Ο φορολογικός παράδεισος του Μαυρίκιου εις βάρος της Αφρικής

Ο 50χρονος επενδυτής Jean-Claude Bastos de Morais στράφηκε στη δικηγορική εταιρεία Appleby που διατηρεί γραφεία της σε φορολογικούς παραδείσους σε όλο τον πλανήτη. Σε πρώτο χρόνο, ο Bastos απευθύνθηκε στα γραφεία της Appleby στο νησί του Jersey, που είναι ένα δημοφιλές offshore κέντρο της βρετανικής επικράτειας. Ωστόσο, οι υπάλληλοι της Appleby απέρριψαν το αίτημά του το 2011 να δημιουργήσει μια εταιρεία-κέλυφος χωρίς να έχουν μάθει από πριν γιατί την χρειαζόταν και τι περιουσιακά στοιχεία θα διαχειριζόταν. Ενα πράγμα που απασχολούσε τους ανθρώπους της Appleby στο Jersey ήταν η πιθανότητα η εν λόγω υπεράκτια εταιρεία να κατείχε ένα λιμάνι ναυτιλίας στην επιρρεπή, σε ζητήματα διαφθοράς, Αγκόλα.

Σύνοψη από την έρευνα του WILL FITZGIBBON

Απόδοση στα Ελληνικά: ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΕΜΕΤΗΣ

Εικονογράφηση: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

Στη συνέχεια, ο Bastos, που «τρέχει» το asset Quantum Global Group, δοκίμασε να απευθυνθεί στα γραφεία της Appleby στη Νήσο του Μαν. Η εκεί διοίκηση της Appleby απαίτησε μια θέση στο ΔΣ της offshore για να ελέγχει τον επιχειρηματικό κίνδυνο της συμφωνίας. Η συμφωνία δεν προχώρησε. Τελικά, όταν το 2013 το κρατικό ταμείο επενδύσεων της Αγκόλα ανέθεσε τη διαχείριση 5 δισ. δολαρίων στον Bastos, τότε εκείνος απευθύνθηκε σε άλλο γραφείο της Appleby, στον Μαυρίκιο, ένα νησί στον Ινδικό Ωκεανό. «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να δράσουμε για λογαριασμό σας» δήλωσε ο Malcolm Moller, κορυφαίος δικηγόρος της Appleby στον Μαυρίκιο, απαντώντας στο Quantum Global του Bastos τον Οκτώβριο του 2013.

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Οι αποκαλύψεις για τον Bastos έρχονται στο πλαίσιο της διαρροής των αρχείων που περιήλθαν στην κατοχή της «Süddeutsche Zeitung», η οποία τα κοινοποίησε στην ανεξάρτητη δημοσιογραφική ομάδα International Consortium of Investigative Journalists και σε 94 εταίρους της σε όλο τον κόσμο. Τα αρχεία αφορούσαν στην Appleby και στην εταιρεία παροχής υπηρεσιών Estera, δύο οργανισμούς που λειτουργούσαν μαζί μέχρι η Estera να γίνει ανεξάρτητη το 2016. Τα emails, οι τραπεζικοί λογαριασμοί, οι PowerPoint παρουσιάσεις με πρακτικές φορολογικής αποφυγής, καθώς και άλλα εμπιστευτικά αρχεία, ανοίγουν ένα παράθυρο στις δράσεις της Appleby και των γραφείων της, που απασχολούν πάνω από 40 εργαζομένους στον Μαυρίκιο. Επίσης, αναδεικνύουν τη σημασία του Μαυρικίου, ενός πολυεθνικού νησιωτικού έθνους 1,3 εκατομμυρίου ανθρώπων, ως κόμβου ενός μυστικού υπεράκτιου χρηματοπιστωτικού δικτύου που δίνει τη δυνατότητα σε εύπορες επιχειρήσεις να ευδοκιμήσουν και σε πλούσιους να φοροδιαφύγουν.

Ο κόσμος των offshore κέντρων βρίσκεται σχεδόν παντού

iskra

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Τα εξωτικά μέρη όπου φιλοξενούνται οι περίφημες offshore (εξωχώριες/υπεράκτιες) εταιρείες, αποτελούν το απόλυτο μέσο φορολογικής απόδρασης για τις νεοφιλελεύθερες ελίτ των πλούσιων και ισχυρών παγκόσμια. Στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια, οι πλούσιοι, που αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού με τα υψηλότερα εισοδήματα, χάρη σε αυτές, αποφεύγουν την καταβολή οποιουδήποτε φόρου.

Υπάρχουν άνω των 60 φορολογικών παραδείσων παγκόσμια, έχοντας έδρα σε εξωτικά νησιά όπως Βερμούδες, Νησιά Κέϊμαν, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι κλπ. Οι σημαντικότεροι όμως βρίσκονται στα κέντρα των ισχυρότερων χωρών, όπως το Μανχάταν της Νέας Υόρκης και το Σίτυ του Λονδίνου ή η Ελβετία και το Λουξεμβούργο (που πρωτοστάτησε στην παραδειγματική τιμωρία της Κύπρου, που του υπέκλεψε μέρος της αφορολόγητης ‘πελατείας’ του).

Οι φορολογικοί παράδεισοι τοποθετούνται στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό των παγκόσμιων οικονομικών συναλλαγών διεξάγονται μέσω αυτών. Αυτοί έχουν διαδραματίσει κεντρικό ρόλο σε οποιοδήποτε σημαντικό οικονομικό γεγονός, μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο και παγκόσμια οικονομική κρίση τις τελευταίες δεκαετίες, με αποκορύφωμα την τελευταία παγκόσμια ύφεση που προκλήθηκε από την κατάρρευση των subprimes στις ΗΠΑ το 2007-8.

Οι ελληνικές «σημειώσεις» στις λίστες της φοροαποφυγής

Περισσότερα από 130 ονόματα ελληνικού ενδιαφέροντος εμφανίζονται να συνδέονται με offshore εταιρείες που εντοπίζονται στα αρχεία της Appleby

Μεταξύ των ελληνικών ονομάτων που αναφέρονται στα αρχεία βρέθηκαν πρόσωπα που συνδέονται με πολιτικούς. Επίσης, εντοπίστηκε μεγάλος αριθμός εφοπλιστών, οι οποίοι συνήθως χρησιμοποιούν τις offshore για τον στόλο τους αλλά και για να μειώσουν τα φορολογικά τους βάρη. Ακόμα, εντοπίστηκαν υπεράκτιες εταιρείες που έλαβαν δάνεια από ελληνικές τράπεζες και στέλεχος τράπεζας που μετείχε σε offshore fund. Και έλληνες που έχουν απασχολήσει τις αρχές για φορολογικές και άλλες υποθέσεις τους.

Έρευνα από τους ΧΑΡΗ ΚΑΡΑΝΙΚΑ & ΘΑΝΑΣΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ

Στη διαρροή από την Appleby εντοπίζονται 252 καταχωρίσεις διευθύνσεων επικοινωνίας στην Ελλάδα. Η πλειονότητα αυτών των διευθύνσεων, οι οποίες είναι διευθύνσεις επικοινωνίας ατόμων που συνδέονται με offshore εταιρείες, εντοπίζονται γεωγραφικά στην Αθήνα και τον Πειραιά.

Άλλες περιοχές της Αττικής που εμφανίζονται στα αρχεία που έχουν διαρρεύσει από την Appleby είναι η Εκάλη, η Πολιτεία, ο Διόνυσος, το Παλαιό και το Νέο Φάληρο, το Μαρούσι, η Γλυφάδα, η Αγία Παρασκευή, η Κηφισιά, η Βουλιαγμένη, η Βούλα, το Ελληνικό, το Χαλάνδρι, ο Άλιμος, τα βριλήσια, το Ψυχικό, η Νέα Ερυθραία και ο Βύρωνας.

Τα μυστικά του βρώμικου χρήματος;

analyst

Το μεγαλύτερο νόμιμο σκάνδαλο φοροδιαφυγής του αιώνα που αποκαλύφθηκε παραδόξως από μία γερμανική εφημερίδα, η χώρα της οποίας θεωρείται ως η πρωταθλήτρια της απάτης και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος – με συγκεκριμένους στόχους ξανά, όπως η Ρωσία, ο πρόεδρος Trump, οι Η.Π.Α. και η Μ. Βρετανία.

.

Άρθρο

Για δεύτερη φορά αποκαλύπτεται ένα διεθνές σκάνδαλο νόμιμης φοροδιαφυγής, από μία γερμανική εφημερίδα (SZ) – η οποία μοιράζει τα έγγραφα που λαμβάνει χωρίς να αποκαλύπτει την πηγή τους. Εν προκειμένω τα εξής από την εφημερίδα, όσον αφορά τα «Panama papers»  (πηγή):

«Περισσότερο από ένα χρόνο πριν ήλθε σε επαφή με τη SZ μία πηγή που ήθελε να μείνει ανώνυμη, έχοντας ονομαστεί μόνη της ως John Doe – προσφέροντας εσωτερικά έγγραφα της δικηγορικής εταιρείας M. Fonseca του Παναμά. Η SZ αποφάσισε να αξιολογήσει τα έγγραφα μαζί με μία διεθνή κοινοπραξία 200 ερευνητών δημοσιογράφων (InternationalConsortium of Investigative Journalists – ICIJ), ενώ κατά τη διάρκεια των ερευνών η συνεργασία συμπεριέλαβε περισσότερα από 100 ΜΜΕ σε περίπου 80 χώρες«.

Υπήρξαν φυσικά πολλά ερωτηματικά σχετικά με την επιλογή της γερμανικής εφημερίδας από την άγνωστη, ανώνυμη πηγή – τα οποία η ίδια απάντησε, με ένα εκτενές κείμενο που είναι δύσκολο να το αξιολογήσει κανείς (πηγή). Η Ρωσία δε θεώρησε πως ο βασικός στόχος τους ήταν ο πρόεδρος Putin, αφού τα έγγραφα αποκάλυπταν πως στενοί του φίλοι εμπλέκονταν σε μεταφορές κεφαλαίων σε υπεράκτιες εταιρείες – με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου να δηλώνει τότε (2016) τα εξής:

Paradise Papers. Η νέα διαρροή εμπιστευτικών εγγράφων αποκαλύπτει τον μυστικό κόσμο των offshore

Ενάμιση χρόνο μετά τη δημοσίευση των Panama Papers, μια νέα διαρροή, τα Paradise Papers, από δύο εταιρείες παροχής υπηρεσιών offshore, καθώς και από 19 εταιρικά μητρώα, ρίχνει φως στον μυστικό κόσμο των υπεράκτιων οικονομικών κέντρων της υφηλίου.

Τα έγγραφα ελήφθησαν από τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, η οποία μοιράστηκε τα στοιχεία με τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και ένα δίκτυο περισσότερων από 380 δημοσιογράφων σε 67 χώρες. Στην Ελλάδα οι έρευνες δημοσιεύονται αποκλειστικά από την 24 MEDIA και την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, που είχαν πρόσβαση στα δεδομένα της διαρροής.

Τα αρχεία που προέρχονται από την δικηγορική εταιρεία Appleby και τις θυγατρικές της σε γνωστά υπεράκτια κέντρα μυστικότητας ανέρχονται σε σχεδόν 7 εκατομμύρια και σε αυτά περιλαμβάνονται μηνύματα email, συμβάσεις δανειοδότησης, τραπεζικές δηλώσεις και άλλα στοιχεία που αφορούν τουλάχιστον 25.000 offshore εταιρείες οι οποίες συνδέονται ή συνδέονταν με ανθρώπους από 180 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Στα στοιχεία της Appleby εντοπίζονται λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν τους εσωτερικούς μηχανισμούς του σκιώδους συστήματος των offshore. Από τον πάροχο υπεράκτιων υπηρεσιών Asiaciti Trust προέρχονται 500.000 έγγραφα. Σχεδόν 6,5 εκατομμύρια έγγραφα προέρχονται από 19 δικαιοδοσίες μυστικότητας – από τις Νήσους Μάρσαλ, την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και την Λαμπουάν έως  τα Κέιμαν, τις Νήσους Κουκ, την Μάλτα και τον Λίβανο.

Τα νέα Panama Papers προ των πυλών;

Μία νέα μαζική διαρροή δεδομένων από «κολοσσό» στη διαχείριση offshore εταιρειών φέρνει προ των πυλών νέες αποκαλύψεις για τη φοροαποφυγή των πλουσιών του πλανήτη μέσω τραπεζικών λογαριασμών σε εξωτικά νησιά. «Όλα νόμιμα» σπεύδει να ανακοινώσει η Appleby, τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης offshore στον πλανήτη

Σύμφωνα με δημοσιεύματα βρετανικών ΜΜΕ, όπως ο Independent και η Daily Telegraph, ομάδα χάκερ έχει καταφέρει να μπει στα εσωτερικά αρχεία της Appleby μίας από τις κορυφαίες εταιρείας παροχής συμβουλών για υπεράκτιες εταιρείας , «Appleby», που εδρεύει στις Βερμούδες νήσους. Οι πληροφορίες που διέρρευσαν από την Appleby είναι ήδη στα χέρια του Διεθνούς Κονσόρτιουμ Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και σε μεγάλα διεθνή ΜΜΕ («αριστερής ιδεολογίας», όπως αναφέρει η Telegraph) που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα «έτοιμάζονται να κάνουν αποκαλύψεις».

Σε ανακοίνωση της η Appleby επιβεβαίωσε ότι λαμβάνει αιτήματα από το ICIJ και δημοσιογράφους σχετικά «με έγγραφα που υποστηρίζουν ότι έχουν δει, ζητώντας πληροφορίες για δραστηριότητες πελατών μας». Υποστηρίζει επίσης ότι «διερεύνησε διεξοδικά και έντονα τους ισχυρισμούς και είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις αδικοπραγίας εκ μέρους μας ή εκ μέρους των πελατών μας». Ενώ σπεέυδει να καταγγείλλει «τυχόν ισχυρισμούς που ενδέχεται να υποδηλώνουν κάτι διαφορετικό και θα χαρούμε να συνεργαστούμε πλήρως για κάθε νόμιμη και εξουσιοδοτημένη διερεύνηση των ισχυρισμών αυτών από τις αρμόδιες σχετικές αρχές».

Γιατί η Κομισιόν πρέπει να συνεχίσει τη μάχη κατά της φοροαποφυγής

Η αποφασιστικότητα της Κομισιόν στην πάταξη της φοροαποφυγής είναι αξιέπαινη. Γιατί απέτυχαν οι προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας. Ο ρόλος των ΗΠΑ, η απροθυμία ορισμένων φορολογικών παραδείσων και οι παρανομίες των πολυεθνικών.

του Alan Beattie

H Eυρωπαϊκή Επιτροπή έχει πολεμική διάθεση. Η Μαργκρέτε Βεστάγκερ, η Επίτροπος Ανταγωνισμού, συνεχίζει την μάχη κατά των φορολογικών στρατηγικών των μεγάλων πολυεθνικών.

Οι ανακοινώσεις της Τετάρτης περιελάμβαναν μεταξύ άλλων μια απόπειρα να εισπραχτούν 250 εκατ. ευρώ από την Amazon για φόρους που θα έπρεπε να είχε πληρώσει στο Λουξεμβούργο, καθώς και την παραπομπή της Ιρλανδίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γιατί δεν κατάφερε να συλλέξει φόρους 13 δισ. ευρώ από την Apple.

Η Amazon και το Λουξεμβούργο υποστηρίζουν πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπήτραβάει το σχοινί πολύ μακριά και ότι οι φοροαπαλλαγές ήταν διαθέσιμες σε όλες τις εταιρείες. Η ειδικά προσαρμοσμένη φορολογική συμφωνία του Λουξεμβούργου με τον κολοσσό του ηλεκτρονικού εμπορίου, η οποία έθετε όρια στα κέρδη που μπορούν να φορολογηθούν, δείχνει ότι η Κομισιόν έχει δίκιο και ότι το ντιλ συνιστά παράνομη κρατική βοήθεια.

Η υπόθεση της Amazon, μαζί με αυτήν που αφορά την Apple, πιθανότατα θα καταλήξει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αλλά ακόμα και αν η Κομισιόν χάσει την συγκεκριμένη μάχη, δεν πρέπει να  σταματήσει τον πόλεμο για να δημιουργηθούν ισότιμοι όροι στην διεθνή εταιρική φορολόγηση, με όποια όπλα έχει διαθέσιμα.

Η πραγματικότητα είναι ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, γίνεται πιο δύσκολο να επιβληθεί μια δίκαιη και ουσιαστική φορολόγηση στις μεγάλες εταιρείες. Ο συνδυασμός του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού και η άνοδος των κερδών από άυλες πηγές όπως τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, σημαίνει ότι τα κέρδη μπορούν να εγγραφούν σε μια πληθώρα προορισμών με όλο και πιο εξελιγμένες λογιστικές πρακτικές.

Περί φόρων

analyst

Κακώς νομίζουν οι ιθαγενείς ότι, τα ευρώ τους στα στρώματα, στις θυρίδες ή στο εξωτερικό είναι ασφαλή – πόσο μάλλον όταν προωθείται από τις δυνάμεις κατοχής το περιουσιολόγιο, μέσω του οποίου είτε θα χαρακτηρισθούν παράνομοι φοροφυγάδες, είτε θα λεηλατηθούν εξ ολοκλήρου.

του Άρη Οικονόμου

Η διαφορά μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσομένων (υποανάπτυκτων κατά κάποιους άλλους) χωρών, όσον αφορά τη φοροδιαφυγή, είναι ουσιαστικά τυπική – έχει σχέση δηλαδή αφενός μεν με τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, αφετέρου με τα εισοδηματικά «στρώματα» που επωφελούνται.

Ειδικότερα, στις ανεπτυγμένες χώρες οι μέθοδοι είναι αρκετά εκλεπτυσμένοι, ενώ επωφελούνται τα ανώτατα κυρίως εισοδηματικά στρώματα – ενώ στις αναπτυσσόμενες οι μέθοδοι είναι «χονδροειδείς», χρησιμοποιούμενες από τα μεσαία και κατώτερα εισοδηματικά στρώματα.

Έτσι, η φοροδιαφυγή στις ανεπτυγμένες οικονομίες αποκαλείται «φοροαποφυγή» και δεν κατηγορείται/διώκεται από κανέναν – επειδή, με τη βοήθεια της πολιτικής που υπηρετεί έμμισθα τα ανώτατα εισοδηματικά στρώματα, έχουν δημιουργηθεί ειδικές φορολογικές «οάσεις», οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από αυτά (λόγω κόστους, εξειδίκευσης κοκ.).

Στις συγκεκριμένες χώρες τα μεσαία και κατώτερα εισοδηματικά στρώματα σπάνια φοροδιαφεύγουν – όχι επειδή είναι πιο ηθικά, αλλά λόγω του ότι οι νόμοι είναι πολύ αυστηροί, ενώ οι φορολογικές Αρχές εξαιρετικά οργανωμένες, αφού οι φόροι που λείπουν επειδή αποφεύγουν «νόμιμα» να πληρώσουν οι ελίτ, πρέπει να συμπληρωθούν από αυτά.

Πως μπορεί να συλληφθεί η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή και η φοροκλοπή

Του Αντώνη Μακρή * 

Ορισμοί

Φοροδιαφυγή αποκαλείται η καθοιονδήποτε τρόπο απόκρυψη φορολογητέας ύλης ενός φορολογούμενου φυσικού ή νομικού προσώπου από τις φορολογικές αρχές

Φοροαποφυγή αποκαλείται η εφαρμογή καλά σχεδιασμένων λογιστικών Πρακτικών που αποτελούν απόρροια προσεκτικής μελέτης της Εμπορικής νομοθεσίας της φορολογικής πρακτικής των διεθνών προτύπων χρηματοοικονομικής πληροφόρησης δικαστικών και υπουργικών αποφάσεων με μοναδικό στόχο την μείωση της φορολογητέας ύλης ενός φυσικού ή νομικού προσώπου.

Φοροκλοπή αποκαλείται το σύνολο των ενεργειών ενός φυσικού ή νομικού προσώπου που ενώ εισπράττει ως ενδιάμεσος τους αντίστοιχους φόρους δεν τους αποδίδει στον τελικό αποδέκτη που είναι συνήθως κρατική οντότητα.

Οι διαδικασίες είσπραξης των φόρων συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ οδηγούνται συνήθως σε αδιέξοδο προσφέροντας χώρο στους επιτηδείους της φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής και φοροκλοπής.

Γι αυτό το λόγο η προσέγγιση του προβλήματος πρέπει να γίνει με άλλες μεθόδους οι οποίες δεν θα απαιτούν χρονοβόρες και κοστοβόρες διαδικασίες καθώς και μακροχρόνια εκπαίδευση ανθρώπων. 

1.  Η μη δυνατότητα ελέγχου των επιχειρήσεων και των ιδιωτών όσον αφορά την φοροδιαφυγή , φοροαποφυγή και φοροκλοπή αποτελούν βασικά προβλήματα της δημόσιας διοίκησης μιας χώρας.

2.  Καθώς επίσης και η μη είσπραξη-απόδοση του ΦΠΑ

Η φοροαποφυγή είναι η σύγχρονη μορφή της πειρατείας

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Toυ Μιχάλη Γιαννεσκή

Για αρκετούς αιώνες οι πειρατές λεηλατούσαν παραθαλάσσιες περιοχές και εμπορικά πλοία και έκρυβαν τα λάφυρα τους σε απομακρυσμένα εξωτικά νησιά ή στα οχυρωμένα κρησφύγετα τους. Μερικούς αιώνες αργότερα, η πειρατεία συναντάται εκ νέου, αλλά σε πλήρως μεταλλαγμένη, εκσυγχρονισμένη και παγκοσμιοποιημένη μορφή.

Πολλοί πειρατές, όπως ο Άγγλος Φράνσις Ντρέικ και ο Μπαρμπαρόσα, δρούσαν, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα, υπό την αιγίδα των ηγεμόνων τους: της Ελισάβετ της 1ης της Αγγλίας και του σουλτάνου, αντίστοιχα.  Ο αγγλικός όρος για τους πειρατές ήταν αρχικά privateers, διότι επρόκειτο για ιδιώτες που είχαν εξουσιοδότηση από τον ηγεμόνα τους  να επιτίθενται σε εχθρικά πλοία και να τα ληστεύουν.  Δηλαδή οι ιδιώτες έκαναν τη «βρώμικη δουλειά» των ηγεμόνων, με το αζημίωτο.  Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί σήμερα, γιατί οι ηγέτες των κρατών κάνουν τη βρώμικη δουλειά, εξυπηρετώντας τον ιδιωτικό πλούτο.Η σύγχρονη πειρατεία

Σήμερα η πιο διαδεδομένη μορφή πειρατείας αυτονομάζεται «φοροαποφυγή» και εξουσιοδοτείται άμεσα από το οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί.  Οι σημερινοί «πειρατές» είναι ολιγάρχες, πολιτικοί, μεγάλο-επιχειρηματίες, και οι αντιπρόσωποι τους.  Το διεθνές οικονομικό, εμπορικό και νομικό σύστημα έχει αντικαταστήσει το πειρατικό πλοίο. Η απομύζηση του διεθνούς πλούτου αποτελεί το σύγχρονο λάφυρο.  Ο φορολογικός παράδεισος έχει αναλάβει το ρόλο του εξωτικού νησιού ή κρησφύγετου, και συναντάται σε νησιά της Καραϊβικής, της Μάγχης, του Ειρηνικού και σε κάθε κράτος που διευκολύνει την απόκρυψη του πλούτου, και κατέχει πρωτεύουσα θέση στο δείκτη οικονομικής μυστικότητας (financial secrecy index).

Μένουμε Βουλγαρία

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Σάλος έχει ξεσπάσει στο προτεκτοράτο μετά την αποκάλυψη πως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου πληρώθηκε μέσω Βουλγαρίας, για συναυλία που έδωσε στην Ξάνθη, αν και αυτό δεν είναι παράνομο.

Προφανώς, οι κάτοικοι του προτεκτοράτου δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις έφυγαν από την Ελλάδα και πήγαν στην Βουλγαρία –ιδιαίτερα μετά τα capital controls-, ενώ πολλές ακόμα ετοιμάζονται να το κάνουν.

Δεν είναι μόνο οι επιχειρήσεις που φεύγουν για την Βουλγαρία αλλά και τα ΑΦΜ.

Μόνο τους τελευταίους μήνες, έφυγαν για την Βουλγαρία 60 χιλιάδες ΑΦΜ.

Επίσης, 10 χιλιάδες ΑΦΜ έφυγαν για την Κύπρο.

Στην πραγματικότητα, αυτά τα ΑΦΜ δεν έφυγαν μόνα τους. Είναι η Ελλάδα –με την απίστευτα υψηλή φορολογία και την βλακώδη οικονομική πολιτική- που διώχνει πολίτες και επιχειρήσεις από την Ελλάδα.

Και βέβαια, μαζί με τις επιχειρήσεις, φεύγουν και οι θέσεις εργασίας σε μια χώρα με την υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη.

Το σύστημα ΙΚΕΑ

analyst

του Βασίλη  Βιλιάρδου

Η φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων αποτελεί μία σύγχρονη μάστιγα, αφού μειώνει τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου – οπότε αυξάνονται οι φόροι, με αποτέλεσμα να χρεοκοπούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να κλιμακώνεται η ανεργία

«Όταν τα κράτη υπερχρεώνονται ή πτωχεύουν, οι Πολίτες τους ενοχοποιούν συνήθως την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, εγκαλώντας την για ανεπάρκεια, για ανικανότητα και για διαφθορά – ενώ οι διαμαρτυρίες τους μετατρέπονται σε όπλο της αντιπολίτευσης, η οποία προσπαθεί με τη βοήθεια του να ανέλθει στην εξουσία: για να «ηρεμήσουν τα πλήθη» και να επαναληφθεί το έργο, με άλλους ηθοποιούς.

Συχνά οι Πολίτες δεν κατανοούν, επειδή δεν ενημερώνονται σωστά και αντικειμενικά, πως οι βασικοί υπεύθυνοι, οι οποίοι βέβαια «υπηρετούνται έμμισθα» τόσο από την εθνική, όσο και από τη διεθνή πολιτική, είναι αφενός μεν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, αφετέρου οι πολυεθνικές επιχειρήσεις – οι οποίες, με τη μέθοδο της νόμιμης φοροδιαφυγής, μειώνουν τα φορολογικά έσοδα του δημοσίου σε επικίνδυνο βαθμό, χρεοκοπούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αυξάνουν την ανεργία και οδηγούν τα κράτη σε αδιέξοδα.

Στη συνέχεια, στα πιο αδύναμα, όπως η Ελλάδα, εισβάλλει το ΔΝΤ, ολοκληρώνοντας την καταστροφή – ένα μέρος της οποίας είναι η λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας από τους εντολείς του, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από το χρηματοπιστωτικό τέρας, καθώς επίσης από τις πολυεθνικές αράχνες«.

Άρθρο  (Αρχείο – πρώτη δημοσίευση 13 Νοεμβρίου 2014)

«Ανακαλύψτε τις δυνατότητες σας», αναφέρει ένα από τα διαφημιστικά μηνύματα της IKEA – η οποία το εφαρμόζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ειδικά όσον αφορά τη φορολογία της. Η θέση αυτή τεκμηριώνεται από το γεγονός ότι, το πολυεθνικό μεγαθήριο καταφέρνει να πληρώνει λιγότερα από 50.000 € φόρο ετήσια, παρά το ότι τα κέρδη του ανέρχονται σε πολλά δις €.

Λουξεμβούργο και Γερμανία οι μεγαλύτεροι φορολογικοί «παράδεισοι» της Ευρώπης Η έκθεση

Τον περασμένο Νοέμβριο μία διεθνής σύμπραξη δημοσιογράφων εξέθεταν τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αποκαλύπτοντας ότι το Λουξεμβούργο έκανε ευνοϊκές φορολογικές συμφωνίες με πολυεθνικές όταν ο νυν Πρόεδρος της Κομισιόν ήταν πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών του Μεγάλου Δουκάτου. Ένα χρόνο μετά την αποκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου Luxleaks, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για το Χρέος και την Ανάπτυξη (Eurodad) επιβεβαιώνει ότι το Λουξεμβούργο αποτελεί τον ευρωπαϊκό φορολογικό παράδεισο του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, με την Γερμανία, που έχει κουνήσει το δάκτυλο ούκ ολίγες φορές στους φοροφυγάδες της Ευρώπης, να ακολουθεί.

Σύμφωνα με την έκθεση που φέρνει στη δημοσιότητα το Eurodad, την πρωτιά στην διαμόρφωση ευνοϊκών συνθηκών για ξέπλυμα μαύρου χρήματος κατέχει ο χρηματοπιστωτικός τομέας του Λουξεμβούργου, ενώ ακολουθεί κατά πόδας η Γερμανία, που είναι ένα από τα χειρότερα κράτη μέλη, όσον αφορά τις περιπτώσεις παράκαμψης φορολογικών κανόνων. Πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης βρίσκονται κατά σειρά η Ιταλία, η Ισπανία, η Ολλανδία, η Γαλλία, το Ηνωμένο βασίλειο, το Βέλγιο αλλά και η Τσεχία.

Το transfer pricing και οι παγκόσμιες διαδρομές του χρήματος

oikonomica

Τις τελευταίες δεκαετίες οι οικονομικές ειδήσεις γίνονται άλλοτε βαθμιαία, άλλοτε πιο απότομα όλο και πιο ζοφερές. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στα δημόσια οικονομικά, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Η εταιρική κερδοφορία σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες έχει μειωθεί δραστικά. Η μείωση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων από τη φορολογία της. Ο περιορισμός των φορολογικών εσόδων από τη φορολογία των επιχειρήσεων είναι που έχει οδηγήσει στην αδυναμία χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους και στην ολοένα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της μεσαίας τάξης.

Αριστερές φωνές ζητούν τη φορολόγηση του πλούτου για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων. Οι φιλελεύθεροι από την άλλη πλευρά αντιτείνουν ότι αν δεν υπάρχουν κέρδη δεν μπορεί να υπάρξει φορολογία, κάτι το οποίο είναι απολύτως λογικό. Τα δε οικονομικά στοιχεία των μεγαλυτέρων επιχειρήσεων συνεπικουρούν σε αυτή την άποψη. Τα κέρδη εμφανίζονται μηδαμινά, πολλές φορές δε, δεν υπάρχουν κέρδη για να φορολογηθούν.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Δεν παράγεται πλούτος στον κόσμο; Η διαίσθησή μας, μας λέει ότι παράγεται. Που πηγαίνει λοιπόν; Πηγαίνει στην Ελβετία; στο Λουξεμβούργο; σε άλλους φορολογικούς παραδείσους; Και πως καταλήγει εκεί;

Η φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων - Μέρος ΙI

kordatos

της Εύας Βουγιούκα*

3.3 Η έννοια της ενδοομιλικής τιμολόγησης και η φοροαποφυγή

Η έννοια της «ενδοομιλικής τιμολόγησης»(transfer pricing) ή αλλιώς η τιμολόγηση των συναλλαγών μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων, συνιστά έναν οικονομικό όρο ο οποίος αναφέρεται, στον προσδιορισμό του τιμήματος των συναλλαγών που πραγματοποιούνται μεταξύ συνδεδεμένων  επιχειρήσεων, τόσο σε εθνικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Η εν λόγω έννοια, αυτή καθ’ εαυτή, έχει νομικά ουδέτερο χαρακτήρα, στη βάση ότι δεν παραπέμπει κατ’ ανάγκη σε κάποιου είδους φορολογική παράβαση, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στο πλαίσιό της συντελούνται συχνά πληθώρα ενεργειών φοροαποφυγής, οι οποίες οφείλονται σε καταχρηστικούς τρόπους δράσης και χρήσης της εν λόγω πρακτικής.(31)

Προκειμένου να γίνει αντιληπτός τόσο ο τρόπος λειτουργίας της ενδοομιλικής τιμολόγησης όσο και η τέλεση φοροαποφυγής στο πλαίσιό της, θα πρέπει να γίνουν ορισμένες ορολογικές διασαφήσεις κάποιων όρων, άρρηκτα συνδεδεμένων με την έννοια των ενδοομιλικών συναλλαγών. Αρχικά, ως τιμή ενδοομιλικής συναλλαγής (transfer price) ορίζεται «το αντίτιμο ή οποιοδήποτε άλλο αντάλλαγμα για μια συναλλαγή μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια, η τιμή της ενδοομιλικής συναλλαγής είναι το αποτέλεσμα της ενδοομιλικής τιμολόγησης (transfer pricing).(32) Στη συνέχεια, συστατικό στοιχείο της έννοιας της ενδοομιλικής συναλλαγής, είναι αυτή των «συνδεδεμένων επιχειρήσεων», στο πλαίσιο των συναλλαγών των οποίων προσδιορίζεται το αντίστοιχο τίμημα, δηλαδή η προαναφερθείσα τιμή ενδοομιλικής συναλλαγής.

Η φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων - Μέρος Ι

kordatos
Ι. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ – ΦΟΡΟΑΠΟΦΥΓΗΣ- ΦΟΡΟΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

της Εύας Βουγιούκα*

Στο πλαίσιο τη δημοσιονομικής επιστήμης έχουν υιοθετηθεί δύο κατά βάση όροι, προκειμένου να αποδοθεί το φαινόμενο της μη καταβολής του οφειλόμενου φόρου, από όσους διαθέτουν φοροδοτική ικανότητα, αυτοί της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής.(1)

Αρχικά, ως φοροαποφυγή (tax avoidance) χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά εκείνη που εκμεταλλευόμενη κενά ή ατέλειες της φορολογικής νομοθεσίας, χωρίς ωστόσο να παραβιάζει άμεσα τις σχετικές διατάξεις, αποσκοπεί στην ολική ή μερική αποφυγή της φορολογικής υποχρέωσης. Επί της ουσίας δηλαδή, η φοροαποφυγή είναι μία συμπεριφορά η οποία αντίκειται στο πνεύμα και όχι στο γράμμα του νόμου.

Πιο αναλυτικά, για να θεωρηθεί μια ενέργεια ως φοροαποφυγή, υποστηρίζεται ότι πρέπει να έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά. Πρώτον, να διέπεται από το στοιχείο της ανειλικρίνειας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας. Δεύτερον, να έχει συντελεστεί στο πλαίσιό της εκμετάλλευσης των κενών, των ασαφειών και της κακής διατύπωσης  της φορολογικής νομοθεσίας, ή διαφορετικά εκμετάλλευση δυνατοτήτων («παράθυρα»), οι οποίες δεν ήταν στην πρόθεση του νομοθέτη να παρασχεθούν. Να επισημανθεί, ότι το χαρακτηριστικό της εκμετάλλευσης δυνατοτήτων που δεν ήταν στις προθέσεις του νομοθέτη αποτελεί και το βασικό στοιχείο που διακρίνει την φοραποφυγή από τον φορολογικό σχεδιασμό, ο οποίος θα παρουσιαστεί στην συνέχεια. Τρίτον, να χαρακτηρίζεται από μυστικότητα ώστε να αποτραπεί η λήψη μέτρων εκ μέρους του νομοθέτη, για την πάταξη της φοροαποφυγής συνολικά αλλά κυρίως μέσω της εν λόγω ενέργειας. (2)

Ο ιστός της αράχνης

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Παντελή Μπουκάλα

Πολλαπλά διδακτικές οι νέες αποκαλύψεις για τις φιλότιμες προσπάθειες της τράπεζας HSBC να προσφέρει στους λαμπρούς πελάτες της τον επί γης παράδεισο. Και μάλιστα έναν παράδεισο όπου έχουν καταργηθεί επιτέλους οι θρησκευτικοί και οι εθνικοί διαχωρισμοί και οι εξ αυτών απορρέουσες διαφορές και γκρίνιες. Αυτό είναι άλλωστε το πρώτο δίδαγμα, το πρώτο μάθημα: ότι ενώ το προτρεπτικό περισσότερο παρά επιβεβαιωτικό δόγμα «οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα» παραμένει άδειο σύνθημα πολλές δεκαετίες αφότου ειπώθηκε, αντίθετα, η πλουτοκρατία διαθέτει όντως πνεύμα οικουμενικό. Και δικαιώνοντας δεκάδες παρηγορητές του ανθρώπινου γένους, πολιτικούς οραματιστές και ουτοπικούς φιλοσόφους, δίνει επιτέλους σάρκα και οστά στην ωραία διακήρυξη ότι «πατρίδα μας είναι όλη η Γη». Αρα και οι νήσοι Κέιμαν, ως ισοτίμως ανήκουσες στη Γη, και όχι στον Αρη π.χ. ή την Ανδρομέδα. Και οι Μπαχάμες επίσης. Οσο για την ανέκαθεν φιλόξενη Ελβετία, ούτε λόγος πως είναι η ευσυγκίνητη καρδιά του πλανήτη μας.

Το δεύτερο δίδαγμα θα μπορούσε να επιγράφεται «Νόμος είναι το δίκιο του πελάτη» ή, πιο σωστά, «Νόμος είναι το κέρδος του πελάτη». Μπορεί τα κράτη, το καθένα χωριστά ή πολλά οργανωμένα σε σύνολα, να προσπαθούν να επιβάλουν τους δικούς τους νόμους, με απειλές ή και με παρακάλια, το άγχος τους όμως αυτό δεν αφορά το αγέρωχο τραπεζικό σύστημα. Ο Ανάχαρσης άλλωστε δεν διαψεύστηκε ποτέ. Και κρατούν ακόμα ακέραιη την αλήθεια τους όσα διάσημα πια είπε απογοητευμένος στον Σόλωνα, ελέγχοντας την αποτελεσματικότητα του νομοθετικού του έργου· ότι δηλαδή οι νόμοι είναι σαν τον ιστό της αράχνης («μηδέν των αραχνίων διαφέρειν»): πιάνουν τους αδύναμους, αλλά οι δυνατοί και οι πλούσιοι τούς σπάζουν. Απογοητευμένος και ο Πλούταρχος, γράφει πως «όλα πήγαν όπως τα πρόβλεψε ο Ανάχαρσης, και όχι όπως έλπισε ο Σόλωνας».

Coca-Cola Zero Tax – μέσα σε μια ανατριχιαστική σιωπή των μίντια

Outside the Wall

Ποιο είναι πιο σκανδαλώδες; Το ότι η μεγαλύτερη ελληνική πολυεθνική διαπρέπει στη φοροαποφυγή ή ότι σχεδόν σύμπασα τα ελληνικά ΜΜΕ επιλέγουν να αποσιωπήσουν τη συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στα LuxLeaks;

Γνωρίζουμε ότι η Coca-Cola SBC, πιθανότατα η μεγαλύτερη ελληνική πολυεθνική, είναι η επόμενη στη σειρά ελληνικών συμφερόντων εταιρεία (μετά το EFG Group του Ομίλου Λάτση, και τη Wind Hellas) που χρησιμοποίησε το μηχανισμό της ελεγκτικής εταιρείας PwC ώστε να φοροαποφεύγει μέσω Λουξεμβούργου.

Η αποκάλυψη αναρτήθηκε από το ICIJ (τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων) στη σελίδα των Luxembourg Leaks, μαζί με τα σχετικά έγγραφα που τεκμηριώνουν τη φοροαποφυγή – και τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Η Coca Cola HBC (Hellenic Bottling Company) είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμφιάλωσης προϊόντων της Coca-Cola στον κόσμο (η μεγαλύτερη στην Ευρώπη), με πελάτες 585 εκατομμύρια ανθρώπους σε 28 χώρες. Θυγατρική της κατά 100% είναι η γνωστή μας 3Ε (άλλοτε «Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως»). Η μητρική εταιρεία ιδρύθηκε το 1969 στην Ελλάδα και ακόμα ελέγχεται από τις οικογένειες Δαυίδ και Λεβέντη.

Από την Ελλάδα στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους μέσω Λουξεμβούργου
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Χάρη Καρανίκα, του μοναδικού Έλληνα δημοσιογράφου που συνεργάζεται με το ICIJ, στα σημερινά NEA, στο κέντρο του δικτύου, μεταξύ Ελλάδας και Βρετανικών Παρθένων Νήσων, βρίσκονται δύο εταιρείες με έδρα το Μεγάλο Δουκάτο, οι Boval και Kar-Tess Holding, μέτοχοι αμφότερες της Coca-Cola 3E, θυγατρικής της Coca-Cola ΗBC στην Ελλάδα.