Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Aγαπητοί φίλοι,
Θέλω να ευχαριστήσω τους οργανωτές για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό το τόσο ενδιαφέρον και συναρπαστικό συνέδριο για τον Μαρξισμό, εδώ στο Πεκίνο, που συμπίπτει με τα 200 χρόνια από τη γέννηση ενός από τους φιλοσόφους που επηρέασαν όσο πολύ λίγοι ολόκληρο τον κόσμο μας, του Καρλ Μαρξ, του μεγαλύτερου ίσως μέχρι τώρα «απομυθοποιτητή» του ανθρώπινου κοινωνικού μας Είναι, αλλά και του φιλοσόφου που οι ιδέες του συνετέλεσαν αποφασιστικά σε αυτό που είναι η σημερινή Κίνα.
Αλλά θέλω επίσης να τους ευχαριστήσω γιατί μου έδωσαν, ακόμα μια φορά, με την πρόσκλησή τους, τη δυνατότητα να επισκεφθώ αυτή τη χώρα, κοιτίδα ενός από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους πολιτισμούς, όπως άλλωστε και η χώρα από την οποία ο ίδιος προέρχομαι.
Το να κατάγεσαι από μια τέτοια χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ως κάποιας μορφής προνόμιο και για τους σημερινούς Ελληνες τουλάχιστο αυτό είναι δυστυχώς μάλλον βέβαιο. Πρέπει να θεωρείται μια προτροπή να καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είμαστε ιδιοκτήτες, αλλά φορείς της Ζωής και του Πολιτισμού. Πρέπει να παραδώσουμε έναν κόσμο ει δυνατόν καλύτερο από αυτόν που παραλάβαμε, ή τουλάχιστον όχι χειρότερο. Και δεν υπάρχει ευγενέστερη φιλοδοξία από το να προσπαθεί κανείς να συμβάλλει σε μια τέτοια επιδίωξη.


