Η συνέχεια του εφιάλτη

analyst

Η δήμευση του παρόντος και του μέλλοντος της χώρας, με τη βοήθεια των σύγχρονων χρηματοπιστωτικών όπλων – τα οποία είναι αθόρυβα, οπότε δεν γίνονται αντιληπτά, ενώ δεν καταστρέφουν τον υλικό πλούτο της, αλλά τον «περιττό» ανθρώπινο πληθυσμό της.

Ανάλυση

Σύμφωνα με μία δημοσιευμένη στατιστική στις αρχές του έτους, οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη διαθέτουν μία χρηματική περιουσία ύψους 1,76 τρις $ – όσο δηλαδή ο μισός φτωχότερος παγκόσμιος πληθυσμός, αποτελούμενος από περίπου 3,6 δισεκατομμύρια άτομα.

Όπως ήταν φυσικό, αφού αυτό συμβαίνει κάθε φορά, υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες από ορισμένα διατεταγμένα ΜΜΕ – με την έννοια πως τα δεδομένα ήταν ανακριβή, ότι οι υπολογισμοί ήταν λανθασμένοι, πως το γεγονός αυτό δεν έχει καμία σημασία, αφού το βιοτικό επίπεδο του πλανήτη είναι υψηλότερο, ότι τέτοιου είδους αναφορές προέρχονται από αυτούς που δεν πιστεύουν στο φιλελευθερισμό κοκ.

Εν τούτοις, το θέμα δεν είναι εάν οι δισεκατομμυριούχοι αυτοί ήταν 62, 300 ή 500 – αλλά το γεγονός, σύμφωνα με το οποίο τις τρεις τελευταίες δεκαετίας που κυριαρχεί ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, διαπιστώνεται μία τρομακτική συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων σε όλο και λιγότερα άτομα, μοναδική στην ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι μία εξτρεμιστική ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων, σε συνδυασμό με την υπερχρέωση αρκετών κρατών, καθώς επίσης της πλειοψηφίας του πληθυσμού – κάτι που ασφαλώς αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα της εποχής μας.

Εν προκειμένω δεν εννοούμε ότι, ορισμένοι υπερβολικά πλούσιοι ζουν βασιλικά, όταν όλοι οι άλλοι «προλετάριοι» είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται σκληρά για να επιβιώσουν – ενώ δεν μας ενδιαφέρει πόσα σπίτια, αυτοκίνητα, ιδιωτικά αεροπλάνα ή κότερα διαθέτει κανείς, αφού τα κέρδισε και δεν τα έκλεψε από κανέναν, οπότε είναι δικαίωμα του.

Όταν φοβάται η ελίτ

Ο λαϊκισμός τρομάζει την παγκόσμια οικονομική ελίτ. «Όλο και περισσότερο ο κόσμος δεν εμπιστεύεται την ελίτ του» σχολίασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Ανησυχεί το ΔΝΤ. Ανησυχεί ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ανησυχεί ο πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων.

Ο λαϊκισμός τρομάζει την παγκόσμια οικονομική ελίτ. «Όλο και περισσότερο ο κόσμος δεν εμπιστεύεται την ελίτ του» σχολίασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

«Συμφωνώ με το ΔΝΤ» επισήμανε ο Ούλριχ Γκρίλο. «Εθνικισμός, προστατευτισμός […] δράσεις κατά του ελεύθερου εμπορίου συνιστούν απειλή για το παγκόσμιο εμπόριο. Όταν, λοιπόν, παρατηρούνται αυτές οι τάσεις στις ΗΠΑ, την Ολλανδία, τη Γαλλία, αλλά και εδώ σε εμάς, με την AfD, αυτό είναι δηλητήριο».

Ο λαϊκισμός τρομάζει την ελίτ, γιατί φρενάρει την ανάπτυξη, αλλά ό,τι στοίχειωνε τους κοινούς θνητούς, αυτές τις ορδές «που συνωστίζονται κουκουλωμένες / σ’ απέραντες πεδιάδες, σκοντάφτοντας στη ραγισμένη γη / ζωσμένες απ’ τον χαμηλό ορίζοντα μονάχα», δεν λογαριαζόταν τόσα χρόνια. 

Ο λαϊκισμός τρομάζει και ο παραλογισμός μάτι βγάζει, μα το τσουβάλιασμα του Τραμπ και του Σάντερς, της Λεπέν και του Κόρμπιν, της Πέτρι και της Μέι μάλλον αλαφρώνει τον λαϊκισμό. Τον μετατρέπει σε λαϊτισμό (εκ του light) κι εμείς έχουμε χάσει τον λογαριασμό.

«Στο μεταξύ, όσοι θέλουν να διατηρήσουν τόσο τη φιλελεύθερη δημοκρατία όσο και τον παγκόσμιο καπιταλισμό πρέπει να αντιμετωπίσουν ορισμένα ζητήματα. Ένα από αυτά είναι κατά πόσον έχει νόημα να προωθούνται διεθνείς συμφωνίες που περιορίζουν τους εθνικούς ελέγχους, προκειμένου να ωφελούνται οι πολυεθνικές.

Οι ελίτ και η λαϊκή εξέγερση απέναντι στο σύστημα

Αν οι ελίτ δεν αντιμετωπίσουν την οικονομική στασιμότητα και τη μετανάστευση, η άνοδος των λαϊκιστών στην εξουσία είναι αναπόφευκτη. Πώς θα εξισορροπηθεί η εθνική κυριαρχία, με την ανάγκη για παγκόσμια συνεργασία. Τα πέντε βήματα που πρέπει να γίνουν. 

του Martin Wolf

«Για κάθε πολύπλοκο πρόβλημα, υπάρχει μια απάντηση που είναι ξεκάθαρη, απλή και λανθασμένη». Ο Χ.Λ. Μένκεν θα μπορούσε να σκεφτόταν τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις, όταν έγραφε τα παραπάνω λόγια.

Ο δυτικός κόσμος είναι αναμφίβολα αντιμέτωπος με μεγάλα προβλήματα, με κυριότερο την απογοήτευση πολλών πολιτών. Ανάλογα, πολιτικοί όπως οΝτόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία προσφέρουν ξεκάθαρες, απλές και λανθασμένες λύσεις, όπως ο εθνικισμός, ο αυτοχθονισμός και ο προστατευτισμός.

Το φάρμακο που προτείνουν είναι στην καλύτερη περίπτωση αμφιλεγόμενο.Αλλά η ασθένεια είναι πραγματική. Αν οι κυβερνώσες ελίτ συνεχίσουν να μην προσφέρουν πειστικές θεραπείες, μπορεί πολύ σύντομα να ηττηθούν και μαζί τους και η προσπάθεια να παντρευτεί η δημοκρατική διακυβέρνηση με μια ανοικτή και συνεργατική παγκόσμια τάξη.

Ποια είναι η εξήγηση για αυτό το πισωγύρισμα; Μεγάλο μέρος της απάντησης αφορά στην οικονομία.

Μια ανατρεπτική ανάλυση για το Brexit

Μια ανατρεπτική ανάλυση για το Brexit του Γάλλου καθηγητή Ιστορίας του Δικαίου Ζακ ντε Σαν Βικτόρ δημοσίευσε χθες η «Le Figaro», η οποία μιλά για την «επανάσταση των ελίτ»!
Σύμφωνα με τον καθηγητή, «η αντίδραση στο Λονδίνο όσων δεν ψήφισαν Brexit σημαίνει ότι αντέδρασαν όσοι δεν ξέρουν να χάνουν». 

Ο Ντε Σαν Βικτόρ υποστηρίζει ότι υπάρχει μια αστική ελίτ η οποία βρίσκεται σε απόγνωση, καθώς θεωρεί ότι προδόθηκε από την επαρχία, τους ηλικιωμένους και τους ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα. Κατά τη γνώμη του καθηγητή, πρόκειται για μια απόρριψη της δημοκρατίας, που θα ονόμαζε «επανάσταση των ελίτ», σε αντίθεση με την «επανάσταση των μαζών».

Ο Ντε Σαν Βικτόρ εξηγεί ότι «οι ελίτ σήμερα ζουν σε μια απίστευτη απομόνωση, είναι ικανοποιημένες από τον εαυτό τους και απορρίπτουν όλα όσα διαφεύγουν από την προσωπική απόλαυσή τους. 

Ο ευρωπαϊκός Λεβιάθαν: Το σχέδιο φαίνεται πως ξεκίνησε το 1949, με αμερικανική χρηματοδότηση – ενώ στηρίχθηκε από τις σημαντικότερες τρεις υπερεθνικές οργανώσεις των ελίτ.

analyst

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Το ευρωπαϊκό υπερκράτος που έχει δημιουργηθεί δεν είναι δημοκρατικό. Το «Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», μοναδικό μεταξύ των κοινοβουλίων διεθνώς, δεν μπορεί να επικυρώσει καμία νομοθεσία – οι νόμοι διατυπώνονται και προτείνονται από τη μη εκλεγμένη Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν).

Όπως ένας Ρώσος παρατηρητής σχολίασε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ένα εικονικό μόρφωμα, ακριβώς όπως ήταν το Σοβιετικό Κοινοβούλιο επί των ημερών της Σοβιετικής Ένωσης – ενώ η μη εκλεγμένη ευρωπαϊκή κυβέρνηση, η Κομισιόν, μοιάζει με το σοβιετικό «Πολιτικό Γραφείο», στελεχωμένο με τους επιτρόπους.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλες τράπεζες συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών, καθώς επίσης το ΔΝΤ,εκπροσωπούν την οικονομική ελίτ, η οποία ευρίσκεται πίσω από αυτή τη σκόπιμη, τεράστια συγκέντρωση εξουσίας – η οποία παρέχει όλο και μεγαλύτερη ισχύ, σε όλο και λιγότερους ανθρώπους.

Η έκπληξη του ΔΝΤ

analyst

Το Ταμείο εντυπωσιάζει, κατακρίνοντας αυστηρά τα βασικά στοιχεία της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, κυρίως τη μείωση των δημοσίων δαπανών και την απελευθέρωση των χρηματαγορών, χαρακτηρίζοντας το φάρμακο ως δηλητήριο – ηχητικό   

Το ΔΝΤ αποτελούσε ανέκαθεν ένα σύμβολο φανατικού μίσους, για όλους τους επικριτές της παγκοσμιοποίησης –κυρίως επειδή θεωρείται ως ο βασικότερος οργανισμός προώθησης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού.Εύλογα λοιπόν έχει εκπλήξει ένα πρόσφατο άρθρο του τμήματος έρευνας του Ταμείου, το οποίο καταδικάζει αυστηρά πολλές παραδοσιακές συνταγές της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας (πηγή).

Ειδικότερα, όταν κάποιες χώρες αντιμετωπίζουν προβλήματα στη χρηματοδότηση τους, κυρίως όσον αφορά το εξωτερικό τους χρέος, τότε είναι υποχρεωμένες να απευθυνθούν στο ΔΝΤ – το οποίο λειτουργεί ως ο δανειστής ύστατης ανάγκης, παρέχοντας τους τα απαιτούμενα χρήματα, έναντι «ανταλλαγμάτων». Πρόκειται για τις διαρθρωτικές αλλαγές, όπως αποκαλούνται – κατ’ ευφημισμό βέβαια, αφού στην ουσία επιβάλλονται ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις των δαπανών, κυρίως των μισθών και των συντάξεων, καθώς επίσης ο περιορισμός του κοινωνικού κράτους.

Οι ελίτ και ο πόλεμος

analyst

Επειδή ο παγκόσμιος πλούτος έχει σταματήσει να αυξάνεται, ενώ τελειώνει παράλληλα η αναδιανομή των εισοδημάτων από τα κάτω προς τα επάνω που εντάθηκε μετά το 2008, είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθούν οι πολλαπλές συγκρούσεις

Με τη λέξη «ελίτ», με την οποία χαρακτηρίζονται επί μέρους άτομα, συχνά διεστραμμένα επειδή κυριαρχούνται από μία πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, περιγράφεται σε γενικές γραμμές μία κοινωνική ομάδα, η οποία λαμβάνει τις σημαντικότερες αποφάσεις που καθορίζουν τη μοίρα των ανθρώπων σε κάθε εποχή. Πρόκειται κυρίως για μέλη της πολιτικής και της οικονομικής εξουσίας ενώ, όπως πολύ σωστά λέγεται, η ιστορία γράφεται από τις ελίτ.

Τα βασικά στοιχεία τώρα, όπως είναι η ιδιοκτησία, η περιουσία, η πρόσβαση σε διοικητική και στρατιωτική δύναμη κοκ., τα οποία τοποθετούν την ελίτ σε αυτή τη θέση, μπορεί στην αρχή να είναι διαφορετικά μεταξύ των μελών της. Ενώνονται όμως («διαπλέκονται» κατά την κοινώς χρησιμοποιούμενη λέξη) και αναμιγνύονται με την πάροδο του χρόνου  – όπου το βασικότερο κριτήριο παραμένει η εξουσία να λαμβάνουν αποφάσεις, άμεσα ή έμμεσα δεσμευτικές για τα κράτη και τις κοινωνίες.

Στα πλαίσια αυτά, το μέλλον μίας κοινωνίας μπορεί να γίνει δυσάρεστο, φτάνοντας ακόμη και στο ξέσπασμα εμφυλίων πολέμων, όταν οι ελίτ δεν συμφωνούν – όσον αφορά βέβαια τις στρατηγικά σημαντικότερες αποφάσεις. Υπάρχουν πολλά ιστορικά παραδείγματα τέτοιων σκοτεινών εποχών, όπως οι επαναστάσεις των αστικών τάξεων από το 17ο έως το 19ο αιώνα – ενώ ενδεχομένως να βιώνουμε κάτι αντίστοιχο σήμερα στην Ελλάδα, σε πολλούς διαφορετικούς τομείς (συγκρούσεις της εγχώριας ελίτ με στόχο την ανακατανομή της εξουσίας, αντιπαράθεση του ΔΝΤ και της γερμανικής κυβέρνησης με αφορμή, αλλά όχι με αιτία, το ελληνικό χρέος κοκ.).

Βαδίζοντας προς το κραχ

analyst

Εάν δεν αποδώσει η οικονομική πολιτική, ούτε η φορολόγηση όλων των καταθέσεων με 25% για να διασωθεί το σύστημα, το τελευταίο χαρτί της ελίτ θα είναι ο πόλεμος – εκτός ίσως εάν καταργηθεί η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών

του Βασίλη Βιλιάρδου

Έχουν περάσει σχεδόν οκτώ χρόνια από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όπου το παγκόσμιο σύστημα κινδύνευσε να καταρρεύσει – με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η διάσωση των τραπεζών από τα κράτη, άρα από τους φορολογουμένους Πολίτες τους, επειδή θεωρήθηκαν πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν (too big to fail), χωρίς καν να τιμωρηθούν οι ένοχοι.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν τεράστια ελλείμματα στους προϋπολογισμούς των κρατών, αυξήθηκαν κατακόρυφα τα δημόσια χρέη, επίσης τα επιτόκια δανεισμού, ενώ ορισμένα χρεοκόπησαν, αδυνατώντας να χρηματοδοτηθούν από τις αγορές με βιώσιμα επιτόκια – όπως η Ελλάδα, καθώς επίσης οι υπόλοιπες χώρες του Νότου.

Για να ισοσκελιστούν τώρα τα ελλείμματα στους προϋπολογισμούς, αποφασίσθηκε η υιοθέτηση της πολιτικής λιτότητας – η οποία επιβάρυνε επίσης τους Πολίτες, αφού μειώθηκε ραγδαία το βιοτικό τους επίπεδο, ενώ υποχρεώθηκαν να υποστούν πολλές άλλες οδύνες, ειδικά οι Έλληνες. Οι ένοχοι της κρίσης όμως όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν και δεν πλήρωσαν απολύτως τίποτα για την καταστροφή που προκάλεσαν αλλά, αντίθετα, αμείφθηκαν για τη συμπεριφορά τους – αφού τέθηκαν στη διάθεση τους οι τεράστιες ποσότητες χρημάτων που δημιουργήθηκαν από τις κεντρικές τράπεζες, με μηδενικά επιτόκια.

CETA, η κρυφή παγίδα

analyst

Θεωρείται πως η ΤΤΙΡ είναι ο Δούρειος Ίππος των Η.Π.Α., με στόχο να επικεντρώσει τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων Πολιτών και να μην ψηφιστεί – ενώ οι Γερμανοί ανησυχούν πολύ για τη σύσκεψη της Λέσχης του Διαβόλου στη Δρέσδη

του Άρη Οικονόμου

Οι αναφορές στη ανίερη, μυστική συμφωνία ΤΤΙΡ που προωθούν οι Η.Π.Α., με στόχο την ενδυνάμωση της θέσης των επιχειρηματικών ομίλων τους απέναντι στα ευρωπαϊκά κράτη, είναι πάρα πολλές – ειδικά λόγω των μεγάλων διαδηλώσεων που έλαβαν χώρα εναντίον της στη Γερμανία. Αυτό που προκάλεσε πάντως τις περισσότερες αντιδράσεις ήταν η μυστικότητα των διαπραγματεύσεων – οι οποίες διενεργούνται πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ απαγορεύεται να δοθούν στοιχεία στη δημοσιότητα.

Εν τούτοις, οι Η.Π.Α. δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ΤΤΙΡ (πηγή) αλλά, αντίθετα, για την πολύ λιγότερο γνωστή ομοειδή της, για την CETA – η οποία αποτελεί επίσης έναν τρόπο υιοθέτησης μίας παράλληλης δικαστικής οδού, η οποία θα δίνει πολύ μεγαλύτερα πλεονεκτήματα στις πολυεθνικές (πηγή).

Η συμφωνία CETA αφορά τον Καναδά και την ΕΕ, ενώ προωθήθηκε έξυπνα στον Καναδά, με την έννοια πως θα ωφελούταν σε πολύ μεγάλο βαθμό από την αύξηση των εξαγωγών του στην Ευρώπη (γράφημα) – μία τεχνική που χρησιμοποιούν οι Η.Π.Α. επίσης στην ΕΕ για την ΤΤΙΡ, για να πείσουν για τα πλεονεκτήματα της.

Η ψευδαίσθηση της εθνικής κυριαρχίας

analyst

Έχει αποδειχθεί πως η ΕΕ είναι δημιούργημα των μυστικών υπηρεσιών των Η.Π.Α. – με έγγραφα, τα οποία επιβεβαιώνουν τις υποψίες που έχουν εκφρασθεί κατά καιρούς, έχοντας ανέκαθεν θεωρηθεί ως θεωρίες συνομωσίας.

του Αλέξη Ζακυνθινού

Όταν το ΚΚΕ έλεγε πως η Ελλάδα δεν έπρεπε να εισέλθει στην ΕΕ, καθώς επίσης πως θα ήταν καλύτερα να φύγει από το ΝΑΤΟ, η μεσαία τάξη το λοιδορούσε – ισχυριζόμενη πως η θέση της Ελλάδας ήταν στη Δύση, ενώ η ΕΕ θα προστάτευσε τόσο την οικονομία της, όσο και τα σύνορα της. Όταν αργότερα το ΚΚΕ τοποθετούταν εναντίον της εισόδου στην Ευρωζώνη, η μεσαία τάξη χαμογελούσε υποτιμητικά – έχοντας την άποψη πως η συμμετοχή της χώρας το κλαμπ των ισχυρών, ήταν θείο δώρο.

Όταν μερικά χρόνια μετά το ΚΚΕ σύστηνε τη μη ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων, η μεσαία τάξη το κατηγορούσε – θεωρώντας πως ήταν μεγάλη τιμή για την Ελλάδα, ενώ θα ωφελούταν σημαντικά η οικονομία της, ειδικά ο τουρισμός. Είχε άραγε δίκιο το ΚΚΕ, κρίνοντας από τα σημερινά καταστροφικά αδιέξοδα, στα οποία έχει οδηγηθεί η πατρίδα μας, με μηδενικές σχεδόν πιθανότητες να καταφέρει να ξεφύγει;

Όχι, δεν είχε δίκιο – αφού οι τοποθετήσεις του στηρίζονται στην ψευδαίσθηση της εθνικής μας κυριαρχίας, η οποία ουσιαστικά είναι ανύπαρκτη. Αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη – οι οποίες άγονται και φέρονται από τις διαθέσεις της υπερδύναμης.

Η αλήθεια για τη Βραζιλία

analyst

Η τοπική Ολιγαρχία σχεδιάζει να ανατρέψει την πρόεδρο της χώρας – για να παραδώσει τον έλεγχο της 7ης μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη και μέλους των BRICS στην Goldman Sachs και στις υπόλοιπες τοκογλυφικές συμμορίες

του Ιάκωβου Ιωάννου

Η Βραζιλία είναι μία χώρα που επέλεξε τη «βοήθεια» του ΔΝΤ αντί τη χρεοκοπία της, εκλέγοντας μία αριστερή κυβέρνηση (ανάλυση) – οπότε όλα όσα συμβαίνουν εκεί οφείλουν να μας ενδιαφέρουν, αφού κάτι ανάλογο χαρακτηρίζει μέχρι στιγμής και την Ελλάδα.

Φυσικά δεν υπάρχει καμία οικονομική σύγκριση με τη χώρα μας, αφού η Βραζιλία είναι η 7η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, προικισμένη με εξαιρετικά πολύτιμους φυσικούς πόρους – ενώ τόσο σε έκταση, όσο και σε πληθυσμό δεν έχει καμία απολύτως σχέση μαζί μας. Βρίσκεται επί πλέον σε μία περιοχή του πλανήτη που έχει βυθιστεί σε επανειλημμένες κρίσεις μετά το 1980 – οι οποίες έκτοτε επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Περαιτέρω, η Βραζιλία βιώνει το τελευταίο χρονικό διάστημα εκτός από την οικονομική, μία μεγάλη πολιτική κρίση, με την πρόεδρο της (Rousseff) να κατηγορείται για διαφθορά – με αποτέλεσμα να επιδιώκεται η ανατροπή της, μόλις 18 μήνες μετά την επανεκλογή της με 54.000.000 ψήφους. Για να μπορέσει όμως να διαπιστώσει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει, οφείλει να ερευνήσει αυτόν που προτείνεται για διάδοχος της – τον αντιπρόεδρο (Temer), τον οποίο φαίνεται πως θέλει να εγκαταστήσει η βραζιλιάνικη Ολιγαρχία, σε συνεργασία με τα ΜΜΕ, στην προεδρία της χώρας.

Εν προκειμένω εντυπωσιάζεται κανείς αμέσως από το γεγονός ότι, αφενός μεν δεν είναι καθόλου δημοφιλής, αφετέρου κατηγορείται για εκτεταμένη διαφθορά. Ειδικότερα, σύμφωνα με μία πρόσφατη δημοσκόπηση, μόλις το 2% των Βραζιλιάνων θα τον επέλεγαν – ενώ έχει ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη, επειδή υπάρχουν μάρτυρες που τον συνδέουν με ένα τεράστιο σκάνδαλο χρηματισμού (πηγή).

Φοροδιαφυγή μέσω offshore

analyst

Η ίδρυση μίας τέτοιας εταιρίας σε οποιονδήποτε φορολογικό παράδεισο του πλανήτη είναι πια πανεύκολη, αφού γίνεται ηλεκτρονικά – ενώ υπάρχουν λεπτομερείς κατάλογοι των υπηρεσιών που προσφέρονται, αναρτημένοι στο διαδίκτυο

του Βασίλη Βιλιάρδου

Ο τρόπος, με τον οποίο κάποιος μπορεί να αποφύγει τη φορολόγηση των περιουσιακών του στοιχείων μέσω μίας παράκτιας εταιρείας (offshore), δεν είναι τόσο δύσκολος όσο ακούγεται. Ειδικότερα, όποιος έχει αγοράσει προϊόντα από ένα διαδικτυακό κατάστημα, έχει τη δυνατότητα να ιδρύσει μέσα σε λίγα μόλις λεπτά μία εταιρεία, σε έναν φορολογικό παράδεισο – η οποία προσφέρεται ακόμη και σε ιστοσελίδες τύπου «Web Shops». Ακριβώς όπως ένα προϊόν (παράδειγμα) που αγοράζει κανείς ορισμένες φορές τοποθετώντας το απλά στο καλάθι εμπορευμάτων – μαζί με τους διευθυντές, τους μετόχους και τον ανώνυμο τραπεζικό λογαριασμό!

Το κόστος ίδρυσης, συμπεριλαμβανομένων των επιβαρύνσεων (τελών) για το πρώτο έτος, υπολογίζεται στα 790 € στις Σεϋχέλλες και στη Μπελίζε, στα 990 € στον Παναμά (πηγή), από 1.090 έως 1.199 € στις βρετανικές Παρθένες Νήσους (παράδειγμα) και στην Ανγκουίλα, καθώς επίσης 4.200 € στη Σιγκαπούρη. Ο τραπεζικός λογαριασμός, ανώνυμος φυσικά, κοστίζει από 320 € στη Λετονία και 750 € στο Γιβραλτάρ, έως 1.700 € στη Σιγκαπούρη – ενώ ένας διευθυντής (Director) ή ένα μέτοχος, πίσω από τους οποίους κρύβεται ο πραγματικός ιδιοκτήτης που δεν φαίνεται πουθενά, περί τα 350 € έκαστος.

Μεταξύ του ιδιοκτήτη και του διευθυντή υπογράφεται φυσικά μία σύμβαση, η οποία εγγυάται πως ο διευθυντής θα ενεργεί μόνο μετά από συμφωνία με τον ιδιοκτήτη – ενώ πρέπει κανείς να αποφασίσει τον τύπο του γραφείου, τον οποίο προτιμάει. Οι τιμές εδώ κυμαίνονται μεταξύ 400 € και 1.800  € – όπου η απλούστερη μορφή περιορίζεται σε μία ταχυδρομική διεύθυνση, ενώ η ακριβότερη συμπεριλαμβάνει μία εταιρική πινακίδα, έναν αυτόματο τηλεφωνητή με εκτροπή σε κάποιο κινητό ή μία γραμματέα/τηλεφωνήτρια για πολλές εταιρείες μαζί (τιμοκατάλογος υπηρεσιών).

Ο μονεταρισμός του χρέους

analyst

Φαίνεται καθαρά πως η Ευρωζώνη είναι ένα οικοδόμημα, κατασκευασμένο από τους τοκογλύφους – αφού η ανεξαρτησία της ΕΚΤ απαγορεύεται να απειληθεί με βάση τη συμφωνία του Μάαστριχτ, την οποία περιφρουρεί η Bundesbank

«Μία ανεξάρτητη νομισματική πολιτική από τη δημοσιονομική είναι μεν εφικτή, αλλά για εκείνο το χρονικό διάστημα που οι κρατικές δαπάνες συνιστούν μόνο ένα μικρό μέρος των συνολικών δαπανών – καθώς επίσης όταν τα δημόσια χρέη, ειδικά τα βραχυπρόθεσμα, συνιστούν μόνο ένα μικρό μέρος των συνολικών. Σήμερα δεν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις – οπότε μία αποτελεσματική νομισματική πολιτική είναι δυνατή μόνο σε συνδυασμό με τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης και το αντίθετο» (Hayek).

.

Άρθρο

Όλο και πιο συχνά ακούγεται τον τελευταίο καιρό ο όρος «χρήματα από το ελικόπτερο», ο οποίος σημαίνει το τύπωμα νέων χρημάτων και το μοίρασμα τους απ’ ευθείας στους καταναλωτές, με στόχο την άνοδο του ρυθμού ανάπτυξης – γνωρίζοντας πως το καπιταλιστικό σύστημα μοιάζει με ένα αεροπλάνο που είναι αδύνατον να πετάει οριζόντια χωρίς να γκρεμιστεί, αλλά μόνο προς τα πάνω.

Παραδόξως αναφέρθηκε πρόσφατα επίσης από το διοικητή της ΕΚΤ, ο οποίος δήλωσε πως πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα – επειδή προφανώς διαπιστώνει ότι, τα προγράμματα ποσοτικής διευκόλυνσης (QE) δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα. Πιθανότατα δεν θα αποδώσει ούτε το σχέδιο της Κομισιόν προς την ίδια κατεύθυνση – η χρηματοδότηση δηλαδή έργων υποδομής, με νέα χρήματα που θα δημιουργούσε η ίδια με τη μέθοδο της μόχλευσης (άρθρο).

Στο έλεος των ελίτ

analyst

Οι εικόνες των εξαθλιωμένων προσφύγων στις λάσπες της Ειδομένης προβάλλονται καθημερινά από όλα τα ΜΜΕ, τρομάζοντας όσους Ευρωπαίους σκέφτονται να αντιδράσουν απέναντι στα θανατηφόρα οικονομικά μέτρα που τους επιβάλλονται

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Ξεχάστε τους πολιτικούς, είναι άνευ σημασίας. Οι πολιτικοί έχουν τοποθετηθεί για να σας πείθουν πως έχετε ελεύθερη επιλογή. Δεν έχετε. Δεν έχετε καμία επιλογή, επειδή έχετε ιδιοκτήτες. Είσαστε ιδιοκτησία αυτών που κατέχουν και ελέγχουν τα πάντα στον πλανήτη.

Έχουν στην ιδιοκτησία τους όλα τα σημαντικά εδάφη – κατέχουν και ελέγχουν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Έχουν αγοράσει προ πολλού, πληρώνοντας αδρά, τη Γερουσία, το Κογκρέσο, τα Κοινοβούλια και τα δημαρχεία. Έχουν τους δικαστές στις τσέπες τους, ενώ τους ανήκουν όλα τα μεγάλα ΜΜΕ – οπότε χειραγωγούν όλες τις ειδήσεις και τις πληροφορίες που λαμβάνετε. Σας κρατούν φυλακισμένους σε κλουβιά που δεν μπορείτε να δείτε.   

Κάθε χρόνο δαπανούν δισεκατομμύρια για τη χρηματοδότηση των λόμπι που τους υπηρετούν. Για να αγοράζουν εκείνους, μέσω των οποίων μπορούν να έχουν ότι θέλουν. Γνωρίζετε φυσικά τι θέλουν. Ασφαλώς περισσότερα για τους ίδιους και λιγότερα για όλους τους άλλους.

Θα σας πω όμως επίσης τι δεν θέλουν. Δεν θέλουν ανθρώπους και λαούς που είναι ικανοί να σκέφτονται κριτικά.Δεν θέλουν σωστά πληροφορημένους και επαρκώς μορφωμένους ανθρώπους, οι οποίοι να γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα τους, καθώς επίσης στον υπόλοιπο πλανήτη. Δεν ενδιαφέρονται καθόλου για κάτι τέτοιο, δεν τους εξυπηρετεί καθόλου. Είναι εναντίον των δικών τους συμφερόντων.

Δεν θέλουν ανθρώπους που να είναι αρκετά έξυπνοι, ώστε να συνειδητοποιούν πως υποδουλώθηκαν και ληστεύθηκαν από ένα σύστημα, το οποίο οι ίδιοι επικρότησαν και υιοθέτησαν τη δεκαετία του 1980 – πρώτα από τους Reagan και Thatcher. Δεν το θέλουν. Ξέρετε τι θέλουν;

Θέλουν πιστούς εργάτες, υπάκουους, ανθρώπους που είναι τόσο μόνο έξυπνοι, ώστε να χειρίζονται τις μηχανές και να εκτελούν τις καθημερινές δουλειές στα γραφεία. Ανθρώπους που να είναι τόσο ανόητοι, ώστε να αποδέχονται όλες αυτές τις κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας – τις περισσότερες ώρες δουλειάς, τις χαμηλότερες κοινωνικές δαπάνες και γενικότερα τόσο λίγα χρήματα που να εξαφανίζονται μόλις τα εισπράξουν.

Σήμερα έχουν αποφασίσει να πάρουν επί πλέον τις συντάξεις και τα χρήματα της ιδιωτικής σας ασφάλισης.Επίσης τα σπίτια σας, τις καταθέσεις σας και ότι άλλο σας περισσεύει, διαπιστώνοντας πως αφενός μεν φοβάστε, αφετέρου πως κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου – αδιαφορώντας για όσα καταφέρατε να αποταμιεύσετε και να φτιάξετε, μετά από πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς.

Θέλουν να σας τα πάρουν για να τα δώσουν στους εγκληματίες φίλους τους της Wall Street, για να μπορέσουν να τα αυξήσουν ακόμη περισσότερο. Και ξέρετε κάτι; Θα σας τα πάρουν. Αργά ή γρήγορα θα σας πάρουν ότι έχετε και δεν έχετε, επειδή τους ανήκει η χώρα που ζείτε – η περιοχή, η πόλη ή το χωριό. Είναι μέλη ενός κλαμπ που εσείς δεν είσαστε. Εγώ και εσείς δεν είμαστε μέλη του κλαμπ των ελίτ.

Πρόκειται για το ίδιο κλαμπ που σας υποχρεώνει σε μία καθημερινή πλύση εγκεφάλου μέσω των ΜΜΕ, εξηγώντας σας τι πρέπει να πιστεύετε – πώς να συμπεριφέρεστε, ποιά πράγματα να αγοράζετε, τι να σκέφτεστε, ποιά κόμματα να εκλέγετε και ποιούς πολιτικούς να εμπιστεύεστε. Το παιχνίδι είναι στημένο και κανένας δεν φαίνεται να το βλέπει. Δεν ενδιαφέρει κανέναν.

Γιατί; Σκεφτείτε απλά πόσο ανόητος είναι ο μέσος «πολιτισμένος» άνθρωπος και συνειδητοποιείστε αμέσως μετά πως το 50% των ανθρώπων είναι ακόμη πιο ανόητοι. Πιστεύετε πως δεν ανήκετε σε αυτό το τρομακτικό νούμερο; Ίσως. Μπορείτε βέβαια να το διαπιστώσετε από αυτά που πραγματικά σας ανήκουν – από την ελευθερία που πράγματι απολαμβάνετε. Αρκεί να είσαστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας » (G. Carlin).

.

Η πέμπτη εξουσία - Analyst.gr

Νέα Κρήτη

Από τη στιγμή που ο πλανήτης υπερχρεώθηκε, το χρηματοπιστωτικό τέρας, η παγκόσμια ελίτ όπως συχνά χαρακτηρίζεται, κυβερνάει απολυταρχικά – ανεβάζοντας ή κατεβάζοντας κυβερνήσεις και οδηγώντας τις εξελίξεις, χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν

του Βασίλη Βιλιάρδου 

Η κλασσική ερώτηση πολλών ανθρώπων είναι η εξής: «Ποιές είναι αυτές οι αγορές, από τις οποίες εξαρτώνται όλες οι χώρες;» Προφανώς οι περισσότεροι δεν συνειδητοποιούν πως είναι κυρίως τα δικά τους χρήματα, οι αποταμιεύσεις τους δηλαδή - με τη μορφή των καταθέσεων, των συντάξεων ή των ασφαλειών ζωής.

Τα χρήματα αυτά, μαζί με τα χρήματα όλων των άλλων, έχουν «γεννήσει και εκθρέψει» ουσιαστικά το τέρας των χρηματοπιστωτικών αγορών - τις παγκόσμιες τραπεζικές καταθέσεις, τα συνταξιοδοτικά ταμεία (20 τρις $ διαθέτει ένα αμερικανικό), τα επενδυτικά κεφάλαια κοκ.

Το χρηματοπιστωτικό τέρας είναι πλέον εκείνο που χρηματοδοτεί το συσσωρευμένο, τεράστιο παγκόσμιο χρέος (πάνω από 100 τρις $), το οποίο διογκώνεται είτε «φυσικά», με τις νέες «αποταμιεύσεις», είτε τεχνητά - μέσω των παραγώγων προϊόντων (μόχλευση) ή της παροχής ρευστότητας, εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών.

Υπολογίζεται δε πως η διατήρηση της σημερινής «ισορροπίας του τρόμου», η αποφυγή δηλαδή ενός καταστροφικού κραχ, κοστίζει στις κεντρικές τράπεζες του πλανήτη, οι οποίες αυξάνουν εναλλασσόμενες την ποσότητα χρήματος (γράφημα), περί τα 200 δις $ ανά τρίμηνο.

.

Η παντοδυναμία των θεσμικών τοκογλύφων

analyst

Οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες της Δύσης λειτουργούν ως ο θεματοφύλακας των συμφερόντων του χρηματοπιστωτικού κτήνους – επίσης ως ο μη εκλεγμένος δεσμοφύλακας των Πολιτών, στην υπηρεσία της διεθνούς ελίτ

του Άρη Οικονόμου

«Το πρώτο στάδιο του καπιταλισμού ήταν η αποικιοκρατία, το δεύτερο η βιομηχανική επανάσταση, το τρίτο η ληστεία των φυσικών πόρων του πλανήτη, το τέταρτο η εμπορευματοποίηση, το πέμπτο οι αποκρατικοποιήσεις των πάντων και το έκτο η εγκατάσταση μίας κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας των ελίτ – με την πλήρη κατάργηση των ιδιωτικοποιημένων πλέον κρατών» (Α.Ο.).

.

Άποψη

Τυπικά, οι κεντρικές τράπεζες αποτελούν ένα μέρος του κράτους – μία τέταρτη, ανεξάρτητη εξουσία, με βασικό αντικείμενο τη νομισματική πολιτική, παράλληλη στις υπόλοιπες τρεις (εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική). Ιστορικά και πρακτικά όμως, χαρακτηρίζονται ως εκπρόσωποι των ενδιαφερόντων των ελίτ, καθώς επίσης ως οργανώσεις που υπηρετούν τις μεγάλες εμπορικές τράπεζες – προωθώντας τα συμφέροντα τους.

Για να μπορούν να το κάνουν, είναι πολιτικά ανεξάρτητες – γεγονός που σημαίνει ότι, δεν είναι υποχρεωμένες να λογοδοτούν, καθώς επίσης να ελέγχονται από καμία κυβέρνηση και από κανένα κοινοβούλιο. Στα πλαίσια αυτά η ΕΚΤ, για να διατηρεί την ανεξαρτησία της, απαγορεύεται από το καταστατικό της η χρηματοδότηση των κρατών – μία πρωτοβουλία που επαφίεται στις εμπορικές τράπεζες οι οποίες, δανειζόμενες από την ΕΚΤ δανείζουν τα κράτη, με υψηλότερα επιτόκια φυσικά.

Το άβατο της κερδοσκοπίας

analyst

Η ουσία της συμφωνίας που αποτελεί και μεγάλη νίκη της κυβέρνησης Κάμερον, εντοπίζεται στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας του Σίτι του Λονδίνου. Όσο οι πολιτικές ηγεσίες λειτουργούν ως υπηρετικό προσωπικό της διεθνούς κερδοσκοπίας, ελπίδα δεν πρόκειται να υπάρξει.

του Σαράντου Λέκκα

Εάν αληθεύει ότι λίγο πριν την ανάληψη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από κάποια χώρα, επισκέπτονται την πρωτεύουσα της εκπρόσωποι του Σίτι του Λονδίνου επιδιώκοντας την δημιουργία συμμαχιών προκειμένου να αποφευχθούν καταστάσεις που θα έχουν αντίκτυπο στο Σίτι, τότε η συμφωνία με στόχο την παραμονή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που επετεύχθη στις 19 Φεβρουαρίου 2016 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δεν πρέπει να ξενίζει κανένα. Απλά οι άτυπες παρεμβάσεις πήραν την μορφή επίσημης πολιτικής δράσης.

Στην ουσία, η Βρετανία εξασφάλισε ειδικό καθεστώς εξαιρούμενη από περαιτέρω ενσωμάτωση,  αποκτώντας παράλληλα το δικαίωμα να περιορίσει τις κοινωνικές παροχές σε Ευρωπαίους μετανάστες.

Η ουσία της συμφωνίας που αποτελεί και μεγάλη νίκη της κυβέρνησης Κάμερον, εντοπίζεται στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας του Σίτι του Λονδίνου.

Παραδοσιακά οι μεγάλες αποφάσεις που διαμορφώνουν ανέγκλητα την χρηματοπιστωτική πραγματικότητα γίνονται είτε σε νεκρές περιόδους  (πχ. εορτές, συνέβη στις ΗΠΑ με την  παραχώρηση του εκδοτικού προνομίου σε ιδιώτες), είτε σε περιόδους απόλυτου αποπροσανατολισμού και φόβου (πχ. μεταναστευτικό).

Η μεσαία τάξη σε απόγνωση

analyst

Τα κινήματα που θα δημιουργηθούν θα έχουν ως θεμέλιο αυτούς που θα προσπαθήσουν να προστατεύσουν ότι τους έχει απομείνει – οπότε δεν αποκλείονται εμφύλιοι πόλεμοι, συνθήκες γαλλικής επανάστασης και γενικευμένη αναρχία

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Η ένδοξη επανάσταση του 1688 στην Αγγλία εξελίχθηκε ειρηνικά, οδηγώντας τη χώρα σε ένα διαρκώς αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο – επάνω στο οποίο στηρίχθηκε η μετέπειτα βρετανική αυτοκρατορία

Αντίθετα, η γαλλική επανάσταση του 1789 ήταν βίαιη και καταστροφική – με αποτέλεσμα, το βιοτικό επίπεδο των Γάλλων να ευρίσκεται για έναν ολόκληρο αιώνα πίσω από το αντίστοιχο των Βρετανών. Η διαφορά μεταξύ των δύο επαναστάσεων εναντίον των τότε απολυταρχικών καθεστώτων, της αυταρχικής ηγεμονίας καλύτερα, ήταν ο τρόπος διαχείρισης των δημοσίων χρεών» (H. James).

.

Άποψη

Το 58% των Ελλήνων επιθυμεί την αλλαγή της σύνθεσης της κυβέρνησης, το 78% τάσσεται εναντίον των εκλογών, το 64% πιστεύει πως ο πρωθυπουργός δεν εφαρμόζει αποτελεσματικά τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, ενώ το 58% θεωρεί πως η κυβέρνηση δεν είναι αριστερή, αποτελεί μέρος του συστήματος όπως όλες οι προηγούμενες και δεν αντιστέκεται στις απαιτήσεις των Ευρωπαίων – σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσκόπηση εφημερίδας φιλικά προσκείμενης στην Εξουσία (πηγή).

Εάν προσπαθήσει κανείς τώρα να μαντέψει τις επιθυμίες της κοινής γνώμης, με βάση τα παραπάνω ευρήματα, δεν πρόκειται να τα καταφέρει. Το μόνο που θα συμπεράνει είναι πως οι Έλληνες βρίσκονται σε μία κατάσταση απόλυτης συσκότισης, αφού έχουν κατά σειρά προτεραιότητας ή από κοινού εκλέξει όλες τις πολιτικές τάσεις, χωρίς να αποφύγει η χώρα τους την πορεία προς το γκρεμό και το χάος.

Η δικτατορία των αγορών

analyst

Η πέμπτη εξουσία είναι αυτή που βασιλεύει σήμερα στη Δύση, διοικώντας την απολυταρχικά – ενώ ο σκοπός της είναι η καταστροφή της μεσαίας τάξης, για να μην ηττηθεί από τη Δημοκρατία, με στόχο την κυριαρχία του πλανήτη από την ελίτ  

του Άρη Οικονόμου

«Από τη στιγμή που ο πλανήτης υπερχρεώθηκε, το χρηματοπιστωτικό τέρας, η παγκόσμια ελίτ όπως συχνά χαρακτηρίζεται, κυβερνάει απολυταρχικά – ανεβάζοντας ή κατεβάζοντας κυβερνήσεις και οδηγώντας τις εξελίξεις, χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν» (πηγή).

.

Ανάλυση

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές κατά το παρελθόν στην πέμπτη εξουσία, στις αγορές δηλαδή, οι οποίες κυβερνούν σήμερα απολυταρχικά τον πλανήτη – απαντώντας στην εξής κλασσική ερώτηση πολλών ανθρώπων: «Ποιές είναι αυτές οι αγορές, από τις οποίες εξαρτώνται όλες οι χώρες;»

Προφανώς οι περισσότεροι δεν συνειδητοποιούν πως είναι κυρίως τα δικά τους χρήματα, οι αποταμιεύσεις τους δηλαδή – με τη μορφή των καταθέσεων, των συντάξεων ή των ασφαλειών ζωής. Τα χρήματα αυτά, μαζί με τα χρήματα της ελίτ των ελίτ και όλα τα υπόλοιπα, έχουν γεννήσει και εκθρέψει ουσιαστικά το αχόρταγο τέρας των χρηματοπιστωτικών αγορών – τις παγκόσμιες τραπεζικές καταθέσεις, τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα επενδυτικά κεφάλαια, τα κερδοσκοπικά (Hedge funds) κοκ.

Το χρηματοπιστωτικό τέρας είναι λοιπόν εκείνο που χρηματοδοτεί το συσσωρευμένο, τεράστιο παγκόσμιο χρέος (πάνω από 200 τρις $), το οποίο διογκώνεται είτε φυσικά με τις νέες «αποταμιεύσεις», είτε τεχνητά – μέσω των παραγώγων προϊόντων (μόχλευση) ή της παροχής ρευστότητας εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών. Στόχος του είναι μεταξύ άλλων η καταστροφή της μεσαίας τάξης, η οποία στήριζε ανέκαθεν το μεγαλύτερο του εχθρό και ανταγωνιστή στην κατάκτηση της εξουσίας: τη Δημοκρατία.

Η συνομωσία των τοκογλύφων

analyst

Η παγκόσμια ελίτ έχει τοποθετήσει στο στόχαστρο της τις καταθέσεις της μεσαίας τάξης – μέσω της διαρκούς συρρίκνωσης των μετρητών, αφού προηγηθεί η κατάργηση του χαρτονομίσματος των 500 € (Bin Laden) και του 100δόλαρου 

«Ως συνομωσία θεωρείται μία μυστική συμμαχία πολλών ατόμων, με στόχο την εφαρμογή ενός υποχθόνιου σχεδίου – το οποίο μπορεί να έχει έναν εξτρεμιστικά εγωιστικό, επιλήψιμο, καταδικαστέο και κατακριτέο σκοπό, συμπεριλαμβάνοντας την πρόκληση ζημιών σε άλλους. Είναι όμως επίσης δυνατόν να εμπεριέχει την εξάλειψη πραγματικών ή υποτιθέμενων σφαλμάτων κακής διαχείρισης και διοίκησης – οπότε η συνομωσία δεν στηρίζεται απαραίτητα σε ηθικά κατώτερα, κακόβουλα κίνητρα».

.

Ανάλυση

Ο πρώτος που τοποθετήθηκε εναντίον της χρήσης των μετρητών χρημάτων ήταν ο διευθυντής της Deutsche Bank (πηγή) – της περισσότερο μοχλευμένης τράπεζας του πλανήτη, η οποία αποτελεί μία ωρολογιακή βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια της Γερμανίας, της Ευρώπης και ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος (ανάλυση). Εύλογα λοιπόν υποψιάζεται κανείς πως ο σκοπός του δεν ήταν ηθικός – όπως, για παράδειγμα, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ή του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος.

Αμέσως μετά ακολούθησε η κυβέρνηση της Γερμανίας, ενώ λίγο αργότερα ο διοικητής της ΕΚΤ αναφέρθηκε στην κατάργηση του χαρτονομίσματος των 500 € (πηγή) – ένας άνθρωπος που υπηρετεί πιστά την καγκελάριο στα σχέδια της, όσον αφορά την απομύζηση, καθώς επίσης την κατάληψη και κατοχή της Ευρώπης, με οικονομικά όπλα.