Έτσι γράφεται ο δρόμος...

Τέσσερα συν ένα μέτωπα άνοιξαν και - θαρρούμε - θα παραμείνουν για καιρό ανοιχτά με την υπόθεση αυτή των υποκλοπών της συζήτησης στελεχών του ΔΝΤ για την Ελλάδα και την διαρροή τους μέσω WikiLeaks και (φυσικά αυτό είναι που μετράει!) την χρησιμοποίησή τους στην διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους "εταίρους" της τώρα.

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Τέσσερα συν ένα μέτωπα άνοιξαν και - θαρρούμε - θα παραμείνουν για καιρό ανοιχτά με την υπόθεση αυτή των υποκλοπών της συζήτησης στελεχών του ΔΝΤ για την Ελλάδα και την διαρροή τους μέσω WikiLeaks και (φυσικά αυτό είναι που μετράει!) την χρησιμοποίησή τους στην διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους "εταίρους" της τώρα.

Υπάρχει πρώτα-πρώτα η ίδια η πράξη (και... η πρωτοβουλία) της υποκλοπής. Εδώ, μεταξύ κατεργαραίων ειλικρίνεια! Οι πάντες παρακολουθούν τους πάντες - όταν το μπορούν, αλλά με την τεχνολογική εξέλιξη όλο και περισσότερο/ευκολότερα το μπορούν, πλην αν ο παρακολουθούμενος οργανώνει (τεχνολογικά, πάλι) αντίμετρα - και, από την στιγμή που οι ΗΠΑ κατέγραφαν τις συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ή στην Γερμανική Καγκελαρία και "δεν τρέχει τίποτε", τελικά, είναι τουλάχιστον ελαφρότητα να αναζητούμε ποιος και πώς υπέκλεψε την συζήτηση Τόμσεν-Βελκουλέσκου στο Χίλτον Αθηνών.

Ύστερα, το γεγονός ότι οι πάντες παρακολουθούν παγίως τους πάντες, οδηγεί στην αντίληψη ότι, αν αυτή η παρακολούθηση δεν έγινε από "Μεγάλους", τότε εκείνοι έχουν την γνώση του ποιος και πώς την έκανε. Το "ίχνος" μιας παρακολούθησης υπάρχει - και είναι διαθέσιμο σε όποιον έχει τα τεχνολογικά μέσα, στην ζούγκλα του SigInt/signal intelligence/ηλεκτρονική κατασκοπία.

Πάμε παρακάτω, τώρα: η επιλογή να γίνει η διαρροή/leak μέσω των Wikileaks δηλαδή του διαταρακτικού (για το διεθνές σύστημα) φορέα του Julian Assange - του ίδιου που βρισκόταν αλληλέγγυος π.χ. στην παρουσίαση του DIEM2015, του κινήματος του Γιάνη Βαρουφάκη στο Βερολίνο, μέσω Skype από την Πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο όπου βρίσκεται αυτοέγκλειστος για να μην συλληφθεί - αποτελεί αφ' εαυτής μια κίνηση εναντίωσης προς την συστημικότητα.

Εδώ "έρχεται και δένει", βέβαια, η μνήμη του Βαρουφάκη που όχι μόνο μαγνητοφωνούσε το Eurogroup αλλά και περίπου αυτοχειροκροτούνταν γι αυτό...

Το επόμενο επίπεδο, είναι η χρήση που κάναμε - που έκανε η Ελληνική Κυβέρνηση - αυτού του υλικού. Χρήση, ας το πούμε, ενθουσιώδης. Χρήση που, με την βοήθεια της Αντιπολίτευσης και τις σχεδόν καταγγελίες της περί ευθύνης της Κυβέρνησης Τσίπρα για την υποκλοπή έγινε κεντρικό ζήτημα στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση. Και πού, αν δεν κλείσει τελικά η αξιολόγηση και πάμε σε πολύ πιο ταραγμένα νερά, απειλεί να επικαθορίσει τους μήνες που έρχονται.

Και πάμε, τώρα, στο τελευταίο μέτωπο. Που είναι και το πιο σημαντικό. Και ναι μεν όλοι το κατέγραψαν, όμως δεν το έκαναν με ειλικρίνεια: εκείνο που οι υποκλαπείσες και διαρρεύσασες συνομιλίες ανέδειξαν ήταν η - απόλυτα γνωστή! - κατάσταση ασυμβατότητας και αδιεξόδου στο τρίγωνο απόψεις ΔΝΤ/στάση ΕΕ-Γερμανίας/κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας.

Έτσι γράφεται ο αυριανός πλέον δρόμος.

www.economia.gr