«Διπλή αυτοκτονία» το hard Brexit, γι' αυτό και δεν θα συμβεί. Η Βρετανία θα «χάσει» κάποιες ποσοστιαίες μονάδες από το ΑΕΠ, αλλά η ΕΕ θα βρεθεί ξανά σε κρίση. Μια διμερής συμφωνία ελεύθερου εμπορίου θα ήταν η καλύτερη έκβαση και για τις δύο πλευρές.
Θα χαρακτήριζα τις σχέσεις Βρετανίας-ΕΕ ως αποκαρδιωτικές, αλλά όχι κρίσιμες. Είναι απελπιστικές λόγω του Brexit. Το πρώτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι ήταν μια παγερή συνάθροιση. Αλλά η κρίση δεν είναι σοβαρή, γιατί το διαζύγιο θα είναι φιλικό.
Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους το πιστεύω αυτό. Ο πρώτος είναι το εθνικό συμφέρον των υπόλοιπων 27 κρατών μελών. Ο δεύτερος είναι ότι, αν και ένα hard Brexit θα έπληττε τη Βρετανία, θα έριχνε επίσης την ευρωζώνη πίσω στην κρίση. Θα ήταν μια διπλή αυτοκτονία χωρίς νόημα.
Από τους δύο λόγους, ο πρώτος θα είναι πιο σημαντικός στην αρχή. Η κ. Μέι ανέφερε ότι οι διαπραγματεύσεις από το Άρθρο 50 για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ μπορεί να πάρουν περισσότερο από τα δύο χρόνια που προβλέπονται. Αυτό υπαινίσσεται ότι σχεδιάζει να επεκτείνει τις διαπραγματεύσεις πέραν των βαρετών τεχνικών λεπτομερειών. Δε θα εκπλησσόμουν αν εκείνη και οι υπουργοί της προγραμμάτιζαν να διαπραγματευτούν μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μέσα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο, παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις από το Άρθρο 50. Πιστεύω πως μια τέτοια στρατηγική είναι εφικτή, σε αντίθεση με την πλειονότητα των σχολιαστών.
Επιχείρημά τους είναι ότι οι διαπραγματεύσεις για το εμπόριο μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών συνήθως διαρκούν πολλά χρόνια. Και παίρνει λίγα ακόμη χρόνια μέχρι αυτές οι συμφωνίες να επικυρωθούν. Δείτε μόνο τη CETA μεταξύ ΕΕ και Καναδά, η οποία αντιμετώπισε εμπόδιο όταν η Βαλονία ψήφισε κατά της συμφωνίας. Αλλά κατά την άποψή μου, η καταστροφή στην περίπτωση της CETA μπορεί μόνο να σημαίνει πως η βρετανική κυβέρνηση δεν θα κάνει καλά να ακολουθήσει τον αβέβαιο δρόμο μιας διμερούς μετα-Brexit εμπορικής συμφωνίας. Η ΕΕ δεν θα ήταν ικανή να την ολοκληρώσει.




















