Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕΡΟΣ Β'

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕΡΟΣ Α'

Συμβολισμός παρά ουσία

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Μωυσή Λίτση

mlitsis@naftemporiki.gr

Αναμφισβήτητα η χθεσινή συνάντηση μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν είναι ιστορικής σημασίας. Φαίνεται να ανοίγει τον δρόμο για την αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου, καλλιεργώντας προσδοκίες για εκτόνωση της έντασης στην ευρύτερη περιοχή Ειρηνικού-Ασίας, ενδεχόμενη ενσωμάτωση της Βόρειας Κορέας στο διεθνές γίγνεσθαι και επαναφορά της διπλωματίας ως κύριου μέσου για την επίλυση διεθνών κρίσεων.

Η συμφωνία περί αποπυρηνικοποίησης που υπέγραψαν οι δύο ηγέτες είναι προς το παρόν αόριστη, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και δεσμεύσεις. Στη συμφωνία δεν γίνεται ακόμη λόγος για άρση των αμερικανικών κυρώσεων ή την υπογραφή συμφωνίας ειρήνης. Θεωρείται το πρώτο βήμα μιας μακράς διαδικασίας, παρά η απαρχή μιας περιόδου ύφεσης των διεθνών εντάσεων.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Είναι θετικό πάντως το γεγονός πως ο Αμερικανός πρόεδρος υποσχέθηκε να τερματίσει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, οι οποίες αποτελούσαν μία πρόσθετη πηγή έντασης στην κορεατική χερσόνησο.

«Ο Νίξον στην Κίνα»

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Ο Ρίτσαρντ Νίξον ήταν γνωστός για τα αντικομμουνιστικά του ιδεώδη, αλλά ήταν κι αυτός που πάτησε σε κόκκινα εδάφη το πόδι. Το 1972, κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στο Λευκό Οίκο, έσπασε τα κομμουνιστικά τείχη και επισκέφθηκε την Κίνα. Φλεβάρη μήνα. Έσφιξε το χέρι του άσπονδου εχθρού Μάο, έγινε ωραία φωτογραφία και η «συμφωνία» αποτέλεσε τη βάση για μια νέα πορεία.

«Αυτή ήταν η εβδομάδα που άλλαξε τον κόσμο. Αυτά που είπαμε μέσα από την επίσημη ανακοίνωση δεν είναι τόσο σημαντικά, όσο αυτά που πρόκειται να ακολουθήσουν και που θα βοηθήσουν να οικοδομήσουμε μία γέφυρα 16.000 μιλίων, αφήνοντας για πάντα στο παρελθόν τις 22χρονες εχθροπραξίες. Αυτό που συμφωνήσαμε είναι ότι αυτή η γέφυρα πρέπει να οικοδομηθεί». Ο Νίξον θριαμβολογεί. Όχι άδικα. Η φράση «Nixon in China» έγινε στην πολιτική ορολογία συνώνυμο της απρόβλεπτης και εντυπωσιακής κίνησης ενός πολιτικού.

Γρίβας: Ακατανόητη μια συμφωνία τώρα με την ΠΓΔΜ

Νέα Κρήτη

Τι διδάσκει η προβολή ισχύος μεταξύ Τράμπ-Κιμ

Η προβολή ισχύος που οδήγησε στο τραπέζι και σε μια ιστορική συμφωνία τον Τράμπ με τον Κιμ , θα έπρεπε να μας λέει πολλά και για τα δικά μας ζητήματα, λέει στον 98.4 ο καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σχολή Ευελπίδων και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Κ. Γρίβας . Κατά τον ίδιο η Βόρειος Κορέα με την πυρηνική ισχύ όπλων, πέτυχε να καθίσει ως ισότιμος συνομιλητής της διεθνούς κοινότητας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Ανάλογα και στη περίπτωση της Ελλάδας με τα Σκόπια, θα έπρεπε να αντιληφθούμε ότι χωρίς πίεση επί της ουσίας , δεν είχαμε κανένα λόγο εδώ και τώρα για μια συμφωνία που οδηγεί σε εκχώρηση θεμάτων που συνιστούν τον εθνικό πυρήνα της χώρας μας και ανοίγουν στο μέλλον επικίνδυνους δρόμους για νέες αλυτρωτικές περιπέτειες.

Είναι ακατανόητη σε αυτή τη φάση μια συμφωνία , όπου το όνομα , η γλώσσα και η ταυτότητα, θα αφήνουν ανοιχτά θέματα για το μέλλον ακόμη κι αν η συμφωνία σε αυτή τη φάση είναι καλύτερη από όλες τις προηγούμενες, λέει ο καθηγητής γεωπολιτικής Κ. Γρίβας, σημειώνοντας ότι ο οδικός χάρτης μιας τέτοιας συμφωνίας μπορεί να τραβήξει χρονικά και στη πράξη να δημιουργήσει τετελεσμένα που δύσκολα θα ανατρέπονται στο μέλλον, αν η ελληνική πολιτική ελίτ έχει αποφασίσει να παραιτηθεί , εθνικών τμημάτων του ιστορικού εθνικού πυρήνα της χώρας μας.

Φρ.Μεγαλούδη: Η αλλαγή στάσης της Δύσης για την Βόρειο Κορέα

Νέα Κρήτη

Νέα περίοδο με αργά βήματα στη Κορεατική Χερσόνησο

Στην ξαφνική αλλαγή στάσης με μόνο επαινετικά σχόλια για τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κίμ, από τα δυτικά μέσα, αναφέρθηκε η δημοσιογράφος Φραγκίσκα Μεγαλούδη που έζησε 5 χρόνια στη Βόρειο Κορέα, σημειώνοντας πως ξαφνικά η Δύση ανακαλύπτει ότι ένα καθεστώς μπορεί να μην είναι με το στερεοτυπικό που για δεκαετίες παρουσιάζεται.

Η νέα περίοδος θα έχει αργά βήματα για την Κορεατική Χερσόνησο , όμως είναι προφανές ότι κάτι αλλάζει , λέει η δημοσιογράφος Φραγκίσκα Μεγαλούδη που έζησε στη Βόρειο Κορέα, παρουσιάζοντας άγνωστες πτυχές για την άγνωστη στους περισσότερους χώρα της Βορείου Κορέας.

Βusiness και πολιτική

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

Γνωρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ να διαπραγματεύεται ή αφήνεται στις διαθέσεις της τύχης; Ακολουθεί άραγε κάποια δουλεμένη στρατηγική, στοχεύουν τα λόγια και οι αποφάσεις του σε συγκεκριμένες αντιδράσεις ή είναι απλά ξεσπάσματα και εμπνεύσεις της στιγμής; Αφήνει στους συνεργάτες του περιθώρια σοβαρής προετοιμασίας ή τα σαρώνει όλα ο τυφώνας του αυτοσχεδιασμού;  Τα ερωτήματα αυτά ανακύπτουν εύκολα το τελευταίο διάστημα, κατά το οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος πέτυχε να εξοργίσει τους Ευρωπαίους, να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων την όποια προσέγγιση είχε πετύχει με την Κίνα, να προκαλέσει αναταραχή στη Μέση Ανατολή, αποσύροντας τη χώρα του από την πολυμερή συμφωνία για το Ιράν, αλλά και να έρθει πιο κοντά απ’ οποιονδήποτε προκάτοχό του με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. 

Ο πρόεδρος που αμφισβητεί και αντιμετωπίζει με περιφρόνηση κάθε θεσμό που έχει χτίσει η Δύση τις τελευταίες δεκαετίες, μπορεί να είναι αυτός που θα γλιτώσει τον κόσμο από την πυρηνική απειλή της Πιονγιάνγκ; Θα μάθουμε σύντομα. Τα όσα θα γίνουν σήμερα στη Σιγκαπούρη και πολύ περισσότερο τα όσα θα ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα θα μας πουν περισσότερα για το εάν ο Τραμπ είναι ο έξυπνος επιχειρηματίας που δηλώνει ή ένας αφελής, παρορμητικός και μάλλον επικίνδυνος «οδηγός» στο τιμόνι της ισχυρότερης δύναμης του πλανήτη. Ο ίδιος δηλώνει ότι αντιμετωπίζει τις διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Κορέα όπως ακριβώς και τα επιχειρηματικά deals. Είναι απλά business, πιστεύει. Γι’ αυτό και έσπευσε να υποσχεθεί στον Κιμ να κάνει την οικονομία του «πολύ πλούσια» εάν πει ναι στην αποπυρηνικοποίηση.

Τρόμαξαν από τις νέες φιλίες

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Την περασμένη Παρασκευή είχε τις πρώτες κατ’ ιδίαν συνομιλίες με τον πρόεδρο της Νότιας Κορέας και έπεται σε λίγες εβδομάδες το μεγάλο ραντεβού: με τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο «πυραυλάνθρωπος» έγινε ο έντιμος άνθρωπος, που δεσμεύτηκε να εργαστεί για μία επίσημη συμφωνία ειρήνευσης και την πλήρη αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου. Είμαστε ακόμη στην αρχή, δεν προβλέπεται γιορτή, κι ας προτρέχουν μερικοί, μοιράζοντας Νόμπελ Ειρήνης, προεξοφλώντας γαλήνη.

Η αλήθεια είναι ότι η μακρά ιστορία διαπραγματεύσεων δικαιολογεί την καχυποψία. Κι άλλες φορές η Πιονγιάνγκ υποσχέθηκε, μα στην επαλήθευση των δεδομένων εκτέθηκε.

«Συμφώνησε, για πρώτη φορά, να δώσει σε επιθεωρητές πρόσβαση στο πυρηνικό της οπλοστάσιο» υποστηρίζει η ιαπωνική εφημερίδα «Asahi Shimbun», που έχει κι άλλα «εκρηκτικά» για το ταξίδι ομάδας της CIA (!) στη Βόρεια Κορέα στα τέλη Απριλίου.

Γέφυρες ειρήνης

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Την είπαν «ιστορική συνάντηση», «μία νέα εποχή ειρήνης», «την αρχή μίας νέας ιστορίας». Πριν από λίγες μόλις ημέρες, ο ηγέτης της Β. Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν και ο πρόεδρος της Ν. Κορέας Μουν Τζε Ιν πέρασαν την αποκαλούμενη «καταραμένη γραμμή» που χωρίζει την κορεατική χερσόνησο, στην πρώτη σύνοδο των δύο χωρών εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. 

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι ο πρώτος ηγέτης της Β. Κορέας που επισκέπτεται τη Νότια από το 1953, όταν έληξε ο κορεατικός πόλεμος. Αναμφισβήτητα, οι υποσχέσεις του Κιμ Γιονγκ Ουν είναι καλύτερες από το τίποτε. Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης δεσμεύτηκε να εργαστεί για μία επίσημη συμφωνία ειρήνευσης και για την πλήρη αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου. Το τελευταίο φαίνεται σχεδόν απίθανο, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Β. Κορέα έχει μεγάλη ιστορία στο να κάνει δεσμεύσεις και εν συνεχεία να τις αθετεί. 

Είναι επίσης εύκολο να ξεχάσουμε, όπως λέει ο Economist, ότι ο κ. Κιμ είχε απειλήσει τον πλανήτη με πυρηνικό πόλεμο και είχε διαπράξει μερικές από τις χειρότερες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην πρόσφατη ιστορία. Επίσης, η διακήρυξη που είχε υπογραφεί στην προηγούμενη σύνοδο της κορεατικής χερσονήσου, το 2007, περιέκλειε αντίστοιχη με τη σημερινή φρασεολογία για τα πυρηνικά, η οποία φυσικά ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Σόου... ή ελπίδα

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Μωυσή Λίτση

mlitsis@naftemporiki.gr

Η ανάπαντεχη είδηση της προηγούμενης εβδομάδας για επικείμενη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν εξέπληξε τη διεθνή κοινή γνώμη, με δεδομένο ότι οι δύο ηγέτες έχουν ανταλλάξει βαρείς χαρακτηρισμούς.

Ο Τραμπ είχε απειλήσει από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ να «καταστρέψει ολοσχερώς» τη Βόρεια Κορέα αν πραγματοποιούσε πυρηνική επίθεση κατά των ΗΠΑ ή συμμάχου τους, στολίζοντας τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν με κοσμητικά επίθετα όπως «μικρός πυραυλάνθρωπος», για να εισπράξει ανάλογους χαρακτηρισμούς, με τον Κιμ να τον αποκαλεί «ξεμωραμένο παλιόγερο».

Η διεθνής κοινή γνώμη παρακολουθούσε ενεή τον Κιμ να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους και να προβαίνει σε πυρηνικές δοκιμές, και τον Τραμπ να απειλεί, προσευχόμενη... μην κάνει κανείς από τους δυο το λάθος να πατήσει το κουμπί...

Η Βόρεια Κορέα στο κέντρο του πιο σκληρού πόκερ!

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρόεδρος ξεπερνούσε τα όρια. Το έχει πράξει κατ’ επανάληψη όταν, για παράδειγμα, στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter πληκτρολογεί άναρθρες ιαχές, απειλές και μεγαλοστομίες κενού περιεχομένου, που δεν συνάδουν καν σε ενήλικα.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στην ομιλία του όμως στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Σεπτεμβρίου οι απειλές που εκτόξευσε και το ύφος του αποδοκιμάστηκαν όχι μόνο από κορυφαίους πολιτικούς χωρών όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν, οι οποίοι διατηρούν εχθρικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά ακόμη και από την υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας, Μάργκοτ Βάλστρομ η οποία μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο BBC δήλωσε πως «ήταν μια λάθος ομιλία, τη λάθος στιγμή, ενώπιον του λάθος ακροατηρίου». Πολύ πιο καυστικός ήταν όμως ο πρόεδρος της Αυστρίας (καθηγητής Οικονομικών και επικεφαλής του κόμματος των Πρασίνων πριν εκλεγεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του) που τη χαρακτήρισε «ομιλία στους ψηφοφόρους της αμερικανικής επαρχίας». Καθόλου τιμητικό σχόλιο για έναν πρόεδρο που διεκδικεί και τον τίτλο του πλανητάρχη… Στο στόχαστρο του Τραμπ (πέραν του Ιράν κ.α.) βρέθηκε η Βόρεια Κορέα, την οποία ο αμερικανός πρόεδρος απείλησε με «ολοκληρωτική καταστροφή» αν αναγκαστεί να υπερασπιστεί τη δική του χώρα. Μάλιστα με μια κίνηση εντελώς ανοίκεια για τους κανόνες των διεθνών σχέσεων, που με βεβαιότητα  άφησε χιλιάδες διπλωμάτες με το στόμα ανοιχτό για την παροιμιώδη άγνοια που περιβάλλει τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Τραμπ πρόσβαλε προσωπικά τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας χαρακτηρίζοντάς τον «rocket man». Επιλογή που εξόργισε ακόμη και την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ και βασική του αντίπαλο στις περυσινές εκλογές  Χίλαρι Κλίντον η οποία αποδοκίμασε τη ρητορική του…

O σοσιαλιστικός άνθρωπος και η αλληγορία του σπηλαίου

της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο «καινούργιος άνθρωπος», το ανθρώπινο μοντέλο που περιέγραφαν και κατασκεύαζαν οι σοβιετικές ηγεσίες, φαίνεται πως έχει υλοποιηθεί στη Βόρεια Κορέα: τα χαρακτηριστικά που ανέλυε ο Τρότσκι στο «Λογοτεχνία και επανάσταση» – εγκράτεια, έλεγχο συναισθημάτων και ενστίκτων, αυταπάρνηση – με στόχο τη δημιουργία ενός ανώτερου κοινωνιοβιολογικού τύπου, συνθέτουν τον υποτελή μιας συναινετικής δικτατορίας, με αγελαίο πνεύμα, χωρίς ατομικότητα.

Οι Ρώσοι κομμουνιστές προσδοκούσαν τη μεταμόρφωση των μουζίκων σε ανιδιοτελείς επαναστάτες, μορφωμένους στον μαρξισμό-λενινισμό (όχι στα καπιταλιστικά σκουπίδια), με τεράστιο ηθικό ανάστημα. Επιπλέον, ο καινούργιος άνθρωπος θα ήταν τόσο γερός στο σώμα ώστε θα έχτιζε με τα ίδια του τα χέρια την αταξική κοινωνία, ένα σύστημα όπου θα είχαν εξαλειφθεί – μέσω των οικονομικών δομών, της διαπαιδαγώγησης και της πειθαρχίας – όλα τα μειονεκτήματα της ανθρώπινης φύσης όπως την είχαν διαμορφώσει τα προγενέστερα εκμεταλλευτικά συστήματα.

Αυτό το πρότυπο αντιστοιχούσε στον ασιατικό κομμουνισμό μολονότι είχε πολλά κοινά με τον ναζιστικό Übermensch, ο οποίος διαπνεόταν από παρόμοιο αγελαίο πνεύμα: γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, η δημιουργία του απέτυχε στη Ρωσία, όπου, μετά τον Στάλιν, το υπόδειγμα του Σταχάνοφ ξεχάστηκε, κι ο homo sovieticus εξελίχθηκε στον εργαζόμενο που παριστάνει ότι εργάζεται ενώ το κράτος παριστάνει ότι τον πληρώνει. Ευδοκίμησε όμως στην Κίνα, όπου η επιτυχία του κρατικού καπιταλισμού βασίζεται στην εργατικότητα και στην πατριωτική αφοσίωση των Κινέζων.

Το ριψοκίνδυνο παιχνίδι του «Μικρού Ρουκετάνθρωπου»

iskra

[ O Πάτρικ Μπιουκάναν, «παλαιοσυντηρητικός» συγγραφέας, δημοσιολόγος, πρώην σύμβουλος και λογογράφος τριών Αμερικανών προέδρων, κάποτε υποψήφιος ο ίδιος για την Προεδρία ως ανεξάρτητος, ανήκει σε μια ομάδα Αμερικανών των οποίων η ελευθεροστομία είναι επί του παρόντος απρόσβλητη από το στίγμα του «πράκτορα ξένης δύναμης», εν χρήσει κατά των Αμερικανών δημοσιογράφων και συνεργατών του ρωσικού δικτύου R.Τ., ή «χρήσιμου ηλιθίου» -σε βάρος πολιτικών, ακαδημαϊκών και εμπειρογνωμόνων που δέχονται να εμφανιστούν σ’ αυτό. Οι απόψεις του, απρόσιτες στους αποκλειστικούς αναγνώστες των Συστημικών ΜΜΕ, διαβάζονται άπληστα από το μεγάλο αναγνωστικό κοινό της ιστοσελίδας του και άλλων ιστοσελίδων -ενός διαδικτύου ακόμη στα πρώτα στάδια της λογοκρισίας του Συστήματος.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Πριν τα ξημερώματα της Τετάρτης, ο Κιμ Γιονγκ Ουν εκτόξευσε έναν Διηπειρωτικό Βαλλιστικό Πύραυλο που υψώθηκε σχεδόν 2.800 μίλια στον ουρανό προτού πέσει στην θάλασσα της Ιαπωνίας.

Η Βόρειος Κορέα έχει τώρα αποδεδειγμένα την ικανότητα να πλήξει την Ουάσιγκτον.

Αναπόδεικτο είναι ακόμη εάν ο Κιμ μπορεί να τοποθετήσει μια μικρή πυρηνική κεφαλή σ’ αυτόν τον πύραυλο, ο οποίος να εκτοξευθεί με ακρίβεια στόχευσης και να αντέξει στους ισχυρούς κραδασμούς της επανεισόδου στην ατμόσφαιρα. Γι αυτό απαιτούνται περισσότερες δοκιμές και περισσότερος χρόνος.

΄Ετσι, οι αμερικανικές αγορές περιφρόνησαν την Τετάρτη και την Πέμπτη την είδηση για τον Πύραυλο Χγουάσονγκ-15 και σημείωσαν θεαματική άνοδο.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν το πήρε τόσο καλά.

Βόρεια Κορέα: Σε νέα ύψη το πυρηνικό θερμόμετρο

Περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης στην Άπω Ανατολή προκάλεσε η νέα δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου από τη Βόρεια Κορέα την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου. Η νέα πυραυλική δοκιμή μπορεί να μη συνοδευόταν από πυρηνικά, όπως συνέβη στις αρχές Σεπτεμβρίου, αλλά σηματοδοτούσε ένα ποιοτικό βήμα εκ μέρους της Πιονγκγιάνγκ καθώς, με βάση δική της ανακοίνωση, τα τεχνικά στοιχεία της βολής έδειξαν ότι στο στόχαστρο πλέον μπορεί να τεθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Ειδικότερα, ο νέος διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος Hwasong 15 σε διάρκεια 53 λεπτών έφτασε σε ύψος 4.475 μέτρων (που είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από το ύψος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού!), ενώ διένυσε απόσταση 950 χιλιομέτρων πριν καταλήξει στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Βόρειας Κορέας και της Ιαπωνίας, βόρεια της χώρας. Με βάση εμπειρογνώμονες αν ο πύραυλος είχε τοποθετηθεί σε τέτοια γωνία ώστε να διανύσει τη μέγιστη δυνατή απόσταση θα μπορούσε να καλύψει μια απόσταση 12.500 χιλιομέτρων, και να φθάσει στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ, όπου βρίσκεται και η Ουάσιγκτον.

Τηρώντας το πρωτόκολλο, ΗΠΑ, Ρωσία και πολλά ακόμη κράτη καταδίκασαν τη δοκιμή τονίζοντας ότι απειλεί τη σταθερότητα στην περιοχή, για μια ακόμη φορά συνεδρίασε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και οι ΗΠΑ απείλησαν με νέες κυρώσεις.

Συγκεκριμένα, η τακτική που έχουν επιλέξει μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ, πέραν των εκφοβιστικών απειλών, είναι η περαιτέρω απομόνωση της Βόρειας Κορέας. Την υλοποιούν δε πιέζοντας τα κράτη, άλλες φορές λιγότερο άλλες φορές περισσότερο, να ακυρώσουν οποιοδήποτε δεσμό τα συνδέει με τη Β. Κορέα: οικονομικό, εμπορικό, διπλωματικό, επιστημονικό, τεχνολογικό, στρατιωτικό, κοκ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Σιγκαπούρη διέκοψε μόλις πρόσφατα τους εμπορικούς της δεσμούς με την Πιονγκγιάνγκ, ενώ τον Οκτώβριο το ίδιο έκαναν το Σουδάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διακόπτοντας τις διπλωματικές τους σχέσεις. Με βάση δημοσίευμα των Financial Times εκτιμάται ότι μόνο 25 χώρες συνεχίζουν ακόμη να διατηρούν διπλωματική παρουσία στην βορειοκορεάτικη πρωτεύουσα.

«Παράπλευρες απώλειες» της κορεατικής κρίσης

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Γιώργου Αναστασίου

Διχασμένο το δυτικό στρατόπεδο παρά την επιφανειακή σύμπνοια

Χθες οι υπουργοί Οικονομικών του G7, που περιλαμβάνει τις σημαντικότερες δυνάμεις του δυτικού στρατοπέδου (ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία) αποφάσισαν να ασκήσουν «μέγιστη οικονομική πίεση στη Βόρεια Κορέα, αποκόπτοντας την πηγή εσόδων της από το εξωτερικό ώστε να πάψει την παραβίαση των αρχών του διεθνούς οικονομικού συστήματος». Μένει να μας εξηγήσουν ποιες αρχές ποιου διεθνούς οικονομικού(!) συστήματος παραβιάζει η Πιονγκ Γιανγκ, και πώς, αλλά αυτό είναι δευτερεύον. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι, πέρα από τις κυρώσεις και κόντρα κυρώσεις, η λεγόμενη διεθνής κοινότητα συμφωνεί μόνο στο ότι… διαφωνεί για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί ο «βορειοκορεατικός κίνδυνος».

Κι αν η ασυμφωνία αφορούσε γενικά τη λεγόμενη διεθνή κοινότητα, θα ήταν λογικό – δεδομένου ότι Ρωσία και Κίνα δεν έχουν ακριβώς τα ίδια συμφέροντα, άρα ούτε και την ίδια στάση, με τη Δύση. Το ζήτημα είναι ότι η διάσταση απόψεων φτάνει και στο εσωτερικό της κυβέρνησης Τραμπ. Όταν την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον αποκάλυψε δημόσια ότι διατηρεί «δύο-τρία κανάλια απευθείας επικοινωνίας με τη βορειοκορεατική ηγεσία», μάλλον στον Τραμπ παρά σε οποιονδήποτε άλλον έστελνε μήνυμα. Το οποίο έλαβε ο πανταχόθεν αμφισβητούμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, και απάντησε πολύ ευγενικά, μέσω… τουίτερ: «Είπα στον Ρεξ Τίλερσον, τον θαυμάσιο ΥΠΕΞ μας, ότι χάνει το χρόνο του προσπαθώντας να διαπραγματευθεί με τον Μικρό Πυραυλάνθρωπο».

Ο άξονας του κακού και το κουμπί του Κιμ

Πυονγκγιάνγκ: Φτώχεια και δυστυχία που βγάζουν μάτια. Σύμφωνα με την δυτική προπαγάνδα,
σ' αυτά τα κτήρια μάλλον μένουν μόνο τα μέλη του κομμουνιστικού κόμματος.

Στις 29 Ιανουαρίου 2002, κατά την ετήσια ομιλία του στο Κονγκρέσσο (State of the Union address), ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους ο νεώτερος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο "άξονας του κακού" (axis of evil). Σ' αυτόν τον άξονα συμπεριέλαβε τρεις χώρες: Βόρεια Κορέα, Ιράν και Ιράκ. Όπως εξήγησε ο κάθε άλλο παρά ευφυής πρόεδρος,

Η Βόρεια Κορέα είναι ένα καθεστώς που εξοπλίζεται με πυραύλους και όπλα μαζικής καταστροφής ενώ καταδικάζει τους πολίτες του σε λιμοκτονία. Το Ιράν αναπτύσσει επιθετικά τέτοια όπλα και εξάγει τρόμο ενώ μια μη εκλεγμένη ελάχιστη μειοψηφία καταπιέζει την ελπίδα του ιρανικού λαού για ελευθερία. Το Ιράκ συνεχίζει να εκφράζει την εχθρότητά του προς τις ΗΠΑ και να υποστηρίζει τον τρόμο. Το ιρακινό καθεστώς έχει σχεδιάσει την ανάπτυξη άνθρακα και παραλυτικών αερίων και πυρηνικών όπλων εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Αυτό είναι το καθεστώς που συμφώνησε για διεθνείς επιθεωρήσεις κι έπειτα έδιωξε τους επιθεωρητές. Ένα καθεστώς που κάτι έχει να κρύψει από τον υπόλοιπο κόσμο (...) Κράτη σαν κι αυτά, όπως και οι τρομοκράτες σύμμαχοί τους συνιστούν έναν άξονα του κακού και εξοπλίζονται για να απειλήσουν την ειρήνη του κόσμου.

Η αναφορά του Μπους σε "άξονα του κακού" δεν ήταν τυχαία. Όπως λέει ο λογογράφος του Ντέιβιντ Φρουμ, όταν του ανέθεσαν να γράψει την συγκεκριμένη ομιλία, προκειμένου να εμπνευστεί άρχισε να διαβάζει την ομιλία του Φραγκλίνου Ρούζβελτ, η οποία εκφωνήθηκε στις 8/12/1941, αμέσως μετά την επίθεση των ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ. Ο Ρούζβελτ είχε κάνει αναφορά στον γνωστό μας Άξονα, οπότε ο Φρουμ είχε την ιδέα να κάνει λόγο για έναν σύγχρονο άξονα του κακού.

Η ιστορία έχει και συνέχεια. Στις 6/5/2002, ο τότε υφυπουργός εξωτερικών και κατοπινός πρέσβυς των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Τζον Μπόλτον έκανε μια ομιλία με τίτλο "Πέρα από τον άξονα του κακού". Αφού ο Μπόλτον δεν μπορούσε να διορθώσει τον πρόεδρο, ο οποίος είχε βάλει στον άξονα του κακού τρεις χώρες, απλώς τον συμπλήρωσε, βάζοντας παραδίπλα άλλες τρεις: την Κούβα, την Λιβύη και την Συρία. Ο Μπόλτον χαρακτήρισε αυτές τις τρεις χώρες ως "κρατικούς χορηγούς τρομοκρατίας που επιδιώκουν ή έχουν την δυνατότητα να αποκτήσουν όπλα μαζικής καταστροφής ή έχουν την ικανότητα να το κάνουν, παραβιάζοντας τις κατά συνθήκη υποχρεώσεις τους".

Ερχεται πιο κοντά η τελική αναμέτρηση με τη Β. Κορέα

Το καθεστώς του Kim Jong Un κλιμακώνει τις προκλήσεις αλλά οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες δεν μπορούν να διαμορφώσουν κοινή γραμμή. Η επόμενη κρίση και το ερώτημα αν οδηγεί σε πόλεμο ή διαπραγματεύσεις.

By Gideon Rachman

Η τελευταία πυρηνική δοκιμή της Βορείου Κορέας προκάλεσε συναγερμό και καταδικάστηκε όχι μόνο από την Ουάσιγκτον και τη Σεούλ, αλλά και από το Τόκιο, το Πεκίνο και τη Μόσχα. Η νέα βόμβα που δοκιμάστηκε από την Πιονγιάνγκ είναι η ισχυρότερη έως σήμερα. Οι βορειοκορεάτες ισχυρίζονται ότι είναι βόμβα υδρογόνου και αυτό μπορεί να είναι ακριβές.

Η δοκιμή έρχεται μόλις μια εβδομάδα αφότου το καθεστώς του Kim Jong Un εκτόξευσε πύραυλο πάνω από την Ιαπωνία. Η κλιμάκωση και οι προκλήσεις από την Πιονγιάνγκ έρχονται τώρα μεγαλύτερες και συχνότερες. 

Η παγκόσμια ανησυχία, όμως, είναι ακόμα απίθανο να οδηγήσει σε μια πραγματικά ενιαία διεθνή προσέγγιση.

Αντιθέτως μπορεί ακόμα και να διευρύνει τις διαφορές μεταξύ των αμερικανών, που θέλουν να αυξηθεί η πίεση, και των Κινέζων και των Νοτιοκορεατών που προκρίνουν τις συνομιλίες με τη Βόρεια Κορέα.

Παρότι ΗΠΑ και Νότια Κορέα είναι στρατιωτικοί σύμμαχοι, είναι όλο και πιο εμφανές ότι ο Τραμπ και ο Moon Jae-in έχουν πολύ διαφορετική προσέγγισηαναφορικά με το πώς θα αντιμετωπίσουν την απειλή της Βορείου Κορέας. Αυτή η διαφοροποίηση αποκαλύφθηκε από τα τελευταία tweets του Ντ. Τραμπ για την κρίση: «Η Νότια Κορέα ανακαλύπτει, όπως τους είπα, ότι η συζήτηση για κατευνασμό με τη Βόρεια Κορέα δεν θα λειτουργήσει, καταλαβαίνουν μόνο ένα πράγμα».

ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών δεν ακούσαμε τις συνήθεις τρομακτικές και άνευ προηγουμένου απειλές εναντίον της Βορείου Κορέας.

Αυτό συνέβη επειδή βαίνουμε προς κάποια εκτόνωση; ‘Η πρόκειται για την ηρεμία πριν από τη θύελλα;

Την Τρίτη 10 Οκτωβρίου, εθνική γιορτή για την Βόρεια Κορέα, η χώρα γιορτάζει την επέτειο της ίδρυσης του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε πώς οι ηγέτες της Βόρειας Κορέας σχεδιάζουν να γιορτάσουν αυτήν την ημέρα. Δεδομένης της ανάγκης του καθεστώτος να διατηρήσει και να ενισχύσει το ηθικό ενός έθνους που αντιμετωπίζει άμεση απειλή εξόντωσης από τον ηγέτη του ισχυρότερου κράτους της γης, και δεδομένου ,επίσης, του τρόπου που χρησιμοποιούνται οι συμβολισμοί στην Ανατολή, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο η Βόρεια Κορέα να προβεί σε μια νέα και εντυπωσιακή επίδειξη των πυρηνικών ή και των πυραυλικών της δυνατοτήτων.

Ούτε έχουμε κάποιο τρόπο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι θα κάνει η άλλη πλευρά, η Αμερική, προκειμένου να απαντήσει σε μια τέτοια επίδειξη. Αλλά αν υπάρχουν άνθρωποι με επιρροή στο περιβάλλον του Τραμπ, που έχουν σταθερή πρόθεση να πάνε σε ένα πυρηνικό χτύπημα ενάντια στην Κορέα, μπορεί να δουν μια νέα επίδειξη της ισχύος της ως μια χρυσή ευκαιρία για να το κάνουν.

Ωραία του ΟΗΕ η παρέα

Ο Τραμπ δεν έβγαλε το παπούτσι του για να το χτυπήσει στο έδρανο ως ένδειξη οργής, όπως το 1960 ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουστσόφ, ούτε έσκισε όπως το 2009 ο Μουαμάρ Καντάφι, ηγέτης της Λιβύης, τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης, αλλά εξόντωσε τους παριστάμενους με τη διπλωματικότητά του.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Την εποχή της γενοκτονίας των Τούτσι από τους Χούτου, στη Ρουάντα, ο Κόφι Ανάν ήταν δεύτερος στην ιεραρχία του ΟΗΕ.Ήταν το 1994 και 800.000 άμαχοι δολοφονήθηκαν μέσα σε τρεις μήνες. Ο Ανάν αρνήθηκε να στείλει 5.000 κυανόκρανους για να σταματήσει το μακελειό. Στη συνέχεια εξέφρασε τη λύπη του. 

Με χαρά αποδέχτηκε να γίνει γενικός γραμματέας του ΟΗΕ (1997-2006). Τι έκανε με το Σουδάν; Εξοργίστηκε με την κυβέρνηση, λέγοντας ότι «το Νταρφούρ είναι κόλαση», αλλά φυσικά δεν άλλαξε τίποτα. 

Σύμφωνοι, ο Ανάν και ο κάθε γενικός γραμματέας ένας σχοινοβάτης είναι. Η αποτυχία δεν είναι προσωπική, αλλά της διεθνούς κοινότητας. Πολύ βολικό αυτό, βέβαια, καθώς όταν γίνεται διάχυση της ευθύνης, στο τέλος δεν φταίει κανείς και όλοι είναι συνεπείς. 

Δημοκρατικές και μη δημοκρατικές χώρες, μεγάλοι και μικροί στη «λέσχη» των 193, που λέει και ο Τραμπ και «περνάνε όλοι καλά» με εκκλήσεις, προειδοποιήσεις, ανησυχίες και επικρίσεις. Εντάξει, κυρώσεις επιβάλλονται από τα 15 μέλη, που ανήκουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας, στο οποίο δικαίωμα βέτο έχουν τα πέντε μόνιμα, αλλά ψηφίσματα και αποφάσεις μοιάζουν σαν να γράφονται στο νερό. Είναι τα συμφέροντα, ανόητε!

Δεν θα γίνει της Κορέας

iskra

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Μπορούμε να φανταστούμε ότι οι οπαδοί του Ομπάμα και της Κλίντον και μερικοί στην Ευρώπη παρακαλούσαν μέρα-νύχτα τον Θεό να μπλέξει ο Τραμπ σε πολεμικές περιπέτειες με την Κορέα. Για να φανεί ότι αυτοί είναι αθώοι του αίματος και ο Τραμπ είναι ο αιμοχαρής φιλοπόλεμος. Η εικασία περί προσευχών δεν είναι αυθαίρετη. Αυτοί που φιλοτέχνησαν την εικόνα του τρελού, απειλητικού για την Υπερδύναμη και την ειρήνη Κορεάτη ηγέτη δεν ήταν ο Τραμπ. Ήταν η παρέα του Ομπάμα και της Κλίντον, αυτοί που παρουσιάζουν τέρας τον Πούτιν και «απαγορεύουν» στον Τραμπ να συνεννοηθεί με τη Ρωσία. Μια εικονική πραγματικότητα, η δήθεν επιθετική Β. Κορέα, αντιστοιχεί στην ξετσίπωτα ψευδή προπαγάνδα για τα υποτιθέμενα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ. Τα όπλα αποδείχθηκαν ανύπαρκτα αλλά το Ιράκ καταστράφηκε. Η σπίλωση του αντίπαλου είναι απαραίτητος πρόλογος των πολεμικών επιχειρήσεων. Σε απάντηση το Πεκίνο λέει, με ανακοίνωσή του, στους Αμερικάνους: «Εσείς δημιουργήσατε το πρόβλημα, εσείς να το λύσετε».

Ο Τραμπ παριστάνει ότι η διαμάχη είναι διμερής, Β. Κορέα εναντίον ΗΠΑ, ενώ με την αναπόφευκτη ανάμιξη Κίνας-Ρωσίας δεν είναι ούτε διμερής ούτε τοπική. Στη Γ. Συνέλευση του ΟΗΕ ο Τραμπ, φαινομενικά, απείλησε αλλά στην πραγματικότητα προσπάθησε να κλείσει ευσχήμως το θέμα για να περισώσει το κύρος των ΗΠΑ λέγοντας «θα τους εξαφανίσουμε». Αλλά στην ίδια φράση διευκρίνισε: «αν απειληθούμε». Γνωρίζοντας ότι οι Κορεατικοί πύραυλοι δεν φτάνουν ούτε στη μισή απόσταση από τα αμερικανικά παράλια. Εγκλωβισμένη σε περασμένα Μεγαλεία η Υπερδύναμη επιχείρησε να κερδίσει το παιχνίδι με εκφοβισμό, παρακάμπτοντας το ότι με τον Κιμ συντάσσονται υποχρεωτικά η Κίνα και η Ρωσία. Διότι αν τον εγκατέλειπαν, θα έχαναν την εμπιστοσύνη των λαών τους που ξέρουν ότι κίνδυνος δεν είναι η μικρή Κορέα αλλά η Αυτοκρατορία. Ο Κιμ Γιονγκουν υιοθέτησε τη στάση του Σαμψών: αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων. Στους αλλόφυλους φυσικά οι ΗΠΑ αλλά και η Κίνα με τη Ρωσία. Απειλώντας να γίνει ολοκαύτωμα ο Κιμ υποχρεώνει Κίνα και Ρωσία να τον στηρίζουν. Αν Κίνα και Ρωσία εγκατέλειπαν την Κορέα, όλοι θα έβλεπαν δυο ηγεσίες δειλών και ανίκανων.