1Η ΜΑΗ: ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

leonidasvatikiotis@gmail.com

Με την άκρα Δεξιά, το ρατσισμό και τις δυνάμεις του κοινωνικού ρεβανσισμού να επελαύνουν απ’ άκρη σε άκρη του κόσμου κανείς δεν περίμενε πώς οι φετινές Πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις θα έκαναν τη διαφορά, με αθρόα συμμετοχή διαδηλωτών. Έδωσαν ωστόσο το στίγμα της πολιτική συγκυρίας με τα αιτήματα σε κάθε συγκέντρωση να αντανακλούν τα επίδικα της κάθε χώρας.

Στη Λειψία της Γερμανίας για παράδειγμα οι ομιλητές στρέφονταν ενάντια στην άκρα Δεξιά, όπως και στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας που η διαδήλωση είχε κυρίως αντι-ναζιστικό χαρακτήρα. Στην Ισπανία οι διαδηλωτές ζητούσαν μισθολογικές αυξήσεις και την επιστροφή όσων έχασαν τα χρόνια της κρίσης. Στην Τουρκία ακόμη και σήμερα οι πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις κυρίως αποτίνουν φόρο τιμής στους δολοφονημένους της Πρωτομαγιάς του 1977 όταν ακροβολισμένοι ελεύθεροι σκοπευτές από το γειτονικό ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ πυροβολούσαν αδιακρίτως τους συγκεντρωμένους. Το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον 34 νεκροί και η μετατροπή της πλατείας Ταξίμ σε συμβολικό τόπο μνήμης. Σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη να απαγορεύονται εκεί οι διαδηλώσεις. Έτσι την Τρίτη το καθεστώς Ερντογάν προχώρησε σε περισσότερες από 100 συλλήψεις, κάνοντας επίδειξη πυγμής. Κι ας ήξερε ότι απέναντί του δεν είχε τους Γκιουλενιστές, αλλά την  πολιτική και κοινωνική Αριστερά.

Η χώρα όμως όπου η Πρωτομαγιά τιμήθηκε με τον καλύτερο τρόπο ήταν η Γαλλία. Δεν είναι μόνο η Γιακωβίνικη παράδοση ή οι μνήμες εκείνου του Μάη που πλέον μπήκε στη δεύτερη πεντηκονταετία του, ούτε μόνο τα «κίτρινα γιλέκα» που μόλις τρεις μέρες πριν την Πρωτομαγιά συμπλήρωσαν 23 Σαββατοκύριακα κινητοποιήσεων, που έβγαλαν τους Γάλλους στο δρόμο. Είναι επίσης η νέα αντεπίθεση που ετοιμάζει ο Μακρόν η οποία μπορεί να εμφανίζεται ως προσαρμογή στην πραγματικότητα ή ακόμη και ικανοποίηση μέρους των αιτημάτων των «κίτρινων γιλέκων», με τη συζητούμενη κατάργηση της σχολής δημόσιας διοίκησης ΕΝΑ, που αποτελεί εκτροφείο της αστικής τάξης, να επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις επιδίωξης ισότητας και πληγμάτων στα προνόμια της ελίτ, επί της ουσίας όμως σηματοδοτεί μια αντιλαϊκή ρεβάνς. Θα ξεδιπλωθεί δε, από την επομένη των ευρωεκλογών, για …προφανείς λόγους. Στο επίκεντρο της θα έχει τη συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών με τις οποίες θα επιχειρήσει να καλύψει τα ελλείμματα που θα δημιουργήσει η μείωση της φορολογίας εισοδήματος (ύψους 5 δισ. ευρώ) και την αύξηση των απαιτούμενων χρόνων για τη θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδότησης. Αύξηση του χρόνου εργασίας στην πραγματικότητα ετοιμάζει ο Μακρόν και δεν ήταν καθόλου τυχαία η προτροπή του στους Γάλλους λίγες μέρες πριν τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς ότι πρέπει να δουλεύουν περισσότερο.

Σταύρος Καλλέργης – Πλάτων Δρακούλης. H Εργατική Πρωτομαγιά στην Αθήνα

ardin-rixi

Ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα και οι πρωτεργάτες.

ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΛΛΕΡΓΗ: Ψηφίδες από τον σχεδιασμό της σοσιαλιστικής πολιτείας. Επιμέλεια: Κωστής Καρπόζηλος. Βιβλιοθήκη του Μουσείου Μπενάκη

του Γιώργου Καραμπελιά* από την www.huffingtonpost.gr

Το 1893, ο Σταύρος Καλλέργης οργάνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Μετά την ομιλία του, περίπου 500 άτομα υπέγραψαν ψήφισμα με το οποίο ζητούσαν να παραμένουν κλειστά τα καταστήματα τις Κυριακές, η εργασία να είναι οκτάωρη και να παρέχεται σύνταξη σε όσους δεν μπορούσαν πια να εργαστούν.

Ύστερα από την ομιλία που εκφώνησε ο Καλλέργης, κατευθύνθηκε στη Βουλή για να παραδώσει το ψήφισμα, το οποίο όμως ο Πρόεδρος της Βουλής αρνήθηκε να δεχθεί. Αν και συνελήφθη για την πράξη του αυτή και καταδικάστηκε σε φυλάκιση, ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα αποτελεί σταθμό στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος.

Τελικά, το ψήφισμα κατατέθηκε στη Βουλή την 1η Δεκεμβρίου 1893 και αφού είχαν συγκεντρωθεί 2.000 υπογραφές.

Το ψήφισμα ανέφερε τα εξής:

“Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου ημέραν Κυριακήν και ώραν 5μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν:

Α) Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ’ όλην την ημέραν, και οι πολίται ν’ αναπαύωνται.

Κ. Καρπόζηλος: Το ειδικό κοινωνικό φορτίο και οι συμβολισμοί της Πρωτομαγιάς

Νέα Κρήτη

Η εμπειρία του εργατικού κινήματος σε μια ιστορική πορεία

Ο Ιστορικός και Διευθυντής των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας , Κώστας Καρπόζηλος, μιλώντας στον 98.4 εξήγησε γιατί η μόνη παγκόσμια επέτειος που τιμάται ενιαία και αδιάλειπτα από το 1886, έχει ένα ειδικό κοινωνικό φορτίο και συμβολισμούς σε μια ιστορική συνέχεια , για όλο το εργατικό κίνημα, που τονίζει τον διεθνιστικό του χαρακτήρα, παρά τις εθνικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες. Όπως είπε, οι αφανείς πρωταγωνιστές αυτού του κινήματος, που και στις μέρες μας στο χώρο της μισθωτής εργασίας έχουν κοινά χαρακτηριστικά παρότι οι εποχές και τα τυπικά στοιχεία αλλάζουν με τα τέλη του 19ου αιώνα, είναι τελικά οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, πολλές φορές και εν αγνοία τους, γεγονότων που σηματοδοτούν παγκόσμια αναφορά.

Ο Κώστας Καρπόζηλος, έκανε με αναφορά σε αρχειακό υλικό και γεγονότα, μια ιστορική αναδρομή από τον Κρητικό πρωτεργάτη της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα Σταύρο Καλλέργη, μέχρι τις μέρες μας, μη παραλείποντας να μιλήσει για τους έλληνες πρωτοστάτες ως μετανάστες του εργατικού κινήματος σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ανάμεσα τους και ο Λούης Τίκας, ο Ηλίας Σπαντιδάκης από την Λούτρα Ρεθύμνου, που δολοφονήθηκε στη «σφαγή του Λάντλοου» στο Κολοράντο.

Η 1η Μαΐου

taxheaven

Ανδρέας Κ. Σακελλαριάδης

Λογιστής – Φοροτέχνης

Η 1η ΜΑΙΟΥ

Η 1η Μαΐου σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 380/1968 όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του Νόμου 4468/2017, καθορίστηκε πλέον ως υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα, τις βιομηχανίες, βιοτεχνικές επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες γενικά, οι οποίες αργούν κατά τις Κυριακές. Εφόσον η 1η Μαΐου συμπέσει με Κυριακή, με ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας ή με την Δευτέρα του Πάσχα ο Υπουργός Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με απόφαση του τη μεταθέτει σε άλλη εργάσιμη ημέρα.

Κατά την ημέρα αυτή και σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 3 του Β.Δ 748/66, απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός εκείνων που λειτουργούν νομίμως τις Κυριακές και τις αργίες.

Οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο αν κατά την εορτή-αργία που επιτρέπεται η εργασία, δεν εργασθούν από δική τους υπαιτιότητα δεν δικαιούνται το ημερομίσθιο, αν όμως δεν απασχοληθούν για λόγους που δεν οφείλεται σε αυτούς δικαιούνται να λάβουν το ημερομίσθιο τους. 

Εάν η εορτή- αργία συμπίπτει με την πρώτη ή την τελευταία ημέρα αυθαίρετης απουσίας του ημερομισθίου μισθωτού, οπότε είναι δύσκολο να διαγνωσθεί αν θα απουσίαζε και κατ΄ αυτήν, αυτός δικαιούται το ημερομίσθιο( Ν.Σ.Κρ 24/1966 ), ενώ αν η εορτή περιλαμβάνεται μεταξύ δύο ημερών αυθαίρετης απουσίας του, δεν δικαιούται το ημερομίσθιο της αργίας ( Ν.Σ.Κρ 919/62).

Η Μηχανή του Χρόνου Αφιέρωμα στη Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά - Η καθιέρωση και ο πρώτος εορτασμός

Παρίσι, 1890: Ο πρώτος εορτασμός Πρωτομαγιάς ως "ημέρας της εργατιάς"

Είναι γνωστό πως η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως ημέρα τής εργατιάς προς τιμή των εργατών που δολοφονήθηκαν από αστυνομικές δυνάμεις κατά την μεγάλη διαδήλωση του Σικάγου το 1886(εκτενής ιστορική παρουσίαση στο κείμενο της 30/4/2013 με τίτλο "Σικάγο, 1886: εκεί που γεννήθηκε η Πρωτομαγιά"). Εκείνο που δεν είναι και τόσο γνωστό, είναι το πώς και το πότε έγινε αυτή η καθιέρωση. Πάνω σ' αυτό, ας πούμε δυο λόγια σήμερα, παραμονή Πρωτομαγιάς, μιας και αύριο το ιστολόγιο θα απεργεί (όπως πάντα).

Ιούλιος 1889. Έχουν περάσει τρία χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου. Στο Παρίσι έχει μόλις ολοκληρωθεί μεγάλη διεθνής εμπορική έκθεση, η οποία έγινε πόλος έλξης για χιλιάδες εκπροσώπους τού εμπορικού αλλά και του πολιτικού κόσμου απ' όλα τα μέρη τού πλανήτη. Θέλοντας να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι η γαλλική πρωτεύουσα βρίσκεται στο κέντρο τού παγκόσμιου ενδιαφέροντος, καταφθάνουν στο Παρίσι εκπρόσωποι εκατοντάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων και σοσιαλιστικών κομμάτων με σκοπό την οργάνωση του παγκόσμιου εργατικού κινήματος. Στην ουσία, όλοι αυτοί συγκεντρώθηκαν με έναν στόχο: την ίδρυση της Δευτέρας Διεθνούς Ένωσης Εργατών ή, απλούστερα, της Β' Διεθνούς.

Ο Μάης μεταξύ ήττας και ενσωμάτωσης

JACK BURLOT VIA GETTY IMAGES

του Γιώργου Καραμπελιά

Πενήντα χρόνια με τον Μάη του 68 κάθε εφημερίδα κάθε ηλεκτρονικό σάιτ και κάθε συστημικό ίδρυμα, πραγματοποιεί κάποιο αφιέρωμα στα πενήντα χρόνια από τον Μάη του ’68. Μια εξέγερση που στρεφόταν ενάντια στο «σύστημα» σε κάθε μορφή του «γιορτάζεται» σήμερα από τους κύριους φορείς του; Πρόκειται για ένα φαινόμενο με δύο πλευρές. Η μια πλευρά είναι η ενσωμάτωση του Μάη και των φορέων του και ηδεύτερηείναι η προσπάθεια συγκάλυψης του περιεχομένου του. Ως προς το πρώτο ζήτημα, δηλαδή την ενσωμάτωση του «Μάη», θα πρέπει να θυμόμαστε ότι έχουν περάσει 50 χρόνια και ένας μεγάλος αριθμός από τους φορείς, τις οργανώσεις, τα κινήματα που είχαν εμφανιστεί τότε, σήμερα βρίσκονται στην εξουσία, από τη διαφήμιση και την… πολιτική μέχρι την λογοτεχνία.

Αξίζει όμως ταυτόχρονα να σκεφτούμε ότι το 1968 στην Αμερική ήταν πολύ πρόσφατο το κίνημα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και των μαύρων ενώ πριν δέκα χρόνια ένας μαύρος έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ! Είναι μία εξέλιξη, την οποία δεν θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε χωρίς την ύπαρξη του Μάη.

Ο Μάης είναι μια ολόκληρη ιστορική περίοδος που αρχίζει από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 και φτάνει μέχρι και τη δεκαετία του ’70, ενώ δεν υπήρξε ένα φαινόμενο αποκλειστικά δυτικό ούτε ακόμα στενότερα αποκλειστικά γαλλικό και φοιτητικό, διότι έτσι συγκαλύπτεται το ουσιαστικό περιεχόμενο ενός κινήματος που αρχίζει από τον Γκεβάρα, φτάνει στην Κίνα, την Παλαιστίνη, την εξέγερση στην Πολωνία και την Τσεχοσλοβακία ενάντια στον «υπαρκτό σοσιαλισμό και στο μεγαλύτερο εργατικό απεργιακό κίνημα στην ιστορία.

ΕΚΠ. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ 30-04-2018

Σημερινός καλεσμένος της εκπομπής ο Παναγιώτης Λαφαζάνης

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες. Γιάννης Ρίτσος

Outside the Wall

Ήταν τα πρώτα ποιήματα μου που είχαν μελοποιηθεί. Μου έκανε τρομερή εντύπωση, μα είναι δυνατόν η ποίηση να βρει μια πλήρη αντιστοιχία με την μουσική. Μέχρι τίνος έλεγα ότι η κάθε τέχνη είναι αυτάρκης και δεν έχει ανάγκη από την βοήθεια της άλλης. Αλλά όταν έγραψες τον Επιτάφιο και αργότερα φυσικά την Ρωμιοσύνη που ήταν η μεγάλη δόξα σου, είπα πραγματικά ότι εδώ πέρα είναι ένας δρόμος για να πλησιάσει η ποίηση μέσο της μουσικής εκείνους τους ανθρώπους που δεν θα τους πλησίαζε ίσως ποτέ" ο Γιάννης Ρίτσος στον Μίκη Θεοδώρακη για τον"Επιτάφιο".

Μάιος 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης κηρύττουν απεργία ζητώντας αύξηση των ημερομισθίων (αφιέρωμα Α,Β). Σύντομα και άλλα εργατικά συνδικάτα ενώνονται μαζί τους και η απεργία αποκτά πανεργατικό χαρακτήρα. Οι αστυνομικές αρχές απαγορεύουν στην πορεία των εργατών να πλησιάσει στο κτίριο διοίκησης της πόλης. Στις 9 Μαΐου πραγματοποιούνται σοβαρά επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και τοπικών αρχών που έχουν σαν απολογισμό δεκάδες τραυματίες και 12 νεκρούς. Ο λαός της Θεσσαλονίκης ξεσηκώνεται και η απεργία αποκτά χαρακτήρα εξέγερσης.

Αυτή η μέρα είναι παραπάνω από σημαδιακή όχι μόνο για τα θλιβερά επεισόδια αλλά κυρίως γιατί αποτέλεσε την αφορμή για την ποιητική στροφή ενός ολόκληρου έθνους. Την επόμενη μέρα δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ριζοσπάστης η εικόνα της μάνας του διαδηλωτή Τάσου Τούση, που θρηνεί πάνω από το άψυχο σώμα του γιου της. Ο Γιάννης Ρίτσος στιγματίζεται και εμπνέεται ξεκινώντας να γράφει τους πρώτους στίχους από τον "Επιτάφιο".

Σε 3 μέρες γράφει 14 από τα 20 συνολικά ποιήματα και δημοσιεύει 3 από αυτά στο φύλλο της εφημερίδας του Ριζοσπάστη στις 12 Μαΐου:

Ίσως δεν τα γνωρίζετε όλα για την Πρωτομαγιά

spirospero

1. Στην Ευρώπη, το εργατικό κίνημα άρχισε κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, όταν μειώθηκε η γεωργική απασχόληση. Η ιδέα αυτή συνάντησε μεγάλη αντίσταση από τους εργάτες της εποχής.

 2. Η ιστορία ξεκίνησε το 1824-5, όταν σχηματίστηκαν οι πρώτοι «σύνδεσμοι» (συνδικάτα) των εργατών, ο οποίοι ήθελαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

3. Το 1832, το έτος του νόμου περί μεταρρύθμισης, η οποία επέκτεινε την ψηφοφορία στην Αγγλία (χωρίς να υπάρχει καθολική ψήφος ωστόσο), έξι άνδρες από το Tolpuddle του Dorset, στην Αγγλία, ίδρυσαν τη… Φιλική Εταιρεία των γεωργικών εργατών για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην σταδιακή μείωση των γεωργικών μισθών στη δεκαετία του 1830.

4. Ιδρυτικά μέλη του συνδικάτου ήταν οι: James Brine, James Hammett, George Loveless, ο αδερφός του George, James Loveless, ο γαμπρός του, Thomas Standfield και ο γιος του Thomas, John Standfield.

5. Οι εργάτες αρνήθηκαν να εργάζονται με λιγότερο από 10 σελίνια την εβδομάδα, αν και αυτή τη φορά οι μισθοί είχαν μειωθεί σε επτά σελίνια.

Ιστορική αναδρομή για την εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

madata.gr

Η ταύτιση της 1ης Μαΐου με τις αναζητήσεις και τις διεκδικήσεις του κόσμου της μισθωτής εργασίας ανάγεται στη γενίκευση των εργατικών αγώνων στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα. Τον Μάιο του 1886 στο Σικάγο, σε μία από τις ατμομηχανές της αλματώδους ανάπτυξης του αμερικανικού καπιταλισμού, οι εργατικές ενώσεις διεκδίκησαν την κατοχύρωση της οκτάωρης εργασίας. Η βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων, ο απαγχονισμός των πρωταγωνιστών του εργατικού ξεσηκωμού και η απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης είχαν σημαντικό αντίκτυπο στις διεθνείς οργανώσεις του σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος. Η αναγόρευση της Πρωτομαγιάς σε ημέρα τιμής και μνήμης για τα θύματα της εργατικής τάξης διαπλεκόταν με το αίτημα για οκτάωρη εργασία και την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση των εργατικών ενώσεων για τον ρόλο τους στη διαμόρφωση των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων.

Το 1893 στην Αθήνα η πρώτη οργανωμένη μαζική εκδήλωση στο πνεύμα των αποφάσεων της Διεθνούς για μία συντονισμένη και παγκόσμια εργατική διαμαρτυρία συνδεόταν με την εμφάνιση των πρώτων σοσιαλιστικών ομίλων, την κυκλοφορία μαχητικών εφημερίδων, όπως ο Σοσιαλιστής, τις διεργασίες συγκρότησης εργατικών συσσωματώσεων και συλλόγων.

Εργατική Πρωτομαγιά και Ευρωσκεπτικισμός

evprattein


Από την εκπομπή του Ανδρέα Μαζαράκη στον σταθμό Παραπολιτικά FM.
Συνεργάτες οι Γιώργος Τσαγκρινός, Λεωνίδας Αποσκίτης.
Καλεσμένοι οι Αλέξης Μητρόπουλος Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ, Ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κίρτσος

Εργατική Πρωτομαγιά: Από το Σικάγο του 1886 στη Θεσσαλονίκη του 1936

Η Πρωτομαγιά είναι μια αρχαία γιορτή της άνοιξης. Στις ιωνικές πόλεις ονομαζόταν Ανθεστήρια και την τελούσαν προς τιμήν του Διόνυσου περί τις αρχές Μαρτίου. Περιελάμβανε προσφορές στεφανιών με αγριολούλουδα προς τον τιμώμενο θεό, συμπόσιο των πολιτών και διαγωνισμό οινοποσίας. Κατά μία άλλη εκδοχή η γιορτή γινόταν το φθινόπωρο με τον τρύγο. Η επιρροή των αρχαίων ανοιξιάτικων εορτών έφθασαν μέχρι τις μέρες μας με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι που κρεμάμε στις εξώπορτες των σπιτιών μας αλλά και με γιορτές λουλουδιών, όπως αυτή που γίνεται παραδοσιακά στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Στην εποχή μας και από τα τέλη του 19ου αιώνα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς απέκτησε και πολιτικό περιεχόμενο μετά την αιματηρή εργατική διαδήλωση το 1886 στο Σικάγο, τα αιτήματα της οποίας ήταν η καθιέρωση του 8ωρου ως ωράριο καθημερινής εργασίας και οι καλύτερες συνθήκες δουλειάς..


Η διαδήλωση του Σικάγου

Τα αμερικανικά εργατικά συνδικάτα αποφάσισαν το 1884 την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 με αίτημα το οκτάωρο. Είχαν προηγηθεί το 1872 οι επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

 «Εμείςπαραβήκαμε τους νόμους σας,για να δείξουμε στο λαό σε τι αποβλέπουν όλοι σας οι θεσμοί: στο να εγκαθιδρύσουν, στη χώρα αυτή, μία ολιγαρχία, όμοια της οποίας σε κτηνωδία, δεν υπάρχει πουθενά στη Γη!

Αν πιστεύετεότι με το να μας κρεμάσετε θα εξουδετερώσετε το κίνημα των εργαζομένων, το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα που σέρνονται στη φτώχεια και στη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωσή τους -αν αυτή είναι η γνώμη σας- τότε κρεμάστε μας!
Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...».


Αυτά ήταν τα λόγια με τα οποία ο Αύγουστος Σπάις, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Μάη, απευθύνθηκε στους δικαστές του την ώρα που εκείνοι τον έστελναν μαζί με τους συντρόφους του στην αγχόνη.

Αυτά στο Σικάγο του 1886.

 
Σήμερα, στην Ελλάδα του 2015, παραμονή Πρωτομαγιάς, συνεχίζουν να συμβαίνουν τα εξής:

ΘΕΪΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ (ΚΑΜΙΚΑΖΙ)

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*

Το δημόσιο εθνικό χρέος της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 233% του ΑΕΠτης χώρας - εάν εκεί, στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, έκαναν οι Γρύπες και οι Αρπυιες των Βερολινοβρυξελλών όσα έκαμαν στη χώρα μας (με το χρέος τότε στο 120% του ΑΕΠ), σήμερα δεν θα υπήρχε Γιαπωνέζος - οι μισοί θα είχαν κάνει χαρακίρι και οι άλλοι μισοί θα είχαν γίνει καμικάζι...

Κάποιος μας κάνει πλάκα,που «κάποιος» δεν είναι και «πλάκα» δεν κάνει - κατασκευάζει χώρες προς εκμετάλλευσιν - Πρωτομαγιά σήμερα  

και «η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο» έχει φθάσει στο πιοαισχρό της στάδιο από γενέσεως καπιταλισμού. Ο καπιταλισμός της εποχής μας κατασκεύασε εν πρώτοις τον «χρεωμένο πολίτη», τον άνθρωπο που βρίσκεται -ανεπαισθήτως στην αρχή και με γεωμετρική πρόοδο στη συνέχεια- πνιγμένος στο δικό του, ιδιωτικό χρέος. Αλαφιασμένος κι έντρομος ο χρεωμένος άνθρωπος βλέπει ύστερα το δημόσιο χρέος της πατρίδας του επίσης να γιγαντώνεται και μετά να χρησιμοποιείται σαν εργαλείο εναντίον του και εναντίον της,

βλέπει μπροστά στα μάτια του να κατασκευάζεται μέσω του χρέους μια χώρα δούλων, ένα προτεκτοράτο, ένας ζωτικός χώρος άλλων, ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας καικαταναγκαστικής ανεργίας. Αυτό

είναι το νταμπλ σκορ του καπιταλισμού σήμερα: δούλοι πολίτες, σκλαβωμένες χώρες.

Πρωτομαγιά του 2014 και στη χώρα κατοικούμε εμείς κι αυτοί. Εμείς που ζούμε μέσα στην υποτέλεια κι εκείνοι οι λίγοι (και ταυτοχρόνως ολίγιστοι) που ζουν μέσα στην πολυτέλεια. Πρωτομαγιά σήμερα

κι αυτοί γιορτάζουν το λοκ άουτ που θέλουν να επαναφέρουν, τις απολύσεις χωρίς φραγμούς που θέλουν να καθιερώσουν, την κατάργηση της μονιμότητας των υπαλλήλων του Δημοσίου που σχεδιάζουν,γιορτάζουν

που μας πιάνουν κορόιδα, ότι τάχα τέλειωσαν τα Μνημόνια, ενώ μέσα στο Μεσοπρόθεσμο κρύβουν καναδυό ακόμα, γιορτάζουν για τα «κρυφά μέτρα» που ξετσίπωτα φανερώνουν με άλλο όνομα, περικοπές δαπανών (για υγεία, παιδεία) 1,7 δισ. έως το 2018 και ταυτοχρόνως αύξηση των έμμεσων φόρων κατά 4,1 δισ. - είναι

να μη χαίρονται τα τσακάλια και να μη χαμογελούν, πατέρα; - όχι, δεν «παίρνουν νέα μέτρα», απλώςεπικαιροποιούν τα παλιά, δημοσιονομικό κενό 2,8 δισ. μπροστά μας (5,8 δισ. λέει η Κομισιόν), θα μας πάρουν και τα σώβρακα - άλλωστε, χαμηλού κόστους κι αυτά, made in China, σχίζονται εύκολα...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: “ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ...”

iskra

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Τίποτα δεν χαρίστηκε. Το δικαίωμα του ανθρώπου να δουλεύει για να ζει και όχι να ζει για να δουλεύει. Το 8ωρο και το δικαίωμα στην ξεκούραση και στον ελεύθερο χρόνο. Το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή, δημιουργική και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία. Οι Συλλογικές Συμβάσεις, το δικαίωμα της κοινωνικής ασφάλισης, η άδεια, η συνδικαλιστική ελευθερία στους χώρους δουλειάς.

Τίποτα απ’ όλα όσα κατακτήθηκαν εδώ και ενάμιση αιώνα και που σήμερα ο καπιταλισμός τα παίρνει πίσω με «τόκο», δεν χαρίστηκε. Είναι ποτισμένο με αμέτρητο μόχθο, ιδρώτα και αίμα. Τίποτα δεν θα επιστραφεί από μόνο του. Ο,τι κερδήθηκε κι ό,τι χάθηκε, ό,τι κλάπηκε κι ό,τι «επιστραφεί», θα έχει πάνω του την ίδια σφραγίδα: Τη σφραγίδα της θυσίας, της αγωνίας, της ενότητας των εκατομμυρίων εργαζομένων.

Τίποτα απ΄ όλα όσα έμειναν ανεκπλήρωτα και που σήμερα οι «δουλοκτήτες» τα παρουσιάζουν σαν «αδύνατα», δεν θα χαριστεί. Θα είναι ο καρπός μιας αδιάκοπης σποράς αγώνων. Των αγώνων ώστε το νόμιμο και το ηθικό να συμπορευτεί με το δίκιο του εργάτη. Αυτή είναι η μόνη προοπτική που πάνω της μπορεί να φυτρώσει η ελπίδα για τον λαό - εργάτη.

Αν ο λαός παραιτηθεί από αυτή την προοπτική, τότε από την εξέγερση του Σικάγου, από τη ματωμένη Κυριακή του 1905 στη Ρωσία, από τον Μάη του ’36 και τον «Επιτάφιο» του Ρίτσου, από τον τοίχο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, θα έχουν απομείνει μόνο οι αγχόνες των εκμεταλλευτών.

Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα υπόμνησης των δυο δρόμων: Ο ένας (σσ: «μονόδρομο» τον αποκαλούν οι μηχανοδηγοί του «οδοστρωτήρα») είναι ο δρόμος εκείνων που γυρίζουν τη ζωή του λαού δύο αιώνες πίσω. Εκείνων που αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήριο αγριανθρωπισμού για την εφαρμογή της πιο στυγνής πολιτικής που προσθέτει βάρη, πολλαπλασιάζει τα βάσανα, αφαιρεί δικαιώματα, διαιρεί την κοινωνία.

1η Μαίου: Ημέρα Υποχρεωτικής Αργίας

Από την Ελεύθερη Ελλάδα

Η Πρωτομαγιά, πέραν των αγωνιστικών εκδηλώσεων που την καθιστούσε πάντα σαν ημέρα “ΑΠΕΡΓΙΑΣ”, φέτος  ίσως λόγω εκλογών είναι ημέρα υποχρεωτικής αργίας.
Αυτό προκύπτει από την Απόφαση του Υπουργού Εργασίας με αρ.6568/262/2.4.2012 (Γίγαντα Κουτρουμάνη!!), η οποία και έχει ως εξής:

Αριθμ. 6568/262/2.4.2012

Καθορισμός της 1ης Μαΐου 2012, ως ημέρας υποχρεωτικής αργίας.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του A.N. 380/1968 «Περί καθιερώσεως της 1ης Μαΐου ως ημέρας υποχρεωτικής αργίας» (ΦΕΚ 85 Α’).
2. Τις διατάξεις του Π.Δ. 63/2005 «Κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα» (ΦΕΚ. Α’ 98) και ιδίως το άρθρο 90, όπως ισχύει.
3. Τις διατάξεις του Π.Δ. 368/1989 «Οργανισμός Υπουργείου Εργασίας» (ΦΕΚ Α’ 163), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το Π.Δ. 436/1991 (ΦΕΚ Α’ 159),
αποφασίζουμε:
1. Καθορίζουμε την 1η Μαΐου 2012 ως ημέρα υποχρεωτικής αργίας για όλα τα καταστήματα, τις βιομηχανίες, βιοτεχνικές επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες γενικά που αργούν κατά τις Κυριακές.
2. Από τις διατάξεις της απόφασης αυτής, δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 2 Απριλίου 2012
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗΣ

Πηγή taxheaven.gr