ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΚΑ ΠΡΩΤΟΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΟΙ... «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ»!

iskra

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Πολιτικός σεισμός στην Ισπανία! Πρώτο κόμμα οι... «Αγανακτισμένοι», σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας της ισπανικής Κεντροαριστεράς «Ελ Παΐς» από τη μεγάλη ισπανική εταιρεία Μετροσκόπια! Ενα κόμμα που δημιουργήθηκε μόλις... φέτος (!) περνάει δημοσκοπικά πρώτο και απειλεί να τινάξει στον αέρα το πολιτικό σκηνικό της Ισπανίας! Αυτό θα συμβεί αν τα ευρήματα τωνδημοσκοπήσεων αντανακλαστούν υποτυπωδώς και στα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να γίνουν το αργότερο σε έναν χρόνο από τώρα, καθώς τον Νοέμβριο του 2015 ολοκληρώνεται η τετραετία από τις προηγούμενες εκλογές του 2011.

Το Ποδέμος (Μπορούμε), το κόμμα των Ισπανών «Αγανακτισμένων», κατά την προαναφερθείσα δημοσκόπηση θα έπαιρνε 27,7% των έγκυρων ψήφων αν οι εκλογές γίνονταν σήμερα και θα κέρδιζε την πρώτη θέση. Δεύτερο θα ερχόταν το σοσιαλιστικό κόμμα (PSOE - Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα) με ποσοστό 26,2% επί των έγκυρων ψηφοδελτίων. Πλήρης η κατάρρευση του Λαϊκού Κόμματος της ισπανικής Δεξιάς του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι, το οποίο από το «θηριώδες» ποσοστό του 44,6% που είχε πάρει στις βουλευτικές εκλογές του 2011 καθώς η πανάθλια πολιτική του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Θαπατέρο «έθαψε» εκλογικά το PSOE, σήμερα κατά τη δημοσκόπηση δεν θα έπαιρνε ούτε το... μισό (!) ποσοστό, πέφτοντας στο 20,7%! Πανωλεθρία! Περίπου 5% κάτω οι σοσιαλιστές, σχεδόν... 25% κάτω οι δεξιοί! Στον πάτο και η Ενωμένη Αριστερά, η οποία θα έπαιρνε μόλις 3,8%. Δεν πρόκειται να είναι φυσικά τόσο δραματικά τα αποτελέσματα για τα κόμματα-πυλώνες του συστήματος.

Είναι όμως ενδεικτικά για την οργή που υπάρχει στον ισπανικό λαό εναντίον των σοσιαλιστών και των δεξιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι το... 91% (!) των ερωτηθέντων θεωρεί κακή ή πολύ κακή την παρούσα πολιτική κατάσταση στην Ισπανία, ενώ το πρωτοφανές ποσοστό του 36,8% όσων έλαβαν μέρος στη δημοσκόπηση δήλωσαν ότι θα απόσχουν από τις βουλευτικές εκλογές του επόμενου χρόνου. Δεν πρόκειται φυσικά να απόσχουν όλοι αυτοί. Γι' αυτό και η αναγωγή που έκαναν οι δημοσκόποι είναι ιδιαιτέρως φιλική προς το Σοσιαλιστικό και το Λαϊκό Κόμμα και έτσι βγήκαν τα προαναφερθέντα αποτελέσματα αναφορικά με την πρόθεση ψήφου.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα το μέγεθος της οργής των Ισπανών εναντίον των δύο συστημικώνκομμάτων που με την πολιτική υποταγή τους στα κελεύσματα των Γερμανών κατέστρεψαν τον ισπανικό λαό, θα κάνουμε κάτι που δεν το συνηθίζουμε και δεν το έχουμε κάνει ποτέ μέχρι τώρα. Θα παρουσιάσουμε τα προ αναγωγής ποσοστά: Δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν το Ποδέμος των Αγανακτισμένων το 22,2% όσων ρωτήθηκαν, τους σοσιαλιστές το... 13,1% και τη Δεξιά το... 10,4%! Οι αναλυτές της εταιρείας σφυγμομετρήσεων της κοινής γνώμης διπλασίασαν (!) τα ποσοστά των δύο αυτών κομμάτων για να βγάλουν με αναγωγή την πρόθεση ψήφου που να προσεγγίζει την κατά τις γνώσεις τους και την εκτίμησή τους πολιτική πραγματικότητα, ενώ αύξησαν μόνο κατά 15% την πρόθεση ψήφου στο Ποδέμος.

Stratfor: Η πτώση του πετρελαίου και το νέο γεωπολιτικό σκηνικό

inprecor

Συγγραφή: Άννα Φαλτάιτς

Η περιορισμένη ζήτηση, η υπερπροσφορά, αλλά και το γεγονός ότι πολλές μεγάλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Μέσης Ανατολής δεν είναι διατεθειμένες να μειώσουν την παραγωγή τους στέλνουν την τιμή του πετρελαίου κοντά στα 80 δολάρια το βαρέλι, τιμή που είχε να δει η αγορά τουλάχιστον από το 2012.

Αν οι τιμές του πετρελαίου συνεχίσουν να κινούνται χαμηλότερα των 90 δολαρίων το βαρέλι, πολλές πετρελαιοεξαγωγικές χώρες θα αρχίσουν να νιώθουν την πίεση, καθώς βασίζουν τους προϋπολογισμούς τους σε προηγούμενες εκτιμήσεις για τις τιμές.

Η αγορά πετρελαίου είναι κορεσμένη. Μέχρι τον Ιούνιο, η Λιβύη παρήγε ημερησίως γύρω στα 200.000 βαρέλια, όμως από τα μέσα Ιουνίου η χώρα παράγει περίπου 700.000 βαρέλια ημερησίως. Οι ΗΠΑ συνεχίζουν την επέκταση της παραγωγής πετρελαίου, ενώ σε αύξηση παραγωγής έχει προχωρήσει και το Ιράκ. Η Ρωσία, η Ανγκόλα και η Νιγηρία επίσης αύξησαν την παραγωγή τους. Αν και οι περισσότερες από τις αυξήσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν έκτακτες, η Βόρειος Αμερική δεν αποκλείεται να προσθέσει άλλο 1-1,5 εκατ. βαρέλια στην παραγωγή της μέχρι το τέλος του επόμενου έτους.

Όμως, παρά τις αξιοσημείωτες αυτές αυξήσεις, η μειωμένη ζήτηση από Ευρωπαίους και Ασιάτες καταναλωτές (ιδιαίτερα Κινέζους) αποτέλεσε έναν εξίσου σημαντικό παράγοντα στη διαμόρφωση των τιμών του πετρελαίου. Αν και η ζήτηση της Κίνας θα συνεχίσει να αυξάνεται, στις ανεπτυγμένες χώρες θα παραμείνει αμετάβλητη. Οι παράγοντες αυτοί έρχονται να προστεθούν στην ανησυχία ότι, αν δεν υπάρξει έλεγχος, οι τιμές του μαύρου χρυσού ανά βαρέλι ενδέχεται να παραμείνουν στο επίπεδο των 90-100 δολαρίων για το προβλέψιμο μέλλον.

Οι χαμηλότερες τιμές παγκοσμίως θα προκαλέσουν πρόβλημα σε αρκετές χώρες του OPEC, αλλά και σε άλλες, όπως η Ρωσία. Αν και ορισμένοι θεωρούν πως ο OPEC θα μειώσει τους στόχους παραγωγής, ενδέχεται να μην έχει τη δυνατότητα ή την ενότητα ώστε να συντονίσει μια πτώση παραγωγής που θα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να αντισταθμίσει τις τάσεις αλλού, και να φέρει τις τιμές σε πιο επιθυμητό επίπεδο (άνω των 100 δολαρίων το βαρέλι δηλαδή). Αν οι τιμές επιστρέψουν σε αυτό το επίπεδο στο κοντινό μέλλον, αυτό πιθανότατα δεν θα σχετίζεται με τις ενέργειες του OPEC.

Η αναμέτρηση Ρωσίας – Δύσης

Stress tests: Tι Ελλάδα, τι Βόρεια Κορέα

Outside the Wall

Του Πάνου Παναγιώτου*

Η ερμηνεία μίας είδησης είναι υποκειμενική. Αλλά  η  ύπαρξη της είδησης είναι, αναγκαστικά και αυταπόδεικτα, αντικειμενική. Εκτός και αν βρίσκεται κανείς στη Βόρεια Κορέα του Κιμ Γιονγκ Ουν ή στην Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά, όπου το άσπρο γίνεται μαύρο και το μαύρο άσπρο όταν και όπως βολεύει την κυβέρνηση. Αυτό, ακριβώς, συνέβη στην Ελλάδα με την είδηση για τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ, καθώς να μεταδοθεί η πραγματική, μεταδόθηκε η… αντίθετη.

Η πραγματική είδηση,  όπως μεταδόθηκε από τα διεθνή ΜΜΕ (βλέπε για παράδειγμα το σχετικό ρεπορτάζ του Bloomberg) και όπως φαίνεται από τη σχετική επεξηγηματική εικόνα του Bloomberg, είναι πως τρεις ελληνικές τράπεζες, η Eurobank, η Εθνική και η Πειραιως, ΑΠΕΤΥΧΑΝ (failed) στα stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με την Eurobank να καταλαμβάνει τη 2ηχειρότερη θέση μεταξύ όλων των τραπεζών, την Εθνική Τράπεζα την 6η χειρότερη και τη Πειραιώς την 18η χειρότερη θέση.

Ακόμη, όπως φαίνεται  στη σχετική εικόνα από το ίδιο ρεπορτάζ του Bloomberg, οι ελληνικές τράπεζες έλαβαν τη χειρότερη θέση ως προς την ποιότητα των περιουσιακών τους στοιχείων, που ήταν και το πραγματικό ζητούμενο των συγκεκριμένων τεστ (διαβάστε σχετικά: «Η αλήθεια για τα stress tests”) .

Η εξαιρετικά αρνητική αυτή είδηση για τις (επανειλημμένα στηριγμένες και ανακεφαλαιωμένες από τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών) ελληνικές τράπεζες μεταφράστηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως εντυπωσιακή επιτυχία, με τον πρωθυπουργό κ. Σαμαρά να δηλώνει ότι «Τα τεστ αντοχής ξεπέρασαν κάθε προσδοκία» και με μεγάλα τηλεοπτικά ΜΜΕ να μη διστάζουν να την αντιστρέψουν και να μεταδώσουν ψέματα εν ψυχρώ, με γνωστό ιδιωτικό κανάλι, για παράδειγμα, να μεταδίδει πως «οι ελληνικές τράπεζες κατάφεραν να περάσουν με επιτυχία τα stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας», όταν αυτό, απλά, δε συνέβη.

Ελληνοφρένεια - Σ2 | Επ. 6

Alpha TV Greece

Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΑΦΟ, ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ

iskra

Η ΔΥΣΗ ΜΕ ΑΙΧΜΗ ΤΗ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΒΡΩΜΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΑΜΕΣΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ

Όσοι θεωρούν ότι οι Τουρκικές προκλήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ συνιστούν ένα ευκαιριακό και παροδικό «τσαμπουκά» της Τουρκίας, μάλλον αυταπατώνται. Ήδη το Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας με επίσημη ανακοίνωση του συμπεριέλαβε στις περιοχές που θα αναπτύξει θαλάσσιες δραστηριότητες όχι μόνο την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και το Αιγαίο.

Αν κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι τα πολύπλευρα εξωτερικά προβλήματα της Τουρκίας και ειδικότερα ο «βραχνάς» του Κουρδικού κινήματος, θα εμποδίσουν την Τουρκία να εκδιπλώσει την προκλητική τηςενέργεια με πιο δυναμικό τρόπο το επόμενο διάστημα στις θάλασσες δυτικά και νότια, πιθανότατα, θα πέσουν έξω.

Αντίθετα, αυτά τα «εσωτερικά» και «εξωτερικά» προβλήματα μπορεί να παρωθήσουν έτι περαιτέρω το καθεστώς της Άγκυρας σε επιθετικότερη διάταξη.

Η ΔΥΣΗ ΠΙΕΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Την ίδια ώρα η Κύπρος αδυνατεί να βρει αποτελεσματική στήριξη απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα εντός των Δυτικών "συμμαχικών" της πυλώνων.

ΗΠΑ, ΕΕ και Μεγ. Βρετανία περιορίζονται περισσότερο σε υποτονικές φραστικές και μόνο «στηρίξεις» προς την Κύπρο, χωρίς έμπρακτο αποτέλεσμα, ενώ η Μεγ. Βρετανία, παίζει ανοικτά, σχεδόν, το ρόλο του «Δούρειου ίππου» προς την Κύπρο.

Το τελευταίο, μάλιστα, διάστημα όλο και περισσότερες μεγάλες Δυτικές χώρες αντί να πιέσουν την Τουρκία να σταματήσει τις προκλήσεις της στην Κυπριακή ΑΟΖ, πιέζουν κυρίως την Κύπρο να προβεί σε «χειρονομίες καλής θέλησης» προς την Τουρκική πλευρά! Και ως τέτοιες «χειρονομίες» θεωρούνται ρυθμίσεις διαμοιρασμού των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες ανάμεσα στις «δύο κοινότητες», που θα διακανονιστούν τώρα, ενώ θα εφαρμοσθούν είτε πριν είτε κυρίως μετά από μια επίλυση του Κυπριακού. Ταυτόχρονα δεν είναι λίγες οι μεγάλες Δυτικές χώρες που απευθύνονται στην Κυπριακή κυβέρνηση και την καλούν να επανέλθει στις συνομιλίες για το Κυπριακό, οι οποίες, λόγω τηςΤουρκικής προκλητικότητας, θα πρέπει, τάχα, να τρέξουν πολύ πιο γρήγορα και να αναζητηθεί τάχιστα λύση.

Είναι η Ιταλία η επόμενη εστία της «ευρωκρίσης»;

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Σταμάτη Ασημένιου

Στην Ιταλία εντοπίζουν γερμανοί οικονομολόγοι την επόμενη εστία της «ευρωκρίσης». Τα αποτελέσματα των στρες τεστ για τις ιταλικές τράπεζες εντείνουν τις ανησυχίες.

«Η Ιταλία είναι στην παρούσα φάση μία από τις πιο προβληματικές περιπτώσεις της ευρωζώνης», εκτιμά ο Κλέμενς Φουστ. «Μια χώρα, της οποία η οικονομία δεν αναπτύσσεται δεν μπορεί να έχει και υγιείς τράπεζες», υπογραμμίζει στο Der Spiegel, o γερμανός οικονομολόγος και πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών Οικονομικών Μελετών, ZEW. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor`s, που εκτιμά ότι η κακή εικόνα των ιταλικών τραπεζών στα τεστ αντοχής «δεν εκπλήσσει κανέναν δεδομένων των δύσκολων οικονομικών συνθηκών στην Ιταλία».

Τα στρες τεστ συνιστούν προειδοποιητικό συναγερμό για τον Ρέντσι

Σε δύσκολη θέση ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι

«Μετεξεταστέες» έμειναν τέσσερις ιταλικές τράπεζες, εμφανίζοντας κεφαλαιακό έλλειμμα της τάξεως των 3,31 δισ. ευρώ, με τη Monte dei Paschi να βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, δεδομένου ότι η «τρύπα» που καλείται να καλύψει υπερβαίνει τα 2 δισ. ευρώ. Οι αντιδράσεις των αγορών δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας της κατάστασης. Η πτώση της τιμής των ιταλικών τραπεζικών μετοχών ήταν εντυπωσιακή. “Ισχυρός μετασεισμός στην Ιταλία”, σχολιάζει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.

«Σε αντίθεση με την Ισπανία, η οποία κατέβαλε πολλές προσπάθειες τα προηγούμενα χρόνια για να αναπτύξει την οικονομία της, η Ιταλία έμεινε στο δρόμο. Τα στρες τεστ συνιστούν προειδοποιητικό συναγερμό για την ιταλική κυβέρνηση», υποστηρίζει Τόμας Γκίτσελ, επικεφαλής οικονομολόγος του VP-Bankgroup, σχολιάζοντας στην εφημερίδα Tagesspiegel τις εξελίξεις μετά τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων.

Ζήτω η κρίση!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε έπρεπε να δημιουργηθεί! Η οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 πλήττοντας άλλες χώρες λιγότερο (ΗΠΑ) κι άλλες περισσότερο (Ευρωπαϊκές) αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική μηχανή αύξησης των εισοδηματικών ανισοτήτων κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Τα στοιχεία που έδωσε και φέτος στην δημοσιότητα η τράπεζα Credit Suisse (εδώ η σχετική έκθεση) είναι εντυπωσιακά. Ο παγκόσμιος πλούτος μέσα σε μόλις έναν χρόνο, από τα μέσα του 2013 ως τα μέσα του 2014, αυξήθηκε κατά 8,3%, όταν η αύξηση του ΑΕΠ το 2013 ήταν 3% και για φέτος προβλέπεται να αυξηθεί κατά 3,7%, σύμφωνα με το ΔΝΤ. Επομένως, επ’ ουδενί η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος δεν δικαιολογεί την αύξηση του παγκόσμιου πλούτου σε ετήσια βάση κατά 21 τρις. δολ., με αποτέλεσμα να φτάσει στα 263 τρισ. δολ., υπερδιπλάσιος από τον πλούτο που είχε καταγραφεί το 2000 κι ανερχόταν στα 117 τρις. δολ. Εντύπωση επίσης προκαλεί πως η αύξηση του πλούτου το έτος 2013, κατά 21,9 τρισ. δολ., ξεπερνάει τις απώλειες που καταγράφηκαν στη διάρκεια της κρίσης, κι ανέρχονται σε 21,5 τρις.! Παρελθόν αποτελεί λοιπόν η κρίση, τουλάχιστον για τους πλούσιους.

Εξετάζοντας την συμμετοχή κάθε γεωγραφικής ηπείρου στην αύξηση, τα πρωτεία κρατούν οι ΗΠΑ όπου ο πλούτος σε ετήσια βάση αυξήθηκε κατά 11,4% (αντιπροσωπεύοντας ένα μερίδιο της τάξης του 34,7% ή 91 τρισ. δολ. στον παγκόσμιο πλούτο), ενώ στην δεύτερη θέση έρχεται η Ευρώπη όπου ο πλούτος αυξήθηκε κατά 10,6%, φτάνοντας τα 85,2 τρις. δολ (32,4% του συνόλου). Η αύξηση που καταγράφεται στην συγκέντρωση πλούτου σε ΗΠΑ και Ευρώπη δικαιολογείται καθώς στα υπό εξέταση μεγέθη, μαζί με τις τιμές των ακινήτων, συμπεριλαμβάνονται και οι τιμές των μετοχών που έχουν εκτοξευτεί στην στρατόσφαιρα τα τελευταία χρόνια δημιουργώντας μια πρωτοφανή φούσκα. Έτσι όμως έχουμε και το προφίλ των κερδισμένων: είναι η ολιγαρχία του χρήματος, που μπορεί τα όρια της με την κλασική ολιγαρχία της μεταποίησης και του εμπορίου να είναι όλο και πιο πορώδη στο πέρασμα του χρόνου, τα οφέλη ωστόσο που δρέπει από την σύγχρονη οικονομία είναι σημαντικά μεγαλύτερα όχι μόνο χρόνο με τον χρόνο, αλλά κι έναντι των άλλων τομέων οικονομικής δραστηριότητας.

Τα stress test δεν είναι τίποτε περισσότερο από απλά σενάρια με βάση ορισμένες συμβάσεις.

Του Κώστα Μελά

Την περασμένη εβδομάδα, 25 τράπεζες απέτυχαν στην επιθεώρηση ποιότητας περιουσιακών στοιχείων (asset quality review -AQR) που διεξήγαγε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)  σε 130 από τις μεγαλύτερες τράπεζες της ευρωζώνης.  Επίσης στα stress test που διεξήγαγε η European Banking Authority (ΕΒΑ) απέτυχαν οι 24 από τις 123 μεγαλύτερες τράπεζες της ευρωζώνης. 

Αυτές οι τελευταίες εμφάνιζαν κεφαλαιακό έλλειμμα, με βάση το δυσμενές μακροοικονομικό σενάριο, της τάξης των 24,6 δισ. ευρώ –δηλαδή 0,09% των αξίας 28 τρις. ευρώ του ενεργητικού τους  που αντιστοιχεί στο 70% του συνολικού ενεργητικού των τραπεζών της ευρωζώνης.  Συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαίων που προήλθαν από τις διορθωτικές κινήσεις των τραπεζών, από τις αρχές του 2014, σύμφωνα με τα  αποτελέσματα των stress test,  14 τράπεζες εμφάνισαν έλλειμμα 9,5 δισ. ευρώ ή περίπου 0,03% των ενεργητικών, 

Oι καθηγητές Viral Acharya και Sascha Steffen   δημοσιοποίησαν μια εναλλακτική εκτίμηση, (Viral Acharya, Sascha Steffen «Making sense of the comprehensiveassessment» Vox.org , 29 October 2014)   χρησιμοποιώντας διαφορετική μεθοδολογία, για 39 εισηγμένες τράπεζες της ευρωζώνης με συνολικό ισολογισμό 12,5 τρις. ευρώ (ένα υποσύνολο των τραπεζών που μετείχαν στα stress test της ΕΒΑ και τα AQR της ΕΚΤ). Υπολόγισαν ότι το έλλειμμα ήταν 450 δισ. ευρώ στα τέλη του 2013 –περίπου το 3,6% του συνολικού ενεργητικού.

Το τέστ πέρασε, το στρές παρέμεινε

Νέα Πολιτική

Tου Κωνσταντίνου Κόλμερ

Η «δοκιμή αντοχής» – τηλελληνιστί stress test – του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού συστήματος ανεκοινώθη την 26ην Οκτωβρίου ε.έ, από την μοχθούσα Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Η εναγωνίως αναμενομένη ανακοίνωσις έγινε την Κυριακή, διά να προλάβη τυχόν δυσάρεστες αναλήψεις καταθέσεων. Είκοσι πέντε Ευρωπαϊκές Τράπεζες μεταξύ των οποίων τρείς Ελληνικές και ισάριθμες Κυπριακές, δεν πέρασαν την δοκιμασίαν επαρκείας κεφαλαίων.*

Η δοκιμή αντοχής αφεώρα εάν οι εξετασθείσες εφ’ ένός έτους (2013) Τράπεζες διέθεταν τ’ απαραίτητα κεφάλαια ν’ ανθέξουν εις μίαν νέα, Τραπεζική κρίσι, εφάμιλλον του 2009. Ειδικώς δε, οι Ελληνικές την τρίτη χρεωκοπίαν των από του έτους 2011, οπότε διεσώθησαν με παρέμβασι της Τραπέζης της Ελλάδος, του εν συνεχεία ιδρυθέντος Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητος (εις βάρος του ΄Ελληνος φορολογουμένου με 27 δις. ευρώ) και εν κατακλείδι, υπό της Επειγούσης Διευκολύνσεως Ρευστότητος (ΕLΑ) που παρέσχεν η ΕΚΤ, ώστε αφυπνιζόμενος ο τότε διοικητής της Ελληνικής κεντρικής Τραπέζης, κ. Γιώργος Προβόπουλος, να μην ευρεθή «εκτός των τειχών του ευρώ» (βλ. σχ. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΡΙΣΗΣ έκδ. ΤτΕ 2014).

Η δοκιμή αντοχής υπήρξε μία εξόχως καλοστημένη επιχείρησι δημοσίων σχέσεων της ΕΚΤ διά να κατασιγάσει τις (Γερμανικές κυρίως) ανησυχίες της κοινής γνώμης στις 18 χώρες της Ευρωζώνης, ότι η από του μεταπροσεχούς έτους ιδρυθησομένη ενιαία Τραπεζική αγορά δεν θα σημάνει ανάληψιν υποχρεώσεως διασώσεως των κινδυνευουσών Τραπεζών υπό του Ευρωπαϊου (κυρίως Γερμανού) φορολογουμένου (bailing out).

Γιατί η Γερμανία επιμένει ότι η Ελλάδα είναι «ειδική περίπτωση»

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

της Βασιλικής Σιούτη

Το «μαύρο μηδέν» του Σόιμπλε που θέλει να πετύχει και ο Αντώνης Σαμαράς

Είναι ίσως ενδεικτικό της κατάστασης, ότι οι δύο χώρες της Ευρωζώνης που έχουν ως στόχο τους το περίφημο  «μαύρο μηδέν» (στα γερμανικά  «Schwarze Null», δηλαδή ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός που περιλαμβάνει και την εξυπηρέτηση του χρέους) είναι η πιο δυνατή  (Γερμανία) και η πιο αδύναμη (Ελλάδα).

Ο Σόιμπλε πάντως, δέχεται έντονη κριτική από αρκετούς στη Γερμανία για το «μαύρο μηδέν» που επιδιώκει  με τον προϋπολογισμό του 2015.  Ακόμα και «σοφοί» σύμβουλοι της γερμανικής κυβέρνησης,  όπως  ο οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ,  δηλώνουν ότι το «μαύρο μηδέν» είναι η απόδειξη ότι ο Σόιμπλε δεν έχει ιδέα από οικονομικά. Αλλά αυτό  δεν πτοεί τον έλληνα πρωθυπουργό που θέλει κι αυτός να το πετύχει στο επόμενο στάδιο. Στόχος που  επιτυγχάνεται μόνο με ακραία λιτότητα και δημοσιονομική πειθαρχία.

Εκείνο που θεωρείται σχεδόν βέβαιο είναι ότι η γερμανική  κυβέρνηση δεν σκοπεύει σε καμία περίπτωση να χαλαρώσει τα λουριά της Ελλάδας.  Γερμανοί αξιωματούχοι  επιμένουν, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, ότι η Ελλάδα  εξακολουθεί να είναι «ειδική περίπτωση». Υποστηρίζουν ότι η κατάστασή της δεν συγκρίνεται ούτε με την Ιρλανδία, ούτε με την Πορτογαλία, ούτε καν με την Κύπρο.  Η Ελλάδα, ισχυρίζονται, «είναι πολύ προβληματική λόγω δομής, πολιτικού συστήματος, διαφθοράς και νεποτισμού, σε βαθμό που τα συναντάς μόνο στις τριτοκοσμικές χώρες».

Όχι ότι αυτά δεν υπάρχουν και στις άλλες χώρες,  λένε, αλλά «πουθενά αλλού δεν έχουν ένα τόσο αναποτελεσματικό, ανίκανο και διεφθαρμένο κράτος» όπως χαρακτηρίζουν το ελληνικό,  πολλοί από  τους γερμανούς αξιωματούχους που ασχολήθηκαν μαζί του αυτά τα  χρόνια.

«Το ότι ζητήθηκαν υπογραφές» αναφέρει  γερμανός πολιτικός αναλυτής , «ακόμα και από τον αρχηγό της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, ήταν υποτιμητικό,  αλλά έδειχνε τη δυσπιστία με την οποία αντιμετωπίζει η Γερμανία το ελληνικό κράτος και το πολιτικό της σύστημα, ακόμα και αν πρόκειται για ομοϊδεάτες του Σόιμπλε και της Μέρκελ».

Η αλήθεια για τη διαγραφή χρεών

Νέα Κρήτη

Είμαστε σίγουροι πως όταν οι Έλληνες Πολίτες θα είναι έτοιμοι, τότε θα βρεθεί αμέσως ο κατάλληλος πολιτικός ηγέτης - ο οποίος θα τους οδηγήσει σε ένα πραγματικά ελπιδοφόρο, αξιοπρεπές, υπερήφανο και ανεξάρτητο μέλλον.

"Το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού έχει τα καλύτερα σπίτια, την καλύτερη μόρφωση, τους καλύτερους γιατρούς και τον καλύτερο τρόπο ζωής. Υπάρχει όμως κάτι που φαίνεται πως το χρήμα δεν κατάφερε να αγοράσει: τη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι, η μοίρα του εξαρτάται από το πώς ζει το υπόλοιπο 99%. Σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, αυτό ήταν κάτι που το 1% τελικά το μάθαινε - συχνά όμως το μάθαινε πολύ αργά" (J. Stieglitz).

Οικονομία και Πολιτική

Αναμφίβολα, το βασικότερο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας σήμερα είναι το παραπάνω - ακολουθούμενο από τις ασυμμετρίες, όπου ορισμένες πλεονασματικές χώρες, όπως η Γερμανία και η Κίνα, ζουν εις βάρος των ελλειμμάτων των υπολοίπων, κυρίως μέσω της «ληστείας» των εργαζομένων τους (με τη διατήρηση των μισθών σε χαμηλότερα επίπεδα από την παραγωγικότητα τους, οπότε με υποτονική την εσωτερική ζήτηση, σε συνδυασμό με τις αυξημένες εξαγωγές).

Περαιτέρω, είμαστε ανέκαθεν της άποψης πως δεν είναι τόσο σημαντικό το χρέος, δημόσιο ή ιδιωτικό, σε απόλυτο μέγεθος, όσο ο τρόπος εξυπηρέτησης του. Για παράδειγμα, εάν η Ελλάδα κατάφερνε να επεκτείνει το χρόνο αποπληρωμής των δανείων της από τα κράτη (240 δις €) σε πάνω από 60 χρόνια, με επιτόκια ανάλογα με αυτά της ΕΚΤ, επιτυγχάνοντας παράλληλα μία ονομαστική (συμπεριλαμβανομένου του πληθωρισμού) αύξηση του ΑΕΠ μόλις κατά 4% σε ετήσιο μέσον όρο, χωρίς ελλείμματα, τότε το χρέος, θα μειωνόταν σταδιακά, πληθωριστικά, πάνω από 9 δις € ετήσια.

Με τους τόκους δε σχεδόν μηδενικούς για τα 240 δις €, η επιβάρυνση των δαπανών του προϋπολογισμού (η οποία είναι ήδη χαμηλή, στα 6 δις € από άνω των 16 δις € στο παρελθόν), θα ήταν αμελητέα. Η εικόνα (σε ονομαστικά μεγέθη, με περίπου στοιχεία, με τη μείωση του χρέους των 240 δις € σε όρους αγοραστικής αξίας, με πληθωρισμό 4%, χωρίς πραγματική ανάπτυξη), θα ήταν τότε η εξής:

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΑ ΒΑΘΙΑ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

iskra

Η ΧΩΡΑ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΣΕ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΓΙΑ «ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ»

του Κώστα Ανδριώτη

Ό,τι ο Β. Σόιμπλε δεν συμφώνησε σε τίποτα απολύτως με τον Γκίκα Χαρδούβελη είναι κάτι παραπάνω από πασιφανές. Αν ο Β. Σόιμπλε ήταν ταυτόχρονα τόσο επιθετικός και προσβλητικός απέναντι στον Έλληνα ΥΠΟΙΚ("δεν μας ενδιαφέρουν οι εκλογές σας" κ.λπ.), όπως επιμένει μια μερίδα του τύπου, πράγμα που ο τελευταίος το διαψεύδει, είναι προς διευκρίνιση.

Το βέβαιον είναι ότι ο Β.Σόιμπλε , παρά το ότι η Γερμανία είναι ο μεγάλος ωφελημένος, μέσα στην αναμπουμπούλα, δεν χάνει την ευκαιρία να συμπεριφέρεται με μια ιδιόμορφη αυταρχική αλαζονεία, ανάλογη με αυτήν του πρώην καγκελάριου Χ. Κόλ, ο οποίος ανακάλυψε εκ των υστέρων ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει μπει πρόωρα στο ευρώ, κάτι, όμως, που «δυστυχώς» ούτε καν ψέλισσε την κατάλληλη στιγμή.

 Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΦΥΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ

Η ευρωζώνη, λοιπόν, του Χ. Κόλ, είναι αντιμέτωπη ξανά με την κρίση (ύφεση, αποπληθωρισμός), η οποία φαίνεται να υποτροπιάζει και μάλλον βαθιά, ενώ βλέπει να σημειώνεται μεγάλη πτώση του ευρώ και μαζική φυγή κεφαλαίων από τον ευρωζωνικό χώρο με κατεύθυνση τις ΗΠΑ, όπου η FED εγκαταλείπει την γιγάντια ποσοτική χαλάρωση και αυξάνει τα επιτόκια.

Η υποτροπή της ευρωζωνικής κρίσης προκαλεί το τελευταίο διάστημα τριγμούς στα ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια και στο Χρηματιστήριο Αθηνών θρήνους.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ

Η κεφαλαιοποίηση στο ΧΑΑ έχασε μέσα στο μαύρο Οκτώβρη περίπου 20 δις, ενώ τα επιτόκια του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου έχουν εκτοξευθεί σε ύψη πάνω από 8%, προκαλώντας ίλιγγους καιπανικό.

Φυσικά η κρίση στις ελληνικές αγορές μπορεί να επηρεάζεται από τον ευρωζωνικό κατήφορο αλλά η έντονη κλιμάκωσή της δεν οφείλεται μόνο σε αυτόν.

Αντίθετα, η ελληνική χρηματιστηριακή κατάρρευση και τα άλματα των επιτοκίων έχουν σε σημαντικό βαθμό, κυρίως θα λέγαμε, ενδογενείς αιτίες.

Οι θεμελιώδεις αυτές αιτίες συνδέονται άμεσα με την συνεχιζόμενη αρνητική οικονομική πορεία της χώρας και με τα αδιέξοδα των κυβερνητικών σχεδιασμών για «καθαρή» έξοδο από το μνημόνιο, την ώρα που ομνύουν σε αυτό.

Ιστορικά αποτυχημένες οι νομισματικές ενώσεις*

Από το blog του Θεόδωρου Κατσανέβα

του Σπύρου  Αρκετού

Όσοι υποστηρίζουν σήμερα το ευρώ, συνήθως αγνοούν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που δέθηκε η Ελλάδα σε μια νομισματική ένωση. Δύο προηγούμενα τέτοια πειράματα, το πρώτο στα τέλη του 19ου αιώνα και το δεύτερο στο Μεσοπόλεμο, είχαν οικτρή κατάληξη. 

Το τρίτο και χειρότερο, όπως αποδεικνύεται, είναι το ευρώ. Για να κρατήσει σταθερό το νόμισμα, όπως απαιτούσε η φιλελεύθερη ορθοδοξία της εποχής, η Αθήνα είχε προσχωρήσει από το 1868 στη Λατινική Ένωση, μια συμφωνία της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Βελ­γίου και της Ελβετίας –και άλλων χωρών αργότερα– να διατηρούν νομίσματα σταθερής ισοτιμίας και συνδεδεμένα με το χρυσό.

Διευκολύνθηκε έτσι ένας κύκλος δανεισμού, που χρηματοδότησε έργα υποδομής, τα οποία, ωστόσο, ελάχιστα ωφέλησαν τους φτωχότερους. Παρά το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη, το 1896 η εύπορη αστική Ελλάδα ζούσε σε κλίμα ευφορίας, που κορυφώθηκε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. 

Όταν, όμως, έχασε τον Πόλεμο του 1897, η χώρα υποχρεώθηκε να πληρώσει βαρύτατες πολεμικές αποζημιώσεις, που καλύφθηκαν με νέο δανεισμό. H υποταγή στις «Εγγυήτριες Δυνάμεις» έκανε τον ιστορικό Γιώργο Λεονταρίτη να τη χαρακτηρίσει «τυπικά μόνον ανεξάρτητη χώρα». Συνάμα οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες τής επέβαλαν το Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (ΔΟΕ). Ο ΔΟΕ έλεγχε πόρους και δαπάνες του κράτους και ουσιαστικά ρύθμιζε την οικονομική πολιτική. 

Το απόρρητο παρασκήνιο της δημιουργίας του ευρώ (I)

sofokleous10

Από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το 1970 οι ΗΠΑ κυριάρχησαν στην παγκόσμια οικονομία έχοντας ως όπλο τους το δολάριο που με τη σύνδεση του στο χρυσό δημιουργούσε μία πλασματική διεθνή νομισματική σταθερότητα εξασφαλίζοντας εξαιρετικά σημαντικά πλεονεκτήματα στην αμερικανική οικονομία αλλά προκαλώντας μεγάλα προβλήματα στον υπόλοιπο κόσμο. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 μία ενορχηστρωμένη προσπάθεια με πρωταγωνιστή τη Γερμανία και συνεργούς τη Βρετανία και τη Γαλλία πέτυχε την κατάρρευση του επί σχεδόν μιας τριακονταετίας διεθνούς νομισματικού συστήματος με επίκεντρο του το δολάριο και την αντικατάσταση του με το σύστημα των ελεύθερα κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Μπροστά στον κίνδυνο απώλειας του κυρίαρχου νομισματικού και οικονομικού τους ρόλου οι, πληγωμένες απ΄ το χαμένο πόλεμο του Βιετνάμ, ΗΠΑ αντέδρασαν επιβάλλοντας με την απειλή πολέμου εναντίον της Σαουδικής Αραβίας τη διεξαγωγή του διεθνούς εμπορίου πετρελαίου αποκλειστικά στο αμερικανικό νόμισμα. Έτσι, υποκατέστησαν την απώλεια της σύνδεσης του δολαρίου με το χρυσό με αυτήν της σύνδεσης του με το μαύρο χρυσό, αποκαθιστώντας την νομισματική τους ηγεμονία.

Η απάντηση της Γερμανίας ήταν η προσπάθεια, με τη βοήθεια της Γαλλίας, για τη δημιουργία μίας Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης με ένα νόμισμα το οποίο θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αντίπαλο δέος του δολαρίου. Το ξέσπασμα της παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης, όμως, έβαλε τέλος στο πρώτο ευρωπαϊκό πείραμα νομισματικής ολοκλήρωσης με τις δύο πρωταγωνίστριες σε αυτό χώρες να επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα της Νομισματικής Ενοποίησης στα τέλη της δεκαετίας του '70, ιδρύοντας αυτή τη φορά τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΕΜΣΙ), στη βάση του οποίου δημιουργήθηκε μία νομισματική μονάδα, το ECU, όπου συνδέθηκαν τα νομίσματα των κρατών του μηχανισμού σε μία καθορισμένη ισοτιμία.

Ανίερες μυστικές συμφωνίες*

Το Ποντίκι

Σύμφωνο Μη Επίθεσης και άλλες ιστορίες ιδεολογικής τρέλας

Στις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον κομμουνισμό και τον ναζισμό παρεμβαίνει η άβυσσος. Όχι όμως και στις συμφέρουσες συμφωνίες. Τον Αύγουστο του 1939 υπογράφτηκε μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ και της Σοβιετικής Ένωσης του Στάλιν μια από τις σημαντικότερες και πιο παράδοξες, τουλάχιστον φαινομενικά, μυστικές συμφωνίες στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Η συμφωνία αυτή εκπονήθηκε μέσα σε απόλυτη μυστικότητα, δίχως να έχουν την παραμικρή γνώση οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Το δε ενδιαφέρον της δεν έγκειται τόσο στο Σύμφωνο Μη Επίθεσης όσο σε αυτό που ακόμα και στις μέρες μας αποσιωπάται εντέχνως και που δεν είναι άλλο από την ανατριχιαστική συμφωνία του κατακερματισμού της Ανατολικής Ευρώπης. Με δυο λόγια, η ναζιστική Γερμανία με την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών υπέγραψαν να μοιραστούν την Ανατολική Ευρώπη από κοινού, καθιστώντας τα περί ιδεολογίας ρομαντικές αφέλειες.

Η ιστορία αυτής της ανομολόγητης συμμαχίας ξεκινά από πολύ νωρίς. Ήδη από το 1926, μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου, που σφράγισε τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τόσο η Γερμανία όσο και η ΕΣΣΔ αντιμετωπίστηκαν ως παρίες της διεθνούς κοινότητας. Η Γερμανία λόγω της υπαιτιότητάς της στην πυροδότηση ενός πολέμου στον οποίο ηττήθηκε κατά συντριπτικό τρόπο και η Σοβιετική Ένωση λόγω του κομμουνιστικού της καθεστώτος (η οποία μάλιστα απομονώθηκε ασφυκτικά από τα γύρω ιμπεριαλιστικά κράτη). Έτσι, η στροφή της μιας χώρας προς την άλλη και η έναρξη διμερών σχέσεων δεν μοιάζουν τόσο αφύσικες όσο θα φαινόταν με μια πρώτη επιπόλαιη ματιά. Οι Σοβιετικοί σε αντάλλαγμα για την τεχνολογική υποστήριξη προσέφεραν στον γερμανικό στρατό μυστικές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης του έμψυχου υλικού και δοκιμών νέων όπλων – κατά παράβαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών.

Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου

Νέα Πολιτική

Tου Μελέτη Μελετόπουλου*

 

Η Κύπρος αποτελεί προαιώνιο εθνικό ελληνικό έδαφος, παρά την ξεχωριστή πολιτική της οντότητα. Οι Έλληνες της Κύπρου είναι ένα πολύ σημαντικό, ακριτικό μέρος του Ελληνισμού. Η μοίρα της Κύπρου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της Ελλάδας. Αυτό εκφράζει ο όρος «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας και Κύπρου».

 

Για λόγους συγκυριακούς και μόνον, η Κύπρος έμεινε εκτός των ορίων του ελάσσονος ελληνικού κράτους που προέκυψε από την Ελληνική Επανάσταση και τις διαδοχικές απελευθερώσεις ελληνικών εδαφών που ακολούθησαν. Ο Κυπριακός Λαός πολέμησε σκληρά γιά την Ένωση με την Ελλάδα, αλλά ο αγώνας αυτός, γιά πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης, απέτυχε. Τουλάχιστον η Κύπρος κέρδισε την αυτονομία της και αποτελεί ένα δεύτερο, αδελφό ελληνικό κράτος.

 

Στρατηγικά η Κύπρος είναι ένα απομονωμένο νησί εν μέσω εχθρικών δυνάμεων, χωρίς επαρκή αμυντικά μέσα. Χωρίς την Ελλάδα δεν μπορεί να υπερασπιστεί αποτελεσματικά την κυριαρχία της. Αλλά και η Ελλάδα χωρίς την Κύπρο είναι γεωπολιτικά «κολοβή». Αντιθέτως, Ελλάδα και Κύπρος μαζί συνιστούν έναν υπολογίσιμο γεωπολιτικό παράγοντα, ένα γεωστρατηγικό συγκρότημα που εκτείνεται μεταξύ της Αδριατικής θάλασσας και των ακτών της Εγγύς Ανατολής. Ουσιαστικά Ελλάδα και Κύπρος μαζί καλύπτουν το γεωπολιτικό χάσμα μεταξύ Ιταλίας και Συρίας και αποτελούν παράγοντα με διεθνη σημασία.

Η δημοκρατία είναι τόσο απλή που χωράει σε ένα φύλλο Α4

Χρησιμοποιούμε όλοι την λέξη δημοκρατία και τα παράγωγά της σχεδόν καθημερινά.

Ομως η άγνοιά μας για το τι είναι δημοκρατία είναι τεράστια. Κι όμως δεν θα πρεπε μια και για να περιγραφεί το τι είναι η δημοκρατία, φτάνει και περισσεύει ένα φύλλο Α4.

Η δημοκρατία είναι μία απλή μέθοδος για να αυτο-κυβερνηθεί ένα σύνολο ανθρώπων.

Είναι μια διαδικασία που μοιράζει την πολιτική ισχύ, την εξουσία δηλαδή, εξίσου σε όλα τα μέλη αυτού του συνόλου. Είτε πρόκειται για έναν σύλλογο, είτε πρόκειται για μια ολόκληρη χώρα.

Η δημοκρατία είναι μια διαδικασία που μας δίνει την δυνατότητα να παίρνουμε και να εφαρμόζουμε αποφάσεις, να επιτηρούμε την εφαρμογή τους, και να απονέμουμε δικαιοσύνη, συμμετέχοντας όλοι και άμεσα στα όργανα, τα σώματα και τους θεσμούς, χωρίς αντιπροσώπους.

Στην δημοκρατία προβλέπεται ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΟΡΓΑΝΟ: η γενική συνέλευση όλων των μελών. Αυτή η γενική συνέλευση είναι που αποφασίζει τι άλλα όργανα ή σώματα ή θεσμούς θα συστήσει. Διότι η δημοκρατία αλλάζει διαρκώς τους θεσμούς της.

Η δημοκρατία δεν γίνεται ποτέ τέλεια. Παραμένει πάντοτε ατελής. Αλλάζει ή καταργεί όργανα, σώματα και θεσμούς και στην θέση τους βάζει άλλα.

ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΟΥ 1824-1825-1832. Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1843!

iskra

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ*

(ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ: «ΟΘΩΝΑΣ, Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ»)

          Εσείς ωσάν ο ήλιος

          λαμπροί! - ναι φλόγες βέβαια

          βλέπω διαδημάτων

          αλλά τας δυστυχίας μας

          μόνο φωτίζουν.

                                                                                                          Κ Α Λ Β Ο Σ

 ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι η «ΙΣΚΡΑ» παίρνει μια νέα πρωτοβουλία και, μετά το εξαιρετικόκείμενο του Ν. Μπελογιάννη, δημοσιεύει ένα άκρως αποκαλυπτικό απόσπασμα για το ληστρικό δάνειο που έλαβε η Ελλάδα το 1832-1833, από το θαυμάσιο βιβλίο του γνωστού και σπουδαίου ιστορικού μας ΔΗΜ. ΦΩΤΙΑΔΗ «Όθωνας, η Μοναρχία», Εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος.
Η κακοδαιμονία αυτής της χώρας, που ξεκινάει από το 1824, με τα πρώτα ληστρικά δάνεια, τα λεγόμενα δάνεια της «ανεξαρτησίας» (!), συνδέεται άρρηκτα με την αδίστακτη τοκογλυφική εκμετάλλευση του τόπου από το ξένο χρηματιστικό κεφάλαιο, εκμετάλλευση η οποία, παρά τις διαφορετικές μορφές που προσλαμβάνει σε κάθε ιστορική περίοδο, όχι μόνο συνεχίζεται αμείωτα μέχρι τις μέρες μας αλλά και έχει τραγικά επιδεινωθεί με τη σημερινή βαθύτατη κρίση (και χρέους!) που βιώνουμε!
Οι σελίδες του βιβλίου του Δημ. Φωτιάδη, που ακολουθούν για το ελληνικό δάνειο του 1832-3, το οποίο, μαζί με σειρά άλλους παράγοντες, οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία του 1843, όχι μόνο είναι πολύ αποκαλυπτικές αλλά και άκρως επίκαιρες.
Επίκαιρες, επίσης, γιατί διδάσκουν και παροτρύνουν στο σήμερα για ένα νέο αναγεννητικό λαϊκό κίνημα που θα απαιτεί τη μη αναγνώριση του χρέους και θα έχει ως σύνθημα και αίτημα το «δεν πληρώνω-δεν πληρώνω»!
Αυτός ο λαός πλήρωσε πολλά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και απ' αυτά επωφελήθηκαν τραπεζίτες, τοκογλύφοι, μεγάλοι ομολογιούχοι και μια αδίστακτη οικονομική και πολιτική ελίτ.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Παν. Λαφαζάνης,
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

 «ΟΘΩΝΑΣ, Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ» 

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ*

  

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ-ΠΑΡΑΠΛΗΦΟΡΗΣΗ

ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

ΟΡΙΣΜΟΣ: η σκόπιμη διάδοση ψεύτικων ή παραποιημένων ειδήσεων με στόχο να οδηγηθεί

η κοινή γνώμη προς ορισμένη κατεύθυνση. Η νοθευμένη, μη αληθινή και πλαστογραφημένη

πληροφόρηση του κόσμου σε θέματα ενδιαφέροντος. Η ειδικά σχεδιασμένη μετάδοση

μηνύματος με σκοπό την παραποίηση της αλήθειας και την παραπλάνηση της κοινής γνώμης

ΤΕΧΝΙΚΕΣ:

§                     υπερτίμηση ασήμαντων γεγονότων και αντίστοιχη υποτίμηση ή αποσιώπηση θεμελιώδους σημασίας γεγονότων και καταστάσεων

§                     αποσπασματικότητα των εικόνων

§                     η δήθεν ιδεολογική ουδετερότητα των πληροφοριών

§                     η υπερπληροφόρηση και η φλυαρία των ενημερωτικών εκπομπών

§                     δραματοποίηση γεγονότων

§                     οι αναλογίες, μεταφορές, επίθετα αρνητικού περιεχομένου, το ύφος, ο ήχος/εικόνας/κίνηση, η δημιουργία στερεότυπων

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: οι δηλώσεις επί των γεγονότων. Τα γεγονότα είναι δεδομένα, οι

πληροφορίες όμως μπορούν να είναι ψευδείς. Φτάνουν σε εμάς από αμέτρητες πηγές ανά τον

κόσμο, από κάθε δυνατό δίαυλο και μέσο (τηλέφωνο, ερτζιανά, δορυφόρους, τηλεοράσεις,

υπολογιστές…) και υπάρχουν και άλλες αποθηκευμένες που περιμένουν να ανακαλυφθούν.

ΤΟΜΕΙΣ: παρατηρείται παραπληροφόρηση σε: πολιτική, οικονομία, πολιτιστική ζωή,

κοινωνική ζωή, επιστήμη, διεθνείς σχέσεις

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ: το φαινόμενο οφείλεται σε ένα πλέγμα αντικειμενικών (οι 5 πρώτοι) και

υποκειμενικών παραγόντων, ευθύνες δηλαδή του πομπού της είδησης και ευθύνες του δέκτη

της.

Unilever: Από τους σκλάβους του Κογκό στην Ελλάδα

info-war

Ποια είναι η εταιρεία στην οποία χαρίσαμε επτά εκατομμύρια ευρώ;

Συνηθισμένη να αντιμετωπίζει τους πρωθυπουργούς αλλά και τους δικαστές σε… αποικίες είναι η εταιρεία Unilever στην οποία «χαρίστηκε» πρόστιμο 7 εκατομμυρίων ευρώ που της είχε επιβληθεί από την Επιτροπή Ανταγωνισμού για παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού.

Ο αγγλο-ολλανδικός κολοσσός έχτισε την αυτοκρατορία του τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα στις βρετανικές αποικίες της Δυτικής Αφρικής. Από το 1911 μάλιστα εκμεταλεύονταν σκλάβους στο Βελγικό Κογκό, όπου είχε τον έλεγχο 750.000 στρεμμάτων.

Πρόκειται για μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας καθώς η βελγική αποικιοκρατία, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα Βελγικών και άλλων εταιρειών προχώρησε στη γενοκτονία τουλάχιστον 10 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Και μετά την αποικιοκρατία όμως η εταιρεία συνέχισε τη συνεργασία με δικτατορίες και αυταρχικά καθεστώταπου της εξασφάλιζαν αυξημένη κερδοφορία.

Η «εκλεκτή» εταιρεία του Έλληνα πρωθυπουργού Α.Σαμαρά έχει βεβαρημένο ιστορικό για παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Το 2004 η Unilever Pakistan φέρεται να προχώρησε σε μυστική συμφωνία με την Dalda Foods (Pvt) Ltd προκειμένου να μοιράσουν την αγορά μαγειρικού λαδιού για διάστημα πέντε χρόνων. Η Unilever οδηγήθηκε γι’ αυτό το λόγο στη δικαιοσύνη από την Επιτροπή Ελέγχου Μονοπωλίων του Πακιστάν όπου και καταδικάστηκε ενώ εκκρεμεί έφεση που έχει υποβάλει στο ανώτατο δικαστήριο.