Εθνική Ασφάλεια σε Δύσκολη Γειτονιά

του Θάνου Π. Ντόκου*

Η Ελλάδα δεν συνορεύει, δυστυχώς, με χώρες όπως η Δανία ή το Λουξεμβούργο. Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. και καλείται να διαχειριστεί ένα ευρύ φάσμα προκλήσεων και απειλών, όπως, π.χ., φιλόδοξους γείτονες, αμφισβητήσεις 

θαλασσίων συνόρων, εθνικισμούς, ανταγωνισμούς μεγάλων δυνάμεων, πληθυσμιακές μετακινήσεις, διεθνή και εσωτερική τρομοκρατία, παραδοσιακές και νέες μορφές εγκληματικότητας, φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές. Η χώρα μας χρειάζεται λοιπόν έναν ευμεγέθη και αποτελεσματικό τομέα εθνικής ασφάλειας που περιλαμβάνει υπουργεία όπως τα Εξωτερικών, Εθνικής Αμυνας και Προστασίας του Πολίτη, και φορείς όπως το ΓΕΕΘΑ, η ΕΥΠ, η ΕΛ.ΑΣ., η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα και το Λιμενικό Σώμα.

Μία ερώτηση προς τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Αποστολάκη (και το σύνολο της ελληνικής πολιτικής τάξης)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αγαπητέ κύριε Ναύαρχε,

Μεταξύ πολλών άλλων λίαν ενδιαφερόντων που δηλώσατε τελευταία, είπατε ότι θα είμαστε μόνοι μας σε ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία.

Περίεργο. Εγώ ακούω τόσα χρόνια ότι η Ελλάδα αναβαθμίζεται γεωπολιτικά, ότι τα πάει μια χαρά, έχει γίνει χώρα «πρώτης γραμμής». (Ομολογουμένως ποτέ δεν κατάλαβα τον ενθουσιασμό ορισμένων με την «πρώτη γραμμή». Εξ όσων εγώ γνωρίζω, ουδείς σχεδόν από τους φαντάρους «πρώτης γραμμής» επιζεί).

Πως λοιπόν «αναβαθμίστηκε»; Με το να μείνει «μόνη» της απέναντι στην Τουρκία; Αν η Ελλάδα είναι να μείνει “μόνη της”, όπως είπατε, για ποιόν ακριβώς λόγο παρέδωσε (και η Κύπρος από κοντά) τα πάντα στους “εταίρους, συμμάχους και φίλους”, δηλαδή τους Αμερικανούς, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ;

Διερωτώμαι γιατί πολλαπλασιάζουμε τις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην ελληνική επικράτεια. Για να είμαστε μόνοι μας σε περίπτωση σύρραξης;

Διερωτώμαι επίσης τι ρόλο θα παίξουν αυτές οι εγκαταστάσεις  σε περίπτωση πολέμου. Θυμάμαι  ότι, το πρώτο πράγμα που έκανε ο αείμνηστος Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, όταν βρέθηκε όντως αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο πολέμου, το 1987, ήταν να σταματήσει προσωρινά την λειτουργία αυτών των βάσεων, για να μην σαμποτάρουν την ελληνική άμυνα.Θυμάμαι επίσης ότι τον Αύγουστο του 1974, στην πιο κρίσιμη στιγμή, οι ΗΠΑ σταμάτησαν την παροχή ανταλλακτικών στην ελληνική Αεροπορία.

Το δυνάμει φονικό δίχτυ της Ελλάδας στο Αιγαίο

του Κώστα Γρίβα

Ένα φονικό δίχτυ στο Αιγαίο μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και σημαντικό παράγοντα στο παιχνίδι της παγκόσμιας ισχύος. Σε προηγούμενα άρθρα στο SLpress εξετάσαμε τις διεθνείς τάσεις στις ισορροπίες ισχύος, οι οποίες οδηγούν στην ανάπτυξη ικανοτήτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD) τόσο από τις μεγάλες ευρασιατικές δυνάμεις όσο και από τις ΗΠΑ. Επίσης, αναφέραμε ότι η αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου Πελάγους αποτελεί ιδανική βάση έδρασης παρόμοιων πολυπλεγμάτων («grids–of–grids») αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής.

Η ανάπτυξή τους θα μπορούσε να αποτελέσει στρατηγικό παράγοντα διαμόρφωσης των στρατηγικών ισορροπιών στις ελληνοτουρκικές ισορροπίες ισχύος υπέρ της Ελλάδας. Η σχετική προσπάθεια, συνδεδεμένη με «οικοσυστήματα καινοτομίας», σαν αυτά που περιγράφει ο καθηγητής Ιωσήφ Σηφάκης στο SLpress, που θα αξιοποιούν τις εξελίξεις στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ), θα μπορούσαν να επιτύχουν δραστική αναβάθμιση των εγχώριων μαχητικών και αποτρεπτικών ικανοτήτων με πολύ χαμηλό κόστος. Ακόμη θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αποφασιστικός παράγοντας ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας και περιορισμού του κύματος εξόδου νέων επιστημόνων προς το εξωτερικό.

Εκτός από εξελιγμένα συστήματα πυροβολικού, τα πολυπλέγματα αυτά μπορούν να διαθέτουν και άλλα οπλικά συστήματα, θαλάσσια και εναέρια. Για παράδειγμα, τα υπάρχοντα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού, ιδιαίτερα αυτά που διαθέτουν σύστημα αναερόβιας πρόωσης (ΑΙΡ), μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμο παράγοντα ελέγχου μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων.

Υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι οπλισμένα με τορπίλες νέας τεχνολογίας και μεγάλου βεληνεκούς. Πιθανώς, σε δεύτερο χρόνο, να είναι εφοδιασμένα με ισχυρούς αλγορίθμους «αντιληπτικής τεχνητής νοημοσύνης» (perceptual AI), που θα διευκολύνουν δραστικά τον διαχωρισμό εχθρικών πλοίων από φίλια ή ουδέτερα από το ακουστικό τους ίχνος.

Κ. Υφαντής : Η Τουρκία μετά τις εκλογές

Νέα Κρήτη

Οικονομία και Εξωτερική Ασφάλεια στο Επίκεντρο

Η Τουρκία του Ερντογάν μετά τις εκλογές θα πορευτεί με μία ατζέντα, όπου ο ρόλος των εθνικιστών του Μπαχτσελί, θα είναι αναβαθμισμένος , λέει ο καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πάντειο και καθηγητής στο Καντίρ-Χας της Κωνσταντινούπολης , Κώστας Υφαντής στον 98.4.

Οικονομία και εξωτερική ασφάλεια, θα είναι οι προτεραιότητες του Ερντογάν με ότι συνεπάγεται αυτό για Αιγαίο και Κυπριακή ΑΟΖ κυρίως, λέει ο πανεπιστημιακός Κ. Υφαντής.

Εκτός από όπλα χρειαζόμαστε εθνική σχολή σκέψης για την Άμυνα

του Κώστα Γρίβα

Τα φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας και ο ανερχόμενος τουρκικός ιμπεριαλισμός στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουν θέσει εκ νέου στο προσκήνιο το θέμα της ενίσχυσης των ελληνικών αμυντικών ικανοτήτων, μετά από πολλά χρόνια αδράνειας. Μεγάλη συζήτηση έχει γίνει για «στρατηγικά» οπλικά συστήματα, όπως είναι οι γαλλικές φρεγάτες FREMM. Ωστόσο, το θεμελιώδες οπλικό σύστημα, πάνω στο οποίο πρέπει να εδράζεται η αμυντική ικανότητα κάθε χώρας είναι μια Εθνική Σχολή Σκέψης για την Άμυνα, μία Εθνική Σχολή Στρατιωτικής Σκέψης.

Δηλαδή μια βάση γνώσεων για την Άμυνα της χώρας, βγαλμένη από εμάς για εμάς και χωρίς «ετοιματζίδικες» λύσεις από «γκουρού» του εξωτερικού. Και αυτό γιατί η στρατιωτική ισχύς δεν είναι ένα απόλυτο, αλλά ένα σχετικό μέγεθος το οποίο λαμβάνει υπόσταση ανάλογα με το γεωγραφικό περιβάλλον, το είδος της πολεμικής αντιπαράθεσης, τις ιδιαιτερότητες των κοινωνιών και των πολιτικών συστημάτων που συγκρούονται και μια σειρά από άλλους παράγοντες.

Αν αυτό είναι μια γενική αρχή ισχύει πολύ περισσότερο στο ιδιόρρυθμο ελληνοτουρκικό σύστημα. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ο γεωγραφικός χώρος αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας είναι μεικτός, με συνδυαστικά χερσαία, θαλάσσια και αεροπορικά στοιχεία μέσα σε ένα ενιαίο πλαίσιο, τον καθιστά ίσως το πιο πολύπλοκο εν δυνάμει πεδίο μάχης στην ανθρώπινη ιστορία.

ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στη σοβαρότερη απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, πολύ σοβαρότερη από την Τουρκία, τείνει να εξελιχθεί ο βαθμός υποτέλειας κυβερνητικών στελεχών, του πολιτικού συστήματος, θυλάκων στο κράτος και σεβαστού τμήματος των συμβατικών και κοινωνικών μέσων στη χώρα. ‘Όχι μόνο προς τους οικονομικούς Νταβατζήδες μας, αλλά και προς τους Γεωπολιτικούς, δηλαδή τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ.

Η αποδόμηση του ελληνικού κράτους-έθνους είναι η πραγματική επιδίωξη του προγράμματος που εφαρμόζεται εντατικά στη χώρα μας από το 2010 και στην πραγματικότητα από πολύ νωρίτερα. Είναι ένα πρόγραμμα που σχεδίασε το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, ενέκριναν οι ΗΠΑ δια του ΔΝΤ και εφήρμοσαν η Γερμανία και η ΕΕ.

Αυτό το σχέδιο περνάει τώρα από την οικονομία στο στάδιο αφαίρεσης από τον ελληνικό λαό της σκληρής κυριαρχίας και των μη οικονομικών μορφών εθνικής ισχύος. Ήδη λεηλατημένη και οικονομικά κατεστραμμένη η Ελλάδα έχει υποστεί εξαιτίας της πανωλεθρίας του 2015 και του τρόπου που την χειρίστηκε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, βαρύτατο ηθικο-ψυχολογικό πλήγμα. Χτυπήθηκε η ίδια η πεποίθηση του έθνους ότι μπορεί να διαθέτει δικό του κράτος, μπορεί να διαφεντεύει τον τόπο του. Εξ ου και είναι σαν ζόμπι οι άνθρωποι στον δρόμο και στο μετρό, εξ ου και δεν αντιδρά σχεδόν κανείς και για τίποτα, και γι’ αυτό τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για τους εχθρούς της Ελλάδας να αρχίσουν να της αρπάζουν τα στοιχεία σκληρής κυριαρχίας και ότι απέμεινε από την εθνική της ισχύ.

Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας – Συμπεράσματα

του Ιωάννη Μάζη

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα – οδηγοί για την έρευνα που απαιτείται προτού διατυπωθεί το νέο Αμυντικό Δόγμα της Ελλάδος.

Πρώτον, το Δόγμα συμπυκνώνει και συνάμα κωδικοποιεί την συνισταμένη των διαστάσεων ισχύος της χώρας. Κατά συνέπεια, και προκειμένου αυτό να ανθέξει στον χρόνο, προαπαιτείται σαφής γνώση των διαστάσεων αυτών. 

Δεύτερον, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο ερευνητής την πολιτική βούληση σχετικά με τα εθνικά συμφέροντα, ζωτικά, μείζονα/ουσιώδη και ήσσονα. Υπό κανονικές συνθήκες, τούτο θα ήταν απλούστατο, καθ’ όσον θα αρκούσε η ανάγνωση του Δόγματος Εθνικής Ασφαλείας της χώρας. Δεδομένου, όμως, ότι τέτοιο δόγμα ουδέποτε διατυπώθηκε στην Ελλάδα, ο αναλυτής οφείλει να διερευνήσει και διακριβώσει ποια συμφέροντα αξιολογούνται ως τέτοια από την Πολιτική Ηγεσία της χώρας, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι ο προσδιορισμός των εθνικών συμφερόντων δεν προκύπτει αυτοδικαίως, αλλ’ είναι έργο των πολιτικών ιθυνόντων, εξαρτώμενο από ποικίλους ενδοσυστημικούς παράγοντες, ιδίως προκειμένου περί συγχρόνων πλουραλιστικών σχηματισμών Αριστοτελικο-Ρωμαιο-Ιουδαιοχριστιανικής υφής. 

Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας: η πρόταση του 2005 – 4ον

Γράφει ο Ιωάννης Μάζης  – 

4. Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας: Εσωτερική Διάρθρωση Πυλώνων και Αρμοδιότητες / Συνέργειες

Έχοντας ως δεδομένη την γενική περιγραφή της δομής του ΣΕΑ όπως έχει ήδη δοθεί, η παρούσα ενότητα επικεντρώνεται σε τρεις στόχους:

• επεξήγηση της εσωτερικής διαρθρώσεως των πυλώνων όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο,
• περιγραφή των αρμοδιοτήτων στο εσωτερικό του κάθε πυλώνα, και
• ανάδειξη των συνεργειών εσωτερικά και μεταξύ των πυλώνων.

Βασική αρχή λειτουργίας του Σ.Ε.Α. είναι ότι αποτελεί πρωτίστως ένα αναλυτικό και συμβουλευτικό του ΚΥΣΕΑ όργανο, αντλώντας την εκτελεστική του αρμοδιότητα (Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων) όταν αυτή απαιτείται, από το ΚΥΣΕΑ και ειδικότερα από τον Πρωθυπουργό.

Για προφανείς λόγους, ο τέταρτος πυλώνας (Γραμματειακή Υποστήριξη) δεν θα αναλυθεί περαιτέρω. Απλά αναφέρεται ότι η τελική διάρθρωσή του καθορίζεται από την τελική μορφή και λειτουργία του υπολοίπου οργάνου. Εάν, παραδείγματος χάριν, το Κέντρο Χειρισμού Κρίσεων παραγάγει τα αναγκαία σενάρια χειρισμού κρίσεων και προβεί στις αναγκαίες εκπαιδευτικές ασκήσεις για κομβικούς κρατικούς οργανισμούς και φορείς, τότε ο γραμματειακός φόρτος θα είναι σημαντικά αυξημένος.

Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας: η πρόταση του 2005 – 3ον

Γράφει ο Ιωάννης Μάζης  – 

3. Δομή Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και Γενική Περιγραφή Τομέων

Το Σ.Ε.Α., λόγω της φύσεως της αποστολής του, απαιτεί αφ’ ενός εξειδικευμένη στελέχωση, η οποία δεν μπορεί να ακολουθήσει τους κανόνες που διέπουν την πρόσληψη προσωπικού στο Δημόσιο, και ως εκ τούτου ο ιδρυτικός του Νόμος πρέπει να συνοδεύεται και από Νόμο που θα αφορά τον τρόπο προσλήψεως του προσωπικού του, καθώς και το εργασιακό καθεστώς αυτού. Αφ’ ετέρου, η διαβαθμισμένη κατά το μάλλον φύση των σχεδίων για την αντιμετώπιση μειζόνων κρίσεων που θα εκπονεί, απαιτεί την οργάνωση της εσωτερικής του δομής κατά τρόπο τέτοιο, που θα προστατεύει ταυτόχρονα την τελική πρόσβαση στα σχέδια αυτά, ενώ παράλληλα θα επιτρέπει την ροή πληροφοριών και ιδεών στο εσωτερικό του αναλυτικού και σχεδιαστικού τομέα, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή όσμωση ιδεών και ικανοτήτων. 

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, και με οδηγό την δραστηριότητα του ΣΕΑ όπως περιγράφηκε ανωτέρω, η ακόλουθη λεπτομερής δομή προτείνεται ως η πλέον κατάλληλη για την ελληνική πραγματικότητα.

Αντωνία Δήμου: Αναγκαίο ένα Ελληνικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας

Νέα Κρήτη

Η κατάσταση στη Συρία συνδέεται και με τα εσωτερικά ζητήματα στις ΗΠΑ και τις επιδιώξεις της Ρωσίας

Σε μια εποχή ραγδαίων γεωπολιτικών εξελίξεων , με την Ελλάδα σε σταυροδρόμι γεωγραφικά γεωστρατηγικών αλλαγών, είναι αναγκαία πλέον η δημιουργία ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας , που θα διαμορφώνει μια μακροπόθεσμη εθνική στρατηγική, αναλύοντας όλα τα δεδομένα μιας νέας διαρκώς μεταβαλλόμενης κατάστασης στη Ανατολική Μεσόγειο, είπε στον 98.4 η Αντωνία Δήμου, επικεφαλής του Τομέα Μέσης Ανατολής στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Άμυνας και Ασφάλειας.

Η κατάσταση στη Συρία , που μάλλον δεν οδηγεί σε ευθεία σύγκρουση ΗΠΑ- Ρωσίας, συνδέεται και με εσωτερικά ζητήματα στις ΗΠΑ για την Προεδρία Τράμπ, αλλά και με τις επιδιώξεις της Ρωσίας να κρατήσει τις θέσεις που έχει εμπεδώσει στη Συρία, λέει η διεθνολόγος Αντωνία Δήμου. Κατά την ίδια σε μια εποχή ραγδαίων γεωπολιτικών εξελίξεων , με την Ελλάδα σε σταυροδρόμι γεωγραφικά γεωστρατηγικών αλλαγών, είναι αναγκαία πλέον η δημιουργία ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

Το θυσιαστικό παράδειγμα του Γιώργου Μπαλταδώρου και εμείς 353

του Γιώργου Ρακκά*

Ο Γιώργος Μπαλταδώρος υπήρξε αυτό που λέμε «δημόσιος λειτουργός» με όλη την σημασία της λέξης, που σήμερα την έχουμε ξεχάσει. Το λειτούργημά του, είχε να κάνει με την διαφύλαξη του υπέρτατου δημόσιου αγαθού της ελληνικής πολιτείας, κάθε πολιτείας γενικότερα: Την άμυνά της, δηλαδή, της ελευθερίας και της ακεραιότητάς της.

Πολλοί αντιδρούν αλλεργικά σε αυτές τις λέξεις. Αξίζει να τους υπενθυμίσει κανείς, ότι είναι η ίδια η εθνική ελευθερία που τους παρέχει την δυνατότητα να αντιδράσουν αλλεργικά, κάτι που για παράδειγμα στα υπό διάλυση κράτη όπως είναι η Συρία φαντάζει μια άφταστη πολυτέλεια. Ιδού το δίλημμα που θέτει η ίδια η πραγματικότητα σήμερα, ας επιλέξουν ειλικρινώς σε τι τόπο θέλουν να ζήσουν.

Άλλοι πάλι πιστεύουν πως, επειδή το κράτος απέτυχε, επειδή στον δημόσιο βίο κυριαρχούν οι τελευταίοι, επειδή ο κοινωνικός βίος έχει καταντήσει εντελώς ασυνάρτητος, ή επειδή δεν αντέχουν τον τρόπο ζωής, τις νοοτροπίες και τις συμπεριφορές που ακολουθούν οι περισσότεροι συμπολίτες τους ή/και οι γείτονές τους, ότι αυτή η εθνική ελευθερία είναι μια «απάτη», μια αντανάκλαση, ένας αντικατοπτρισμός. «Τι κοινό έχω εγώ με όλα αυτά;», σκέφτονται.

Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας: η πρόταση του 2005 – 2oν

του Ιωάννη Μάζη

Ανάγκη δημιουργίας Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στην Ελλάδα

α. Γιατί χρειάζεται;

«Ας μην γελιόμαστε. Καλή κατασκοπία δεν σημαίνει αναγκαστικά και καλή πολιτική. Ούτε πάλι και η καλή πολιτική έχει ως αποτέλεσμα μια καλή υπηρεσία κατασκοπίας. Τα βήματα είναι μικρά, αργά και σταθερά. Τα πυροτεχνήματα δεν τα συναντά κανείς συχνά»: Richard Kerr, υποδιευθυντής της CIA, μιλώντας σε συγκέντρωση αξιωματούχων των μυστικών υπηρεσιών στο Plovdiv της Βουλγαρίας, στις 18/5/2000.

Τα παραπάνω υπογραμμίζουν ένα σταθερό πρόβλημα στην χάραξη πολιτικής, το οποίο στην ουσία του έχει να κάνει αφενός με την σταθερότητα των δομών που χαράσσουν πολιτική σε θεσμικό (δηλαδή μόνιμο) επίπεδο, και αφετέρου την ύπαρξη ιστορικής μνήμης στο εσωτερικό των δομών αυτών, ικανής να οδηγήσει στην δημιουργία πολιτικών που αφορούν το σύνολο των δραστηριοτήτων που αποτελούν το ιστό ασφαλείας μιας χώρας. Επιγραμματικά, ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας χρειάζεται για τους παρακάτω λόγους: 

(i) Την αδιάλειπτη λειτουργία των βασικών μηχανισμών εξωτερικής, αμυντικής και λοιπών πολιτικών που αποτελούν τον σκελετό της ασφάλειας μιας χώρας.

(ii) Την κατά συνέπεια εξασφάλιση της «ιστορικής μνήμης» των δομών που ενεργοποιούνται στο παραπάνω πλαίσιο, μέσω της δημιουργίας ενός πυρήνα ο οποίος δεν θα διασκορπίζεται με κάθε κυβερνητική μεταβολή, είτε αυτή αφορά εναλλαγή κομμάτων, είτε προσωπικοτήτων από το ίδιο κόμμα.

“The show must go on”… ναι, αλλά τι συνέβη κατά την προσέγγιση του μοιραίου μαχητικού Mirage 2000-5;

Ένα δυστύχημα είναι μια μεγάλη απώλεια για την Πολεμική Αεροπορία. Το ενδιαφέρον έχει πλέον ο εντοπισμός των αιτιών που οδήγησαν στην τραγωδία ώστε να μην συμβεί ξανά. Αυτή είναι η δουλειά που έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η Επιτροπή Διερεύνησης Δυστυχήματος που έχει συσταθεί από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) η οποία θα συλλέξει όλα τα στοιχεία, όχι τις ενδείξεις, όσο ασφαλείς κι αν μοιάζουν σε αυτό το στάδιο και θα καταλήξει στο πόρισμα.

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Αυτό το πόρισμα θα αξιοποιηθεί στη συνέχεια με στόχο τη «συστημική ενσωμάτωση», δηλαδή την αξιοποίησή του στις προβλεπόμενες διαδικασίες της εκπαίδευσης των Ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας, με στόχο την αποτροπή επανάληψης της τραγωδίας.

Διότι η παρούσα κατάσταση θυμίζει έντονα το δυστύχημα στα μέσα του Οκτώβρη του 2014 όταν η Πολεμική Αεροπορία είχε απολέσει δύο διθέσια μαχητικά F-16. Όλα θα διερευνηθούν και τα αποτελέσματα του πορίσματος του παρόντος δυστυχήματος θα συγ(κριθούν) σε σχέση με την πρότερη εμπειρία.

Ποτέ δεν μπορείς να διασφαλιστείς απόλυτα, διότι στην εφαρμογή υπεισέρχεται ο παράγων άνθρωπος, ενώ οι παράγοντες που μπορούν να κρίνουν την εφαρμογή των προβλεπομένων είναι εκατοντάδες. Διότι ακόμα κι αν οι πρώτες ενδείξεις μπορεί να οδηγούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο «ανθρώπινο σφάλμα», ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις με ακρίβεια τους παράγοντες που οδήγησαν σε αυτό. Κι εκεί οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές.

Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας: η πρόταση του 2005 – 1ον

Γράφει ο Ιωάννης Μάζης  – 

Στις εξαιρετικά κρίσιμες ημέρες που διανύει η χώρα μας και υπό την πίεση του δημοσίου λόγου συγκεκριμένων μελών της ακαδημαϊκής κοινότητος, τα οποία ουδέποτε έπαυσαν να τονίζουν την αναγκαιότητα αποκτήσεως εθνικού θεσμού ορθολογικού στρατηγικού σχεδιασμού με προβλεπτικές δυνατότητες, το πολιτικό σύστημα μάλλον έκρινε ότι πρέπει να προβεί σε σχετικές εξαγγελίες περί της δημιουργίας Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

Από το 2005, με την μορφή Υπηρεσιακού Υπομνήματος προς τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου ως Προέδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου του αλήστου μνήμης Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων (ΥΠΕΘΑ) είχα προτείνει την δημιουργία Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας εις την χώρα μας. Εκεί έγραφα κάποια χρήσιμα πράγματα, τα οποία πιθανόν να τύχουν μελέτης, από όποιον πολιτικό φορέα ή θεσμό της χώρας, αποφασίσει να προβεί ή να συμβάλλει στην δημιουργία αυτού του άκρως αναγκαίου θεσμικού οργάνου. 

Το κείμενο δημοσιεύθηκε ανεπτυγμένο το 2006, υπό τον τίτλο: Γεωπολιτική Ανάλυση για ένα νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα (Ι. Θ. Μάζης, Γεωπολιτική Ανάλυση για ένα νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα, Παπαζήσης, Αθήνα, 2006, σσ. 109-151.) Τα επαναφέρω στη δημοσιότητα, διότι κρίνω ότι παρά το γεγονός ότι παρήλθαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια, διατηρούν ακέραια την επικαιρότητα και την προβλεπτικότητά τους. Επίσης, απαλλάσσουν πολλούς πολιτικούς ηγέτες από το να διαγκωνίζονται μεταξύ των, περί της «πρωτιάς» της ιδέας της δημιουργίας του εν λόγω θεσμικού οργάνου υψηλού στρατηγικού σχεδιασμού! Τα παραθέτω χωρίς καμμία διόρθωση ή παρέμβαση:

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και ο Καβάφης

Γράφει ο Αντώνης Παπαγιαννίδης  – 

Στις 12 Μαρτίου θα διαβεί το κατώφλι του Μαξίμου ο Σταύρος Θεοδωράκης για να συζητήσει με τον Αλέξη Τσίπρα την λογική της ίδρυσης Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, μια λογική χωνευτηριού απόψεων για την διαμόρφωση «εθνικών θέσεων» στα κρίσιμα ζητήματα διεθνών σχέσεων και/ή προσέγγισης στην διαχείριση κρίσεων οσάκις αυτές προκύπτουν. Στα αυτιά και των δυο θα ηχούν «φωνές αόρατου θιάσου να περνά, με μουσικές εξαίσιες» κατά το Καφαβικό «Απολίπειν».

Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι, για παράδειγμα θα ήταν νωπή η ηχώ της τοποθέτησης Κυριάκου Μητσοτάκη και στην Ρόδο προ ημερών («ολιγομελές όργανο αυξημένου κύρους, αναφερόμενο απευθείας στον Πρωθυπουργό») αλλά και στην Βουλή («να προχωρήσετε επιτέλους άμεσα στην συγκρότηση Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας που έχουμε προτείνει από το 2016»).

Βέβαια, την ίδια στιγμή θα μπορούσε να έρχεται και ο οξύτερος – όπως και να το κάνουμε!– τόνος του Δημήτρη Σταμάτη, όταν (σε συζήτηση βέβαια με Χαρά Καφαντάρη, σε λογική ΣΚΑΙ / Αυτιά) δέχθηκε ότι του είναι πειστικότερη η αφήγηση Ερντογάν απ’ εκείνην Τσίπρα στο θέμα του τηλεφωνικού ταξίματος για επιστροφή των «8» στην Τουρκία. Ή να αντηχούσε σε μπάσσο κοντίνουο ο λόγος της αρθρογραφίας Σαμαρά από στηλών Financial Times προς την διεθνή κοινή γνώμη για «εκμετάλλευση της δημοκρατικής κυριαρχίας [από την “αποτυχημένη Κυβέρνηση δημαγωγών”] ώστε να εγκαθιδρύσουν ένα Λατινο-Αμερικανικού τύπου ανελεύθερο καθεστώς στην Ελλάδα».

Γ. Γιακουμάκης: Στρατηγική Αποτροπής με βάθος Πενταετίας

Νέα Κρήτη

Να μην παρασύρει η Τουρκία σε πολεμικά παιχνίδια ήσσονος σημασίας

Ο επίτιμος αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού, Χανιώτης Ναύαρχος Γιώργος Γιακουμάκης, μιλώντας στο Ράδιο 98.4 επέστησε την προσοχή, στο να αποφευχθεί η παγίδα της Τουρκίας να μας εμπλέξει σε πολεμικά παιχνίδια ήσσονος σημασίας, την ώρα που θα πρέπει να είμαστε ισχυρή δύναμη αποτροπής με στρατηγική βάθους πενταετίας.

Οι προκλήσεις της Τουρκίας, στοχεύουν κυρίως στα ενεργειακά της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, με την Κυπριακή ΑΟΖ  πιθανότερο σημείο περαιτέρω προκλήσεων, λέει ο ε.α. Ναύαρχος Γιώργος Γιακουμάκης.

Επέστησε μάλιστα την προσοχή, στο να αποφευχθεί η παγίδα της Τουρκίας να μας εμπλέξει σε πολεμικά παιχνίδια ήσσονος σημασίας, την ώρα που θα πρέπει να είμαστε ισχυρή  δύναμη αποτροπής με στρατηγική βάθους πενταετίας.

Αναφέρθηκε στη κατάσταση στο  Αιγαίο σημειώνοντας ότι η Τουρκία διογκώνει επικοινωνιακά τις προκλήσεις που δημιουργεί, ενώ αναφέρθηκε διεξοδικά στο πως η Αίγυπτος χάραξε πολιτική εξοπλισμών ουσίας, για να υπερασπιστεί τα ενεργειακά αποθέματα της στην ΑΟΖ που της αναλογεί στη Μεσόγειο.

η Τουρκία περικυκλώνει την Ελλάδα μέσω Αλβανίας και Σκοπίων

Σάββας Καλεντερίδης

Τη δεκαετία του 1990, η διαλυμένη Αλβανία μας πρότεινε να επισκευάσουμε το λιμάνι του Αυλώνα, το οποίο ήταν η μοναδική ναυτική βάση του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Αδριατική από το 1950 και μέχρι το 1961, που ο Ενβέρ Χότζα αποφάσισε να αποχωρήσει από την εν λόγω συμμαχία. Φυσικά, μετά την επισκευή η Ελλάδα θα είχε το δικαίωμα να το χρησιμοποιεί ως ναυτική βάση.

Η Ελλάδα δεν αποδέχτηκε την πρόταση της Αλβανίας, κάτι που έκανε όμως η Τουρκία, η οποία επισκεύασε τη βάση, ξοδεύοντας 10 εκατ. δολάρια, αποκτώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα χρήσης, άγνωστο για πόσο χρόνο. Η επισκευή της βάσης έγινε την περίοδο που η Ελλάδα ζούσε την ευωχία του χρηματιστηρίου και τα εγκαίνια στις 13 Ιανουαρίου του 2000, τότε που οι Έλληνες είχαν ξυπνήσει από το «όνειρο» του εύκολου πλουτισμού και μετρούσαν τα δισεκατομμύρια που είχαν χαθεί από τις τσέπες τους αλλά και από την ελληνική οικονομία.

Στην εν λόγω ναυτική βάση σταθμεύει μόνιμα ένα τμήμα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού 250 ανδρών και ναυτικές μονάδες αναλόγως των σχεδιασμών του τουρκικού Επιτελείου. Εν τω μεταξύ, πέραν της συνεργασίας σε άλλους τομείς της άμυνας της Αλβανίας, η Τουρκία διαθέτει στρατιωτική δύναμη στο Κοσσυφοπέδιο και τη Βοσνία, ενώ παρέχει στρατιωτική υποστήριξη και στα Σκόπια.

Το προγεφύρωμα του Κάραγατς, το ισοδύναμο τετελεσμένο, και η βασική αρχή άμυνας στην ποτάμια γραμμή του Έβρου…

Ινφογνώμων Πολιτικά

Του Δημήτρη Ι. Μανακανάτα

Η πρόσφατη ολοκλήρωση της αντιαρματικής τάφρου πλάτους 50 μέτρων στην εξέχουσα του Κάραγατς στον Έβρο από το τουρκικό μηχανικό, είναι ένα ακόμη στοιχείο της σπουδαιότητας του σημείου στην περιοχή. Εκτός από τα προφανή οφέλη για την τουρκική πλευρά όπως προσομοίωση υδάτινου κωλύματος και «παίγνια» με τα συστήματα γεφυρώσεως τύπου Samur και τα γεφυροφόρα Leguan , είναι μάλλον αυτονόητο ότι συνδέεται και με το Δόγμα του Ισοδύναμου Τετελεσμένου.

Το επίκαιρο «Ισοδύναμο Τετελεσμένο»…

Θυμίζουμε ότι το ισοδύναμο τετελεσμένο προβλέπει, ότι η απάντηση στην οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, θα είναι ισοδύναμη ενέργεια των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Σε γενικές γραμμές μια κίνηση τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο θα οδηγούσε στην ανταπόδοσης της εχθρικής ενέργειας σε άλλη περιοχή (π.χ Κάραγατς, Ίμβρο) αποφεύγοντας την περαιτέρω κλιμάκωση στο σημείο της εχθρικής ενέργειας και οδηγώντας την όλη κατάσταση σε πλαίσιο, θεωρητικά, ελεγχόμενης σύγκρουσης.

Βάσει του ισοδύναμου τετελεσμένου, η περίπτωση κατάληψης βραχονησίδας από τους Τούρκους θα οδηγήσει σε ανάλογη ενέργεια, καταλαμβάνοντας εχθρική βραχονησίδα και μεταφέροντας την ενέργειας της κλιμάκωσης στον αντίπαλο. Σε μεγαλύτερης εχθρικής ενέργειας ανάλογη θα ήταν και η ελληνική απάντηση και στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνεται και αντεπιθετική κίνηση στο μέτωπο του Έβρου (π.χ στο προγεφύρωμα του Καραγάτς).

Η χώρα που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη της...

Του Κώστα Στούπα 

1) Η Ελλάδα αυτοκτονεί...

Η χώρα που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη της...

Στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε σοβαρό πρόβλημα αξιολόγησης προτεραιοτήτων και αντικειμενικής αντίληψης των πραγμάτων. Επιπλέον μικροπολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες ως ένα βαθμό είναι θεμιτές, συνήθως προβάλλονται με τέτοια θέρμη και διχαστικό τρόπο που έχουν καταστροφικές συνέπειες.

Στο διεθνή ειδικό τύπο τελευταία πληθαίνουν τα δημοσιεύματα και οι εκθέσεις για τις δυνατότητες του νέου, πέμπτης γενεάς, πολεμικού αεροσκάφους F-35 έναντι των παλαιότερων μοντέλων όπως τα F-16 και Μιράζ 2000 που διαθέτει η αεροπορία μας.

Οι συγκρίσεις είναι αποκαρδιωτικές για την αποτρεπτική ισχύ που χρειάζεται η χώρα μας και στον αέρα προκειμένου να διατηρεί την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο. Τα νέα αεροσκάφη φέρονται να έρχονται σε θέση να καταρρίψουν τα παλιά πριν γίνουν αντιληπτά από αυτά.

Η Τουρκία θα παραλάβει τα πρώτα F-35 το 2019 ενώ μέχρι το 2023 θα έχει μια πλήρη μοίρα τέτοιων αεροσκαφών τα περισσότερα από τα οποία θα είναι συμπαραγωγή της αμερικάνικης Lockheed Martin και της TAI (Turkish Aerospace Industries).

"Ο Σ. ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ..."

Hellenic Frenzyness


ΠΗΓΗ: Δελτίο Ειδήσεων 03.04.2017