της Θεανώς Θειοπούλου
Το καλοκαίρι μεταξύ άλλων είναι η περίοδος που πέρα από τις διακοπές πρέπει να προγραμματιστούν και οι σπουδές των παιδιών είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό. Μέχρι πριν μερικά χρόνια οι επιλογές ήταν δύο. Τα παιδιά των εύπορων και καλών οικογενειών σπούδαζαν στην Αγγλία και την Αμερική και των μεσαίων εισοδημάτων στην Ελλάδα. Χρειάστηκαν να περάσουν αρκετά χρόνια για να λειτουργήσει το ιδιωτικό κολέγιο, που εξελίχθηκε σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, και το πρώτο δημόσιο πανεπιστήμιο. Aυτό σημαίνει ότι αυξήθηκαν οι επιλογές.
Από την εκπαίδευση προέρχεται πλέον σχεδόν το 2,5% του ΑΕΠ, με τα ιδιωτικά ιδρύματα να δίνουν μάχη όχι μόνο για την προσέλκυση των Κύπριων και Ελλαδιτών φοιτητών, αλλά και φοιτητών από αρκετές χώρες του κόσμου. Η Κύπρος από πολύ νωρίς κατάλαβε ότι ο τομέας της εκπαίδευσης μπορεί να στηρίξει το οικονομικό οικοδόμημα με προσοντούχο προσωπικό αλλά και να έρθουν έσοδα στο κράτος.
Το πρώτο κρατικό πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Κύπρου, δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 βάζοντας πολύ υψηλά πρότυπα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο πήχης των ιδιωτικών πανεπιστημίων να είναι πολύ ψηλά και να υπάρχει ανταγωνισμός με υψηλά στάνταρντ που επιβλέπονται από το υπουργείο Παιδείας. Η άρνηση της Ελλάδας να αφήσει ελεύθερα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια να λειτουργήσουν στα πρότυπα της Κύπρου δεν ανέβασε την ποιότητα της εκπαίδευσης.
Το κενό στην Ελλάδα οδηγεί αρκετούς Ελλαδίτες, που δεν έχουν περάσει σε κρατικά πανεπιστήμια, να αναζητήσουν διέξοδο σπουδών στην Κύπρο, έστω και αν πληρώσουν δίδακτρα, ενοίκια και τα σχετικά. Θα μπορούσανε αρκετές εκατοντάδες φοιτητές να έμεναν για σπουδές στην Ελλάδα και τουλάχιστον ο οικογενειακός προϋπολογισμός να γλύτωνε από το ενοίκιο και το κόστος διαβίωσης. Ο ελληνικός παραλογισμός ακόμη μια φορά έκανε το θαύμα του.
Αντί να κάνει ιδιωτικά πανεπιστήμια και να συγκεντρώσει φοιτητές από την Ελλάδα, τις χώρες των Βαλκανίων αλλά και την Κίνα προτίμησε στο όνομα της δημόσιας εκπαίδευσης να χάσει μια ευκαιρία. Στην Ελλάδα «μαραίνονται» τα δημόσια πανεπιστήμια επειδή δεν έχουν τους πόρους αλλά δεν έχουν και τον ανταγωνισμό να τα σπρώξει προς τα πάνω.
Μπορεί το ελληνικό κράτος να προσπαθούσε ακριβώς να διατηρήσει την ποιότητα των τριτοβάθμιων πανεπιστημίων με την εντύπωση ότι τα δημόσια είναι τα καλύτερα άρα να μην αφήσουμε τα ιδιωτικά που θα ρίξουν το επίπεδο. Δυστυχώς δεν έγινε και χάθηκε μια ευκαιρία. Και είναι η εποχή που οι Ελλαδίτες έρχονται στην Κύπρο να αναζητήσουν το ιδιωτικό πανεπιστήμιο και κάνοντας δυσεύρετα τα σπίτια προς ενοικίαση στις γειτονιές των πανεπιστημίων.
Πηγή Φιλλεύθερος
Ινφογνώμων Πολιτικά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου