Η απάτη των πλεονασμάτων

analyst

Είναι εύλογη η υπόθεση πως η Ελλάδα οδηγείται ολοταχώς προς μία επόμενη χρεοκοπία εάν δεν διαγραφεί χρέος της, ενδεχομένως σε συνδυασμό με την έξοδο της από την Ευρωζώνη – αφού όπως έχει δηλώσει η Γερμανία, η διαγραφή δεν επιτρέπεται εντός της νομισματικής ένωσης.

.

«Στα 334,988 δις € ανήλθε στο τέλος της Γενικής Κυβέρνησης του 3ου τριμήνου του 2018, αυξημένο κατά 21,493 δις € σε σχέση με τα 313,495 δις € στο τέλος του αντίστοιχου τριμήνου του 2017. Σύμφωνα με τους μη τριμηνιαίους μη χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς της Γενικής Κυβέρνησης, το 3ο τρίμηνο 2018 υπήρξε πρωτογενές πλεόνασμα στη Γενική Κυβέρνηση ύψους 3,842 δις € έναντι 3,806 δις € το 3ο τρίμηνο του 2017.

Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ, αυτό διαφέρει από το πρωτογενές πλεόνασμα στο πλαίσιο του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής. Στο τελευταίο, μια σειρά από δαπάνες και έσοδα αντιμετωπίζονται διαφορετικά από ότι αντιμετωπίζονται κατά την κατάρτιση των τριμηνιαίων μη χρηματοοικονομικών λογαριασμών της Γενικής Κυβέρνησης (έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων, δαπάνες σχετικά με συναλλαγές για την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών και έσοδα από μεταφορές ποσών που συνδέονται με εισοδήματα των εθνικών κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης, τα οποία προέρχονται από την κατοχή ελληνικών κρατικών ομολόγων στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια)» (πηγή).

.

Επικαιρότητα

Πάντοτε αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να έχει η Ελλάδα πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3,5% του ΑΕΠ, οπότε δημοσιονομικά και ταυτόχρονα να αυξάνεται το δημόσιο χρέος της – αφού αυξάνεται μόνο από τα ελλείμματα. Εφόσον λοιπόν η χώρα δηλώνει πως έχει δημοσιονομικά πλεονάσματα και ξεπουλάει κρατικές επιχειρήσεις, το δημόσιο χρέος της θα έπρεπε να μειώνεται – εκτός εάν πρόκειται για κάποια λογιστική απάτη.

Χαμένοι στο πέλαγος

analyst

Όσο οι Έλληνες θέλουν να γίνονται διευθυντές, managers και golden boys, χωρίς να δίνουν σημασία στις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει η Ελλάδα, τόσο θα βαθαίνει η κρίση – ενώ τόσο θα γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης των ξένων που τελικά θα την εξαγοράσουν, μαζί με όποιους Έλληνες μείνουν ως πάμπτωχοι υπηρέτες τους.

.

«Ακόμη δεν γνωρίζουμε πού οφείλεται το χρέος….κανένας δεν μπορεί να προσωποποιήσει τον εχθρό, έτσι ώστε να τον αντιμετωπίσουμε…..λέμε για την πραγματική οικονομία όταν στον πρωτογενή τομέα δεν πρόκειται να δουλέψει κανένας Έλληνας, επειδή όλοι έχουν σπουδάσει για να γίνουν διευθυντές, managers και golden boys…. Ας βρούμε ένα στόχο ώστε να αποκτήσουμε σχέδιο και  στρατηγική, αφού αν δεν ξέρεις σε ποιό λιμάνι πηγαίνεις, τι σε νοιάζει τι άνεμος φυσάει; Πόσο μάλλον εμείς που είμαστε χαμένοι στο πέλαγος» (πηγή).

.

Επικαιρότητα

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Το πρόβλημα της Ελλάδας το 2009 δεν ήταν τόσο το δημόσιο χρέος της, αφού στο 127% του ΑΕΠ της ήταν χαμηλότερο από της Ιταλίας σήμερα ή περίπου ίσο με αυτό της Πορτογαλίας, ούτε το ιδιωτικό, αλλά (α) η δυναμική αύξησης τους μέσα από τα δίδυμα ελλείμματα (γράφημα), ειδικά του προϋπολογισμού, πολύ περισσότερο μετά τη διόγκωση του από την ΕΛΣΤΑΤ και (β) το διεφθαρμένο κομματικό-πελατειακό κράτος που συνεχίζει να ζει και να βασιλεύει, μαζί με τη βρώμικη εγχώρια ελίτ που το συντηρεί με τη βοήθεια των επίσης διαφθαρμένων «πελατών» του.

Δεν είχε καν σοβαρό πρόβλημα τραπεζών, αφού το χρηματοπιστωτικό της σύστημα δεν ήταν εκτεθειμένο στα αμερικανικά ενυπόθηκα και δεν υπήρχε μεγάλη φούσκα ακινήτων, όπως στην Ισπανία ή στην Ιρλανδία – ούτε φερεγγυότητας, επειδή τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, περί τα 300 δις € σύμφωνα με το ΔΝΤ (πηγή) χωρίς τα ενεργειακά μας αποθέματα, ήταν της ίδιας τάξης μεγέθους με το χρέος, ενώ η ιδιωτική ακίνητη περιουσία υπολογιζόταν γύρω στο 1,2 τρις € από την Credit Suisse.