Πανελλαδικές: Προς πτώση των βάσεων εισαγωγής «δείχνουν» οι βαθμολογίες

Το Ποντίκι

Πτώση των βάσεων εισαγωγής στην πλειονότητα των τμημάτων αλλά και στα περισσότερα περιζήτητα και υψηλόβαθμα τμήματα «δείχνει» η πρώτη ανάγνωση των φετινών στατιστικών βαθμολογικών στοιχείων και η σύγκρισή τους με τα αντίστοιχα περσινά.

 

Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εκπαιδευτικός αναλυτής Χρήστος Κάτσικας, στα μαθήματα που αφορούν το 2ο Επιστημονικό Πεδίο (Πολυτεχνεία κλπ) είναι σαφές ότι θα υπάρχει πτώση των βάσεων των υψηλόβαθμων Πολυτεχνικών Σχολών τόσο των κεντρικών Πανεπιστημίων όσο και των Περιφερειακών.

 

Πτώση των βάσεων θα έχουν και οι υψηλόβαθμες Ιατρικές Σχολές του 3ου Επιστημονικού Πεδίου καθώς στην κλίμακα βαθμολογίας 18-20 «άριστα», βαθμολογία που απαιτείται για την εισαγωγή στις Ιατρικές, έχουμε σαφώς μικρότερα ποσοστά από πέρσι.

 

Στο 2ο (Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες) και 3ο Επιστημονικό Πεδίο (Επιστήμες Υγείας) αναμένεται πτώση των βάσεων εισαγωγής στα περισσότερα τμήματα και στα υψηλόβαθμα.

 

Πτώση αναμένεται και στο 5ο Επιστημονικό Πεδίο (Επιστήμες Οικονομίας και Πληροφορικής) η οποία όμως δεν φαίνεται να έχει την ένταση της πτώσης του 2ου Επιστημονικού Πεδίου. Και αυτό καθώς στο μάθημα Αρχές Οικονομικής Θεωρίας (μάθημα με υψηλό συντελεστή), το ποσοστό των μαθητών που έχουν επίδοση στην κλίμακα της βαθμολογίας 18-20 είναι υψηλότερο από πέρσι γεγονός που φρενάρει την επιρροή που έχουν στην κίνηση των βάσεων οι χειρότερες επιδόσεις στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας.

Το φορτωμένο γαϊδούρι

Γελοιγραφία του 1883: Ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης κρατάει τον γάιδαρο-λαό
ενώ ο υπουργός οικονομικών Παύλος Καλλιγάς φορτώνει φόρους

Την περασμένη εβδομάδα, κάπου ανάμεσα σε Βόρεια Μακεδονία, Αγρίνιο και Ρωσσία, χάσαμε την μπάλλα και φάγαμε γκολ. Δίχως να το καταλάβουμε, πέρασε από την βουλή (δημοσιεύθηκε ήδη στο ΦΕΚ) ένα νομοσχέδιο-τέρας: εκατόν τριάντα ένα άρθρα σε ογδόντα επτά σελίδες (τελικό κείμενο), μαζί με μια εισηγητική έκθεση άλλων πεντακοσίων σελίδων, που έπρεπε να διαβαστούν, να μελετηθούν και να συζητηθούν στο άψε-σβήσε, καθ' όσον όλα έγιναν με την -αντιδημοκρατική- διαδικασία τού κατεπείγοντος.

Σε πρόσφατα κείμενά μας, χαρακτηρίσαμε αυτό το νομοσχέδιο ως "μεταμνημονιακό μνημόνιο" και, ίσως, σε κάποιους να φανήκαμε υπερβολικοί. Όμως, ο τίτλος του νομοσχεδίου μάλλον συμφωνεί με τον χαρακτηρισμό μας: "Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων – Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 και λοιπές διατάξεις". Αναρωτιέμαι, αν δεν χαρακτηρίσεις ως μνημόνιο μια "ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων", ως τι μπορείς να την χαρακτηρίσεις.

Εν πάση περιπτώσει, παρ' ότι αυτές οι μέρες είναι εξαιρετικά φορτωμένες με επαγγελματικές υποχρεώσεις, αναδίφησα στο ψηφισμένο κείμενο και σημείωσα μερικές εξαιρετικού ενδιαφέροντος διατάξεις. Λέω, λοιπόν, να μοιραστώ σήμερα αυτές τις σημειώσεις μου με τους αναγνώστες:

(Α) Αν έχετε υπομονή και διαβάσετε το άρθρο 109, θα ανατριχιάσετε. Μ' αυτό το άρθρο κυρώνεται η "Σύμβαση προσχώρησης και τροποποίησης της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης", δηλαδή γίνεται και επίσημα η παραδοχή ότι παρατείνεται το μνημόνιο που ξέρουμε, έστω και τροποποιούμενο. Πού βρίσκεται η ανατριχίλα; Προσέξτε: "Η ΕΕΣΥΠ [σ.σ.: το υπερταμείο, που ενσωμάτωσε το ΤΑΙΠΕΔ]υπόσχεται στον ΕΜΣ [σ.σ.: Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης] ότι κάθε φορά που το δικαιούχο κράτος μέλος [σ.σ.: η Ελλάδα] δεν καταβάλλει ποσό οφειλόμενο βάσει ή σε σχέση με τη Σύμβαση, η ΕΕΣΥΠ μετά από αίτημα θα φέρει την ευθύνη καταβολής αυτού του ποσού σαν να ήταν ο κύριος οφειλέτης, εφόσον τα συνολικά καταβλητέα ποσά βάσει αυτής της εγγύησης δεν θα υπερβαίνουν συνολικά τα 25.000.000.000 ευρώ".

Το νέο ύφος των θεμάτων στις Πανελλήνιες Εξετάσεις

Του Στράτου Στρατηγάκη

Μαθηματικού - Ερευνητή

stratig@yahoo.com

Με την ολοκλήρωση του κυρίως μέρους των πανελληνίων εξετάσεων μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τα θέματα, το βαθμό δυσκολίας τους και την έκταση της ύλης που κάλυπταν. Τα συμπεράσματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους υποψηφίους ως οδηγός για τις εξετάσεις της επόμενης χρονιάς, ώστε η μελέτη τους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και μπορεί του χρόνου να αλλάξει το στυλ των θεμάτων, χωρίς καμία προειδοποίηση, αλλά η τάση που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια καλό θα είναι να παγιωθεί. 

Οι εισαγωγικές εξετάσεις έχουν σκοπό να ορίσουν ποιοι υποψήφιοι θα εισαχθούν στις περιζήτητες σχολές, ποιοι θα εισαχθούν στις υπόλοιπες και ποιοι δεν θα εισαχθούν σε καμία σχολή. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, η ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. Συνεπώς οι θεματοδότες πρέπει να επινοήσουν ένα θέμα που δεν θα λύνει παρά μόνο το 10% των υποψηφίων, ένα άλλο που θα το λύνει μόνο το 20% των υποψηφίων, ώστε να επιτύχουν την ομαλή κατανομή των υποψηφίων στη βαθμολογική κλίμακα. 

Μέχρι πριν δύο χρόνια η εξέταση στα Μαθηματικά στηριζόταν στην ύλη κυρίως της Γ Λυκείου και η επίλυση των δύσκολων ασκήσεων απαιτούσε τεχνάσματα και τρικ που μάθαιναν οι υποψήφιοι ως μεθοδολογίες. Αυτή η λογική σκοτώνει τη γνώση και το μυαλό του υποψηφίου. Είχε επίσης ως αποτέλεσμα να χωρίζουν οι μαθητές τα Μαθηματικά σε χρήσιμα και «άχρηστα», για την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Χρειαζόμαστε διανεμητικό και όχι κεφαλαιοποιητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης

iskra

των Σάββα Ρομπόλη και Βασίλη Μπέτση

Στην δημόσια συζήτηση (επιστημονική, πολιτική, κοινωνική) που διεξάγεται στην χώρα μας, προτείνεται η διατήρηση της εθνικής και της ανταποδοτικής  σύνταξης διανεμητικού χαρακτήρα  προσδιορισμένων παροχών και του συστήματος νοητής κεφαλαιοποίησης (ατομικοί λογαριασμοί) για την επικουρική ασφάλιση και την εφάπαξ παροχή, όπως έχουν  διαμορφωθεί από τις ασκούμενες Μνημονιακές πολιτικές της περιόδου 2010-2022.

Παράλληλα, διατυπώνονται προτάσεις συνολικής μετάβασης της κοινωνικής ασφάλισης από το διανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα ή επιλεκτικής μετάβασης (επικουρική ασφάλιση και εφάπαξ παροχή) στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Το επιχείρημα αυτών των προτάσεων, με την επίκληση των δυσμενών δημογραφικών εξελίξεων (υπογεννητικότητα, γήρανση του πληθυσμού), της απασχόλησης (επέκταση  των ευέλικτων μορφών απασχόλησης), των χαμηλών αμοιβών και τον περιορισμό της κρατικής χρηματοδότησης μόνο στην εθνική σύνταξη (7% του ΑΕΠ), είναι η εξασφάλιση στο μέλλον της οικονομικής βιωσιμότητας, παραγνωρίζοντας  εντελώς την κοινωνική αποτελεσματικότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Χρέος διαχειρίσιμο δεν σημαίνει χρέος βιώσιμο, όμως προσφέρει ένα «παράθυρο ευκαιρίας»

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αριστομένη Βαρουδάκη, καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και πρώην ανώτερο στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΟΟΣΑ

Η συμφωνία στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου καθορίζει τις δεσμεύσεις της Ελλάδας στη μεταμνημονιακή περίοδο, το πλαίσιο της εποπτείας για την τήρηση των δεσμεύσεων και προβλέπει ρυθμίσεις για το δημόσιο χρέος της χώρας. Η κυβέρνηση διατείνεται ότι οι ρυθμίσεις αυτές καθιστούν το χρέος βιώσιμο και επιτρέπουν να γυρίσει η σελίδα της κρίσης χρέους που ταλαιπωρεί τη χώρα για σχεδόν μία δεκαετία. Η άποψη ότι το χρέος γίνεται βιώσιμο με τη συμφωνία είναι λανθασμένη, μάλλον εσκεμμένα για πολιτικές σκοπιμότητες. Στην πραγματικότητα το χρέος γίνεται διαχειρίσιμο, όχι όμως βιώσιμο, σε έναν ορίζοντα περίπου δεκαετίας, που αντιστοιχεί στις ρυθμίσεις για την επιμήκυνση και την αναστολή της αποπληρωμής του που συμφωνήθηκαν στο Eurogroup. 

Τα μέτρα αυτά καθιστούν το χρέος διαχειρίσιμο μεσοπρόθεσμα, καθώς: (1) η επιπλέον δεκαετής περίοδος χάριτος των δανείων του EFSF περιορίζει αντίστοιχα την ανάγκη πρόσβασης στις αγορές για σημαντικό δανεισμό μέχρι το 2032, και (2) το δίχτυ ασφαλείας των αυξημένων ταμειακών διαθεσίμων περιορίζει τους κινδύνους ακριβού δανεισμού σε περίπτωση έλλειψης εμπιστοσύνης των αγορών. Επιπλέον, με την επιμήκυνση κατά μία δεκαετία των δανείων του EFSF και την αντίστοιχη μετακύλιση της αποπληρωμής τους μειώνεται η «παρούσα αξία» του χρέους που υπολογίζεται αν προεξοφληθούν οι μελλοντικές πληρωμές με κάποιο επιτόκιο αναφοράς: Προφανώς η παρούσα αξία δανείων που θα εξοφληθούν σε 20 χρόνια είναι μικρότερη της αξίας τους αν τα ίδια δάνεια θα επρόκειτο να εξοφληθούν, για παράδειγμα, σε μία δεκαετία. Υπάρχει έτσι η αντίληψη ότι η χώρα κερδίζει κάποια ελάφρυνση χρέους, που το καθιστά δυνητικά βιώσιμο. 

Εσωτερική Διακυβέρνηση και οι Νέοι Κανόνες

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Γιάγκου Χαραλάμπους

charalambousy@ath.forthnet.gr/ charalambousyiangos@gmail.com

Πρώην αντιπρόεδρος, μέλος του Δ.Σ. της UHY AΞΩΝ Ορκωτοί Ελεγκτές Α.Ε, πρώην α’ αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και της KPMG, επίτιμο μέλος (fellow) του Συνδέσμου Ορκωτών Λογιστών Αγγλίας (Association of Certified and Corporate Accountants)

Το Σάββατο 30 Ιουνίου 2018 θα αρχίσουν να εφαρμόζονται οι Νέες Οδηγίες Εσωτερικής Διακυβέρνησης, γεγονός που θα απαιτήσει  την ίδια σκληρή δουλειά με την πρόσφατη εφαρμογή των Κανόνων Προστασίας Δεδομένων (GDPR - General Data Protection Regulation), που ως κανονισμός τέθηκε σε ισχύ την Παρασκευή 25 Μαΐου 2018 και όμως αρκετές επιχειρήσεις ακόμα τρέχουν να τον εφαρμόσουν! 

Ο Γιάγκος Χαραλάμπους

Η βασική διαφορά στην εφαρμογή μεταξύ των δύο είναι ότι οι Νέες Οδηγίες Εσωτερικής Διακυβέρνησης αφορούν μόνο τις επιχειρήσεις του χρηματοοικονομικού χώρου και τις εισηγμένες εταιρείες, καθώς και τα στελέχη που ασχολούνται με θέματα Εταιρικής Συμμόρφωσης και Εσωτερικού Ελέγχου χωρίς βεβαίως να εξαιρεί τους ορκωτούς ελεγκτές.  

Η έναρξη εφαρμογής των νέων Οδηγιών Εσωτερικής Διακυβέρνησης καταργεί και αντικαθιστά τις κατευθυντήριες γραμμές για την Εσωτερική Διακυβέρνηση που δημοσιεύτηκαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2011.

1. Λόγος και στόχος της αλλαγής

Τα τελευταία χρόνια ζητήματα που αφορούν την εσωτερική διακυβέρνηση έχουν λάβει αυξημένη προσοχή από διάφορους διεθνείς οργανισμούς καθώς και από το ενδιαφερόμενο επενδυτικό κοινό. Ο κύριος λόγος της αλλαγής εστιάζεται στο να διορθώσει αδύναμες πρακτικές, καθώς και πρακτικές επιφανειακής εσωτερικής διακυβέρνησης των θεσμικών οργάνων, όπως π.χ. των Διοικητικών Συμβουλίων, Επιτροπών κ.λπ., αδυναμίες που προσδιορίστηκαν κατά τη διάρκεια της χρηματοοικονομικής κρίσης. 

Η κατάρα της ευημερίας

analyst

.

Το μεταναστευτικό και οι εισοδηματικές/περιουσιακές ανισότητες μεταξύ κρατών και κοινωνικών ομάδων, αποτελούν μία βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της Ευρώπης – η οποία πρέπει να απσφαλισθεί το συντομότερο δυνατόν.

.Ανάλυση

Πολλές φορές αναρωτιέται κανείς εάν ο φυσικός πλούτος μίας χώρας είναι κατάρα ή ευχή – όπως στο παράδειγμα της Λατινικής Αμερικής που βρέθηκε στο στόχαστρο λόγω των πρώτων υλών της, με αποτέλεσμα να βιώνει συνεχείς κρίσεις εξαιτίας των ξένων «επιδρομών» και της διαρκούς λεηλασίας της.

Κάτι ανάλογο ισχύει σήμερα για την Ελλάδα, μεταξύ άλλων σε σχέση με τα ενεργειακά της αποθέματα και τη γεωπολιτική της θέση, όσον αφορά τη διέλευση των αγωγών ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη – με έναν από τους στόχους να είναι η «παράκαμψη» της Ρωσίας, καθώς επίσης η ανέκαθεν επιθυμία της Γερμανίας να διαθέτει δικές της πηγές ενέργειας.

Το μεταναστευτικό

Περαιτέρω, όσον αφορά την Ευρώπη, αναρωτιέται κανείς εάν η ευημερία της και η ειρήνη που επικρατεί τις τελευταίες δεκαετίες είναι ευχή ή κατάρα – κλίνοντας δυστυχώς προς το τελευταίο, εάν είναι ρεαλιστής και δεν προβλέπει ουσιαστικές αλλαγές.

Ειδικότερα, η πρώτη κατάρα έχει σχέση με τη μετανάστευση – η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι βιώνει πρωτοφανείς συνθήκες ευημερίας και ειρήνης, συγκριτικά τουλάχιστον με τις γειτονικές της περιοχές, όπως είναι η Μέση Ανατολή και η Αφρική. Ως εκ τούτου αποτελεί έναν εξαιρετικό «μεταναστευτικό στόχο», με δεδομένο το ότι οι εισοδηματικές διαφορές της με πολλές χώρες είναι τεράστιες – όπως στο παράδειγμα της Αφρικής κάτω από τη Σαχάρα, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα της οποίας είναι 3.500 διεθνή δολάρια, έναντι 40.000 του ευρωπαϊκού πυρήνα των 15.

Ποια χώρα παίρνει το Μουντιάλ στα... οικονομικά

Το Παγκόσμιο Κύπελλο στα Οικονομικά και οι χώρες που διακρίνονται. Ποιες παίζουν «επίθεση», ποιες ξεχωρίζουν για την «άμυνα» και ποια βγαίνει παγκόσμια... πρωταθλήτρια. 

Γράφει ο Steen Jakobsen της Saxo Bank.

«Κάποιοι θεωρούν ότι το ποδόσφαιρο είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Σας διαβεβαιώνω: είναι πολλά περισσότερα». Bill Shankly

Δεν πρόκειται να διαφωνήσω με έναν από τους καλύτερους προπονητές ποδοσφαίρου παγκοσμίως -αν όχι τον καλύτερο. Θα προσπαθήσω απλώς να συνδέσω τον -μεγαλειώδη!- κόσμο του ποδοσφαίρου με τον -συγκριτικά, βαρετό- κόσμο των οικονομικών. Όπως ισχύει με οποιονδήποτε έχει παίξει ποδόσφαιρο, θεωρώ τον εαυτό μου γνώστη του αντικειμένου. Ορίστε, λοιπόν, η επίσημη θέση μου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018: πρωταθλητής θα αναδειχθεί το Βέλγιο.

Τα αγαπημένα φαβορί, Βραζιλία και Γερμανία, έχουν χάσει τη δυναμική τους. Εκτός αυτού υποστηρίζονται από τους πολλούς. Εγώ, από την άλλη, προτιμώ να υποστηρίξω μια χώρα μικρή σε μέγεθος αλλά τεράστια σε ικανούς παίκτες. (Συνειδητοποιώ απόλυτα την ειρωνεία του να υποστηρίζω το Βέλγιο, και άρα τις Βρυξέλλες, σε μια χρονική στιγμή όπου η Ευρώπη ενδέχεται να έρθει αντιμέτωπη με μια σοβαρή υπαρξιακή κρίση!).

Στη Saxo Bank παρακολουθούμε όλοι ενεργά τόσο το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου όσο και τις χρηματοπιστωτικές και οικονομικές εξελίξεις. Ακριβώς γι’ αυτό, αποφασίσαμε να εγκαινιάσουμε μια σειρά άρθρων από όπου θα εκφράσουμε τις σκέψεις μας για τις αναμετρήσεις και τα φαβορί στις διάφορες αγορές.

Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΣΤΟ EUROGROUP

Παναγιώτης Ε. Πετράκης | Panagiotis E. Petrakis

Καθηγητής Οικονομικών | Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ - Professor at the Department of Economics - National University of Athens

Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς με λίγες λέξεις μία εξέλιξη όταν αναμένοντάς την έχουν ειπωθεί και γραφτεί τόσα πολλά.

            Αξίζει όμως να θυμηθούμε ότι η περιπέτεια του Γ΄ Μνημονίου ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2015 όταν μία επιβεβλημένη επαναδιαπραγμάτευση με τους πιστωτές μας μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη που παραλίγο να αλλάξει την ροή των Ευρωπαϊκών και παγκόσμιων πραγμάτων και να βυθίσει τη χώρα σε μία δίνη άγνωστης αβεβαιότητας και τους πολίτες σε μία απίστευτη προσωπική και συλλογική περιπέτεια.

            Σήμερα, με τη βοήθεια του απαραίτητου πραγματισμού, ολοκληρώσαμε τις υποχρεώσεις που είχαμε αναλάβει και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε τα πρώτα βήματα στο μεταμνημονιακό πλαίσιο επιτήρησης της Ελληνικής οικονομίας όπως «κάθε κράτος μέλους της ζώνης του ευρώ το οποίο αντιμετωπίζει ή απειλείται με σοβαρές δυσκολίες αναφορικά με την χρηματοοικονομική σταθερότητα».

            Το πλαίσιο αυτό, για την Ελλάδα, έχει ορισμένα μοναδικά χαρακτηριστικά:

Φοροαπόψεις: Ανάδειξη και σχολιασμός επίκαιρων φορολογικών, εργατικών, ασφαλιστικών και οικονομικών θεμάτων (21/06/2018)

taxheaven

Η επιστημονική ομάδα της ΑΡΤΙΟΝ

Με την καθοδήγηση του κυρίου Γεώργιου Δαλιάνη

www.artion.gr

→ Σημαντικές αλλαγές στις Ανώνυμες Εταιρείες

Οι ανώνυμες εταιρείες ήταν ανέκαθεν το επιχειρηματικό όχημα που απευθύνεται σε μεσαίας αξίας και άνω επενδυτικές δραστηριοποιήσεις καθώς διαθέτει το πληρέστερο και αναλυτικότερο σύστημα λειτουργίας και ελέγχου, ενώ παράλληλα προϋποθέτει την επένδυση ενός αρχικού κεφαλαίου σε αντίθεση με τις υπόλοιπες εταιρικές μορφές που μπορούν να συσταθούν και με 1 ευρώ.

Το ψηφισθέν νομοσχέδιο φέρνει αλλαγές στο Κ.Ν.2190/1920 με σημαντικότερες τις εξής:

- Υποχρεωτική γίνεται η έκδοση ονομαστικών μετοχών. Μάλιστα, στην φορολογική δήλωση του 2017 θα υπάρχει πεδίο όπου καταγράφονται τα στοιχεία των προσώπων που είναι μέτοχοι σε εισηγμένες ή μη εταιρείες. 

- Επιτρέπεται η χορήγηση δανείων και πιστώσεων σε συνδεδεμένα μέρη κατόπιν έγκρισης του Δ.Σ. ή της Γ.Σ..

- Το ελάχιστο κεφάλαιο ορίζεται στις 25.000 ευρώ από 24.000 ευρώ.

- Το κεφάλαιο μπορεί να καταβληθεί σε ειδικό λογαριασμό Ελληνικής τράπεζας ή τράπεζας του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

- Δίδεται δυνατότητα έκδοσης ομολογιακού δανείου και για μη ρυθμιζόμενη αγορά (ονομαστικές ομολογίες). Για την έκδοσή του αποφασίζει το Δ.Σ. εκτός αν το καταστατικό ή ο νόμος ορίζουν διαφορετικά.

Ποιοι φόροι «φούσκωσαν» στο 1,525 δισ. το πρωτογενές πλεόνασμα

Σε 1,525 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό κατά τη διάρκεια του α’ πενταμήνου του 2018 (Ιανουαρίου – Μαΐου), έναντι στόχου για πλεόνασμα 180 εκατ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 1,84 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2017, σύμφωνα με τα οριστικά αποτελέσματα που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών.

Σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για την περίοδο Ιανουαρίου – Μαΐου 2018, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 813 εκατ. ευρώ έναντι στόχου για έλλειμμα 2,163 δισ. ευρώ που έχει περιληφθεί στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού 2018, για το αντίστοιχο διάστημα του 2018 και ελλείμματος 1,242 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2017.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 18,422 δισ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση κατά 834 εκατ. ευρώ ή 4,7%  έναντι του στόχου.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 17,3 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 372 εκατ. ευρώ ή 2,2% έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, την περίοδο Ιανουαρίου - Μαΐου 2018 αύξηση έναντι του στόχου παρατηρήθηκε στις εξής κύριες κατηγορίες εσόδων:

ΕΚΠ. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ 21-06-2018-PARAPOLITIKA 90.1

καλεσμένοι της σημερινής εκπομπής οι Κωνσταντίνος Γρίβας και Κυριάκος Κυριακόπουλος

Η τράπεζα των φίλων

Το Ποντίκι

του Στάθη

Αυτός που στα μέσα του μήνα ξεμένει από λεφτά είναι ένας τίμιος άνθρωπος. Που τον έχουν για κορόιδο. Ο απασχολήσιμος που δεν ξέρει αν αύριο θα έχει δουλειά, ο κακοπληρωμένος και ο απλήρωτος είναι τίμιοι άνθρωποι. Που τους έχουν γραμμένους.

Ο συνταξιούχος που τη βγάζει δεν τη βγάζει, που περιμένει με αγωνία την επόμενη περικοπή, είναι ένας απόμαχος της εργασίας που τα πολιτικά εκτρώματα εμπαίζουν με τη μεγαλύτερη ασέβεια.

Λες και η σύνταξη είναι μαργαρίτα να τη μαδάει κατά το δοκούν ο κάθε μπαγαπόντης. Μελαγχολικός ο Φάνης στο μπαλκόνι. Χαζεύει τη βροχή. Φουμάρει ένα από τα δυο - τρία πολύτιμα τσιγάρα του. Είναι

στιγμές που βασίζεται στην «τράπεζα των φίλων», βάζει ο ένας ένα πενηντάρι, παίρνει ο άλλος ένα εικοσάρι κι έτσι πορεύονται οι μέρες, ώσπου να μπει ο μισθός, αν δεν καθυστερήσει, ώσπου να μπει το «έναντι» ή η επόμενη σύνταξη ήδη πνιγμένη από τους προηγούμενους λογαριασμούς. «Τρίτη - Πέμπτη μακαρόνια και ο μάγκας βγάζει χρόνια».

Τα γεγονότα στα μπαλκόνια μας είναι κάπως περιορισμένα. Το μπουμπούκι της τριανταφυλλιάς θέλει δυο - τρεις μέρες ακόμα να σκάσει, ο γάτος δεν είναι πολύ ομιλητικός, η εφημερίδα έχει κλείσει μια βδομάδα διαβασμένη και η ρίγανη μπορεί μόνο να μοσχοβολάει. Μέσα μου είμαι στη φυλακή…

Ηγέτες χωρίς εξουσία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ο Χαρίλαος Τρικούπης στο βήμα τής βουλής (Ελαιογραφία του Νικολάου Ορλόφ, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο)

– Στις 10 Δεκεμβρίου 1893, μιλώντας από το βήμα τής βουλής, ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης ανακοίνωνε επίσημα την πτώχευση της χώρας. Το μήνυμά του ήταν τόσο εκκωφαντικό, ώστε ο λαός έβαλε στο στόμα τού πρωθυπουργού του μια φράση που εκείνος ποτέ δεν ξεστόμισε επί λέξει: δυστυχώς, επτωχεύσαμεν.

– Τον Μάιο του 1932, αφού προηγουμένως είχε αντισταθεί επί εννεάμηνο στις συντριπτικές πιέσεις που απέρρεαν από τη βρετανική πτώχευση του Σεπτεμβρίου 1931, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, πάλι από το βήμα της βουλής, παράλλαξε την -υποτιθέμενη- φράση του Τρικούπη, χωρίς όμως να αλλοιώσει το περιεχόμενό της, το οποίο κατάλαβαν οι πάντες: τελικώς, επτωχεύσαμεν.

– Στις 28 Οκτωβρίου 1940, ο έλληνας δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς δεν απάντησε στο ιταλικό τελεσίγραφο που του παρέδωσε ο Εμανουέλε Γκράτσι, με ένα ναι ή ένα όχι αλλά με μια περίφραση τόσο σαφή ώστε την κατάλαβε και ο πιο αμόρφωτος έλληνας: ώστε, λοιπόν, έχουμε πόλεμο.

Τα παραπάνω τρία ιστορικά στιγμιότυπα έχουν ένα κοινό γνώρισμα. Πρωταγωνιστές τους είναι τρεις ηγέτες οι οποίοι, αν και τελείως διαφορετικοί μεταξύ τους, είχαν το θάρρος να πληροφορήσουν ευθέως τον ελληνικό λαό ότι κάτι σημαντικό είχε συμβεί εκείνη την ημέρα, κάτι που θα άλλαζε τον ρου τής ιστορίας και της καθημερινότητάς του.

Η Ελλάδα και η Κύπρος ως σιαμαία

του Μελέτη Μελετόπουλου

Το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου αναδύθηκε κατά την δεκαετία του ’90 ως επίσημη εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους. Αλλά η εφαρμογή του προσέκρουσε στο ζήτημα των ρωσσικών πυραυλικών συστημάτων S-300.Όταν το 1996 η κυπριακή κυβέρνηση αποφάσισε να τους αγοράσει και να τους εγκαταστήσει επί κυπριακού εδάφους, η Τουρκία απείλησε με στρατιωτικά αντίμετρα και η Ελλάδα δεν κάλυψε την Κύπρο.Παρόμοιες αποφάσεις εμπεριέχουν ρίσκο. Αν ένα κράτος δεν είναι διατεθειμένο να διακινδυνεύσει, τότε καλύτερα να απέχει από αυτές.

Οι πύραυλοι τελικώς αποθηκεύθηκαν στην Κρήτη και η εθνική κυριαρχία της Κύπρου δέχθηκε δεινό πλήγμα. Στην ουσία αντί γιά το ενιαίο αμυντικό δόγμα ανασύρθηκε το παλαιότερο δόγμα «η Κύπρος κείται μακράν», που καθήλωσε στην αδράνεια την Ελλάδα κατά την διάρκεια των δύο στρατιωτικών επιχειρήσεων «Αττίλας 1» και «Αττίλας 2» το καλοκαίρι του 1974.

Γ.Φίλης: Ανατολική Μεσόγειος στο Τουρκικό επίκεντρο

Νέα Κρήτη

«Πόρτα» από Ε.Ε. για Σκόπια Η Τουρκία μετά τις εκλογές και την υπεροχή Ερντογάν, θα εκδηλώσει όλο της το επιθετικό πρόγραμμα στη περιοχή διεκδικώντας ρόλο απόλυτης περιφερειακής υπερδύναμης. Κατά τον καθηγητή γεωπολιτικής στη Σχολή Εθνικής Άμυνας Γιώργο Φϊλη, το πεδίο πρόκλησης στην Ανατολική Μεσόγειο θα είναι η Κυπριακή ΑΟΖ και το Καστελόριζο. Ο γεωπολιτικής αναλυτής Γιώργος Φίλης , εκτιμά ότι η «πόρτα» της Ε.Ε. στη ΠΓΔΜ με την στάση Γαλλίας- Ολλανδίας και Δανίας, μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση την λεγόμενη πολιτική πλειοψηφία Ζάεφ στα Σκόπια. Αυτό υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση και την συμφωνία με την Ελλάδα, παρά τα δεδικασμένα που αυτή ήδη παράγονται με την υπογραφή του προσυμφώνου των Πρεσπών, ιδίως για το ΝΑΤΟ.

Κ.Γρίβας: Κλειδί ο Ρόλος της Τουρκίας στα Ενεργειακά

Νέα Κρήτη

Γεωπολιτική Ρευστότητα σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο

Ο ρόλος της Τουρκίας στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου , οδηγεί αναπότρεπτα σε κλιμάκωση της σύγκρουσης με Ελληνικά και Κυπριακά συμφέροντα στη περιοχή, λέει στον 98.4 ο καθηγητής γεωπολιτικής στη Σχολή Ευελπίδων και το Πανεπιστήμιο Αθηνών Κώστας Γρίβας στον 98.4.

Η γεωπολιτική ρευστότητα σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο , είναι άγνωστο αν μπορεί να υποστηρίξει ιδεολογήματα περί επίλυσης διαφορών στα Δυτικά Βαλκάνια, με την ένταξη τους σε συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. , λέει ο καθηγητής γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας.

Απαντώντας ένα προς ένα στα επιχειρήματα Κοτζιά

του Σταύρου Λυγερού

Με μία βαρυσήμαντη ομιλία του στη Βουλή (16 Ιουνίου) ο υπουργός Εξωτερικών ανέπτυξε με μαχητικό τρόπο όλη του την επιχειρηματολογία για να δικαιώσει τη συμφωνία που την επόμενη ημέρα υπέγραψε με τον Σλαβομακεδόνα ομόλογό του. Επειδή στην πολιτική σκηνή η αντίκρουση επιχειρημάτων έχει κατά κανόνα υποκατασταθεί από αφορισμούς και ατάκες, σ’ αυτό το άρθρο θα σχολιάσουμε ένα προς ένα τα επιχειρήματα του Κοτζιά.

1. Η συμφωνία ήταν αναγκαία για να αποτραπεί η μετάλλαξη του αλβανικού εθνικισμού σε ισλαμικό φονταμενταλισμό.

Είναι αληθές ότι η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και προοπτικά στην ΕΕ θα λειτουργήσει αποτρεπτικά όσον αφορά τον υπαρκτό αυτό κίνδυνο. Προφανώς, ο κίνδυνος ενδιαφέρει και την Ελλάδα, αλλά ενδιαφέρει πρωτίστως τους Σλαβομακεδόνες, επειδή αφορά την ασφάλεια και την επιβίωση του κράτους τους. Ακριβώς γι’ αυτό θα έπρεπε να είναι διαπραγματευτικό πλεονέκτημα της ελληνικής πλευράς κι όχι αντιστρόφως.

2. Η συμφωνία κλείνει το μέτωπο με τα Σκόπια και μας επιτρέπει να αφιερωθούμε στον εξ Ανατολών κίνδυνο.

Προφανώς, η Ελλάδα έχει συμφέρον να μην έχει κανένα άλλο μέτωπο ανοικτό. Μία κακή λύση, όμως, στο Μακεδονικό, λειτουργεί αντιστρόφως. Ενισχύει την εντύπωση της Άγκυρας ότι αφού η Αθήνα κάνει υποχωρήσεις σε απαιτήσεις των αδύναμων Σκοπίων, αν πιεσθεί ασφυκτικά θα υποχωρήσει πολύ περισσότερο έναντι των απαιτήσεων της πολύ ισχυρότερης Τουρκίας. Οφείλουμε, ωστόσο, να αναγνωρίσουμε πως εάν οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας εξελιχθούν εποικοδομητικά, θα συρρικνωθούν τα περιθώρια της Τουρκίας να πουλάει προστασία στο γειτονικό κράτος και να το χρησιμοποιεί σαν μοχλό διπλωματικής πίεσης. Κι αυτό θα είναι αναμφιβόλως θετικό.

Σπ. Πλακούδας Ο Ερντογάν θα οξύνει την κατάσταση

Νέα Κρήτη

Να αποκαλυφθεί ο ισλαμοφασισμός με προβιά Δημοκρατίας

Η νίκη Ερντογάν, κατέδειξε ότι ο ισλαμοεθνικισμός είναι τάση πλειοψηφίας στη Τουρκία, ενώ το κόμμα του Ντεμιρτας, συγκεντρώνει πλέον όλα τα προοδευτικά στοιχεία της χώρας και όχι μόνο το Κουρδικό στοιχείο, λέει ο καθηγητής διεθνών σχέσεων και στρατηγικής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Ντουμπάι, και Αντιπρόεδρος του ΚΕΔΙΣΑ Σπύρος Πλακούδας, μιλώντας στον 98.4.

Η Τουρκία θα οξύνει την κατάσταση μετά τις εκλογές σε Αιγαίο και Κύπρο, γι αυτό και η Ελλάδα πρέπει άμεσα να καταδείξει στη δυτική συμμαχία , τον ισλαμοφασιστικό ρόλο του Ερνοτγάν, που φιλοδοξεί να ηγηθεί σε ρόλο υπερδύναμης σε όλο τον Ισλαμικό κόσμο.

ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΜΕ ΤΕΡΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ

Μείωση δρομολογίων, ατελείωτες ουρές στις στάσεις, γερασμένος στόλος, υπερεντατικοποίηση της εργασίας, ακριβό εισιτήριο, εκρήξεις στις μηχανές εν κινήσει λεωφορείων γεμάτων κόσμο, όπως αυτή που συνέβη την 1η Δεκεμβρίου στη γραμμή 608[1], και στο βάθος ιδιωτικοποίηση… Αυτή είναι σε αδρές γραμμές η …εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στις δημόσιες συγκοινωνίες του λεκανοπεδίου.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η απαξίωση αποκαλύπτεται από ορισμένα αντιπροσωπευτικά μεγέθη που περιλαμβάνονται στον συνημμένο πίνακα. Εν συντομία από το 2010 μέχρι και το 2015, που είναι η τελευταία χρονιά για την οποία έχει δημοσιευθεί Έκθεση Πεπραγμένων της διοίκησης στην ιστοσελίδα του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας[2], όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο: Λεωφορεία, τρόλεϊ, οχηματοχιλιόμετρα, επιβάτες, χιλιομετρικό δίκτυο, αριθμός γραμμών, μέχρι και ο αριθμός των στάσεων μειώθηκε!

Η υποβάθμιση του συγκοινωνιακού έργου δεν θα είχε τόσο έντονο αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο αν συνέβαινε σε μια εποχή ανόδου των λαϊκών εισοδημάτων, όταν αυξάνονται οι πωλήσεις αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης και μοτοσυκλετών. Τα χρόνια των μνημονίων όμως οι πωλήσεις νέων ΙΧ σημείωσαν μεγάλη κάμψη, οι οικογένειες πούλησαν το επιπλέον αυτοκίνητο με το οποίο εξυπηρετούταν το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας, μείωσαν τη χρήση του αυτοκινήτου για λόγους οικονομίας κι έτσι η ανάγκη για αξιόπιστη δημόσια συγκοινωνία αυξήθηκε κατακόρυφα. Μαζί και το αίτημα καλύτερης γεωγραφικής κάλυψης και συχνότητας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς[3]. Και αυτήν ακριβώς την περίοδο το «μικρότερο κράτος» των μνημονίων ήρθε να συρρικνώσει το συγκοινωνιακό έργο και να αυξήσει την 1ηΦεβρουαρίου 2016 την τιμή του εισιτηρίου από 1,20 ευρώ στο 1,40!

Μαρκούζε – Χάιντεγγερ: περί ναζί και προσωπικής ευθύνης (2)

(3) Μαρκούζε προς Χάιντεγγερ – Ουάσιγκτον, 28/8/1947

Αγαπητέ κύριε Χάιντεγγερ,

Επί πολύ καιρό δεν ήξερα αν θα έπρεπε να απαντήσω στην επιστολή σας της 20ης Ιανουαρίου. Έχετε δίκιο: μια συζήτηση με άτομα που δεν έζησαν στη Γερμανία μετά το 1933 είναι προφανώς πολύ δύσκολη. Πιστεύω όμως ότι η αιτία αυτού δεν μπορεί να αναζητηθεί στην έλλειψη εξοικείωσής μας με τη γερμανική κατάσταση κάτω από τον ναζισμό. Γνωρίζαμε πολύ καλά αυτή την κατάσταση – ίσως ακόμα καλύτερα από τους ανθρώπους που ζούσαν στην Γερμανία. Η άμεση επαφή που είχα με πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους το 1947 με έπεισε αυτό. Ούτε μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι «κρίνουμε τις απαρχές τού εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος από το τέλος του». Γνωρίζαμε, και εγώ ο ίδιος το είδα, ότι η αρχή ήδη περιείχε το τέλος. 

Η δυσκολία της συζήτησης μοιάζει μάλλον να εξηγείται από το γεγονός ότι οι άνθρωποι στη Γερμανία εκτέθηκαν σε μια ολική διαστρέβλωση όλων των εννοιών και των συναισθημάτων, κάτι που πολλοί πολλοί δέχτηκαν πολύ πρόθυμα. Διαφορετικά, θα ήταν αδύνατο να εξηγήσουμε το γεγονός ότι ένας άνθρωπος σαν εσάς, που ήταν σε θέση να κατανοήσει τη δυτική φιλοσοφία όπως κανένας άλλος, κατάφερε να δει στον ναζισμό «μια ολοκληρωτική πνευματική ανανέωση», μια «μια σωτηρία της δυτικής ύπαρξης από τους κινδύνους του κομμουνισμού» (ο οποίος όμως είναι ο ίδιος βασικό συστατικό αυτής της ύπαρξης!). 

Αναζητώντας εθνικό όραμα

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμποιρικής

Της Έφης Τριήρη
etriiri@naftemporiki.gr

Η συμφωνία έκλεισε και οι απόψεις διίστανται, με την κάθε πλευρά να δίδει τη δική της οπτική. 

Είναι γεγονός ότι αυτό που συμφωνήθηκε στο πρόσφατο Eurogroup ταιριάζει τόσο στους Ευρωπαίους πιστωτές όσο και στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Με το τρίτο μνημόνιο να φθάνει στο τέλος του τον Αύγουστο και οι δύο πλευρές ζητούσαν μία καθαρή έξοδo, χωρίς προληπτική γραμμή στήριξης. Οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα να προσφέρουν στην Αθήνα μεγαλύτερη ελάφρυνση, ενώ η ελληνική κυβέρνηση αρέσκεται στο να ισχυρίζεται ότι η χώρα βγαίνει τελικά από τα μέτρα λιτότητας. 

Η Ελλάδα, όμως, εξακολουθεί να κουβαλά ένα χρέος αντίστοιχο με το 180% του ΑΕΠ, επειδή οι πιστωτές αρνήθηκαν μία ουσιαστική απομείωσή του και με τους επενδυτές να μην έχουν ακόμη πειστεί για το εάν η χώρα είναι πραγματικά σε θέση να το εξυπηρετήσει. Και με το ποσοστό ανεργίας, στο 20%, να παραμένει υπερδιπλάσιο από την υπόλοιπη Ευρωζώνη, με ακόμη πιο μελανό σημείο την ανεργία των νέων, καθότι το 40% αναζητά μία θέση εργασίας, με αποτέλεσμα να έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό 400.000 νέοι την τελευταία δεκαετία. 

Ελάφρυνση χρέους με «στενό κορσέ»

του Βαγγέλη Σαρακινού

Γεγονός είναι από τα ξημερώματα η επίτευξη συμφωνίας για το ελληνικό ζήτημα με την κυβέρνηση να πανηγυρίζει το τέλος των μνημονίων και σύσσωμη την αντιπολίτευση να επιδίδεται στην αποδόμηση αυτού του «τέλους». Τι όμως ισχύει με την συμφωνία ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την Ελλάδα;

Μια πρώτη ματιά στέκεται στην αναγνώριση ενός εμπροσθοβαρούς πακέτου  χρέους, μιας «κουρεμένης» τελικής δόσης από την ολοκλήρωση του προγράμματος, ενός «στενού κορσέ» για την περίοδο της μεταμνημονιακής εποπτείας και τέλος ενός ΔΝΤ που μένει φεύγοντας.

Χωρίς να απομειώνονται τα υπόλοιπα μέτωπα της διαπραγμάτευσης στο Λουξεμβούργο, το ζήτημα των μέτρων για το χρέος ήταν αυτό που μονοπώλησε το ενδιαφέρον, πριν, κατά την διάρκεια, και μετά την Σύνοδο. Πρέπει ωστόσο να διευκρινιστεί, ότι  από την αρχή δεν τέθηκε θέμα ονομαστικής μείωσης, δηλαδή «κουρέματος», αλλά ελάφρυνσης, μέσω του τρόπου αποπληρωμής του χρέους.

Κοστούμι χωρίς γραβάτα

Η Ελλάδα εφάρμοσε όλα τα μέτρα περιοριστικής πολιτικής χωρίς να λάβει όλα τα χρήματα του δανείου.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Βασίλη Κωστούλα

vkost@naftemporiki.gr

Θα ήταν άδικο να υποβαθμίσει κανείς το γεγονός ότι τα προγράμματα προσαρμογής έληξαν με την κλασική έννοια του όρου στην Ελλάδα. Όμως θα ήταν λάθος να επιλέγει τον στρουθοκαμηλισμό μπροστά στα δεδομένα που καταγράφηκαν με λέξεις και αριθμούς στο Λουξεμβούργο.

Μετά το τρίτο «μνημόνιο» το 2015, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπογράφει πλέον το καθεστώς της «ενισχυμένης εποπτείας», χωρίς νέα χρηματοδότηση αλλά με νέους όρους και υποχρεώσεις, σε χρονικό ορίζοντα που εκτείνεται έως και 40 χρόνια μπροστά.

Το μείζον στοιχείο της συμφωνίας εγκαθιδρύει μακροπρόθεσμα την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και αποτυπώνεται στους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ έως το 2060. Εκ των ων ουκ άνευ η περικοπή των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, από 1% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση, με έτη έναρξης το 2019 και το 2020 (αν όχι το 2019) αντίστοιχα.

Το κόστος της επιμήκυνσης του χρέους

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Θα περίμενε κανείς ότι η πολλά υπεσχημένη ελάφρυνση του εξωτερικού χρέους θα επέτρεπε στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει από τα τάρταρα που την έρριψαν εννέα χρόνια αντιπαραγωγικής πολιτικής. Αντί ελαφρύνσεως του δυσβάστακτου χρέους, το κατά τα άλλα παράνομον Eurogroup της 21ης Ιουνίου έδωσε αναβολήν εξοφλήσεώς του.

Ο καθείς, εφ’ όσον έχει κάποια σχέση με τα οικονομικά, γνωρίζει ότι η επιμήκυνση της εξοφλήσεως του χρέους για δέκα έτη θα αυξήσει το εξωτερικό χρέος και θα επιβαρύνει την οικονομία με παράτασιν τόκων. Η εμπειρία των τελευταίων εννέα ετών το αποδεικνύει: από 301 δισ. ευρώ το χρέος το 2009, ανήλθε στα 315 δισ. ευρώ το 2016. Η αναλογία του από 123% του ΑΕΠ αυξήθη στο 180%.

Μάλιστα, μετά την επομένη διετία 2017-18, το χρέος διευρύνθη ακόμη περισσότερο και η εξυπηρέτηση του με 6-7 δισ. ευρώ ετησίως εστέρησε την οικονομία από πολυτίμους πόρους που θα μπορούσαν να είχαν επενδυθή στην παραγωγική οικονομία για την μείωση της τεραστίας ανεργίας – ιδίως των νέων και εξειδικευμένων στελεχών.

Σε πρόσφατο συνέδριο του Economist στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Γκέρσον βεβαίωσε ότι το Ταμείον θεωρεί το χρέος αδιατήρητο (μη βιώσιμο), δεδομένης της οικονομικής αναπτύξεως που είναι αναιμική, των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες (ανακεφαλαιώσεως) και της μειώσεως και γηράνσεως του πληθυσμού.