ardin-rixi
Ψηλώνουν οι φράχτες της
αποικίας χρέους, πρέπει να βελτιωθούν κι οι άλτες
Των Γιώργου Καραμπελια &
Γιώργου Ρακκά από τη Ρήξη φ. 97
Μέσα στο Σεπτέμβριο που μας πέρασε, το
ινστιτούτο της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεσή του για την
ελληνική οικονομία και την απασχόληση. Σε αυτήν, υπολογίζεται ότι το σωρευτικό
κόστος της κρίσης για τους μισθωτούς και τους αυτοαπασχολούμενους αγγίζει τα
40+δισ. €, με το 1/3 των βαρών να κατευθύνεται προς τους αυτοαπασχολούμενους
και τα υπόλοιπα 2/3 στους μισθωτούς. Τούτο αντιστοιχεί σε μέση μείωση των
εισοδημάτων κατά 30%, πράγμα που σημαίνει, βέβαια, ότι για κάποιους ήταν από
0%-5% και για κάποιους άλλους από 55% μέχρι… 60%!
Τα στατιστικά αυτά καταδεικνύουν το
σαφές: Τέσσερα χρόνια μνημονίου τείνουν να μεταβάλουν ριζικά το κοινωνικό τοπίο
της χώρας, ακυρώνοντας την ιστορική μεσοστρωματική του υφή: Η νίκη του
μνημονίου ισοδυναμεί με το τέλος της Ελλάδας των μικρομεσαίων.
Προχωράμε, δηλαδή, σε
λατινοαμερικανοποίηση της χώρας, με την έννοια ότι καταγράφεται έντονη τάση του
πληθυσμού προς το κατώτερο 1/3 εισοδηματικά, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνουν τα κέρδη
για τους πολύ πλούσιους και οι μεσαίοι συμπιέζονται δραματικά. Εξάλλου, η ροπή
προς τη λατινοαμερικανοποίηση αποδεικνύεται όχι μόνον από τις ίδιες τις
ανισότητες, αλλά και από τις ποιοτικές μεταβολές που αυτές επιφέρουν στην
κοινωνία, για παράδειγμα στο πώς μεταβάλλουν τη φυσιογνωμία της
εγκληματικότητας στη χώρα: