Η επιτομή της ηλιθιότητας

analyst

Παραδόξως μας εκπλήσσει ακόμη και το γεγονός ότι, τα Σκόπια επιδιώκουν την κατοχύρωση της μακεδονικής γλώσσας και εθνικότητας, καθώς επίσης των μακεδονικών προϊόντων, με επιστολή τους στον Ο.Η.Ε. – σαν να μην ήταν αναμενόμενο, όπως άλλωστε η αναφορά σε μακεδονική μειονότητα εντός της Ελλάδας, την οποία θα ακολουθήσει τουρκική μειονότητα στα Θράκη, αλβανική στην Ήπειρο κοκ.

.

Επικαιρότητα

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Μόλις κυκλοφόρησε η έκθεση ενός εξαιρετικά αξιόπιστου γερμανικού ινστιτούτου (πηγή), η οποία επιβεβαιώνει αυτό που έχουμε τεκμηριώσει πολλές φορές, ήδη από το ξεκίνημα της ελληνικής περιπέτειας – πρόσφατα με τις αναλύσεις μας «Ο μύθος πως ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας», καθώς επίσης «Ο μύθος των ελλειμμάτων». Το ότι δηλαδή είκοσι χρόνια μετά την εισαγωγή του ευρώ, οι μεγάλοι κερδισμένοι ως προς την ενίσχυση της ευημερίας τους είναι η Γερμανία, η Ολλανδία και η Ελλάδα – ενώ οι μεγάλοι χαμένοι η Γαλλία και η Ιταλία.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, η έκθεση αποδεικνύει πως η ευημερία της ενισχύθηκε σημαντικά την περίοδο 2001 έως 2010 και ανακόπηκε το 2011 – για να συμπληρώσουν τα γερμανικά ΜΜΕ και να «παπαγαλίσουν» ανόητα τα ελληνικά πως τότε «έσπασε η φούσκα»! Ποια φούσκα όμως, αφού δεν υπήρχε απολύτως καμία; Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα ήταν η χώρα με ένα από τα χαμηλότερα συνολικά χρέη (=δημόσια και ιδιωτικά) σε ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς φούσκα ακινήτων όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, χωρίς τραπεζικά προβλήματα αφού οι ελληνικές τράπεζες δεν ήταν εκτεθειμένες στο εξωτερικό ή στις Η.Π.Α., καθώς επίσης χωρίς κόκκινα δάνεια;

Μαθήματα από την Ολλανδία του 1960 για την Κύπρο σήμερα

Πώς πρέπει να κινηθούν Κύπρος και Ελλάδα στη διαχείριση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, για να μην πάθουν ό,τι έπαθε η Ολλανδία το 1960. Η «κατάρα των φυσικών πόρων» και η περιβόητη «ολλανδική ασθένεια». 

Γράφει η Ι. Ξουφλάκη*

Η ανακάλυψη του κοιτάσματος φυσικού αερίου στην Κύπρο έχει επιφέρει αισιόδοξα μηνύματα και ελπίδες στην χώρα. Όμως δεν θα πρέπει να συγχέεται με την άμεση επίτευξη ευημερίας και ανάπτυξη της χώρας.

Είναι σημαντικό να αποφύγει τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα τα λάθη που έχουν κάνει άλλες χώρες οι οποίες είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους και να καταφέρει να αξιοποιήσει σωστά τα έσοδα που θα προκύψουν.

Είναι απαραίτητη η σωστή διαχείριση και εκμετάλλευση των αποθεμάτων προκειμένου να μην οδηγηθεί η χώρα στην «κατάρα των φυσικών πόρων» σε αυτό που ονομάζεται «ολλανδική ασθένεια». Ο κίνδυνος είναι, χώρες πλούσιες σε φυσικούς πόρους να αναπτύσσονται οικονομικά πιο αργά από χώρες που είναι φτωχές σε φυσικούς πόρους. Υπάρχει μια αρνητική σχέση μεταξύ της αφθονίας των φυσικών πόρων και του ρυθμού ανάπτυξης του ΑΕΠ των χωρών.

Το 1960 στην Ολλανδία υπήρξε μια σημαντική ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Βόρεια Θάλασσα. Αυτό οδήγησε τη χώρα να στραφεί σε αυτόν τον τομέα και έτσι, υπήρξε μεγάλη άνοδος στις εξαγωγές φυσικού αερίου και αύξηση των εσόδων της χώρας. Αυτή η κατάσταση, δυστυχώς, ήταν προσωρινή. Η αύξηση των εσόδων είχε ως αποτέλεσμα, η ζήτηση να διευρυνθεί και οι τιμές επίσης.

Η κατάρρευση του ολλανδικού μοντέλου

analyst

Η «λαϊκιστική» επανάσταση συνεχίσθηκε στην Ολλανδία, μετά τη Μ. Βρετανία και τις Η.Π.Α., αν και όχι εκεί που θέλουν να υποθέτουμε, στο θέμα των μεταναστών δηλαδή, αλλά στην οικονομία – όπου οι εργαζόμενοι έπαψαν να στηρίζουν τα κόμματα του κατεστημένου.

του Ιάκωβου Ιωάννου

Άποψη

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών του 2009, το ΠΑΣΟΚ είχε πάρει το 43,92% και 160 έδρες στη Βουλή, ενώ η ΝΔ το 33,48% και 91 έδρες. Τρία περίπου χρόνια αργότερα, η ΝΔ δημιούργησε μία κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο στη συνέχεια εξαερώθηκε – στο 13,18% το Μάιο του 2012, στο 12,3% τον Ιούνιο και στο 4,68% τον Ιανουάριο του 2015, με μόλις 13 έδρες. Λογικά θα έλεγε κανείς, αφού το ΠΑΣΟΚ ήταν το κόμμα που αφενός μεν οδήγησε την Ελλάδα στο ΔΝΤ το 2010, αφετέρου τη χρεοκόπησε με το PSI – οπότε ήταν φυσικό να καταρρεύσει.

Το θέμα μας όμως εδώ δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Ολλανδία – όπου σύσσωμα τα ΜΜΕ ισχυρίζονται ότι, δεν έγινε η αναμενόμενη επανάσταση, οπότε η Ευρώπη έπαψε να αγωνιά για το μέλλον της. Είναι όμως αλήθεια τα πράγματα έτσι ή μήπως πρόκειται για ένα από τα συνήθη ευχολόγια της ΕΕ, με στόχο τη χειραγώγηση των μελών της;

Αναζητώντας μία αντικειμενική απάντηση στο θέμα, σημειώνουμε πως το κόμμα των εργατικών, η σοσιαλδημοκρατική παράταξη του επικεφαλής Ολλανδού του Euro Group που έχει διορισθεί ουσιαστικά από τον Σόιμπλε στο παράνομο κατασκεύασμα του, το κάποτε δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας μετά τη δεξιά και σε μικρή μόνο απόσταση πίσω της, «εξαερώθηκε» χειρότερα από ότι το ΠΑΣΟΚ – εμφανίζοντας πτώση από το 24% στο 5% περίπου, παρά το ότι δεν έκανε ανάλογα εγκλήματα.

Έσωσαν οι Ολλανδοί την Ευρώπη;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Toυ Δημήτρη Μηλακα

Ο αναστεναγμός ανακούφισης που ακούστηκε στην Ευρώπη γιατί οι φασίστες στην Ολλανδία ήρθαν δεύτεροι περιγράφει το αδιέξοδο και τα βαθειά μεσάνυχτα όπου σχοινοβατεί το Ευρωπαϊκό κατεστημένο.

Κοιτώντας με προσοχή τα αποτελέσματα της κάλπης στην Ολλανδία αυτά που βλέπει κανείς είναι:

• τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τα κόμματα του κατεστημένου
• το φλερτ ολοένα και περισσότερων με το φασισμό .
• την αφασία τμήματος της κοινωνίας που- προφανώς έχοντας λυμένα τα προβλήματά του- θέλει να λύσει και τα προβλήματα των ζώων.

Ειδικότερα:

Ο κυβερνητικός συνασπισμός ηττήθηκε κατά κράτος. Το  VVD (Κόμμα του Λαού για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία) του σημερινού ΠΘ έχασε 10 έδρες. Το  Εργατικό Κόμμα (δεξιά σοσιαλδημοκρατία) έχασε καμιά τριανταριά  έδρες. Αθροιστικά  τα δύο  αυτά κόμματα μαζί  έχασαν περίπου 25 ποσοστιαίες μονάδες.

Ψήφος ανάσα για την Ευρώπη

Η επικράτηση Ρούτε οφείλεται στην υιοθέτηση της σκληρής ρητορικής του Βίλντερς όσον αφορά την Τουρκία, παρά σε κάποια ελκυστική πολιτική πρόταση για το μέλλον της χώρας του και της Ευρώπης γενικότερα.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Μωυσή Λίτση 

mlitsis@naftemporiki.gr

Με ένα μεγάλο «ουφ» ανακούφισης υποδέχτηκε η Ευρώπη τα αποτελέσματα των κρίσιμων ολλανδικών εκλογών. Το κόμμα του ακροδεξιού αντιευρωπαϊστή Γκέερτ Βίλντερς δεν κατάφερε να έρθει τελικά πρώτο, με τον συντηρητικό πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε να εξασφαλίζει μια σημαντική πρωτιά, διακηρύσσοντας ότι ο λαϊκισμός ηττήθηκε.

Η μεγάλη μάχη για την αποτροπή του εκφασισμού της Ευρώπης δεν έχει ωστόσο ακόμη κριθεί. Έρχονται οι κρίσιμες εκλογές στη Γαλλία, όπου το αντίπαλον δέος στη Μαρίν Λεπέν είναι ο «άχρωμος» πρώην υπουργός Οικονομικών, Εμανουέλ Μακρόν.

Οι παραδοσιακοί γκολικοί, με υποψήφιο τον βουτηγμένο σε σκάνδαλα Φρανσουά Φιγιόν, δεν φαίνεται να έχουν καμία τύχη να περάσουν στον δεύτερο γύρο, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα προσωπικοτήτων όπως ο Ζαν Ζορές, ο Λέων Μπλουμ ή ο Φρανσουά Μιτεράν -για να έρθουμε πιο κοντά στο σήμερα- έχει περιθωριοποιηθεί, όπως πολλά από τα αδελφά του κόμματα στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Στην Ολλανδία άλλωστε ένας από τους μεγάλους ηττημένους είναι το Εργατικό Κόμμα του Γερούν Ντέισελμπλουμ, που πήρε μόλις 6%, χάνοντας 29 έδρες!

Η επικράτηση Ρούτε οφείλεται στην υιοθέτηση της σκληρής ρητορικής του Βίλντερς όσον αφορά την Τουρκία, παρά σε κάποια ελκυστική πολιτική πρόταση για το μέλλον της χώρας του και της Ευρώπης γενικότερα.

Από το 2005 αναδύθηκε το zeitgeist

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr

Στις 29 Μαΐου 2005 οι Γάλλοι, σε ποσοστό 54%, απορρίπτουν την Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη. Τρεις μέρες αργότερα, σε ανάλογο δημοψήφισμα στην Ολλανδία, το «όχι» σαρώνει με 61,6%.

«Δεν επιθυμούμε να είμαστε από τους χορηγούς μιας Ευρώπης που δείχνει να αποφασίζει μόνη της», ήταν λίγο πολύ το μήνυμα των Ολλανδών, που στην κάλπη βρήκαν ευκαιρία να απορρίψουν και την κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε, να εκφράσουν τη δυσπιστία τους έναντι του πολιτικού συστήματος εν γένει, αλλά και την ανησυχία τους για την αμφισβήτηση του κοινωνικού κράτους και τη μετανάστευση.

Δώδεκα χρόνια μετά, Γαλλία και Ολλανδία ξανασυναντιούνται στα στενά της ευρωπαϊκής Iστορίας. Η Ολλανδία μπορεί να μην έχει στην Ε.Ε. το ειδικό βάρος της Γαλλίας, όμως υπήρξε από τα ιδρυτικά της μέλη και είναι από τους μεγάλους χρηματοδότες του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Οι «παράξενες» εκλογές της Ευρώπης*

Το Ποντίκι

του Βασίλη Γαλούπη

Ήταν μια ακόμη σκληρή εβδομάδα δοκιμασίας για την Ευρώπη. Οι σχέ­σεις της Ολλανδίας με την Τουρκία οδηγήθηκαν στα άκρα, με εμπλοκή και της Γερμανίας, ενώ η Ε.Ε. αποφάσισε να παγώσει η χρηματοδότηση των ενταξιακών διαδικασιών της χώρας του οργισμένου Ερντογάν.

Κάλπες στην Ολλανδία χθες, στην Τουρκία στις 16 Απριλίου για το δημοψήφισμα που ήδη προκαλεί εκνευρισμό στην Ευρώπη, προε­δρικές εκλογές στη Γαλλία στη συνέχεια και γερμανικές το φθινόπωρο. Με το θερμόμε­τρο στο «κόκκινο». Έχει παρατηρηθεί ότι, παραδοσιακά, η Ολλανδία είναι ο προπομπός των εξελίξεων στη Γηραιά Ήπειρο δείχνοντας τις τάσεις που στη συνέχεια ακολουθούν η Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη:

- Η αριστερή μαθητική επανάσταση στην Ολλανδία ήρθε νωρίς, το 1966.

- Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Βιμ Κοκ, ε­κλεγμένος το 1994, υποστήριξε τον Τρίτο Δρόμο στην κεντροαριστερή πολιτική πριν τους Τόνι Μπλερ στη Βρετανία και Γκέρχαρντ Σρέντερ στη Γερμανία.

- Ο αντιμουσουλμανικός λαϊκισμός ξεκίνη­σε στην Ολλανδία νωρίτερα από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης.

- Το 2002 η χώρα εξέλεξε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση, πάλι προμηνύοντας αυτό που θα ακολουθούσε σε Γερμανία και Βρετανία.

Μετά την ανακοίνωση των επίσημων απο­τελεσμάτων από το Εκλογικό Συμβούλιο στις 21 Μαρτίου, το νέο Κοινοβούλιο θα ορίσει στις 23 Μαρτίου ποιος θα λάβει την εντο­λή σχηματισμού κυβέρνησης. Αυτό θα γίνει μέσω συζητήσεων μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων, μια διαδικασία που ενδέχεται να διαρκέσει εβδομάδες ή και μήνες. Σύμφωνα με τα ολλανδικά μέσα ενημέρωσης, συνήθως περνάνε ακόμα και τρεις μήνες προτού αναλάβει τα καθήκοντά της κάθε φορά η νέα κυ­βέρνηση.

Άσπονδοι φίλοι και χρήσιμοι εχθροί

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Το καλοκαίρι του 1941 υπεγράφη γερμανοτουρκική συμφωνία «μη επιθέσεως», ενώ με εμπορικό σύμφωνο η Τουρκία αναλαμβάνει να εφοδιάσει τη Γερμανία με δεκάδες χιλιάδες τόνους χρωμίου και άλλες πρώτες ύλες απαραίτητες για την πολεμική μηχανή των Ναζί.

Ο Ισμέτ Ινονού είναι σαφής. «Δεν υπάρχουν αιτίες για οποιαδήποτε σύγκρουση ανάμεσα στον τουρκικό στρατό και στα στρατεύματα του Ράιχ».

Ο υπεύθυνος του εξοπλιστικού προγράμματος των ναζιστών, Άλμπερτ Σπίερ, τον Νοέμβριο του 1943 ενημέρωνε τον Χίτλερ ότι αν τερματιζόταν η παροχή χρωμίου από την Τουρκία, ο πόλεμος θα τελείωνε σε δέκα μήνες. Ο πόλεμος δεν τέλειωσε, όμως, το φθινόπωρο του 1944 και ο «επιτήδειος ουδέτερος» συνέχισε τις χρυσοφόρες υπηρεσίες. Κυριολεκτικά, καθώς σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι Γερμανοί πλήρωναν την Τουρκία με χρυσό που έκλεβαν από τις κατακτημένες χώρες και από τους Εβραίους.

Τελικά η Τουρκία θα κηρύξει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας (και της Ιαπωνίας) στις 23 Φεβρουαρίου 1945, όταν ο νικητής έχει κριθεί, το θηρίο έχει ξεδοντιαστεί.

Ολλανδία: το μυστήριο του σκύλου που δεν γαύγισε

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη 

Με ένα συνολικό "Ουφ!" υποδέχθηκε η - ορθοφρονούσα, τουλάχιστον, κατά δήλωσιν της  - Ευρώπη το αποτέλεσμα των χθεσινών Ολλανδικών εκλογών.

Όπου πρώτη παρατήρηση, σημειώθηκε η μεγαλύτερη συμμετοχή εκλογέων (πάνω από 80%) των τελευταίων δεκαετιών. Με την αναμενόμενη - βάσει των δημοσκοπήσεων, που για μιαν ακόμη φορά έπεσαν έξω αλλά ... από την αντίθετη κατεύθυνση απ' ότι με το Brexit  ή την νίκη Τραμπ - άνοδο του PVV του Χέερντ Βίλντερς (που το έχουμε χαρακτηρίσει ακροδεξιό/αντιΕυρωπαϊκό, είναι όμως ακόμη πιο πολύπλοκη υπόθεση) να διαψεύδεται, αφού λαμβάνει κάπου 20 έδρες έναντι των 33 του δεξιού VVD του εν τέλει νικητή των εκλογών/πρωθυπουργού Μάρκ Ρούττε.

Το "Ουφ" αναφέρεται στο ότι η λαϊκίστικη/αντιΕυρωπαική χιονοστιβάδα, που τώρα πάει για Γαλλία με Μαρίν Λεπέν, δείχνει να ανακόπτεται.

Βέβαια οι Ολλανδικές εκλογές - και η αναζήτηση, τώρα, ισορροπίας για διακυβέρνηση... - είναι ούτως ή άλλως μια πολύπλοκη διεργασία . Που είναι, θαρρούμε, λάθος/ρηχό να προσεγγίζεται αποσπασματικά, π.χ. "μέσω Βίλντερς" (το κόμμα του οποίου "απλώς" δε απογειώθηκε: όμως παραμένει παρά τις ακραίες θέσεις εσωστρέφειας - αυτή είναι η ουσία του PVV - μη αμελητέα δύναμη). Ο αφανισμός, για παράδειγμα, του σοσιαλδημοκρατικής λογικής PvdA του γνώριμού μας Γερούν Ντάισσελμπλουμ - από 38 έδρες προσγειώθηκε στις 9, "πληρώνοντας" για την συνεργασία με δεξιόστροφα κόμματα στην Κυβέρνηση - καλό θα ήταν να συνεκτιμηθεί με την άνοδο (αριστερών αλλά φιλοΕυρωπαίων) Πρασίνων που "έπιασαν" τις 14 έδρες τετραπλασιάζοντας την δύναμη τους και με την σταθερότητα των αριστερών Σοσιαλιστών, αλλά και των Κεντρώων.

Ηλίας Κουσκουβέλης : Ολλανδικές εκλογές , Τουρκία και FYROM

Νέα Κρήτη

Οι Ολλανδοί , κατάλαβαν πλέον το ρόλο του Ερντογάν   σε σχέση και με την ένταση στο Αιγαίο, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο νικητής των εκλογών Ρούτε ωφελήθηκε όπως και ο Ερντογάν στο εσωτερικό του ακροατήριο, είπε ο καθηγητής Διεθνών σχέσεων Ηλίας Κουσκουβέλης, μιλώντας στον 9.84.

Ο ίδιος ανέλυσε γιατί η Τουρκία θα συνεχίσει την στρατηγική της έναντι της Ελλάδας και μετά το δημοψήφισμα, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα όσα παρουσίασε για την εκρηκτική κατάσταση στο εσωτερικό της FYROM, αναφερόμενος σε οικονομικούς , δημογραφικούς και πολιτικούς λόγους της διάσπασης μεταξύ αλβανόφωνων και σλαβικών πληθυσμών του κρατιδίου.

Στ. Χριστακόπουλος: Η Τουρκία στον απόηχο των Ολλανδικών Εκλογών

Νέα Κρήτη

Είναι προφανές ότι στις Ολλανδικές εκλογές έστω και με συντηρητικό τρόπο, δεν ήρθε πρώτος ο ακροδεξιός Βίλντερς και σε αυτό προφανώς συνέβαλλε και η κόντρα Ρούτε με τον  Ερντογάν, είπε ο διευθυντής σύνταξης στο «Ποντίκι» Στ. Χριστακόπουλος, μιλώντας στο Ράδιο 9.84.

Ο ίδιος ανέλυσε και το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του, όπου παρουσιάζονται μία σειρά διεθνών συνθηκών με βάση τις οποίες ο ισχυρισμός της Άγκυρας για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο καταρρίπτεται, αλλά και οι εικοτολογίες ότι τα νησιά μας δεν προβλέπεται να έχουν παρουσία ελληνικού στρατού, ομοίως.

Όσα δεν ξέρετε για τον Ολλανδό ακροδεξιό Βίλντερς

Αντιφατικός και αμφιλεγόμενος ο λαϊκιστής πολιτικός. Πώς από βουλευτής κεντρώου κόμματος μετατράπηκε σε ηγέτη της ισλαμοφοβικής ακροδεξιάς. Η καταγωγή από την Ινδονησία και η κόντρα με τον αδερφό του.

του Duncan Robinson

Ο Γκέερτ Βίλντερς δεν είναι ποτέ μόνος.

Ο ακροδεξιός Ολλανδός πολιτικός, ο οποίος αποκαλεί τους Μαροκινούς μετανάστες «αποβράσματα» και θέλει να κλείσει κάθε τζαμί στην Ολλανδία, ζει υπό 24ωρη αστυνομική προστασία.

Τα ταξίδια σε άλλες πόλεις, όπως η πρόσφατη περιοδεία στην πόλη Σπίκενις κοντά στο Ρότερνταμ, είναι σπάνια και πολύ καλά οργανωμένα. Με τον κ. Βίλντερς να είναι περικυκλωμένος από τους άνδρες της προσωπικής του ασφάλειας, το ενθουσιασμένο πλήθος μόλις που μπορούσε να διακρίνει το χαμόγελο και τη χαρακτηριστική χρυσή αλά Μότσαρτ κόμη του αντι-ισλαμιστή πολιτικού, που το Κόμμα της Ελευθερίας (PVV) του βρίσκεται ψηλά στις περισσότερες δημοσκοπήσεις.

«Αν θέλετε να ξανακερδίσετε τη χώρα σας, αν θέλετε να ξανακάνετε το σπίτι σας μια Ολλανδία για τους Ολλανδούς, τότε μπορείτε να ψηφίσετε μόνο για ένα κόμμα», δήλωσε στα αγγλικά ο κ. Βίλντερς, αναγνωρίζοντας πως το κοινό του δεν περιορίζεται πλέον στους Ολλανδούς ψηφοφόρους.

Από την ίδρυση του κόμματος το 2006, ο κ. Βίλντερς έχει γίνει μόνιμο θέμα συζήτησης στην Ολλανδία και τώρα έρχεται αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις του και η υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι εκτός συστήματος, αλλά έχει περάσει σχεδόν δύο δεκαετίες στο κοινοβούλιο, στηρίζοντας προσωρινά μια κεντροδεξιά κυβέρνηση.

Κρίσιμες οι Ολλανδικές εκλογές της 15ης Μαρτίου 2017.

του Κώστα Μελά

Οι Ολλανδοί πηγαίνουν στις κάλπες για βουλευτικές εκλογές στις 15 Μαρτίου, λίγες εβδομάδες πριν από τους Γάλλους οι οποίοι θα εκλέξουν το διάδοχο του Προέδρου François Hollande, και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από τις γερμανικές εκλογές στις οποίες η Καγκελάριος Angela Merkel  θα επιδιώξει να κερδίσει για τέταρτη συνεχή φορά. Οι Ολλανδικές εκλογές έχουν ένα σημαντικό βάρος για το μέλλον της Ευρώπης δεδομένου ότι οι Ολλανδοί ψηφοφόροι έχουν αποδείξει ότι αποτελούν ένα καλό  μέτρο για τα αισθήματα των Ευρωπαίων. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι Ολλανδοί εξεγέρθηκαν εναντίον του Ευρωπαϊκού Συντάγματος , το 2005, και τον προηγούμενο χρόνο απέρριψαν , μετά από δημοψήφισμα, τη συμφωνία για τη σύνδεση ΕΕ και Ουκρανίας. 

Αυτή την χρονική στιγμή, υπάρχει ένα δυνατό «αντί πολιτικό –όπως συνήθως» συναίσθημα που φουσκώνει προς όλες τις κατευθύνσεις στην Ολλανδία, το οποίο – προκαλεί σαφή μετατόπιση του εκλογικού σώματος προς την άκρα δεξιά- δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να τεθεί η χώρα στο μονοπάτι που έχουν  ανοίξει το  Brexit και ο Trump. 

Η αύξηση της πολιτικής επιρροής των αντιλήψεων που  αντιτίθενται στην υπάρχουσα καθεστηκυία κατάσταση της Ολλανδίας και της ΕΕ  καθοδηγείται από το ακροδεξιό και αντι-ισλαμικό Κόμμα της Ελευθερίας (PVV) του κυρίου Geert Wilders, ο οποίος θέλει να αποχωρήσει από το κοινό νόμισμα – ευρώ , να διαλύσει την ευρωζώνη, και να επαναφέρει τον έλεγχο των συνόρων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  

Το συγκεκριμένο κόμμα PVV είναι στην ουσία κόμμα ενός ανδρός του κυρίου Geert Wilders. Μόνος του αποφασίζει για το πρόγραμμα, για τις θέσεις του και επιλέγει τα ονόματα που θα συμμετάσχουν στις εκλογικές λίστες του κόμματος. 

Η ολλανδική απειλή της Ευρωζώνης

analyst

Οι αριθμοί ευημερούν μεν στη χώρα, αλλά όχι οι άνθρωποι – γεγονός που επεξηγεί γιατί ενισχύονται τα συναισθήματα εχθρότητας εναντίον του «συστήματος των ελίτ», του ευρώ, των μεταναστών και των προσφύγων, καθώς επίσης η χρήση αντικαταθλιπτικών.

.

Ανάλυση

Οι περισσότεροι θεωρούν πως οι εκλογές στη Γαλλία θα είναι οι σημαντικότερες του 2017, αφού από αυτές θα κριθεί το μέλλον της Ευρωζώνης – ενώ οι αγορές δεν φαίνεται να ανησυχούν καθόλου, προβλέποντας πιθανότατα πως δεν θα τις κερδίσει το «Εθνικό Μέτωπο» της κυρίας Le Pen.

Εν τούτοις δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι, οι ολλανδικές εκλογές της 15ης Μαρτίου θα είναι οι πλέον αποφασιστικές για το ευρώ – αφού ανέκαθεν τα 12,6 εκ. των ψηφοφόρων της χώρας, αποτελούσαν ένα πολύ καλό βαρόμετρο για τις διαθέσεις των Ευρωπαίων. Αυτό άλλωστε φάνηκε από την τοποθέτηση των Ολλανδών εναντίον του ευρωπαϊκού Συντάγματος (άρθρο) – καθώς επίσης από την απόρριψη της συμφωνίας σύνδεσης της Ουκρανίας με την ΕΕ, μετά από τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος.

Περαιτέρω η τάση, η οποία επικρατεί σήμερα στην Ολλανδία, είναι εναντίον της συνήθους πολιτικής (politics as usual­) – εχθρική δηλαδή απέναντι στο καταστημένο, όπως κατά κάποιον τρόπο αυτή που οδήγησε στο BREXIT, καθώς επίσης στην εκλογή του προέδρου Trump στις Η.Π.Α. Πολύ περισσότερο φαίνεται πως θα υπερισχύσει η ακροδεξιά παράταξη, το «Κόμμα της Ελευθερίας» του κ. Wilders – ο οποίος τάσσεται εναντίον του Ισλάμ, υποστηρίζει την επιστροφή της χώρας στο εθνικό της νόμισμα, θέλει να διαλύσει την Ευρωζώνη, ενώ επιθυμεί την επαναφορά των συνοριακών ελέγχων σε ολόκληρη την ΕΕ.

Ο ιπτάμενος Ολλανδός

Ο Γκερτ Βίλντερς απολαμβάνει τη δημοσκοπική πρωτιά, έναν μήνα πριν από τις κάλπες στην Ολλανδία.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Το 2002 δολοφονήθηκε ο Πιμ Φόρτουιν, ένας Ολλανδός πολιτικός που είχε ταχθεί κατά των μεταναστών. Δύο χρόνια αργότερα ήταν η σειρά του Τέο βαν Γκογκ, ενός σκηνοθέτη που ήταν αντίθετος στο Ισλάμ. Το έδαφος ήταν πρόσφορο για να ξεπροβάλει νέο φιντάνι, ένα κίνημα πολιτικής αντίδρασης στο άνοιγμα των συνόρων.

Ο ψηλός με την ξανθιά χαίτη, το λαλίστερο στόμα στην ολλανδική πολιτική, που επιζητεί τη σύγκρουση, απολαμβάνει τώρα τη δημοσκοπική πρωτιά, έναν μήνα πριν από τις κάλπες. Η νίκη του αντι-ευρωπαϊκού, αντι-ισλαμικού («δεν μισώ τους μουσουλμάνους, μισώ το Ισλάμ») κόμματός του, PVV, δεν θα αποτελέσει έκπληξη. Ωστόσο, κυβέρνηση δεν θα μπορεί να σχηματίσει, καθώς όλα τα κόμματα, εκτός από ένα, έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο συγκατοίκησης με τον Βίλντερς, που συγκρίνει το Κοράνι με το «Ο Αγών μου» και θέλει να βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε.

Δεν ήταν πάντοτε έτσι. Όχι πολύ παλιά, μόλις το 2010, ο θαυμαστής του Ντόναλντ Τραμπ, που ονειρεύεται μια «Πατριωτική Άνοιξη» για την Ευρώπη, έπαιζε κυρίαρχο ρόλο στην πολιτική σκηνή. Δεν «μύριζαν» τότε οι ψήφοι του και η στήριξή του.

Το κόμμα του είχε έρθει τρίτο στις εκλογές του Ιουνίου 2010, λαμβάνοντας ποσοστό 15%, και αποφάσισε να στηρίξει μια κυβέρνηση μειοψηφίας από τους Φιλελεύθερους και τους Χριστιανοδημοκράτες. Σε αντάλλαγμα, απέσπασε την υπόσχεση για αυστηρότερους νόμους για τη μετανάστευση, απαγόρευση της μπούρκας και περισσότερα χρήματα για την τρίτη ηλικία.

Ο σιωπηρός πολιτικός θρίαμβος του Βίλντερς στην Ολλανδία

«Συμπεριφερθείτε λογικά ή φύγετε», κατέληγε η ανοιχτή επιστολή η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της υπενθύμιζε και επευφημούσε τα οφέλη των αστικών ελευθεριών της Ολλανδίας που την έκαναν πόλο έλξης για χιλιάδες μετανάστες. Το παράδοξο ωστόσο δεν ήταν το περιεχόμενο, δεδομένης της άνθησης της ακροδεξιάς δημαγωγίας σε όλο τον κόσμο και φυσικά στην Ευρώπη.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Αυτό που σχολιάστηκε εκτεταμένα από τον ευρωπαϊκό Τύπο ήταν η υπογραφή στην ανακοίνωση που δεν ανήκε στον ηγέτη του ξενοφοβικού Κόμματος για την Ελευθερία, Γκέερ Βίλντερς, αλλά στον νυν πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε, ηγέτη του κόμματος των Φιλελεύθερων, που ανέκαθεν είχε στις σημαίες του την ανοχή. Πλέον όμως όχι.

Εν όψει των βουλευτικών εκλογών της 15ης Μαρτίου το κέντρο βάρους του πολιτικού λόγου έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά κατά θεαματικό μεν, αλλά πέρα για πέρα προβλέψιμο τρόπο.

Οι εκλογές στην Ολλανδία από τη μια απειλούν να τριτώσουν το κακό, που ξεκίνησε με το βρετανικό δημοψήφισμα τον Ιούλιο του 2015 και κορυφώθηκε με την εκλογή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, με κοινή σκέπη την πολιτική άνοδο και κυριαρχία της εθνικιστικής πτέρυγας της αστικής τάξης, κι από την άλλη να σημάνουν το χειρότερο δυνατό εναρκτήριο λάκτισμα εν όψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία και των βουλευτικών εκλογών στη Γερμανία. Κανείς δεν έχει αμφιβολία ότι ένας θρίαμβος του Βίλντερς στη χώρα της τουλίπας θα ήταν θείο δώρο για τη Λε Πεν και το ναζιστικό απολειφάδι Φράουκε Πέτρι, που ηγείται της ακροδεξιάς αντι-μουσουλμανικής Εναλλακτικής για τη Γερμανία.

Η κρίση της Ολλανδίας - analyst

analyst

Η κατάσταση θυμίζει ανησυχητικά την Ιρλανδία και την Ισπανία – με ένα εξτρεμιστικά μεγάλο ιδιωτικό χρέος, με ένα υψηλό εξωτερικό, με μία τρομακτική φούσκα ακινήτων, με έναν αδύναμο ρυθμό ανάπτυξης, καθώς επίσης με τραπεζικές επισφάλειες

του Άρη Οικονόμου

Παρά το ότι μία σειρά άλλων χωρών της Ευρώπης είναι βυθισμένες στην κρίση, ακόμη και αυτές που έχουν το δικό τους νόμισμα (επειδή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν εύκολα τον ανταγωνισμό της Γερμανίας, λόγω του υποτιμημένου ευρώ με τη βοήθεια της Ελλάδας), δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν – αφού όλα τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα στην πατρίδα μας, οπότε όλες οι υπόλοιπες χώρες, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία,  η Φιλανδία κλπ., παραμένουν ασφαλείς στη σκιά.

Μία από αυτές είναι ασφαλώς η Ολλανδία, πιστή σύμμαχος και πιόνι της Γερμανίας, η οποία αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα σε τέσσερις διαφορετικούς τομείς:

(α)  Στα ακίνητα, όπου η φούσκα που δημιουργήθηκε λόγω της απόσβεσης των τόκων από τη φορολόγηση των νοικοκυριών, έχει μεν αρχίσει να σπάει, αλλά με βραδύ ρυθμό (πτώση των τιμών λίγο υψηλότερη από το 20% σε σχέση με το 2008).

(β)  Στο ιδιωτικό χρέος, το οποίο υπερβαίνει πλέον το 100% του ΑΕΠ της χώρας, όπως φαίνεται από τον πίνακα που ακολουθεί (πηγή: Στατιστική υπηρεσία της Ολλανδίας).

Εργατική αναταραχή στην Ολλανδία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η είδηση δεν ήταν κι η πιο συνηθισμένη. Στην Ολλανδία όπου, υποτίθεται, το κοινωνικό ζήτημα τελεί υπό έλεγχο, έστω διαχείριση, η μεγαλύτερη εργατική ομοσπονδία ξεκίνησε διαδοχικές απεργιακές κινητοποιήσεις κατά της κεντροδεξιάς κυβέρνησης, που θα διαρκέσουν περισσότερο από έναν μήνα.

Την Τρίτη 19 Μαΐου ξεκίνησε η πρώτη κινητοποίηση των τραυματιοφορέων και των πληρωμάτων ασθενοφόρων. Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι συγκαταλέγονται στους κλάδους που συμπεριλαμβάνει στο δυναμικό της η εργατική συνομοσπονδία FNV. Μαζί με αυτούς περιλαμβάνει επίσης από εργαζόμενους στην μεταλλουργία και βιομηχανικούς εργάτες μέχρι κάθε ειδικότητας δημοσίου υπαλλήλους, χωρίς να εξαιρούνται οι αστυνόμοι.

Πιο ευέλικτη εργασία!

Αιτία των εργατικών κινητοποιήσεων στη χώρα της τουλίπας είναι η απροθυμία της κυβέρνησης του Μαρκ Ρούτε να συμφωνήσει με τους αντιπροσώπους της εργατικής συνομοσπονδίας για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. Καλύτερα όμως περιγράφει τα επίδικα των κινητοποιήσεων η Σασκία Μπούμανς, ερευνήτρια της εργατικής συνομοσπονδίας FNV, με την οποία μίλησαν τα Επίκαιρα: «Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν λήξει μεγάλες συλλογικές συμβάσεις εργασίας: Στις κατασκευές από την 1^ηΙανουαρίου 2015, οι περισσότερες συλλογικές συμβάσεις στο λιανεμπόριο, με τις πιο πολλές απ’ αυτές εδώ και δύο χρόνια όπως στα σούπερ μάρκετ και στην μόδα, στους δημόσιους υπαλλήλους από τον Ιανουάριο του 2011, στην παιδική φροντίδα και το μέταλλο πιο πρόσφατα και μόλις τώρα κατέρρευσαν και οι διαπραγματεύσεις.

Ο κ. Ντάισελμπλουμ και το ηθικό πρόβλημα της Ευρώπης

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

O Γερούν Ντάισελμπλουμ (που Έλλην καθηγητής-στέλεχος του «Ποταμιού» ενεθάρρυνε με την φράση «Γερούν, κράτα γερά» στην διαπραγμάτευση με τον Βαρουφάκη), ελέγχεται τώρα στη πατρίδα του για αδικαιολόγητες αυξήσεις μισθών σε υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη.

Ο Ντάισελμπλουμ θα πρέπει να λογοδοτήσει στην Ολλανδική βουλή, μετά από καταγγελίες βουλευτών της αντιπολίτευσης για αυξήσεις στις αποδοχές υπαλλήλων της ABN Amro.

Οι Ολλανδοί βουλευτές θεωρούν ότι το ολλανδικό κράτος θα χάσει μέρος των 22 δις ευρώ που έδωσε για να διασώσει την συγκεκριμένη τράπεζα από την χρηματοπιστωτική κρίση. Στην ετήσια έκθεση της ABN Amro, δημοσιεύθηκε ότι έξι μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της έλαβαν επιπλέον 100.000 ευρώ αμοιβή το 2014. Οι βουλευτές οργίσθηκαν από την πληροφορία ότι, ταυτόχρονα, η τράπεζα μεθόδευσε την αποχώρηση εργαζομένων και «πάγωσε» τις αμοιβές των άλλων υπαλλήλων της. «Ο Ντάισελμπλουμ θα αντιμετωπίσει μία δύσκολη συζήτηση στο Κοινοβούλιο», δήλωσε βουλευτής του σοσιαλιστικού κόμματος.

EUObserver: Η Ολλανδία έχει προκαλέσει στην Ελλάδα απώλειες εσόδων ύψους 1,7 εκατ. ευρώ

Το Ποντίκι

Δημοσίευμα στη διαδικτυακή πύλη EUObserver, με τίτλο «Η Ολλανδία έχει προκαλέσει στην Ελλάδα απώλειες φορολογικών εσόδων ύψους 1,7 εκατ. ευρώ», αναφέρει ότι εξαιτίας της ολλανδικής φορολογικής νομοθεσίας, η καναδική εταιρεία εξόρυξης χρυσού Eldorado Gold που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, έχει αποφύγει την καταβολή τουλάχιστον 1,7 εκατ. ευρώ σε φόρους, σύμφωνα με έκθεση του ολλανδικού Κέντρου Ερευνών για τις Πολυεθνικές Εταιρείες. 

Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι η έκθεση έρχεται στη δημοσιότητα (30 Μαρτίου), την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση δέχεται πιέσεις από χώρες όπως η Ολλανδία να αυξήσει την είσπραξη φόρων ώστε να ανταποκριθεί στα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζει.