56 καθηγητές προτείνουν διαγραφή της μνήμης

ardin-rixi

Του Γιάννη Κων. Κρούσου από το Κοινωνικό Οδόφραγμα

Πριν λίγες μέρες, με την εισήγηση της επιτροπής «σοφών» του Υπουργείου Παιδείας , το πλήθος των ενημερωμένων και εχόντων άποψη συγκρούστηκε για το επιφανειακό: Την κατάργηση παρελάσεων, προσευχής κλπ. Το ότι αυτό που ζούμε λέγεται «εκπαίδευση αμάθειας» δεν αφορά και δεν αγγίζει κανέναν.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, 56 «σοφοί» καθηγητές προτείνουν τη συνέχιση και εμβάθυνση της αμάθειας, με τη μέθοδο της διαγραφής μνήμης.
Μας λένε:
«Όπως είναι γνωστό, η γλώσσα μαθαίνεται με τη χρήση της και όχι με τη γνώση της ιστορίας της και της ετυμολογίας των λέξεων».

Από πού είναι γνωστό, παρ’ εκτός από την κυρίαρχη ιδεολογία, που επιδιώκει την εξαφάνιση των ιδιαίτερων πολιτισμικών και γνωστικών χαρακτηριστικών ενός λαού; Δηλαδή την εξαφάνιση της γνώσης που αποκτά από το παρελθόν του;

Another Brick in the Eurozone

Πλέον, έχουν ειπωθεί και γραφτεί τα πάντα. Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να προσφέρει ένα ακόμα άρθρο. Μάλλον τίποτα. Τι άλλο να πεις γι’ αυτήν την Ευρώπη των «Σόιμπλε»;

του Χρήστου Γιαννίμπα

Τι να πεις γι’ αυτήν την Ελλάδα των προσκυνημένων και επίορκων; Αυτών που αποζητούν δικαίωση για τα εγκλήματά τους, στην εξαθλίωση των Ελλήνων και στην άνευ όρων παράδοση της χώρας. Στην ολοσχερή μετατροπή της σε αποικία χρέους.

Για τι πράγμα να γράψεις; Για Δημοκρατία και Εθνική ανεξαρτησία; Για ελεύθερους ανθρώπους; Έλληνες, Ιταλούς, Ισπανούς, Γάλλους και όλους τους λαούς που ονειρευτήκαμε μια Ενωμένη Ευρώπη;

Τι να πεις για τη ζωή όλων μας που έγινε γκρίζα και πικρή; Το χειρότερο δεν είναι τα χρώματα και οι γεύσεις που χάθηκαν. Είναι ότι θέλουν να βάλουν τα όνειρα των λαών στην παρανομία. Ναι, στην παρανομία. Γιατί αυτοί που ονειρεύονται κάποια στιγμή θα ονειρευτούν και την απελευθέρωσή τους και τότε θα θελήσουν να αποτινάξουν όσα τους πνίγουν.

Παραλήρημα σε τοίχο...

Outside the Wall

του Παναγιώτη Σπυρόπουλου

Συναυλία του Roger Walters στην Αθήνα, προγραμματισμένη 31/7/2013, αναβίωση του θρυλικού άλμπουμ - σταθμός της παγκόσμιας μουσικής "The Wall", με ειδικά εφέ. 34 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, κάθε δευτερόλεπτο στο άκουσμά του, ηχεί πιο επίκαιρο από ποτέ. Ένα θεματικό άλμπουμ - κάλεσμα στο σύγχρονο άνθρωπο, να σπάσει τα δεσμά που τον εγκλωβίζουν σε πνευματικό ακρωτηριασμό, ηθική ένδεια, απομόνωση, αποξένωση, ατομισμό και τα τείχη που έστησε επιμελώς μια  σύγχρονη , άλλοτε αφανής και άλλοτε μασκαρεμένη  δικτατορία ...

Από την αναγνώριση της προσωπικής εξέλιξης - μετάλλαξης στο Comfortably Numb:

There is no pain you are receding.

A distant ship, smoke on the horizon.

You are only coming through in waves.

Your lips move but I can't hear what you're saying.

When I was a child I caught a fleeting glimpse

Out of the corner of my eye.

I turned to look but it was gone

I cannot put my finger on it now

The child is grown, the dream is gone.

I have become comfortably numb.