Πλήγμα στη Σαουδική Αραβία η αποχώρηση του Κατάρ από τον ΟΠΕΚ

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Συμβολική μεν, δηλαδή χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, αλλά έμπλεη μηνυμάτων ήταν η ανακοίνωση του Κατάρ για αποχώρηση από τον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών (ΟΠΕΚ) από τον Ιανουάριο του 2019.

Η παραγωγή του Κατάρ, μόλις 600.000 βαρέλια την ημέρα σε έναν ωκεανό πετρελαίου που υπερβαίνει τα 27 εκ. και των 15 κρατών μελών του ΟΠΕΚ, είναι τόσο μικρή ώστε ουδέποτε έκανε τη διαφορά. Ούτε και τώρα που ο ΟΠΕΚ σε στενή συνεργασία με τη Ρωσία οδεύει σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ οι οποίες ζητούν να μην περιοριστεί και να αυξηθεί η παραγωγή του πετρελαίου ώστε να διατηρηθεί η χαμηλή η τιμή του, ακόμη και μετά την πτώση των τελευταίων μηνών.

Το Κατάρ άλλωστε χρωστάει την περίοπτη θέση που κατέχει στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη στο φυσικό αέριο καθώς είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου. Σχεδιάζει μάλιστα να αυξήσει την παραγωγή του από 77 εκ. τόνους ετησίως σε 110 εκ.

Η ανακοίνωση του Κατάρ που έχει κι άλλα σχετικά προηγούμενα στην ιστορία τα οποία γρήγορα ανακλήθηκαν (με την Ινδονησία να αποχωρεί το 2008 και να επανέρχεται το 2016, την Γκαμπόν να αποχωρεί το 1996 και να επανέρχεται μετά από 20 χρόνια) εντάσσεται στο πλαίσιο της διαπάλης του με τη Σαουδική Αραβία. Ισοδυναμεί με πλήγμα στο Ριάντ και κλιμάκωση της αντιπαράθεσής τους, όπως ξεκίνησε το 2017 όταν μια συμμαχία τεσσάρων σουνιτικών κρατών με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία επέβαλε αποκλεισμό του Κατάρ. 

Ισορροπία πάνω σε... βαρέλια

Ο πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν με τον  Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Τρεις ισχυροί άνδρες κάνουν αυτή τη στιγμή «παιχνίδι» στην αγορά πετρελαίου: ο πρίγκιπας διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Το θέμα είναι ότι ο καθένας τους θέλει κάτι διαφορετικό. Ποιος τελικά θα υπερισχύσει και θα διαμορφώσει τη νέα πολιτική; 

Ενώ ο ΟΠΕΚ αγωνίζεται να ξανακερδίσει την υπεροχή του, ΗΠΑ, Ρωσία και Σαουδική Αραβία είναι αυτές που ρυθμίζουν την παγκόσμια προσφορά. Οι τρεις τους παράγουν περισσότερο πετρέλαιο από αυτό των 15 χωρών-μελών του ΟΠΕΚ. Και παρότι η παραγωγή τους βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ, μπορούν ανά πάσα στιγμή να την αυξήσουν, ανεξαρτήτως από το τι θα αποφασίσουν να πράξουν. 

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Σαουδική Αραβία και Ρωσία καθοδήγησαν την απόφαση του ΟΠΕΚ και των συμμάχων του τον Ιούνιο να χαλαρώσουν τους περιορισμούς στην παραγωγή που τέθηκαν σε ισχύ στις αρχές του 2017. Όμως η αύξηση της παραγωγής, σε συνδυασμό με την καθοδική αναθεώρηση των προβλέψεων για την παγκόσμια ζήτηση και η απόφαση του Τραμπ να εξαιρέσει από τις κυρώσεις κάποιους αγοραστές ιρανικού πετρελαίου πυροδότησαν έντονες ανησυχίες για υπερπροσφορά. Τα αποθέματα πετρελαίου στις ανεπτυγμένες χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), που βρίσκονταν σε φθίνουσα πορεία από τις αρχές του 2017, αυξάνονται ξανά. 

«Άσφαιρο» το όπλο του πετρελαίου

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Απίθανο μοιάζει το σενάριο να χρησιμοποιήσει η Σαουδική Αραβία το «πετρελαϊκό όπλο» της στη διπλωματική κρίση που έχει ξεσπάσει με τις ΗΠΑ με αφορμή τη δολοφονία του δημοσιογράφου Κασόγκι.

Η εμπειρία από την τελευταία φορά που η Σαουδική Αραβία προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τις πωλήσεις πετρελαίου της ως διπλωματικό «όπλο» το 1973/74 δείχνει ότι τέτοιου είδους κινήσεις δεν αποδίδουν και ότι τελικά το βασίλειο θα ήταν το μεγαλύτερο θύμα. Παρά την έντονη ρητορική που ασκείται από τα σαουδαραβικά μίντια, το Ριάντ είναι πολύ απίθανο να προχωρήσει σε αντίποινα μειώνοντας τις πωλήσεις πετρελαίου του ή προσπαθώντας να αυξήσει τις τιμές. 

Αναλυτές έχουν ήδη προειδοποιήσει για τον σοβαρό αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία από μία ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων στη Σαουδική Αραβία από τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι το Ριάντ αποτελεί το κέντρο του παγκόσμιου πετρελαίου. Και σε μία τέτοια περίπτωση, κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει ένα άλμα των τιμών πετρελαίου στα 100, ακόμη και στα 200 δολάρια το βαρέλι. 

ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ Ή ΒΛΑΞ;

Του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη από το liberal.gr

Δανείστηκα το ρητορικό αυτό ερώτημα του εκδότη Κίτσου Τεγόπουλου για τον Μένιο Κουτσόγιωργα, επειδή ταιριάζει γάντι στη σημερινή περίπτωση Φίλη και των άλλων παιδιών. Ο οποίος παριστάνει ότι δεν ήξερε τίποτε για τα όπλα στη Σ Αραβία, καταδικάζοντας και την πώλησή τους! Τέτοια μεθόδευση με υποκρισία δεν περνάει αν την κάνεις ούτε σε μαθητές του δημοτικού.

Κατ αρχήν, ο κ Φίλης,  που … έμαθε τις τελευταίες μέρες ότι η Σ Αραβία βομβαρδίζει αμάχους στην Υεμένη, και ότι υπάρχουν καταδίκες από ΕΕ και Διεθνή Αμνηστία, δεν ήρθε από τον ουρανό στο συγκεκριμένο θέμα. Έχει παρελθόν! Μαζί με τους κ. Κυρίτση και Δρίτσα είναι από τις αρχές του 2017 μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών προγραμμάτων!

Επομένως: Είτε δεν πατάει στην Επιτροπή και απλώς τσεπώνει το σχετικό επίδομα άδικα, από την τσέπη του πολίτη που φορολογείται άγρια με τη δική του υπογραφή. Είτε δεν καταλαβαίνει τι συζητιέται στην Επιτροπή. Είτε ξέρει πολύ καλά τι πολεμικό υλικό αγοράζει και πουλάει η χώρα και καμώνεται τώρα ότι δεν έχει ιδέα.

Αν ξέρει για την πώληση των όπλων είναι απλώς θεατρίνος. Γιατί, παριστάνει τον ιδεολόγο αντιστασιακό, ενώ έχει συναινέσει στο έγκλημα. Ακόμα πιο πιθανό: Ενώ έχει συναινέσει στο έγκλημα, επιχειρεί σε συνεννόηση με την κυβέρνηση να την γλιτώσει από ένα σκάνδαλο Καμμένου, πρωτοστατώντας σε μια φαρσοκωμωδία για σοβαρό κράτος, ακύρωση της απόφασης της πώλησης! Για ιδεολογικούς λόγους! Από αριστερή πονοψυχιά για τα παιδάκια της Υεμένης! Τώρα τα θυμήθηκε! Μόλις ήρθαν τα βλήματα Καμμένου στη Βουλή!

Τι συμβαίνει στη Σαουδική Αραβία;

ardin-rixi

Εσωτερικές εκκαθαρίσεις και κλιμάκωση του ανταγωνισμού με το Ιράν

Του Μιχάλη Πετμεζά από την Ρήξη φ. 138

Ραγδαίες αλλαγές και ανατροπές συμβαίνουν στην ισχυρότερη πετροφεουδαρχία του Κόλπου.

Ο 32χρονος πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαούντ (MbS), γιος του τωρινού βασιλιά, που πρόσφατα ανήλθε στη θέση του επίσημου διαδόχου του θρόνου, έπειτα από την καθαίρεση του εξαδέλφου του, Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ, έχει εξαπολύσει έναν κύκλο διώξεων εναντίον της επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ του σαουδαραβικού κράτους, για την αντιμετώπιση της ενδημικής διαφθοράς και διασπάθισης της κυβερνητικής πετροπροσόδου. Μέχρι τώρα, έντεκα άλλοι πρίγκιπες, επιφανή μέλη της σαουδαραβικής ιθύνουσας τάξης, έχουν συλληφθεί και τεθεί υπό περιορισμό σε πολυτελέστατα ξενοδοχεία, γεγονός που ισχυροποιεί ακόμα περισσότερο τη θέση του στα δημόσια πράγματα του σαουδαραβικού βασιλείου.

Απώτερος στόχος του πρίγκιπα, που ειρήσθω εν παρόδω είναι αγαπημένος εταίρος του Τραμπ, και του γαμπρού του, πρεσβευτή της σιωνιστικής πολιτικής Τζάρεντ Κάσνερ, είναι μια μεγάλη εσωτερική μεταρρύθμιση του κράτους, η οποία θα οδηγήσει στην αναβάθμιση και του περιφερειακού του ρόλου.

Όπως συνέβη και με τον Ερντογάν, η ρητορική του, των εκσυγχρονιστικών μεταρρυθμίσεων, κρύβει από πίσω της μια διάθεση εγκαθίδρυσης ενός νέου απολυταρχισμού, ο οποίος συνδυάζεται με μια πολιτική κλιμάκωσης της επιθετικότητας στο εξωτερικό. Το όραμα για τη «Σαουδική Αραβία του 2030», όπως ο ίδιος το έχει ονομάσει, αποτελεί επί της ουσίας ένα σχέδιο για τον παραγκωνισμό της σαουδικής αριστοκρατίας και τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους το οποίο θα είναι σε θέση, κατόπιν εξυγιάνσεως, να δημιουργήσει «νέα τζάκια» και διαχειριστικά στρώματα πιστά στη νέα κατάσταση. Εξ ου και η απόλυτη προτεραιότητα άρσης της πετρελαϊκής εξάρτησης του βασιλείου.

Βλήματα ανευθυνότητας*

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τι έμεινε, τελικά, από τη χλαπαταγή τόσων ημερών για το «σκάνδαλο» με τα ληγμένα βλήματα που επρόκειτο η Ελλάδα να πουλήσει στη Σαουδική Αραβία; Πρακτικά τίποτε, εκτός από μεγάλα λόγια που έπεσαν στο κενό, από κατηγορίες που έμειναν μετέωρες και από μια ανακατωσούρα που επιβεβαίωσε ότι διαχρονικά η σκανδαλολογία καταλαμβάνει πολύ περισσότερο χώρο στην πολιτική μας ζωή από όσο της αξίζει.

Σκάνδαλα υπήρξαν και θα υπάρξουν πολλά. Όμως σκάνδαλο είναι μόνο ό,τι αποδεικνύεται – σε αντίθετη περίπτωση η σκανδαλολογία εκθέτει αυτόν που την ανακινεί. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Εν προκειμένω η Ν.Δ. και η ΔΗΣΥ κατάφεραν να εμφανιστούν στη Βουλή μη έχοντας να προσθέσουν ούτε ένα «και» σε όσα νωρίτερα είχαν γραφτεί και ακουστεί σε όλες τις κατηγορίες ΜΜΕ.

Οι κυβερνητικές απαντήσεις κατέρριψαν τους ισχυρισμούς περί μεσαζόντων, λαθρεμπορίου και μίζας και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος αφήνοντας πίσω την απορία γιατί επί είκοσι ημέρες μια εντελώς ατεκμηρίωτη υπόθεση έγινε πρώτο θέμα της πολιτικής επικαιρότητας.

 Ίσως ήταν μια προσπάθεια του παλαιού «δικομματισμού» να ακυρώσει τον ισχυρισμό του ΣΥΡΙΖΑ περί «ηθικού πλεονεκτήματος» και να καταδείξει ότι «επιτέλους, να που όλοι ίδιοι είμαστε».

 Ίσως ήταν αποτέλεσμα της επικράτησης, στο εσωτερικό της Ν.Δ., αυτών που προσφάτως εισηγήθηκαν στην ηγεσία της «να κυλιστούμε στη λάσπη».

 Ίσως οι ήδη ερευνώμενες – από τη Βουλή και τη Δικαιοσύνη – παλαιές υποθέσεις έχουν δημιουργήσει την ανάγκη ενός πολιτικού αντιπερισπασμού.

Στο επόμενο Δικαστήριο της Χάγης μία θέση για τη Σ. Αραβία και τους προμηθευτές της…

Εντάξει, αμφιβολία δεν έχουμε καμία. Το Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία δε στήθηκε για να αποδώσει δικαιοσύνη.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Στήθηκε από τους Αμερικανονατοϊκούς για να τιμωρήσει όσους εναντιώθηκαν στην επέμβαση του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, όπως εσχάτως ο Ράτκο Μλάντιτς που καταδικάστηκε στις 23 Νοεμβρίου σε ισόβια, την ίδια ώρα που άλλοι εγκληματίες Κροάτες, Κοσοβάροι και Αλβανοί απολαμβάνουν την ελευθερία τους. Ορισμένοι δε και πρωθυπουργικούς θώκους…

Αν όμως στηνόταν ένα τέτοιο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για το συνεχιζόμενο έγκλημα πολέμου που διεξάγεται στην Υεμένη θα έπρεπε να καταδικάσει όλη την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας σε ισόβια κάθειρξη. Η εσχάτη των ποινών είναι επιβεβλημένη για την πολιτική ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας επειδή εναντίον της Υεμένης, που ανέκαθεν αποτελούσε την πιο ευάλωτη χώρα της περιοχής, το Ριάντ έχει εφαρμόσει τακτικές που θριάμβευσαν στους προϊστορικούς χρόνους. Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι μόνο το 2,8% της γης της Υεμένης καλλιεργείται και το υπόλοιπο είναι άνυδρη έρημος, ενώ τα αποθέματα νερού είναι ανύπαρκτα με αποτέλεσμα το 90% των τροφίμων, των καυσίμων και των φαρμάκων να εισάγονται. Εξ αρχής συνεπώς κάθε σκέψη για επιβολή χερσαίου, εναέριου και ναυτικού αποκλεισμού, όπως αυτόν που έχει επιβάλλει ο 32χρονος Σαουδάραβας ντε φάκτο ηγέτης Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και όργανο των Τραμπ και Νετανιάχου, ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα προκαλέσει εκατόμβες νεκρών. Η Σαουδική Αραβία επομένως συνειδητά προκάλεσε την επιδημία χολέρας που μέχρις στιγμής έχει πλήξει 800.000 ανθρώπους κι έχει οδηγήσει στο θάνατο 2.000. Και τα δεινά της δε σταματούν εκεί. Σε πρόσφατη αποστολή του περιοδικού Σπίγκελ στη μαρτυρική χώρα αναφερόταν πώς η χολέρα ήταν δεύτερη ή τρίτη αιτία θανάτου. «Οι περισσότεροι νεκροί προκαλούνται από νάρκες»!

Δώρο και κατάρα

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Nατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

O Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε κάποτε περιγράψει το πετρέλαιο του Ιράν ως «δώρο από μία νεραϊδοχώρα, που υπερβαίνει κάθε προσδοκία». Πολλοί ζήλεψαν έκτοτε αυτό το δώρο, το οποίο όμως οι νεράιδες έδεσαν με κατάρα. 

Η σύγκρουση της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν έχει τις ρίζες της στο σχίσμα Σουνιτών- Σιιτών. Είναι όμως πάνω από όλα μία σύγκρουση πολιτικής επιρροής και ελέγχου του πετρελαίου - του ορυκτού καυσίμου από το οποίο ο κόσμος παλεύει να απεξαρτηθεί, αλλά δεν φαίνεται προς το παρόν να το πετυχαίνει.

Η Σαουδική Αραβία ήταν και παραμένει ο ισχυρότερος παραγωγός και εξαγωγέας αργού του ΟΠΕΚ. Το Ιράν ήταν -προ διεθνών κυρώσεων του 2012- και φιλοδοξεί να ξαναγίνει από τις αρχές του 2016, όταν ήρθη το εμπάργκο, ο δεύτερος ισχυρότερος. Δεν εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός ότι το Ριάντ κρατούσε σκοπίμως τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα από τα μέσα του 2014 έως και τα τέλη του περασμένου έτους, αρνούμενο όλο αυτό το διάστημα να παρέμβει στην αγορά. Είχε αποφασίσει να μην επιτρέψει στην Τεχεράνη να υλοποιήσει τις φιλοδοξίες της. Όταν άρχισε η αιμορραγία των πετροδολαρίων να εξασθενεί και το δικό του βασίλειο, άλλαξε στάση. 

H αξία μιας καλής συμφωνίας με τη Ρωσία

Τα μηνύματα που στέλνει ο Πούτιν δεν είναι μέχρι στιγμής ξεκάθαρα, επειδή δεν θέλει να δυσαρεστήσει τους βαρόνους πετρελαίου της Ρωσίας, τους επικεφαλής της Rosneft και της Lukoil, που δεν επιθυμούν μείωση της παραγωγής τους με την τιμή brent στα 63 δολάρια το βαρέλι.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Το μυστικό της διεθνούς πολιτικής είναι να κλείσεις μια καλή συμφωνία με τη Ρωσία», είχε πει ο Γερμανός καγκελάριος Ότο Φον Μπίσμαρκ. Αυτό καλείται να κάνει τώρα η Σαουδική Αραβία. Παρότι οι συναντήσεις των υπουργών Πετρελαίου του ΟΠΕΚ εξακολουθούν να επηρεάζουν τις τιμές πετρελαίου, τον πρώτο λόγο δεν τον έχει πλέον η Σαουδική Αραβία, όπως είχε συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά μία χώρα εκτός του καρτέλ, η Ρωσία, και δη ο πρόεδρός της Βλαντιμίρ Πούτιν.

Εδώ και έναν χρόνο, από τότε που η Ρωσία έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στην υπογραφή της συμφωνίας με τον ΟΠΕΚ για μείωση της παραγωγής, η ολοένα και πιο δυνατή φωνή του Κρεμλίνου αντανακλά μία εξωτερική πολιτική που στόχο έχει να αντισταθμίσει την αμερικανική επιρροή στην αγορά πετρελαίου μέσω μίας σειράς οικονομικών και διπλωματικών μέτρων. Και η στρατηγική αυτή, που ευνοείται από τις τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ρωσίας, φαίνεται να αποδίδει.

Σαουδική Αραβία: Η οικονομική βάση ενός σιωπηρού πραξικοπήματος

Κορυφή του παγόβουνου βαθύτερων και σαρωτικών αλλαγών ήταν οι συλλήψεις για διαφθορά 4 υπουργών και δεκάδων άλλων αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και των ιδιοκτητών τριών ημι-ανεξάρτητων τηλεοπτικών σταθμών, που συγκλόνισαν το σαουδαραβικό βασίλειο και όχι μόνο.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το ειδικό βάρος της Σαουδικής Αραβίας στην παγκόσμια οικονομία ως ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού πετρελαίου και στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ στον αραβικό κόσμο ανέκαθεν προσέδιδε στις εξελίξεις στο εσωτερικό του Ριάντ διεθνή σημασία.

Οι αλλαγές που έχουν τροχοδρομηθεί στο βασίλειο των Σαούντ είναι πριν και πάνω απ’ όλα οικονομικές. Επιβλήθηκαν πρώτο, από την πτώση της τιμής του πετρελαίου από ένα επίπεδο άνω των 100 δολ. το βαρέλι που έφτασε η τιμή του το 2014 για να μειωθεί ακόμη και κάτω από τα 30 δολ. το 2016, δεύτερο, από την ανάδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που κατακτούν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης λόγω των αθρόων επιδοτήσεων και της ευαισθησίας για την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη και, τρίτο, λόγω της εισόδου στην αγορά του σχιστολιθικού αμερικανικού πετρελαίου που ωθεί ακόμη πιο χαμηλά τις τιμές, σε βαθμό κανείς να μην μπορεί να προεξοφλήσει αν στο νέο ενεργειακό τοπίο θα ξαναδούμε ποτέ τις υψηλές τιμές που είδαμε προ τριετίας. Επίσης, αν οι πετρελαιοεξαγωγικές χώρες θα ξαναδούν ποτέ πλημμυρισμένα από ρευστό τα κρατικά τους ταμεία. Πλάι σε αυτά, μια ακόμη δύναμη που καθιστούσε επιβεβλημένη την αλλαγή του κυρίαρχου οικονομικού υποδείγματος στην πετρομοναρχία των Σαούντ ήταν η ανεργία που φτάνοντας το 25% θερίζει τη νεολαία κάτω των 30 ετών, οι οποίοι μάλιστα αποτελούν το 70% του πληθυσμού!

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες

 Μεταξύ των 11 υπό κράτηση πριγκίπων ξεχωρίζει ο Αλουαλίντ μπιν Ταλάλ. Με περιουσία 17 δισ. δολαρίων έχει επενδύσει μέσω της εταιρείας του Kingdom Holding σε Apple, Twitter, Lyft, Newscporp και Citigroup. 

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

Όταν τον Ιούνιο του 2015 ο 29χρονος τότε Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν ανακηρύχθηκε διάδοχος του θρόνου, όλοι κατάλαβαν ποιος κάνει κουμάντο στη Σαουδική Αραβία. Ανέλαβε αμέσως τον εκσυγχρονισμό και τη μετάβαση σε νέο οικονομικό μοντέλο, που προετοιμάζει τη χώρα «για ένα μέλλον χωρίς πετρέλαιο», τον πόλεμο στην Υεμένη, την αντιπαράθεση με το Ιράν. Στην πρώτη του συνέντευξη, στον Economist, μίλησε για το βασίλειο σε... πρώτο ενικό. «Τα σύνορά μου, η οικονομία μου, η πολιτική μου». 

Η σύσταση επενδυτικού ταμείου 2 τρισ. δολαρίων, που θα εστιάσει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην τεχνητή νοημοσύνη και την αυτοματοποίηση, το σχέδιο φουτουριστικής μεγαλούπολης στις όχθες της Ερυθράς Θάλασσας, η απόφαση για εισαγωγή του κρατικού πετρελαϊκού κολοσσού Αramco στο χρηματιστήριο ενθουσίασαν πολλούς. Το ίδιο συνέβη με την πρόσφατη ανακοίνωση ότι θα επιτραπεί η οδήγηση στις γυναίκες. Ο πρίγκιπας ήξερε πολύ καλά ότι η κίνηση αυτή σηματοδοτούσε περισσότερο από κάθε άλλο την αλλαγή. 

Από τα Άδυτα της Σαουδικής Νύχτας των Μεγάλων Μαχαιριών

Ινφογνώμων Πολιτικά

O διάδοχος Μωχαμάντ  Μπιν Σαλμάν. Προληπτικό πραξικόπημα;

Πρίγκιπες, υπουργοί και δισεκατομμυριούχος είναι «φυλακισμένοι» στο Ριτζ-Κάρλτον της Ριάντ, ενώ ο στρατός αναφέρεται σε αναβρασμό.

Pepe Escobar,Asia Times, November 6,2017

[Ενώ διασταυρούμενες πληροφορίες και δημοσιεύματα -που  πυροδοτήθηκαν από τον συνδυασμό της παραίτησης του πρωθυπουργού του Λιβάνου με το ανακτορικό πραξικόπημα στη Ριάντ- προβλέπουν νέαν ανάφλεξη στην Μέση Ανατολή, με ετοιμαζόμενη από Ισραήλ και Σαουδική Αραβία επιχείρηση -μέσω αντιπροσώπων- εναντίον των δυνάμεων Εσμπολάχ, πιθανότατα στον Λίβανο, ο συνήθως άριστα πληροφορημένος διεθνούς φήμης περιοδεύων ρεπόρτερ/ερευνητής Εσκομπάρ φωτίζει με το ακόλουθο άρθρο του τα προφανή κίνητρα της Σαουδικής εξουσίας  στην απόπειρα εξαγωγής των υπαρξιακών εσωτερικών προβλημάτων της.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο  βασιλιάς Σαλμάν του Οίκου των Σαούντ επινοεί μιαν «επιτροπή αντί-διαφθοράς» με έκτακτες εξουσίες και διορίζει τον γιο του, Διάδοχο Μωχαμάντ Μπιν Σαλμάν (ΜΜΣ) πρόεδρο.

Αμέσως μετά η επιτροπή συλλαμβάνει 11 πρίγκιπες του βασιλείου των Σαούντ, τέσσερεις υπουργούς και δεκάδες πρώην πρίγκιπες/κυβερνητικά στελέχη –όλους με την κατηγορία της διαφθοράς. Παχυλοί τραπεζικοί λογαριασμοί παγώνουν, ιδιωτικά αεροπλάνα τζετ καθηλώνονται στο έδαφος. Το σύνολο των διασημοτήτων «φυλακίζεται» στο πολυτελές ξενοδοχείο Ριτζ-Κάρλτον της Ριάντ.

Πόλεμος εκρήγνυται εντός του Οίκου των Σαούντ, όπως είχαμ προβλέψει οι  Τάϊμς της Ασίας από τον Ιούλιο. Φήμες επί μήνες στροβιλίζονταν για  ένα επικείμενο πραξικόπημα εναντίον του ΜΜΣ. Αντίθετα αυτό που μόλις συνέβη είναι άλλο ένα προληπτικό πραξικόπημα του ΜΜΣ.