Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Τι θα έκανε ο κ. Σαμαράς, o κ.
Λαζαρίδης, ο κ. Μεϊμαράκης, οι Υπουργοί και Βουλευτές, αν τα παιδιά τους δεν
είχαν να φάνε ή παρουσίαζαν συμπτώματα υποσιτισμού; Υποθέτουμε ότι κάτι θα έκαναν.
Κάτι θα έκανε ο Πρωθυπουργός αν δεν έβρισκε το φάρμακο που χρειάζεται για το
μάτι του και κινδύνευε να το χάσει.
Αυτά που ο κ. Σαμαράς πράττει
για τον εαυτό του και τα παιδιά του, ως άτομο, δεν τα πράττει όμως για τον
ελληνικό λαό, που του έκανε την τιμή να τον εκλέξει Πρωθυπουργό! Διαβάζαμε στην
«Ελλάδα αύριο», τις προάλλες, ότι υπολογίζονται σε 2.2 εκατομμύρια οι νεόπτωχοι
‘Ελληνες που απευθύνθηκαν στη ΜΚΟ Αποστολή της Αρχιεπισκοπής για ανθρωπιστική
βοήθεια. Περίπου δηλαδή το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας. Στα σχολεία της
Ελλάδας, το 2012 και εντός ευρώ, παιδιά λιποθυμάνε από υποσιτισμό.
Θα περίμενε κανείς ο
Πρωθυπουργός μιας χώρας να αντιδράσει σε τέτοια στοιχεία φωνάζοντας αμέσως υπουργούς, συμβούλους και λοιπούς
παρατρεχάμενους και λέγοντάς τους: «κόφτε το λαιμό σας, βρείτε λύση, να
σταματήσουμε αυτό το κακό». Ακόμα κι αν δεχτούμε τις μνημονιακές περικοπές και
φορολογίες ως αναγκαίο κακό, δεν είναι δυνατόν, ούτε και νόμιμο, να φτάνουμε
στο σημείο να περικόπτουμε από τους ανθρώπους τα προς το ζην! Ας κοπεί
οτιδήποτε άλλο, αλλά να μη μείνει ούτε ένας άνθρωπος χωρίς φαί, χωρίς περίθαλψη,
χωρίς τη δυνατότητα να προστατευθεί στοιχειωδώς από τον χιονιά.









