Αφήστε την Ελλάδα να φύγει για να σωθεί το ευρώ!

Η Ελλάδα πρέπει να φύγει όχι επειδή θέλουν οι Γερμανοί, αλλά από την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητα των άλλων μελών, υποστηρίζει η DeAnne Julius, πρώην αξιωματούχος της ΒοΕ. Ζητά να απομακρυνθεί η ελληνική απειλή για να ευδοκιμήσει η ευρωζώνη.

Μία ακόμη προθεσμία πλησιάζει για την Ελλάδα και για τη μοίρα της στην ευρωζώνη. Η προθεσμία είναι στις 9 Απριλίου, όταν λήγει η δόση των 450 εκατ. ευρώ προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Προς το παρόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δείχνει διαθέσιμη να κρατήσει την Ελλάδα εν ζωή με τις εβδομαδιαίες εγκρίσεις της έκτακτης στήριξης ρευστότητας, αλλά και αυτή προσφέρεται μόνο στις τράπεζες που θεωρούνται φερέγγυες. Εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει στο ΔΝΤ, τότε οι τράπεζες της χώρας δεν θα έχουν πλέον τα εχέγγυα για την έκτακτη χρηματοδότηση από την ΕΚΤ. Θα κλείσουν, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων και η οικονομία θα βάλει απότομα και οδυνηρά φρένο.

Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα από την Αργεντινή και την ίδια τη μεταπολεμική Ελλάδα, που υποδεικνύουν πως σταδιακά θα ανακάμψει η οικονομία. Πιθανότατα όμως, θα υπάρξει μία περίοδος υψηλού πληθωρισμού με την εισαγωγή και την υποτίμηση του νέου νομίσματος. Δεν είναι αυτή η έκβαση που θέλει ο ελληνικός λαός, ούτε αυτό που θέλει να προκαλέσει η Γερμανία και οποιοδήποτε άλλο μέλος της ευρωζώνης. Παρόλα αυτά, η εναλλακτική ενέχει υψηλούς μακροπρόθεσμους κινδύνους για την επιβίωση του ενιαίου νομίσματος και ελάχιστες προοπτικές για ένα δρόμο βιώσιμης ανάπτυξης για την Ελλάδα. Είναι η κλασική περίπτωση εγκλωβισμού μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.

Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θέλει να επιβάλει τη δημοκρατική της εντολή και να απαλλάξει τη χώρα από τις προϋποθέσεις της διάσωσης που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ. Από την Άλλη πλευρά, η Γερμανία και τα άλλα μέλη της ευρωζώνης φοβούνται ότι η χαλάρωση αυτών των όρων για την Ελλάδα θα υπονομεύσουν την πολιτική της ΕΚΤ και θα αποδυναμώσουν την εγχώρια πολιτική στήριξη για άλλες κυβερνήσεις της ευρωζώνης που έχουν επιβάλει αυστηρά μέτρα λιτότητας τα οποία μόλις τώρα αρχίζουν να δείχνουν θετικά αποτελέσματα. Αυτός ο δίκοπος οικονομικός και πολιτικός κίνδυνος που προκύπτει από την υποχώρηση στα ελληνικά αιτήματα έχει ενισχύσει την αποφασιστικότητα των άλλων μελών της ευρωζώνης.

ΣΧΕΔΙΟ Β: Κάθε συμβιβασμός με την τρόικα είναι μη έντιμος συμβιβασμός

Νέα Κρήτη

1. Αν απέδειξε κάτι η ολομέλεια της Βουλής στις 30/3, ήταν ότι η κυβέρνηση δεν έχει πυξίδα και ότι η χώρα γίνεται έρμαιο στα χέρια των πιστωτών. Μια κατάσταση που θα σέρνεται τους επόμενους μήνες από πλευράς της τρόικας ώστε να κρατιέται η χώρα λίγο πριν την εκπνοή της, με απρόβλεπτες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση επιδεινώνεται από την πιστωτική ασφυξία που επιβάλλει η ΕΚΤ και η Ευρωζώνη. Η κυβέρνηση αδυνατεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας και της χώρας απέναντι στους πιστωτές, καθήκον για το οποίο υποτίθεται ότι ζήτησε και έλαβε την ψήφο του λαού.

Στη Βουλή στήθηκε μια παράσταση προκειμένου να νεκραναστηθεί ο πολιτικός αντίπαλος, για να υπερτονιστεί, με τη γνωστή από το παρελθόν δικομματική αντιπαράθεση, η διαφορετικότητα της σημερινής κυβέρνησης από την προηγούμενη. Προς τι, όταν υπάρχουν τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα με τη συντριπτική καταδίκη της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου; Μήπως γιατί η κυβέρνηση θέλει να συγκαλύψει την αλήθεια; Ότι στο πλαίσιο της Ευρωζώνης είναι αδύνατον να εφαρμόσει ακόμη και το πολύ μετριοπαθές πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης; Ότι απέτυχε η τακτική "ούτε ρήξη ούτε υποταγή";

Η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ δε νομιμοποιείται να διαπραγματεύεται με την τρόικα στη βάση της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου. Η συμφωνία αυτή απέχει παρασάγγες από το πρόγραμμα με το οποίο εκλέχτηκε, δεν έχει καν εγκριθεί από τη Βουλή.

Η ιαπωνική ιδιαιτερότητα- analyst

analyst

Η κατακόρυφη ανάπτυξη της Ιαπωνίας στηρίχθηκε σε μία μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση, χωρίς την οποία θα ήταν αδύνατον να συμβεί – γεγονός που σημαίνει πως η Ελλάδα οφείλει να προβεί σε αντίστοιχες ενέργειες, εάν θέλει να αποφύγει το χάος 

Η πιο αινιγματική χώρα του ΟΟΣΑ, είναι αναμφίβολα η Ιαπωνία. Ειδικότερα, η οικονομία της είναι στάσιμη για 25 σχεδόν χρόνια, οι τιμές παραμένουν σταθερές παρά την επεκτατική νομισματική πολιτική (μηδενικά επιτόκια, συνεχές τύπωμα χρημάτων), το δημόσιο χρέος πλησιάζει το 230% του ΑΕΠ (227,8%), ενώ ταυτόχρονα η ανεργία είναι της τάξης του 5% – γεγονός που αναγκάζει πολλούς να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Όσον αφορά τη στασιμότητα της οικονομίας της, καθώς επίσης το υψηλό δημόσιο χρέος, υπάρχουν ασφαλώς ερμηνείες – επειδή η χώρα συνεχίζει να υποφέρει από τα αποτελέσματα της καταστροφικής τραπεζικής κρίσης, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του 1990, μετά την κατάρρευση του χρηματιστηρίου της. Εάν όμως θελήσει να εξηγήσει κανείς το χαμηλό ποσοστό ανεργίας, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν – αν και η γερασμένη κοινωνία της, καθώς επίσης η συνεχής μείωση της απασχόλησης των γυναικών, αποτελούν κάποιες αιτίες.

Αθέτηση πληρωμών στο ΔΝΤ: Αλήθειες και μύθοι

Νέα Κρήτη

Το ενδεχόμενο είναι θεωρητικό και, κατά τις επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, θεωρητικό θα παραμείνει. Οι αλλεπάλληλες όμως - και επί το πλείστον - ανώνυμες διαρροές στον ξένο Τύπο κρατούν στο προσκήνιο τα σενάρια της αθέτησης πληρωμής ή των λεγόμενων «σιωπηλών καθυστερούμενων» προς το ΔΝΤ, εν όψει της καταβολής της δόσης των 448 δις ευρώ.

«Η Ελλάδα επεξεργάζεται δραστικά σχέδια εθνικοποίησης του τραπεζικού συστήματος και εισαγωγής παράλληλου νομίσματος, εάν η ευρωζώνη δεν κάνει βήματα για να επιλυθεί η κρίση», είναι η χαρακτηριστική αρχή ρεπορτάζ της Telegraph που επικαλείται ως πηγή «κορυφαίο έλληνα αξιωματούχο». Κατά την εφημερίδα, ο συγκεκριμένος αξιωματούχος δήλωσε ότι «ίσως χρειαστεί να προχωρήσουμε σε μια διαδικασία σιωπηλών καθυστερούμενων προς το ΔΝΤ. Αυτό θα προκαλέσει μια φρενίτιδα στις αγορές και σημαίνει ότι το ρολόι θα αρχίσει να χτυπά πολύ πιο γρήγορα…».

Ως κίνηση τακτικής ή όχι, τα «σιωπηλά καθυστερούμενα» είναι το νέο στοιχείο στην ορολογία της ελληνικής κρίσης. Τι είναι και τι ακριβώς σημαίνουν; Στην πράξη, πρόκειται για αθέτηση πληρωμών. Το πού όμως μπορεί να οδηγήσει και το εάν μπορεί να καταλήξει στην πλήρη χρεοκοπία είναι ζήτημα ερμηνείας των κανονισμών του ΔΝΤ, της αντίδρασης των αγορών, αλλά και των πολιτικών αποφάσεων των πιστωτών.

Ήρθε η ώρα για εξηγήσεις…

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Με τη συζήτηση με τους εκπροσώπους της τρόικας (που έχει βαφτιστεί «θεσμοί») να βρίσκετε σε εξέλιξη, ήρθε η ώρα να μάθουμε και εμείς τα περίφημα «κοστολογημένα» μέτρα τα οποία τόσο καιρό επεξεργάζεται η κυβέρνηση.

Τα μέτρα αυτά έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον αφού περιέχουν μια σειρά από καθαρά μνημονιακά μέτρα τα οποία η κυβέρνηση μέχρι πρόσφατα απέρριπτε – έχοντας μάλιστα στο πρόγραμμά της ως μια από τις πρώτες πρωτεραιότητές να «εξαφανίσει» οτιδήποτε παρεμφερές υπήρχε.

Έτσι λοιπόν στη λίστα αυτή διαβάζουμε:

α) «Μεταρρυθμίσεις με βάση τη βέλτιστη πρακτική της Ε.Ε., με τεχνογνωσία των ILO – ΟΟΣΑ. Σταδιακή εισαγωγή «έξυπνης» προσέγγισης στις συλλογικές συμβάσεις. Φιλοδοξία για εξορθολογισμό και, σε βάθος χρόνου, αύξηση κατώτατου μισθού.» Αυτό πρακτικά σημαίνει περαιτέρω ενίσχυση της «εκ περιτροπής εργασίας», της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και πολύ πιθανόν της εισαγωγής του «συμβολαίου μηδενικών ορών» – κάτι που ούτε ο Σαμαράς στα ντουζένια του δεν είχε τολμήσει να περάσει. Αυτό το λέμε όχι γιατί είμαστε κακεντρεχείς αλλά γιατί οι προτάσεις του ΟΟΣΑ και οι κοινές τάσεις στην Ε.Ε. δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Επίσης ο ορισμός της καθαρής προγραμματικής υπόσχεσης για αύξηση του κατώτατου μισθού ως «φιλοδοξία» καταρρίπτει ακόμα και εκείνο το σενάριο της «επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ» ως όνειρο απατηλό.

Αναστασιάδης: Η Κύπρος έχει κάνει ασκήσεις επί χάρτου για Grexit

Σκιές και ερωτήματα προκαλεί δήλωση του κύπριου προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, σύμφωνα με την οποία η Λευκωσία έχει κάνει ασκήσεις επί χάρτου για το ενδεχόμενο Grexit.

Απαντώντας σε ερώτηση για το εάν η Κύπρος «προετοιμάζεται ή μελετά κάποια μέτρα στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, ατυχήματος έστω», απάντησε: «Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα υπάρξει ένας ανάλογος κίνδυνος. Αλλά επειδή, λέει μια κυπριακή παροιμία, του φρονίμου τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, θέλω να σας βεβαιώσω ότι έχουν γίνει όλες οι ασκήσεις επί χάρτου στο όποιο ενδεχόμενο. Βεβαίως, δεν υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος επιρροής της κυπριακής οικονομίας πλέον, αλλά και για τον ελάχιστο που υπάρχει έχει προγραμματιστεί μια σειρά από μέτρα έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ακόμα περισσότερο».

KONTRA CHANNEL - ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ 02/04/2015

Kontra Channel Hellas

Bάζουν τρικλοποδιά στη συμφωνία*

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Στάλα - στάλα με ποτίζεις δηλητήριο» θα μπορούσε να τραγουδάει αυτές τις μέρες το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, εν αναμονή της έγκρισης για παροχή ρευστότητας από τους Ευρωπαίους δανειστές προς τις τράπεζες και το κράτος. Το άνοιγμα της κάννουλας αναμένεται την επόμενη εβδομάδα, αλλά εν τω μεταξύ θα πρέπει να υποστούμε ένα ακόμη θρίλερ, το οποίο θα κορυφωθεί πιθανότατα τη Μεγάλη Τετάρτη.

 

Γιατί θα ζήσουμε θρίλερ, όμως, αφού υποτίθεται ότι, όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας μετά την επταμερή συνάντηση στις Βρυξέλλες, η διαπραγμάτευση ξαναμπήκε στις ράγες και μετά τη συνάντηση με την Άνγκελα Μέρκελ εκπέμφθηκε από όλες τις πλευρές κλίμα αισιοδοξίας;

 

Η απάντηση βρίσκεται στα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών, που ξημεροβραδιάζονταν επί πολλές ημέρες στην Αθήνα και εξέπεμπαν κλίμα εμπλοκής, κάρφωναν υπουργούς για μη συνεργασία και τροφοδοτούσαν τα ΜΜΕ με ειδήσεις για αρνητική τροπή της διαπραγμάτευσης.

ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ; ΟΧΙ, Η ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ!

iskra

Του ΣΤΑΘΗ* 

 Είκοσι (μετρημένοι σε πλήθος φωτογραφιών) αντιεξουσιαστές (ας τους ονομάσουμε έτσι για την οικονομία της συζήτησης, διότι πολλοί, ανάμεσά τους και η ταπεινότης μου, αδυνατούν να καταλάβουν την ακριβή έννοια αυτού του όρου) - είκοσι αντιεξουσιαστές λοιπόν μπούκαραν προχθές στο προαύλιο της Βουλής, στάθηκαν έξω από μια από τις πόρτες της, ύψωσαν πανό (αλληλεγγύης σε φυλακισμένους απεργούς πείνας), φώναξαν τα συνθήματά τους, πέταξαν τις προκηρύξεις τους, απήλθαν - και άρχισε ο Τρωικός Πόλεμος!

Το έλασσον στέφθηκε μείζον και στην ποδιά του άρχισαν να σφάζονται παλληκάρια - κυβερνητικά, αντικυβερνητικά, ενδοκυβερνητικά κι ένα διερχόμενο περιστέρι που το πήρε άδικα ο χάρος. Πόλεμος,και την επόμενη μέρα τα «Νέα» του ΔΟΛ κυκλοφόρησαν μπαρουτοκαπνισμένα με την πρώτη τους σελίδα σε «κατάσταση πολιορκίας» - όλη η γλίτσα και η ευτέλεια της μεταπολιτευτικής πασοκιάς σε όλο τους το μεγαλείο.

Το γκροτέσκ σ’ όλην αυτήν την ιστορία είναι ότι η κυβέρνηση οδηγήθηκε στην πρώτη της δομική κρίση(με τη μετάθεση υπουργείων σε υπουργεία) όχι εξαιτίας της σύγκρουσής της με τη Διαπλοκή ή με την κυρία Μέρκελ ή με τους εφοπλιστές (λέμε τώρα), αλλά εξαιτίας της (μη) σύγκρουσής της με 18 αντιεξουσιαστές (διότι στο μεταξύ οι δύο την είχαν κάνει απ’ τον πεδίον της μάχης με τους δωρικούς κίονες στο πρόστεγο μιας απ’ τις πόρτες της Βουλής, ψάχνοντας για ιωνικούς - που, ως γνωστόν, είναι πιο ύπουλοι και καθεστωτικοί).

 Το αποκαρδιωτικό σ’ όλην αυτήν την ιστορία ήταν ότι οι αντιεξουσιαστές που κατέλαβαν ένα σκαλοπάτι και τριάντα δυο πλακάκια στα πέριξ μιας θύρας ήταν μάλλον προχωρημένης ηλικίας, λίγο κάτω και λίγο πάνω απ’ τα τριάντα, ευπρεπώς ενδεδυμένοι και προσηνείς (μάλλον περνάει κρίση το κίνημα). Κι όχι μόνον, αλλά τα τέρατα αυτά (αντιεξουσιαστές όταν έχει ο Θεός την εξουσία, αντιεξουσιαστές κι όταν την έχει ο Διάβολος - ήγουν, κάργα συνεπείς), αφού δεν ασχημόνησαν επί ουδέναν, διελύθησαν ησύχως. Μεγάλη ταραχή στην κυβέρνηση: μας την έπεσαν ή τους διαλύσαμε;Μεγάλη ταραχή, συντρόφισσες και σύντροφοι, διότι από αλλού το περίμενε η κυβέρνηση (απ’ την αντίδραση) κι από αλλού της ήρθε (από «συντρόφους που έχουν πάρει λάθος δρόμο»)!..

Μηχανή του Χρόνου: Ο Μουσουλμάνος "κρυφοχριστιανός" που "έψησε" 47 Τούρκους στο σαπωνοποιείο του

Νέα Κρήτη

Οι μυστηριώδεις εξαφανίσεις Τούρκων. Ένας φαρμακοποιός και ένας λαδέμπορας. Η απίστευτη ιστορία του σφακιανού, Θεοχάρη Γιουρμέτη.

Στις αρχές του 1800 στα σκλαβωμένα Χανιά της Κρήτης, οι αγάδες των γύρω χωριών εισέβαλαν στα καφενεία και έδιωχναν όλους τους Χριστιανούς καβάλα στα άλογα τους. Τους αντιμετώπιζαν σαν μιάσματα, απέστρεφαν τα πρόσωπά τους και πυροβολούσαν τους σταυρούς.

Μέσα σε αυτή την κόλαση υπήρχε ένα φαρμακείο, του Νικόλα Ρενιέρη, απ' όπου περνούσαν όλοι οι διανοούμενοι Χριστιανοί της πόλης για να πάρουν κουράγιο και να ακούσουν τα σοφά του λόγια. Ο Νικόλας Ρενιέρης ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογενείας και είχε σπουδάσει ιατρική στο εξωτερικό. Λόγω της ευγενούς προσωπικότητάς του, από το φαρμακείο του περνούσαν και μερικοί φιλήσυχοι Τούρκοι για να ακούσουν τις συμβουλές του και να πιουν μαζί του ένα καφέ.

Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο λαδέμπορος Πασβάνογλου, ένας Τούρκος ευγενής αλλά και φανατικός Μουσουλμάνος.

Οι μυστηριώδεις εξαφανίσεις Τούρκων

Εκείνη την εποχή οι μυστηριώδεις εξαφανίσεις Τούρκων απασχολούσαν τις Αρχές. Κάθε τόσο χανόταν από την πόλη και ένας Τούρκος και κανένας δεν έβρισκε τα ίχνη τους, ούτε κάποιο πτώμα που θα υποδήλωνε τη δολοφονία τους.

Δεν αποσύρεται το ΔΝΤ από την Ελλάδα

Το ΔΝΤ διαψεύδει το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Spiegel, που έκανε λόγο για «αποχώρηση των μελών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από την Ελλάδα»

Μέσω της ανακοίνωσης του ΔΝΤ,  δεν αναφέρεται πουθενά ότι αποσύρθηκε το προσωπικό του Ταμείου από την Ελλάδα. Αντίθετα, αναφέρεται ότι είναι μία «συνήθης εναλλαγή» των μελών της τεχνικής ομάδας.

C.E.R.N. : ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α

Cretetv Antitheseis

“ΜΕ ΕΝΑ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ…”

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*    

«Η Ελληνική Δημοκρατία θεωρεί ότι είναι υπερήφανο αναπόσπαστο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αμετάκλητο μέλος της ευρωζώνης».

Τα παραπάνω θεωρήθηκε σκόπιμο να καταγραφούν από τον κ.Βαρουφάκη στο προοίμιο της (νέας) λίστας που απέστειλε στους… «θεσμούς».

Σε αυτή την Ελλάδα, λοιπόν, στο «υπερήφανο», «αναπόσπαστο» και«αμετάκλητο» μέλος της ΕΕ, εκείνο που θεωρείται «ρεαλιστικό» μετά τις εκλογές της 25^ης Γενάρη είναι η «δημιουργική ασάφεια». Είναι να θεωρείται «καλό» και «σεβαστό» το 70% του Μνημονίου. Είναι να θεωρείται αναγκαίος ένας νέος δανεισμός για να πληρώνονται τα τοκογλυφικά στα ΔΝΤ, και τούτο παρότι αρχικά ακούγαμε ότι η νέα κυβέρνηση δεν θέλει νέα δανεικά.

Το «ρεαλιστικό», το «αποδοτικό» και το «πρέπον» σε αυτή την Ελλάδα θεωρείται ότι είναι να συνεχίσει – και μετά τις εκλογές – να πληρώνεται «πατριωτικά» ο ΕΝΦΙΑ ακόμα κι από εκείνους που (όπως είπε η αρμόδια υπουργός)… δεν μπορούν να τον πληρώσουν. Είναι να παράγονται «πλεονάσματα» ακόμα και σχεδόν 4% (!) που όμως προεκλογικά θεωρούνταν από τον ΣΥΡΙΖΑ «εξωπραγματικά» και «εξοντωτικά» και μετεκλογικά λεγόταν, πάλι από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι «δεν θα εφαρμοστούν»…

«Ρεαλιστικό» σε αυτή την Ελλάδα θεωρείται η «σταδιακή» και η «στο μέλλον» εφαρμογή ακόμα και εκείνων των (κουτσουρεμένων μετεκλογικά) μέτρων τύπου «Ερυθρός Σταυρός» που περιλάμβανε το «άμεσης εφαρμογής» - κατά τα προεκλογικώς λεχθέντα -  «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης».

«Ρεαλιστικό» θεωρείται  να υπογράφεται παράταση των δανειακών και μνημονιακών συμβάσεων(που βαφτίζονται «γέφυρα»). Να επαναλαμβάνεται το έργο της προηγούμενης 5ετίας, το έργο των «δόσεων», αλλά αυτή τη φορά το έργο παίζεται με λίστες (πρώτη λίστα Βαρουφάκη, δεύτερη λίστα Βαρουφάκη, μετά λίστα Τσίπρα, τώρα νέα λίστα Βαρουφάκη κοκ).

«Ρεαλιστικό» - για ένα «υπερήφανο» και «αμετάκλητο» μέλος της ΕΕ - θεωρείται να επαναλαμβάνεται  και το άλλο έργο: Μιας Ελλάδας που άγεται και φέρεται μεταξύ Μέρκελ, Ντάισελμπλουμ και Γιούνκερ. Μόνο που αυτή τη φορά το πήγαινε – έλα γίνεται «περήφανα». Απόδειξη: Τώρα την λιτότητα για τον ελληνικό λαό  δεν την συζητάει η τρόικα με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Την συζητούν και την διαπραγματεύονται οι… «θεσμοί».

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΥΡΩΣΟΥΝ ΤΗ Μ. ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Μεγάλη Πέμπτη, ημέρα σταύρωσης του Χριστού, είναι 9 Απριλίου. Στις 9 Απριλίου η κυβέρνηση πρέπει να πληρώσει και 450 εκατομμύρια ευρώ στο ΔΝΤ. Κάποιοι υπουργοί της κυβέρνησης (οι οποίοι μάλιστα δεν ανήκαν στην αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως ήταν πολύ κοντά στον πρωθυπουργό από πολιτική σκοπιά) επεχείρησαν να εμφανίσουν και την Ελλάδα ως... απειλούμενη με σταύρωση! «Αν ως τις 9 Απριλίου δεν εισρεύσουν χρήματα, θα πληρώσουμε πρώτα τους μισθούς και τις συντάξεις εδώ στην Ελλάδα και μετά θα ζητήσουμε από τους εταίρους μας στο εξωτερικό συναίνεση και κατανόηση για το ότι δεν θα πληρώσουμε εγκαίρως τα 450 εκατομμύρια ευρώ στο ΔΝΤ. Αυτό όμως πρέπει να γίνει με συμφωνία ότι δεν θα σημειωθεί πιστωτικό γεγονός» τόνισε για παράδειγμα ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης. Πρόσθεσε μάλιστα μελοδραματικά: «Τα χρήματα επαρκούν μόνο μέχρι τα μέσα Απριλίου»! Σε δηλώσεις του στην εβδομαδιαία εφημερίδα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατικής διανόησης «Ντι Τσάιτ» ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης κινήθηκε στο ίδιο πλαίσιο: «Αν η Ελλάδα δεν λάβει χρήματα εντός των επόμενων δέκα ημερών, τότε λυπάμαι, αλλά αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των Eυρωπαίων συμμάχων μας αποφάσισε να σκοτώσει την Ελλάδα»! Παρόλα αυτά, το Μέγαρο Μαξίμου αποφάσισε να βάλει τέλος σε αυτή τη θεατρική παράσταση, η οποία άφηνε να εννοηθεί ότι πρώτα θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους του δημόσιου τομέα και στη συνέχεια, αν έχουν μείνει λεφτά, θα πληρωθούν με καθυστέρηση και οι δανειστές.

Οπρωθυπουργός έδωσε εντολή λοιπόν στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Γαβριήλ Σακελλαρίδη ναδ ιαψεύσει κάθε υποψία αθέτησης των υποχρεώσεων της χώρας. «Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Ελλάδα να μην ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς το ΔΝΤ στις 9 Απριλίου» δήλωσε χωρίς περιστροφές ο εκπρόσωπος του Μαξίμου. Εδώ που τα λέμε, με τους Αμερικανούς να στηρίζουν την κυβέρνηση Τσίπρα και το ΔΝΤ να εμφανίζεται σχεδόν... «αριστερίστικο(!)» σε σύγκριση με τη γερμανική ευρωζώνη της Μέρκελ και του Σόιμπλε, θα αποξένωνε τις ΗΠΑ μια απόφαση του πρωθυπουργού να μην πληρώσει το ΔΝΤ. Κάνοντας δηλαδή αρχή στη στάση πληρωμών από εκείνους που υποτίθεται ότι προσωρινά και για λόγους τακτικής αυτή τη στιγμή τον «στηρίζουν» κάπως επειδή ακολουθεί αντιγερμανική πολιτική, ο Τσίπρας θα έχανε τον «Αμερικανό φίλο» του από «σύμμαχό» του. Φυσικά, πανευτυχείς θα ήταν οι Γερμανοί αν η κυβέρνηση Τσίπρα χρεοκοπούσε μην πληρώνοντας το ΔΝΤ, οπότε το «πιστωτικό γεγονός» της ελληνικής χρεοκοπίας θα οφειλόταν στην Ουάσιγκτον και όχι στο Βερολίνο! Υπέροχο δώρο! Δεν είναι ηλίθιοι οι Γερμανοί. Βεβαίως και ήταν απολύτως βέβαιοι εκ των προτέρων ότι αποκλείεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να μην πληρώσει το ΔΝΤ. Σίγουρα όμως θα αισθανθούν αυτοί οι ίδιοι ηλίθιοι αν δώσουν λεφτά για να τα πάρει το ΔΝΤ!Γι' αυτό και διατηρούμε ισχυρές αμφιβολίες, παρά τις περί του αντιθέτου κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, αν την ερχόμενη εβδομάδα οι Ευρωπαίοι όντως θα καταβάλουν τμήμα των καθυστερούμενων δανειακών δόσεων που παρακρατούν.

Οι γερμανικές πολεμικές οφειλές και το ελληνικό χρέος

Νέα Κρήτη

Όσο και αν προσπαθεί η γερμανική πλευρά να υποβαθμίσει το ελληνικό αίτημα για την - επιτέλους - καταβολή στη χώρα μας των πολεμικών αποζημιώσεων και την εξόφληση του κατοχικού δανείου, φαίνεται ότι - επειδή αντιλαμβάνονται πως δεν θα καταφέρουν να αποφύγουν τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις τους μέχρι τέλους - ψάχνουν να βρουν τον πλέον ανώδυνο γι' αυτούς τρόπο να ξεμπερδεύουν οριστικά με το συγκεκριμένο αγκάθι. Και, μάλλον, θα προσπαθήσουν να το κάνουν αυτό σύντομα, όσο βρίσκονται στην ελληνική κυβέρνηση άτομα, τα οποία αισθάνονται/ξέρουν ότι είναι του χεριού τους.

Στο παρακάτω άρθρο του ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης κάνει μια ιστορική αναδρομή στις διευθετήσεις των πολεμικών χρεών των γερμανών, που βρέθηκαν να οφείλουν όσες φορές αυτοί στον 20ό αιώνα αιματοκύλησαν τον πλανήτη, αιχμάλωτοι του υπερφίαλου κι επεκτατικού DNA τους, και προτείνει διαπραγματευτικά όπλα που μπορεί να προβάλλει η ελληνική πλευρά, προκειμένου να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Τα γερμανικά πολεμικά χρέη και το νέο "κούρεμα" του ελληνικού χρέους

Του Παναγιώτη Ρουμελιώτη*

Πρόσφατα (7/6/2013) πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Βερολίνο μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ Γερμανών ευρωβουλευτών, ακαδημαϊκών και πολιτικών επιστημόνων σχετικά με τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις και το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με σχετικό άρθρο της Deutsche Welle, το βασικό συμπέρασμα από τη συζήτηση αυτή ήταν ότι το σενάριο άμεσης πληρωμής από τη Γερμανία στην Ελλάδα πολεμικών αποζημιώσεων πρέπει ν' αποκλειστεί. Αλλά υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι διευθέτησης του θέματος. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να διερευνηθεί η δυνατότητα ενός είδους σιωπηρής αναγνώρισης των γερμανικών οφειλών (στις οποίες θα περιλαμβάνονται τόσο οι πολεμικές επανορθώσεις όσο και οι γερμανικές οφειλές από το κατοχικό δάνειο), σε συνδυασμό με μια απομείωση του ελληνικού χρέους. Επίσης η Γερμανία οφείλει να καταβάλει στην Ελλάδα, ενδεχομένως μέσα από ένα Ταμείο Επενδύσεων, και χρήματα.

Εξορία

Νέα Κρήτη

Αλήθεια, γνωρίζετε ότι το 1951 - με βάση την απογραφή που διενεργήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδος- η δεύτερη σε πληθυσμό "πόλη" των Κυκλάδων ήταν η… Γυάρος με 7.139 ''κατοίκους'' και ακολουθούσε στην τρίτη θέση η… Μακρόνησος με 4.484 "κατοίκους";

Αλήθεια, γνωρίζετε ότι το 1951- με βάση την απογραφή που διενεργήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδος- η δεύτερη σε πληθυσμό ''πόλη'' των Κυκλάδων ήταν η… Γυάρος με 7.139 ''κατοίκους'' και ακολουθούσε στην τρίτη θέση η… Μακρόνησος με 4..484 ''κατοίκους'';

Να προειδοποιήσω εξ αρχής τις - δυστυχώς - ανιστόρητες νεότερες γενιές ότι η απογραφή διενεργήθηκε στις αρχές Απριλίου και συνεπώς οι εν λόγω ''κάτοικοι'' δεν ήταν τίποτε τουρίστες του καλοκαιριού που καταγράφηκαν στα απογραφικά δελτάρια. Άλλωστε, ο τουρισμός ήταν κάτι το εντελώς άγνωστο στην καθημαγμένη από τον εμφύλιο Ελλάδα του 1951, όπου οι εκτελέσεις δεν είχαν σταματήσει ακόμη, οι φυλακές και τα ξερονήσια ''έσφυζαν από ζωή'' και τα υποσιτιζόμενα παιδιά έπιναν το γάλα- σκόνη της ΟΥΝΡΑ για να επιβιώσουν…

Τόποι εξορίας, λοιπόν, η Γυάρος και η Μακρόνησος. Τα δυο ξερονήσια των Κυκλάδων είναι αυτά που έχουν καταγραφεί στη λαϊκή μνήμη ως ''κολαστήρια'', αλλά δεν είναι τα μόνα που ''φιλοξένησαν'' πολιτικούς κρατούμενους, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και κομμουνιστές, αλλά και πλήθος άλλους που έχριζαν ''εθνικής αναμορφώσεως'' ή απλώς αρνούνταν ''να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις''. Χιλιάδες από αυτούς άφησαν τα κόκαλά τους στους τόπους εξορίας, δολοφονημένοι από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής και τα εκτελεστικά αποσπάσματα ή πέθαναν από την πείνα, τις στερήσεις, τις αρρώστιες, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια.

Μπορείς να φανταστείς την ημέρα που το νερό θα είναι μουσειακό είδος; Η αντίστροφη μέτρη έχει ήδη ξεκινήσει

Νέα Κρήτη

H δημιουργός του World Water Museum συγκεντρώνει στην Αθήνα δείγματα νερού από όλο τον κόσμο με σκοπό να καταρρίψει την ψευδαίσθηση της αφθονίας και να ενημερώσει μέσω της τέχνης για την τρομερή λειψυδρία που έρχεται.

Ιωάννα Μπρατσιάκου

Τα μικρά γυάλινα φιαλίδια της Καίτης Χαλιορή περιέχουν νερό από όλο τον πλανήτη. Εδώ και τέσσερα χρόνια εθελοντές από το Ιράκ, την Αυστραλία, την Ινδία, την Κολομβία, την Ευρώπη, στέλνουν δείγματα νερού από ποτάμια και λίμνες της χώρας τους για να φυλαχθούν στην Αθήνα, στο Παγκόσμιο Μουσείο Νερού. Τα δείγματα περνούν από  χημική ανάλυση, προκειμένου να αποδοθεί στο κάθε ένα μία ξεχωριστή ταυτότητα. Από κάθε ένα, αναμιγνύεται μέρος 100 ml σε ξεχωριστό δοχείο, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ανεβάζοντας σιγά-σιγά την στάθμη του ιδεατού «Νερού της Γης».

Το World Water Museum δημιουργήθηκε με σκοπό την ενημέρωση του κοινού μέσω της τέχνης για το την φοβερή λειψυδρία που οσονούπω έρχεται. Και είναι στ' αλήθεια σοκαριστική η ιδέα ότι το νερό δεν απέχει πολύ από το να γίνει μια μέρα μουσειακό είδος. «Μα ήδη γίνεται αυτή τη στιγμή, αν βρεις καθαρό νερό στο Δούναβη να μου το φέρεις να το εξετάσω!» μου λέει η ίδια η εικαστικός και προσθέτει:

Οι καταθέσεις

oikonomica

Ένα θέμα που έχει ανακύψει κατά την εποχή της κρίσης είναι η ασφάλεια των καταθέσεων. Από το ξεκίνημα της κρίσης το φθινόπωρο του 2008 η τότε κυβέρνηση έσπευσε να τονίσει ότι οι καταθέσεις στην Ελλάδα είναι εγγυημένες από το κράτος. Τι είναι όμως αυτή η εγγύηση; Είναι σε θέση το κράτος να την παρέχει; Για να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση θα πρέπει να διασαφηνίσουμε τι είναι οι καταθέσεις.

Έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο σε έναν ορισμό του χρήματος. Είχαμε αναφέρει ότι χρήμα αποτελούν τα κέρματα, τα τραπεζογραμμάτια και οι καταθέσεις. Αυτό αποτελεί έναν από τους ορισμούς του χρήματος. Χρήμα αποτελεί ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να πραγματοποιούνται συναλλαγές. Από αυτή την άποψη οι καταθέσεις, οι οποίες είναι άμεσα διαθέσιμες μπορούν να συμπεριληφθούν στον ορισμό του χρήματος.

Όπως όμως έχουμε εξηγήσει παλαιότερα οι τράπεζες δεν παίρνουν τις καταθέσεις μας για να τις αποθηκεύσουν σε ένα κουτί για να τις ανασύρουν όταν τις χρειαστούμε. Αυτός είναι ο διακανονισμός που γίνεται με την ενοικίαση μιας θυρίδας. Αντίθετα οι τράπεζες επενδύουν τις καταθέσεις μας χορηγώντας δάνεια σε τρίτους. Για το λόγο αυτό, επειδή οι τράπεζες δε φυλάνε τα χρήματά μας, αλλά τα επενδύουν μας πληρώνουν ένα μέρισμα από την απόδοση αυτής της επένδυσης, το οποίο ονομάζεται επιτόκιο καταθέσεων. Για όσο μεγαλύτερο διάστημα δεσμεύουμε τα χρήματά μας και όσο μεγαλύτερο ποσό τους δίνουμε, τόσο μεγαλύτερο επιτόκιο μας προσφέρουν. Ο λόγος που μπορούν να μας δίνουν τα χρήματά μας όταν τα ζητάμε είναι επειδή δεν τα ζητάμε ποτέ όλοι μαζί. Αν απλώς επιθυμούσαμε φύλαξη των χρημάτων μας θα επιλέγαμε την ενοικίαση μιας θυρίδας ή μία οικογενειακή ελβετική τράπεζα η οποία όχι μόνο δε θα μας τόκιζε τα χρήματά μας, αλλά θα μας χρέωνε και ένα ποσό για τις υπηρεσίας της.

Σιγκαπούρη: το απροσπέλαστο πρότυπο της σύγχρονης Κίνας

Νέα Πολιτική

tου Στάθη Καραπάνου*

Την περασμένη εβδομάδα η Σιγκαπούρη επανήλθε στο προσκήνιο της διεθνούς ειδησιογραφίας λόγω του θανάτου του ιστορικού ηγέτη της, Λι Κουάν Γιου, ο οποίος και απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών. Μετά το τέλος της βρετανικής κατοχής, το 1959, ο Λι Κουάν Γιου εξελέγη πρόεδρος της κυβερνήσεως, ο πρώτος στην ιστορία της Σιγκαπούρης. Διετέλεσε πρωθυπουργός επί 30 συναπτά έτη, έως το 1990, κατορθώνοντας να μετατρέψει τη μικρή πόλη-κράτος της Νοτιοανατολικής Ασίας σε ένα από τα πιο εξελιγμένα και συγχρόνως πλούσια επιχειρηματικά κέντρα ολόκληρου του πλανήτη. Το Κόμμα Λαϊκής Δράσης, που o ίδιος ίδρυσε, παραμένει ακόμη και σήμερα σταθερά στην εξουσία, ενώ στην πρωθυπουργία της Σιγκαπούρης το Λι Κουάν Γιου διαδέχθηκε ο γιος του Λι Χσιέν Λόονγκ.

Η επιτυχής διακυβέρνηση του Λι Κουάν Γιου βασίστηκε πάνω σε μια πρωτότυπη πολιτική συνταγή, ευρύτερα γνωστότερη ως «μοντέλο της Σιγκαπούρης», η οποία συνδυάζει τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά: αποστασιοποίηση από ιδεολογικούς δογματισμούς, συγκέντρωση εξουσιών, αδιάφθορο κυβερνητικό μηχανισμό και φιλελεύθερη οικονομία. Το μοντέλο αυτό έχει βεβαίως δεχθεί πολλαπλές επικρίσεις, αφού στην εφαρμογή του έχει υποπέσει σε συστηματική υπονόμευση των πολιτικών αντιπάλων, καθώς και σε σημαντικούς περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης των πολιτών.

Παράλογο να ναρκισσεύεται η παρακμή

του Χρήστου Γιανναρά

Οι δυσκολότερες στιγμές για έναν ηγέτη, οι πιο επώδυνες, πρέπει να είναι αυτές των ρήξεων. Οχι τόσο της σύγκρουσης με αδίστακτους αντιπάλους, κατεστημένα άνομα συμφέροντα, ιδιοτελείς ή ανεπαρκείς συνεργάτες. Το κυρίως οδυνηρό πρέπει να είναι η απρόσμενη αχρήστευση εγγύτατων φίλων, σφάλματα ή απρονοησίες που «καίνε» στενούς συνεργάτες, κεντρικά επιτελικά στελέχη.

Σίγουρα στην αρένα της πολιτικής πλεονάζουν οι εν ψυχρώ σκόπιμες συμμαχίες, οι συμφεροντολογικές συμπορεύσεις. Αλλά θα γεννιώνται ασφαλώς και φιλίες, θα ανακαλύπτονται συγκλίσεις νοο-τροπίας, κοινά κριτήρια αξιολογήσεων και προτεραιοτήτων. Η άσκηση εξουσίας ήταν πάντοτε αμείλικτο δοκιμαστήριο «αντοχής των υλικών» – πόσο ανθεκτική είναι η ανιδιοτέλεια του καθενός, η ετοιμότητα και ικανότητά του για δημιουργική προσφορά, η ελευθερία του από εγωκεντρικές σκοπιμότητες. Από τα πανάρχαια χρόνια η κοινή εμπειρία βεβαιώνει ακατάπαυστα πόσο εύκολα μετασχηματίζονται οι αγαθές προθέσεις κοινωνικής προσφοράς σε μέθη εξουσιαστικής ηδονής, πόσο διαφθείρει ανεπαίσθητα και εξαχρειώνει τον άνθρωπο η δίψα της δημοσιότητας, της «αναγνωρισιμότητας», η βουλιμική εξάρτηση από κολακείες.

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την νέα ρύθμιση στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία

newmoney

Γράφει ο Απόστολος Αλωνιάτης

Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός, Α. Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών & Φορολογικών Μελετών (Ι.Ο.ΦΟ.Μ), Οικονομικός Διευθυντής της PROSVASIS AEBE, Συγγραφέας

Ψηφίστηκε από την Βουλή των Ελλήνων ο νόμος 4321 (ΦΕΚ Α' 32/21-03-2015), «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» που αφορά την νέα ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο.

Με αυτόν τον νόμο ρυθμίζονται θέματα διευκόλυνσης των πολιτών για την εξόφληση χρεών σε δημόσιο , ασφαλιστικά ταμεία αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ρύθμισή του άρθρου 34 του νόμου 4320/(ΦΕΚ Α' 29/19 Μαρτίου 2015)

Πριν προχωρήσουμε στις χρηστικές απαντήσεις που αφορούν την ρύθμιση των 100 δόσεων του νόμου 4321/2015, θα θέλαμε να κάνουμε μια μικρή ανάλυση στην ρύθμιση που τρέχει αυτή την στιγμή και μέχρι τις 27 Μαρτίου 2015.
Με την ρύθμιση του άρθρου 34 του νόμου 4320/2015 , οι φορολογούμενοι μπορούν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό αφορά βεβαιωμένες οφειλές προς το δημόσιο και να διαγραφούν αντίστοιχα οι προσαυξήσεις. Ποιο συγκεκριμένα το σχετικό άρθρο ορίζει ότι:

«1. Οποιαδήποτε εκούσια καταβολή οφειλής εκτός ρύθμισης ή διευκόλυνσης τμηματικής καταβολής ή δικαστικά επικυρωμένης συμφωνίας έως και τις 27 Μαρτίου 2015, συνολικής ή μέρους βεβαιωμένης οφειλής στη Φορολογική Διοίκηση σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.), τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ. Ε.Δ. Ε.) και του Τελωνειακού Κώδικα, απαλλάσσεται κατά ποσοστό εκατό τοις εκατό (100%) από τις προσαυξήσεις, τους τόκους και τα πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής που την επιβαρύνουν. Η καταβολή διενεργείται με τη χρήση του μοναδικού κωδικού πληρωμής στους φορείς είσπραξης ή κατ' εξαίρεση στη Φορολογική Διοίκηση.

Η Ιστορία δικαιώνει τον Πλάτωνα

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Το πνευματικό και ηθικό επίπεδο των κυβερνώντων συναρτάται άμεσα με την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης. Την τριακονταετία 1910-1940,κατά την οποία το Ελληνικό κράτος εκσυγχρονίσθηκε, επεκτάθηκε και υπήρξε υπολογίσιμος γεωπολιτικός παίκτης, την πολιτική του ηγεσία αποτέλεσαν διακεκριμένες πνευματικές προσωπικότητες.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος μετέφρασε τον Θουκυδίδη κατά την διάρκεια της αυτοεξορίας του στο Παρίσι, η δε μετάφρασή του θεωρείται κλασσική.Οι συνεργάτες του υπήρξαν κι αυτοί σημαντικοί διανοούμενοι. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου έκανε κοινωνιολογικές μεταπτυχιακές σπουδές στην Γερμανία και έφερε την ιδέα της κοινωνικής πολιτικής του καθηγητού Gustav Schmoller στην Ελλάδα, ιδρύοντας επιστημονικό περιοδικό και επιστημονική εταιρεία. Αντίστοιχη ακαδημαϊκή παιδεία είχε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης ήταν αρχαιολόγος με γερμανική παιδεία. Στο πλευρό του Βενιζέλου στοιχήθηκαν άλλωστε και πολλοί νεαροί διανοούμενοι που αργότερα αυτονομήθηκαν,όπως ο κοινοτιστής Κωνσταντίνος Καραβίδας,ο σοσιαλιστής Ν.Γιαννιός,ο πρωτομαρξιστής Γ.Κωνσταντινίδης(Σκληρός), η τριάδα των δημοτικιστών Δελμούζος,Τριανταφυλλίδης και Γληνός κ.ά.

Ελλάδα: Οι «θεσμοί» είναι πάντα στη παρανομία

info-war

Του Renaud Vivien Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς​

​ΠΗΓΗ: www.contra-xreos.gr​

Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου μεταξύ της Ελλάδας και 18 άλλων κρατών της Ευρωζώνης παρατείνει για 4 μήνες το πρόγραμμα που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση με την Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) που μετονομάστηκε τώρα σε «θεσμούς». Αυτοί θα ξεμπλοκάρουν ένα νέο δάνειο υπό τον όρο ότι αποδέχονται τις μεταρρυθμίσεις που θα τους παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση. Σε αυτή τη συμφωνία, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε επίσης να πληρώσει στο ακέραιο το χρέος της μέσα στις δοσμένες διορίες.

Ωστόσο, αυτό το χρέος είναι σε μεγάλο βαθμό αμφισβητήσιμο. Στις 4 Μαρτίου, η πρόεδρος του ελληνικού Κοινοβουλίου Ζωή Κωνσταντοπούλου ανακοίνωσε εξάλλου τη δημιουργία επιτροπής λογιστικής ελέγχου για να ταυτοποιηθεί ο απεχθής, άνομος ή παράνομος χαρακτήρας των χρεών που συνάφθηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Με δεδομένο το βάρος αυτού του χρέους, η αναστολή της αποπληρωμής του για τη διάρκεια αυτού του λογιστικού ελέγχου εμφανίζεται ως η καλύτερη επιλογή. Αυτή η δυνατότητα έχει μάλιστα νόμιμη βάση.

Δεδομένης της οικονομικής, κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης, η ελληνική κυβέρνηση θα είχε κάθε δικαίωμα να επικαλεστεί το νομικό επιχείρημα της «κατάστασης ανάγκης» για να αναστείλει τις αποπληρωμές. Από την επέμβαση της Τρόικας το 2010 μέχρι τώρα, το ποσοστό παιδικής θνησιμότητας αυξήθηκε κατά 43%. Σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού βρίσκεται σήμερα χωρίς ασφάλιση υγείας και το ποσοστό ανεργίας φτάνει το 29% του ενεργού πληθυσμού (60% στους νέους).

Θαν. Μαυρίδης: "Αλέξη, μην αφήσεις την χώρα να σκάσει στα χέρια σου"

Νέα Κρήτη

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν χθες στη Βουλή εκείνος που είχαμε συνηθίσει. Ως αντιπολίτευση μπορεί ο καθένας να λέει στην Ελλάδα ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. Ως κυβέρνηση, όμως,  εφαρμόζει ΕΝΦΙΑ,  σκέπτεται φόρο στις λιπαρές τροφές,  πουλάει τον Αστέρα σε σαφώς χαμηλότερη τιμή από εκείνη που επιχείρησαν να τον πουλήσουν οι προηγούμενοι.  Άλλα πράγματα περίμενα χτες από τον Αλέξη.

Toυ Θανάση Μαυρίδη (capital.gr)

Από έναν νέο άνθρωπο σαν τον Αλέξη περίμενα να κάνει σκόνη τους πολιτικούς του αντιπάλους, αναλύοντας την κρισιμότητα των στιγμών και ζητώντας από όλα τα πολιτικά κόμματα να συνταχτούν κάτω από την γαλανόλευκη και εφαρμόζοντας ένα εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση.

Γιατί, θα ρωτήσετε, δεν είχε πρόγραμμα ο ΣΥΡΙΖΑ; Η απάντηση είναι πως όχι. Αν πρόγραμμα ήταν οι προτάσεις που έκαναν στους δανειστές, τότε δεν έχουν καν επαφή με την πραγματικότητα. Κι αν φάνηκαν «λίγες» οι τελευταίες λίστες, φανταστείτε πως ήταν οι προηγούμενες.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρωθυπουργός της χώρας. Αυτόν εξέλεξαν οι έλληνες πολίτες στις πρόσφατες εκλογές. Δεν ωφελεί να έχουμε κάθε μήνα εκλογές για να καταλήξουμε στο τέλος ότι είμαστε ανίκανοι να κάνουμε τα πιο αυτονόητα πράγματα. Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε στους Έλληνες ότι η χώρα θα παραμείνει στην ζώνη του ευρώ. Ας συμμαχήσει, λοιπόν, με την αντιπολίτευση για να μπορέσει η Ελλάδα μας να βγει από τα σημερινά της αδιέξοδα. Κι όποιος αρνηθεί αυτή την πρόσκληση θα αναλάβει και το βάρος της ευθύνης γι' αυτή του την απόφαση.

«Διλήμματα και ψευδαισθήσεις της Γερμανίας στις σχέσεις της με την Ε.Ε. Η θέση της Ελλάδος».

του Κώστα Μελά

I.

Εισαγωγική παρατήρηση.

Α.

Ανατρέχοντας στην ιστορική διαδρομή των ευρωπαϊκών δυνάμεων από τον 17^ο αιώνα μέχρι και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αντιλαμβανόμαστε ότι η ιστορική αυτή περίοδο χαρακτηρίζεται από ορισμένες σταθερές που για λόγους που θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε στη συνέχεια εγκαταλείπονται (;) με την απόφαση του κτισίματος της ΕΕ.

Η πρώτη σταθερά είναι οι συνεχείς και αιματηροί πόλεμοι  καθ’ όλη την περίοδο από την μεταμεσαιωνική και αναγεννησιακή  περίοδο , δηλαδή όλη την περίοδο που όλοι γνωρίζουν ως  νεωτερικότητα μέχρι και πρόσφατα ,τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις σε τακτά χρονικά διαστήματα εμπλέκονται σε πολέμους με αποτέλεσμα ,ο πόλεμος να θεωρείται ως ο θεμελιώδης κοινωνιογενετικός παράγων της εργαλειακής ορθολογικότητας των Νέων Χρόνων[1]. Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα , ο βασικός συντελεστής της «τάξης» ,σε διεθνή κλίμακα, ήταν κατά τους Νέους Χρόνους  ο πόλεμος , η πολεμική παρουσία των αντιπάλων, η απειλή για πόλεμο  ή για κυριαρχία , εντέλει η υποταγή του Εχθρού. Ο αστικός πολιτισμός , ίσως το σημαντικότερο επίτευγμα της ανθρώπινης δράσης μέχρι σήμερα, αρδεύτηκε από τα νερά του πολέμου  και της στρατιωτικής πολεμικής μηχανής. Το οικονομικό  το οποίο στον καπιταλιστικό κόσμο καταλαμβάνει την πρωτοκαθεδρία στις κοινωνικές στιγμές, σε όλες τις εκφάνσεις του ανεξαιρέτως , τράφηκε και ανδρώθηκε στη σκιά της πολεμικής μηχανής , αντιγράφοντας κατά γράμμα όλους τους οργανωτικούς μηχανισμούς και τις θεωρητικές της προσεγγίσεις[2] .