Αποκάλυψη: Πως ελληνικός νόμος σαμποτάρει την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων!

του Ηλία Κονοφάγου

Υποτίθεται πως το 2011, η κυβέρνηση Παπανδρέου θα άλλαζε τα δεδομένα στην αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου. Αυτό θα το κατάφερνε με την σημαντική αναθεώρηση του παρωχημένου νόμου 2289/1995 για την Έρευνα & την Εκμετάλλευση Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων στην Ελλάδα. Μετά από σχετική εισήγηση στη Βουλή του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής υπό τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου το έως τότε νομοθετικό πλαίσιο «τροποποιήθηκε κατάλληλα» με σκοπό -υποτίθεται- να διευκολύνει τις επερχόμενες επενδύσεις εντοπισμού και ανάδειξης του υποθαλάσσιου ορυκτού μας πλούτου. Πόσο μάλλον των υδρογονανθράκων που ως γνωστόν βρίσκονται σε τεράστια θαλάσσια βάθη. Στην πραγματικότητα όμως ο περίφημος νέος νόμος 4001/2011 αποτέλεσε-ει μια παγκόσμια πρωτοτυπία νομοθετικού σαμποτάζ στην αξιοποίηση εθνικών πόρων!

Ήδη, από το 2010 είχαν ανακαλυφθεί στην Ανατολική Μεσόγειο το γιγαντιαίο υποθαλάσσιο κοίτασμα «Λεβιάθαν» έκτασης 340 τετραγωνικών χιλιομέτρων (km2) καθώς και το κοίτασμα Ταμάρ έκτασης 250 τετραγωνικών χιλιομέτρων εντός της ΑΟΖ του Ισραήλ. Παρά την παραπάνω γνώση της εποχής εκείνης, η αναθεώρηση του νόμου 4001/2011 έγινε με τέτοια μεγάλη προχειρότητα που αγνόησε πλήρως την απαίτηση αναθεώρησης της ισχύουσας δυνατότητας παραχώρησης -σε ανάδοχες πετρελαϊκές εταιρείες- του δικαιώματος αυτοδίκαιης εκμετάλλευσης κοιτασμάτων μέγιστου μεγέθους 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ο Όργουελ ζει στις αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες της Ε.Ε.

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Σαρωτικοί νέοι νόμοι οδηγούν την Ευρώπη σε μια βαθιά επικίνδυνη κατάσταση μόνιμης εθνικής ασφάλειας, υποστηρίζει η Διεθνής Αμνηστία δημοσιεύοντας εκτενή Έκθεση που αφορά στη σχέση μεταξύ των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των αντιτρομοκρατικών μέτρων που έχουν ληφθεί από 14 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Έκθεση, με τίτλο «Επικίνδυνα δυσανάλογη: η διαρκώς διευρυνόμενη “εθνική ασφάλεια” στην Ευρώπη» αποκαλύπτει πώς μία πληθώρα νόμων και τροπολογιών, που ψηφίστηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υπονομεύουν θεμελιώδεις ελευθερίες και αποδομούν τις εγγυήσεις για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που έχουν τόσο σκληρά κατακτηθεί.

«Στον απόηχο μιας σειράς φρικτών επιθέσεων, από το Παρίσι μέχρι το Βερολίνο, οι κυβερνήσεις βιάστηκαν να “περάσουν” ένα κύμα δυσανάλογων μέτρων», δήλωσε ο John Dalhuisen, Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη.

«Από μόνα τους αυτά τα μεμονωμένα αντιτρομοκρατικά μέτρα είναι αρκετά ανησυχητικά, αλλά στο σύνολό τους, διαμορφώνουν μία κατάσταση στην οποία ανέλεγκτες εξουσίες καταπατούν ελευθερίες που για καιρό θεωρούσαμε δεδομένες».

Η Έκθεση, η οποία βασίζεται σε διετή έρευνα που διενεργήθηκε σε 14 κράτη-μέλη της Ε.Ε. καθώς και σε αναλύσεις μέτρων που λήφθηκαν σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο, αποκαλύπτει το βαθμό στον οποίο οι νέες νομοθεσίες και πολιτικές που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της απειλής της τρομοκρατίας, έχουν συνθλίψει εγγυήσεις για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Παράνομο μέχρι και το μαρούλι που θα φυτέψεις σε γλάστρα!

Φωνές από Βορρά και Νότο προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν συναδέλφους τους στην Ευρωβουλή να καταψηφιστεί διακομματικά η νομοθετική πρόταση που....
υποχρεώνει τους αγρότες της Ε.Ε. να μην αναπαράγουν τους σπόρους αλλά να τους αγοράζουν μόνο από πολυεθνικές. Η εμπορική αξία της παγκόσμιας αγοράς σπόρων εκτιμάται σε περίπου 45 δισ. δολ.... 
Φραγμό στη μονοπώληση του ελέγχου της παραγωγής και εμπορίας των τροφίμων προσπαθούν να βάλουν ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες συμπαρατασσόμενοι απέναντι στην πρόταση κανονισμού που έχει καταθέσει η επιτροπή Υγείας της Ε.Ε. Βάσει της πρότασης, επιβάλλονται γραφειοκρατικά εμπόδια στους γεωργο-κτηνοτρόφους, αν δεν προσφεύγουν στις βιομηχανίες σπόρων.

Η αιτιολογία που προβάλλει η επιτροπή μέσω της γενικής γραμματείας της που έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των φυτών είναι ότι ...
απλοποιεί τη νομοθεσία και τις 12 σχετικές οδηγίες που συμπεριλαμβάνει στον προταθέντα κανονισμό!
 
Πατέντα
 
Υπενθυμίζεται ότι η κανονική νομοθεσία που αφορά την εμπορία σπόρων ίσχυε από τη δεκαετία του 1960. Μέχρι σήμερα τα κράτη-μέλη στην Ε.Ε. των «27» είχαν (υποχρεωτικώς) ενσωματώσει το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. στην εθνική τους νομοθεσία.

Αξιολόγηση: Ο καθένας για τον εαυτό του και ο νομοθέτης εναντίον όλων!

Νέα Κρήτη

Νέο σύστημα αξιολόγησης δομών και προσώπων στο Δημόσιο μελετά η κυβέρνηση, όπως είπε ο αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμιση Χριστόφορος Βερναρδάκης στη Βουλή. Πρόσθεσε δε ότι το νέο σύστημα θα βασίζεται σε "διαφορετικές" παραμέτρους, και δε θα ταυτίζεται με μειώσεις μισθών και αυταρχική συμπεριφορά εκ μέρους των διοικήσεων. Μάλιστα. Διαφορετικές από τι; Μάλλον από αυτές του σχεδίου του Κυριάκου Μητσοτάκη, που παραλίγο να είχε γίνει νόμος του κράτους. Το σχέδιο Μητσοτάκη όμως ήταν συγκεκριμένο και το πρόβλημά του δεν ήταν ούτε οι μειώσεις ούτε ο "αυταρχισμός", ενώ το καινούργιο έχει μια στρατηγική θολούρα που τα αφήνει όλα ανοιχτά. Για αυτό, ας ξεκινήσουμε από το... συγκεκριμένο.

Του Άρη Βασιλά

Το πλάνο Μητσοτάκη για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων διαφημιζόταν ως το στάνταρ που χρησιμοποιούν οι πιο μεγάλες και σύγχρονες ιδιωτικές εταιρείες στον πλανήτη. Ναι μεν, αλλά: Θα ίσχυε, αν μιλάγαμε για προηγούμενες δεκαετίες και για την προ-ψηφιακή οικονομία. Τότε, ήταν όντως αυτό, το σκληρά ανταγωνιστικό σύστημα που εφάρμοζαν πάνω από τις μισές εταιρείες του Forbes 500. Τι προβλέπει; Ας το πούμε σύστημα 6 - 2 - 2. Σημαίνει ότι σε ένα τμήμα εταιρείας που απασχολεί π.χ. 10 άτομα, μετά την ετήσια αξιολόγηση οι 6 θα μείνουν στάσιμοι οι 2 θα πάρουν προαγωγή και οι 2 θα απολυθούν! Για να μη δημιουργήσει πανικό και ανεξέλεγκτες αντιδράσεις, ο Κυριάκος διαβεβαίωνε ότι στην περίπτωση του Ελληνικού δημοσίου, οι 2 αποτυχημένοι δε θα απολυθούν αλλά απλά θα εντοπιστούν και θα χαρακτηριστούν(!) - ώστε να τους γίνουν συστάσεις και να ενταχθούν σε ειδικό πρόγραμμα επανεκπαίδευσης και... ε, πώς να το πούμε κομψά, "σωφρονισμού". Κλειδί για την επιτυχία του σχεδίου, κατά τον κ. Μητσοτάκη ήταν εκείνη ακριβώς η επιβολή της νόρμας των 2 μαύρων προβάτων: Όσο καλό με άλλα λόγια και να είναι το τμήμα συνολικά, θα πρέπει να απομονωθούν οι 2 πλέον "κακοί" σε απόδοση - εξαιρέσεις απαγορεύονται. Έτσι, άφηνε να εννοηθεί ο τότε υπουργός, ξεφεύγουμε θέλοντας και μη από "φιλικά" προς τον υπάλληλο συστήματα αξιολόγησης, όπου παίρνουν όλοι άριστα και παραμένουν ως έχουν όλες οι ισορροπίες και εντάσεις, σε ένα δήθεν παραδεισένιο "live and let live" σκηνικό.

Έτσι θα γίνει το δημοψήφισμα

Τι προβλέπει η νομοθεσία για την διενέργεια δημοψηφισμάτων επί κρίσιμου εθνικού θέματος. Ποιο είναι το ερώτημα.Ποια είναι η διαδικασία. Τι προβλέπεται για τα Μέσα Ενημέρωσης. Τι ρόλο έχουν τα κόμματα.

Η διενέργεια δημοψηφίσματος την ερχόμενη Κυριακή θα πραγματοποιηθεί με βάση τα όσα ορίζονται στον νόμο 4320 που ψηφίστηκε το 2011 και είναι ερμηνευτικός του άρθρου 44 του Συντάγματος και συγκεκριμένα των παραγράφων 3 και 4. Οποιαδήποτε πτυχή της διαδικασίας δεν καλύπτεται από τον νόμο αυτό περί δημοψηφίσματος, τηρείται με βάση τα ισχύοντα στην εκλογική νομοθεσία.

Σήμερα στις 19.00 το απόγευμα στην Βουλή θα γίνει ονομαστική ψηφοφορία για  να εγκριθεί η διαδικασία που προτείνει η κυβέρνηση. Για την έγκριση αυτή απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία του σώματος δηλαδή 151 βουλευτές.
Στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης διατυπώνεται επακριβώς και το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται:

Γιατί δεν εφαρμόζονται οι νόμοι;

Νέα Πολιτική

του Νέστορα Κουράκη

Σε ένα πρόσφατο συνέδριο που αφορούσε θέματα φυλακών και σωφρονιστικής πολιτικής, διατύπωσα μια γνώμη που ίσως θα άξιζε να τύχει ευρύτερης δημοσιότητας, καθώς αφορά γενικότερες αδυναμίες λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης στη χώρα μας. Επεσήμανα δηλ. ότι από το 1989 και στη συνέχεια εκ νέου το 1999, με τον έκτοτε ισχύοντα Σωφρονιστικό Κώδικα, εισήχθησαν και στην Ελλάδα σημαντικοί θεσμοί που βοηθούν αποτελεσματικά στην κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων και άρα στη μείωση της υποτροπής τους.

Μεταξύ αυτών θα μπορούσε να αναφερθεί η δυνατότητα να τίθεται ο κρατούμενος (σε κάποιο στάδιο της κράτησής του) υπό καθεστώς ημιελευθερίας (ά. 59 επ. και 42 ΣωφρΚ). Δηλαδή να απασχολείται ο κρατούμενος π.χ. επαγγελματικά κάποιες ώρες της ημέρας έξω από τη φυλακή, ώστε να μη χάσει εντελώς την επαφή με τη δουλειά που είχε προηγουμένως ή, έστω, να αποκτήσει κάποια δουλειά που θα τον κρατήσει ενεργό στην κοινωνική ζωή και δεν θα τον «απανθρωπίσει» μέσα στον αποπνικτικό και μολυσματικό χώρο της φυλακής.

Η καταγγελία της Συμβάσεως Εργασίας Αορίστου Χρόνου

logistis 

του Μιλτιάδη Λεοντάρη
Οικονομολόγου - Εργασιολόγου,
Επιστημονικού Συνεργάτη του περιοδικού «ΛΟΓΙΣΤΗΣ»


- Πίνακες αποζημιώσεων
- Τμηματική καταβολή αυτών
- Τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων
- Περιορισμοί στο ύψος αυτών

H καταγγελία της συμβάσεως εργασίας (απόλυση) ιδιωτικών υπαλλήλων (1)
H καταγγελία της συμβάσεως εργασίας των ιδιωτικών υπαλλήλων, που είναι αορίστου χρόνου, γίνεται βάσει των συνδυασμένων διατάξεων του N. 3198/55, του N. 2112/20 και των διατάξεων του πρόσφατου νόμου 4093/2012 (άρθρο πρώτο υποπαράγραφος ΙΑ.12) και της ερμηνευτικής εγκυκλίου 26352/28.11.2012 Υπ. Εργασίας.

Έγκυρη είναι η καταγγελία της σχέσεως εργασίας, εφόσον γίνει εγγράφως και καταβληθεί η νόμιμη αποζημίωση (άρθρο 5 παρ. 3 N. 3198/ 55) (2). Tο έγγραφο της καταγγελίας κοινοποιείται στον απολυόμενο μισθωτό (μαζί με την καταβολή της αποζημιώσεως) και, επίσης, εντός 8 ημερών στον Oργανισμό Aπασχολήσεως Eργατικού Δυναμικού. Aν ο απολυόμενος αρνηθεί να υπογράψει για την παραλαβή του εγγράφου της καταγγελίας, τότε αυτή του κοινοποιείται με δικαστικό επιμελητή, η δε σχετική αποζημίωση κατατίθεται στο Tαμείο Παρακαταθηκών και Δανείων στο όνομα του δικαιούχου.

Καταγγελία συμβάσεως εργασίας κατόπιν προειδοποιήσεως. H απόλυση του υπαλλήλου μπορεί να γίνει είτε κατόπιν έγγραφης προειδοποιήσεως, πριν από ορισμένο χρόνο (ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας αυτού στον ίδιο εργοδότη) είτε αμέσως, χωρίς τήρηση προθεσμίας, αλλά και πάλι εγγράφως. Στην πρώτη περίπτωση, την κατόπιν προειδοποιήσεως (προμηνύσεως κατά την έκφραση του νόμου), καταβάλλεται στον απολυόμενο υπάλληλο αποζημίωση ίση προς το μισό του χρόνου της προμηνύσεως (3). Στη δεύτερη, την άνευ προειδοποιήσεως καταγγελία, καταβάλλεται σ' αυτόν αποζημίωση ίση προς ολόκληρο το χρόνο προμηνύσεως, αλλά με τις διακρίσεις που προβλέπει ο πρόσφατος Ν. 4093/2012 (άρθρο πρώτο, υποπαράγραφος ΙΑ.12), όπως φαίνεται στον πίνακα πιο κάτω.