Κινδυνεύει ο ελληνικός εφοπλισμός από τον κινεζικό δράκο;

του Σωτήρη Καμενόπουλου

Το 1943 ο εμπορικός στόλος της Ελλάδας είχε μειωθεί δραματικά εξαιτίας του πολέμου. Οι εφοπλιστές που είχαν απομείνει με ελάχιστα πλοία, πρότειναν μέσω της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον, να της παραχωρηθούν ορισμένα από τα νεοκατασκευαζόμενα πλοία τύπου «Liberty». Στις 7 Ιανουαρίου 1947, με παρέμβαση του Αμερικανού ναυάρχου Smith της αμερικανικής Ναυτιλιακής Επιτροπής, παραχωρήθηκαν 100 πλοία τύπου Liberty στην Ελλάδα. Οι Αμερικανοί αποφάσισαν να δώσουν αυτά τα πλοία στην Ελλάδα λίγο πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο.

Οι Έλληνες πλοιοκτήτες συνέβαλαν ουσιαστικά όχι μόνον στην ελληνική αλλά και στην αμερικανική οικονομία, καθώς από το 1948 μέχρι και το 1960 έκαναν παραγγελίες μεγάλων δεξαμενόπλοιων σε ναυπηγεία των ΗΠΑ. Ο ελληνικός εφοπλισμός, με την τεράστια μεταφορική δυνατότητα που διαθέτει σε προϊόντα και πρώτες ύλες, αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό γεωπολιτικό εργαλείο ήπιας ισχύος. Μη ξεχνάμε τη φράση του Περικλή: «Μέγα το της θαλάσσης κράτος». 

Ως εκ τούτου, ο ελληνικός εφοπλισμός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ελληνικές γεωστρατηγικές «υποδομές». Ίσως δεν είναι τυχαίο το γεγονός της επίθεσης που δέχτηκε στο παρελθόν ο ελληνικός εφοπλισμός από συγκεκριμένο γεωπολιτικό «κέντρο». Η όλο και μεγαλύτερη διείσδυση των κινεζικών κρατικών εταιρειών στις αγορές της Δύσης μέσω επιθετικών εξαγορών (hostile takeover) Δυτικών εταιρειών είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο γεγονός. Η Ευρώπη υπήρξε αρκετά αφελής όσο αφορά τη συγκεκριμένη κινεζική στρατηγική. Ωστόσο, είχαμε επισημάνει τους κινδύνους.

Οι φάσεις του περιουσιολογίου

analyst

Φαίνεται πως είμαστε ένας λαός ανεπίδεκτος μαθήσεως, γεγονός που μας καθιστά τη μεγάλη ντροπή της Ευρώπης – αφού οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι είναι αδύνατον να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να ψηφίζουν άνθρωποι ξανά και ξανά τους θύτες τους, νομιμοποιώντας ως εκ τούτου τις εγκληματικές τους ενέργειες.

.

Επικαιρότητα

Όπως ο διεθνής πόλεμος εναντίον των μετρητών, η συνωμοσία των τοκογλύφωνκαλύτερα που έχει τοποθετήσει στο στόχαστρο της τις καταθέσεις της μεσαίας τάξης παγκοσμίως επικαλείται ως αιτιολογία την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, έτσι και το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο που προωθεί η «Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων» (ΑΑΔΕ) – η οποία ουσιαστικά είναι ανεξάρτητη μεν από την Ελλάδα, αλλά πλήρως εξαρτημένη από τη Γερμανία, ενώ χρησιμοποιείται ως βασικός μηχανισμός της ληστείας των Ελλήνων.

Η ίδια υπηρεσία φαίνεται πως έβαλε πρόσφατα στο στόχαστρο της τους Έλληνες πλοιοκτήτες, λόγω της μεγάλης αύξησης του ναυτιλιακού συναλλάγματος – το οποίο υπερέβη ξανά τα τουριστικά έσοδα (ανάλυση). Αντί λοιπόν να επικροτήσει την άνοδο του, θέλει να την τιμωρήσει ανακοινώνοντας μεγάλους ελέγχους των εφοπλιστών – παρά το ότι δεν κερδίζουν τα χρήματα τους στην Ελλάδα, αλλά στο εξωτερικό.

Εύλογα επομένως συμπεραίνει κανείς πως η Γερμανία, αφενός μεν φοβάται μήπως ο συγκεκριμένος κλάδος απειλήσει τα σχέδια της, όσον αφορά την υφαρπαγή της Ελλάδας, αφετέρου θέλει να εκδικηθεί τους Έλληνες εφοπλιστές που έχουν κυριαρχήσει στην Ευρώπη – ενώ οι Γερμανοί συνάδελφοί τους βαδίζουν από το κακό στο χειρότερο. Σε κάθε περίπτωση είναι οξύμωρο να αναφέρει η Γερμανία ως αιτία τη φοροδιαφυγή – όταν η ίδια είναι πρωταθλήτρια στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, στις φορολογικές και άλλες απάτες, στη διαφθορά, στα σκάνδαλα κοκ.

Οι πάγοι λιώνουν, οι Έλληνες εφοπλιστές προθερμαίνονται

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Πρό δεκαετίας, ο πρωτοπόρος εφοπλιστής Γρηγόρης Χατζηελευθεριάδης μου μίλησε για τις νέες θαλάσσιες διαδρομές που διανοίγονται από την τήξη των πάγων στον Αρκτικό Ωκεανό, λόγω της υπερθερμάνσεως του πλανήτη. Στις 4 Δεκεμβρίου, η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών έγινε δεκτή, ως μέλος του Αρκτικού Οικονομικού Συμβουλίου (ΑΕC), που είναι διεθνής οργανισμός με σκοπό την εξέταση της αλληλεπιδράσεως μεταξύ των παρακτίων χωρών και των επιχειρήσεων που αναλαμβάνουν την ανάπτυξη των πόρων της. Στις παράκτιες αυτές χώρες ανήκουν οι Ρωσία, Καναδάς, Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία, δανική Γροιλανδία και ΗΠΑ, οι οποίες περικλείουν τον Αρκτικό Ωκεανό.

Μοιραίως, θέση αποκτά και η υπερπόντιος ελληνική ναυτιλία, 2.500 χρόνια αφότου ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης έφτασε στη Θούλη, το 330 π.Χ.* Οι Έλληνες εφοπλιστές που ελέγχουν το 20% της παγκοσμίου μεταφοράς θαλασσίων φορτίων (και το 50% του εμπορικού στόλου της ΕΕ) ενδιαφέρονται σήμερα -και μάλιστα άμεσα- για τις δύο νέες θαλάσσιες οδούς που διανοίγονται από το λιώσιμο των πάγων στον Αρκτικό Ωκεανό: Τη βορεία διάβαση, από τις νήσους Μπάφιν, τις καναδικές ακτές έως το Prudhoe Bay στην Αλάσκα και το πέρασμα της Βορείου Θαλάσσης επί του Ατλαντικού κατά μήκος των ρωσικών ακτών έως τον Βερίγγειο Πορθμό (προς Ιαπωνία και Κίνα).

Ο πρόεδρος του οργανισμού AEC, Tero Vauraste, χαιρέτισε τη διεύρυνση των σκοπών του Οργανισμού περιλαμβάνοντας την Ελλάδα στα μέλη του. Με την ενεργό συμμετοχή των Ελλήνων εφοπλιστών εξυπηρετούνται τα οικονομικά συμφέροντα, όχι μόνον των παρακτίων χωρών του Αρκτικού Ωκεανού, αλλά και του παγκοσμίου εμπορίου με ταχύτερες και, συνεπώς, οικολογικότερες θαλάσσιες μεταφορές στην Ευρασία και Άπω Ανατολή. «Η ολιστική προσέγγιση της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών των προβλημάτων που αφορούν τον Αρκτικό Ωκεανό δίδει προτεραιότητα στην ασφάλιση της ζωής στη θάλασσα και στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος», απάντησε ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών κ.Θεόδωρος Βενιάμης.

Γιατί τα βάζει το Βερολίνο με τους Έλληνες εφοπλιστές

Γράφει ο Κώστας Μελάς  – 

Την προηγούμενη δεκαετία η Γερμανία έγινε μια από τις χώρες  με τον μεγαλύτερο ιδιόκτητο ναυτικό στόλο στον κόσμο. Συγκεκριμένα ήταν στην 4η θέση, μετά την Ελλάδα, την Κίνα και την Ιαπωνία. Ένας από τους λόγους αυτής της επιτυχίας ήταν οι αθρόες εισροές κεφαλαίων στα υπό ναυπήγηση πλοία, διαμέσου του χρηματοδοτικού υποδείγματος που έγινε πολύ δημοφιλές στην Γερμανία την δεκαετία του 1990, αλλά έφθασε στην κορύφωσή του γύρω  στο 2004. Όταν η αγορά έπεσε, πολλά γερμανικά πλοία αγοράστηκαν φθηνά από Έλληνες εφοπλιστές.

Η μορφή χρηματοδότησης πλοίων που αναδύθηκε με μεγάλη επιτυχία στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήταν η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης τύπου KG (Kommanditgesellschaften). Μια τέτοια γερμανική εταιρεία αγοράζει ένα πλοίο από το ναυπηγείο (ή τον πλοιοκτήτη) και αποκτά μια χρονοναύλωση. Η τιμή κτήσης καλύπτεται με τους εξής τρόπους:

• Πρώτον, μέσω ενός τραπεζικού δανείου, συνήθως 50-70% της συνολικής τιμής.
• Δεύτερον, με κεφάλαια από Γερμανούς επενδυτές μεγάλης επιφάνειας και από τον γενικό διευθυντή (αυτοί χρηματοδοτούσαν το υπόλοιπο 30-50%).

Η συνταγή της επιτυχίας και η αιτία της αποτυχίας

analyst

του Αλέξη Ζακυνθινού

Ο εφοπλισμός ως κλάδος και οι εφοπλιστές ως κοινωνική ομάδα είναι αντιπαθείς στους Έλληνες Πολίτες – παρά το ότι μαζί με τον τουρισμό και την ποιοτική (λόγω κλιματικών συνθηκών) γεωργία, αποτελεί μία από τις τρεις κύριες αιχμές του δόρατος της ελληνικής οικονομίας. Η αιτία είναι το ότι, θεωρείται πως οι εφοπλιστές δεν προσφέρουν στη χώρα αυτά που θα μπορούσαν, όπως φορολογικά έσοδα και θέσεις εργασίας, αν και αποτελούν την πρώτη δύναμη παγκοσμίως – παρά το ότι το ναυτιλιακό συνάλλαγμα που εισρέει στην Ελλάδα είναι στη δεύτερη θέση μετά τον τουρισμό.

Φυσικά έχει μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν λόγω των ελέγχων κεφαλαίων που μας επιβλήθηκαν (γράφημα), αλλά παραμένει αρκετά υψηλό – ενώ μπορεί μεν να μην πληρώνουν φόρους οι εφοπλιστές, εκμεταλλευόμενοι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που τους προσφέρονται διεθνώς (κάτι για το οποίο δεν πρέπει να τους παρεξηγεί κανείς, αφού διαφορετικά δεν θα ήταν ανταγωνίσιμοι, επειδή το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όλους τους ανταγωνιστές τους), αλλά δεν παύουν να επενδύουν στην Ελλάδα αγοράζοντας ακίνητα και επιχειρήσεις, καθώς επίσης να καταναλώνουν.

Αυτό που όμως οφείλει να μας ενδιαφέρει, αφού δεν έχει νόημα ο φθόνος απέναντι στους εκάστοτε επιτυχημένους, ενώ γνωρίζουμε καλά τις αιτίες, για τις οποίες οι Έλληνες εφοπλιστές επιλέγουν τη Βρετανία ως έδρα τους (πολιτική σταθερότητα, διεθνής παρουσία, χρηματοπιστωτικό κέντρο, σεβασμός της ιδιοκτησίας κοκ.), είναι η «συνταγή» της επιτυχίας τους – έτσι ώστε να διδαχθούμε από το δικό τους παράδειγμα, όσον αφορά την έξοδο της χώρας μας από την κρίση, καθώς επίσης την ευημερία της.

Ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο: στυγνή εκμετάλλευση της χώρας και των εργαζομένων

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Σταύρου Μαυρουδέα

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο αποτελεί την κορωνίδα του ελληνικού καπιταλισμού και εκφράζει τα πιο ισχυρά και ταυτόχρονα πιο χυδαία χαρακτηριστικά του. Αποτελεί μία από τις βασικές μήτρες γένεσης του ελληνικού καπιταλισμού μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική κυριαρχία καθώς είχε ήδη αναπτυχθεί στα πλαίσια της τελευταίας (σαν βασικός κόμβος των σχέσεων της με την Δύση). Εξαιρετικά διεθνοποιημένο από την αρχή – έχοντας βασικά κέντρα του στο εξωτερικό – έχει μία ιδιόμορφη σχέση εξάρτησης με τους πιο αναπτυγμένους ηγεμονικούς δυτικούς καπιταλισμούς: πάντα έχει την πατρωνία του ισχυρότερου από αυτούς αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσει αυτοτελείς στρατηγικές και δεν διστάζει ακόμη και να «δαγκώσει» τους πάτρωνες του. Όσον αφορά την Ελλάδα την αντιμετωπίζει σαν μία εξαιρετικά απαραίτητη πολιτική και οικονομική βάση αλλά απαξιοί να διαμείνει στην Ψωροκώσταινα, την εκμεταλλεύεται στυγνά και φυσικά αφήνει ψίχουλα μόνο πίσω (συσσωρεύοντας τον συντριπτικά μεγάλο όγκο των κερδών του στο εξωτερικό).

Μεταπολεμικά ανδρώθηκε υπό την αμερικανική πατρωνία εκμεταλλευόμενο τις θυσίες του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα των ναυτεργατών (με την ισχυρότατη και ηρωική κομμουνιστική παράδοση). Βάσεις της ανάπτυξης του έδωσε η σκανδαλώδης απόκτηση των 100 Λίμπερτυς (και μερικών δεξαμενοπλοίων) μετά των Β΄ Παγκ. Πόλεμο έναντι πινακίου φακής και με εγγύηση του ελληνικού κράτους και η αμερικανική υποστήριξη στη μείωση των διεθνών ναύλων (μέσω συμπίεσης του ναυτεργατικού κόστους και αγοράς «κουρελών», δηλαδή αμφίβολα αξιόπλοων μεταχειρισμένων πλοίων). Με τον τρόπο αυτό ο ελληνικός εφοπλισμός κατόρθωσε να υποσκελίσει τους αντίστοιχους ισχυρότερων καπιταλισμών (π.χ. αγγλικός, νορβηγικός). Οι Έλληνες εφοπλιστές ξεκίνησαν μεταπολεμικά κυριολεκτικά σαν οι «πειρατές» της διεθνούς ναυτιλίας (κάνοντας βρώμικες δουλειές που άλλοι απέφευγαν, βλέπε σπάσιμο αποκλεισμού Ροδεσίας). Ταυτόχρονα δεν δίστασαν να «δαγκώσουν» ακόμη και τους πάτρωνες τους (π.χ. συμφωνίες Κουλουκουντή για το σπάσιμο του αποκλεισμού της Κούβας, καταδίκες πολλών για παράνομη αγορά αμερικανικών καραβιών).

Εθελοντικά και ελληνικά

Πειραιάς, 31/7/1960: Ο πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής εγκαινιάζει το θρυλικό Εγνατία (*)

"Σε αυτήν τη δύσκολη καμπή του τόπου, θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους έλληνες εφοπλιστές για αυτήν την εθελοντική συνεισφορά τους στον προϋπολογισμό και στην εθνική προσπάθεια" (Αντώνης Σαμαράς, 18/7/2013).

Σίγουρα θυμάστε τις τυμπανοκρουσίες με τις οποίες διαφημίστηκε το καλοκαίρι του 2013 η συμφωνία της κυβέρνησης με τους εφοπλιστές, βάσει της οποίας οι πλέον προστατευμένοι φορολογικά έλληνες δέχονταν να συνεισφέρουν εθελοντικά το κατιτίς τους στον άδειο κρατικό κορβανά. Μόνο που, πριν αλεκτωρ φωνήσαι, αυτή η συμφωνία αποδείχτηκε πυροτέχνημα.

Οι πρώτες συζητήσεις Σαμαρά-Βενιάμη προέβλεπαν την κατάρτιση λίστας με τα ονόματα όσων εφοπλιστών ήσαν διατεθειμένοι να συνεισφέρουν εθελοντικά. Η προθεσμία εγγραφής στην λίστα έληξε στις 28 Ιουνίου 2013 αλλά η ανταπόκριση των εφοπλιστών ήταν τόσο "μεγάλη" ώστε ο υπουργός ναυτιλίας Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης αναγκάστηκε να δώσει παράταση για τις 12 Ιουλίου. Φυσικά, τίποτε δεν άλλαξε. Έτσι, τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση αποφάσισε να πιέσει την κατάσταση και προώθησε νομοθετική ρύθμιση η οποία καθιστούσε υποχρεωτική την ως τότε εθελοντική εισφορά.

Τότε άρχισε το πατιρντί. Οι εφοπλιστές ζώστηκαν τα φυσεκλίκια και πήραν τα βουνά, εξαπολύοντας μύδρους κατά της κυβέρνησης, μιλώντας για αναξιοπιστία και αντισυνταγματικότητα αλλά και απειλώντας να κατεβάσουν την ελληνική σημαία από όσα πλοία την διατηρούσαν ακόμη, ενώ οι ναυτιλιακές εταιρείες προσέφυγαν στην δικαιοσύνη ζητώντας να κηρυχθεί αντισυνταγματική η επίμαχη διάταξη.

Θάλασσα, πικροθάλασσα... (4)

Ν.Υόρκη, 20/11/1956: Δείπνο προς τιμήν τού Κων. Καραμανλή, ο οποίος κάθεται ανάμεσα στους εφοπλιστές
Νικ. Ρεθύμνη και Μαν. Κουλουκουντή. Δίπλα στον τελευταίο, ο υπουργός εξωτερικών Γ. Αβέρωφ-Τοσίτσας.

[Συνέχεια από το προηγούμενο] 

I. Τέλη χαρτοσήμου

(46) Απαλλάσσονται από τα τέλη χαρτοσήμου τα γραφεία αλλοδαπών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα και ασχολούνται με τη διαχείριση, ναύλωση, ασφάλιση κ.λπ. πλοίων. Προϋπόθεση: Τα πλοία πρέπει να έχουν χωρητικότητα άνω των 1000 κόρων.

(47) Απαλλάσσονται από τα τέλη χαρτοσήμου η σύνταξη συμβολαίων, κάθε σύμβαση, εκτελωνισμός και άλλες πράξεις που απαιτούνται για την υπαγωγή πλοίου υπό ελληνική σημαία και τη νηολόγησή του, την παροχή δικαιώματος εγγραφής ναυτικής υποθήκης, η τυχόν εισφορά του πλοίου σε ανώνυμη εταιρεία, η σύνταξη δανειακής σύμβασης ασφαλιζόμενης με υποθήκη επί πλοίων κ.λπ. Προϋπόθεση: Παραμονή του πλοίου υπό ελληνική σημαία.

(48) Απαλλάσσονται από τέλη, εισφορές δικαιώματος, κρατήσεις και φόρους υπέρ τρίτων, οι ναυπηγήσεις και οι συντηρήσεις πλοίων, οι επισκευές με ελληνική ή ξένη σημαία πλοίων, πλωτών ναυπηγημάτων, καθώς και η ασφαλιζόμενη με υποθήκη επ’ αυτών σύμβαση δανείου. Προϋπόθεση: Η σχετική δαπάνη να καλύπτεται με συνάλλαγμα μη υποχρεωτικά εκχωρητέο.

(49) Απαλλάσσεται από τέλος χαρτοσήμου το εισόδημα που αποκτήθηκε στο εξωτερικό από αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες καθώς και το κτώμενο εισόδημα των μετόχων και εταίρων των εταιρειών αυτών με μορφή διανομής κερδών ή μερισμάτων. Την παραπάνω απαλλαγή έχουν και τα έγγραφα που εκδίδονται για την εφαρμογή του νόμου.

(50) Επεκτείνονται οι απαλλαγές από τέλη χαρτοσήμου που προβλέπονται από τις διατάξεις του α.ν.89/1967 σε αλλοδαπές ναυτιλιακές εταιρείες.

Θάλασσα, πικροθάλασσα... (3)

Αμβούργο, 25/7/1953: Η καθέλκυση του Tina Onassis, του τότε μεγαλύτερου δεξαμενοπλοίου στον κόσμο.

[Συνέχεια από το προηγούμενο] 

Γ. Φορολογία πλοίων που νηολογήθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.27/1975

(34) Απαλλάσσονται από τη φορολογία τα πλοία της α΄ κατηγορίας, που είναι μικρότερα των 10 ετών. Προϋπόθεση: Να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(35) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας, που εκτελούν τακτικά δρομολόγια μεταξύ ελληνικών και ξένων λιμανιών ή μόνο μεταξύ ξένων λιμανιών. Προϋποθέσεις: Να είναι μικρότερα των 30 ετών και να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(36) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας, που ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα. Προϋπόθεση: Να έχουν ναυπηγηθεί στην Ελλάδα και να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(37) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας που υφίστανται ανακατασκευές ή αντικατάσταση των μηχανημάτων τους στην Ελλάδα. Υπό προϋποθέσεις.

(38) Μείωση του φόρου κατά 50% σε πλοία και κρουαζιερόπλοια α΄ κατηγορίας. Προϋποθέσεις: Να εκτελούν τακτικές γραμμές ανάμεσα σε ελληνικά και ξένα λιμάνια ή μόνο μεταξύ ξένων λιμανιών και να τίθενται κάτω από ελληνική σημαία.

[σ.σ.: Υποθέτω ότι οι παραπάνω διατάξεις επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο λόγω συνηθείας, θυμίζοντας το γνωστό ανέκδοτο με την σκοπιά στο παγκάκι. Θα έπρεπε να έχουν πλέον καταργηθεί, διότι μόνον ως ανέκδοτο θα έστεκαν λογικά απαλλαγές για πλοία ηλικίας τουλάχιστον 42 ετών. Εξ όσων γνωρίζω, ο καπετάν Μάκης Αγούδημος την έχει κάνει εδώ και χρόνια για Λουγκάνο, αφήνοντάς μας αμανάτι την "Ροδάνθη" του, την "Δημητρούλα" του (προς τιμήν τής κ. Λιάνη) και τα άλλα σαπάκια του.]

Θάλασσα, πικροθάλασσα... (2)

Αριστοτέλης Ωνάσης - Ουίνστον Τσώρτσιλ (πιθ. 1958)

[Συνέχεια από το προηγούμενο] 

B. Φορολογία πλοίων που νηολογήθηκαν μετά την ισχύ του Ν.27/1975

(5) Απαλλάσσονται από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση πλοίων. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία ή σημαία ΕΕ και ΕΟΧ (άρθρο 26α του ν. 27/1975). [σ.σ.: Η μόνη περίπτωση όπου ρητά απαλλάσσονται "από οποιονδήποτε φόρο" τα κέρδη ενός ολόκληρου κλάδου συλλήβδην.]

(6) Απαλλάσσεται από κάθε φορολογία η υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση κάποιου πλοίου είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία. [σ.σ.: Η μόνη άλλη περίπτωση που δεν φορολογείται η υπεραξία από μεταβίβαση υλικού ή άυλου περιουσιακού στοιχείου είναι όταν κάποιος επαγγελματίας μεταβιβάζει σε συγγενή του α' βαθμού την ατομική του επιχείρηση ή το ποσοστό τής προσωπικής εταιρείας όπου μετέχει και μόνο εφ' όσον αυτή η μεταβίβαση γίνεται για να βγει στην σύνταξη.]

(7) Απαλλάσσεται από το φόρο εισοδήματος το ποσό των καθαρών κερδών ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από την εκμετάλλευση πλοίων έχει και άλλες εκμεταλλεύσεις. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία ή σημαία ΕΕ και ΕΟΧ (άρθρο 26α του ν. 27/1975). [σ.σ.: Ενδιαφέρον, έτσι; Μαζί με πενήντα άλλες δουλειές που κάνεις, παίρνεις κι ένα πλοίο και γλιτώνεις τον φόρο από τα κέρδη όλων των δραστηριοτήτων σου. Πείτε μου τώρα κάτι για όσους δουλεύουν με μπλοκάκι, να δω κάτι που θέλω.]

(8) Μειώνεται ο φόρος στα πλοία της α΄ κατηγορίας, αν αποδειχθεί ότι το πλοίο αργεί λόγω επισκευών, ελλείψεως εργασίας ή άλλης αιτίας. Προϋπόθεση: Οι ημέρες αργίας πρέπει να υπερβαίνουν τους δύο συνεχόμενους μήνες. [σ.σ.: Αυτό θα πει να δείχνει κατανόηση το κράτος!]

Θάλασσα, πικροθάλασσα... (1)

Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια... (εφημ. Ναυτεμπορική, 19/11/1959)

Στο προηγούμενο σημείωμα απολαύσαμε τον πρόεδρο των εφοπλιστών Θόδωρο Βενιάμη να πλέκει το εγκώμιο του κλάδου του και να μας τραβάει το αφτί για τα "ανεδαφικά συνδικαλιστικά προσκόμματά" μας που δεν επιτρέπουν στους πατριώτες εφοπλιστές να βοηθήσουν την χώρα δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Τις προάλλες βγήκε στην τηλεόραση αυτό το απολειφάδι τής πολιτικής σκηνής, το οποίο ακούει στο όνομα Θόδωρος Πάγκαλος, για να επιμείνει με περίσσιο θράσος ότι "μαζί τα φάγαμε" και ότι ο κύριος υπεύθυνος για την καταστροφή τής χώρας είναι ο τυροπιτάς που δεν κόβει απόδειξη.

Προφανώς, η σύγχρονη Ελλάδα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της ανάμεσα σε καλούς εφοπλιστές και κακούς τυροπιτάδες. Ίσως έτσι να εξηγείται ο διαχρονικός καημός τής ελληνικής πολιτείας να στηρίξει όσο μπορεί περισσότερο την χειμαζομένη τάξη των εφοπλιστών, είτε νομοθετώντας ευνοϊκά υπέρ τους είτε παραβλέποντας μερικές "ανωμαλίες" που σκάνε από καιρού εις καιρόν (όπως, λόγου χάρη, την ιστορία με κάτι πρόστιμα για φοροδιαφυγή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που καταλόγισε ο ΣΔΟΕ πριν λίγα χρόνια εις βάρος τού γνωστού εφοπλιστού κ. Βίκτωρος Ρέστη, περί της οποίας ουδείς εκ των δύο προαναφερθέντων Θοδωρήδων έχει αρθρώσει ποτέ την παραμικρή λέξη).

Η αλήθεια είναι ότι, από καταβολής τού ελληνικού κράτους, ο μόνος απόλυτα προστατευμένος από φορολόγηση κλάδος στην Ελλάδα είναι οι εφοπλιστές. Στον κρατικό προϋπολογισμό κάθε χρόνο επαναλαμβάνονται τα φορολογικά προνόμια των εφοπλιστών, τα οποία έχουν φτάσει πλέον σε τέτοια έκταση που σε κάνουν να πιστεύεις ότι μεταξύ των περίφημων "σημαιών ευκαιρίας" πρέπει να προσμετράται και η ελληνική. Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι το κράτος πρέπει να κάνει κι άλλα πράγματα για να βοηθήσει τους εφοπλιστές. Όπως ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος, μιλώντας στην ολομέλεια της βουλής στις 17/4/2008, είπε, μεταξύ άλλων (*):

Εφοπλιστικός πατριωτισμός

Στις 8 του μηνός έγινε στο Ευγενίδειο η ετήσια γενική συνέλευση της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών, στην διάρκεια της οποίας ο πρόεδρος της ΕΕΕ κ. Θεόδωρος Βενιάμης εκφώνησε μια -συνηθισμένη σ' αυτές τις περιπτώσεις- ομιλία. Επειδή αποσπάσματα αυτής της ομιλίας απασχόλησαν κάμποσους "έγκριτους" επί αρκετές ημέρες, ας τολμήσω κι εγώ (παρ' ότι μη έγκριτος) να διατυπώσω δυο-τρεις σκέψεις.

Αν κάπου έχει διαφοροποιηθεί η "αριστερή" μας κυβέρνηση από τους προκατόχους της, είναι ως προς το ότι εκείνοι έλεγαν ότι τα σφαγιαστικά μέτρα τους ήσαν άδικα αλλά δεν γινόταν αλλιώς ενώ η αριστερά υποστηρίζει ότι τα δικά της μέτρα είναι πιο δίκαια από τα προηγούμενα. Κατά τα άλλα, συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό η διαδικασία επιβολής νέων φόρων με παράλληλη αύξηση των ήδη υφισταμένων, δηλαδή η διαδικασία "από την μύγα ξύγκι" για την οποία μιλήσαμε προχτές. Και, βεβαίως, συνεχίζεται και η προκλητικώτατη τεράστια φοροαπαλλαγή των εφοπλιστών. Είναι τέτοια δε η άνεση και η έκταση των φοροαπαλλαγών αυτών που επιχειρηματίες κάθε κλάδου αγοράζουν ποσοστά σε ναυτιλιακές εταιρείες για να γευτούν και αυτοί τα υψηλά προνόμια.

Όσο καιρό η "αριστερά" βρισκόταν στην αντιπολίτευση, δεν έχανε ευκαιρία να εγκαλεί τις τότε κυβερνήσεις και να κατακεραυνώνει τους εκάστοτε πρωθυπουργούς για τις δεκάδες σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν οι εφοπλιστές. Τώρα που βρίσκεται στην κυβέρνηση, όχι απλώς δεν έχει καταργήσει έστω μία απ' αυτές τις φοροαπαλλαγές αλλά συζητάει και με τους εφοπλιστές για να συμφωνήσουν από κοινού σε επί πλέον διευκολύνσεις και παροχές. Όπως λέει ο κ. Βενιάμης στην ομιλία του:

Γιατί οι Έλληνες εφοπλιστές δεν πρόκειται να έλθουν στον Πειραιά – Μένουν Λονδίνο…

Μετά το δημοψήφισμα στη Μ.Βρετανία, σοβαροί παράγοντες της οικονομικής ζωής καλούν την κυβέρνηση να καλέσει τους Έλληνες εφοπλιστές να έλθουν στον Πειραιά, εγκαταλείποντας τη Μ.Βρετανία που είναι πλέον χώρα εκτός Ευρωπαικής Ένωσης.

• ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Ποιός είπε στους παράγοντες αυτούς ότι οι Έλληνες εφοπλιστές ήθελαν τη Μ.Βρετανία εντός; Δεν γνωρίζουν ότι οι χώρες της ΕΕ με πρώτες τις Βόρειες, ζηλεύουν (για να μην πούμε μισούν) τους Έλληνες εφοπλιστές για την παγκόσμια κυριαρχία τους; Δεν γνωρίζουν επίσης ότι οι εφοπλιστές δεν θέλουν καν να ακούνε για κάποιες από τις οδηγίες της ΕΕ που τους περιορίζουν την ελευθερία, άρα σε καμία των περιπτώσεων δεν θα ήθελαν να …μπλέξουν ακόμα χειρότερα;

Σκανδαλώδης – και φέτος – η φοροαποφυγή των εφοπλιστών

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Φόρο 86.700 ευρώ μ.ο το χρόνο πληρώνουν οι ναυτιλιακές εταιρίες , όταν τα κέρδη τους αποτιμώνται σε 12 δις, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών. Παραμένει σε ισχύ το καθεστώς …οικειοθελούς φορολόγησης που υπέγραψε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. «Δουλικό» το είχε χαρακτηρίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αποκαλυπτικά για την συνέχιση της φοροαποφυγής των ναυτιλιακών εταιριών ήταν τα στοιχεία που κατέθεσαν στην Βουλή, τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας σχετικά με την φορολογία των εφοπλιστών. Αφορμή αποτέλεσε ερώτηση που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης, Νίκος Καραθανασόπουλος, Διαμάντω Μανωλάκου και Μανώλης Συντυχάκης σχετικά με τα φορολογικά έσοδα από τον συγκεκριμένο κλάδο. Απάντησαν τόσο ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, όσο και ο υπουργός Ναυτιλίας, Θοδωρής Δρίτσας.

Σύμφωνα με τα δύο υπουργεία, με βάση το Συνυποσχετικό Οικειοθελούς Φορολόγησης που βρίσκεται σε ισχύ, το 2014 τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρίες, έφθασαν τα 40.546.161,35 ευρώ και το 2015 τα 45.430.869,71 ευρώ. Υπάρχει δηλαδή μία αύξηση της τάξης των 4.884.708 ευρώ. Επίσης από τον αυτοτελή φόρο πλοίων το 2013 τα  έσοδα ήταν 14.013.519,90 ευρώ, το 2014 ανήλθαν σε 13.154.712,39 ευρώ και το 2015 σε 17.617.781,18 ευρώ. Με μία απλή διαίρεση με βάση τα στοιχεία που κατέθεσαν οι δύο υπουργοί, προκύπτει ότι ο μέσος όρος της φορολογικής επιβάρυνσης για κάθε ναυτιλιακή εταιρία είναι  86.700,13 ευρώ τον χρόνο.

Τα ποσά ίσως να φαίνονται αυτοτελώς εντυπωσιακά, όχι όμως αν τα συγκρίνει κανείς με τα εκτιμώμενα (αφού δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία) κέρδη των ναυτιλιακών εταιριών το 2013 που φέρονται να έφθασαν τα …12.000.0000.000 ευρώ. Σύμφωνα μάλιστα ς με στοιχεία που δημοσίευσε το πρακτορείο Bloomberg τα εφοπλιστικά κέρδη αθροιστικά από το 2003 έως και το 2013 ήταν 175.000.000.000 ευρώ! Τα στοιχεία της διεθνούς εταιρίας ναυλώσεων (Vesselvalue.com) υποστηρίζουν ότι ο στόλος των ελλήνων εφοπλιστών έφθανε τον Αύγουστο του 2014 στα 4.419 πλοία και αξία 114.500.000.000 δολαρίων  ενώ καλύπτουν περίπου το 16% του παγκόσμιου στόλου και σχεδόν τον μισό στόλο της Ε.Ε.

Η Ελληνική Ναυτιλία είναι το πρότυπο της ανάπτυξης που χρειαζόμαστε

Νέα Πολιτική

του Γεωργίου Κ. Μπήτρου[1]

Τηρουμένων των αναλογιών, οι καταστροφές που υπέστη η Γερμανία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σαφώς μεγαλύτερες από εκείνες της Ελλάδας. Αλλά δεν την εμπόδισαν να ανασυγκροτήσει την οικονομία της στη βάση ενός μεγάλου και δυναμικού ιδιωτικού τομέα, σε συνδυασμό με ένα σχετικά μικρό και αποτελεσματικό κράτος.

Αυτή η διαπίστωση αποτελεί την πλέον πειστική ανταπόδειξη στον συνήθη ισχυρισμό ότι, στην Ελλάδα, το κράτος θα έπρεπε να αναμειχθεί βαθιά στην οικονομία για να ξεκινήσει η οικονομική ανάπτυξη. Ακόμα χειρότερο, πρόκειται για έναν παραπλανητικό ισχυρισμό, αφού αποσκοπεί να απαλλάξει από τις ιστορικές ευθύνες τους όλους όσοι, με τις ιδέες τους και τις  επιλογές τους από τις ηγετικές θέσεις που κατέλαβαν στον κρατικό μηχανισμό, διέβρωσαν συστηματικά τις θεμελιώδεις αρχές στις οποίες στηρίζεται η λειτουργία των αγορών και η ευρωστία και η διατηρησιμότητα των αποτελεσμάτων που παράγουν.

Η ειδοποιός διαφορά στους δρόμους της οικονομικής ανασυγκρότησης πρώτα, και της οικονομικής ανάπτυξης στην συνέχεια, που επέλεξαν μεταπολεμικά η Γερμανία και η Ελλάδα, δεν βρίσκεται ούτε στο μέγεθος, ούτε στους φυσικούς πόρους, ούτε στο κλίμα, ούτε σε οποιεσδήποτε άλλες φυσικές παραμέτρους. Βρίσκεται στο γεγονός ότι εκεί πρωταγωνίστησαν πολιτικοί και οικονομολόγοι που πίστευαν στις αρετές της δημοκρατίας και της ελεύθερης οικονομίας, ενώ στην χώρα μας είχαμε την ατυχία να κυριαρχήσουν οι ιδέες και οι πολιτικές των μελών και των συνοδοιπόρων της Σοσιαλιστικής Ένωσης Ελλάδος [σ.σ.: επρόκειτο για σοσιαλίζοντα όμιλο συζητήσεων επί Κατοχής, στον οποίον συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι Άγγελος Αγγελόπουλος, Ξ. Ζολώτας, διοικητές τραπεζών, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής κ.ά. Γενικός Γραμματεύς ο μετέπειτα πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ.Τσάτσος.].

Το παράπονο του εφοπλισμού με… την Ευρώπη

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Το έχουμε συνηθίσει, στην Ελλάδα, η συζήτηση για τη λειτουργία της ναυτιλίας (της υπερπόντιας βασικά) και για την φορολόγησή της να πορεύεται κατά κύριον λόγο σε κλίμα διαλόγου κουφών. Από την μια μεριά, το απορρέον αίτημα της κοινής γνώμης “να πληρώσουν κι αυτοί που δεν πληρώνουν” υποχρεώνει ακόμη και τις φιλικότερες προς τον εφοπλισμό Κυβερνήσεις να κάνουν κινήσεις που η ναυτιλιακή κοινότητα προσλαμβάνει ως εχθρικές. Παράδειγμα η “οικειοθελής φορολόγηση”, πάλι με βάση το τονάζ, που επιχειρήθηκε από την Κυβέρνηση Σαμαρά επί υπουργίας Γιάννη Στουρνάρα στο Οικονομικών, και η οποία μετατράπηκε σε κανονικό φόρο “παρά τα συμφωνημένα”, καθιστώντας και τον Στουρνάρα μαύρο πρόβατο για το ναυτιλιακό λόμπι και τον Σαμαρά από enfant cheri, δυσάρεστο πρόβλημα για τον ίδιο κόσμο.

Από την άλλη μεριά, τα συλλογικά όργανα του εφοπλισμού – ακολουθώντας την βουή της απείθαρχης σε ό,τι το συλλογικό “κοινής γνώμης” του εξαιρετικά κλειστού αυτού κόσμου: είναι περίεργο το πώς άνθρωποι της ανοιχτής θάλασσας πάντα συμπεριφέρθηκαν ως το πιο κλειστό γκέτο… -, ακόμη και στις περιόδους της πλησιέστερης κίνησης τους προς την φιλοξενούσα Πολιτεία, εκφράζουν το “αφήστε μας ησύχους, στην δική μας γωνιά”. Την  θυμόμαστε την στάση αυτή, ήδη από τις μέρες της… διαπραγμάτευσης για εισδοχή της Ελλάδας στην (τότε) ΕΟΚ. Με τον μακαρίτη Στάθη Γουρδομιχάλη της ΕΕ να βάζει πάγο στον Παναγή Παπαληγούρα…

Οι εφοπλιστές πότε θα φύγουν; Όταν τα γενόσημα εισάγονται απο τη Κίνα;

Νέα Κρήτη

Όσα πρόσφατα δήλωσε ο Γιάννης Πανούσης για τη σχέση τρομοκρατίας και εξουσίας δεν ήταν κάτι που με ξένισε, όπως ελπίζω και εσάς. Θα θυμάσθε όσα έχουν ακουσθεί για τα συμβόλαια που ανελάμβαναν ποινικοί και τρομοκράτες, το φόνο του εφοπλιστή Περατικού που είχε πάρει τα ναυπηγεία Ελευσίνας απο την Εμπορική Τράπεζα απο τη 17η Νοέμβρη, την απαγωγή Παναγόπουλου, τη σχέση εθνικιστών με εφοπλιστές, το παραδικαστικό και τόσα άλλα. Η Ελλάδα είναι τίγκα στη διαφθορά.

Του καθηγητή Γ. Ζουγανέλη

To σύνταγμα δεν αναφέρει πουθενά ότι οι εφοπλιστές προστατεύονται απο φόρους (βλέπετε σχετικά εδώ). Όσα ψευδή διαδίδονται για το θέμα αυτό προέρχονται απο φιλοεφοπλιστικούς κύκλους, εγκάθετους δημοσιογράφους και ΜΜΕ της διαπλοκής. Το άλλο θέμα αφορά την "Ελληνικότητα" των εφοπλιστών, που με ενοχλεί γιατί συνεχώς διαφημίζεται ενώ δεν έχει νόημα ή δεν υπάρχει. Δεν ξέρω πόσοι απο αυτούς τους κυρίους, μερικοί απο τους οποίους είναι βουλευτές και υπουργοί επι ΣΥΡΙΖΑ, είναι Έλληνες ή είναι απλά εισαγόμενοι επενδυτές στο Φορολογικό Παράδεισο της Διεφθαρμένης Χώρας. Οι Κινέζοι προτίμησαν την Ελλάδα για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα (μεταφορές) ενώ η πολιτική της Ελλάδας για το LNG, η μη εξόρυξη των Ελληνικών υδρογονανθράκων, η μη οριοθέτηση της ΑΟΖ και η μη παρουσία αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα είναι σε φάση με τα δικά τους συμφέροντα που δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξη της χώρας και την ανάγκη για φτηνή ενέργεια.

Απειλούν με... εφοπλιστexit

της Χριστίνα Παπασταθοπούλου

Στάση αναμονής κρατούν οι Ελληνες εφοπλιστές για τις κινήσεις που θα ακολουθήσουν σχετικά με τις ναυτιλιακές εταιρείες και τα ποντοπόρα πλοία τους, μετά τις τελευταίες οικονομικο-πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Οι προτάσεις της κυβέρνησης προς τους δανειστές για «αύξηση του φόρου στο τονάζ των πλοίων και κατάργηση των φορολογικών προνομίων των ναυτιλιακών εταιρειών ελληνικών συμφερόντων» μετά τη δική τους απαίτηση, και προσωπικά του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, προβληματίζουν την εφοπλιστική κοινότητα, που εξετάζει λύσεις σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Οπως είναι γνωστό, οι Ελληνες αλλά και οι Ευρωπαίοι εφοπλιστές φορολογούνται με βάση τη χωρητικότητα του πλοίου (tax tonnage) και πλέον ζητείται να αυξηθεί ο συγκεκριμένος φορολογικός συντελεστής, ενώ παράλληλα απολαμβάνουν και δεκάδες φοροαπαλλαγές που δεν σχετίζονται με τη ναυτιλιακή δραστηριότητα.

Σίγουρα δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι την προηγούμενη εβδομάδα και ενώ είχε προηγηθεί η πρόταση Γιούνκερ, οι πλοίαρχοι (ΠΕΠΕΝ) έστειλαν επιστολή στον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας Θεοδ. Δρίτσα, την οποία υπέγραφε ο πρόεδρός τους Γιώργος Βλάχος, ζητώντας του να «σταματήσει την καταστροφή της ναυτιλίας», ενώ τόνιζαν ότι επιστέγασμα όλων των καταστροφικών συμβάντων στη χώρα είναι η επερχόμενη απώλεια της ελληνικής σημαίας από τα ελληνόκτητα πλοία και η άτακτη φυγή των ναυτιλιακών εταιρειών εκτός Ελλάδος, τις οποίες -όπως υποστήριζαν- υπάρχουν πολλές χώρες που όχι μόνο τις καλωσορίζουν, αλλά παρέχουν και μεγάλα κίνητρα για να τις προσελκύσουν.

ΚΙ ΑΥΤΟ “ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ”;…

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Πρώτο: Ενώ η κυβέρνηση διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες έναν «έντιμο συμβιβασμό» που για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα προεξοφλείται ήδη – από τους ίδιους τους υπουργούς της - ως «επώδυνη συμφωνία», ενώ οι πληροφορίες μιλούν για νέα φορολογικά βάρη στα λαϊκά στρώματα και για επιβολή ακόμα δυσμενέστερων ρυθμίσεων σε ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, στην Αθήνα υπογράφονται τέτοιες αποφάσεις:
 
Όπως εντόπισε ο κ.Σωτήρης Κούκιος, στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β 977) της 28/5/2015 έχουμε ένα τυπικό δείγμα «συνέχειας του κράτους» όσον αφορά την φορολόγηση των πλοιοκτητριών εταιρειών.

ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΛΕΙΣΤΗΚΕ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΜΕ ΤΗΝ LXM;

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ» ΚΟΚΚΙΝΩΝ «ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΩΝ» – ΜΕ 35 ΣΕΝΤΣ ΑΝΑ ΔΟΛΑΡΙΟ ΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕ Ο ΣΑΛΛΑΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΑΞΙΑΣ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξάρτητων Ελλήνων επαναβεβαίωσε την Τρίτη (03/03/2015) δια του υπουργού Επικρατείας, Αλέκου Φλαμπουράρη, ότι θα προχωρήσουν οι αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών, κίνηση άκρως απαραίτητη ώστε να πέσει άπλετο φως σε μια σειρά από… δράσεις παρασκηνιακές που λαμβάνουν χώρα με πρωταγωνίστρια την Τράπεζα Πειραιώς.

«Οι τράπεζες είναι μοχλός ανάπτυξης, άρα είναι υποχρεωμένες με μια διοίκηση που θα είναι υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες και μεσαίες επιχειρήσεις» δήλωσε μεταξύ άλλων ο κ. Φλαμπουράρης. Ήρθε, άραγε, η στιγμή που θα μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια για το πού πήγαν τα δισεκατομμύρια της ανακεφαλαιοποίησης;

Σε πρώτη φάση –ενδεχομένως και μέσα στις επόμενες ημέρες- αναμένεται να αντικατασταθούν οι εκπρόσωποι του δημοσίου και του ΤΧΣ στις τράπεζες, δίχως αυτό να σημαίνει ότι με την αντικατάστασή τους θα απαλλαγούν και από τις όποιες ευθύνες ενδέχεται να φέρουν για μη άσκηση των καθηκόντων τους για τον απόλυτο έλεγχο των «πράξεων» των διοικήσεων.

Εκκρεμεί, άλλωστε, η οριστικοποίηση ορισμένων ζητημάτων που θέτει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην οποία επέστρεψε ο έλεγχος των 10,6 δισ. ευρώ και ενδεχομένως να έχει λόγο στα πρόσωπα που θα εκπροσωπούν το ΤΧΣ στις ελληνικές τράπεζες.