Ο ανθρώπινος πόνος πουλάει πολύ και τον αγοράζουν όλοι

Το καλοκαίρι αυτό δύσκολα θα ξεχαστεί. Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πρωτόγνωρη ανθρωπιστική κρίση. Φωτιά ήταν η πρώτη λέξη που ακούστηκε από στόμα ανθρώπου, μια συνήθης κατάσταση για θερινούς μήνες. Τίποτα δεν προμήνυε ίσως την έκβαση της πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική.

80 άνθρωποι έχασαν βάναυσα την ζωή τους, δεκάδες ακόμη αγνοούμενοι μέχρι και σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές. Μια απέραντη λύπη μας σκέπασε όλους, ένα μούδιασμα που κάνουν τις λέξεις να χάνουν την αξία τους μπροστά σε αυτό που συνέβη.

Επικοινώνησα την δεύτερη ημέρα της καταστροφής με άνθρωπο της περιοχής, μόλις σήκωσα το τηλέφωνο τον ρώτησα είστε καλά; Τι γίνεται εκεί; Τι συμβαίνει; - Κόλαση μου απάντησε όλα συμβαίνουν γρήγορα – πυροσβέστες τρέχουν παντού, αεροπλάνα, ελικόπτερα ρίχνουν νερό, στρατιωτική παρουσία και αυτή έντονη – δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα μου είπε, έκαιγε ο αέρας, σώθηκαν όσα και όσοι μπορούσαν.

«Ελεύθερο» νερό για όλους

Ολοι έχουμε αγοράσει τουλάχιστον ένα μπουκαλάκι νερού, 0,50 ευρώ το μισό λίτρο. Μήπως θα το σκεφτόμασταν αλλιώς αν αναλογιζόμασταν ότι η ΕΥΔΑΠ παρέχει στους καταναλωτές αρίστης ποιότητας πόσιμο νερό, τιμολογώντας στην τιμή του μισού ευρώ τα 1.000 λίτρα νερό; Αλλωστε, υπάρχει καλύτερο νερό από το τρεχούμενο;

Εμπορευματοποίηση ενός κοινού αγαθού που οφείλει να είναι δημόσιο και προσβάσιμο σε όλους;

Οι πολυεθνικές του νερού έχουν ετήσια κέρδη 40% υψηλότερα του φαρμακευτικού και πετρελαϊκού τομέα, ενώ μόνο δύο εταιρείες μαζί ελέγχουν πάνω από το 70% της παγκόσμιας αγοράς, λειτουργώντας ως ολιγοπώλιο και έχοντας ιδιωτικοποιήσει κοινωνικούς φυσικούς πόρους. Μήπως να γεμίζαμε κανένα παγούρι;

Και δεν είναι μόνο ότι πρώην στέλεχος πολυεθνικής χαρακτήρισε «ακραία» την ιδέα ότι η πρόσβαση στο νερό θα πρέπει να θεωρείται ανθρώπινο δικαίωμα.

Είναι μερικές από τις επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης του νερού που ακούγονται απίστευτες: Το δικαίωμα άντλησης νερού που εξασφάλισε η Νεστλέ από την πηγή μικρής πόλης στο Πακιστάν, το οποίο αφού το εμπλούτισε το διαθέτει τόσο ακριβά που η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να το αγοράσει.

Στη Νιγηρία οι οικογένειες που ζουν κοντά στην εγκατάσταση εκμετάλλευσης του νερού τους ξοδεύουν τον μισό μισθό τους σε νερό... Τι είναι πραγματικά ακραίο;

Εμπορευματοποίηση αγορών: Φέρνει ισχυρή ανάπτυξη ή παγκόσμια φτώχεια και πόλεμο;

Του Κωνσταντίνου Βέργου*

Οι αγορές αλλάζουν, μεταλλάσσονται, όπως η κάμπια σε πεταλούδα! Δεν είναι μόνο οι μετοχές, όπου οι αγορές καταρρέουν σε δευτερόλεπτα από συναλλαγές υψηλής συχνότητας (HFT). Είναι και οι αγορές στα μέταλλα, την ενέργεια, παντού. Κινούμαστε προς "εμπορευματοποίηση αγορών" (Commoditisation). Πρόκειται η ανθρωπότητα να κερδίσει ή έρχεται συστημική καταστροφή, φτώχεια και πόλεμος;

Τι ακριβώς όμως είναι η λεγόμενη εμπορευματοποίηση αγορών (commoditisation) και γιατί ακριβώς να ασχοληθούμε;

Οι αγορές μετοχών δεν είναι πλέον και πολύ κοντά σε εκείνο που πολλοί φαντάζονται. Δεν είναι πλέον μια απλή "ανοικτή αγορά", όπου αγοράζεις και πουλάς! Ελάχιστη σημασία έχει, σε μεγάλες αγορές, ποιος βάζει μια εντολή αγοράς ή πώλησης σε μια τιμή! Ο λόγος είναι απλός. Εδώ και πολύ καιρό, τα "κλειδιά" των συναλλαγών έχουν δοθεί σε μικρές ομάδες "γκουρού", που εκτελούν εντολές σε "νανοδευτερόλεπτα", δηλαδή σε χρόνο που δεν προλαβαίνει να δει το ανθρώπινο μάτι ή να επεξεργαστεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος! Λέγονται συναλλαγές υψηλής συχνότητας (High Frequency Trading), και αποτελούν πλέον το 85%-90% των συναλλαγών παγκοσμίως!

Η Amazon και η Burka

analyst

της Σερένας Νομικού

Η Amazon πουλάει σε ολόκληρο τον πλανήτη πολλές στολές για το Halloween, με το νεωτερισμό για το 2016 να είναι η «Sexy Burka», στην τιμή των 18,99 στερλινών, προερχόμενη από την ενδυμασία που επιβάλλουν οι ισλαμιστές στις γυναίκες.

Εν τούτοις, η στολή δεν έμεινε για πολύ καιρό στην ιστοσελίδα της Amazon, αποσύρθηκε δηλαδή (πηγή), επειδή κατηγορήθηκε έντονα για ρατσισμό και ισλαμοφοβία, λόγω του ότι χρησιμοποιούσε ένα θρησκευτικό ισλαμικό ένδυμα για εμπορικούς σκοπούς. Επί πλέον πολλοί ισλαμιστές, χρήστες της ιστοσελίδας, έγραψαν πως οι υπεύθυνοι της Amazon τους αηδιάζουν, ενώ η κουλτούρα τους δεν έχει καμία σχέση με τη στολή που παρουσιάζουν.

Εν προκειμένω δεν κρίνω εάν είχαν δίκιο ή άδικο, αλλά το ότι η εταιρεία φαίνεται να έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ειδικότερα, εκτός από την ισλαμική στολή πουλάει μία άλλη, η οποία ουσιαστικά έχει το ίδιο «ελάττωμα». Πρόκειται για τη «Sexy Nun» που θα μπορούσε να θεωρηθεί προσβλητική για την καθολική εκκλησία (εικόνα και των δύο ακολουθεί).

Ζιλ Λιποβετσκί, Ζαν Σερουά – Το πνεύμα του καλλιτεχνικού καπιταλισμού

Outside the Wall

Το πνεύμα του καλλιτεχνικού καπιταλισμούΔύναμη της κριτικής ή ισχύς της αγοράς;
Μετάφραση: Βασίλης Τομανάς

{Gilles Lipovetsky και Jean Serroy, “L’esprit du capitalisme artiste: force de la critique ou puissance du marché?”, στο L’esthétisation du monde: Vivre à l’âge du capitalisme artiste [Η αισθητικοποίηση τουκόσμου: η ζωή στην εποχή του καλλιτεχνικού καπιταλισμού], Παρίσι, Gallimard, 2013, σσ. 122-131.}

Ο καλλιτεχνικός καπιταλισμός
και η καλλιτεχνική κριτική

Φαντάζει δύσκολο να αντιληφθούμε την πολυπλοκότητα του καπιταλισμού σήμερα, χωρίς να λάβουμε υπόψη μας ένα σύνολο νέων παραγόντων, οικονομικής, πολιτικής και τεχνολογικής φύσης. Ωστόσο, υπάρχει και μια σειρά από άλλους, καθαρά ιδεολογικούς, παράγοντες που θα πρέπει να υπογραμμιστούν, όπως αυτοί που ο Luc Boltanski και η Eve Chiapello χαρακτήρισαν ως «καλλιτεχνική κριτική»1, βλέποντας σε αυτήν τη μία από τις δύο μεγάλες ιδεολογικές δυνάμεις που ευθύνονται για τη μεταστροφή του σύγχρονου καπιταλισμού.

Από την αρχή της ύπαρξής του, ο καπιταλισµός έχει αντιµετωπίσει βίαιες επικρίσεις που βασίζονται σε διάφορες µορφές αγανάκτησης. Μεταξύ αυτών, από τη µία πλευρά, η φτώχεια και η κοινωνική ανισότητα που συνοψίζονται σε ό,τι αποκαλούµε «κοινωνική κριτική»· από την άλλη, η καταπίεση των ανθρώπων, η απογοήτευση, η µη αυθεντικότητα των αντικειµένων, µε άλλα λόγια τα συναισθήµατα και τα πρόσωπα που συγκροτούν την «καλλιτεχνική κριτική» που, ως τέτοια, εµφανίζεται σαν µια ριζοσπαστική αποκήρυξη του εξορθολογισµού, της καπιταλιστικής πραγµοποίησης και της εµπορευµατοποίησης. Αυτή η µορφή κριτικής, που εµφανίζεται κατά το δεύτερο ήµισυ του 19ου αιώνα και βρίσκει τις ρίζες της στον δανδισµό και τον µποεµισµό, γνώρισε µια ισχυρή άνθηση προς το τέλος της δεκαετίας του ’60 µε το κίνηµα της αντικουλτούρας και τη σφοδρή κριτική του προς την καταναλωτική κοινωνία, τον αστικό τρόπο ζωής και την κάθε µορφής καθυπόταξη (εργασιακή πειθαρχία, αξία της οικογένειας, σεξουαλική ηθική, εξουσία, ιεραρχία). Ζούµε τη φάση όπου, απέναντι σε αυτό το σύστηµα αξιών, ορθώνεται ένα πλήθος αιτηµάτων που µας καλούν στην απόλαυση, τη δηµιουργικότητα, τον αυθορµητισµό και τη γενικευµένη απελευθέρωση που αγκαλιάζει όλες τις πτυχές της ζωής.

Το νερό... από τις Βρυξέλλες

Το Ευρωπαικό Κίνημα Νερού, ένα από τα πλέον δυναμικά δίκτυα της Ευρώπης, υπό τη σκέπη του οποίου δρούν και συνεργάζονται εκατοντάδες τοπικά κινήματα από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, παγματοποίησε τριήμερο δράσης και κινητοποιήσεων στις Βρυξέλες.

Της Ντίνας Καράτζιου

Στόχος, να διακηρύξουν, ότι η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα και όχι εμπόρευμα, αλλά και να πιέσουν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να νομοθετήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.
  
Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων, η ευρωβουλευτής Σοφία Σακοράφα κάλεσε δεκαμελή αποστολή από τη Θεσσαλονίκη, η οποία μαζί με εκπροσώπους του κινήματος από την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία, πραγματοποίησαν πολύωρες κινητοποιήσεις και δράσεις έξω από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ενώ ζήτησαν τόσο από την κ. Σακοράφα, όσο κι από άλλους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να προτείνουν στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, να υιοθετήσει θέσεις και νόμους, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν και θα παρέχουν σε όλους όλους τους πολίτες,  πρόσβαση σε επαρκή ποσότητα καθαρού πόσιμου νερού.

Παραλήρημα σε τοίχο...

Outside the Wall

του Παναγιώτη Σπυρόπουλου

Συναυλία του Roger Walters στην Αθήνα, προγραμματισμένη 31/7/2013, αναβίωση του θρυλικού άλμπουμ - σταθμός της παγκόσμιας μουσικής "The Wall", με ειδικά εφέ. 34 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, κάθε δευτερόλεπτο στο άκουσμά του, ηχεί πιο επίκαιρο από ποτέ. Ένα θεματικό άλμπουμ - κάλεσμα στο σύγχρονο άνθρωπο, να σπάσει τα δεσμά που τον εγκλωβίζουν σε πνευματικό ακρωτηριασμό, ηθική ένδεια, απομόνωση, αποξένωση, ατομισμό και τα τείχη που έστησε επιμελώς μια  σύγχρονη , άλλοτε αφανής και άλλοτε μασκαρεμένη  δικτατορία ...

Από την αναγνώριση της προσωπικής εξέλιξης - μετάλλαξης στο Comfortably Numb:

There is no pain you are receding.

A distant ship, smoke on the horizon.

You are only coming through in waves.

Your lips move but I can't hear what you're saying.

When I was a child I caught a fleeting glimpse

Out of the corner of my eye.

I turned to look but it was gone

I cannot put my finger on it now

The child is grown, the dream is gone.

I have become comfortably numb.