Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015

Τα «κλειδιά» της πτώσης των τιμών του πετρελαίου


Του Απόστολου Σκουμπούρη 

Ούτε τα τρομοκρατικά χτυπήματα, ούτε η μεγάλη απειλή για «άλωση» περισσότερων πετρελαιοπηγών από το ISIS, ούτε άλλα... τρυκ του παγκόσμιου καρτέλ είναι ικανές συνθήκες να συγκρατήσουν τις τιμές του «μαύρου χρυσού» που συνεχίζουν να διολισθαίνουν.
Μια μείωση τιμών που ήδη έχει κατέλθει σε χαμηλά 6-7 ετών, με το βαρέλι να κατρακυλάει προ ενός μηνός στα 38 δολάρια, ενώ μετά από μια διόρθωση έως τα 48 δολάρια, πλέον διαπραγματεύεται μεταξύ 40 και 42 δολάρια! Το κυριότερο είναι ότι οι αναλυτές διαβλέπουν περαιτέρω πτώση στο άμεσο και απώτερο μέλλον!

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στο 2014 η τιμή του πετρελαίου είχε ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι, όμως μέσα σε 12 ή 15 μήνες έχει κατέλθει στα σημερινά επίπεδα!

Από το ιστορικό χαμηλό του πετρελαίου την περίοδο 1998 – 1999 (αναφερόμαστε στη... σύγχρονη εποχή) όταν το βαρέλι κατήλθε στα 11 δολάρια το βαρέλι, ενώ το λίτρο του πετρελαίου θέρμανσης είχε πέσει τότε στις 70 δραχμές, φτάσαμε στα επίπεδα ρεκόρ των 145,31 δολαρίων το βαρέλι τον Ιούλιο του 2008! Η ανατίμηση στα ιστορικά υψηλά των 145 δολ./βαρέλι το 2008, εξέφρασε μια ονομαστική αύξηση ύψους 625% από τη μέση τιμή της δεκαετίας του '90, και περίπου 500% υψηλότερα από τα επίπεδα 1998 – 1999! Κίνηση και πορεία... ιλιγγιώδη, ειδικά για ένα τόσο... βαρύ commodity, του οποίου οι τιμές διαμορφώνονται μέσα από ισορροπίες και συσχετισμούς παγκόσμιου βεληνεκούς και μέσα από... δαιδαλώδεις διαδρομές!

Συνταξιοδοτικό: παράμετροι και παρενθέσεις

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Είμαι σίγουρος ότι μάθατε πως χτες το Κυβερνητικό Συμβούλιο Κοινωνικής Πολιτικής (ΚυΣΚοιΠ) ενέκρινε ομόφωνα το σχέδιο Κατρούγκαλου για τις συντάξεις. Μιλάμε για το σχέδιο που στηρίχτηκε στα πορίσματα εκείνης της διαβόητης «επιτροπής σοφών» και περί του οποίου τόσος λόγος γίνεται εδώ και μέρες. Είμαι το ίδιο σίγουρος ότι θα ακούσετε αναλύσεις επί αναλύσεων για το αν και κατά πόσο είναι απαραίτητη η ασφαλιστική μεταρρύθμιση, για το πόσο θα μειωθούν οι συντάξεις, για διόρθωση αδικιών και για ό,τι άλλο βάζει ο νους σας.
Το ιστολόγιο δεν μπει στην παγίδα να παίξει με τα νούμερα. Αν και έχω τον τρόπο να χρησιμοποιήσω τους αριθμούς όπως θέλω ώστε να βγάλω τα συμπεράσματα που με βολεύουν (*), εδώ θα μιλήσουμε γενικά και θα επισημάνουμε μερικές παραμέτρους, χωρίς αριθμητικά παραδείγματα.
Παράμετρος πρώτη. Το «Μνημόνιο συνεννόησης για τριετές πρόγραμμα του ΕΜΣ» (Ν. 4336/2015, άρθρο 3, παράγραφος Γ, εδάφιο 2.5.1) αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012, εάν εφαρμοστούν πλήρως, θα βελτιώσουν σημαντικά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα του συνολικού συνταξιοδοτικού συστήματος». Αυτό σημαίνει πως η αριστερή μας κυβέρνηση αναγνωρίζει την αξία όλων των αντιλαϊκών μέτρων που είχαν πάρει οι προκάτοχοί της (Λοβέρδος, Βρούτσης και λοιποί) και τα οποία κάποτε κατάγγελε εντός και εκτός βουλής, δείχνει δε πρόθυμη να τα εφαρμόσει πλήρως.

Ιδιοφυΐες που Άλλαξαν τον Κόσμο Αρχιμήδης


ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΑΤΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΟΥΡΟΥΤΗ

ΑΠΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Ηταν μια ωραία... στρατόσφαιρα! Για τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών λέω. Από την οποίαν κερδισμένος βγήκε ο κ. Λεβέντης. Διότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης υπήρξε ηπίων τόνων, ενώ, αντιθέτως, όταν εξήλθε, δεν δίστασε να κατακεραυνώσει και τους τόνους και τα ημίτονα. Σωστός! Διότι στην εποχή μας αν ο πολιτικός δεν είναι διπρόσωπος, Θεού πρόσωπο δεν βλέπει.
Πλην όμως, μην επαινούμε και πολύ τον κ. Λεβέντη. Στάθηκε απλώς στο ύψος των άλλων πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι με τη σειρά τους στάθηκαν κι αυτοί στο ύψος του κ. Λεβέντη.
Κατά τα άλλα, αναρωτιέμαι: γιατί ο κ. Τσίπρας συγκάλεσε διά του κυρίου Προέδρου της (κατεχόμενης) Δημοκρατίας τούς άλλους πολιτικούς αρχηγούς σε σύσκεψη; Το «διότι έχω το δικαίωμα» και το διότι «εγώ καθορίζω την ατζέντα» (όπως διοχετεύθηκε στον Τύπο να λέει ο κ. Πρωθυπουργός) δεν είναι ένας επαρκής λόγος. Οταν ένας πολιτικός προβαίνει σε μια κίνηση (μάλιστα σημαντική πολιτικώς και βαρύνουσα πολιτειακώς), πρώτον έχει κάποιον σκοπό και δεύτερον κάποιες (ή σημαντικές) πιθανότητες να τον πετύχει.
Εψαχνε ο κ. Πρωθυπουργός συνενόχους σε όσα πρόκειται να κάμει εναντίον όσων έχουν απομείνει να φυτοζωούν απ’ το ασφαλιστικό σύστημα; Τους έχει! Τους συνενόχους! Μαζί ψήφισαν το τρίτο (και φαρμακερό) Μνημόνιο.
Αν τώρα οι άλλοι αρνούνται να συναινέσουν στα έργα τους, για να μην τους πιάσει «κορόιδα» ο κ. Τσίπρας, έχουν πιάσει όλοι μαζί «κορόιδο» τον ελληνικό λαό, όταν τον εξαπατούσαν ο καθένας με τη σειρά του και στο τέλος όλοι μαζί. Διότι,
όταν αλλάζει το «σκεπτικό» του φόνου, δεν αναιρείται ο φόνος. Ο καβγάς πάνω στις παραλλαγές της δολοφονίας του Ασφαλιστικού ελάχιστη σημασία έχει για τον νεκρό.
Η άλλη εκδοχή (ευφυέστατη αναλόγως του επιπέδου που ευδοκιμεί κατ’ αυτάς στου Μαξίμου) ήταν να «εκτεθούν» οι άλλοι αρχηγοί που δεν θα συμφωνούσαν να κάνουν όλοι μαζί τη λοβοτομή στο Ασφαλιστικό, αλλά που θα άφηναν τον κ. Τσίπρα να την κάνει μόνος του.
Σ’ αυτήν την περίπτωση ο Λοξίας που δίνει τον χρησμό παίρνει άριστα, ο σοφιστής που τον ερμηνεύει παίρνει άριστα, ο στρεψίας που τον εφαρμόζει παίρνει άριστα και ο λαός που την πατάει παίρνει τον λογαριασμό και ένα μύδι.

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2015

ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ 24/7/1923 (ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ - ΜΕΡΟΣ Β')


ΤΜΗΜΑ ΣΤ’ ΣΥΝΘΗΚΑΙ
Άρθρον 99. 

Από της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης Συνθήκης και υπό την επιφύλαξιν εξ άλλου των περιεχομένων εν αυτή διατάξεων, αι κάτωθι απαριθμούμεναι οικονομικής ή τεχνικής φύσεως πλειονοβαρείς Συνθήκαι, Συμβάσεις και Συμφωνίαι θέλουσιν επανέλθει εν ισχύι μεταξύ της Τουρκίας και των μετεχουσών τούτων λοιπών συμβαλλομένων Δυνάμεων: 

1) Συμβάσεις της 14ης Μαρτίου 1884, της 1ης Δεκεμβρίου 1886 και της 23ης Μαρτίου 1887 και το τελικό Πρωτόκολλον της 7ης Ιουλίου 1887, περί προστασίας των υποβρυχίων καλωδίων. 

2) Σύμβασις της 5ης Ιουλίου 1890, περί δημοσιεύσεως των τελωνειακών δασμολογίων και οργανώσεως Διεθνούς Ενώσεως δια την δημοσίευσιν αυτών. 

3) Συμφωνία της 9ης Δεκεμβρίου 1907, περί ιδρύσεως του εν Παρισίοις Διεθνούς Γραφείου Δημοσίας Υγιεινής...


4) Σύμβασις της 7ης Ιουνίου 1905, περί ιδρύσεως Γεωργικού Διεθνούς Ινστιτούτου εν Ρώμη. 

5) Σύμβασις της 16ης Ιουλίου 1863, περί εξαγοράς των διοδίων του EscauL 

6) Σύμβασις της 29ης Οκτωβρίου 1888, περί εφαρμογής συστήματος αποβλέποντος εις την εξασφάλισιν της ελευθέρας χρήσεως της διώρυγας του Σουέζ ‐ υπό την επιφύλαξιν των ειδικών διατάξεων των προβλεπομένων υπό του άρθρου 19 της παρούσης Συνθήκης. 

Το ιδεολόγημα των νεομνημονιακών

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Άκη Σιαμαντζιούρα *
Οι νεομνημονιακοί αποτελούν μία νεοσύστατη κάστα μνημονιακών πολιτικών και πολιτών στην Ελλάδα. Διακρίνονται σε Αριστερούς και Δεξιούς, ανάλογα με το εκλογικό τους αποτύπωμα στις εθνικές εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015. Δε διστάζουν να αισθάνονται και εθνικά υπερήφανοι για το ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού στο Δημοψήφισμα και κοινωνικοοικονομικά ανακουφισμένοι με το ΝΑΙ της Ελληνικής Βουλής στο Μνημόνιο.
Ο βαθύς πυρήνας του ιδεολογήματος
Οι νεομνημονιακοί οραματίζονται την υποτιθέμενη μετάβαση στη μεταμνημονιακή εποχή με οδικό χάρτη την απαρέγκλιτη υλοποίηση του Μνημονίου, αν και είναι απόλυτα πεπεισμένοι για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του. Αξιόπιστα κριτήρια έγκαιρου εντοπισμού των απανταχού νεομνημονιακών: Η αποδοκιμασία της Ευρωπαϊκής Ελίτ, που υπηρετούν πιστά. Η αποδόμηση των νεοφιλέλευθερων μέτρων, που εφαρμόζουν πειθήνια. Η καταδίκη του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, που προωθούν αριστουργηματικά. Η αποτροπή των κατασχέσεων πρώτης κατοικίας, που λειαίνουν έντεχνα. Η συνέχιση της σκληρής διαπραγμάτευσης, που συμμετέχουν υποκριτικά. Η διακήρυξη ενός παράλληλου προγράμματος, που αγνοούν καθολικά. Η επινόηση ποικίλων ισοδύναμων μέτρων, που ανακυκλώνουν μονότονα. Η δημοσιοποίηση παρακρατικών αποκαλύψεων, που καλλιεργούν συστηματικά. Η αξιοποίηση τρομοκρατικών ενεργειών, που αποπροσανατολίζουν μαζικά.
Όταν το ψάρι δε βρωμάει μόνο απ’ το κεφάλι

ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ,ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Τρεις φωτογραφίες της περασμένης βδομάδας συνιστούν σε μεγάλο βαθμό σχολιασμό τόσο της πολιτικής επικαιρότητας όσο και της γενικότερης κατεύθυνσης στην οποία κινείται η πολιτική ζωή της χώρας.
Πρώτη φωτογραφία:
Εδώ βλέπουμε τον κ.Τσίπρα σε εγκάρδια χειραψία με τον Ισραηλινό ομόλογό του, τον κ.Νετανιάχου.
Θυμίζουμε ότι ο Νετανιάχου είναι αυτός που μερικές βδομάδες πριν ισχυρίστηκε ότι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων δεν οφείλεται στον Χίτλερ και στους Ναζί, αλλά στους… Παλαιστίνιους.
Είναι ο ίδιος που δίνει τις εντολές, χρόνια τώρα, για τις μαζικές δολοφονίες Παλαιστινίων στην κατεχόμενη Γάζα.
Εντούτοις ο Έλληνας πρωθυπουργός βρήκε στο πρόσωπο του Ισραηλινού ομολόγου του έναν «φίλο» και «σύμμαχο» της Ελλάδας…

Η εθνική μας μειονεξία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη
Η μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία, χαρακτηρίστηκε, μεταξύ άλλων, από την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετάβασης από την «παραδοσιακή» μορφή οικογένειας, στη νεωτερική. Κατά την μετάβαση αυτή, που επικυρώθηκε και θεσμικά με τo νέο Οικογενειακό Δίκαιο των πρώτων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, το παιδί αναγορεύτηκε σε επίκεντρο της οικογένειας
Στο άρθρο μου με τίτλο  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ,  επιχείρησα,  μάλιστα,  μια σχετική αναψηλάφηση της μεταπολιτευτικής ελληνικής οικογένειας, διερευνώντας ποιες σχέσεις τροποποιήθηκαν και προς ποια κατεύθυνση. Κατέληξα, επίσης, στο κάπως αφοριστικό συμπέρασμα, ότι η μεταπολιτευτική οικογένεια «ευνούχισε» τα αρσενικά παιδιά, αναπτύσσοντας το ναρκισσιστικό πρότυπο του «κάθομαι σπίτι, κάνω μπάφους και παίζω pro» και «ενσωμάτωσε» στα νεαρά κορίτσια το τεχνητό πέος μιας αναίσθητης, υπερδιανοητικοποιημένης και, εν τέλει, «κουτο-πονηρής καπατσοσύνης»!
Αναλύοντας περισσότερο  αυτό το μοντέλο της dominant matrix, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι αυτό ακριβώς οδήγησε τη Μητέρα σε μια κρίσιμη αύξηση του βαθμού επικριτικότητας, προσβλητικότητας, αλλά και τιμωρητικότητας απέναντι στο, κατά λοιπά, «αποθεωμένο» Παιδί.  Κάθε κυριαρχική μητέρα, που σέβεται το ρόλο της, δεν μπορεί παρά να είναι ιδιαίτερα επικριτική και επανειλημμένα τιμωρητική για τη συμπεριφορά, τα λόγια ή τις συναισθηματικές εκδηλώσεις του παιδιού,  με το άλλοθι μάλιστα μιας υπερ-έλλογης, κατ’εξοχήν ορθολογιστικής και μοντέρνας διαπαιδαγώγισης.

"Υποταγή Ευρώπης στη ιστορική συγκυρία των οροσφυγικών ροών"

Νέα Κρήτη


Με μία εμφανή αδυναμία της Ε.Ε. να αρθρώσει αυτοδύναμη πολιτική από την οικονομία μέχρι τις γεωπολιτικές εξελίξεις, υποταγμένη στις επικοινωνιακές ανάγκες του εκλογικού ακροατηρίου της κ. Μέρκελ, είναι προφανές ότι στη Σύνοδο Κορυφής με την Τουρκία, ουσιαστικά «χρύσωσαν το χάπι» στην επίδειξη «τσαμπουκά» του Ερντογάν, δηλώνει μιλώντας στο Ράδιο 9.84 και στο Γιώργο Σαχίνη ο δημοσιογράφος Αντώνης Παπαγιαννίδης.
Ωστόσο τα κέρδη της Τουρκίας που δεν πρόκειται καμία ροή προσφύγων να ελέγξει είναι συγκυριακά και τουλάχιστον σε αυτή τη συγκυρία, Ελλάδα και Κύπρος πέτυχαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις για την Τουρκία να έχουν ορίζοντα στο διηνεκές με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει σε γεωπολιτικές εξελίξεις στο μέλλον.
Ο κ. Παπαγιαννίδης  εκτίμησε ότι η εσωτερική πολιτική συγκυρία με κορωνίδα το ασφαλιστικό και σε συνδυασμό με το προσφυγικό ζήτημα, οδηγεί σε συναινέσεις, όσο κι αν οι πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται σήμερα να τις ξορκίζουν ηχηρά.
Το πρόβλημα είναι αφενός για την κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να στηρίξει για πολύ μία διεύρυνση της κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας στον κ. Λεβέντη και για την αντιπολίτευση, ότι η αδυναμία εκλογής ηγεσίας στη Ν.Δ., μπορεί δια της τεθλασμένης να οδηγήσουν σε κάτι που οι δανειστές αποκλείουν πλέον δια ροπάλου μετά το προσφυγικό, την προσφυγή δηλαδή εκ νέου σε κάλπες.

Σ. Κοτρώτσος: "Τα πάντα θα κριθούν μέσα σε 25 ημέρες"

Νέα Κρήτη


Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις  μέσα στις επόμενες 25 μέρες βλέπει ο δημοσιογράφος των "Παραπολιτικών fm" Σεραφείμ Κοτρώτσος, μιλώντας στο Ράδιο 9.84 και στο Γιώργο Σαχίνη.  
Το δεύτερο κύμα των προαπαιτούμενων με αιχμή το Ασφαλιστικό, δημιουργούν υποψίες νέων διαρροών στη κυβερνητική πλειοψηφία.
Ταυτόχρονα πολιτικό, οικονομικό και μηντιακό κατεστημένο εκτιμά ότι υπάρχει περιθώριο για πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα.
Όμως τα σενάρια περί οικουμενικών κυβερνήσεων λέει ο Σ. Κοτρώτσος, δημιουργούν όρους κενού και πρόπλασμα να εμφανίσουν στο τέλος ακόμη και ως αξιωματική αντιπολίτευση την Χρυσή Αυγή, κάτι που αρκετοί δείχνουν να το προσπερνούν.
Κατά την εκτίμηση του, η μόνη εναλλακτική είναι η διεύρυνση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του Τσίπρα, αλλά με πειστικούς όρους από και προς το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Αντίθετα τυχόν συνεργασία με τον Λεβέντη θα έχει μόνο πρόσκαιρα οφέλη.
Κατά τον Σεραφείμ Κοτρώτσο τα περιθώρια ανοχής και όχι στήριξης στη κυβέρνηση Τσίπρα από την κοινωνία έχουν στενέψει δραματικά, αλλά η εικόνα βαθιάς περιδίνησης στην αντιπολίτευση καθιστά για την ώρα τις όποιες εξελίξεις απρόβλεπτες ακόμη και στα όρια του πλήρους αδιεξόδου.

Βαρβάκειος Πρότυπος Σχολή

Νέα Πολιτική


του Νίκου Σ. Λιναρδάτου

Η Εποχή των Αρίστων

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν στην Ελλάδα μας Σχολεία, όπου τα παιδιά πήγαιναν να μάθουν αληθινά γράμματα και οι καθηγητές λαχταρούσαν να μεταδώσουν τις γνώσεις τους. Αυτά λοιπόν τα λίγα, τα ελάχιστα Σχολεία, ξεχώριζαν από τα άλλα και ονομάζονταν Πρότυπα! Όμως, σύγχρονοι «πολιτικοί οδοστρωτήρες», που ήθελαν τους νέους ανθρώπους αγράμματους και ανίσχυρους, για να μπορούν να τους κάνουν ό,τι θέλουν, τα μίσησαν και προσπάθησαν να τα εξαφανίσουν… Αυτά όμως, πεισμάτωσαν, αντιστάθηκαν και τελικά βγήκαν νικητές! Παιδεία, ώρα μηδέν!

Σίγουρα δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος τίτλος για το άρθρο αυτό αναφορικά με το Βαρβάκειο. Ένας τίτλος, τον οποίο δανείζομαι με απόλυτο σεβασμό από το εξαίρετο βιβλίο του Συλλόγου Αποφοίτων Βαρβακείου Σχολής, «Βαρβάκειος Πρότυπος Σχολή, η εποχή των αρίστων». «Βαρβακειόπαις» και εγώ (1963-1969), είχα την ευτυχία να ζήσω στην κυριολεξία ένα όνειρο: να μάθω γράμματα! Ναι! Όλο το μεγαλείο της αληθινής μάθησης κρύβεται –και ταυτόχρονα αποκαλύπτεται– μέσα από τις παραπάνω τρεις λέξεις: Να Μάθω Γράμματα! Και, μάλιστα, όχι πηγαίνοντας σε ένα πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο, αλλά σε ένα Δημόσιο Σχολείο, όπου όλοι οι μαθητές είχαν πρόσβαση, αρκεί να πληρούσαν ένα και μοναδικό κριτήριο: αυτό της επιτυχίας στις εισαγωγικές εξετάσεις.

Μοιραίοι κι άβουλοι

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Καθώς η κυβέρνηση προχωρά ακάθεκτη στην εφαρμογή των υπεσχημένων, ένας υπόκωφος βόμβος αρχίζει να καταλαμβάνει τη χώρα. Αργά αλλά σταθερά ο λαός ξυπνά από το λήθαργο. Συνειδητοποιεί την επερχόμενη καταστροφή και η οργή δυναμώνει.
Όπως οι προηγούμενες μνημονιακές πλειοψηφίες, έτσι κι αυτή, άρχισε ήδη να μετράει τη φθορά της σε νούμερα. Η Βουλή πήρε την απαιτούμενη κι αυτή την εβδομάδα δόση της από προαπαιτούμενα, είχε όμως κόστος. Το κοντέρ μετράει 153.
Όλα αυτά καλύπτονται προσώρας από μια κρούστα φαρσοκωμωδίας που αποπνέει το κυβερνητικό επιτελείο. Όμως όσοι είναι μιας κάποιας ηλικίας θα θυμούνται πως μέτρο της φθοράς της χούντας ήταν τα λαϊκά ανέκδοτα. Το ίδιο συνέβη και με τις πρώτες μνημονιακές κυβερνήσεις. Το ίδιο αρχίζει να γίνεται και τώρα.
Μια καλή γεύση της λαϊκής χλεύης πήραν τα λαϊκά στελέχη που τόλμησαν να εμφανιστούν στις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου. Και το έζησαν για τα καλά και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που πήραν μέρος στην πορεία.
Δεν γλυτώνει ούτε ο λαοπρόβλητος ως τώρα Αλέξης Τσίπρας. Μέρα με τη μέρα καταρρέει η εικόνα του ισχυρού και έντιμου νέου πολιτικού που νοιάζεται για τη χώρα του. Πρώτα ο κόσμος είδε πως αυτό που έμοιαζε με ικανότητα δεν ήταν παρά ένα είδος καπατσοσύνης. Τώρα βλέπει πως κι αυτή ακόμα είναι χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο και χωρίς ηθικό υπόβαθρο.

Σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ: Κρήτη, το πρώτο παγκοσμίως "Hub Island";

Νέα Κρήτη


Με αφορμή το ταξίδι του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα στο Ισραήλ ας επισημανθούν ορισμένα θέματα.
Του Σωτήρη Καμενόπουλου *
Το Οκτώβριο του 2014 σε άρθρο εδώ στο Capital.gr είχε τονισθεί η ανάγκη συνεργασίας Ελληνικών και Ισραηλινών start up/hubs επιχειρήσεων σε πολλαπλά επίπεδα. Στο ίδιο άρθρο είχε τονισθεί πως "η Κρήτη με το αξιοθαύμαστο επιστημονικό της προσωπικό (Πολυτεχνείο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΙΤΕ, ΤΕΙ Κρήτης, ΜΑΙΧ, ΙΘΑΒΙΚ) θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε αυτό. Βεβαίως, η πολιτική βούληση κρίνεται απαραίτητη".
Σε άλλο άρθρο είχε καταγραφεί μία προσπάθεια απομυθοποίησης της κινδυνολογίας που αφορά την αλλαγή στρατηγικής της Ελλάδας που ξεκίνησε το 2010 και αφορούσε την προσέγγιση και συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ. Σε αυτό το άρθρο είχε επισημανθεί το γεγονός πως διαφαίνεται "...μία αναντιστοιχία μεταξύ της εκλογικής βάσης των Ελληνικών παρατάξεων και των επιλογών των ηγεσιών τους.
Σε αυτό όμως φταίνε αποκλειστικά οι ηγεσίες ΟΛΩΝ των παρατάξεων καθώς δεν έχουν φροντίσει να εκπαιδεύσουν/ενημερώσουν τα στελέχη τους σχετικά με τις κοσμογονικές γεωπολιτικές αλλαγές που έχουν συμβεί από το 2010 και τις νέες συμμαχίες που δημιουργούνται." (Γι'αυτό άλλωστε η πολιτική βούληση κρίνεται απαραίτητη).

Ο Σουλτάνος… ο «Μόσκοβος» και η Ελλάδα

Νέα Κρήτη


Δε χωράει αμφιβολία ότι η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Α/Φ Su-24 από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου, προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία και σοβαρό προβληματισμό για την επόμενη ημέρα, κυρίως για τη μορφή της ρωσικής αντίδρασης και το ενδεχόμενο γενικότερης εμπλοκής. Στη χώρα μας όμως, όπου κυριαρχεί η υπερβολή και η στρέβλωση, όπου όλα σχεδόν γίνονται… διαφορετικά, η ανησυχία και ο προβληματισμός προσέλαβε επιεικώς «αξιοπερίεργες» διαστάσεις.
Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου *
Ο... Παΐσιος και τα blogs
Είχαμε αυτό το διήμερο, ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, επηρεαζόμενο από λίγα ευτυχώς ΜΜΕ, από κάποιους «αναλυτές» των κοινωνικών δικτύων και τον «βομβαρδισμό» κάποιων ιδιαίτερων blogs, έδινε την εντύπωση ότι περίμενε με… προσμονή και χαρά τη στρατιωτική κλιμάκωση της κρίσεως Ρωσίας - Τουρκίας και γιατί όχι μία πολεμική αναμέτρηση που θα «έδινε το χαστούκι» στην Τουρκία που εμείς οι Έλληνες δεν μπορέσαμε ποτέ (κατ' αυτούς) να δώσουμε. Είχαμε όμως και μία διάχυτη συνωμοσιολογία προσανατολισμένη κατά της «κακής Δύσης» που έφθασε στα όρια του τραγελαφικού ανορθολογισμού.
Λίγο ο… Γέρων Παΐσιος με τις προφητείες του (ναι υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που εξηγούν θέματα Διεθνών Σχέσεων με τον τρόπο αυτό), λίγο η λανθάνουσα ρωσολαγνία και η διαχρονική προσδοκία του… «Μόσκοβου», κάτι ο έμφυτος βυζαντινός αντιδυτικισμός και το πιο σημαντικό η εδώ και 40 χρόνια αδυναμία ή αναποφασιστικότητα ή ψύχραιμη αντιμετώπιση (διαλέγετε και παίρνετε) να απαντήσουμε με τον ίδιο τρόπο στην Τουρκία, η οποία, σε καθημερινή σχεδόν βάση, παραβιάζει τον Εθνικό μας Εναέριο Χώρο (ΕΕΧ), σε συνδυασμό με την ουδετερότητα που κρατούν οι Σύμμαχοι μας, ίσως να εξηγούν (αλλά όχι να δικαιολογούν) τα όσα ακούσθηκαν από την περασμένη Δευτέρα μέχρι και σήμερα.

Μια ματιά έξω από τα σύνορα

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Και ενώ στην ωραία μας χώρα συνεχίζουμε να δίνουμε την πρώτιστη προσοχή στο πώς θα προχωρήσουμε με τα εσώψυχα των διεκδικητών της ηγεσίας στην ΝΔ, ή το πώς θα ανταποκριθεί συνολικά ο χώρος της Αντιπολίτευσης στο (διστακτικό, βέβαια) άνοιγμα Τσίπρα για κάποιου είδους συνεννόηση του πολιτικού συστήματος, τώρα, στα δύσκολα (μέσω του Προέδρου της Δημοκρατίας, ειν’ αλήθεια), γύρω μας αλλά πολύ κοντά μας συσσωρεύονται πολλά. Πολλά και σημαντικά.
Δείτε:
Μετά την αρκετά πρόχειρη – διατί να το κρύψωμεν άλλωστε… – επίσκεψη Τσίπρα σε Ερντογάν/Νταβούτογλου, μετά και την Σύνοδο του G-20 στην Αττάλεια, βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής από την προγραμματισμένη Κορυφή της ΕΕ της 29ης Νοεμβρίου, όπου είχε κληθεί να συμμετάσχει ο “Σουλτάνος” Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν, τελικά φαίνεται ότι θα παραστεί ο Αχμέτ Νταβούτογλου… Πριν και απ’ αυτήν είναι σχεδιασμένη Τριμερής Γερμανίας-Τουρκίας-Ελλάδας, η οποία καλείται να προσπεράσει (για χάρη της Άγκυρας, εννοείται) το εξ ορισμού μπλοκάρισμα κάθε συνάντησης των “28” με Τουρκία: στους ως άνω “28” μετέχει (ως “πλήρες μέλος” που θάλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής…) και η Κυπριακή Δημοκρατία, την ίδια την υπόσταση της οποίας αρνείται η Τουρκική διπλωματία. Πλην όμως… η χρονική διάσταση αυτών των επαφών κάποια στιγμή άρχισε να θολώνει, δείχνοντας ότι “υπάρχει πρόβλημα”.

Στα όρια του χάους

analyst

Οι επτά μεγαλύτερες οικονομικές πληγές του πλανήτη έχουν μολυνθεί σε τέτοιο βαθμό, όπου είναι πια αδύνατη η θεραπεία τους με τα γνωστά χάπια – γεγονός που σημαίνει ότι, απαιτείται επειγόντως η «εγχείρηση» τους στο χειρουργείο    
του Άρη Οικονόμου

«Η μία κεντρική τράπεζα μετά την άλλη χάνουν τον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενώ η Ευρωζώνη ευρίσκεται προς της κατάρρευσης της – η οποία θα προκαλούσε ένα τρομακτικό χάος στις αγορές. Η μοναδική λύση για να αποφευχθεί η καταιγίδα των καταιγίδων, χωρίς να ξεσπάσει πόλεμος, είναι μία παγκόσμια διάσκεψη: με θέμα τη μαζική διαγραφή χρεών».
.

Άρθρο

Αν και μας ενδιαφέρουν περισσότερο αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, η οικονομία της οποίας ευρίσκεται σε κατάσταση επιθανάτιου ρόγχου, ενώ η κυβέρνηση δεν έχει καμία σχεδόν δυνατότητα να την επαναφέρει στη ζωή, δεν είναι λιγότερο σημαντικά τα προβλήματα στον υπόλοιπο πλανήτη – όπου ως βασικότερα θεωρούνται τα εξής:
.
(α)  Η φούσκα των ομολόγων, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα του χρηματοπιστωτικού συστήματος – η οποία το 2008, στο αποκορύφωμα της κρίσης, ανερχόταν στα 80 τρις $, έχοντας έκτοτε αυξηθεί στα 100 τρις $.
(β)  Η αγορά των παραγώγων, η οποία χρησιμοποιεί τα ομόλογα ως βάση της (collateral), υπερβαίνοντας τα 555 τρις $ – χωρίς να γνωρίζει κανένας το πραγματικό της μέγεθος.
(γ)  Πολλές μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, κυβερνήσεις, καθώς επίσης δήμοι, κάνουν χρήση των παραγώγων, τόσο για να εμφανίζουν πλαστά κέρδη, όσο και για να κρύβουν τα χρέη τους – μέσω των swaps. Κανένας δεν γνωρίζει την έκταση του συγκεκριμένου φαινομένου, το οποίο όμως έχει κλιμακωθεί μετά το 2008.

Επιστολή της ΑΚΙΟΕ προς τον Υπουργό Οικονομικών

Ανεξάρτητη Κίνηση Οικονομολόγων Ελλάδας
Γαμβέττα 4 Αθήνα - ΤΚ 10678
Τηλ. : 
210-3826627
Fax . : 
210-3826928
Email: 
info@akioe.gr
Αθήνα, 11/11/2015
Αρ.Πρ. 0003752/11/11/2015
Προς
Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών
κ. Τρύφωνα Αλεξιάδη 
Κοιν.:
Υπουργό Οικονομικών
κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο
 
Πρόεδρο
Οικονομικού Επιμελητήριου  Ελλάδος 
κ. Κωνσταντίνος Κόλλια 
Θέμα: ¨ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ’’
Να ανασταλεί η εφαρμογή τους.

           Αξιότιμε  κ. Υπουργέ,

           Με το Ν. 4308/2014 προβλέπεται η εφαρμογή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.) για το φορολογικό έτος 2015 , επίσης καταργείται ο Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών, το ΠΔ 1123/1980 περί εφαρμογής του Ελληνικού Γενικού Λογιστικού Σχεδίου, καθώς και σειρά άλλων λογιστικών διατάξεων.
         Μεθοδευμένα λειτούργησαν τα οργανωμένα συμφέροντα στον τόπο μας και με το πρόσχημα της προσαρμογής σε πρότυπα λογιστικά και σε αναγκαίες απλουστεύσεις στις συναλλαγές των επιχειρήσεων επέβαλαν την εφαρμογή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.).
         Υποτίθεται ότι ο νόμος4308/2014 θα εφαρμόσει την οδηγία2013/34/EU,              όμως έχει γίνει «παρέμβαση» με αποτέλεσμα να περιλαμβάνει θέματα άσχετα με την οδηγία και σε μερικά σημεία τον κάνουν  πιο πολύπλοκο, διασφαλίζοντας την εξυπηρέτηση  συγκεκριμένων  συμφερόντων που εργαστήκαν για την θεσμική κατοχύρωση τους.
         Θα ήταν ποιο χρήσιμο στην περίοδο που ζούμε και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, οι συνάδελφοι λογιστές και η κοινωνία μας γενικότερα , να αναλογιστούμε :
          Ποιο είναι το όφελος από την εφαρμογή Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.) ;
          Γιατί να επιβαρύνουμε τις επιχειρήσεις και τους Λογιστές με την εφαρμογή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.);
          Η εφαρμογή των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.) ποια αξία θα προσθέσει στην ταλαιπωρημένη επιχείρηση και τον επιχειρηματία που καταβάλλει μεγάλο αγώνα για να επιβιώσει ;
          Γιατί να επιβαρυνθούν οι συνάδελφοι λογιστές με πρόσθετο κόστος σε ώρες εκπαίδευσης και αμοιβές σε σεμινάρια προκειμένου να εφαρμόσουν Πρότυπα οπού ουδείς δεν έχει απαντήσει ποιο θα είναι το όφελος στις επιχειρήσεις και στην οικονομία γενικότερα ;

Κύριε Υπουργέ,

Απόψεις της επιστημονικής ομάδα εργασίας της ΑΚΙΟΕ σχετικά με τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα.

Ανεξάρτητη Κίνηση Οικονομολόγων


Συνάδελφοι  σας καλούμε να διαβάσετε:
από τον σύνδεσμο της ΕΕ, την οδηγία  2013/34/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. (Στην στήλη EL προτείνουμε το PDF).
και από τον σύνδεσμο της Βουλής των Ελλήνων, τον Ν. 4308/2014 (Ψηφισθέν Νομοσχέδιο).
Συγκρίνοντας την οδηγία και το νόμο προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις σκοπιμότητες και τις προθέσεις των νομοθετών...
Λίγα λόγια για την ιστορία σχετικά με τον νόμο 4308/14 των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων.
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία λογιστών και ελεγκτών για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, European Federation of Accountants and Auditorsfor small and medium-sized enterprises (EFAA), έχει 13 μέλη σε όλη την Ευρώπη και αντιπροσωπεύει 250.000 λογιστές και ελεγκτές λογιστές.

Η ευθύνη για τις τράπεζες


του Κώστα Λαπαβίτσα

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών είναι οικονομικό έγκλημα, το οποίο συντελέστηκε με τέτοια ανικανότητα και κυνισμό που έχει αφήσει άναυδους ακόμη και αυτούς που περίμεναν τα χειρότερα. Αν έχει απομείνει ίχνος λογικής στη χώρα, θα πρέπει να υπάρξει απόδοση ευθυνών σε όσους χειρίστηκαν την υπόθεση.
 

Η ανακεφαλαιοποίηση βασίστηκε σε πρόσφατη μελέτη της ΕΚΤ η οποία εκτίμησε ότι οι τράπεζες χρειάζονται επιπλέον 14,4 δις για να αντιμετωπίσουν το υποθετικό «κακό σενάριο» οικονομικών εξελίξεων για το 2015-17. Συγκεκριμένα, η Πειραιώς χρειάζεται 4,9 δις, η Εθνική 4,6 δις, η Alpha 2,7 δις και η Eurobank 2,1 δις. Στη χειρότερη θέση βρίσκεται η Πειραιώς, με την Εθνική απο κοντά. Ο λόγος είναι η τεράστια συσσώρευση προβληματικών δανείων, τα οποία έχουν ήδη δημιουργήσει μεγάλες «τρύπες» στους ισολογισμούς τους.

Το σχέδιο ήταν να εξασφαλίσουν οι τράπεζες ιδιωτικά κεφάλαια ύψους τουλάχιστον 4,4 δις. Το υπόλοιπο, μέχρι και 10 δις, θα συμπληρωνόταν από το ΤΧΣ με τα νέα δάνεια του τρίτου μνημονίου. Οι τράπεζες δήλωσαν ότι θα έβρισκαν τα ιδιωτικά κεφάλαια κυρίως με ανταλλαγή ομολογιακών τίτλων και έκδοση νέων μετοχών. Η Εθνική ανακοίνωσε επίσης την πώληση της τουρκικής θυγατρικής της, Finansbank, δηλαδή του πιο κερδοφόρου κομματιού της. Με το σχέδιο αυτό θα διασφαλιζόταν ο «ιδιωτικός» χαρακτήρας των τραπεζών και θα περιοριζόταν ο νέος δανεισμός από το κράτος. 

Η δικαιοσύνη των γενεών

analyst


της Σερένας Νομικού

Δεν είναι ντροπή να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας μία θλιβερή αποικία, έρμαιο των δανειστών της; Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε εμείς, για τα τραγικά μας λάθη; Δεν πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι;
.
«Θυμηθείτε και προετοιμαστείτε: Όταν στύβεις μία λεμονόκουπα έως ότου δεν έχει πια καθόλου χυμό, την πετάς στα σκουπίδια«.
Έχω την άποψη ότι, είμαστε μία από τις πλέον εγωιστικές γενιές που έχουν περάσει ποτέ από την Ελλάδα. Πιθανόν λόγω αυτού ακριβώς του εγωισμού και της βρώμικης ιδιοτέλειας μας, έχουμε «εκθρέψει» τη διαφθορά σε ολόκληρο το δημόσιο βίο. Επί πλέον, επιλέγαμε συνεχώς ανίκανες, προδοτικές κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η πατρίδα μας στην καταστροφή.
Όσον αφορά τα παιδιά μας, αφενός μεν τους έχουμε στερήσει εντελώς την αυτοτέλεια και τη μαχητικότητα, αφετέρου τα πλημμυρίσαμε με ανασφάλειες. Επιδεινώσαμε δε κατά πολύ τις δυνατότητες τους να επιβιώσουν μόνα τους, χωρίς τη δική μας στήριξη, στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζούγκλα που κατασκευάσαμε τις τελευταίες δεκαετίες. Όσο για όλα όσα τα διδάξαμε με τις πράξεις μας και όχι με τα λόγια, είναι καλύτερα να μην αναφερθώ.

Φραπόγαλο με πέντε ζάχαρες και δόξα στον Πανάγαθο!


Έχουμε τον καλύτερο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο. Την καλύτερη κυβέρνηση ever. Τον πιο πετυχημένο υπουργό Οικονομίας. Την πιο τέλεια αντιπολίτευση, με ηγέτη τον κ. Πλακιωτάκη, τον οποίον ατυχώς δεν γνωρίζει ο κ. Γιάννης Βαρβιτσιώτης. Πιπέρι! Και βεβαίως – βεβαίως είμαστε ο καλύτερος λαός του κόσμου που ζει στην πιο ωραία γωνιά του πλανήτη!

Γενικώς είμαστε μία χαρούμενη ατμόσφαιρα. Τα λεφτά μας τα δίνουν οι Ευρωπαίοι με τα μνημόνια και τα εθνικά μας δίκαια τα προασπίζονται οι Ρώσοι. Αν πιστέψουμε δε και τις προφητείες, σύντομα θα κατακτήσουμε την Κωνσταντινούπολη δίχως να πέσει μία σφαίρα. Μιλάμε για το απίστευτο, το άπιαστο, αυτό που άλλοι λαοί το περιμένουν αιώνες κι εμείς το έχουμε στο τσεπάκι μας. Θα πίνουμε, λοιπόν, το φραπόγαλο με τις πέντε ζάχαρες στην παραλία στη Θεσσαλονίκη και οι άλλοι θα ξεροσταλιάζουν στον ήλιο να μας περιμένουν στη Πόλη για να μας παραδώσουν τα κλειδιά. Εμείς χαλαρά…

Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για κάτι. Είμαστε ο περιούσιος λαός. Κοιμόμαστε κι η τύχη μας δουλεύει. Κάπως έτσι θα εξελιχτούν τα πράγματα και στο μέλλον. Θα εκμεταλλευόμαστε αιωνίως την ισχυρή γεωπολιτική μας θέση και θα ζούμε ζωή χαρισάμενη. Κι άσε τους άλλους να παιδεύονται με καινοτόμες επιχειρήσεις, βαρετές συζητήσεις για σταθερό φορολογικό σύστημα, για παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα και άλλες τέτοιες αηδίες. Εμείς εδώ είμαστε κατά της εντατικοποίησης, κατά της αξιολόγησης. Στην Ελλάδα ζούμε το απόλυτο success story.

και αποχαιρέτησέ τις, τις τράπεζες που χάνεις …

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Η κυβέρνηση της αριστεράς αποδεικνύεται πολύ χειρότερη από κάθε φαντασία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής της στην αντιπολίτευση, η τωρινή κυβέρνηση επέκρινε με δριμύτητα τους χειρισμούς προηγούμενων κυβερνήσεων αναφορικά με την τραπεζική κρίση στη χώρα μας. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις με διάφορους νομικούς και λογικούςακροβατισμούς είχαν κατορθώσει να αφήσουν τις παλιές διοικήσεις να κρατήσουν το έλεγχο των τραπεζών τις οποίες είχαν χρεοκοπήσει.
Σημαία της τότε αντιπολίτευσης ήταν ότι εφ’ όσον το δημόσιο κατείχε συντριπτικό ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου όλων των συστημικών τραπεζών, η ίδια σκόπευε να ασκήσει αυτό του το δικαίωμα μετά την ανάληψη της εξουσίας. Οι τράπεζές μας ήταν από τότε χρεοκοπημένες και ήταν κοινό μυστικό ότι τα χρήματα της ανακεφαλαιοποίησης πέφτανε τότε σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Η δε προοπτική της ανάκτησης από την πλευρά του ΤΧΠΣ των κεφαλαίων που επένδυσε για τη διάσωσή τους. Η Ελλάδα δεν ήταν Σουηδία και το ΤΧΠΣ δεν ήταν Bankstödsnämnd. Παρά τη χρεοκοπία τους όμως οι τράπεζες παραμένανε στυλοβάτης του οικονομικού οικοδομήματος της χώρας. Η κατάρρευσή τους απλώς αντικατόπτριζε την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Εξακολούθησαν να στηρίζουν χρεοκοπημένα ΜΜΕ, κόμματα και επιχειρήσεις διαφόρων «ευνοούμενων». Ο μεγάλος φόβος του συστήματος ήταν μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσιζε να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου πάνω στις τράπεζες και η τοπική ολιγαρχία έχανε το πιο σημαντικό όπλο άσκησης επιρροής της.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕ ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ, 23/11/2015

Vmedia.gr


Ο δημοσιογράφος Μωυσής Λίτσης μιλά για τρομοκρατία και...Σύμφωνο Σταθερότητας, τους πλειστηριασμούς και τις μετοχές των τραπεζών. Αναφέρεται επίσης στον υποψήφιο των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ σοσιαλιστή Μπέρνι Σάντερς και τις πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις που αυτός έχει κάνει για το ζήτημα του ελληνικού χρέους

ΠΑΡΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ...

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Η Δύση πρώτα βομβαρδίζει κι ύστερα φτιάχνει διαβατήρια με βιομετρικά δεδομένα (DNA, ίριδα των ματιών) και τσιπάκια (με τελικό προορισμό τον ποπό μας). Η Δύση πρώτα βομβαρδίζει, προκαλεί μετακινήσεις πληθυσμώνκι ύστερα, occasione  data, αντιμετωπίζει τους δικούς της πληθυσμούς με τον δέοντα (!) αυταρχισμό. Πολιτικός αυταρχισμός που (ω της συμπτώσεως!) εναρμονίζεται με τον οικονομικό αυταρχισμό, με αποτέλεσμα οι δύο αυταρχισμοί να μας κάνουν μια δικτατορία που ονομάζει τον εαυτόν της «εκσυγχρονισμό», αναζητά (!) τις ρίζες της στον Διαφωτισμό,
ακούει τον εθνικό ύμνο, φερ’ ειπείν της Γαλλίας, και δακρύζει, ενώ στον βόμβο των βομβών παραμένει κουφή. Κουφή (η εν λόγω δικτατορία) αλλά λαλίστατη στις μελό παρόλες, τα σόου με τα κεράκια, την πιο ανήθικη και άγρια προπαγάνδα. Στάθηκε ποτέ
προσοχή ο κάθε Ολάντ μπροστά στα εντόσθια ενός ανθρώπου που διαμέλισαν τα Ραφάλ ή μπροστά στα άδεια μάτια ενός παιδιού που πνίγηκε στο Αιγαίο;
Το Δίκιο της Δύσης είναι να συνηθίσουμε όλοι το Άδικο. Την περιστολή των πολιτικών δικαιωμάτων μέσα στο Οχυρό και τη διασπορά του θανάτου έξω απ’ τα τείχη του. Σήμερα βιομετρικά διαβατήρια για τον φόβο των τζιχαντιστών, αύριο τσιπάκια στο μυαλό για τον φόβο άλλων «Ιουδαίων». Πάντα 
υπάρχουν «Ιουδαίοι» σε κάθε Στρατόπεδο Συγκέντρωσης. Ο μετανάστης, ο κομμουνιστής, ο ομοφυλόφιλος, ο αναρχικός, ο κάθε είδους άλλος, ο παρίας και ο αποσυνάγωγος. Πάντα υπάρχει ο «από κάτω» για τον κάθε «από πάνω», ώσπου να γίνει κι αυτός «από κάτω». Πρέπει να συνηθίσουμε τους τρόπους των υπηκόων. Να αδιαφορούμε, να καταδίδουμε, να ιδιωτεύουμε, περίτρομοι ατομιστές και αναλώσιμοι. Αγορεύουν
με μεγαλοστομίες οι Υποκριτές ότι η Δύση δεν θα  ενδώσει  στον φόβο που προσπαθούν να ενσπείρουν στις κοινωνίες μας οι ισλαμοφασίστες και την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις θεσμοθετούντον φόβο. Διαβατήρια, έλεγχοι, συλλήψεις, παρακολουθήσεις, χειραγώγηση της σκέψης – στον Τύπο, στο διαδίκτυο,  στις γειτονιές – τί θα κάνει δηλαδή η Δύση στην επόμενη (κι ερχόμενη) οικονομική κρίση; Τι θ κάνει στην επόμενη (κι αναπόφευκτη, έτσι όπως πολιτεύεται) διεύρυνση του πολέμου; Θα μας προγραμματίζουν; Θα τινάζουν
τους συνταξιούχους στον αέρα επειδή δεν τους αντέχει η οικονομία; Σήμερα πρέπει να είμαστε συνεργάσιμοι με τις τράπεζες, σήμερα μας μετράνε τις μπουκιές που τρώμε και αρπάζουν κάθε τρίτη, ως έκτακτη εισφορά στη βουλιμία τους, σήμερα μας αντιμετωπίζουν σαν υπόπτους, κατά τεκμήριο ενόχους και κρατούμενους, αύριο;