πριν αρκετές δεκαετίες, πέραν μάλιστα του μισού αιώνα, να κατανοήσουν, τα δομικά προβλήματα της χώρας και να προβλέψουν με ακρίβεια στο ζήτημα της Ε.Ο.Κ., την καταστροφή που θα φέρει η ένταξη, στην πατρίδα μας και στον κόσμο της εργασίας Σαφώς είναι ενδεικτικά και δεν μπορούν να δώσουν ολοκληρωμένη εικόνα του βιβλίου. Δημοσιεύονται επίσης τα περιεχόμενα του βιβλίου.

Το βιβλίο -όπως υποστηρίζουν οι συγγραφείς- χαράζει ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο και συγκεκριμένο πρόγραμμα οικονομικών και πολιτικών αλλαγών, το οποίο έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και η χώρα.Πρόγραμμα Δι-Εξόδου από τον ευρωζωνικό-ευρωενωσιακό κλωβό πόλωσης, παραγωγικής ανασυγκρότησης, και δημιουργίας μιας νέας, αυθεντικής δημοκρατίας του λαού. Το βιβλίο θα παρουσιαστεί (όπως φαίνεται και στην στήλη των εκδηλώσεων), τη Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017, 7:30 μ.μ. στον κινηματογράφο Αλκυονίς, Ιουλιανού 42-46 (στάση ΗΣΑΠ Βικτώρια, τηλ.: 2108220008, 2108220023)

Από το κεφάλαιο 2, η παράγραφος 6:

6. Επιμύθιο: Το «Μακρινό» έτος 1962

Δείχθηκε ότι η ευρωπαϊκή «ολοκλήρωση» δεν αποτελεί, στην πραγματικότητα, διαδικασία ολοκλήρωσης αλλά κλιμακούμενης πόλωσης, η οποία (i) διέπεται από συνεκτική, πλην επαρκώς κεκαλυμμένη, οικονομική-κοινωνική-πολιτική λογική, και (ii) συνεπάγεται, αφενός, ραγδαία μεταβολή του συσχετισμού ταξικών δυνάμεων σε βάρος των μισθωτών εργαζομένων όλων των χωρών-μελών και, αφετέρου, παραγωγική αποσάθρωση για τους εθνικούς κοινωνικούς σχηματισμούς του «Νότου». Για τους τελευταίους, η κύρια (και ανταγωνιστική) αντίθεση συνίσταται, επομένως, στο εξής: Ενώ είναι κεφαλαιοκρατικοί, δεν δύνανται να αναπτυχθούν περαιτέρω εντός του Ευρωενωσιακού, ή, γενικότερα, «παγκοσμιοποιητικού», κεφαλαιοκρατικού πλαισίου. Και κύριος πόλος αυτής της αντίθεσης είναι ο κατά σειρά δεύτερος, δηλαδή το «εντός». Κατά συνέπεια, στο ορατό μέλλον της ΕΕ-ΕΖ ενέχονται δύο, κατάβάση, εναλλακτικές, αλλά ασυμβίβαστες μεταξύ τους, προοπτικές:

«Oι πεθαμένοι δεν πληρώνουν χρέη»

iskra

του Κώστα Παπουλή

Η Κριστίνα Κίρχνερ, μια χαρισματική ομιλήτρια, μια παρουσία στην κληρονομιά της Εβίτα Περόν, πέρασε από την Αθήνα, πηγαίνοντας για το ευρωκοινοβούλιο και έδωσε μια διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής, με βάση την εμπειρία της Αργεντινής.

Την κάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, (μπας και πει καμία καλή κουβέντα για την Ελλάδα στο ευρωκοινοβούλιο -και θα πεί-), αλλά όσο προσεκτική και αν ήταν στην ομιλία της, ήταν δύσκολο να κρυφτεί η μεγάλη αντίφαση, η πετυχημένη πολιτική των Κίρχνερ, που ήταν ακριβώς αντίθετη με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Μια φιλολαϊκή πολιτική, μια πολιτική εθνικής ανεξαρτησίας και ανασυγκρότησης, απέναντι σε μια πολιτική υποτέλειας και διάλυσης, στην υπηρεσία των δανειστών και του παρασιτικού ελληνικού κεφαλαίου.

Σημειώνω λίγα από τα λόγια της:

Ο νεοφιλελευθερισμός ξεκίνησε στην Αργεντινή με την δικτατορία του 1976-1983, που είχε χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους. Είναι ο Κίρχνερ που πέρασε νόμους για τα εγκλήματα και οι υπαίτιοι τιμωρήθηκαν. Μέχρι τότε κυκλοφορούσαν ελεύθεροι. Είναι η δεξιά που κυβερνάει σήμερα που αποφυλάκισε 700 εγκληματίες.

«Πάμε κατά διαόλου», …«σε παγίδα λιτότητας». Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής

iskra

του Κώστα Παπουλή

Η χώρα βυθίζεται και πάμε κατά διαόλου, έχοντας μπει σε παγίδα λιτότητας, χωρίς να φαίνεται να υπάρχει βραχυχρόνια ή μακροχρόνια έξοδος από την κρίση, διαπιστώνει ακόμη και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στην έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 2 Μαΐου.

Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένες κύριες διαπιστώσεις, από την έκθεση των 68 σελ, όπου υπογραμμίζουμε ότι είναι από την έκθεση, ενώ οι προτάσεις που δεν είναι υπογραμμισμένες είναι δικές μας.

1) Σε σχέση με την ανάκαμψη: Η οικονομική κατάσταση το πρώτο τρίμηνο 2017 είναι απογοητευτική σε σχέση με τις προσδοκίες. Τo πρώτο τρίμηνο του 2017 η οικονομία της χώρας δεν επέστρεψε σε στέρεη ανάκαμψη, παρά τις προσδοκίες που είχαν διατυπωθεί επίσημα. Παραμένει σε μια ασταθή κατάσταση που απειλεί να μετατραπεί σε νέα ύφεση. Το πρώτο τρίμηνο του 2017 (και το αμέσως προηγούμενο), συμπτώματα οικονομικής αναιμίας εμφανίζονται τόσο στη σφαίρα της παραγωγής, όσο και στη σφαίρα της ρευστότητας. Ειδικότερα, όσον αφορά στην παραγωγή: Η ιδιωτική κατανάλωση δέχτηκε πιέσεις στο τέλος του 2016 και τον πρώτο μήνα του 2017, αν κρίνουμε από τα στοιχεία που αναφέρονται στο λιανικό εμπόριο. Η δυσκολία ισχυρής ανάκαμψης της ιδιωτικής κατανάλωσης απειλεί να οδηγήσει σε πτώχευση πολλές επιχειρήσεις που άντεξαν μέχρι σήμερα στην κρίση, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΓΕΜΗ και επομένως να διαψεύσει ελπίδες για ανάκαμψη της απασχόλησης.

Mαθήματα από την Γαλλία

iskra

του Κώστα Παπουλή

Στο βαθμό που σε κάποιο βαθμό ισχύει ακόμη, ότι η Γαλλία είναι η χώρα της πολιτικής, οι σημερινές εκλογές, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα μας δίνουν κάποια χρήσιμα πολιτικά μαθήματα.

Πρώτον: Το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας γίνεται το κέντρο βάρους, τόσο της ταξικής όσο και της διακρατικής πόλωσης στην Ε.Ε., και πολύ περισσότερο στην ευρωζώνη. Η Λεπέν και ο Μελανσόν, από τους υποψήφιους της πρώτης τετράδας, αν και με διαφορετικό τρόπο εκφράζουν καθαρά μια τέτοια υπόθεση, απέναντι σε μια Ε.Ε., που οδηγείται σε έναν νέου τύπου οικονομικό «ολοκληρωτισμό». Όμως δεν είναι μόνο αυτοί, είναι και οι τρεις μικροί, ο Γκωλιστής Ντυπόν Ενιάν, με την «όρθια Γαλλία», που δεν αποκλείεται να αποσπάσει ένα σημαντικό ποσοστό από τον Φιγιόν. Προτείνει τη δημιουργία μιας νέας συνθήκης, πάνω στην οποία θα στηριχτεί μια Ευρώπη εθνών και έργων, στο πλαίσιο της οποίας, κάθε χώρα θα ανακτήσει τον έλεγχο των τεσσάρων όψεων της εθνικής κυριαρχίας: νομίσματος, συνόρων, προϋπολογισμού, νομοθεσίας. Και όταν αυτό δεν συμβεί, τότε έρχεται η Έξοδος. Ο Σεμινάντ, θαυμαστής του Ρούσβελτ, τάσσεται και αυτός κατά της παγκοσμιοποίησης, κατά του ευρώ και της Ε.Ε.. Τέλος, ίσως ο πιο «συγκροτημένος» υποψήφιος ο Φρανσουά Ασελινό, της «Λαϊκής Ρεπουμπλικανικής Ένωσης», ο «υποψήφιος της εθνικής χειραφέτησης», όπως αυτοαποκαλείται, απαιτεί την έξοδο της Γαλλίας, από το ευρώ, την Ε.Ε., και το ΝΑΤΟ.