Μ.Γλέζος, πλημμύρες και το πείραμα της Νάξου

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ

Ο Μόνος, πιθανότατα, οικισμός που δεν κινδυνεύει από φονικές και καταστροφικές πλημμύρες είναι η Απείρανθος της Νάξου,  που ευτύχισε να είναι η γενέτειρα του Μανώλη Γλέζου. Ακριβώς γιατί αυτός ο πολυπράγμων οραματιστής και ακαταπόνητος αγωνιστής φρόντισε να απλωθεί πάνω από το χωριό του ένα επιστημονικά θεμελιωμένο, τεχνικά άρτιο και αποτελεσματικό (όσο ακόμη επιτρέπει η ολέθρια πλανητική απειλή της κλιματικής αλλαγής) δίχτυ περιβαλλοντολογικής προστασίας. Μια περιαυτολογική θωράκιση που θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο για την ευάλωτη σε φυσικές καταστροφές χωρά μας, αλλά αγνοείται σκανδαλωδώς από την πολιτική ηγεσία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τον δημόσιο προβληματισμό, όπως τον διαμορφώνουν παραπλανητικά τα μέσα ενημέρωσης της φλύαρης ασχετοσύνης.

Μου δόθηκε η ευκαιρία προ ημερών να θίξω το θέμα στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σε ολιγόλεπτη κουβέντα μας στο πόδι. Του επεσήμανα ότι από το 1991 οι υπηρεσίες της Ε.Ε. έχουν εκπονήσει ειδικό πρόγραμμα περιβαλλοντικής προστασίας για τις χώρες μελή της Μεσογείου, το οποίο αξιοποίησε ο έτοιμος από καιρό  Μανώλης Γλέζος. Ο κ. Τσίπρας μου απάντησε ότι έχει επισκεφτεί την Απέιρανθο και ξέρει καλά και εκτιμά και ως πολιτικός μηχανικός την δουλεία του Μανώλη. Τόσο το καλύτερο, λοιπόν, ώστε όταν επουλωθούν όσο γίνεται οι πληγές από την τραγωδία κυρίως στην Δυτική Αττική να αρχίσουν με γοργούς ρυθμούς και πανελλαδικά ο σοβαρός επιτέλους σχεδιασμός και τα μετρά για να αποτραπούν νέες πολύνεκρες τραγωδίες.

Ξαφνιάστηκαν οι πολλοί το 1986, όταν ο Μανώλης Γλέζος που είχε εκλέγει τον προηγούμενο χρόνο, Βουλευτής Πειραιά συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ, εγκατέλειψε το Κοινοβούλιο για να γίνει Κοινοτάρχης τ’ Απεράθου (όπως επιμένει ότι είναι η σωστή ονομασία της Απείρανθου). Ξαφνιάστηκαν γιατί σε όλη σχεδόν την Ευρώπη σύνηθες είναι το αντίστροφο: Να χρησιμοποιείται η τοπική αυτοδιοίκηση ως εφαλτήριο για την Βουλή και την Κεντρική εξουσία.

Οι πλημμύρες δεν πνίγουν μόνο τις ΗΠΑ

iskra

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την ώρα που η προσοχή όλων είναι στραμμένη στις δραματικές επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη στο Χιούστον των Ηνωμένων Πολιτειών, κι όπου μέχρι στιγμής οι νεκροί ανέρχονται σε 13 άτομα, μια άλλη ανθρώπινη τραγωδία παραμένει στη σκιά της επίσημης ενημέρωσης, σχεδόν στα αζήτητα της ειδησεογραφίας. Κι ας έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής περισσότερους από 1.200 νεκρούς. Κι ας είναι ίδια η αιτία που προκαλεί το θάνατο, με τις εικόνες της απόγνωσης να μοιάζουν απελπιστικά…

Το θέατρο αυτής της τραγωδίας βρίσκεται στην Ασία έχοντας ως επίκεντρο τις τελευταίες ώρες την Βομβάη της Ινδίας κι όλο το καλοκαίρι δύο ακόμη χώρες: το Νεπάλ και το Μπαγκλαντές. Κι εκεί η άμεση αιτία των θανάτων είναι οι πλημμύρες, με τις αρχές της Βομβάης να ανακοινώνουν το κλείσιμο των σχολείων και των κολεγίων για να περιοριστούν οι ανθρώπινες ζημιές, ενώ το αεροδρόμιο της πόλης θυμίζει πισίνα. Με βάση ανακοινώσεις των Ηνωμένων Εθνών και στις τρεις ασιατικές χώρες ο αριθμός των άμεσα θιγμένων, όσων δηλαδή είδαν το σπίτι, το κτήμα ή τη περιουσία τους να καταστρέφεται, έχει ανέλθει σε 41 εκ. άτομα! Η συντριπτική πλειοψηφία μάλιστα εξ αυτών συγκαταλέγεται στους πιο φτωχούς και εξαθλιωμένους, καθώς τα εύπορα στρώματα ανέκαθεν επέλεγαν για κατοικία τα υψηλότερα σημεία των πόλεων ώστε να προφυλαχθούν από τους μουσώνες που κάθε χρόνο ξεκινούν τον Ιούνιο και τελειώνουν τον Σεπτέμβριο.