Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χειραγώγιση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χειραγώγιση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2019

Ο δεκάλογος της χειραγώγησης

analyst


Όταν η κοινωνία πείθεται συλλογικά ότι είναι ανόητη, διεφθαρμένη και ανίκανη, οπότε είναι η ίδια ένοχος για τα δεινά που της συμβαίνουν (κακή συνείδηση), τότε εξουδετερώνεται πλήρως – αφού αυτός που νοιώθει ένοχος δεν είναι σε θέση να αγωνισθεί, να πλημμυρίσει τους δρόμους και να επαναστατήσει.
.
«Δεν είμαστε πλέον ελεύθεροι, ούτε η σκέψη μας είναι – γεγονός που τεκμηριώνεται σήμερα στην Ελλάδα, όπου παρά το ότι βαδίζει με γρήγορα βήματα στα σκουπίδια της ιστορίας, δεν αντιδράει απολύτως κανένας, δεν φαίνεται καμία μελλοντική προοπτική υγιούς εξέγερσης, ενώ οι «μελλοθάνατοι» σιωπούν όπως τα πρόβατα που οδηγούνται πειθήνια στη σφαγή. Ουσιαστικά λοιπόν προγραμματιζόμαστε, με την έννοια ότι μας μαθαίνουν πώς θα θέλαμε να είμαστε – έτσι ώστε να νομίζουμε ότι εμείς επιλέξαμε ελεύθερα τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και ενεργούμε ή παραμένουμε παθητικοί«.

Άποψη

Η λέξη «πλύση εγκεφάλου» είναι μία σύγχρονη έκφραση, η οποία αναφέρεται στην ψυχική χειραγώγηση που ασκείται σε ένα ή περισσότερα άτομα, με στόχο να υποκινήσει τον ή τους χειραγωγούμενους να υποταχθούν ασυνείδητα σε προκαθορισμένες απόψεις και ενέργειες – κάτι που δεν θα συνέβαινε ποτέ με τη χρήση βίας.
Περαιτέρω, παρά το ότι μέσω της «πλύσης εγκεφάλου» δεν πλένεται, καθώς επίσης δεν απομακρύνεται τίποτα αλλά, αντίθετα, «λερώνεται» η σκέψη με την προσθήκη ξένων στοιχείων που προγραμματίζουν τον εγκέφαλο εν αγνοία του, πρόκειται πλέον για έναν όρο που δεν μπορεί να αποφευχθεί – υπενθυμίζοντας πως η έρευνα και η χρησιμοποίηση της χειραγώγησης ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της ανθρωπότητας.

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019

Ο «λαϊκισμός» και ο έλεγχος του όχλου

analyst


Οι ελίτ «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες ψεύτικες συγκρούσεις των πολιτικών. Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι πράξεις των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την εκάστοτε κομματική τους πελατεία.
.

Ανάλυση

Ορισμένες αναλύσεις είναι σωστό να επαναλαμβάνονται, όταν και εάν κρίνει κανείς πως δεν έχουν συνειδητοποιηθεί ακόμη. Στα πλαίσια αυτά υπενθυμίζουμε πως ο «λαϊκισμός», ο οποίος υιοθετείται από κόμματα όλων των αποχρώσεων αλλά τελικά στηρίζει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, όπως στην περίπτωση της «αριστεράς» στην Ελλάδα, λέγεται πως έχει γενέτειρα του το Ισραήλ – σύμφωνα με την καθηγήτρια κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ κυρία Eva Illouz (πηγή), κατά την οποία τα εξής:
«Η χώρα έχει ενδιαφέρον για μία συζήτηση σχετικά με τη γενικότερη αταξία που επικρατεί στον πλανήτη, επειδή τουλάχιστον μία δεκαετία πριν από την παγκόσμια «διολίσθηση» στο φονταμενταλισμό, είχε υιοθετήσει μία οπισθοδρομική λαϊκιστική πολιτική«.
Η καθηγήτρια συμπληρώνει ότι, για πολλές δεκαετίες τα αριστερά και τα φιλελεύθερα κόμματα καθόριζαν το πολιτικό κλίμα στο Ισραήλ – παραμελώντας από την αρχή μία διαρκώς αυξανόμενη ομάδα Εβραίων μεταναστών από τις αραβικές χώρες, τα μέλη της οποίας για πολλά χρόνια θεωρούνταν ως «επισκέπτες εργάτες» και όχι ως ισότιμοι Πολίτες.
Έτσι έχασαν τη στήριξη τους από την πλειοψηφία του πληθυσμού, αφού έπαψαν να την εκπροσωπούν – με αποτέλεσμα να ανέλθουν στην εξουσία λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία τασσόταν με το μέρος αυτών των ομάδων. Παρά το ότι δε η πρώτη παγκοσμιοποίηση αποτελούσε την κεντρική ιδεολογία των εργαζομένων, καθώς επίσης των μειονοτήτων στο 19ο και στον 20ο αιώνα, για να εξασφαλίσουν την ισότιμη αντιμετώπιση τους, σήμερα επιλέγουν τον εθνικισμό και τη θρησκευτική τους περιχαράκωση – επειδή είναι οι μεγάλοι χαμένοι της ασύμμετρης δεύτερης παγκοσμιοποίησης.

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019

Ποιους σκανάρουν οι ΗΠΑ για χειραγώγηση νομίσματος


Η κυβέρνηση Τραμπ αυξάνει την πίεση στις χώρες που θεωρεί ότι χειραγωγούν το νόμισμά τους. Νέες αλλαγές στους κανονισμούς, για να εντοπιστούν οι χώρες-παραβάτες. Η προειδοποίηση Ρος για δασμούς.

Της Colby Smith

Μετά από πολλή αναμονή, γνωρίζουμε επιτέλους ποιες χώρες έχουν μπει στο στόχαστρο του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, επειδή κάνουν παιχνίδια με τα νομίσματά τους.
Το βράδυ της Τρίτης, το υπουργείο Οικονομικών δημοσίευσε έκθεση για τις πρακτικές των εμπορικών του εταίρων στη διαχείριση της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Καμία χώρα δεν βρέθηκε να χειραγωγεί το νόμισμά της, αλλά το υπουργείο ανακοίνωσε κάποιες αλλαγές στους κανονισμούς, θέτοντας περισσότερες χώρες υπό έλεγχο.
Μολονότι η εξαμηνιαία έκθεση συνήθως δημοσιεύεται τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο, η πιο πρόσφατη έκδοση του υπουργείου Οικονομικών καθυστέρησε σχεδόν δύο μήνες, πυροδοτώντας διάφορες θεωρίες σχετικά με το τι πραγματικά συνέβαινε.
Ορισμένοι πίστευαν ότι το υπουργείο Οικονομικών περίμενε να ολοκληρωθεί η σύνοδος της G20 στην Οσάκα στο τέλος Ιουνίου, καθώς στο παρελθόν είχε χρησιμοποιήσει ως δικαιολογία για να καθυστερήσει τη δημοσίευση της έκθεσης, τη διεξαγωγή συνόδων και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Άλλοι το απέδωσαν σε εσωτερικές συζητήσεις μεταξύ αξιωματούχων για το πώς θα αξιολογήσουν την τάση του Βιετνάμ να παρεμβαίνει στο νόμισμά του.

Παρασκευή 26 Απριλίου 2019

Ποιους βολεύει να αποπολιτικοποιείται η φτώχεια


του Δημήτρη Σκουτέρη
Πόσο πολιτικά και ιδεολογικά ουδέτερη μπορεί να είναι η φτώχεια, που εξαπλώνεται παγκοσμίως; Η αλήθεια είναι, ότι κάποιοι φρόντισαν να μας μεγαλώσουν με το αρχετυπικό δίπολο πλούσιος-φτωχός. Από τα παραμύθια, όπου ο ρόλος του πλούσιου εναλλάσσονταν με αυτήν του φτωχού, μέχρι τις κλασικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Εκεί η σχέση του πλούσιου με την φτωχή (πλην τίμια) είχε το happy end που της έπρεπε, επικύρωνε τη «φυσιολογική» ύπαρξη πλουσίων και φτωχών.
Είναι γνωστό, ότι τα αρχέτυπα, είτε ως συλλογικές αναπαραστάσεις, είτε ως μορφογενετικά πρότυπα, είτε ως μοντέλα επανάληψης βασικών γεγονότων, είτε ως κατασκευή βασικών δυναμικών σχημάτων για την εξομοίωση διαδικασιών, καθοδηγούν βασικές συμπεριφορές μας. Επίσης, τα αρχέτυπα, ως ιδεατό γενικό δομικό σχέδιο, ανεξάρτητο από συνθήκες, συντελούν ως ουσιαστικό συστατικό στη διαμόρφωση της ψυχής, του πνεύματος και του νου.
Μάθαμε, λοιπόν, και εκπαιδευτήκαμε μέσα από εικόνες, ιδέες αλλά και εμπειρίες να αποδεχόμαστε τη φτώχεια ως κάτι το φυσικό, το αυτονόητο. Μια κατάσταση που διαχρονικά συνέβαινε και θα εξακολουθεί να συμβαίνει. Οι κυρίαρχες δυνάμεις, οι δυνάμεις χειραγώγησης της κοινωνίας, μας εκπαίδευσαν να αντιμετωπίζουμε τους φτωχούς με συμπάθεια, με συμπόνοια, να επιδεικνύουμε τη δέουσα φιλανθρωπία.
Ενίοτε (και τότε καλώς το πράττουμε) να επιβραβεύουμε τον αλτρουισμό και την ανιδιοτέλεια κάποιων αναγνωρίσιμων ανθρώπων, που ανάλωσαν τη ζωή τους και την περιουσία τους στην αντιμετώπιση της πείνας, της φτώχειας, στην στήριξη των ανήμπορων. Αλλά αυτοί ήταν και είναι οι μονάδες και όχι εκείνοι οι πλούσιοι που ιδιοποιούνται τον πλούτο των εθνών με χίλιους μύριους τρόπους (φοροκλοπή-φοροαποφυγή, Panama και Paradise papers, λίστες Λαγκάρντ κλπ).

Κυριακή 14 Απριλίου 2019

Ο έλεγχος των μαζών

analyst


Ενώ ο Orwell προειδοποιούσε για την καταπίεση των ανθρώπων εκ μέρους μίας εξωτερικής Δύναμης, η οποία θα τους στερούσε την ατομική τους αυτονομία, τις ιδέες και την Ιστορία τους, ο Huxley είχε την άποψη πως η απόλυτη αυτή καταστολή δεν θα ήταν καθόλου απαραίτητη – επειδή κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα άρχιζαν να αγαπούν την καταπίεση τους, καθώς επίσης να λατρεύουν τις τεχνικές χειραγώγησης, με τις οποίες γίνονται ανίκανοι, απόλυτα εξαρτημένοι και εύκολοι στη διαχείριση τους.


 .Άρθρο
- του Βασίλη Βιλιάρδου
«Η διαγραφή, η διαστρέβλωση, η απόρριψη και η απαξίωση της Ιστορίας, καθώς επίσης της ιστορικής εμπειρίας, αποτελεί μία κεντρική διάσταση του ελέγχου του ανθρώπινου νου – ενώ όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον και όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν, οπότε κατά συνέπεια το μέλλον», είχε γράψει ο Orwell, στο βιβλίο του «1984».
Κατά την άποψη μου, πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες, τις εξυπνότερες και τις πιο διαφωτιστικές προτάσεις που έχουν γραφτεί ποτέ – όπου ο Orwell διατυπώνει καθαρά τη διαπίστωση που πρέπει όλοι μας να υπενθυμίζουμε καθημερινά στον εαυτό μας, έτσι ώστε να τη διατηρούμε πάντοτε παρούσα και να μην την ξεχνάμε ποτέ. Ειδικότερα, αναφέρει με πλήρη σαφήνεια τη σημαντικότερη μέθοδο χειραγώγησης που υπάρχει – ενώ η πρόταση του είναι μία προειδοποίηση που οφείλει να λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν του όσο πιο σοβαρά μπορεί.
Συμπεριλαμβάνει όμως επίσης μία οδηγία: το ότι όλοι εμείς, τα δυνητικά θύματα, πρέπει να αναγνωρίζουμε τη χειραγώγηση της Ιστορίας και τη χειραγώγηση μέσω της Ιστορίας, καθώς επίσης να την «ξεσκεπάζουμε», να την αποκαλύπτουμε. Θα πρέπει δηλαδή να διατηρούμε ή να ανακτούμε την κυριαρχία της Ιστορίας, της δικής μας ιστορίας – αφού χωρίς διαφωτισμένη ιστορική συνείδηση, δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε αυτόνομα και ειρηνικά ούτε το παρόν, ούτε το μέλλον μας.

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019

Το αποκορύφωμα της ηλιθιότητας

analyst


Ισχύουν άλλα «μέτρα και σταθμά» για το πρώτο μνημόνιο, όπου η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο της Ελλάδας, εντελώς διαφορετικά για το δεύτερο, με το οποίο η κυβέρνηση Βενιζέλου-Σαμαρά τράβηξε τη σκανδάλη, καθώς επίσης άλλα για το τρίτο – όπου ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε τη χαριστική βολή στην Ελλάδα, δολοφονώντας την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων.
.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου
Είναι πραγματικά εξοργιστικός ο τρόπος, με τον οποίο προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους Έλληνες ορισμένοι δημοσιογράφοι, όσον αφορά τα μνημόνια – είτε επειδή ευρίσκονταν κάποια στιγμή στην έμμισθη υπηρεσία του ΔΝΤ (πάντοτε έτσι εισβάλλει στις χώρες που ζητούν τη βοήθεια του, λεηλατώντας και εξαθλιώνοντας τες – ανάλυση), είτε επειδή είναι φύσει ανόητοι και δουλοπρεπείς, είτε λόγω του ότι εξυπηρετούν, συνήθως με το αζημίωτο, τα κόμματα που προωθούν. Κάτι ανάλογο ισχύει επίσης για τα εγχώρια στελέχη που έχει εκπαιδεύσει το ΔΝΤ και τα οποία συμπεριφέρονται ξεκάθαρα ως γενίτσαροι – με την έννοια πως αδιαφορούν εντελώς για την πατρίδα τους, υποστηρίζοντας συλλήβδην τις μεθόδους των μπράβων των τοκογλύφων (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα, αφού είναι σε όλους γνωστά).
Έχοντας αναφερθεί τώρα πολλές φορές στην παγίδα που στήθηκε στους Έλληνες το 2009 από την τότε νέα κυβέρνηση τους, με τη βοήθεια της ΕΛΣΤΑΤ, θα μπορούσε ίσως να συγχωρήσει κανείς εκείνους τους βουλευτές της αντιπολίτευσης που ψήφισαν το πρώτο μνημόνιο – αφού ο κ. Παπανδρέου τους έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο, τοποθετώντας τους ψυχρά και ύπουλα προ τετελεσμένων γεγονότων. Εκτός αυτού πολλές χώρες βρέθηκαν στο παρελθόν σε μία ανάλογη θέση, υπογράφοντας ένα μνημόνιο έναντι μίας δανειακής σύμβασης – επειδή δεν ήταν σε θέση να εξυπηρετήσουν τις εξωτερικές τους υποχρεώσεις.
Εν τούτοις, καμία χώρα δεν υποχρεώθηκε ποτέ στην παγκόσμια ιστορία να υπογράψει ένα PSI, παραδίδοντας αμαχητί την εθνική της κυριαρχία, τοποθετώντας ως εγγύηση ότι έχει και δεν έχει, αποδεχόμενη το αγγλικό δίκαιο και «καίγοντας» την ύστατη λύση ανάγκης της επιστροφής στο εθνικό της νόμισμα – όπου θα μπορούσε να μετατρέψει το 90% των εξωτερικών της χρεών σε δραχμές με μία απλή απόφαση της βουλής, οπότε να εξυπηρετήσει τα χρέη της πολύ εύκολα, τυπώνοντας απλά χρήματα και μειώνοντας τα χρέη με τη βοήθεια του πληθωρισμού.

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2019

Οι δέκα κανόνες της χειραγώγησης

analyst


Δεν είμαστε πλέον ελεύθεροι, ούτε η σκέψη μας είναι – γεγονός που τεκμηριώνεται σήμερα στην Ελλάδα, όπου παρά το ότι βαδίζει με γρήγορα βήματα στα σκουπίδια της ιστορίας, δεν αντιδράει απολύτως κανένας, δεν φαίνεται καμία μελλοντική προοπτική υγιούς εξέγερσης, ενώ οι «μελλοθάνατοι» σιωπούν όπως τα πρόβατα που οδηγούνται πειθήνια στη σφαγή.
.
«Όταν η κοινωνία πείθεται συλλογικά ότι είναι ανόητη, διεφθαρμένη και ανίκανη, οπότε είναι η ίδια ένοχος για τα δεινά που της συμβαίνουν (κακή συνείδηση), τότε εξουδετερώνεται πλήρως – αφού αυτός που νοιώθει ένοχος δεν είναι σε θέση να αγωνισθεί, να πλημμυρίσει τους δρόμους και να επαναστατήσει».
.Ανάλυση
- του Βασίλη Βιλιάρδου
Εισαγωγικά, τα κοινωνικά μέσα μαζικής δικτύωσης (face book, twitter κλπ.), έχουν την απαράμιλλη ικανότητα να προωθούν την οργάνωση μίας ομάδας ή μίας κοινότητας, καθώς επίσης την πολιτική συμμετοχή – κάτι που δεν υπήρχε καθόλου στο παρελθόν. Για παράδειγμα, το 2008 ο αμερικανός πρόεδρος Obama εξελέγη κυρίως με τη βοήθεια αυτών των μέσων – καταφέρνοντας να κινητοποιήσει παραδοσιακά απαθείς πληθυσμούς, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει την προεδρία. Αργότερα, το 2011, προκάλεσαν την εξέγερση στις χώρες της Β. Αφρικής, γνωστή ως Αραβική Άνοιξη – ενώ πρόσφατα βοήθησαν τα «κίτρινα γιλέκα» στη Γαλλία να δρομολογήσουν μία επανάσταση, χωρίς να υπάρχει κανένας ηγέτης και καμία οργάνωση.
Ως εκ τούτου, παρά το ότι τα κοινωνικά μέσα μαζικής δικτύωσης υποτιμούνται, όπως σε κάποιο βαθμό γενικότερα το διαδίκτυο, έχουν αναμφίβολα την ικανότητα να παρέχουν σε καταπιεσμένους πληθυσμούς φωνή – ικανή να ανατρέπει εδραιωμένα αυταρχικά καθεστώτα, όπως αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Έτσι οι καθιερωμένες μέθοδοι χειραγώγησης που ασκούνται συνήθως μέσω των μεγάλων ΜΜΕ που διαπλέκονται σχεδόν πάντοτε με την οικονομική και με την πολιτική εξουσία, αποτυγχάνουν όλο και πιο συχνά – ενώ γίνονται προσπάθειες να υποβαθμιστεί η δυναμικότητα και η ελευθερία του διαδικτύου, με αναφορές σε «επαναστάτες του πληκτρολογίου» που δεν προσφέρουν τίποτα, σε fake news κοκ.

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές


Γράφει ο Γέωργιος Παπαδόπουλος-Τετράδης

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018

Η ρητορική της χειραγώγησης

analyst


Οι Έλληνες είναι οκνηροί, τεμπέληδες και καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν – οπότε οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας τους και πρέπει να τιμωρηθούν.
 .

Άρθρο

Βασίλης Βιλιάρδος, Οικονομολόγος,Επιχειρηματίας
- του Βασίλη Βιλιάρδου
Η κλασσική ρητορική των πλουσίων χωρών (ανθρώπων επίσης) οι οποίες, με τον συγκεκριμένο τρόπο, προσπαθούν να «στιγματίσουν» τις φτωχότερες, για να επιβάλλουν τους κανόνες τους (το Δίκαιο του ισχυρότερου) είναι η εξής στο παράδειγμα της Ελλάδας:
«Οι Έλληνες είναι οκνηροί, τεμπέληδες. Καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν, ενώ εκλέγουν διεφθαρμένες κυβερνήσεις – οι οποίες παραποιούν τα στατιστικά στοιχεία του δημοσίου, με στόχο να ενισχύουν δημαγωγικά τις ουτοπίες των εκλογέων τους. Επομένως, οι ίδιοι οι Έλληνες είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας τους και πρέπει να τιμωρηθούν«.
Το πρόβλημα της παραπάνω ρητορικής που βασίζεται στη σφαίρα της «οικιακής ηθικής» είναι το ότι ο καπιταλισμός, τόσο σε επίπεδο χωρών, όσο και σε ατομικό, ανθρώπινο, δεν είναι ένα σύστημα που καθορίζει ορθολογικά την εργασία και τη δίκαιη ανταμοιβή της. Αντίθετα, απέχει πολύ από το να είναι κάτι τέτοιο, για τους δύο παρακάτω λόγους:
(α)  Η αυθαιρεσία του κληρονομημένου αρχικού κεφαλαίου: Δυστυχώς, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται σε εκείνες τις χώρες, οι οποίες από πολλά χρόνια τώρα ανήκουν εν μέρει σε άλλα κράτη. Με απλά λόγια, ο υπόλοιπος πλανήτης κατέχει στην Ελλάδα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία (επιχειρήσεις, ακίνητα, μετοχές κλπ.), από όσα οι Έλληνες στο εξωτερικό – κάτι που χρονολογείται από αρκετές δεκαετίες πριν.
Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος το Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΠ), το οποίο έχουν στη διάθεση τους οι Έλληνες για να καταναλώσουν και να αποταμιεύσουν, ήταν πάντοτε και συνεχίζει να είναι σταθερά χαμηλότερο από την εγχώρια παραγωγή τους – αφού αφαιρείται το εισόδημα που εκρέει στο εξωτερικό, από τους τόκους και τα μερίσματα (επίσης, από τη νόμιμη φοροδιαφυγή των ξένων πολυεθνικών που είναι εγκατεστημένες στη χώρα).

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

Εκλογές, δημοσκοπήσεις και «ότι θέλει ο πελάτης»



του Απόστολου Αποστολόπουλου


Οι δημοσκοπήσεις, οι σχετικές με το αποτέλεσμα των εκλογών, έχουν καταντήσει αναξιόπιστες εδώ και πολλά χρόνια. Δημοσιεύθηκε ότι δημοσκόπος, γνωστός για το χιούμορ του, ρωτήθηκε παλαιότερα πως βγάζει το αποτέλεσμα της έρευνας που κάνει και απάντησε αφοπλιστικά, γελώντας: το αποτέλεσμα; Ότι θέλει ο πελάτης.
Το προσωπικό παράδειγμα που ακολουθεί υποδεικνύει ότι το αποτέλεσμα των εκλογών μπορεί (υπό προϋποθέσεις) να προβλεφθεί πολύ πριν από τη διεξαγωγή τους και ότι οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις έχουν σκοπό να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη. Τον Δεκέμβριο του 2011 πληροφορήθηκα, λοιπόν, ότι αμερικανική δημοσκόπηση έδινε στον ΣΥΡΙΖΑ 16% στις εκλογές του Μαϊου του 2012, δηλαδή έξη μήνες μετά. Το είπα σε φίλο, σοβαρό και αξιόπιστο συνάδελφο της εφημερίδας Αυγή. Λίγο αργότερα, αρχές Γενάρη του 2012, το είπα προσωπικά στον Τσίπρα. Δεν με πίστεψε, με αντιμετώπισε με έκφραση ελαφρώς σκωπτική, αλλά δεν σχολίασε. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 16,2%.
Οι εγχώριες δημοσκοπήσεις από τον Γενάρη του 2012 ως τις παραμονές των εκλογών ήταν πέρα βρέχει, άσχετες. Ακόμα και την παραμονή, δεν πλησίασαν καν το ακριβές αποτέλεσμα, πλην μιας, αν θυμάμαι καλά. Μετά τις εκλογές, στο χώρο συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ συνάντησα γνωστό δημοσκόπο, καθηγητή, με σπουδές στο εξωτερικό. Τον ρώτησα πως οι Αμερικανοί ήξεραν το αποτέλεσμα έξη μήνες πριν και οι Έλληνες όχι. Με διέψευσε, λέγοντας ότι αυτό είναι αδύνατον, αλλά όταν του είπα ότι είχα ενημερώσει τον Τσίπρα από τον Γενάρη έκανε τον χαζό.

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018

Ο έλεγχος των μαζών

analyst


Δεν χειραγωγείται το συνειδητό των ανθρώπων με τη βοήθεια της λογικής τους, αλλά οι επιθυμίες και οι μη συνειδητοί φόβοι δια μέσου των συναισθημάτων τους – με έναν τρόπο που είναι σχεδόν αδύνατον να αμυνθούν οι περισσότεροι, ειδικά οι λιγότερο μορφωμένοι.
 .
«Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός μέσω των ΜΜΕ και των καταστροφικών συνθημάτων που προωθούνται, έχει στόχο την «αποτέφρωση» της ανακλαστικής σκέψης(=πληροφόρηση, επεξεργασία των πληροφοριών, σύνθεση) – αμέσως μετά στην αντικατάσταση της από μία διαδοχική σειρά εικόνων εκτός του χώρου και του χρόνου. Σε μία χρονική και τοπική απόσταση δηλαδή που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν οι εικόνες και οι πληροφορίες ως προς την αλήθεια τους, από αυτούς που δέχονται την επίθεση.
Στα πλαίσια αυτά κάθε ημέρα, 24 ώρες το 24ωρο, ένας αόρατος στρατός τοποθετεί ως στόχο τον εσωτερικό κόσμο των θυμάτων του – χωρίς να χρησιμοποιεί αεροπλάνα ή υποβρύχια, αλλά μόνο εικόνες και μηνύματα (σλόγκαν) «στοχευόμενα» χειραγωγημένων πληροφοριών. Οι ψυχολογικοί πολεμιστές δεν θέλουν ασφαλώς να σκέφτονται και να αναλύουν οι άνθρωποι τις «πληροφορίες» που τους δίνουν  αλλά να τις καταναλώνουν «ωμές», χωρίς να τις συνδέουν (συνδυάζουν) μεταξύ τους» (πηγή).
.

Ανάλυση

- του Βασίλη Βιλιάρδου
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι ελέγχου των μαζών – της εξαπάτησης τους καλύτερα με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Έχοντας αναφερθεί διεξοδικά στις δέκα βασικές μεθόδους των ελίτ (ανάλυση), τονίσαμε πρόσφατα το ρόλο των χειραγωγούμενων δημοσκοπήσεων, μέσω των οποίων ήδη «δολοφονήθηκαν» τα μικρά κόμματα της ελληνικής Βουλής – όταν τα στελέχη και οι βουλευτές τους «διαπίστωσαν» την κατάρρευση των εκλογικών ποσοστών τους, οπότε τον κίνδυνο απώλειας της «καρέκλας» τους, με αποτέλεσμα να τα εγκαταλείπουν μαζικά.
Φυσικά δεν ήταν η μοναδική αιτία, αλλά επίσης το ότι οι επικεφαλείς τους καρπώνονται το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών επιχορηγήσεων, οι οποίες δεν είναι καθόλου αμελητέες – αφού ένα μικρό κόμμα του μεγέθους της Ένωσης Κεντρώων εισπράττει στα τέσσερα χρόνια της θητείας του πάνω από 2.000.000 €, συν άλλα τόσα περίπου για τη διεξαγωγή εκλογών και ευρωεκλογών (εκτός από τους μισθούς των βουλευτών του, τα προνόμια τους κοκ.).
Ο βασικός τρόπος όμως του ελέγχου των μαζών είναι τα ΜΜΕ, σε συνδυασμό με τους δημοσιογράφους που τα υπηρετούν – υπενθυμίζοντας πως δημοσιογράφος είναι, με βάση την «ετυμολογία» της λέξης,  ο οποιοσδήποτε γράφει δημόσια. Στην πραγματικότητα όμως, όσον αφορά την Ελλάδα, κυρίως όσοι ανήκουν στην ΕΣΗΕΑ, η οποία λειτουργεί «προς όφελος» των μελών της.

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ορισμός του τυράννου

analyst


Πρόκειται για έναν  ναρκισσιστή «κοινωνιοπαθή» χαρακτήρα που έχει μία εξαιρετικά μεγαλοπρεπή άποψη για τον εαυτό του, πιστεύοντας ότι είναι υπεράνω όλων των κανόνων μίας κοινωνίας – ότι δεν δεσμεύεται δηλαδή από εκείνους τους κανονισμούς που ισχύουν για τους υπόλοιπους ανθρώπους, επειδή είναι ανώτερο ον.
.
«Είναι πεπεισμένος πως μπορούν να τον καταλάβουν μόνο οι σημαντικοί, υψηλού επιπέδου και κοινωνικής καταξίωσης άνθρωποι – οπότε είναι υποχρεωμένος να επιλέξει την καριέρα ενός φημισμένου πολιτικού, κάνοντας πράγματα, ακόμη και εγκληματικά, που δεν θα έκανε κανένας άλλος, απλά και μόνο για την ενίσχυση της φήμης του» (πηγή).
.

του Ιάκωβου Ιωάννου

Άποψη

Ένα σημαντικό ερώτημα που απασχολεί πολλούς ανθρώπους είναι το πώς κυριαρχούν οι τύραννοι στις κοινωνίες – όπου για να κατανοήσει κανείς πώς τις ελέγχουν, για να είναι σε θέση να κυριαρχήσουν, οφείλει να εξετάσει τον τρόπο της λειτουργίας του μυαλού τους που διαφέρει συνήθως από αυτό των υπολοίπων. Σε κάθε περίπτωση, οι τύραννοι είναι ψυχολογικά διαταραγμένοι χαρακτήρες σε τέτοιο βαθμό που είναι δύσκολο να καταταχθούν στους ανθρώπους – ενώ πάσχουν από ναρκισσισμό και κοινωνιοπάθεια (narcissist sociopath) μαζί, με αποτέλεσμα να καθορίζουν αυτοί οι δύο παράγοντες γενικότερα τη συμπεριφορά τους.
Ο ναρκισσισμός
Όσον αφορά εν πρώτοις το ναρκισσισμό, τα βασικά χαρακτηριστικά του είναι τα εξής (πηγή):
(1)  Έχει μία «μεγαλοπρεπή αίσθηση» της σημασίας του εαυτού του – για παράδειγμα, υπερβάλλει σε σχέση με την αποδοτικότητα και με τα ταλέντα του ενώ αναμένει, χωρίς να έχει τις αντίστοιχες ικανότητες, να αναγνωρισθεί ως ανώτερος.
(2)  Φαντασιώνεται απεριόριστη επιτυχία, δύναμη, λάμψη, ομορφιά ή την ιδανική αγάπη για το άτομο του.

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018

Η συνωμοσία της σιωπής – Η ηρωίνη, ο διπλωμάτης, ο υπουργός



του Σταύρου Λυγερού


Την Παρασκευή 31 Αυγούστου το SLpress.gr δημοσίευσε αποκλειστικό ρεπορτάζ με τίτλο «Διπλωμάτης συλληφθείς με μπόλικη ηρωίνη σύμβουλος υπουργού» (για να το διαβάσετε πατήστε ΕΔΩ) Στο εν λόγω ρεπορτάζ αναφέρονται πολύ συγκεκριμένα στοιχεία για την υπόθεση, η οποία και δικαιολογεί απολύτως τον τίτλο. Ποια ήταν η αντίδραση; Τείχος σιωπής από το υπουργείο Εξωτερικών, τείχος σιωπής από τα κατεστημένα ΜΜΕ.
Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως το ζήτημα συζητήθηκε και στα ηγετικά κλιμάκια του υπουργείου Εξωτερικών και από διπλωματικούς συντάκτες. Παρ’ όλα αυτά το αποτέλεσμα ήταν μία «συνωμοσία σιωπής». Προφανώς, ελπίζουν πως με τον τρόπο αυτό θα «θάψουν» το κραυγαλέο σκάνδαλο. Γιατί υπάρχουν βαρύτατες ευθύνες για το γεγονός ότι η υπόθεση αυτή δεν έφθασε ποτέ στην ελληνική Δικαιοσύνη.
Αν και στο SLpress.gr έχουμε στη διάθεσή μας τα εμπλεκόμενα ονόματα, ακολουθώντας τις οδηγίες νομικού συμβούλου, αποφύγαμε να τα αναφέρουμε. Το ρεπορτάζ δεν μιλάει, όμως, για κάποιον διπλωμάτη που κάπου κάποτε ενεπλάκη σε υπόθεση ναρκωτικών. Τον συνέλαβε η Δανική Αστυνομία με τρία γραμμάρια ηρωίνης πάνω του και τρία κιλά στο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα ο Δανός εισαγγελέας να τον παραπέμψει για εμπορία ηρωίνης. Κι όμως, αυτή η κραυγαλέα υπόθεση δεν έφθασε ποτέ στην ελληνική Δικαιοσύνη, παρότι ο εν λόγω διπλωμάτης εστάλη στην Ελλάδα για να δικασθεί. Μόνο ένα Πειθαρχικό Συμβούλιο, επειδή υπήρχε η έκθεση του Έλληνα πρεσβευτή που δεν μπορούσε να εξαφανισθεί.

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018

Εκλογές χωρίς τηλεόραση


του Χρήστου Γιανναρά
Υ​​πάρχει ο ρεαλισμός των αναγκών, υπάρχουν και οι ψευδαισθήσεις των εντυπώσεων. Κάποτε οι άνθρωποι πίστευαν (και είναι πολλά τα τεκμήρια γι’ αυτή την πίστη) ότι ο ρεαλισμός των αναγκών είναι το μεδούλι της κοινωνικής δυναμικής. Η επάρκεια της τροφής, το ρούχο της ένδυσης, η στέγη, το γιατροπόρεμα, ήταν απαιτήσεις που δεν ξεγελιόντουσαν με ψευδαισθητικές «εντυπώσεις». Σήμερα ξεγελιούνται.
Μοιάζει πάντως φυλαγμένο (και δυσερμήνευτο) ένα «αποθεματικό αντοχής» στην ψυχή της ελλαδικής φτωχολογιάς και στο ερμάρι της, που εμποδίζει την ένδεια να εξελιχθεί σε λιμοκτονία. Είναι άραγε μια συνετή πονηριά άμυνας του πολίτη απέναντι στο διεφθαρμένο και δόλιο «κρατικό» μόρφωμα της κομματοκρατίας; Είναι η «ελεγχόμενη ένδεια» ένα στρατηγικό τέχνασμα των «Αγορών», προκειμένου να πειθαρχήσουν κάποιες κοινωνίες σε «άνωθεν» προγραμματισμό της οικονομίας τους; Μήπως «σκοτεινές δυνάμεις» θέλουν να «εκπροτεσταντίσουν» την ελλαδική μας τάχα και «Ορθοδοξία», να τη μεταλλάξουν σε αγαθοεργό προσκοπισμό («όλοι μαζί μπορούμε»), να την υποτάξουν στη λογική και στις πρακτικές της διαφήμισης;
Και τα τρία παραπάνω ενδεχόμενα μοιάζουν διανοητικά σχήματα, δύσκολα συνταιριάζονται με την τελματώδη αδράνεια και άκρα παθητικότητα της ελλαδικής κοινωνίας. Δεν χρειάζονται ούτε έξωθεν επιβουλές ούτε ένδοθεν στρατηγήματα: αυτή η κοινωνία έχει πια παραιτηθεί από κάθε αντίσταση στον ιστορικό αφανισμό της. Δέκα ολόκληρα χρόνια η ανεργία την απονεκρώνει, το παραγωγικότερο και πιο προσοντούχο τμήμα του πληθυσμού μεταναστεύει, η χώρα συντηρείται υπό καθεστώς ολοκληρωτικής επιτρόπευσης, εξευτελιστικής. Εχει υποθηκευτεί, για εκατό χρόνια, κάθε στοιχείο κοινωνικής περιουσίας: λιμάνια, αεροδρόμια, οδικό δίκτυο, τρένα, ηλεκτροδότηση, αρχαιολογικοί χώροι, το φυσικό κάλλος της γης και των ακτών. Δέκα χρόνια τώρα, με τις Τράπεζες δίχως δανειοδοτική δυνατότητα για την ανάκαμψη, πουλημένες κι αυτές σε άγνωστους ιδιοκτήτες.

Τρίτη 3 Ιουλίου 2018

Λύκοι και πρόβατα

analyst


Οι Πολίτες μίας χώρας δεν κερδίζουν απολύτως τίποτα, σκύβοντας το κεφάλι και συμπεριφερόμενοι όπως το εξημερωμένο, πεινασμένο σκυλί – το οποίο περιμένει υπάκουα την όποια τροφή του προσφέρουν οι κύριοι του.
.
«Η δραστηριοποίηση των Ελλήνων πολύ φοβάμαι μήπως δεν έρθει ποτέ. Αρχίζει δυστυχώς να φαίνεται στον ορίζοντα ότι τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι έμμισθοι υπηρέτες που τους εκπροσωπούν εδώ, έχουν δίκιο. Αυτός ο λαός είναι τόσο τσακισμένος που μπορείς να του κάνεις τα πάντα:
Να του πάρεις χρήματα, περιουσία, αξιοπρέπεια, να του ληστέψεις τη γη του (κάναμε αρχή με τη Μακεδονία, έρχονται Ήπειρος, Θράκη και νησιά), να τον πνίξεις στους ξένους μετανάστες, πιθανόν να εκπορνεύσεις τις γυναίκες του (η πείνα θα κάνει και πάλι το θαύμα της), να τον κάνεις να ξεχάσει ακόμα και τη γλώσσα του και την καταγωγή του» (Ι.R. σχόλιο αναγνώστη,  πηγή).
του Βασίλη Βιλιάρδου
Άποψη
Υπενθυμίζουμε μετά την «μειοδοσία» της Μακεδονίας, το τέταρτο μνημόνιο έως το 2060 και τη συμφωνία της ντροπής που φέρνει πιο κοντά την ώρα μηδέν για την Ελλάδα ότι, στο πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματική, άμεση Δημοκρατία, η μοναδική προστασία των Πολιτών από τυχόν κομματικές συμμορίες που δημιουργούνται, από την ενδεχόμενη διαπλοκή της νομοθετικής, κυρίως δε της εκτελεστικής εξουσίας με την οικονομική Ολιγαρχία και με τα ΜΜΕ, είναι ασφαλώς ο τρίτος πυλώνας – η Δικαστική εξουσία.
Όταν όμως μία χώρα ευρίσκεται υπό την κατοχή των δανειστών της οι οποίοι, όπως στο οδυνηρό παράδειγμα των ελληνικών τραπεζών, επιβαρύνουν συνεχώς τους Πολίτες με νέα χρέη (εν προκειμένω με 40 δις € ή με 15 ετήσια ΕΝΦΙΑ), έχοντας αντικαταστήσει το Σύνταγμα με τα μνημόνια, με το τέταρτο κατά σειρά σήμερα που δεσμεύει την Ελλάδα έως το 2060 και τους νόμους με τις δικτατορικές εντολές της Τρόικας, η τρίτη δημοκρατική εξουσία αδυνατεί να λειτουργήσει.

Σάββατο 5 Μαΐου 2018

Ο βάκιλος της «πολιτικής πανούκλας»


Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης  – 

Η βάση ανάπτυξης κάθε κοινωνίας προσδιορίζεται από την οικονομική δομή της, πάνω στην οποία σχηματίζεται το εποικοδόμημα (θεσμικό-κοινωνικό-πολιτισμικό κλπ). Σε περιόδους κρίσης το εποικοδόμημα παρουσιάζει έντονες τάσεις αυτονόμησης, προκειμένου να διαχειρισθεί τις αντιφάσεις του συστήματος και να αντισταθεί επιτυχώς στο κάθε φορά νέο, που νομοτελειακά βρίσκεται προ των πυλών. Σήμερα είμαστε στην εποχή της «πολιτικής πανούκλας».
Η «πολιτική πανούκλα» εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως. Με την «επιστράτευση» ατόμων, που θα κληθούν να παίξουν τον ρόλο του ηγέτη αυτής της αντίστασης στο νέο (πολιτικά-οικονομικά-θρησκευτικά-πολιτισμικά) και ταυτόχρονα με την διαρκή απόπειρα χειραγώγησης των πολιτών. Ο στόχος είναι η μετάλλαξη του ατόμου από πολίτη σε υπήκοο.
Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό, είναι παγκόσμιο. Προσεγγίζεται με τον όρο «πολιτική πανούκλα». Ο νεοπαγής αυτός όρος στην πολιτική επιστήμη εξετάζει τον ρόλο του ατόμου, που άμεσα ή έμμεσα εμπλέκεται στα ζητήματα της πολιτικής συμπεριφοράς, στα θέματα άσκησης της πολιτικής εξουσίας και όχι μόνον. Του ατόμου ως υποκείμενο σε αυτήν την εμπλοκή, υπό το κράτος της χειραγώγησης. Είναι γεγονός, ότι κάθε πράξη μας έχει ως αίτιο εμφάνισής της την οικονομία. Είναι, όμως, εμποτισμένη από πολιτική δυνητικότητα, δηλαδή μπορεί να επιφέρει άμεσα ή έμμεσα πολιτικά αποτελέσματα.

Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2017

Ο δεκάλογος του ελέγχου των μαζών

analyst



Υπάρχουν συνήθως πολλά γιατί: παράδειγμα, γιατί ο πόλεμος του Ιράκ, γιατί της Λιβύης ή της Συρίας, γιατί κατέρρευσε η Βενεζουέλα ή γιατί η Ελλάδα χρεοκόπησε. Η απάντηση όμως είναι πάντοτε η ίδια: για την απόκτηση πλούτου και δύναμης από μία μικρή μειοψηφία, η οποία έχει πάρει τα ηνία.
«Οι ελίτ «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες ψεύτικες συγκρούσεις των πολιτικών.
Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι «πράξεις» των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την εκάστοτε κομματική τους πελατεία«.
του Βασίλη Βιλιάρδου 

Ανάλυση

62
Ο «λαϊκισμός», κυριότερος εκπρόσωπος του οποίου θεωρείται σήμερα ο πρόεδρος Trump με το γνωστό δόγμα του, αποτελεί μία σύγχρονη πολιτική και οικονομική τάση – ενώ αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ηγέτες που τάσσονται εναντίον της παγκοσμιοποίησης και των υπερεθνικών συμφωνιών τύπου Ε.Ε. ή TTIP, καθώς επίσης υπέρ του οικονομικού εθνικισμού.
Το τι πραγματικά πιστεύουν αυτοί οι ηγέτες θα φανεί αργότερα, από εκείνες τις πολιτικές που θα υιοθετήσουν – σημειώνοντας πως μία από τις πρώτες αποφάσεις του αμερικανού ήταν η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στο 15% από το 35%, ενώ των ιδιωτών μόλις στο 35% από το 39%, όπου όμως διπλασίασε το αφορολόγητο εισόδημα στις 24.000 $, την ίσια στιγμή που το ΔΝΤ απαιτεί τον περιορισμό του στη χώρα μας στα 5.000 €.
Σε γεωπολιτικό βέβαια επίπεδο δεν τήρησε καθόλου τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, εν πρώτοις με τον ξαφνικό βομβαρδισμό της Συρίας και του Αφγανιστάν – ενώ ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του, ο κ. P.CRoberts, θεωρεί πως οι Η.Π.Α. προετοιμάζουν μία πυρηνική επίθεση εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας (πηγή). Με δεδομένους πάντως τους κινδύνους για το δολάριο, την αναπάντεχη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας, η οποία θα μπορούσε να επηρεαστεί αρνητικά από το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων στον Καναδά και την τραπεζική επίθεση στη μεγαλύτερη τράπεζα ενυπόθηκων δανείων (πηγή), καθώς επίσης τα υπόλοιπα οικονομικά προβλήματα της υπερδύναμης, τίποτα δεν είναι απίθανο.