Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παράδοση Εθνικής Κυριαρχίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παράδοση Εθνικής Κυριαρχίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016

Μια εύθραυστη, αποτυχημένη χώρα

Γιώργος Παπανδρέου, Χορστ Ράιχενμπαχ (2011). Ένας εκλεγμένος κι ένας σκιώδης πρωθυπουργός.
Υπάρχουν ορισμένα κράτη τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις κάποιων απ' αυτά είναι τόσο αδύναμες ώστε αδυνατούν να υπερασπιστούν την εδαφική τους ακεραιότητα. Κάποια δεν μπορούν να εξασφαλίσουν στοιχειώδη ασφάλεια, ευημερία και νομιμότητα στους πολίτες τους. Και κάποιων οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα ώστε να μη σβήσουν από τον χάρτη. Στην διεθνή πολιτική βιβλιογραφία, αυτά τα κράτη χαρακτηρίζονται ως "εύθραυστα κράτη" (fragile states), όρος που αντικατέστησε τον παλιότερο -και πιο κακόηχο- "αποτυχημένα κράτη" (failed states).

Το Ίδρυμα για την Ειρήνη των Ηνωμένων Εθνών δημοσιεύει κάθε χρόνο την λίστα όλων των κρατών της γης, βαθμολογώντας τα ως προς το πόσο "εύθραυστα" παρουσιάζονται σε συγκεκριμένους τομείς και με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Στην κορυφή τής λίστας του 2016 βρίσκονται Σομαλία, Νότιο Σουδάν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σουδάν, Υεμένη, Συρία κλπ ενώ την 178η και τελευταία (άρα την λιγώτερο εύθραυστη) θέση καταλαμβάνει για άλλη μια χρονιά η Φινλανδία. Η Ελλάδα συνεχίζει να αναρριχάται: εφέτος βρίσκεται στην 130η θέση, πέρυσι ήταν 134η και πρόπερσι 137η ενώ το 2010 ήταν 147η.

Κανείς, βέβαια, δεν περίμενε διαφορετική εξέλιξη για μια χώρα που επί έξι χρόνια τώρα συντηρείται με χρηματοδοτικούς ορρούς, χορηγούμενους μάλιστα με δόσεις. Και καθώς η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει σε οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια, η ευημερία των πολιτών της εμφανίζεται πλέον μόνο σε ιστορικές αναδρομές, η κοινωνική της πολιτική γκρεμίζεται ακόμη και κάτω από τα επίπεδα του απολύτως βασικού, η λειτουργία τής δικαιοσύνης της καθορίζεται από τις επιθυμίες των δανειστών της και των -ντόπιων και ξένων- εκπροσώπων τους ενώ το σύνταγμά της έχει καταντήσει κουρέλι, εκτιμώ πως πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα γίνεται όλο και πιο εύθραυστη.

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ!

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Σοκ προκαλεί το άρθρο του Γερμανού Βόλφγκανγκ Γκλομπ, μέλους της Γαλλογερμανικής Οικονομικής Επιτροπής, στην ημερήσια γαλλική οικονομική εφημερίδα «Λεζ Εκό» από τις πρώτες κιόλας λέξεις του: «Η Γερμανία έχει ένα πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είναι η Γαλλία» γράφει χωρίς περιστροφές ευθύς εξαρχής. Πολύ πιο ωμό είναι το κλείσιμο αυτού του περιεκτικού άρθρου: «Η διάσημη γερμανική Επιτροπή των Σοφών δεν έχει αφήσει την παραμικρή αμφιβολία στην τελευταία ετήσια έκθεσή της: η καλή λειτουργία ενός κοινού νομίσματος σε ευρωπαϊκή κλίμακα απαιτεί την εγκατάλειψη της εθνικής κυριαρχίας σε κεντρικούς τομείς.Τα κράτη που θα αρνηθούν αυτή την εγκατάλειψη, πρέπει να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθείται στη Γερμανία η συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γαλλία για την έξοδό της από το ευρώ! Το μέλλον θα δείξει αν αυτό το βήμα είναι η έσχατη λύση για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της γαλλικής βιομηχανίας»!
Ανατριχίλα προκαλούν οι «σοφοί» της Γερμανίας με τις θέσεις τους: Οποια χώρα αρνείται να παραδώσει την εθνική κυριαρχία της, πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ! Οποιος λαός δηλαδή αρνείται να γίνει δούλος του Τέταρτου Ράιχ, δεν έχει καμιά θέση στην Ευρωζώνη και πρέπει αμέσως να πάψει να χρησιμοποιεί το ευρώ ως νόμισμά του! Στο πλαίσιο αυτό, το μέλλον θα δείξει αν και η Γαλλία πρέπει να βγει από την Ευρωζώνη και να εγκαταλείψει το ευρώ! Τελεία και παύλα. Το ζήτημα δηλαδή της καταρράκωσης της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας δεν περιορίζεται στη φτωχή και ήδη κατεξευτελισμένη Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Κύπρο, στην Ισπανία, αλλά και στην Ιταλία, ακόμη και στη Γαλλία! Μόνο οι χώρες που παραδίδουν την κυριαρχία τους στο Τέταρτο Ράιχ της Γερμανίας μπορούν να χρησιμοποιούν ως «εθνικό» νόμισμα το ευρώ!

Κυριακή 14 Απριλίου 2013

O Tόμσεν έχει τα κλειδιά*

Το Ποντίκι


«Πάρτε τα κλειδιά» ήταν ο κεντρικός τίτλος του «Βήματος» την περασμένη Κυριακή, με υπότιτλο: «Δεν αντέχουμε πια άλλα μέτρα, αλλιώς πηγαίνετε να συζητήσετε με τον κ. Τσίπρα». Αυτούς τους «δραματικούς διαλόγους» μεταξύ Στουρνάρα και τρόικας για τα καυτά θέματα των τραπεζών και των απολύσεων αποκάλυπτε η καλή εφημερίδα.
«Δώστε μας τα κλειδιά» ζητούσε την επομένη, με άρθρο του (και πρώτο θέμα) στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας.

Έφτασε λοιπόν η ώρα να κριθεί πού θα πάνε τα «κλειδιά» της χώρας;
1 Από τη μια ο Σαμαράς απειλεί – διά του υπουργού Οικονομικών – ότι, αν δεν τον... λυπηθεί η τρόικα και δεν τον απαλλάξει από τον πολιτικό κίνδυνο που επισύρουν τα νέα μέτρα, θα έχει συντόμως (η τρόικα...) να κάνει με τον Τσίπρα.

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Αποικία χρέους…

 ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Σπύρου Λέκκα

Πριν από λίγες μέρες πήρε το αυτί μου τον Πάνο Καμμένο να αποκαλεί την κυβέρνηση Σαμαρά ως «κατοχική» κυβέρνηση. Γκουγκλάρω κι εγώ και διαβάζω στη Wikipedia στο λήμμα «Κατοχική Κυβέρνηση»:

«Γενικά με τον όρο κατοχική κυβέρνηση ή κυβέρνηση υπό κατοχή, ή κατά διεθνή όρο κυβέρνηση μαριονέτα, χαρακτηρίζεται η κυβέρνηση που συγκροτείται και διορίζεται σε μία πρώην κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα που έχει ηττηθεί από τον κατακτητή της. Ο διορισμός της γίνεται συνηθέστερα αμέσως μετά την παράδοση της υπόψη χώρας άνευ όρων, ανεξάρτητα αν στη συνέχεια ακολουθήσει, ή όχι, προσάρτηση του εδάφους της, ή καταστεί «κράτος δορυφόρος». Την ίδια επίσης ονομασία φέρουν και οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη υπό το αυτό καθεστώς.»


Και παρακάτω:

«Οι κατοχικές κυβερνήσεις λειτουργούν μόνο για εσωτερικές υποθέσεις, νομοθετώντας και ασκώντας εξουσία υπό την επίβλεψη στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Σημειώνεται ότι οι κυβερνήσεις αυτές στερούνται του δικαιώματος της διεθνούς εκπροσώπησης, σύναψης συμμαχιών καθώς επίσης και ανάπτυξης ελεύθερου εμπορίου, ενώ και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι τίθενται υπό τον έλεγχο του κατακτητή. Οι διορισμοί κατοχικών κυβερνήσεων, προβλέπονται από το δίκαιο του πολέμου προσδίδοντας σ΄ αυτές την έννοια της εσωτερικής αυτοδιοίκησης, για την διατήρηση της αναγκαίας δημόσιας τάξης και ασφάλειας.» (…) «Από τον Α’ Π.Π, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. σε πολλές χώρες διορίστηκαν κατοχικές κυβερνήσεις που συγκροτούνταν συνηθέστερα από πρόσωπα ευρύτερης λαϊκής αποδοχής και λιγότερο εμφανώς φιλικά προσκείμενα προς τον κατακτητή. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και παρά τον νομιμοφανή χαρακτήρα αυτών των κυβερνήσεων οι υπό την κατοχή λαοί δεν έπαψαν να τις θεωρούν αυτές και τα πρόσωπα που τις απαρτίζουν «συνεργάτες» των κατακτητών.»

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

Υπερψηφίστηκαν οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου

real.gr


Ρεπορτάζ: Κωνσταντάτου Μαριάνθη

Με 166 «Ναι», 123 «Όχι» και 1 «Παρών» σε σύνολο 290 βουλευτών υπερψηφίστηκαν επί της αρχής οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Επιπλέον καταργήθηκαν τα άρθρα 23, 47, 48 και 49. Το άρθρο 35 που αφορά εργασιακά θέματα δεν υπερψηφίστηκε από βουλευτές της ΔΗΜΑΡ και τελικά έγινε δεκτό με 151 ψήφους υπέρ, 136 κατά και 3 παρών.  Το άρθρο 31 (ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση) υπερψηφίστηκε από 165 βουλευτές, καταψηφίστηκε από 122, ενώ 3 βουλευτές δήλωσαν «παρών».


Τα υπόλοιπα άρθρα για τα οποία ζητήθηκε ονομαστική ψηφοφορία, υπερψηφίστηκαν από 166 βουλευτές, καταψηφίστηκαν από 121, ενώ 3 βουλευτές δήλωσαν «παρών».

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία σε 28 άρθρα του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, ενώ οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ζήτησαν ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί του άρθρου 53 (κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για την επαναγορά χρέους).

Ο Κουίσλινγκ Σαμαράς, ο Κουίσλινγκ Βενιζέλος και ο Κουίσλινγκ Κουβέλης…

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


…η μοίρα τ’ όρισε,  σήμερα Δευτέρα 14-1-2013, ν’ αναβιώσουν την αρχέγονη παράδοση των Εφιαλτών, καθώς θα υπογράφουν με χέρι σταθερό σαν του δολοφόνου,  το παρακάτω:
Graph3
όπως άλλωστε έκαναν οι προκάτοχοί τους το Μάρτιο, και οι προκάτοχοι των προκατόχων τους τα προηγούμενα χρόνια των μνημονίων και των προ-προηγούμενων χρόνων της κατοχής και των ακόμα πιο πίσω χρόνων. 
Μα θα μου πείτε, θα έρθει κάποτε η Ιστορία να τους κρίνει, θα τους βρει λερούς μ’ όλου του κόσμου τα εγκλήματα στην πλάτη και θα τους βάλει στη θέση που τους αξίζει, με φόντο τα συντρίμμια που αφήσανε και τις τιμωρίες που δεν δόθηκαν όσο τα πράγματα ήταν ακόμα ζεστά.