Ο εκπεσών ‘αντιμνημονιακός πρίγκηπας’ γοητεύει ακόμα την Αριστερά!

του Γιώργου Καραμπελιά

Μετά τις πρόσφατες ευρωεκλογές, δημοσιογραφικά συγκροτήματα (στις ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές και έντυπες εκδοχές τους), που κινούνται κατ’ εξοχήν στον αντι-ΣΥΡΙΖΑ χώρο, προβάλλουν καθημερινά και σκανδαλωδώς τον Βαρουφάκη –και τη σύζυγό του(!)– ως το ‘νέο’ που εισέρχεται στην ελληνική πολιτική σκηνή. Το σκεπτικό είναι ότι ο εκπεσών ‘αντιμνημονιακός πρίγκηπας’ θα ‘κόψει’ ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα τον προβάλλουν –λιγότερο αλλά εξίσου σκανδαλωδώς– και οι λοιποί μιντιακοί ολιγάρχες, ακόμα και οι φιλο-ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι άτομα χωρίς αρχές είναι πάντα χρήσιμα, ιδιαίτερα τη στιγμή που ο Τσίπρας οδεύει προς την αποχώρηση από την εξουσία. Εν τούτοις, δεν θα αρκούσε η διεθνής στήριξη στον Βαρουφάκη για να τον εμφανίσει ως μία κάποια λύση, εάν δεν συνέτρεχαν και ένα σύνολο από εσωτερικοί παράγοντες.

Και ο σημαντικότερος παράγων είναι η βαθύτατη ιδεολογική καθυστέρηση και κυρίως ο μηδενισμός της ελληνικής Αριστεράς. Αυτός εξηγεί γιατί αρκετοί Έλληνες αριστεροί εξακολουθούν να παραμένουν θετικά διατεθειμένοι απέναντι στον Βαρουφάκη, όπως εξάλλου παρέμειναν επί τόσο καιρό και απέναντι στον Τσίπρα. Και έπρεπε να έλθει η μεγάλη κωλοτούμπα του καλοκαιριού του 2015 για να αρχίσει η μεγάλη απομάγευση, όταν εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι θα απόσχουν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και αρκετές ομάδες και προσωπικότητες της κυβέρνησης θα αποχωρήσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλοντας την ‘προδοσία’ του Τσίπρα.

Έκκληση προς όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις και προσωπικότητες

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Από το κακό στο χειρότερο και στο πολύ χειρότερο.

Έτσι μπορεί να περιγράψει κανείς το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής.

Από τη μια μεριά έχουμε τη Δεξιά της Παλινόρθωσης, την ύαινα ενός εξωφρενικού, υπό τις σημερινές μάλιστα συνθήκες νεοφιλευθερισμού, έτοιμη να επιπέσει επί των ερειπίων της ελληνικής κοινωνίας, επιταχύνοντας την αποσύνθεση και καταστροφή της χώρας. Η Δεξιά που διεκδικεί την εξουσία δεν είναι η καραμανλική, “λαϊκή”, “πατριωτική” Δεξιά, ούτε έρχεται στην εξουσία σε κάπως ομαλές συνθήκες για τη χώρα.

Από την άλλη έχουμε μια υποτιθέμενη «Αριστερά», που έπληξε βαριά τους δεσμούς της με μεγάλο αριθμό εκ πεποιθήσεως Αριστερών, με τον εθνισμό και με την αίσθηση αξιοπρέπειας των Ελλήνων.

Εγκατέλειψαν μαζικά τον ΣΥΡΙΖΑ αριστεροί εξ ιδεολογίας και πεποιθήσεων, πολίτες που απεχθάνονται τη διπλοπροσωπία και τα ψέματα, όσοι θεωρούν ότι η κυβέρνηση “ξεπούλησε” την Μακεδονία ή, πάντως, φέρθηκε με τρόπο ελάχιστα δημοκρατικό, αγνοώντας παντελώς την κοινή γνώμη, το τι θέλει ο ελληνικός λαός.

Προς πολιτική αυτοκτονία το αντι-Μνημόνιο στις ευρωεκλογές

του Θέμη Τζήμα

Μέσα στον ορυμαγδό δημοσκοπήσεων, ανάμεσα στα άλλα δημοσκοπικά ευρήματα υπάρχει ένα σταθερό εύρημα που δείχνει να λανθάνει της προσοχής των περισσοτέρων: οι τρεις πλέον φορείς, που κατά βάση προέρχονται από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ του καλοκαιριού του 2015, δηλαδή η Πλεύση Ελευθερίας, η Λαϊκή Ενότητα και το ΜέΡΑ25 συγκεντρώνουν αθροιστικά ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 3% έως 6%.

Το αθροιστικό αυτό ποσοστό συγκεντρώνεται μάλιστα, παρότι και στους τρεις φορείς εντοπίζονται διαφορετικές αλλά σημαντικές αδυναμίες που αφορούν τόσο τα προγράμματά τους, όσο και την οργάνωσή τους σε σχέση με ζητήματα δημοκρατίας, επάρκειας, στράτευσης μαζικών χώρων και κοινωνικών εκπροσωπήσεων. Οι τρεις κομματικοί φορείς συχνά προσκολλώνται είτε σε θέσεις και πρόσωπα, είτε σε οργανωτικά σχήματα, τα οποία δεν μπορούν να κινητοποιήσουν και να εμπνεύσουν σήμερα ένα κίνημα για την άμεση ανατροπή του μοντέλου της εξάρτησης, και του θεσμοποιημένου –υπό τύπο παρασυντάγματος– έως το 2060 μνημονίου.

Ωστόσο και παρότι τα παραπάνω ζητήματα περιορίζουν την ορμή τους, η ανάγκη του ίδιου του λαού να υπερασπιστεί την απόφαση που έλαβε το καλοκαίρι του 2015, αλλά και να πετύχει μια πραγματική και γρήγορη έξοδο από την κρίση εξακολουθεί να σπρώχνει δημοσκοπικά έναν ενδεχόμενο εκλογικό συνασπισμό των τριών φορέων –υπό όρους– έως και στην τρίτη θέση στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Λαφαζάνης: Η κυβέρνηση μένει στην εξουσία επειδή δεν έχει απέναντί της καμία κινηματική αντιπολίτευση

Το Ποντίκι

«Κάλεσμα σε όλες, χωρίς εξαίρεση, τις αριστερές, προοδευτικές, πατριωτικές, δημοκρατικές αντιμνημονιακές δυνάμεις να συγκροτήσουν ένα πλατύ πολιτικό εκλογικό μέτωπο», απηύθυνε ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα".

«Όσοι αρνούνται αυτό το ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο, εξ' αντικειμένου βοηθάνε να διαιωνίζεται το μνημονιακό μπλοκ και η λιτότητα και να προβάλλεται ως κυρίαρχο το παραπλανητικό ψευτοδίλημμα: ''Τσίπρας ή Μητσοτάκης», πρόσθεσε ο επικεφαλής της ΛΑΕ.

Ο Παν. Λαφαζάνης μίλησε για την κυβέρνηση Τσίπρα ως «κυβέρνηση περιορισμένου χρόνου» για να προσθέσει: «Μια κυβέρνηση της οποίας οι υπουργοί δεν μπορούν να κάνουν πουθενά δημόσια εμφάνιση εξαιτίας της αυθόρμητης λαϊκής κατακραυγής, ενώ οι βουλευτές της δεν μπορούν να πατήσουν το πόδι τους στις περιφέρειες τους γιατί κινδυνεύουν να προπηλακιστούν, είναι μια κυβέρνηση που δεν έχει μέλλον. Αν η κυβέρνηση Τσίπρα κρατιέται ακόμα στην εξουσία, είναι γιατί δεν υπάρχει απέναντι της στη Βουλή καμιά πραγματική πολιτική και κινηματική αντιπολίτευση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ιδιαίτερα είναι το καλύτερο μνημονιακό δεκανίκι της κυβέρνησης, ενώ η ΛΑΕ, η μόνη που μπορούσε να κλονίσει και να μην αφήσει σε χλωρό κλαρί την κυβέρνηση, βρίσκεται εκτός Βουλής».

Το Δόγμα της Γελοιότητας

ardin-rixi

Του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη (φύλλο Απριλίου) που κυκλοφοόρησε το Σάββατο 9 Απριλίου.

Η Ναόμι Κλάιν έγινε παγκοσμίως γνωστή με το βιβλίο της το Δόγμα του Σοκ, όπου περιγράφει το αρχικό σοκ –δικτατορία στη Χιλή, π.χ., πόλεμος κ.λπ.– που χρησιμοποιεί ο νεοφιλελευθερισμός με τα όργανά του, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, κ.λπ. για να επιβάλει στους εξουθενωμένους λαούς, θύματά του, την αποδοχή της πολιτικής του. Η ιδεολογική προετοιμασία από εφημερίδες, κανάλια, διανοουμένους και πολιτικούς, για την επιβολή αυτών των πρακτικών, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σχετικής στρατηγικής.

Ποιος δεν θυμάται το απίστευτο ιδεολογικό μπαράζ τηλεοράσεων και εφημερίδων, όταν ο οικονομικός εγκληματίας ΓΑΠ και τα παραφερνάλιά του –τύπου Παπακωνσταντίνου– εφάρμοσαν το σχέδιο της οικονομικής καταστροφής της χώρας, σε συμπαιγνία με τον Στρος-Καν και τον Σόιμπλε. Ποιος δεν θυμάται τον τότε Μπάμπη Παπαδημητρίου και τον τότε Πρετεντέρη να μας αναλύουν τα αγαθά του μνημονίου (τώρα έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους). Και, εν τέλει, παρά τις αντιδράσεις – ή μάλλον μέσα από τον έλεγχο των αντιδράσεων, με διάφορους βαλτούς ψευδοεπαναστάτες, που καταργούσαν τρία χρέη στην καθισιά τους –κατόρθωσαν να επιβάλουν την τακτική τους. Βεβαίως, θα χρειαζόταν ένα δεύτερο βιβλίο, ίσως ογκωδέστερο, για να περιγράψει το απαραίτητο συμπλήρωμα της πολιτικής του σοκ: Εκείνο της χειραγώγησης των αντιδράσεων. Γιατί, χωρίς αυτή, δεν θα περνούσαν επιτυχώς τα μέτρα. Χωρίς ένα «αντιμνημονιακό» στρατόπεδο από Κατρούγκαλους, Μητρόπουλους, Βαρουφάκηδες κ.λπ. –στην πλειοψηφία τους ξεσκολισμένους πασοκτζήδες ή κνίτες–, που από το πρωί μέχρι το βράδυ παρίσταναν στα κανάλια τους «ορκισμένους αντιπάλους» του μνημονίου, θα ήταν αδύνατο να παγιδευτούν οι Έλληνες σε ένα ψευδοδίπολο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο».

Το αντιμνημονιακό πατριωτικό,δημοκρατικό μέτωπο αριστερών, δεξιών, κεντρώων είναι εθνική επιταγή

Δημήτρης Βάρος

Στον θεάρεστο καπιταλιστικό κόσμο, ο ρόλος των πολιτικών είναι ένας: Να εξαπατούν τον λαό τους ώστε να αποδέχεται ευχαρίστως μέτρα που είναι εις βάρος του και υπέρ του κεφαλαίου, θεωρώντας ότι αυτό είναι «καλό για την πατρίδα». Γι αυτό και οι πλέον «ψαγμένοι» έχουν την απόλυτη πεποίθηση πως αν οι εκλογές μπορούσαν στ’ αλήθεια να αλλάξουν κάτι θα ήταν παράνομες.
Τρανταχτό παράδειγμα η σημερινή κατάσταση στη χώρα. Μια κυβέρνηση που εκλέχτηκε πανηγυρικά χάρη στην υπόσχεσή της να καταργήσει μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους, ξόδεψε πέντε μήνες διαπραγματευόμενη μνημόνια, διατηρώντας εν τω μεταξύ στο ακέραιο όλους τους εφαρμοστικούς νόμους των προηγουμένων. Ώσπου τα βρήκε σκούρα, γεγονός απολύτως φυσιολογικό και αναμενόμενο για όποιον έχει ένα δράμι μυαλό, αφού «διαπραγματεύτηκε» έτσι όπως «διαπραγματεύονταν» οι Μήλιοι με τους Αθηναίους, κυκλωμένοι από ένα τεράστιο στρατό και στόλο,

Τότε προχώρησε σε δημοψήφισμα.

Ατρόμητοι οι «Μήλιοι» είπαν «ΟΧΙ». Είπαν αυτό που οι εχθροί τους -εντός και εκτός συνόρων- τους προειδοποιούσαν με μια φωνή και με απόλυτη βεβαιότητα ότι θα σημαίνει «όχι στο ευρώ».

Μετά την ανακήρυξη του αποτελέσματος, που πέταξε στα σκουπίδια τη ΝΔ, τα αποκόμματα ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, το Ποτάμι μαζί με τα βρώμικα κανάλια του και όλους τους αλχημιστές δημοσκόπους, ω του θαύματος ο «αριστερός» πρωθυπουργός τους διέσωσε βάζοντας τους κεντρικά στο παιχνίδι και αποδεχόμενος την… εντολή τους: Φέρε μνημόνιο αμέσως. Η ετυμηγορία του λαού είναι «πάση θυσία στο ευρώ»!

Και είμαστε λοιπόν αυτή τη στιγμή μάρτυρες του φαινομένου: 

Ο χαρακτήρας και ο ρόλος του επικείμενου Αντιμνημονιακού Μετώπου

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Δημήτρη Βουζουναρά

Από τη στιγμή που έχουν πλέον αποφασιστεί ετούτες οι εκλογές-εξπρές, είναι αυτονόητο πως η επιδίωξη των λαϊκών δυνάμεων πρέπει να είναι μία και μοναδική:

Να δοθεί μια συντριπτική απάντηση σε εκείνους που νομίζουν ότι ο ελληνικός λαός φοβήθηκε και υποτάχτηκε στη θέληση των Ευρωναζί και των ντόπιων ρουφιάνων τους.

Και η απάντηση αυτή μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από ένα ελπιδοφόρο, συσπειρωτικό και νικηφόρο, πλειοψηφικό μέτωπο αντιμνημονιακών και δημοκρατικών δυνάμεων. Ένα μέτωπο που θα διεκδικήσει, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιτυχία, την εντολή του ελληνικού λαού να κυβερνήσει και να οδηγήσει τη χώρα στο δρόμο της απελευθέρωσης από τα δεσμά του χρέους και των αποικιοκρατικών μνημονίων.

Για να έχει το μέτωπο αυτά τα νικηφόρα χαρακτηριστικά, πρέπει πρώτα απ’ όλα να καταφέρει να εξυψώσει το φρόνημα των πολιτών, ώστε να δώσουμε όλοι μαζί τον απελευθερωτικό αγώνα που είναι απαραίτητος να διεξαχθεί, για να μπορέσει η Ελλάδα να ελπίζει σε προκοπή, ευημερία και αξιοπρέπεια του λαού της, μέσα σε συνθήκες δημοκρατίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Για να γίνει κάτι τέτοιο:

Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ή το πρόγραμμα των Βρυξελλών;

ardin-rixi

Του Γιώργου Ρακκά 

Η επιμονή του μεγαλύτερου κομματιού του αντιμνημονιακού χώρου στην «κατοχή» που βιώνει η χώρα από την Γερμανική Ευρώπη ήταν σωστή και λάθος ταυτόχρονα. Σωστή, γιατί ορθώς επισήμανε την ιδιαιτερότητα της ελληνικής περίπτωσης μέσα στο μπλοκ των αδυνάμων οικονομιών της Ευρωζώνης, καθώς ούτε η Ιταλία, ούτε η Ισπανία ούτε καν η… Κύπρος βρίσκεται σε καθεστώς τόσου ασφυκτικού ελέγχου από τους «θεσμούς». Λάθος, γιατί ποτέ δεν έκανε τον κόπο (δείγμα της απίστευτης ιδεολογικής καθυστέρησης-παρακμής της ελληνικής κοινωνίας) να προσδιορίσει επακριβώς την φύση και τα χαρακτηριστικά αυτής της ιδιότυπης «κατοχής». Με συνέπεια, να καταντήσει να καλλιεργεί μια εντελώς λανθασμένη αντίληψη για τα πράγματα σύμφωνα με την οποία αρκεί να δηλώνει κανείς «αντιμνημονιακός» και αυτόματα τίθεται έξω από το κάδρο της αποικίας χρέους, και βρίσκεται εξ ορισμού απέναντι από τις δυνάμεις που ασκούν αυτήν την ιδιότυπη επικυριαρχία πάνω στην χώρα μας.

Ο γέγονε…

ardin-rixi

Για την τακτική του πατριωτικού αντιμνημονιακού χώρου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Την αμέσως προηγούμενη περίοδο αποδυθήκαμε σε μια προσπάθεια να αποτρέψουμε μια εξέλιξη που τη θεωρούσαμε αρνητική, δηλαδή την επιτάχυνση που ο Σύριζα και οι ΑΝΕΛ, έδωσαν στα πολιτικά πράγματα, μέσα από την επιδίωξη μιας άμεσης ανόδου τους στην εξουσία. Με πολλά κείμενα και παρεμβάσεις μας, αναλαμβάνοντας και το κόστος των τοποθετήσεών μας, υπογραμμίζαμε πως –εξαιτίας της τυχοδιωκτικής επιδίωξης της «επιτάχυνσης» των εξελίξεων, θα «έκαιγαν» τα περισσότερα από τα αιτήματα του αντιμνημονιακού κινήματος– κατάργηση μεγάλου μέρους του χρέους, ακύρωση μνημονιακών δεσμεύσεων, γερμανικό δάνειο και αποζημιώσεις. Και δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε πολύ περισσότερο από ότι μπορούσαμε να φανταστούμε. Η κυβέρνηση αυτή αποδείχτηκε ανέτοιμη και ταυτόχρονα υποχρεώθηκε να κάνει μια σειρά από στρατηγικού χαρακτήρα υποχωρήσεις.

Ωστόσο ό,τι έγινε, έγινε. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ευθύνη και αποφασιστικότητα. Αυτό σημαίνει πως δεν αρκεί πλέον η κατάδειξη των ευθυνών της παρούσας κυβέρνησης, αλλά θα πρέπει να παρέμβουμε και να κινηθούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα και να προωθηθούν, σε ορισμένους τομείς τουλάχιστον, θετικές εξελίξεις.

Σε πόλεμο με τη Γερμανία

Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία. Και είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη γερμανική επίθεση με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για τη χώρα μας.

Αντιμνημονιακό και εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο

ardin-rixi

Ψηλώνουν οι φράχτες της αποικίας χρέους, πρέπει να βελτιωθούν κι οι άλτες

Των Γιώργου Καραμπελια & Γιώργου Ρακκά από τη Ρήξη φ. 97

Μέσα στο Σεπτέμβριο που μας πέρασε, το ινστιτούτο της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεσή του για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση. Σε αυτήν, υπολογίζεται ότι το σωρευτικό κόστος της κρίσης για τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους αγγίζει τα 40+δισ. €, με το 1/3 των βαρών να κατευθύνεται προς τους αυτοαπασχολούμενους και τα υπόλοιπα 2/3 στους μισθωτούς. Τούτο αντιστοιχεί σε μέση μείωση των εισοδημάτων κατά 30%, πράγμα που σημαίνει, βέβαια, ότι για κάποιους ήταν από 0%-5% και για κάποιους άλλους από 55% μέχρι… 60%!

Τα στατιστικά αυτά καταδεικνύουν το σαφές: Τέσσερα χρόνια μνημονίου τείνουν να μεταβάλουν ριζικά το κοινωνικό τοπίο της χώρας, ακυρώνοντας την ιστορική μεσοστρωματική του υφή: Η νίκη του μνημονίου ισοδυναμεί με το τέλος της Ελλάδας των μικρομεσαίων.

Προχωράμε, δηλαδή, σε λατινοαμερικανοποίηση της χώρας, με την έννοια ότι καταγράφεται έντονη τάση του πληθυσμού προς το κατώτερο 1/3 εισοδηματικά, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνουν τα κέρδη για τους πολύ πλούσιους και οι μεσαίοι συμπιέζονται δραματικά. Εξάλλου, η ροπή προς τη λατινοαμερικανοποίηση αποδεικνύεται όχι μόνον από τις ίδιες τις ανισότητες, αλλά και από τις ποιοτικές μεταβολές που αυτές επιφέρουν στην κοινωνία, για παράδειγμα στο πώς μεταβάλλουν τη φυσιογνωμία της εγκληματικότητας στη χώρα: 

Γ. Τράγκας: Οι αντιμνημονιακές δυνάμεις πρέπει να αφυπνίσουν τους Έλληνες

foxblog.gr

Του Γιώργου Τράγκα

Σφοδρά πυρά -χαρακτήρισαν τα “μνημονιακά κανάλια”- όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ. Έχω την αίσθηση ότι ο ευφυέστατος 38χρονος επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί μία «ελεγχόμενη θερμοκρασία» στις επιθέσεις του κατά του Αντώνη Σαμαρά.

Ανταποδίδει στα… ίσια, χωρίς αυξημένη οξύτητα τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου και δείχνει ότι δεν …βιάζεται, ότι δεν πιέζει τα πράγματα για να έρθει συντομότερα στην εξουσία. Στη Θεσσαλονίκη πήρε όσα ήθελε να πάρει. Και δεν το έκρυψε, το τόνισε με διακριτικότητα, αρκετές φορές. Απόλαυσε εκεί την παρουσία του ως αξιωματική αντιπολίτευση. Δηλαδή το μεγάλο βήμα που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο καιρό και σε δυο εκλογικές αναμετρήσεις.

Πίσω του το ντεκόρ ήτανε πολύ όμορφο σε χρώματα. Πολύ τηλεοπτικό φόντο για ένα νεαρό ηγέτη που εμφανίζεται, πλέον, πολυσυλλεκτικός, καλά ενημερωμένος σε πολλά θέματα και με σύνθημα: «ξαναχτίζουμε την Ελλάδα». Αυτό το μήνυμα του, είναι σαν να δηλώνει από τώρα, ότι εάν έρθει στην εξουσία, θα παραλάβει καμένη γη, χρεοκοπημένη χώρα, πάμφτωχους κατοίκους και ανύπαρκτη παραγωγή. Άρα δεν μπορεί στις παρούσες συνθήκες, και αυτές που ενδέχεται να παραλάβει, δεν μπορεί να δώσει υποσχέσεις, εγγυήσεις και κάτι χειροπιαστό για ανάκαμψη και ανάπτυξη επί των ημερών αυτής της γενεάς και όχι εκείνων που θα έρθουν μετά από 20 χρόνια.

Στους δρόμους βγήκαν Ισπανοί και Πορτογάλοι ενάντια στα μέτρα λιτότητας

tvxs.gr

Μαζικές διαδηλώσεις στην Ισπανία και στην Πορτογαλία πραγματοποιήθηκαν χτες κόντρα στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις λόγω οικονομικής κρίσης και ύφεσης.


Δεκάδες χιλιάδες Ισπανοί πραγματοποίησαν διαδήλωση στη Μαδρίτη διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές και την αύξηση της φορολογίας εν μέσω της βαθιάς ύφεσης που πλήττει τη χώρα.
Καθηγητές, νοσοκόμες και εργαζόμενοι σε κοινωνικές υπηρεσίες βγήκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας μια ημέρα μετά την δήλωση της ισπανικής κυβέρνησης ότι στα τέλη Σεπτεμβρίου θα ανακοινώσει νέες οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ενδεχομένως να περιλαμβάνουν περισσότερα μέτρα λιτότητας.

Διαδηλωτές από ολόκληρη τη χώρα με σφυρίχτρες στο στόμα κρατούσαν πανό που έγραφαν συνθήματα όπως «Αρκετά!» και «Βυθίζουν τη χώρα», διαμαρτυρόμενοι έτσι κατά των περικοπών στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης και των κοινωνικών υπηρεσιών.

Η ισπανική κυβέρνηση, η οποία έχει δεσμευτεί σε μια διαδικασία μείωσης του δημοσιονομικού της ελλείμματος, ενέκρινε χθες Παρασκευή σχέδιο νόμου, το οποίο προβλέπει την επιβολή μιας νέας σειράς φόρων στον ενεργειακό τομέα της Ισπανίας, και που αναμένεται να της αποφέρουν 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η πανουργία της Ιστορίας και τα όρια της

ardin-rixi.gr

του Γιώργου Καραμπελιά

Εν τέλει ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε –έστω και πρόσκαιρα– να μεταβληθεί στον κατ’ εξοχήν πόλο του αντιμνημονιακού κινήματος. Έχουμε εξηγήσει δια μακρών πως και γιατί συνέβη αυτό (αποτυχία της Σπίθας, αδιέξοδο των αγανακτισμένων κλπ). Και, όπως συμβαίνει συνήθως στην ιστορία, εκείνη η δύναμη που έχει την οργανωτική δυνατότητα να εκφράσει –όσο στρεβλά και αν το κάνει– το κύμα μιας αγανάκτησης, αυτή εν τέλει αναδεικνύεται σε εκφραστή του. Πράγματι, η πανουργία της ιστορίας ανέθεσε –προνομιακά– σε ένα κόμμα ευρωπαϊστικό και βρυξελλόπληκτο, με τάσεις μάλλον εθνομηδενιστικές, να διαχειριστεί ένα αίτημα και ένα κίνημα εθνικής ανεξαρτησίας, έναντι της ίδιας της Ευρώπης!  Και τη δυναμική αυτού του κινήματος δεν πρέπει να την υποτιμάμε. Εξ άλλου, από την άλλη όχθη, σημαντικές διεργασίες πραγματοποιούνται στους «Ανεξαρτήτους Έλληνες», που εκφράζουν τη δυναμική της «λαϊκής δεξιάς». Ο κόσμος, μέσα από ένα καταπληκτικό κίνημα δύο χρόνων, επέβαλε τις κατευθύνσεις του στα κόμματα.