Τι ήταν, τελικά;

Με την Ουάσιγκτον/ΔΝΤ να τηρεί σιβυλλικές αποστάσεις, με τις Βρυξέλλες να είναι αμφίβολο πώς θα αντιδράσουν τελικά, με την Αθήνα/το Μαξίμου να "ανεβάζει" έντονα το θέμα και με την Αθήνα/την Αντιπολίτευση να επιχειρεί να "σκοράρει πόντους"....

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Με την Ουάσιγκτον/ΔΝΤ να τηρεί σιβυλλικές αποστάσεις, με τις Βρυξέλλες να είναι αμφίβολο πώς θα αντιδράσουν τελικά, με την Αθήνα/το Μαξίμου να "ανεβάζει" έντονα το θέμα και με την Αθήνα/την Αντιπολίτευση να επιχειρεί να "σκοράρει πόντους", ένα παράξενο σκηνικό στήνεται με την πολύκροτη μαγνητοφωνημένη/υποκλαπείσα/ μπουμπουνισμένη μέσω WikiLeaks συζήτηση Πολ Τόμσεν - Ντέλιας Βελκουλέσκου για την Ελλάδα, για το Μνημόνιο-3 και την αξιολόγησή του/μας.

Τα ερωτήματα - στο εσωτερικό, για "τους έξω" ας περιμείνουμε λίγο ακόμη... - έγιναν πολύ γρήγορα ενοχλητικά: θέλησε η Κυβέρνηση να στήσει παγίδα "τύπου Βαρουφάκη/2015" προκειμένου να φέρει την διαπραγμάτευση στα άκρα; σπεύδει η Αντιπολίτευση να στηρίξει θέσεις ΔΝΤ ώστε να χαλάσει την ισορροπία που μόλις κέρδιζαν με τους "εταίρους" οι κυβερνητικοί; Τελικά, αυτού του είδους τα ερωτηματικά κινδυνεύουν να προκύψουν πολύ πιο δυσάρεστα, από το πραγματικό ερώτημα - εισαγόμενο αυτό! Μπορεί να θέλει το ΔΝΤ (ή πάντως να το αποδέχεται ως ενδεχόμενο...) να βρεθεί πάλιν η Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού;

Όμως... οι ξένοι είναι οι ξένοι. Για εμάς το ερώτημα είναι αμεσότερο: αν η Κυβέρνηση τραβήξει - πάλι - την αντιπαράθεση με το Ταμείο στα άκρα κινδυνεύει να πλησιάσει πάλι στην  κόκκινη ζώνη της χρεοκοπίας/του Grexit, ακριβώς όπως (κυνικά/κακοπροαίρετα) περιέγραφε ο Πολ Τόμσεν! Όμως και η Αντιπολίτευση χρειάζεται να συμφωνήσει με τον εαυτό της: γι’ αυτήν προέχει να κερδίσει 2-3% ακόμη στα γκάλοπ, ή να μην σπρώξει de facto την χώρα στην ζώνη κινδύνου;

Στο μεταξύ, μόνον απορίες μπορεί να γεννήσει η πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα να προσφύγει ευθύς αμέσως στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και εκείνος να αποφανθεί ότι "την σημερινή αποστολή του ΔΝΤ θα έπρεπε να είχε αναλάβει εδώ και καιρό ο ίδιος ο ESM [...] αφού το κύρος των Ευρωπαϊκών Θεσμών και η τεχνογνωσία των στελεχών του ESM θα ήταν σαφώς ανώτερη εκείνων του Ταμείου".

Πάντως, η λογική του "τις πταίει" που παγίως οδηγεί τα δικά μας, είχε (και) αυτήν την φορά την τιμητική της: βλέπετε, δεν είναι ακριβώς το ίδιο να ελλοχεύει μέχρι και πιστωτικό γεγονός/credit event ως καταλύτης εξελίξεων - μέσα από τους βυζαντινισμούς του Ταμείου - ή να έχουμε πάρει εμείς οι ίδιοι την πρωτοβουλία να καταδείξουμε την ασυμβατότητα του Ταμείου με την "Ευρώπη"...

www.economia.gr