Ο προϋπολογισμός 2019 της αποικίας

analyst

Στην Ελλάδα επιβάλλεται το γερμανικό οικονομικό μοντέλο, το οποίο στηρίζεται στην αύξηση των εξαγωγών ταυτόχρονα με τη μείωση των εισαγωγών – μοντέλο που όμως θα αποδώσει σωστά μόνο όταν ολοκληρωθεί η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην πατρίδα μας, με τη μετατροπή της σε χώρα της LIDL.

.

Ανάλυση     

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Σε σχέση με τον προϋπολογισμό, δεν νομίζουμε πως έχει νόημα να επικεντρωθούμε στον μη αναπτυξιακό χαρακτήρα του – όπως είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,6% ή περί τα 7,5 δις € εφόσον η ανάπτυξη φτάσει στο 2,5% το 2019, τα οποία θα προέλθουν κυρίως από την συνέχιση της υπερβολικής φορολόγησης (νέοι φόροι 935 εκ. € από τον ΦΠΑ και το φόρο εισοδήματος). Επίσης από την περικοπή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων (ΠΔΕ) κατά περίπου 550 εκ. €, παρά το ότι καμία χώρα στην κατάσταση της Ελλάδας δεν έχει ποτέ στην ιστορία αναπτυχθεί χωρίς δημόσιες επενδύσεις που αυξάνουν τη ζήτηση – με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν οι ιδιώτες.

Όσον αφορά την πολιτική των μερισμάτων της ντροπής και των επιδομάτων λογικά συνεχίζεται αφού, όπως είπε ο πρωθυπουργός, το γεγονός ότι το 20% των Ελλήνων πληρώνει το 80% των φόρων (νούμερα κατά προσέγγιση) σημαίνει πως το 80% πληρώνει ελάχιστους φόρους – οπότε είναι φιλολαϊκή η πολιτική του! Σημαίνει όμως επίσης πως ήδη το 80% των Ελλήνων έχουν εξαθλιωθεί – ενώ ασφαλώς δεν είναι πλούσιοι οι πάνω από 4.500.000 Πολίτες που χρωστούν στο δημόσιο ή όλοι αυτοί που χάνουν τα σπίτια τους από χρέη που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν.

Η αιτία της μη αναφοράς μας τώρα είναι το ότι, η Ελλάδα εφαρμόζει το γερμανικό μοντέλο, το οποίο δεν έχει επιβληθεί μόνο στη χώρα μας αλλά, επίσης, σε αρκετά άλλα κράτη, όπως στη Γαλλία και στην Ιταλία – με καταστροφικά αποτελέσματα μέχρι σήμερα. Το μοντέλο αυτό στηρίζεται στην άνοδο των εξαγωγών, παράλληλα με τη μείωση των εισαγωγών – στον τελευταίο συντελεστή δηλαδή του ΑΕΠ, το οποίο είναι ίσο με την κατανάλωση, τις ιδιωτικές επενδύσεις, τις δημόσιες δαπάνες συν το εμπορικό ισοζύγιο. Μπορεί δε να οδηγήσει ένα κράτος σχετικά εύκολα, αν και υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις σε ανάπτυξη, που όμως σπάνια είναι προς όφελος των Πολιτών του. Ειδικότερα τα εξής:

Σχετικά με τα μεγέθη της Επένδυσης και Αποταμίευσης

του Κώστα Μελά

H ελληνική οικονομία έχει αρχίσει να ανακάμπτει, αλλά η ανάκαμψη εμποδίζεται, κατά βάση, από τον ανεπαρκή μετασχηματισμό του παραγωγικού προτύπου της χώρας. Η ανάκαμψη της οικονομίας τα δύο τελευταία έτη (2017-2018) ήταν χαμηλότερη από την αντίστοιχη του μέσου όρου των χωρών της ευρωζώνης με αποτέλεσμα η απόκλιση να διευρύνεται.

 Η εμφανής αδυναμία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος να χρηματοδοτήσει τις επιχειρηματικές επενδύσεις αποτελεί έναν ακόμη σημαντικότατο παράγοντα τις μικρής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Επίσης η γενικότερη κατάστασή του (υψηλά μη αποτελεσματικά ανοίγματα , χαμηλή κερδοφορία, μεγάλες προβλέψεις) συμβάλλει αποφασιστικά στην εικόνα χαμηλής μεγέθυνσης της οικονομίας. Οι δύο βασικές ενδογενείς μεταβλητές της οικονομίας, η αποταμίευση και οι επενδύσεις, παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, τόσο από την περίοδο πριν την κρίση όσο και από το μέσο όρο των χωρών της ευρωζώνης.  

Στον δημόσιο διάλογο η συνεχιζόμενη αποχή των επιχειρήσεων από τις επενδύσεις συνδέεται συχνά με τις αρνητικές αποταμιεύσεις των νοικοκυριών. Επί της ουσίας γίνεται η υπόθεση ότι οι τράπεζες αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν τις επενδύσεις των επιχειρήσεών μέσω  δανείων λόγω ανεπαρκών καταθέσεών. Επομένως, επειδή μειώνονται οι καταθέσεις των νοικοκυριών, μειώνεται ταυτόχρονα και ο δανεισμός των επιχειρήσεών. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις επενδύσεις τους.

Η Ελλάδα αλλάζει ιδιοκτησία

analyst

Με τέτοια άσχημα οικονομικά μεγέθη, καθώς επίσης με τόσο τρομακτικές δημογραφικές προβλέψεις, είναι αδιανόητο να παραμένουμε διαιρεμένοι και βυθισμένοι στην εμφύλια σκανδαλολογία – πόσο μάλλον όταν ως Έθνος κινδυνεύουμε κυριολεκτικά να χαθούμε, καταλήγοντας στα σκουπίδια της ιστορίας.

.

«Όσο υπάρχει ακόμη καιρός πρέπει να παραδεχθούμε τα αυτονόητα: το ότι η Ελλάδα οδηγήθηκε στην παγίδα της Τρόικας από έναν Εφιάλτη, πως εκβιάσθηκαν οι πολιτικοί της να υπογράψουν τη θανατική μας καταδίκη ως Έθνος, τα μνημόνια και το PSI, ότι δρομολογείται η σταδιακή αλλαγή της ιδιοκτησίας της με την αντικατάσταση των Ελλήνων που την εγκαταλείπουν μαζικά από φθηνούς, πειθήνιους μετανάστες, πως είναι χρεοκοπημένοι οι πάντες, ότι η ενδοτική παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας ήταν προϊόν στυγνού εκβιασμού και μόνο η αρχή, καθώς επίσης πως τα δύο κυρίαρχα κόμματα είναι πιστά υποχείρια των δυνάμεων κατοχής. Μόνο τότε θα πάψουμε να ασχολούμαστε ανόητα με το παρελθόν και θα αναζητήσουμε ρεαλιστικές λύσεις για το μέλλον – οι οποίες πάντοτε υπάρχουν, ακόμη και όταν βρίσκεται κανείς στην άκρη του γκρεμού».

.

του Βασίλη Βιλιάρδου

Επικαιρότητα

  

Η κυβέρνηση λέγεται πως ανησυχεί για τη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο 1,8% το δεύτερο τρίμηνο, από 2,5% το πρώτο – καθώς επίσης για την άνοδο των επιτοκίων των δεκαετών ομολόγων στο 4,35% (πηγή) από αρκετά κάτω του 4% λίγες εβδομάδες πριν. Αντίθετα, εμείς εκπλησσόμαστε τόσο για την αύξηση του ΑΕΠ όταν όλοι οι συντελεστές του (ΑΕΠ = κατανάλωση + ιδιωτικές επενδύσεις + δημόσιες δαπάνες + εμπορικό ισοζύγιο) υποφέρουν με μοναδική εξαίρεση τις εξαγωγές, όσο και για το επιτόκιο του δεκαετούς – το οποίο είναι σχετικά χαμηλό για μία χώρα που έχει πλέον χρεοκοπήσει το δημόσιο, οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά και τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ τπ πελατειακό κράτος, η κομματική διαφθορά, η γραφειοκρατία κοκ. ζουν και βασιλεύουν.

ΡΥΘΜΟΣ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗΣ (ΑΕΠ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2018

των

Παναγιώτη  Πετράκη

Καθηγητή Οικονομικών | Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ - Professor at the Department of Economics - National University of Athens

Παντελή Χρ. Κωστή

Οικονομολόγου - Διδάκτωρ Οικονομικών | Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ΕΚΠΑ

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή μείωσε την εαρινή της πρόβλεψη (Μάιος 2018) για την ανάπτυξη της Ελλάδας για το 2018 στο 1,9% από το 2,5% που βρισκόταν στην προηγούμενη χειμερινή της πρόβλεψη. Όπως αναφέρει η υποβάθμιση αυτή οφείλεται στην μικρότερη ανάπτυξη από αυτή που αναμενόταν για το 2017. 

Έτσι διαπιστώνουμε ότι επιβεβαιώνεται η εκτίμηση που είχαμε παρουσιάσει ήδη από το Μάρτιο του 2018 (βλέπε ανάρτηση με τίτλο «Επανεκτίμηση του ρυθμού μεγέθυνσης 2018-2023 και μακροπρόθεσμες προβλέψεις μέχρι το 2030 (Μάρτιος 2018)», για ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ της τάξης του 1,9% το 2018. 

Το 2018 έρχεται.

του Κώστα Μελά

Για το 2018 οι προβλέψεις των μακροοικονομικών μεγεθών είναι οι ακόλουθες :

Οι προβλέψεις διεθνών και εγχώριων φορέων για τη μεγέθυνση του ΑΕΠ συγκλίνουν στην πρόβλεψη ενός ρυθμού της τάξης του 2% και άνω, με ανώτατο όριο το 2,6%.

Η διαφοροποίηση των ανωτέρω σεναρίων δεν μπορεί παρά να σχετίζεται  με διαφορετική αξιολόγηση των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται η ελληνική οικονομικά, όπως και των παραγόντων εκείνων που η επίδρασή τους κρίνεται ως θετική.

Υπάρχουν κίνδυνοι που μπορούν να προέλθουν από την  αβεβαιότητα για την έκβαση της διαδικασίας αποχώρησης της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ, καθώς και η ενίσχυση των πολιτικών προστατευτισμού στις ΗΠΑ. Επίσης σοβαρός κίνδυνος μπορεί να προέλθει από την  μεταβλητότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα και τις επιλογές του προέδρου Τραμπ ως προς το ρυθμιστικό και ελεγκτικό πλαίσιο κάτι που συνιστά έναν ακόμα διεθνή παράγοντα επισφάλειας, αλλά και την αναμενόμενη σκλήρυνση της νομισματικής πολιτικής (FED)

Στους εγχώριους παράγοντες το κυριότερο πρόβλημα είναι  η διευθέτηση του ζητήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων των τραπεζικών ιδρυμάτων και γενικότερα η κατάσταση των τεσσάρων συστημικών ελληνικών τραπεζών.

Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

του Κώστα Μελά

Οι  φθινοπωρινές προβλέψεις  για την εξέλιξη των βασικών μακροοικονομικών μεγεθών της ΕΕ που είδαν πρόσφατα (8.11.2017)  το φως της δημοσιότητας  δείχνουν μια περισσότερο συγκρατημένη εικόνα για τα μεγέθη το έτος 2017 σε σχέση με τις αντίστοιχες εαρινές προβλέψεις της ΕΕ αλλά και με τον προϋπολογισμό του 2017.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν ο ρυθμός μεγέθυνσης για το 2017 θα είναι 1,6%. Αυτό το αποδίδει στο ότι, τουλάχιστον έως και το πρώτο εξάμηνο που υπάρχουν στοιχεία, έχουμε μικρότερη επέκταση της ιδιωτικής κατανάλωσης και μια καθυστέρηση, ειδικά το δεύτερο τρίμηνο, των επενδύσεων. 

Η προηγούμενη πρόβλεψή της, τον Μάρτιο του 2017, ήταν 2,1%. Δεδομένου ότι και η Κομισιόν στηρίζεται στις εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, θεωρώ ότι αν κρίνουμε τις εξελίξεις με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που κατέθεσε η κυβέρνηση έως το 2020 είναι πιο κοντά οι προβλέψεις τους. Το μεσοπρόθεσμο προβλέπει 1,8% το 2017, μεγέθυνση της ιδιωτικής κατανάλωσης 1,3% και αύξηση των επενδύσεων κατά 5,9%. Και είμαστε πολύ πιο μακριά από τον Προϋπολογισμό για το 2017, που κατέθεσε η κυβέρνηση πριν έναν, περίπου, χρόνο όπου εκεί, ο ρυθμός μεγέθυνσης ήταν 2,7% για το 2017, αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,8% και αύξηση των επενδύσεων κατά 9,1%.

Γιατί αποτυγχάνουν τα Μνημόνια; Γιατί πρέπει να επιστρέψουμε στο Εθνικό Νόμισμα

iskra

του Σπύρου Στάλια*

Στο κείμενο που ακόλουθη εξηγείται με απλό και σαφή τρόπο γιατί αποτυγχάνει η εφαρμογή των μνημονίων στη χώρα μας και γιατί είναι επιβεβλημένη η επάνοδος της οικονομίας της χώρας στο Εθνικό Νόμισμα.

Εισαγωγή Μεθοδολογίας

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) μπορούμε να το δούμε από την πλευρά της Εθνικής Δαπάνης και από την πλευρά του Εθνικού Εισοδήματος. Η Εθνική Δαπάνη είναι εκείνη που καθορίζει το Εθνικό Εισόδημα.

Αν το δούμε από την πλευρά των δαπανών τότε:

Υ= C + I +G + (X – M)

που σημαίνει ότι το ΑΕΠ αποτελείται από το άθροισμα της τελικής δαπάνης για κατανάλωση (C), συν την δαπάνη για επενδύσεις (Ι), συν τις συνολικές κρατικές δαπάνες (G), δηλαδή τις δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες που αγοράζει το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα, συν την διαφορά εξαγωγών (X) εισαγωγών (M) ή πιο ακριβέστερα συν το έλλειμμα/περίσσευμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών.

Αν δούμε το ΑΕΠ από την πλευρά του εισοδήματος τότε:

Υ = C + S + T

που υποδηλώνει ότι το εθνικό εισόδημα τελικά επιστρέφει στα νοικοκυριά που το καταναλώνουν (C), το αποταμιεύουν (S), και πληρώνουν φόρους (Τ).

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2022: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017

των Παναγιώτη Ε. Πετράκη και Παντελή Κωστή 

Σε συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων σχετικά με τις εξελίξεις των βασικών οικονομικών μεγεθών στην ελληνική οικονομία (δείτε εδώ τις εκτιμήσεις για το Σεπτέμβριο του 2017), παρουσιάζουμε τις τελευταίες εκτιμήσεις για τα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας με βάση νεότερα στοιχεία του Οκτωβρίου του 2017.

Για να το κάνουμε αυτό έχουμε ποσοτικοποιήσει τα αποτελέσματα της συμφωνίας της 1ης και 2ης αξιολόγησης για την ελληνική οικονομία, του Γ΄ Μνημονίου, και έχουν ληφθεί υπόψη τα νέα μέτρα και τα αντίμετρα που έχουν συμφωνηθεί (όπως αυτά παρουσιάζονται στο ΜΠΔΣ 2018-2021).

Από την ανάλυση που έχουμε κάνει διαπιστώνουμε ότι η Ελληνική οικονομία, καλώς εχόντων των πραγμάτων, το 2019, το 2020 και το 2021 αναμένεται να ξεπεράσει οριακά το στόχο του 3,5% του ΑΕΠ στο πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα. Αυτό δεν ισχύει και για το 2018 και 2022 έτη κατά τα οποία αναμένεται να είναι κάτω από το στόχο του 3,5% (3,46% για το 2018 και 3,2% για το 2022). Έτσι από τα αντίμετρα που έχουν εξαγγελθεί αναμένεται να εφαρμοστεί το 2,5% αυτών (συνολικά 0,066 δις ευρώ) για το 2019, το 1,3% των αντιμέτρων (συνολικά 0,071 δις ευρώ) για το 2020 και το 4,4% των αντιμέτρων (συνολικά 0,335 δις ευρώ) για το 2021.

Ο Πίνακας 1 παρουσιάζει τις εκτιμήσεις μέχρι το 2022 για τα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας.

ΕΛΣΤΑΤ: Τελικά το 2016 είχαμε ύφεση!

Αναθεώρηση της προηγούμενης εκτίμησης για στασιμότητα, καθώς τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι πέρυσι η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 0,2%. Ο ρόλος της φορολογίας και πώς άλλαξαν οι υπολογισμοί για το 2015 αλλά και το 2014.

Έλενα Λάσκαρη

Σε ύφεση 0,2% η ελληνική οικονομία και το 2016, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ, έναντι προηγούμενης εκτίμησης για στασιμότητα (0%). Για το 2015, η αναθεώρηση είναι οριακή, στο -0,3% από -0,2% ενώ τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ανάπτυξη 0,7% το 2014 αντί προηγούμενης εκτίμησης για 0,3%.

Τα στοιχεία ανακοίνωσε ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Αθ. Θανόπουλος, αποδίδοντας την αναθεώρηση κυρίως σε νεότερα δεδομένα για χαμηλότερη ιδιωτική κατανάλωση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι συνισταμένες προσέγγισης του ΑΕΠ με βάση την παραγωγή καθώς φαίνεται ότι το μοναδικό στοιχείο που κινήθηκε ανοδικά το 2016 ήταν οι φόροι επί των προϊόντων. Ειδικότερα, τα στοιχεία δείχνουν μείωση της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών από τα 279,3 δισ. ευρώ σε 272,8 δισ. ευρώ ανάμεσα στο 2015 και το 2016. Στο ίδιο διάστημα η ενδιάμεση ανάλωση από τα 123,6 δισ. ευρώ υποχωρεί σε 120,9 δισ. ευρώ. Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία από τα 155,7 δισ. ευρώ σε 151,8 δισ. ευρώ, οι επιδοτήσεις επί των προϊόντων από 1,6 δισ. ευρώ κινούνται οριακά ανοδικά σε 1,7 δισ. αλλά οι φόροι επί των προϊόντων εκτοξεύονται από τα 22,2 δισ. ευρώ σε 24,1 δισ. ευρώ. 

Η αναθεώρηση των στοιχείων των Ετήσιων Εθνικών Λογαριασμών οφείλεται στην αξιοποίηση νέων και ενσωμάτωση επικαιροποιημένων στοιχείων από διάφορες πηγές, όπως:

Βάζοντας το χέρι βαθιά στην πληγή.

του Κώστα Μελά

Ένας αντικειμενικός παρατηρητής που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα θα διαπίστωνε με σχετική ευκολία ότι η χώρα  παρέμενε  σε μια γκρίζα ζώνη, στο κενό, στη λήθη, σε μια παρατεταμένη περίοδο αναμονής, έχοντας πολλά ανοιχτά μέτωπα.

Μπορεί η συμφωνία με τους εταίρους να βελτίωσε το οικονομικό  κλίμα, απομακρύνοντας τα ακραία σενάρια, εν τούτοις  η «οικονομική οδύσσεια» της Ελλάδας δείχνει ότι δεν έχει τελειώσει , καθώς η συμφωνία με τους πιστωτές ήρθε σε συνδυασμό με έναν νέο γύρο δημοσιονομικής προσαρμογής (μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης από το 2019 και μείωση του αφορολόγητου από το 2020), με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα (3,5% μέχρι το 2022) και με τη γνωστή ρύθμιση του δημοσίου χρέους που ουσιαστικά δημιουργεί πολλές αβεβαιότητες.

Ύστερα από εννέα χρόνια ύφεσης, εφτά  χρόνια σε καθεστώς Μνημονίου και μεγάλου κοινωνικού και οικονομικού κόστους, διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και τρία πακέτα διάσωσης, στη διάρκεια των οποίων χάθηκε το 27% του ΑΕΠ και σε όρους αγοραστικής δύναμης το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας είναι σήμερα κατά 35% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Τα στοιχεία ενεργητικού της χώρας (δημοσίου, επιχειρήσεων και νοικοκυριών) έχουν υποστεί μείωση της αξίας τους περίπου στο 50,0% από την αρχή της κρίσης.

Η σχετική εξισορρόπηση των δύο μακροοικονομικών μεγεθών που αφορούν στα  δημοσιονομικά  και στο εξωτερικό  ισοζύγιο πραγματοποιήθηκαν μέσω της δραματικής μείωσης του ΑΕΠ και συνεπώς των εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών, δημιουργώντας παράλληλα μια τρομακτική ανισορροπία στην αγορά εργασίας (υψηλότατη ανεργία), η οποία , ειρήσθω εν παρόδω, δεν θεωρείται από την κυρίαρχη αντίληψη, ως κατάσταση οικονομικής ανισορροπίας.

Βαρύτατες ζημιές από τα μνημόνια στην ελληνική οικονομία

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιώργου Παλαιτσάκη

Συρρίκνωση του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος κατά 61,6 δισ. ευρώ ή κατά 26%, μείωση των συνολικών εσόδων της γενικής κυβέρνησης κατά 5 δισ. ευρώ, περικοπές κατά 19,13 δισ. ευρώ στους μισθούς του Δημοσίου, τις συντάξεις και τα κοινωνικά επιδόματα και αύξηση του δημόσιου χρέους κατά 52,3% του ΑΕΠ στο μη βιώσιμο επίπεδο του 179% του ΑΕΠ προκάλεσαν τα τρία μνημόνια που εφαρμόστηκαν την επταετή περίοδο 2010-2016. Το μόνο θετικό αποτέλεσμα από την εφαρμογή των μνημονίων ήταν η εξαφάνιση του δημοσιονομικού ελλείμματος-μαμούθ του 15,1% του ΑΕΠ, το οποίο καταγράφηκε για το έτος 2009 και η μετατροπή του σε πλεόνασμα 0,7% του ΑΕΠ στο τέλος του 2016.

H ζημία που υπέστη η πραγματική οικονομία και η κοινωνική συνοχή της χώρας, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία για το ΑΕΠ, τις κοινωνικές δαπάνες και το δημόσιο χρέος φαίνεται ότι είναι ανεπανόρθωτη και εντέλει πολύ μεγαλύτερη από το μη εύκολα διατηρήσιμο κέρδος της… αριθμητικής «εξαφάνισης» του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Τα αποκαλυπτικά αυτά συμπεράσματα προκύπτουν από την έκθεση αναλυτικών στατιστικών δεδομένων με τίτλο «H ελληνική οικονομία», την οποία συνέταξε η Ελληνική Στατιστική Αρχή, με σκοπό να παρουσιάσει τα πλέον επικαιροποιημένα στοιχεία για την εξέλιξη των βασικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία 7-12 έτη.

Αναλυτικά, από τις εξελίξεις στα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας την περίοδο των μνημονίων, όπως αποτυπώνονται στην έκδοση της ΕΛΣΤΑΤ, προκύπτουν τα εξής:

ΤΡΑΜΠ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΕΡΚΕΛ.

του Κώστα Μελά

1.

Η Γερμανία , μαζί με την Κίνα, αποτελούν τις δύο χώρες – στόχους , της νέας Διοίκησης Τραμπ, λόγω των υψηλών εμπορικών πλεονασμάτων που παρουσιάζουν οι δύο συγκεκριμένες χώρες.

Παρά τα όσα λέγονται , έχω την άποψη ότι η Διοίκηση Τραμπ , θα επιχειρήσει να «στριμώξει» την Γερμανία πρωτίστως , διότι προφανώς είναι πιο εύκολος αντίπαλος από την Κίνα. Ίσως να γίνουμε μάρτυρες όξυνσης του οικονομικού ανταγωνισμού μεταξύ των δύο χωρών κάτι που θυμίζει , κατά  κάποιο τρόπο, τη σκληρή στάση απέναντι στην Ιαπωνία (Κυβέρνηση Miyazawa) της Διοίκησης  Κλίντον στη Συνάντηση Κορυφής του Τόκιο το καλοκαίρι του 1993. Μεταξύ των αμερικανικών απαιτήσεων, που όλως παραδόξως είχαν ενσωματωθεί στο προτεινόμενο Πλαίσιο για μια νέα οικονομική εταιρική σχέση ΗΠΑ –Ιαπωνίας, περιλαμβάνονταν οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα μείωναν σημαντικά το εμπορικό πλεόνασμα της Ιαπωνίας και θα αύξαναν τις εισαγωγές αμερικανικών μεταποιητικών αγαθών. Βεβαίως η οικονομική κατάσταση της Γερμανίας σήμερα  δεν έχει καμία σχέση με  την αντίστοιχη της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990. Παρόλα αυτά έχω την άποψη ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι θα επιχειρηθεί κάτι παρόμοιο.

  

Πρώτον, ο Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι βλέπει τον κόσμο υπό το πρίσμα της οικονομίας. Εξελέγη με την υπόσχεση ότι θα διοικούσε τις ΗΠΑ σαν μια επιχείρηση. Επιτίθεται συχνά στην παγκοσμιοποίηση και στο ελεύθερο εμπόριο και δήλωσε ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τη NAFTA και ήδη έχει βάλει  τέλος στις διαπραγματεύσεις για την ΤΡΡ και την ΤΤΙΡ.

Για τη Γερμανία, αυτό είναι εξαιρετικά προβληματικό. Η Γερμανία είναι χώρα  "εξαγωγής παγκοσμίων πρωταθλητών”. Για χρόνια το οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας έχει στηριχτεί στις εταιρίες που εξάγουν περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες στο εξωτερικό από αυτά που εισάγει η χώρα -η Γερμανία έχει εμπορικό πλεόνασμα 20 δισ. δολαρίων/μήνα με τον υπόλοιπο κόσμο, εκ των οποίων τα 6 δισ. δολάρια είναι με τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ από την άλλη πλευρά, έχουν το μεγαλύτερο εμπορικό έλλειμμα -το 2016 αυτό ανερχόταν σε 500 δισ. δολάρια.

Οι μακροοικονομικές εξελίξεις το 2015.

του Κώστα Μελά

Ι.

Με τη δημοσίευση  της εξέλιξης των μακροοικονομικών μεγεθών  για το 2015 , είμαστε σε θέση να προβούμε σε μια πρώτη αποτίμηση  τους με τις αντίστοιχες εξελίξεις του 2014. Τα στοιχεία παρατίθενται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1.

						2014	2015
ΑΕΠ σε σταθερές τιμές 2010.						0,7	-0,2
Συνολική Εγχώρια Ζήτηση (συμβολή)						0,9	-1,4
	Ιδιωτική Κατανάλωση					0,5	0,3
	Δημόσια Κατανάλωση					-2,6	0
	Ακαθάριστος Σχηματισμός παγίου κεφαλαίου					-2,8	0,7
Εξωτερικό Ισοζύγιο (συμβολή)						-0,3	1,3
	Εξαγωγές Αγαθών και υπηρεσιών					7,5	-3,8
	Εισαγωγές Αγαθών και Υπηρεσιών					7,7	-6,9
Αποπληθωριστής ΑΕΠ						-2,2	-0,6
ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές (δις  Ε)						177,6	176
ΑΕΠ , μεταβολή σε τρέχ. τιμ						-1,6	-0,9
Εθνικός ΔΤΚ (Μέσος δείκτης 12μήνου)						-1,3	-1,7
Εν ΔΤΚ (μέσος δείκτης 12μήνου)						-1,4	-1,1
Πυρήνας πληθωρισμού(μέσος δείκτης 12μήνου)						-1,4	-1,3
Ανεργία (μέσο ετήσιο ποσοστό)						26,5	24,9
				(% του ΑΕΠ)
Δημόσια Οικονομικά (Γενική Κυβέρνηση % του ΑΕΠ)
Σύνολο εσόδων						46,4	48,1
Σύνολο δαπανών						49,9	55,3
	Πρωτογενείς δαπάνες					46	47,4
Ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης						-3,6	-7,2
Πρωτογενές ισοζύγιο						0,4	0,7
Χρέος Γενικής Κυβέρνησης						178,6	176,9
Ισοζύγιο Πληρωμών
Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών						-2,1	-0,1
Εμπορικό Ισοζύγιο και Υπηρεσιών						-2,3	-0,2
	Εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών					30,6	29,9
	Εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών					29,5	30,1
Τρέχουσες μεταβιβάσεις						1,5	-0,4
Καθαρές Εισπράξεις Εισοδημάτων						-1,6	0,4
Καθαρή Διεθνής Επενδυτική Θέση						-125,2	-126,4
	(% μεταβολή, εκτός άλλης αναφοράς)
Επιτόκια και Χρηματοδότηση
Επιτόκιο Δανεισμού Επιχειρήσεων.						6,1	5,8
Χρηματοδότηση του Ιδιωτικού τομέα						-3,1	-2
Συναλλαγματικές Ισοτιμίες
Ονομαστική Σταθμισμένη Συναλλαγματική Ισοτιμία						0,7	-2,7
Πραγματική Σταθμισμένη Συναλλαγματική Ισοτιμία (με βάση ΔΤΚ)						-1,6	-4,5
		(με βάση ΔΤΚ)