Η «μάχη της δραχμής» και η χρεοκοπία της Ελλάδας (1929-1932)

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Πρόλογος - Η σταθεροποίηση της Ελληνικής Οικονομίας τη διετία 1926-1928 και η ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος 

Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Ελευθέριος Βενιζέλος μετά τον εκλογικό του θρίαμβο στις εκλογές της 19ης Αυγούστου1928, παρουσίασε στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή ένα ιδιαιτέρως φιλόδοξο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων που κατά την εκτίμηση του θα έβαζαν την Ελλάδα σε αναπτυξιακή οικονομική τροχιά λύνοντας και το οξύ προσφυγικό πρόβλημα που είχε κληροδοτήσει η Μικρασιατική Καταστροφή στην Ελληνική κοινωνία. Ο Βενιζέλος αναγνώρισε πως η χώρα δεν διέθετε την κεφαλαιακή επάρκεια για να χρηματοδοτήσει το πρόγραμμα αυτό και εκδήλωσε την πρόθεση του να στραφεί στον εξωτερικό δανεισμό[1]. Ο εκτεταμένος αυτός δανεισμός θα καλυπτόταν κυρίως από Άγγλους κεφαλαιούχους που ήδη μετά το 1922 είχαν επενδύσει κάποια κεφάλαια στην χώρα, αλλά πλέον ήταν πρόθυμοι να μεγαλώσουν την παρουσία τους στην Ελλάδα, από την στιγμή που φαινόταν να αποκαθίσταται η πολιτική της σταθερότητα με τον Βενιζέλο στον πρωθυπουργικό θώκο.

Αρχικώς, οι οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα έδειχναν θετικές, παρά το μεγάλο χρέος που είχε κληροδοτηθεί από τα μεγάλα δάνεια της τετραετίας 1922-1926 για την αποκατάσταση των προσφύγων. Η δραχμή μετά από δεκαπέντε χρόνια συνεχούς υποτίμησης σταθεροποιήθηκε στη διετία της Οικουμενικής Κυβέρνησης χάρις τις προσπάθειες του υπουργού Οικονομικών Γεώργιου Καφαντάρη με σταθερή ισοτιμία[2] προς την Αγγλική λίρα και έτσι εντάχθηκε στον «κανόνα του χρυσού»[3] στις 12 Μαΐου 1928. Στα πρώτα 2 χρόνια Βενιζελικής διακυβέρνησης η Ελλάδα είχε συνεχόμενους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και η αισιοδοξία ήταν διάχυτη σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είχε εξομαλυνθεί πλήρως. Πάντως, το Ελληνικό εξωτερικό  χρέος στην τριετία αυτή διογκώθηκε από 27,8 δισεκατομμύρια δραχμές στα 32,7 δισεκατομμύρια λόγω των δανείων που είχε συνάψει η κυβέρνηση Βενιζέλου κυρίως στο Σίτυ της Αγγλίας με Βρετανούς κεφαλαιούχους.

Μονόδρομος πλέον ένας νέος ανένδοτος

Νέα Κρήτη

Η συγκρότηση ενός μεγάλου μετώπου Ρήξης, με εκλογικό ορίζοντα, μόνη λύση για την αριστερά και τη χώρα.

Του Ανδρέα Ζαφείρη

Το ευρωατλαντικό κέντρο, μαζί με το εσωτερικό "παλάτι", υλοποιεί σχέδιο που προβλέπει πτώση της κυβέρνησης και νέου τύπου "γύψο" για τη χώρα.

Οι εξελίξεις στις "διαπραγματεύσεις" έχουν πείσει πλέον και όσους έτρεφαν αυταπάτες για τα όρια μιας διαπραγμάτευσης, για τα ποια είναι τα πραγματικά σχέδια των "εταίρων".

Όχι απλά συμμόρφωση και υποταγή της κυβέρνησης σε ένα νέου τύπου νεοφιλελεύθερο μνημονιακό πρόγραμμα, αλλά πτώση της, μέσω ενός τεχνητού "αδιεξόδου" από τα πάνω και ενός σουρεαλιστικού "ευρωμεϊντάν" από τα κάτω.

Ειδικά οι ΗΠΑ εμφανίζονται με εμμονή προσηλωμένες σε αυτό το στόχο , αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια κινήσεων σε εκείνο το τμήμα του γερμανικού κεφαλαίου που έτρεφε τις δικές του αυταπάτες για τα περιθώρια μιας πιο ισχυρής παρουσίας στο πεδίο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για καμία αυταπάτη.

ΟΧΙ, αλλά ΝΑΙ στο plan B

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Στέλιου Κούλογλου

Τις επόμενες ημέρες από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, σε μια σύσκεψη στην ευρωπαϊκή Κομισιόν,ο αντιπρόεδρος Φ. Τίμερμανς ρώτησε: «τι θα κάνουμε τώρα με αυτόν τον Τσίπρα;». «Αφήστε, θα τον αναλάβω εγώ», απάντησε ο πρόεδρος Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Την συνέχεια την είδαμε τους τελευταίους 5 μήνες: από τον «φιλέλληνα» Γιούνκερ, μέχρι την «συμβιβαστική» Μέρκελ και τον «σοσιαλιστή» Ολάντ, οι αδυσώπητοι άρχοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ροκανίζοντας τον χρόνο και τα λιγοστά αποθέματα στα ελληνικά ταμεία,  έσκαψαν μεθοδικά την παγίδα που είχε από την αρχή ένα στόχο: τον εξευτελισμό και την ανατροπή της κυβέρνησης.

Για να πετύχει το σιωπηλό τους πραξικόπημα, εκμεταλλεύτηκαν τις καλές προθέσεις της ελληνικής πλευράς και την απειρία της, αλλά κυρίως το στρατηγικό της μειονέκτημα: ότι δεν διέθετε plan b, εναλλακτική λύση στην περίπτωση που οι «θεσμοί» κρατούσαν την στάση που τελικά κράτησαν. Το δημοψήφισμα που ανήγγειλε μετά τα μεσάνυχτα ο Α. Τσίπρας ήταν μια αναγκαία, απόλυτα επιβεβλημένη απάντηση στην πολιτική αυτοκτονία του ΣΥΡΙΖΑ και της χώρας που οι δανειστές ζητούσαν, ασφαλώς θα δημιουργήσει προβλήματα στην αντιπολίτευση, αλλά θα παραμείνει ένα μετέωρο βήμα αν συγχρόνως δεν υπάρχει απάντηση στο ερώτημα: μετά το ΟΧΙ, τι;

Πολύ περισσότερο αφού η αναγγελία του δημοψηφίσματος είναι η πρώτη απάντηση του ελληνικού πυροβολικού στον οικονομικό πόλεμο που έχει τους τελευταίους μήνες μονομερώς ξεκινήσει το ευρωπαϊκό ιερατείο. Μετά την πρώτη εχθροπραξία της ελληνικής κυβέρνησης θα πρέπει να περιμένουμε πολύ σοβαρά αντίποινα, καθώς πρόκειται για την πρώτη έμπρακτη, ιστορικής σημασίας, αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του. Και στην αντεπίθεση αυτή θα χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα του σύγχρονου πολέμου, από τα ΜΜΕ και τους οίκους αξιολόγησης μέχρι την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τα ΑΤΜ.

“ΌXI” ΚΑΙ ΞΑΝΑ “ΌXI” ΚΑΙ ΠΑΛΙ “OXI”!

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ερώτηση 1^η: Μόλις πριν από 5 μήνες δόθηκε μια καθαρή λαϊκή εντολή: Να μπει τέλος στη λιτότητα, να καταργηθούν τα Μνημόνια. Γιατί λοιπόν χρειάζεται δημοψήφισμα η Κυβέρνηση για να εφαρμόσει μια λαϊκή εντολή η οποία της έχει δοθεί ήδη με τις εκλογές και μάλιστα ξεκάθαρα; Εκτός εάν το δημοψήφισμα γίνεται για άλλο λόγο. Αλλά για ποιόν;

Ερώτηση 2^η: Ο κ. Τσίπρας λέει ότι είναι άλλο πράγμα να έχεις την κυβέρνηση και είναι άλλο πράγμα να έχεις την εξουσία. Σωστά. Η κυβέρνηση επίσης καταγγέλλει ότι στο εσωτερικό της χώρας πολιτικοί της αντίπαλοι, μιντιακά συγκροτήματα κ.λπ. δρουν με όρους «πέμπτης φάλαγγας» και σαν «εσωτερική τρόικα». Γιατί λοιπόν η Κυβέρνηση δίνει περιθώριο κινήσεων σε αυτή την «πέμπτη φάλαγγα»; Γιατί, αντί να εφαρμόσει την πολιτική της κατάργησης των Μνημονίων για την οποία ψηφίστηκε στις εκλογές επιτρέπει σε αυτήν την «πέμπτη φάλαγγα» - όπως η ίδια την χαρακτηρίζει - να μετατρέψει τις απειλές, την κινδυνολογία, τους εκβιασμούς σε σκηνικό απόλυτης τρομοκράτησης του λαού με κίνδυνο την υφαρπαγή του «ναι» από λαϊκά στρώματα;

Τι μέτρα, τι προετοιμασία, υπήρξε όλο το προηγούμενο διάστημα ή ακόμα και τώρα από την κυβέρνηση για να αποτραπούν παιχνίδια πανικού όπως αυτά με τις τράπεζες, τα βενζινάδικα, τα σούπερ μάρκετ; Και τελικά αυτή η τακτική τι ενισχύει; Είναι ή δεν είναι εργαλείο στα χέρια εκείνων που σπρώχνουν ανθρώπους στο «ναι» με κίνδυνο αυτό να υπερισχύσει δίνοντας τη δυνατότητα στους δυνάστες εντός και εκτός των τειχών να λένε ότι ο ελληνικός λαός «θέλει Μνημόνια» (!) και καλλιεργώντας στο εσωτερικό της χώρας τη λογική του «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω», υπονομεύοντας για μακρύ διάστημα το αίτημα μιας άλλης προοπτικής για τον τόπο;

Ερώτηση 3^η: Πριν τις εκλογές, ο κ. Τσίπρας ισχυριζόταν ότι στις διαπραγματεύσεις που θα έκανε με τους εταίρους ως πρωθυπουργός, εκείνοι θα κάμπτονταν ή ότι εάν δεν κάμπτονταν εκείνος σε κάθε περίπτωση θα εφάρμοζε το πρόγραμμά του. Τίποτα από όλα αυτά δεν επαληθεύτηκε. Ο κ. Τσίπρας μας λέει ότι και μετά το δημοψήφισμα, πάλι με τους ίδιους «εταίρους, φίλους» και «θεσμούς» θα πάει να διαπραγματευτεί. Εάν και πάλι του πουν «όχι», εκείνος αυτή τη φορά τι θα κάνει; Αυτό δεν μας το απαντάει…

Στ.Χριστακόπουλος: Όλοι βρίσκονται μπροστά στα αδιέξοδά τους

Νέα Κρήτη

Το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση με την ταυτόχρονη εξαγγελία περί δημοψηφίσματος, το κλείσιμο των τραπεζών και την ασφυξία που προκάλεσαν οι πιστωτές , αλλά και το αδιέξοδο των εταίρων μας με την κρίση στις διεθνές χρηματαγορές, ανέπτυξε μιλώντας στο ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο διευθυντής σύνταξης στο Ποντίκι Σταύρος Δημητρακόπουλος.

Βήμα - βήμα κατέγραψε τις λάθος κινήσεις , την έλλειψη σχεδίου για την επόμενη ημέρα , τον πανικό του κόσμου και πως αυτή μετρά στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής.

Βρίσκονται όλοι, εντός κι εκτός της χώρας μπροστά στο αδιέξοδο που οι ίδιοι προκάλεσαν είπε ενδεικτικά. Όλα παραμένουν ανοικτά. Ακόμα κι αυτό των εκλογών.

Μερικές καίριες επισημάνσεις του "Ναι" και του "Όχι"

Νέα Κρήτη

Ας κάνουμε λοιπόν την υπόθεση εργασίας, ότι φτάνουμε τελικά την ερχόμενη Κυριακή, στην πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος. Αν και για την ώρα ομολογώ πως, όπως καταλαβαίνω, είναι ένα δημοψήφισμα που τρέμουν όλοι για διαφορετικούς λόγους, ακόμη και η ίδια η κυβέρνηση με τις εικόνες πλέον σε ATM, βενζινάδικα και τράπεζες.

Του Γιώργου Σαχίνη

Κάποιοι έφτασαν να υπολογίζουν ότι για να είναι έγκυρο θα πρέπει να ψηφίσουν κοντά στα 4 εκατομμύρια των εγγεγραμμένων (40%), όταν οι ψηφοφόροι της κυβέρνησης αγγίζουν με το ζόρι τα 3 εκατομμύρια στις εκλογές στις 25 Ιανουαρίου. Άρα μήπως η γραμμή για "αποχή" θα βόλευε καλύτερα, σκέφτονται ορισμένοι;

Αν ψηφιστεί το «ναι», τότε είναι σαφές ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να υπογράψει την πρόταση των δανειστών. Όμως, αυτή ήταν η πρόταση που η κυβέρνηση αρνούνταν να υπογράψει και είναι ο λόγος για τον οποίο έφτασε στο δημοψήφισμα. Άρα, πώς θα συνεχίσει να βρίσκεται στην κυβέρνηση εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα με το οποίο θα διαφωνεί; Ανοίγει, συνεπώς, η "κερκόπορτα" των εκλογών.

Ο Δ.Τσαγκάρης για το δημοψήφισμα και τον έλεγχο των κεφαλαίων

Νέα Κρήτη

Είναι η δεύτερη φορά εντός Ευρωζώνης μετά την Κύπρο που κατ εξαίρεση έχουμε επιβολή ελέγχου στην κίνηση των κεφαλαίων με ότι συνεπάγεται αυτό. Αφενός για τη διαχείριση της υπόθεσης από την Ελληνική Κυβέρνηση, αφετέρου δε για τους νομικούς ακροβατισμούς της ΕΚΤ.

Τα παραπάνω ανέφερε μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο οικονομολόγος Δημήτρης Τσαγκάρης προσθέτοντας ότι οι καταθέσεις είναι διασφαλισμένες από την ΕΚΤ.

Στη συνέχεια έδωσε πληροφορίες για το πώς διαχειριζόμαστε την παρούσα κατάσταση.

Επιτροπή Αλήθειας: «Το χρέος δεν πρέπει να πληρωθεί!» (Εφημερίδα των Συντακτών, 26 Ιουνίου 2015)

Κι όμως, τα τελεσίγραφα, οι εκβιασμοί και οι ταπεινώσεις εκ μέρους των πιστωτών δεν αποτελούν μονόδρομο για την ελληνική κυβέρνηση. Το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους της Βουλής (εδώ η ιστοσελίδα της Επιτροπής), που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη 18 Ιουνίου και σύντομα θα είναι διαθέσιμο και στα ελληνικά, τεκμηριώνει με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, στη βάση διεθνών ρητρών και πρόσφατων δεδικασμένων, ότι η μονομερής διαγραφή του δημόσιου χρέους είναι εφικτή. Η στάση πληρωμών και η αποκήρυξη του χρέους, με όρους κυρίαρχου κράτους, αποτελεί μια ρεαλιστική εναλλακτική και την μόνη φιλολαϊκή λύση στο ακανθώδες πρόβλημα του χρέους που σέβεται το διεθνές δίκαιο και αναγνωρίζει την προτεραιότητα που έχουν τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα του πληθυσμού (από το δικαίωμα στην εργασία και την στέγαση, μέχρι την παιδεία και την υγεία) έναντι των συμφερόντων των πιστωτών.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Αναφέρει κατά λέξη, από την εισαγωγή κιόλας, το προκαταρκτικό πόρισμα: «Τα νομικά επιχειρήματα που επιτρέπουν σε ένα κυρίαρχο κράτος να αποκηρύξει μονομερώς το παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο χρέος είναι πολλαπλά· όσον αφορά την ελληνική περίπτωση, μια τέτοια μονομερής κυριαρχική πράξη θα μπορούσε να θεμελιωθεί στα εξής επιχειρήματα: κατ’ αρχάς στην κακή πίστη την οποία επέδειξαν οι δανειστές, ωθώντας την Ελλάδα να παραβιάσει το εσωτερικό της δίκαιο και τις διεθνείς της υποχρεώσεις σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στη νομική υπεροχή και προτεραιότητα των ανθρώπινων δικαιωμάτων απέναντι σε διεθνείς συμφωνίες, όπως εκείνες που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τους δανειστές ή με την Τρόικα. Τη χρήση καταναγκασμού. Την επιβολή άδικων και ανεπιεικών όρων, οι οποίοι παραβιάζουν κατάφωρα το Σύνταγμα και την εθνική κυριαρχία. Τέλος, το δικαίωμα το οποίο αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο στο κράτος, να λαμβάνει μέτρα ενάντια σε παράνομες ενέργειες δανειστών, οι οποίες πλήττουν τη δημοσιονομική του κυριαρχία, το υποχρεώνουν να αποδεχθεί παράνομα, αθέμιτα και επονείδιστα χρέη, και παραβιάζουν την οικονομική του αυτοδιάθεση και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.Όσον αφορά τη μη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, κάθε κράτος έχει νόμιμο δικαίωμα να επικαλείται την ύπαρξη κατάστασης ανάγκης σε εξαιρετικές περιστάσεις, προκειμένου να διαφυλάξει ουσιώδη συμφέροντα τα οποία απειλούνται από μείζονα και παρόντα κίνδυνο. Σε τέτοια περίπτωση το κράτος μπορεί να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών του, οι οποίες επαυξάνουν τον κίνδυνο, όπως συμβαίνει με τις εκκρεμείς δανειακές συμβάσεις. Τέλος, τα κράτη έχουν δικαίωμα να κηρύξουν μονομερώς αδυναμία πληρωμής (insolvency) όταν δεν είναι βιώσιμη η εξυπηρέτηση του χρέους, στην οποία περίπτωση δεν διαπράττουν διεθνώς παράνομη πράξη και, επομένως, δεν φέρουν ευθύνη».

Μιχάλης Σάλλας – 14. Proton και… κύριος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλής, Δ. Αβραμόπουλος, Γ. Παπακωνσταντίνου, Λ. Κύρκος, Α. Διαμαντοπούλου… Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ως καλός επιχειρηματίας, είναι σαν την κοκακόλα: πάει με όλα (και με όλους

Η Proton Bank ήταν μια μικρή τράπεζα, η οποία βγήκε στην αγορά το 2002 ως επενδυτική τράπεζα. Παρά το ότι το 2005 μπήκε στο χρηματιστήριο και το 2006 απορρόφησε την καταρρέουσα Omega Bank, παρέμεινε μικρή. Όμως, λόγω του ειδικού χώρου στον οποίο εδραστηριοποιείτο, το 2008 τράβηξε την προσοχή τού Μιχάλη Σάλλα. Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις που πέρασαν από σαράντα κύματα, στις 5 Νοεμβρίου 2008 η Πειραιώς απέκτησε το 31,3% της μικρής αυτής τράπεζας, δίνοντας στους μετόχους τής Proton μία δική της μετοχή για κάθε 8,25 δικές τους. Δηλαδή, η Πειραιώς απέκτησε το 31,3% της Proton με ανταλλαγή μετοχών, δίχως να βγάλει σεντς από τα συρτάρια της. Όμως, πρέπει να πούμε ότι, με βάση τις ισοτιμίες τής εποχής, κάθε μετοχή τής Proton αποτιμήθηκε περίπου 1,2 ευρώ και κάθε μετοχή τής Πειραιώς γύρω στο δεκάρικο.

Παρένθεση πρώτη. Στις αρχές Ιανουαρίου 2009, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εκδίδει μια απόφασησύμφωνα με την οποία κρίνεται ως αποδεκτή πλέον πρακτική η χρήση ιδίων μετοχών ως μέσο πληρωμής. Δηλαδή, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έρχεται με δυο μήνες καθυστέρηση να εγκρίνει τον τρόπο με τον οποίο η Πειραιώς απέκτησε το 31,3% της Proton.

Παρένθεση δεύτερη. Στο Δ.Σ. της Omega Bank, την οποία απορρόφησε η Proton, συμμετείχαν και οι κ.κ. Καπόν Χασδάι (αντιδήμαρχος οικονομικών Θεσ/νίκης, ο οποίος φέρεται να πήρε προσωπικό δάνειο 13,2 εκατ. ευρώ (!!) από την Proton, λίγο πριν η τράπεζα τεθεί σε εκκαθάριση), Λαυρεντιάδης Λαυρέντιος (ο γνωστός κατοπινός αγοραστής της Proton) και Παπανδρέου Νικόλαος (γυιος τού ιδρυτή τού ΠαΣοΚ). Κλείνουν και οι δυο παρενθέσεις.

Στην πορεία θα δούμε τι την ήθελε την μικρή αυτή τράπεζα ο Σάλλας. Προς το παρόν, ας πάμε προς τα τέλη τού 2009, όταν αποφασίζει να την πουλήσει. Ο αγοραστής είναι έτοιμος και ζεστός και δεν είναι άλλος από τον πολλά υποσχόμενο -και βραβευμένο για τα έργα του- επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος επιθυμεί διακαώς να γίνει τραπεζίτης. Τόσο διακαώς ώστε δέχεται να αγοράσει τις 19.629.247 μετοχές τής Proton Bank που κατέχει η Πειραιώς προς 3,6 ευρώ την μία. Προσφέρει, δηλαδή, κάπου 70,7 εκατομμύρια για να αποκτήσει το 31,3% μιας τράπεζας, η αξία της οποίας εκτιμάται ότι ανέρχεται συνολικά σε περίπου… 70 εκατομμύρια!

Το υψηλό ρίσκο του Τσίπρα και οι κινήσεις που κρατούν το παιχνίδι ανοικτό

Το Ποντίκι

Της Μαρίας Μητσοπούλου

Η αποτυχία συμφωνίας  με τους δανειστές και η εξαγγελία δημοψηφίσματος πάνω στην κόψη του ξυραφιού, δηλαδή τη στιγμή που η Ελλάδα μένει χωρίς πρόγραμμα και άρα αποσυνδέεται και από τον «αναπνευστήρα» της χρηματοδότησης, διαμορφώνει πρωτοφανείς συνθήκες για την Ελλάδα και την ευρωζώνη. Ουσιαστικά, μένει στον αέρα η όποια προοπτική χρηματοδότησης, αλλά το κύριο είναι ότι κόβεται ο ΕLA που κρατούσε ζωντανό το τραπεζικό σύστημα, με αποτέλεσμα να είναι αναπόφευκτη η επιβολή capital controls στις τράπεζες ώστε να αποφευχθεί η ολοκληρωτική κατάρρευση.

Η κυβέρνηση, αντίθετα απ’ ό,τι ακούγεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα δεν είχε κρυφή ατζέντα την έξοδο από το ευρώ, ούτε το δημοψήφισμα επιλέχθηκε προκειμένου να προκληθεί ρήξη με την ευρωζώνη.

Στόχος της κυβέρνησης ήταν να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πολιτική πίεση προς τις ηγεσίες της ευρωζώνης και των ευρωπαϊκών οργάνων, ώστε να έλθουν οι δανειστές στο τραπέζι με μια πρόταση που να περιλαμβάνει το χρέος και να μπορεί να την αντέξει η ελληνική κυβέρνηση.

Τα Σαββατοκύριακα της αέναης χρεοκοπίας μας

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Της Σοφίας Λαμπίκη

Διδακτικό πόνημα του 2011

 Εδώ και πολύ καιρό, σαν επαναλαμβανόμενη Μέρα της Μαρμότας, ζούμε σ΄αυτή τη χώρα , κάθε Σαββατοκύριακο έναν συναγερμό χρεοκοπίας και επιβολής νέων, πρόσθετων, μέτρων λιτότητας.

Σαν έτοιμη από καιρό, σαν σκηνοθετημένη τραγωδία, η μέρα της Παρασκευής προώρισται να ανεβάσει τις ανησυχίες, να εντείνει την αγωνία των Αγορών και να κορυφώσει , στα δελτία των 8, τις κραυγές απελπισίας των παπαγάλων.

Το Σάββατο το πρωί υπάρχει μία ύφεση στο κορυφούμενο δράμα –ίσως για να ψωνίσουν οι νοικοκυραίοι ήρεμα από τους ναούς των Malls και των supermarkets- και από το απόγευμα αρχίζουν ξανά οι οιμωγές κι οι ψίθυροι : «κούρεμα», «επαναγορά των ομολόγων», «αναγκαστική, επιλεκτική, βελούδινη, οριστική, υπό όρους και άνευ όρων χρεοκοπία».

Την Κυριακή η αγωνία του πάσχοντος λαού-θεατή έχει κορυφωθεί ως το μεσημέρι και εν μέσω προσευχών, ταμάτων και θυμιαμάτων –τόσο ταιριαστών στην κυριακάτικη εκκλησιαστική λειτουργία- εμφανίζεται τιμωρός αλλά και λυτρωτής ο ευτραφής υπουργός των Οικονομικών να ανακοινώσει σαν Γιεχωβάς νέες θυσίες του πόπολου και νέα μέτρα για να σωθεί η χώρα που κρατούν μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο.

Ο λαός, οι πολίτες, ο κοσμάκης, το πόπολο ζούν, καιρό τώρα, σε μία φυσαλίδα στάσιμου χρόνου και απόλυτου εφιάλτη.

Ανάλυση κατά Pareto: Παίρνοντας την σωστή απόφαση Pareto Analysis

Η αλήθεια είναι εδώ

H ανάλυση κατά Pareto είναι μία τεχνική στατιστικής ανάλυσης που βοηθάει στην σωστή λήψη αποφάσεων για την βελτίωση μίας κατάστασης. Με την ανάλυση Pareto δεν επικεντρωνόμαστε σε όλες τις αιτίες ενός προβλήματος, αλλά μόνο στις πιο σημαντικές.

Ποιες είναι όμως οι αιτίες, από ένα σύνολο αιτιών, που συνεισφέρουν περισσότερο σε ένα πρόβλημα;

Vilfredo Pareto

Ο Νόμος του 80/20

Την απάντηση δίνει η παραπάνω τεχνική ανάλυση, η οποία βασίζεται στον παγκόσμιο νόμο του 80/20. Ο νόμος του 80/20 είναι η βασική αρχή της ανάλυσης κατά Pareto και η οποία σημαίνει ότι:

Με μόνο 20% της προσπάθειας επιτυγχάνεται βελτίωση κατά 80% ή το 80% των παραγόντων που δημιουργούν ένα συνολικό πρόβλημα (αστοχία υλικού στην ποιότητα, προληπτική συντήρηση μηχανών, βλάβες μηχανών, πτώση ή αύξηση πωλήσεων, αύξηση κερδοφορίας ή μείωση κερδών στα οικονομικά, κατανομή πλούτου κλπ) συνεισφέρει μόνο στο 20% του συνολικού προβλήματος ή αλλιώς από όλα τα αίτια μόνο το 20% αυτών αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί τους.

Στα τέλη του 1940 ο Joseph M. Juran, ο γκουρού στην διαχείριση και διασφάλιση ποιότητας, πρότεινε την αρχή αυτή που αργότερα πήρε το όνομα του Ιταλού οικονομολόγου Vilfredo Pareto. Ο Pareto παρατήρησε ότι το 80% των εσόδων στην Ιταλία προέρχεται από το 20% του πληθυσμού και επίσης ότι το 20% του πληθυσμού κατέχει το 80% της γης. Ο Pareto έκανε και άλλες έρευνες σε άλλες χώρες και διαπίστωσε με έκπληξη ότι η αρχή του 80/20 ίσχυε παντού.

Αν θες…

Νέα Κρήτη

Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, όμως δεν είμαι οπαδός του. Ως εκ τούτου, ας με συγχωρέσουν οι σύντροφοι που τα βλέπουν όλα του ΣΥΡΙΖΑ καλώς καμωμένα και που καταπίνουν ως εύγευστα όσα μαζί κράζαμε όταν τα έκαναν οι άλλες κυβερνήσεις.

Η Ε.Ε. και η ευρωζώνη έχουν τους κανόνες τους. Δαιμονισμένοι, τοκογλυφικοί, απάνθρωποι, αντεργατικοί, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες τους. Δε μπορείς κ. Τσίπρα να πας να τους αλλάξεις με το επιχείρημα «είμαι αριστερός και θέλω να κάνω τον κόσμο καλύτερο».

Αν είσαι αριστερός και θες πράγματι να κάνεις την Ευρώπη καλύτερη για να ζήσουν οι πολίτες της σε έναν καλύτερο κόσμο, ξεκίνα να τη χτίζεις από τη χώρα σου. Κάνε τη χώρα σου το ξεκίνημα της νέας άλλης Ευρώπης.

Σταμάτα να παζαρεύεις αν θα κόψεις τη σύνταξη 5 ευρώ αντί για 10 που σου ζητάνε. Σταμάτα να μοιάζεις με ζητιάνο που έχεις κουράσει τους πασάδες που δίνουν τα μπαξίσια. Έχεις κι ένα λαό πίσω σου που μπορεί ακόμη να ντρέπεται, που μπορεί ακόμη να ελπίζει ότι κάτι κέρδισε τον Ιανουάριο κάνοντας την υπέρβαση να ψηφίσει ένα κόμμα που λέει ότι είναι αριστερό.

Τώρα ξέρουν όλοι τι ακριβώς είναι οι δανειστές και η ευρωζώνη. Όσοι απέμειναν να μαζεύονται για να αιτηθούν την παραμονή της χώρας σε αυτό το κωλόπραμα είναι μια πανώλη που δε μπορεί όμως πλέον να εξαπλωθεί. Έχουμε πάρει τις αντιβιώσεις μας από την πικρή εμπειρία των χρόνων.

Ο Αρμαγεδώνας των αγορών

the Crypt of Banking News

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου

Ο Παγκόσμιος συναγερμός στις αγορές χτύπησε τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος!!! Ώρα με την ώρα, λεπτό προς λεπτό γκρεμίζονται οι αγορές διεθνώς μετά από τις εξελίξεις στην Ελλάδα ειδικότερα μετά την είδηση των κλειστών τραπεζών και τον έλεγχο των κεφαλαίων (capital control) που θα πραγματοποιηθεί όλη την εβδομάδα.

Πρώτες οι αγορές της Ασίας άνοιξαν με τεράστια πτώση και αναμένεται της Ευρώπης και της Αμερικής. Τα ξημερώματα ο Hang Seng είχε απώλειες -1,77% δηλαδή 482 μονάδες ενώ ο Shanghai είχε πτώση -7,39% δηλαδή 335 μονάδες, τέλος ο NNikkei στην Ιαπωνία κατέγραψε απώλειες της τάξεως του -1,9%. 

Στο κόκκινο βρίσκονται οι μετοχές στην Ιαπωνία με τον Nikkei Stock Average να βρίσκετε στο -2,3% και τον Topix στο -2,6% αντίστοιχα. Στην άλλη πλευρά, η Αυστραλία και ο δείκτης S&P ASX 200 υποχώρησε κατά 2% χαμηλότερα από τον Ιανουάριο ενώ στη Κορέα ο δείκτης Kospi είχε απώλειες στο 1,4%.

Capital Controls: Όσα πρέπει να ξέρετε για μισθούς, συντάξεις, πιστωτικές και δάνεια

Το Ποντίκι

Κλειστές όλη την εβδομάδα οι τράπεζες μέχρι και τη Δευτέρα 6 Ιουλίου. Συχνές απορίες και απαντήσεις για να αποφύγετε τον πανικό.

Οι καταθέσεις είναι πλήρως διασφαλισμένες.

Η καταβολή των συντάξεων εξαιρείται από τους περιορισμούς τραπεζικών συναλλαγών της παρούσας. Οι διοικήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων θα ανακοινώσουν τον τρόπο καταβολής τους. Οι ηλεκτρονικές συναλλαγές εντός της χώρας δεν θα επηρεαστούν. Δηλαδή, θα διεξάγονται κανονικά όλες οι συναλλαγές με τη χρήση πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας και με άλλους ηλεκτρονικούς τρόπους πληρωμών(web banking, phone banking). Οι προπληρωμένες κάρτες (prepaid cards) μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι το όριο, που υπήρχε, πριν την έναρξη της τραπεζικής αργίας.

Παράλληλα, από το μεσημέρι της 29 Ιουνίου θα λειτουργούν τα ATM με ημερήσιο όριο ανάληψης 60€ ανά κάρτα, που αντιστοιχούν σε 1.800€ το μήνα. Οι αλλοδαποί τουρίστες θα μπορούν να κάνουν κανονικά αναλήψεις μετρητών από τα ΑΤΜ με τις κάρτες τους, εφόσον έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό. Έχει συσταθεί ειδική Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών, του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε συνεργασία του Υπουργείου Οικονομικών, της Τράπεζας της Ελλάδος, της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Η Επιτροπή αυτή θα αντιμετωπίζει αιτήματα για επείγουσες και αναγκαίες πληρωμές, που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν με το όριο ανάληψης μετρητών ή μέσω ηλεκτρονικών συναλλαγών (π.χ. πληρωμές προς το εξωτερικό για λόγους υγείας).

Υποταγή ή θάνατος-analyst.gr

analyst

Δυστυχώς οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι συμπεριφέρονται όπως ο ήρωας του Μπρεχτ, ο οποίος αδιαφορούσε για τα εγκλήματα γύρω του, έως ότου έφτασε η σειρά του – κάτι που μάλλον θα συμβεί, όταν διευρυνθούν τα κρεματόρια της Τρόικα στον υπόλοιπο νότο  

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Όταν οι Ναζί έπαιρναν τους κομμουνιστές σιώπησα, δεν ήμουν δα κομμουνιστής. Όταν φυλάκιζαν τους σοσιαλδημοκράτες σιώπησα, δεν ήμουν δα σοσιαλδημοκράτης. Όταν έπαιρναν τους συνδικαλιστές σιώπησα, δεν ήμουν δα συνδικαλιστής. Όταν έπαιρναν εμένα, δεν είχε μείνει κανένας για να διαμαρτυρηθεί» (M. Niemöller)

.

Άρθρο

Χωρίς καμία αμφιβολία, οι δικές μας ευθύνες για τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία της χώρας μας είναι τεράστιες. Εν πρώτοις των προηγουμένων κυβερνήσεων, οι οποίες δεν υιοθέτησαν τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία – αρκούμενες στις παράλογες μειώσεις των μισθών και εισοδημάτων, έχοντας υποταχθεί άνευ όρων στα εγκληματικά μνημόνια (ανάλυση), καθώς επίσης διατηρώντας ανέπαφο το πελατειακό κράτος, τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Οι ευθύνες της νέας κυβέρνησης δεν είναι μικρότερες, ξεκινώντας από τις ουτοπικές προεκλογικές της δεσμεύσεις και συνεχίζοντας με τη λάθος διαχείριση της κρίσης – ενώ δεν έκανε τίποτα άλλο, από το να διαπραγματεύεται ατελείωτα με την Τρόικα έναν νέο «καταναλωτικό» δανεισμό, αναιρώντας την απαίτησηδιαγραφής του χρέους και χωρίς να ασχοληθεί με το θεμελιώδες πρόβλημα της Ελλάδας: με το θεσμικό (άρθρο), το οποίο όφειλε να επιλύσει μόνη της και άμεσα.

Η Γιάλτα

Νεα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Ο πρόεδρος της Ρωσίας έκλεισε χθες την πόρτα οριστικά στην Ελληνική κυβέρνηση, αφού επί μήνες απαντούσε με έμμεσα αρνητικό τρόπο στις ελληνικές εκκλήσεις για βοήθεια. Αλλά δεν είναι τόσο ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, λόγω της πτώσης των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η βαθύτερη αιτία της άρνησης του Πούτιν να παρέμβει στην ελληνική κρίση είναι ότι γνωρίζει πολύ καλά και σέβεται τα όρια επιρροής των μεγάλων δυνάμεων, όπως αυτά χαράχθηκαν στην Γιάλτα στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Διότι και οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, σέβονται την Γιάλτα. Παρά τους εκατέρωθεν λεονταρισμούς, οι Αμερικανοί ΔΕΝ παρενέβησαν στρατιωτικά στην ουκρανική κρίση, ούτε κάν όταν η Ρωσία ενσωμάτωσε με μία απλή απόφαση της Δούμα την Κριμαία. Μάλιστα, ο Ομπάμα φρόντισε, από την αρχή της ουκρανικής κρίσης, να δηλώσει κατηγορηματικά και ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται επ’ουδενί να παρέμβουν στρατιωτικά στην Ουκρανία. Αυτή η διαβεβαίωση έδωσε το πράσινο φως στην Ρωσία να επαναφέρει με στρατιωτικά μέσα την Κριμαία στη ρωσσική επικράτεια. Μάλιστα, κορυφαίοι Αμερικανοί αναλυτές, όπως ο Μπρεζίνσκυ και ο Κίσσινγκερ, διατύπωσαν ανοικτά την πεποίθηση ότι η Ουκρανία βρίσκεται ιστορικά στην «αυλή» της Ρωσίας και η Δύση δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να επιχειρήσει να σύρει την αχανή αυτήν χώρα προς το μέρος της.

Δημοψήφισμα λοιπόν …

oikonomica

Σε δημοψήφισμα λοιπόν προχωράει η κυβέρνηση. Ο κ. Τσίπρας είχε εκλεγεί με δύο υποσχέσεις. Το τέλος της λιτότητας και την παραμονή στο Ευρώ. Πέντε μήνες συνεννοήσεων με τους εταίρους απέδειξαν ότι τα δύο αυτά είναι ασυμβίβαστα. Από το να λάβει μια απόφαση για την οποία δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από τον Ελληνικό λαό, ο πρωθυπουργός αποφάσισε την εκ νέου προσφυγή σε αυτόν.

Η στάση του πρωθυπουργού είναι απόλυτα τίμια και συνεπής. Πολλοί λένε ότι η απόρριψη της συμφωνίας θα οδηγήσει σε έξοδο από το Ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι κάνεις δεν μπορεί να ξέρει. Δεν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο και η ΕΕ, η οποία έχει αποδειχθεί απροετοίμαστη για τη διαχείριση της κρίσης από το ξεκίνημά της, δεν έχει εδραιωμένες διαδικασίες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Το σίγουρο είναι ότι η χώρα θα βρεθεί σε ένα απότομο αδιέξοδο. Σίγουρα δε θα ανταποκριθεί σε κάποιες από τις υποχρεώσεις της. Σίγουρα δεν πρόκειται να αποπληρωθούν ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ και κάποιες από τις δόσεις του ΔΝΤ. Θα κηρυχθεί λοιπόν χρεοκοπία προς κάποιους πιστωτές; Θα αποχωρήσουμε από το Ευρώ; Θα κλείσουν για κάποιο διάστημα οι τράπεζες;

Όλα όσα λέγονται είναι απλώς υποθέσεις. Είναι σίγουρο πλέον ότι οι ευρωπαίοι θέλουν μιας μορφής ταπείνωση της Ελλάδας. Θέλουν να αποδειχθεί ότι η λιτότητα είναι μονόδρομος. Αν χρειαστεί να εξοντωθεί μια χώρα για να περάσει το μήνυμα στους υπόλοιπους νότιους που σύντομα προσέρχονται στις κάλπες, αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα για τις Βρυξέλλες.

Σειριακές φούσκες και ρίσκα κραχ-analyst.gr

analyst

Ενδεχομένως οι ατελείωτες διαπραγματεύσεις που βλέπουμε, να είναι ένα καλοσχεδιασμένο θέατρο – αφού είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως θα θελήσει να διακινδυνεύσει η Δύση ένα ελληνικό ατύχημα, πυροδοτώντας το χάος

του Άρη Οικονόμου

«Εντός των επομένων δώδεκα μηνών θα πρέπει τα ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας να αναχρηματοδοτήσουν 50 δις € ληξιπρόθεσμα ομόλογα, από μία αγορά που έχει στερέψει η ρευστότητα της – οπότε θα προκληθούν έντονα προβλήματα, τα οποία δεν θα διατηρούνται τότε μυστικά, κρυμμένα πίσω από την ελληνική κρίση».

.

Άρθρο

Οι Αμερικανοί, οι πλούσιοι προφανώς, αφού η μεσαία τάξη καταστρέφεται αργά και μεθοδικά (άρθρο), το πάμπλουτο 1% καλύτερα, τοποθετούν τα χρήματα τους, καθώς επίσης αυτά που τους «δώρισε» η ποσοτική χαλάρωση της Fed, σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα – με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί χρηματιστηριακές φούσκες στις Η.Π.Α., επιπλέον δε στο ευρωπαϊκό προτεκτοράτο τους, στη Γερμανία. Η υποτιθέμενη όμως αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης, λόγω των πληθωριστικών χρημάτων, με τα οποία πλημμύρισαν οι κεντρικές τράπεζες τις αγορές, δεν έχει επιτευχθεί – ούτε στις Η.Π.Α., ούτε στην Ευρώπη.

Αντίθετα, οι κινέζοι τοποθετούν τα χρήματα τους κυρίως στα ακίνητα – παρά το ότι, λόγω του «χαρτοπαικτικού» χαρακτήρα τους, έχουν δημιουργηθεί ετοιμόρροπες φούσκες και στα δικά τους χρηματιστήρια. Η ειδοποιός ομοιότητα και η διαφορά μαζί των δύο αυτών ηγετικών δυνάμεων του πλανήτη, φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί.

Στρατηγική πράξη

Νέα Κρήτη

Όταν έχεις όλα τα δεδομένα και ισχυρίζεσαι ότι δεν τα έχεις, έχει νόημα σε πλαίσιο κατασκοπίας αλλά όχι διπλωματίας, αφού σε αυτή την περίπτωση ο συνομιλητής ξέρει ότι ξέρεις και δεν πρόκειται ν' αλλάξει ούτε καν διάθεση με τέτοια τεχνάσματα που δεν αποτελούν στρατηγήματα. Έτσι την ώρα της κρίσης πρέπει να σκεφτείς ότι στο σκάκι όταν κάνεις δήθεν ότι δε βλέπεις τη μισή σκακιέρα κανένας δεν τα πιστεύει κι εξετάζει ο καθένας όλες τις κινήσεις σου θεωρώντας βέβαια ότι γνωρίζεις το όλο πλαίσιο.

Του Νίκου Λυγερού

Κατά συνέπεια η αξιολόγηση γίνεται εξ ολοκλήρου και όχι μόνο εκ του αποτελέσματος. Μην περιμένεις λοιπόν να σε λυπηθεί κανένας, όταν θα δουν ότι δεν κατέχεις καμιά τεχνική της στρατηγικής κι είσαι ανίκανος να κάνεις μια στρατηγική πράξη. Έτσι λοιπόν, όταν διαθέτεις στρατηγική σκέψη μη δίνεις σημασία στις κριτικές που δεν είχαν υπόσταση κι ασχολείσαι με τις ενδείξεις για να κινηθείς με ελιγμούς και συνδυασμούς δίχως να το βάλεις κάτω.

Krugman: Ο Τσίπρας κάνει το σωστό

Οι πιστωτές ήρθαν σε αμηχανία με την απόφαση του Τσίπρα για δημοψήφισμα, καθώς περίμεναν πως είτε θα προχωρούσε σε συνασπισμό με την κεντροδεξιά, ή η κυβέρνησή του θα έπεφτε. Όμως, όπως γράφει ο Paul Krugman στους NY Times, ο Τσίπρας κάνει το σωστό για δύο λόγους...

Μέχρι τώρα, κάθε προειδοποίηση για μια επικείμενη διάλυση του ευρώ έχει αποδειχθεί λάθος. Οι κυβερνήσεις, ασχέτως του τι είπαν κατά την προεκλογική τους εκστρατεία, υποκύπτουν στις απαιτήσεις της τρόικας. Στο μεταξύ, η ΕΚΤ παρεμβαίνει για να ηρεμήσει τις αγορές. Αυτή η διαδικασία έχει κρατήσει ανέπαφο το ευρώ, όμως έχει επίσης διαιωνίσει την βαθύτατα καταστροφική λιτότητα –μην αφήσετε μερικά τρίμηνα περιορισμένης ανάπτυξης σε ορισμένες πιστώτριες χώρες να κρύψουν το τεράστιο κόστος των πέντε ετών της τεράστιας ανεργίας.

Ως πολιτικό ζήτημα, οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της διαδικασίας ήταν τα κόμματα της κεντροαριστεράς, η συναίνεση των οποίων στα σκληρά μέτρα λιτότητας –και ως εκ τούτου στην εγκατάλειψη αυτού που υποτίθεται ότι πρέσβευαν- τα βλάπτει πολύ περισσότερο απ' ότι κάνουν παρόμοιες πολιτικές στην κεντροδεξιά.

Το διάγγελμα-analyst.gr

analyst

Tι θα έπρεπε να ψηφίσουμε, εάν αρνούμαστε μεν να αποδεχθούμε το τρίτο μνημόνιο, αλλά δεν εμπιστευόμαστε τη διαχείριση της κρίσης στον πρωθυπουργό και στο κόμμα του; Εάν δεν επιθυμούμε να βιώσουμε τις συνέπειες μίας χρεοκοπίας εκτός ευρώ;  

του Αλέξη Ζακθυνθινού

Ο καπετάνιος του Τιτανικού, ο οποίος έριξε το κατακαίνουργο, πανίσχυρο πλοίο του στο παγόβουνο, βυθίζοντας το, έγραψε πράγματι ιστορία – μία λυπηρή όμως ιστορία. Ο Χίτλερ, ο οποίος κατέστρεψε μία ολόκληρη ήπειρο, ένοχος μεταξύ πολλών άλλων για το Ολοκαύτωμα, έγραψε επίσης ιστορία – αιματοβαμμένη όμως, σε υπερθετικό βαθμό.

Ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες ή ο Μεταξάς στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, λέγοντας «ΟΧΙ» στους εισβολείς, έγραψαν ιστορία – μία λαμπερή ιστορία, αμυνόμενοι για την ελευθερία της πατρίδας τους. Οι πράξεις τους ήταν υπερήφανες, θαυμαστές, επειδή δεν είχαν αποτύχει παταγωδώς προηγουμένως – δεν είχαν υπεξαιρέσει την εξουσία με ψευδείς υποσχέσεις και δεν είχαν προσπαθήσει να αποκρύψουν τις αποτυχίες ή/και τα ψέματα τους, πίσω από ένα δήθεν πατριωτικό «ΟΧΙ», αδιαφορώντας για τα αποτελέσματα του.

Περαιτέρω, όταν ο ενδοτικός πρωθυπουργός που οδήγησε πρώτος την Ελλάδα στην καταστροφή αναφέρθηκε σε δημοψήφισμα το 2011, με το εύλογο ερώτημα «Ναι ή Όχι» στο PSI, το οποίο μεταφράσθηκε αυθαίρετα από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ σε «Υπέρ ή Κατά» του ευρώ, ταθήκαμε υπέρ του δημοψηφίσματος, γράφοντας τότε τα εξής:

Την «Επιχείρηση Αλβανία» σχεδιάζουν οι Ευρωπαίοι για τη διαχείριση Grexit

Το σχέδιο έκτακτης ανάγκης που έχει ετοιμάσει Κομισιόν και ΕΚΤ σύμφωνα με την El Pais

«Επιχείρηση Αλβανία»: Αυτός είναι ο κωδικός που σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα El Pais, χρησιμοποιείται από μια μικρή ομάδα αξιωματούχων της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προκειμένου να αναφερθούν σε ένα «Plan B» για τη διαχείριση ενός Grexit.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της ισπανικής εφημερίδας, η «Επιχείρηση Αλβανία» είναι ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης που χρησιμοποιείται κατά τις τελευταίες εβδομάδες από αυτή την ομάδα εργασίας, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές.

«Αυτό που βασικά προετοιμάζουν είναι ένα δυνατό τείχος προστασίας για την αποτροπή του επηρεασμού των αγορών από ένα Grexit, για μια χιονοστιβάδα δηλαδή που θα ήταν “θανατηφόρα”», εξηγεί η El Pais.

Σε αχαρτογράφητα νερά η Ευρωζώνη - «Αγώνας δρόμου» για την αποτροπή μετάδοσης της ελληνικής κρίσης

Το Ποντίκι

Το μεγαλόπνοο ευρωπαϊκό σχέδιο για μια άθραυστη ένωση την οποία εγγυάται το κοινό νόμισμα μπήκε σε αχαρτογράφητα νερά χθες, όταν τα κράτη μέλη της ευρωζώνης αρνήθηκαν να παρατείνουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας για να αποτρέψουν την επαπειλούμενη στάση πληρωμών του χρέους της.

Παρότι οι υπουργοί Οικονομικών των υπολοίπων 18 κρατών μελών της ευρωζώνης επέμειναν ότι θέλουν η Ελλάδα να παραμείνει στο ενιαίο νόμισμα, η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να απορρίψει την τελική προσφορά των πιστωτών και να οργανώσει ένα δημοψήφισμα προκάλεσε οργή σε πολλούς εξ αυτών και ορισμένοι έκαναν λόγο κατ' ιδίαν περί αποπομπής της Αθήνας από το ενιαίο νόμισμα, σύμφωνα με ανάλυση του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς.

Ενα πολύ ευρωπαϊκό πραξικόπημα

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

ΕΚΤ, Χούντα, οικονομία, Ευρώπη, ΜΜΕ, φόροι, τράπεζες

ΙΝFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Οι απόπειρες ανατροπής κυβερνήσεων στη μεταπολεμική Ευρώπη ήταν πολλές και τις περισσότερες φορές δεν απαιτούσαν άρματα μάχης και στρατιώτες στους δρόμους. Μερικοί ολιγάρχες των media και ένας «συνεργάσιμος» κεντρικός τραπεζίτης ήταν συνήθως αρκετοί.

Μην υποτιμάτε πόσο αδίστακτα είναι τα ηγετικά στελέχη της Ε.Ε.

Ταρίκ Αλί

Μην υποτιμάτε πού μπορεί να φτάσει ένας λαός όταν αισθανθεί ταπεινωμένος

Αλέξης Τσίπρας

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την αποκάλυψη ότι η CIA ήδη από το 1948 (έναν χρόνο μετά την ίδρυσή της) παρενέβαινε στις βουλευτικές εκλογές της Ιταλίας χρηματοδοτώντας τα κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς, ενώ άφηνε να διαρρέουν στον Τύπο συκοφαντίες για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας. Την περίοδο αμέσως μετά το τέλος του B’ Παγκοσμίου Πολέμου η αμερικανική εμπλοκή για την επιβολή φιλοδυτικών κυβερνήσεων ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση στο πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης.

Το σχέδιο Μάρσαλ, εκτός απ’ το να λειτουργεί σαν μηχανισμός αναδιανομής εισοδήματος από τους Αμερικανούς φορολογουμένους προς τις κατασκευαστικές εταιρείες των ΗΠΑ που αναλάμβαναν την ανοικοδόμηση της ισοπεδωμένης Ευρώπης, χρησιμοποιούνταν και σαν εργαλείο για την επιβολή του αμερικανικού μοντέλου του καπιταλισμού αλλά και τον αποκλεισμό των αριστερών κομμάτων που είχαν γιγαντωθεί χάρη στην ηρωική τους αντίσταση στη ναζιστική κατοχή.