Εντείνονται οι δράσεις της ΕΕ για την θαλάσσια οικονομία και για την υποστήριξη των αλιευτικών κοινοτήτων

Η ίδρυση του νέου χρηματοδοτικού μέσου αποτελεί την πλέον πρόσφατη μιας σειράς ενεργειών και δράσεων της Ένωσης, που αποσκοπούν στην εφαρμογή μιας πολιτικής για τη μεγέθυνση και τη δημιουργία και διατήρηση της απασχόλησης στο τομέα της θάλασσας και της ναυτιλίας.

Του Μπ. Πανώριου

Οικονομολόγου MSc

Στο πλαίσιο των προτάσεών της για το προϋπολογισμό της επόμενης προγραμματικής περιόδου (2021-2027) η Ευρωπαϊκή Ένωση εισάγει ένα νέο Ταμείο για επενδύσεις στη θαλάσσια οικονομία και για την στήριξη των αλιευτικών κοινοτήτων. Το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) θα διαθέσει 6,14 δισ. ευρώ για να υποστηρίξει τη βιώσιμη αλιεία και το ναυτιλιακό κλάδο της ΕΕ, και να προωθήσει τον ηγετικό σε παγκόσμιο επίπεδο ρόλο της ΕΕ στην αειφόρο διαχείριση των ωκεανών.

Η ίδρυση του νέου χρηματοδοτικού μέσου αποτελεί την πλέον πρόσφατη μιας σειράς ενεργειών και δράσεων της Ένωσης, που αποσκοπούν στην εφαρμογή μιας πολιτικής για τη μεγέθυνση και τη δημιουργία και διατήρηση της απασχόλησης στο τομέα της θάλασσας και της ναυτιλίας.

Η ανακοίνωση των αρμόδιων Υπουργών των χωρών - μελών στα πλαίσια της Κυπριακής Προεδρίας τον Οκτώβριο 2012 αναγνώρισε τη σημασία του τομέα, που παρέχει 5,3 εκατ. θέσεις εργασίας, ενώ 88 εκατ. Ευρωπαίοι (σε σύνολο 205 εκατ.) ζουν στην παράκτια ζώνη της ΕΕ. Εκτός από την οικονομική σημασία του τομέα της θάλασσας και της ναυτιλίας, η ίδια ανακοίνωση αναγνώριζε ότι η εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για το ναυτιλιακό τομέα που είναι συμβατή με άλλες τομεακές πολιτικές της ΕΕ συμβάλει στην αειφόρο εκμετάλλευση των ωκεανών, θαλασσών και ακτών, αλλά και στην ασφάλεια του πληθυσμού. Τελικά η ανακοίνωση ζητά την οικονομική ενίσχυση του τομέα από την ΕΕ στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της προγραμματικής περιόδου 2014 – 2020.

Slow food εναντίον fast food

της Άννας Ρέμπελου  – 

Λένε πως ανήκει σε εκείνη την ομάδα των μόλις 50 ανθρώπων που θα μπορούσαν να σώσουν την Γη. Η αλήθεια είναι πως αυτός ο Ιταλός Ashoka Fellow δίνει μια τεράστια μάχη απέναντι σε μια αδυσώπητη βιομηχανία. 

«Ένας γαστρονόμος που δεν αγαπά και δεν ασχολείται με το περιβάλλον είναι απλώς βλάκας. Αντιθέτως, ένας περιβαλλοντολόγος που δεν είναι γαστρονόμος είναι κάτι λυπηρό. Είναι, όμως, πιθανό να αλλάξουμε τον κόσμο ακόμα και όταν διατηρούμε την έννοια του δικαιώματος στην απόλαυση»: Τάδε έφη Κάρλο Πετρίνι. Λίγοι τολμούν να μιλήσουν έτσι και να πουν αλήθειες που ενοχλούν, αλλά αυτός ο Ιταλός Ashoka Fellow δεν είναι καθόλου μια τυχαία περίπτωση, όπως εξάλλου με όλα τα μέλη της Ashoka.

Ο Κάρλο Πετρίνι είναι μορφή στην χώρα του και όχι μόνον. Έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους 50 ανθρώπους που θα μπορούσαν να σώσουν τον πλανήτη μας. Του έχει απονεμηθεί ο τίτλος «Ήρωας της Χρονιάς». Έχει λάβει τιμητικούς τίτλους σπουδών από τα Πανεπιστήμια της Νάπολης και του Νιου Χαμσάιρ στις ΗΠΑ (Πολιτιστική Ανθρωπολογία και Ανθρώπινα Γράμματα). Προσφάτως, έλαβε μια από τις υψηλότερες τιμητικές διακρίσεις του ΟΗΕ, αυτή των Πρωταθλητών της Γης.

Οι σπουδές και τα… McDonald’s

Κάποιος μπορεί να πει πως δεν χρειάζεται να γραφεί τίποτα άλλο. Αντιθέτως, έχει μεγάλη αξία να μιλήσει, αλλά και να μάθει κανείς για τον Κάρλο Πετρίνι. Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1949 στην επαρχία του Cuneo της Ιταλίας και συγκεκριμένα στην κοινότητα Μπρα. Είναι η γενέτειρα της Ιταλίδας φιλοσόφου Αντριάνας Καβαρέρο και της πολιτικού Έμμας Μπονίνο και τώρα πλέον η έδρα του πρώτου Πανεπιστημίου Γαστρονομικών Επιστημών στον κόσμο, το οποίο ίδρυσε ο Πετρίνι το 2004. Είναι και έδρα της διεθνούς έκθεσης τυριών που ξεκίνησε να οργανώνει η Slow Food, επίσης «παιδί» του Πετρίνι.

Λουδιτισμός 2, Τραμπ, οι αντιχειρώνακτες Έλληνες πολιτικοί και η χαμένη μεγάλη ευκαιρία

Νέα Πολιτική

Του Γκρεγκ Καμπάνης*

Ακούω τον Kyriakos Mitsotakis να μιλάει για επενδύσεις 100 δις ευρώ που είναι εφικτό να γίνουν στην Ελλάδα, κάτι που θα επιδιώξει και θα το καταφέρει λέει. Εν συνεχεία, ακούω διάφορους αριστερούς, μετα-αριστερούς, φιλελεύθερους και μετα-δεξιούς να μιλάνε με λαγνεία για το ‘Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα’, δηλαδή την ΑΚΙΝΗΣΙΑ στην ελληνική οικονομία. Είναι φθηνό λένε, κοστίζει λίγο να δίνεις ‘αξιοπρέπεια’ 300-400 Ευρώ σε κάθε ταλαίπωρο άνεργο, άεργο ή μη δυνάμενο να τα φέρει βόλτα με τα half-half time πακέτα με τα οποία η αγορά εργασίας απασχολεί κάπου το 50% των εργαζόμενων σήμερα στην Ελλάδα.

Και όλοι θα είναι happy! Οι καφετζήδες, τυροπιτάδες, σουβλατζήδες θα ρίξουν τις τιμές για να τους κρατήσουν πελάτες, οι ‘ελάχιστα εγγυημένοι’ θα πίνουν καφέδες ολημερίς, χρήμα θα λαδώνει τα γρανάζια της ηλίθιας ελληνικής οικονομίας, όλο και κάποιο ΑΕΠ θα παράγεται, όλο και κάποιες νέες θέσεις ντελιβεράδων και μπαρίστας θα προκύπτουν (δεν ξέρετε ποιοι είναι οι μπαρίστας; αυτοί που φτιάχνουν τα εκατομμύρια καπουτσίνο, φρέντο και κάλντο που καταναλώνουν καθημερινά οι Έλληνες).

Όντως, τι καλύτερο; Παράδεισος -ξανά- η Ελλάδα.

300.000 ελαιόδενδρα, ίσως και περισσότερα, θα παραμείνουν ακαλλιέργητα, μερικά εκατομμύρια στρέμματα λιβάδια αβόσκητα, ατελείωτες εκτάσεις, άλλοτε καλλιεργούμενες έως και την τελευταία σπιθαμή, χέρσες. Και οι πολιτικοί, οι πρόωρα συνταξιούχοι και οι νέοι που αγανακτούν και μόνο στην σκέψη να πάνε να βρουν τις ελιές του παππού, να τις φροντίσουν, να τις μαζέψουν, να βγάλουν ολίγο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ εισόδημα, ΟΛΟΙ ΚΑΤΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ!

Η ελληνική γεωργία στο μνημονιακό ναρκοπέδιο

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Δημήτρη Κοδέλα

Στην αποεπένδυση και την απαξίωση βουλιάζει ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή

Η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε κρίση αρκετά πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Οι δείκτες για το γεωργικό εισόδημα, την αγροτική απασχόληση, τις καλλιεργούμενες εκτάσεις βαίνουν μειούμενοι για πολλά χρόνια. Οι αιτίες μπορούν να αναζητηθούν σε ένα στρεβλό αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο που υιοθετήθηκε, στην κομματική/πελατειακή διαχείριση του αγροτικού κόσμου και των συνεταιριστικών προσπαθειών, στις επιταγές της ΚΑΠ όπου ταυτόχρονα με τις ενισχύσεις είχαμε μια αποδιάρθρωση κλάδων, διόγκωση των εισαγωγών και του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου.

Τη μνημονιακή περίοδο, ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή φαίνεται να βουλιάζει στην αποεπένδυση και την απαξίωση. Όσοι θέλησαν να ασχοληθούν, τις περισσότερες φορές κόλλησαν στην ανυπαρξία υποστήριξης και σχεδιασμού, το ξανασκέφτηκαν όταν είδαν τα βάρη που επωμίζεται ο αγροτικός χώρος να είναι υπέρμετρα και η παραγωγή σε αβεβαιότητα, απογοητεύτηκαν όταν αντιλήφθηκαν την αδύναμη διαπραγματευτική θέση του παραγωγού στην εμπορική αλυσίδα.

Η πορεία των πραγμάτων, εφόσον διατηρηθούν έτσι, οδηγεί προς μια γεωργία των μερικών δεκάδων χιλιάδων εκμεταλλεύσεων. Παραγωγικές νησίδες μεγάλων εκμεταλλεύσεων και αγροδιατροφικών εταιρειών, επιβίωση συγκεκριμένων περιοχών με κάποια συγκριτικά πλεονεκτήματα, και ένα πέλαγος εγκατάλειψης και υποκαλλιέργειας που θα κυριαρχεί στον υπόλοιπο αγροτικό χώρο, συνοδευόμενο από κύματα εξόδου από την παραγωγή και συγκέντρωσης της αγροτικής γης.

Συμβολαιακή γεωργία: θεσμοθετημένη τραπεζική κερδοσκοπία

Πέρα για πέρα δίκιο είχαν οι αγρότες στα μπλόκα της Ελλάδας τον περσινό χειμώνα που κατήγγειλαν την κυβέρνηση ότι με τα μέτρα που θα εφαρμόσει στη γεωργία κι όσα έχει ήδη εφαρμόσει (αύξηση συντελεστή φορολόγησης αγροτικού εισοδήματος από 13% στο 20% για το 2016 και στο 26% για το 2017, αύξηση ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα κι εφόδια από 13% σε 23% και κυρίως αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από 7% στο 20%, κ.α.) θα αναγκάσει χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες να βγουν από την παραγωγή. Ωστόσο, η επαπειλούμενη συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού είναι η μια όψη των δρομολογούμενων εξελίξεων στην αγροτική παραγωγή. Και δεν είναι η κυρίαρχη…

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η άλλη όψη, που είναι η δεσπόζουσα μάλιστα, σχετίζεται με την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του αγροτικού τομέα. Κοινό γνώρισμα αυτών των τάσεων είναι το ξαναστήσιμο γενικότερα της αγροτικής παραγωγής (συμπεριλαμβανομένης της αλιείας και της κτηνοτροφίας) σε αμιγώς επιχειρηματικές βάσεις. Ξεχάστε εν ολίγοις τις μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις που ήταν στημένες με επίκεντρο την οικογενειακή εργασία. Η αναδυόμενη γεωργία θα είναι οργανικά συνδεδεμένη με την υπόλοιπη οικονομία και τους ακρογωνιαίους λίθους της, όπως είναι οι τράπεζες.

Σε δούρειο ίππο για την άλωση του αγροτικού τομέα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα αναδεικνύεται η συμβολαιακή γεωργία. Η αλήθεια είναι πως τα συμβόλαια στη γεωργία δεν περίμεναν τις τράπεζες να δημιουργήσει τις δικές τους διευθύνσεις επιβάλλοντας στους γεωργούς να καταστρώνουν μπίζνες πλαν και ταμειακές ροές. Υπήρχε εδώ και πολλά χρόνια. Εταιρείες ζυμαρικών με σιτοπαραγωγούς, ζυθοποιίες με παραγωγούς κριθαριού, ελαιουργεία με ελαιοπαραγωγούς και καπνοβιομηχανίες με καπνοπαραγωγούς σύναπταν εδώ και δεκαετίες συμβόλαια ώστε η παράδοση των πρώτων υλών να είναι εγγυημένη κι εκ των προτέρων συμφωνημένη, αντί να τρέχουν τα τμήματα προμηθειών τελευταία στιγμή να βρουν τους κατάλληλους προμηθευτές.

Ο άνθρωπος που μπορεί να συντρίψει την Monsanto και να αλλάξει εντελώς τον κόσμο (βίντεο)

Outside the Wall

Το 2006 χορηγήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σε έναν από τους μεγαλύτερους μυκητολόγους στον κόσμο, τον Paul Stamets. Ωστόσο, λίγοι έμαθαν γι' αυτή την  ευρεσιτεχνία. Γιατί; Όπως αναφέρουν στελέχη της βιομηχανίας φυτοφαρμάκων, αυτό το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη διάλυση αυτής της βιομηχανίας χημικών φυτοφαρμάκων.

επιμέλεια: Βιβή Συργκάνη, enallaktikos.gr

Κανείς δεν μπορεί πλέον να αρνηθεί ότι τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται ευρέως στην σύγχρονη συμβατική γεωργία έχουν βλαβερές συνέπειες για τη γη, τους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά και τα έντομα.

Η ραγδαία μείωση των πληθυσμών των μελισσών παγκοσμίως αποδίδεται στα χημικά σκευάσματα της Monsanto και άλλων γιγάντων της βιοτεχνολογίας, που ψεκάζονται πάνω από γεωργικές καλλιέργειες σε όλο τον κόσμο (αν και ο αριθμός των χωρών που διώχνουν και απαγορεύουν τη Monsanto διαρκώς αυξάνεται).

Η χρήση χημικών φυτοφαρμάκων είναι μια πρακτική που πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσει και να αντικατασταθεί με νέες, φυσικές μεθόδους, πριν να είναι πολύ αργά.

Ωστόσο, η Monsanto παράγει σχεδόν 16 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014, και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί εμπόδια στη ροή των κερδών της. Γι' αυτό κάνει τα πάντα για να αποκρύψει πληροφορίες που μπορεί να είναι επιβλαβείς για την ύπαρξή της.

Όπως αυτό το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Paul Stamets. Ο Staments ανακάλυψε τον τρόπο, ώστε να κρατήσει μακριά από τις καλλιέργειες τα έντομα, αλλά με απόλυτα φυσικό τρόπο. Πρόκειται για τα SMART φυτοφάρμακα. Δηλαδή, τα βιολογικά φυτοφάρμακα που προστατεύουν τις καλλιέργειες από 200.000 είδη εντόμων, και όλα αυτά χάρη στην «μαγεία» των μανιταριών.

Γιατί τα "δώρα" του Ομπάμα φοβίζουν τους αγρότες της Κούβας

Νέα Κρήτη

Επί ένα τέταρτο του αιώνα, οι αγρότες της Κούβας καλλιεργούν το «απαλλαγμένο από χημικά, οργανικό, βιώσιμο οικονομικά» έδαφος της χώρας τους. Από το 2014, αμερικανικές αγροτικές εταιρίες και ομάδες άσκησης επιρροής πιέζουν για τη λήξη του εμπάργκο των ΗΠΑ στην Αβάνα. Αλλά αμερικανοί καθηγητές και ερευνητές προειδοποιούν για το τι μπορεί να συμβεί στη γεωργία της Κούβας αν αρθεί το εμπάργκο. Θέτοντας σε κίνδυνο αυτό που πολλοί αποκαλούν, «το μεγαλύτερο οργανικό πείραμα στον κόσμο».

Η Κούβα, μετά από 54 χρόνια εμπάργκο, μόλις 150 χιλιόμετρα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει έναν πληθυσμό 11 εκατομμυρίων ανθρώπων, που μοιάζουν με το σήμα του δολαρίου για τα αμερικανικά αγροτικά συμφέροντα, γράφει η Τζορτζίνα Γκουστίν στην ιστοσελίδα Timeline.

«Μετά από δεκαετίες οικολογικής γεωργίας, η Κούβα ίσως δε μπορέσει να αντισταθεί στα χημικά -η αμερικανική αγροβιομηχανία και ο πρόεδρος πιέζουν για πρόσβαση στο γόνιμο έδαφός της.»

«Η βιώσιμη γεωργία της Κούβας σε κίνδυνο», γράφει και ο καθηγητής Αγροοικολογίας του πανεπιστημίου του Μπέρκλει Μιγκέλ Αλτιέρι, στο The Conversation.

Ένα μοντέλο που «γεννήθηκε» από ανάγκη

Πώς μπορεί να ξαναγεννηθεί η Ελληνική Γεωργία

Νέα Πολιτική

του Πάνου Παναγόπουλου

Μετά από 33 ολόκληρα χρόνια συνεχούς καθοδικής πορείας του Γεωργικού Τομέα, το κείμενο αυτό παρατίθεται περισσότερο ως αντικείμενο συζήτηση, παρά ως  προσέγγιση ενός τελικού σχεδίου.

η υφιστάμενη κατάσταση

Η πασιφανής αποδιοργάνωση της γεωργίας μας αποδεικνύεται με μία  και μόνη, έστω διαγώνια, θεώρηση του πίνακα 1, και για το «τις πταίει» η απάντηση είναι κι αυτή προφανής:  Οφείλεται, αφ’ ενός,  στην  αδιαφορία  και  στην  (τις  πιο πολλές φορές) επιπρόσθετη  ασχετοσύνη   των πολιτικών  με το αντικείμενο της γεωργίας, και αφ’ ετέρου στην ανεπάρκεια και στην τυφλή κομματική προσκόλληση  των  θεσμικών εκπροσώπων των γεωργών/αγροτών. Δηλαδή οι γενικώτερες ευθύνες της πολιτικής και οι επιπτώσεις τους  στον  τομέα  της γεωργίας, είναι σαφώς πολύπλευρες και πολυπρόσωπες.

Α. Οριζόντια Αποδιοργάνωση

1. Παντελής Αδυναμία Σxεδιασμού Κατευθυντήριας Εθνικής Αγροτικής Πολιτικής, με τυπικό αλλά και ουσιαστικό παράδειγμα την εξέλιξη των Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων (Γ.Ε.), δηλαδή των ακρογωνιαίων στοιχείων της γεωργίας, ως προς το βιώσιμο μέγεθός τους, τον πολυτεμαχισμό τους και τη διαχείρισή τους (management και τυπολογία, δηλαδή ορθολογική επιλογή των ειδών καλλιέργειας και εκτροφής).
2. Η ανορθολογική αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού και του εθνικού ισοζυγίου χρήσης, που έχουν αφεθεί περίπου στην τύχη τους.
3. Για την άθλια κατάληξη της Αγροτικής Πίστης, περιττεύουν εξηγήσεις και σχόλια, ή καλύτερα, ας προσέξουμε την τεκμηριωμένη τοποθέτηση του τ. υποδιοικητή της Α.Τ.Ε Δρ. Φ. Παναγιωτόπουλου1[1]

Γεωργία για λίγους! (Επίκαιρα, 4-10/12/2015)

Πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την γεωργία στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, περιέχονται σε πρόσφατη ανακοίνωση της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, Γιουροστάτ. (Εδώ ολόκληρη η ανακοίνωση Τύπου) Το πρώτο στοιχείο που δημιουργεί εντύπωση αφορά στην αύξηση της καλλιεργήσιμης γης στην Ελλάδα από το 2003 ως το 2013, κατά 22,4%*.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το εύρημα της Γιουροστάτ επιβεβαιώνει προσωπικές ιστορίες που λίγο – πολύ όλοι έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια: μακροχρόνια άνεργοι, που έχασαν κάθε ελπίδα να βρουν δουλειά στο αντικείμενό τους (πχ οικοδομή, βιομηχανία, ακόμη και επιστημονικά επαγγέλματα) ή στην πόλη όπου κατοικούσαν επιστρέφουν στο χωριό για να εκμεταλλευτούν ένα μικρό κλήρο που υπήρχε, προσπαθώντας έτσι να επιβιώσουν και να κάνουν μια καινούργια αρχή. Αποτέλεσμα αυτή της τάσης ήταν η καλλιεργήσιμη γη να επεκταθεί σχεδόν κατά ένα τέταρτο! Η αύξηση της εκμεταλλεύσιμης γης επιβεβαιώνεται και από την αύξηση του μεριδίου του πρωτογενούς τομέα που από 3,2% του συνολικού προϊόντος το 2010, το 2014 είχε ανέλθει στο 3,8% και στο πρώτο τρίμηνο του 2015 έφτασε στο 4,2%. Κινητήρια δύναμη γι’ αυτή την αύξηση ήταν η γεωργία, όπως κινητήρια δύναμη για την αύξηση του μεριδίου του τριτογενούς τομέα (από 81,5% το 2010 σε 82,8% το 2014) ήταν ο τουρισμός, ενώ αντίθετα η αιτία της συρρίκνωσης του δευτερογενούς τομέα (από 15,2% το 2010 σε 13,4% το 2014), που φαίνεται να συνθλίβεται στις συμπληγάδες  του πρωτογενούς και του τριτογενούς, ήταν οι κατασκευές.

Ολιγοπωλιακή βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

της Γεωργίας Παπαγεωργίου

Αν σας έλεγαν, ότι σε δέκα χρόνια από τώρα θα υπάρχουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που δεν συνεργαζόταν, θα λέγατε, ότι συνωμοσιολογούμε. Αν σας παραθέταμε τη σχετική μελέτη, που εγκρίθηκε (εκτός από την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους) στο Eurogroup της 5^ης Μαΐου 2014;

Πριν λίγο καιρό οι παραγωγοί των λαϊκών απήργησαν. Κάθε φορά, που ένας κλάδος αντιδρά, θεωρείται, ότι το κάνει για να μη χάσει τη βολή του. Έτσι επικρατεί ο απαραίτητος για τη διακυβέρνηση των Ελλήνων εσωτερικός διχασμός. «Αιτία της απεργίας δεν ήταν μόνο οι θέσεις στις λαϊκές, όπως όλα τα συστημικά Μέσα δείξανε», εξηγεί ο Λεωνίδας, παραγωγός που πουλάει τα προϊόντα του σε λαϊκές της Αθήνας, «αλλά η εξαφάνιση των παραγωγών», προσθέτει.

«Mέχρι τις αρχές του ‘90, όταν έβγαινες από σταθμούς του ΗΣΑΠ ή του Μετρό, έβλεπες κάποιους πλανόδιους πωλητές, που είχαν στους πάγκους διάφορα φρούτα. Αυτοί εξαφανίστηκαν. Τώρα μάλλον θέλουν να κάνουν το ίδιο. Αυτή τη φορά όμως τον έλεγχο θα έχουν μεγάλες αλυσίδες, για παράδειγμα… αρτοποιείων. Ούτως ή άλλως όλο και περισσότερες αλυσίδες τέτοιων ξεφυτρώνουν κοντά σε σταθμούς του ηλεκτρικού ή του μετρό, γιατί να μην επεκταθούν και στον τομέα αυτό; Και ποιος θα τους ελέγχει εκείνους; Εμάς τους «μικρούς» εύκολα μας γραπώνουν και μας «βγάζουν απ’ τη μέση», διαπιστώνει εξαγριωμένος ο Λεωνίδας. «Αυτοί θέλουν να μας εξοντώσουν», φωνάζουν κι άλλοι παραγωγοί σε διπλανούς πάγκους, που άκουσαν τη συζήτηση.

Εν ολίγοις «λαϊκές στο στόχαστρο», είναι το πόρισμα των παραγωγών. Είναι όμως μόνο οι λαϊκές; Ή το σχέδιο είναι μεγαλύτερων βλέψεων από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε;