Παρασκευή 3 Μαΐου 2019

Όταν η αρτηρία φράζει...


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Nατάσας Στασινού

Οι αρτηρίες μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Αν φράξουν, το σοκ στον οργανισμό είναι άμεσο και ο κίνδυνος θανάτου αυξημένος. Τα Στενά του Ορμούζ χαρακτηρίζονται συχνά ως η σπουδαιότερη πετρελαϊκή «αρτηρία» στον πλανήτη, αφού απ' αυτά περνάει το αργό των μεγάλων παραγωγών του Περσικού Κόλπου, για να φτάσει στους πιο διψασμένους για ενέργεια καταναλωτές σε Ασία και Ευρώπη. Το 20% της συνολικής κατανάλωσης παγκοσμίως και σχεδόν το 35% του πετρελαίου που διακινείται με θαλάσσιες μεταφορές εξαρτώνται από τον πορθμό των 29 ναυτικών μιλίων σε πλάτος.
Αν φράξει, το σοκ των τιμών θα είναι τέτοιο, που τα σενάρια «θανάτου» της όποιας ελπίδας για ανάκαμψη της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας δεν θα αργήσουν.  Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να ρισκάρει ασκώντας τη μέγιστη πίεση στη χώρα που λόγω της θέσης της έχει τον κύριο έλεγχο της αρτηρίας. Το Ιράν απειλεί να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, όπως έχει κάνει επανειλημμένα και στο παρελθόν, χωρίς να κάνει την απειλή του πράξη. Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής η απειλή δεν πυροδοτεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Γιατί χρειαζόμαστε ακόμη το ΔΝΤ


του Μάκη Ανδρονόπουλου
Μπορούμε εύλογα να φανταστούμε ότι η κυβέρνηση θα προτιμούσε να εξοφλήσει καθ΄ ολοκληρίαν τα σχεδόν 10 δισ. ευρώ που δανείστηκε η χώρα μας από το ΔΝΤ, αντί 4 περίπου, για λόγους πολιτικούς και οικονομικούς. Ξέρουμε επίσης ότι στον γερμανικό συντηρητικό τύπο διατυπώθηκαν απόψεις αντίθετες προς τις ελληνικές προθέσεις. Σύμφωνα με αυτές, το ΔΝΤ παραμένει απαραίτητο για την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ελλάδα. Αυτό όμως σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας θα καταλήξει μπούμερανγκ για το Βερολίνο.
Ως γνωστόν, η μερική ή ολική εξόφληση του ΔΝΤ προϋποθέτει έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας κι αυτό γιατί κανονικά προηγείται η εξόφληση των κρατών-μελών της ΕΕ που μας δάνεισαν. Η έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ήταν εύλογη, καθώς τα δάνεια που θα προεξοφληθούν είναι ακριβά, ενώ αντίστοιχη άδεια είχε δώσει στην Πορτογαλία και στην Κύπρο.
Όμως, η έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας περνάει και από το γερμανικό Κοινοβούλιο (Σ.Σ: που αποτελεί ένα μείζον διαρθρωτικό πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία της ΕΕ, καθώς το Γερμανικό Κοινοβούλιο εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα του Βερολίνου και μόνο, μπλοκάροντας κυρίως ευρωενωσιακές αποφάσεις που δεν το συμφέρουν). Η μερική εξόφληση του ΔΝΤ λοιπόν είναι τόσο ορθολογική που δεν θα μπορούσε ούτε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, ούτε το Γερμανικό Κοινοβούλιο να αρνηθούν.

Ανατροπή στο μαρτύριο της σταγόνας επενδύσεων


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Δρ. Γιώργου Ξηρογιάννη,
διευθυντής Βιομηχανίας, Ανάπτυξης, Δικτύων και Περιφερειακής Πολιτικής του ΣΕΒ.

Ο σημερινός οικονομικός σχεδιασμός προβλέπει 5% ετήσια επενδυτική αύξηση. Αυτό συνεπάγεται κάλυψη του επενδυτικού κενού των 100 δισ. ευρώ σε 20 έτη. Είναι αυτονόητο ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε τόσο. Το κενό πρέπει να καλυφθεί ταχύτερα για να αντιμετωπίσει η χώρα προκλήσεις όπως το δημογραφικό, το brain drain, το ασφαλιστικό σύστημα, οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις κ.λπ. 
Ο Γιώργος Ξηρογιάννης
Ορισμένες κατηγορίες κατέγραψαν άνοδο το 2018 (ΤΠΕ +16,8%, μηχανολογικός εξοπλισμός +15,9%), όμως οι συνολικές επενδύσεις εμφανίζουν πτώση  2,96 δισ. ευρώ (-1,8% του ΑΕΠ). Επιβεβαιώνεται έτσι το επενδυτικό ανάχωμα στην ανάκαμψη και αποκλιμάκωση της ανεργίας: 
1. Η γραφειοκρατία δεν περιορίζεται, με οπισθοδρόμηση στην πλειοψηφία των διεθνών δεικτών επενδυτικής ανταγωνιστικότητας. 
2. Οριακή βελτίωση ξένων επενδύσεων (3,6 δισ. ευρώ ή 1,9% του ΑΕΠ το 2018 έναντι 3,2 δισ. ευρώ το 2017), όταν στη Ρουμανία είναι 3%, στην Πορτογαλία 4,5% και στην Κύπρο 45%. 
3. 45% λιγότερες επενδύσεις σε σχέση με την Ε.Ε. (στο 20,5% του μέσου ευρωπαϊκού ΑΕΠ, έναντι 11,1% στην Ελλάδα).  
Το μέτρο σύγκρισης δεν είναι οι κακές επιδόσεις των προηγούμενων ετών αλλά πώς θα ανακάμψουμε μέσα σε 5-6 έτη μόνο. Αυτό προϋποθέτει ετήσια επέκταση των επενδύσεων κατά 15% με μια λογική που θέτει τις επενδύσεις ως εθνικό στόχο. 

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία

analyst


Ευχόμαστε με όλη μας την καρδιά Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους, πιστεύοντας πως εάν δεν αργήσουμε πολύ ακόμη όλοι εμείς οι Έλληνες να αντιδράσουμε, ίσως καταφέρουμε να ανακτήσουμε όλα όσα άδικα χάσαμε από μία χώρα που δεν δίστασε να αιματοκυλίσει ξανά την Ευρώπη – με οικονομικά όπλα αυτή τη φορά, χαρακτηριζόμενη δίκαια ως το πιο αχάριστο κράτος του πλανήτη.

.
«Δεν θα πάψουμε να υπενθυμίζουμε πως το μεγαλύτερο έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας ήταν το PSI – οπότε τα δύο κόμματα που το υπέγραψαν, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ή, καλύτερα, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς. Το αμέσως επόμενο έγκλημα ήταν το δεύτερο μνημόνιο που δρομολογήθηκε από τους ίδιους – αφού το πρώτο επιβλήθηκε ουσιαστικά από τον κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο όλων των βουλευτών που το ψήφισαν, χωρίς να έχουν στην πραγματικότητα καμία άλλη επιλογή.
Όσον αφορά δε αυτούς που από το δεύτερο μνημόνιο και μετά τέθηκαν υπέρ, βουλευτές ή κόμματα, είτε είναι εντελώς ανόητοι, είτε υποχείρια της Τρόικα – αφού τα μνημόνια καταστρέφουν σταδιακά την Ελλάδα, επιτρέποντας στους Γερμανούς να υφαρπάξουν τα δημόσια και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, μετατρέποντας τη χώρα σε αποικία τους (ήδη έχει δρομολογηθεί η απώλεια της εδαφικής της ακεραιότητας μέσω της Μακεδονίας, η αλλοίωση του πληθυσμού της με τη βοήθεια των μεταναστών κοκ.).
Δεν θα πάψουμε επίσης να υπενθυμίζουμε ότι, πολλά κράτη έχουν χάσει την εθνική τους κυριαρχία στο παρελθόν, αλλά μόνο με στρατιωτικές εισβολές – ενώ αρκετά άλλα έχουν κάνει μεγάλα λάθη στην Οικονομία τους, αλλά κανένα δεν παρέδωσε τα κλειδιά της πατρίδας του στους δανειστές της, σκύβοντας δουλικά το κεφάλι».
.

Άρθρο

- του Βασίλη Βιλιάρδου
Θέλουμε ξανά να τονίσουμε πως στους Πολίτες μίας χώρας που βιώνει για δέκατη συνεχή χρονιά τη Σταύρωση, δεν είναι εύκολο να ευχηθεί κανείς Καλή Ανάσταση, χωρίς να διακρίνει κάποια προοπτική στο μέλλον – σημειώνοντας πως το «Πολίτες» με κεφαλαίο είναι τιμητικός τίτλος που δυστυχώς τον έχουμε απολέσει όλοι μας προ πολλού, επιλέγοντας να σκύβουμε το κεφάλι για να μη χάσουμε τη βολή μας.
Στους ίδιους Πολίτες που ανέχονται να γυρίζουν ελεύθεροι, να μοιράζουν συμβουλές, να αιτιολογούν την προδοσία τους και να κουνούν το δάχτυλο όλοι εκείνοι οι πολιτικοί που σταύρωσαν και σταυρώνουν την πατρίδα τους υπογράφοντας κατά συρροή μνημόνια, δεν μπορεί κανείς να ευχηθεί Καλή Ανάσταση – αφού δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο, όσο δεν αλλάζουν συμπεριφορά.
Οφείλει όμως να τους θυμίσει πως δεν ήταν πάντοτε ενδοτικοί ή/και δειλοί ούτε οι ίδιοι, ούτε οι πολιτικοί τους – όπως φαίνεται από το παράδειγμα του πρωθυπουργού που αντικατέστησε τον Ι. Μεταξά μετά το θάνατο του, λέγοντας στις 6 Απριλίου του 1941 το δεύτερο «ΟΧΙ» στους γερμανούς (χωρίς φυσικά να υποστηρίζουμε τη λοιπή πολιτική του ιδεολογία).

Κι όμως οι ευρωεκλογές επιτείνουν την οικονομική αβεβαιότητα


του Κώστα Μελά
Στην Ελλάδα, το 2019 είναι μια χρονιά που θα σημαδευτεί από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις (εθνικό, τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο). Οι συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις είναι πολύ πιθανό να αυξήσουν την αβεβαιότητα. Ο εκλογικός κύκλος είναι σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του οικονομικού κλίματος. Ο επιχειρηματικός κόσμος, αλλά και τα νοικοκυριά ενδεχομένως να μεταθέσουν επενδυτικές ή καταναλωτικές δαπάνες στο μέλλον.
Συνεπώς, η επικρατούσα αβεβαιότητα, επηρεάζει την οικονομική συμπεριφορά των ατόμων, που συνήθως αποτυπώνεται σε μια πιο συγκρατημένη επενδυτική και καταναλωτική δαπάνη.
Όμως, η Ελλάδα ως μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης είναι ανοικτή σε όλους τους επηρεασμούς από τα συμβαίνοντα εκεί. Το 2019 σίγουρα θα είναι ένα δύσκολο όσο και ενδιαφέρον έτος για την ΕΕ αλλά και την Ευρωζώνη.

Τα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους ηγέτες των 28 ευρωπαϊκών χωρών, αλλά κυρίως από τις μεγάλες και ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις είναι αρκετά. Είναι διαφορετικών ειδών, αλλά και αλληλεξαρτώμενα μεταξύ τους. Πρόκειται για ζητήματα πολιτικής και οικονομικής φύσεως.
Το κύριο πολιτικό πρόβλημα συνιστούν οι επερχόμενες ευρωεκλογές του Μαΐου. Αναμένεται εκλογική πτώση των δύο κυρίαρχων, μέχρι σήμερα ομάδων, των χριστιανοδημοκρατών και των σοσιαλιστών. Παράλληλα, αναμένεται άνοδος των ακροδεξιών-ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων. Η εξέλιξη αυτή πιθανά θα οδηγήσει σε σχετική αναδιάταξη των δυνάμεων του Ευρωκοινοβουλίου. Βεβαίως είναι δύσκολο να είμαστε μάρτυρες μεγάλων ανατροπών. Παρόλα αυτά μια συμπαγής ομάδα ακροδεξιών αντιλήψεων μπορεί να θέτει προβλήματα που βρίσκονται σε αντίθεση με την καθεστωτική τάξη των πραγμάτων, όπως ισχύει μέχρι σήμερα.

ΑΑΔΕ: Χρηστικός Οδηγός για τη Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος μισθωτών-συνταξιούχων

taxheaven



ΧΡΗΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ - ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ


Συμπλήρωση δηλώσεων Φορολογίας Εισοδήματος Μισθωτών – Συνταξιούχων



Είστε μισθωτός ή συνταξιούχος; Δείτε πώς με απλά βήματα μπορείτε να υποβάλετε τη Φορολογική σας Δήλωση για το φορολογικό έτος 2018.
Θα βρείτε ολοκληρωμένο τον χρηστικό οδηγό πατώντας εδώ
Περιηγηθείτε στις ενότητες που σας ενδιαφέρουν για να ενημερωθείτε σχετικά:












Χαμηλώνει η ανάπτυξη, ψηλώνουν τα πλεονάσματα


Εστάλη στην Κομισιόν το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2019

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Θάνου Τσίρου 

Χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης συγκριτικά με τις προβλέψεις που είχαν αποτυπωθεί στον προϋπολογισμό της φετινής χρονιάς, αλλά και πολύ υψηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, προβλέπει το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2019 -είναι το πρώτο που συντάσσεται μετά την έξοδο από τα μνημόνια- που εστάλη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι προβλέψεις που ενσωματώθηκαν στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ουσιαστικά αποτελούν «πρόγευση» των όσων θα αποτυπωθούν και στο μεσοπρόθεσμο σχέδιο δημοσιονομικής στρατηγικής το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί μέσα στον Μάιο μετά και τη διαβούλευση με τα κλιμάκια των θεσμών που καταφτάνουν την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα. 
Έτσι, ο πήχης της ανάπτυξης περιορίζεται φέτος στο 2,3% έναντι 2,5% που προβλέπει ο φετινός προϋπολογισμός, ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα αναμένεται να διαμορφωθεί στο 4,7% έναντι 3,9% που είχε εγγραφεί στον προϋπολογισμό του 2019. 
Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων ουσιαστικά αποτυπώνει τις αναθεωρημένες εκτιμήσεις της κυβέρνησης για την πορεία των πρωτογενών πλεονασμάτων μετά και τη δημοσίευση των τελικών αποτελεσμάτων για το 2018 (σ.σ.: και την αύξηση που προέκυψε στο 4,4% με βάση τον ορισμό της ΕΛΣΤΑΤ ή στο 4,29% με βάση τον μνημονιακό ορισμό). 

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΩΝ









Militaire.gr: "Ποντάρουμε στην τύχη και φέτος για τις πυρκαγιές"! Ο Μ.Μιχαήλ αποκαλύπτει

Η τέχνη της εξουσίας για να σκοτώνει την τέχνη

Το Ποντίκι

του Στάθη 
Η άποψη ή μάλλον η θεωρία ότι η τέχνη μπορεί να παράγεται, να υπάρχει και να επηρεάζει ανεξαρτήτως των πολιτικών συνθηκών γύρω της, είναι αφελής (εις ό,τι αφορά τους καλούς ανθρώπους ή τους αδαείς) και στρατευμένη (στην εξουσία και τους πονηρούς).
Εις όσα αφορούν τη διεξαγωγή της Γιουροβίζιον στους Αιματοβαμμένους Τόπους, η αντίληψη ότι όλοι πρέπει να κάνουμε μια τερατώδη αφαίρεση και να παρακολουθήσουμε το σώου σαν να μη συμβαίνει τίποτα, είναι επίσης αφελής (για τα πρόσωπα) και χρήσιμη (για την εξουσία).
Ότι τα Κατεχόμενα (ας πούμε της Κύπρου), ότι το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης της Γάζας, ότι ο αφανισμός των Παλαιστινίων, είναι όλα μια Ντίσνεϊλαντ μιας αστράτευτης τέχνης, σημαίνει ότι η τέχνη μπορεί να είναι μια χαζοχαρουμενιά και ότι εμείς μπορούμε να παρακολουθούμε τη Σταύρωση, αθώοι του αίματος, τρώγοντας πατατάκια.

Πέμπτη 2 Μαΐου 2019

Νάουσα 1705: η εξέγερση που τερμάτισε το παιδομάζωμα



Η περίπτωση της Νάουσας είναι η τελευταία ξεκάθαρη μαρτυρία διενέργειας παιδομαζώματος.


του Ιωάννη Παγουλάτου
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, παιδομάζωμα ονομάστηκε η βίαιη στρατολόγηση αγοριών από χριστιανικές οικογένειες, με σκοπό την επάνδρωση του επίλεκτου σώματος των γενίτσαρων. Επρόκειτο για έναν απεχθή θεσμό, ο οποίος ενέπνεε φόβο αλλά και μίσος στους υπόδουλους πληθυσμούς. Λόγω ειδικών προνομίων, που κατοχυρώνονταν από διάφορες συνθήκες, υπήρχαν περιοχές της Ελλάδας που εξαιρούνταν από το παιδομάζωμα. Τέτοιες ήταν π.χ η Ρόδος, τα Ιωάννινα και γενικότερα μεγάλες πόλεις που αποτελούσαν σημαντικά εμπορικά κέντρα.
Παρόλα αυτά, οι συνέπειες του παιδομαζώματος υπήρξαν καταστροφικές για τον υπόδουλο Ελληνισμό. Η πληθυσμιακή του αιμορραγία όμως είναι πρακτικά αδύνατον να υπολογιστεί σε ακριβείς αριθμούς. Κατ’ αρχάς, τα οθωμανικά αρχεία για το παιδομάζωμα κάνουν λόγο συνήθως για στρατολογημένα παιδιά Χριστιανών αδιάκριτα, χωρίς να προσδιορίζουν αν αυτά προέρχονται από ελληνικούς, αλβανικούς, σλαβικούς ή άλλους πληθυσμούς. Παράλληλα, οι σχετικές μαρτυρίες συγγραφέων της εποχής της Τουρκοκρατίας είναι σποραδικές και συχνά αμφίβολης εγκυρότητας. Πάντως, μια τουρκική πηγή από τα τέλη του 16ου αιώνα, αναφέρει πως μέχρι εκείνη την χρονική περίοδο είχαν στρατολογηθεί συνολικά 200.000 περίπου αγόρια για το σώμα των γενίτσαρων. Ο Αυστριακός ιστορικός Γιόζεφ φον Χάμερ, υπολογίζει ότι, κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, τα θύματα του παιδομαζώματος έφθασαν τις 500.000, ενώ ο Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος εκτιμά πως εξισλαμίσθηκαν 1.000.000 παιδιά Χριστιανών.

Ευρωεκλογές, εθνική ασφάλεια και ευρωπαϊκός επαρχιωτισμός


του Σταύρου Λυγερού
Οι επικείμενες ευρωεκλογές επαναφέρουν εκ των πραγμάτων στο προσκήνιο τη θέση της Ελλάδας στο πλαίσιο της ΕΕ-Ευρωζώνης, ειδικά μετά τα Μνημόνια. Μέχρι την εκδήλωση της ελληνικής κρίσης, αλλά και μετά, ο  ευρωπαϊκός επαρχιωτισμός των εγχώριων αρχουσών ελίτ δεν άφηνε περιθώρια για κανενός είδους αμφισβήτηση. Εκτός των άλλων, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η ΕΕ λειτουργεί σαν ασπίδα προστασίας από τον τουρκικό επεκτατισμό.
Έτσι, εδώ και χρόνια, όταν εκδηλώνονται επεκτατικές πιέσεις εκ μέρους της Τουρκίας, ακούμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να λένε στον Ερντογάν ότι τα σύνορα στο Αιγαίο είναι ευρωπαϊκά σύνορα κι ότι επιτέλους η Άγκυρα πρέπει να σεβασθεί τους ευρωπαϊκούς κανόνες! Έχω την εντύπωση πως στο ανάκτορο του νεοσουλτάνου θα πρέπει να χαμογελούν ειρωνικά κάθε φορά που ενημερώνονται γι’ αυτού του είδους τις δηλώσεις.
Η συμμετοχή στην ΕΕ έδωσε αναμφιβόλως στην Ελλάδα ένα κάποιο πολιτικό-διπλωματικό πλεονέκτημα, αλλά δεν εγγυήθηκε ποτέ την εθνική της ασφάλεια. Με άλλα λόγια, με την ένταξή της η Ελλάδα δεν μετακόμισε ως δια μαγείας κάπου μεταξύ Λουξεμβούργου και Ολλανδίας! Συνέχισε με το ένα πόδι να χορεύει στο ρυθμό της υπερεθνικής ευρωπαϊκής ενοποίησης και με το άλλο στον ρυθμό των παραδοσιακών εθνικών προκαταλήψεων και αντιθέσεων της περιοχής μας.
Η αντίφαση αυτή δεν εξορκίζεται όσα ευρωπαϊκά πιστοποιητικά κι αν αποκτήσει η Ελλάδα. Από την ένταξή μας στην ΕΕ το 1981, οι ελληνικές άρχουσες ελίτ είχαν πολλές φορές την ευκαιρία να διαπιστώσουν ότι οι εταίροι μας κατά κανόνα τηρούσαν πολιτική Ποντίου Πιλάτου και όχι σπανίως έγερναν προς την πλευρά της Άγκυρας. Τα γεγονότα έχουν αποδείξει πως η έννοια της κοινοτικής αλληλεγγύης ήταν περισσότερο επιταγή χωρίς αντίκρισμα παρά πολιτική πραγματικότητα.

Π. Λαφαζάνης: Πόλεμος για την καρέκλα της εξουσίας αντί της Ευρώπης

Νέα Κρήτη



Πόλεμος χωρίς κανόνες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ αναφέρει στον 98.4 ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης για τις Ευρωεκλογές.


Μιλά για τα προβλήματα των πολιτών, τις κοινωνικές ανισότητες και τις λανθασμένες πολιτικές που ακολουθούνται , με αποτέλεσμα οι πρώτοι να τους γυρίζουν την πλάτη με τον όποιο κίνδυνο αυτό συνεπάγεται.
Επαναλαμβάνει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει ως Γερμανική Αυτοκρατορία και πως οι φωνές περί δικαιοσύνης, ανεξαρτησίας, ελευθερίας που υπερασπίζει η Λαϊκή Ενότητα, πρέπει να ενισχυθούν.

Είδαν ό,τι ήθελαν στις ισπανικές εκλογές τα ελληνικά κόμματα


του Βαγγέλη Σαρακινού
Η πρωτιά του Σάντσεθ στις βουλευτικές εκλογές στην Ισπανία σχολιάστηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, από τα ελληνικά κόμματα. Ιδιαίτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, που επιχείρησαν από την δική τους σκοπιά ο καθένας να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως δικαίωση των δικών του πολιτικών επιλογών.
Σχεδόν αμέσως μόλις άρχισε να ξεκαθαρίζει το τοπίο, κυβερνητικά στελέχη έκαναν λόγο για ελπιδοφόρα μηνύματα, προβάλλοντας πάνω στα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών δικές τους μελλοντικές νίκες. Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και ο Αλέξης Τσίπρας, κάνοντας λόγο για «επικράτηση των προοδευτικών δυνάμεων» και για «κατάρρευση του δεξιού Λαϊκού Κόμματος».
Ο πρωθυπουργός προέτρεψε μάλιστα να «μην βιάζονται κάποιοι να προκαταλάβουν την επικράτηση της Δεξιάς στην Ευρώπη» και χαρακτήρισε «ανάχωμα στην ανησυχητική άνοδο της Ακροδεξιάς» τα ποσοστά των Σοσιαλιστών και του Ποδέμος.  Ο Τσίπρας δεν επιχείρησε άμεση σύνδεση της κατάρρευσης του Λαϊκού Κόμματος με την ΝΔ. Το έκανε όμως ο Τσακαλώτος, ο οποίος με σκωπτικό ύφος μίλησε για την «πρώτη επιτυχία της συμμαχίας Βέμπερ-Μητσοτάκη».

Γ. Καπόπουλος: Ομοιότητες και αποκλίσεις Ισπανικών εκλογών και Ελληνικών κομμάτων

Νέα Κρήτη



Το αβέβαιο βήμα της Ε.Ε.
Ο αναλυτής διεθνών γεγονότων στο «Έθνος» και αρθρογράφος Γιώργος Καπόπουλος μιλώντας στον 98.4, παρουσίασε το πώς η νίκη των Σοσιαλιστών του Σάντσεθ, οφείλεται ουσιαστικά στην απόφαση του που προκάλεσε ακόμη και την αρχική του εκδίωξη από το κόμμα του, να μην ταυτιστεί με συγκυβέρνηση με το Λαϊκό Κόμμα του Ραχόι , στην εφαρμογή προγραμμάτων λιτότητας. Ανέλυσε τις αιτίες πτώσης των Podemos , αλλά και την συντριβή του Λαϊκού Κόμματος , την άνοδο των Φρανκιστών, αλλά και των Ciudadanos.
O Γιώργος Καπόπουλος, μίλησε για τις ομοιότητες και τις διαφορές της πολιτικής γεωγραφίας σε Ισπανία και Ελλάδα, ενώ περιέγραψε πως η Ε.Ε. ετοιμάζεται για ένα αβέβαιο βήμα στις ερχόμενες ευρωεκλογές.


Κρύβονται στα μεγάλα και φουσκώνουν τα μικρά


του Δημήτρη Χρήστου 
Βλέποντας το θέμα να παίρνει τόσο μεγάλες διαστάσεις και να γίνεται μάλιστα αιτία η ΝΔ να καταθέτει ως και πρόταση μομφής κατά του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, έψαξα να βρω ακριβώς τι ειπώθηκε, που προκάλεσε τόσο μεγάλες αντιδράσεις. Ο υποψήφιος της ΝΔ για την Ευρωβουλή, σε αναπηρική κατάσταση ψυχίατρος Στέλιος Κυμπουρόπουλος δήλωσε: «Δεν θέλησα ποτέ μόρια, επιδόματα, χάρες. Ίσες ευκαιρίες διεκδικώ. Διεκδικώ αυτό που δεν υπάρχει»
Και η απάντηση Πολάκη ήταν: «Αν διεκδικούσες ίσες ευκαιρίες κ. Κυμπουρόπουλε, να κατέθετες χαρτιά για να προσληφθείς ως επιμελητής Β’ στο ΕΣΥ με κρίση από συμβούλιο όπως όλοι οι γιατροί και όχι έτσι όπως δικαιούσουν ως ΑμεΑ. Ντροπή και κρίμα να λες αυτά που λες». Όσοι λοιπόν παίρνουν θέση στο ζήτημα έχουν άραγε προσφύγει στα λεγόμενα από τις δύο πλευρές, για να καταλήξουν σε ασφαλή και δίκαια συμπεράσματα; Αμφιβάλω.
Πείτε σας παρακαλώ, είναι αυτό τόσο σοβαρό θέμα ικανό να γίνεται μάλιστα αιτία για πρόταση μομφής; Και αν δεν είναι, ποια εξήγηση υπάρχει για τις αντιδράσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όλως των ΜΜΕ που την στηρίζουν; Ναι αλλά γιατί ακόμα και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος αποδοκίμασαν τις δηλώσεις του Πολάκη; Τις αποδοκίμασαν διότι προσέφερε θέμα στην καιροφυλακτούσα αντιπολίτευση καθώς γνωρίζει πλέον πως είναι στοχοποιημένος για το ύφος με το οποίο μιλάει. Διότι έπρεπε να προσέχει και να μη δίνει δικαιώματα. Διότι έγιναν τόσο πολλοί οι βουλευτές της κυβερνητικής Αριστεράς, που υπάρχει και εσωτερικός πλέον ανταγωνισμός.

Το καράβι που έπεσε σε ξέρα και η ανάγκη για νέους χάρτες



του Λουκά Αξελού

Πολλά είπαμε, παρ’ όλα αυτά για το μεγαλύτερο, το σκοτεινότερο, το βαθύτερο μέρος του Αχαάβ, δεν καταφέραμε να πούμε το παραμικρό
Χέρμαν Μέλβιλ, Μόμπι Ντικ

Αν κάτι αποτελεί, πλέον, κοινό τόπο, ανεξάρτητα από τον βαθμό παραδοχής και την επιχειρηματολογία, είναι ότι το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων πολιτών εισπράττει την σημερινή κατάσταση ως έναν καταστροφικό σεισμό διαρκείας, που εδώ και εννέα χρόνια εξακολουθεί να μας απειλεί με εξίσου σφοδρές μετασεισμικές δονήσεις. Είναι όμως η ερμηνεία για τα αίτια, το βάθος της κρίσης, τις ευθύνες και τον τρόπο αντιμετώπισης της όλης καταστάσεως από το πλείστο των πολιτών και των πολιτικών δυνάμεων αντίστοιχο της σοβαρότητας του φαινομένου;
Η καθημερινότητα το διαψεύδει, δείχνοντάς μας με τον τρόπο της ότι το πέρασμα σε μιαν άλλη πραγματικότητα απαιτεί νέους χάρτες και πλοήγηση σε αχαρτογράφητα νερά. Κι αυτό γιατί το χρονικό της πορείας προς την συντριπτική ήττα που έχουμε υποστεί ως Έθνος, ως Λαός και ως Αριστερά είναι μακρύ. Ξεκινάει δεκαετίες πριν και δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής σε κανέναν μας.
Ως εκ τούτου, αυτό που θα μπορούσε να θέσει κανείς ως σημείο εκκίνησης για το φτιάξιμο ενός καινούργιου χάρτη, είναι η ανάγκη ύπαρξης πολλών και διαφορετικού χαρακτήρα και υφής, αλλά στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση, προσεγγίσεων. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η συστηματική προσπάθεια διασταύρωσης, επανεξέτασης και κριτικής αποτίμησής τους και στην συνέχεια η προσπάθεια τοποθέτησης των ψηφίδων στην σωστή τους θέση, με ιστορική επίγνωση ότι η ολοκλήρωση αναστύλωσης του κατεδαφισμένου κτηρίου είναι θέμα, τουλάχιστον, μιας γενιάς.

Γεωπολιτική του πετρελαίου στην εποχή Τραμπ

Ινφογνώμων Πολιτικά


Τιερί Μεϊσάν 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογονανθράκων στον κόσμο. Από τώρα και στο εξής χρησιμοποιούν τη δεσπόζουσα θέση τους αποκλειστικά για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, χωρίς να διστάζουν να εξαλείψουν μεγάλους ανταγωνιστές τους και να βυθίσουν τους λαούς τους στη δυστυχία. Ενώ στο παρελθόν, η πρόσβαση στο πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής ήταν ζωτικής σημασίας για την οικονομία τους (Κάρτερ, Ρέιγκαν, Μπους πατ.), έπειτα μια αγορά την οποία προήδρευαν (Κλίντον), στη συνέχεια ένας πόρος που τελειώνει του οποίου ήθελαν να ελέγξουν τη βρύση (Μπους Jr., Ομπάμα), οι υδρογονάνθρακες ξαναέγιναν το μαύρο χρυσό (Τραμπ). Ο Τιερί Μεϊσάν περιγράφει την εξέλιξη αυτής της αιματηρής αγοράς.

Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία) | 9 Απριλίου 2019
Η οικονομία εξαρτάται πρωτίστως από την ενέργεια που διαθέτει. Αυτή η ανάγκη ήταν πάντα μια από τις κύριες αιτίες των πολέμων. Παλαιότερα, έπρεπε να έχεις δούλους να δουλεύουν στα χωράφια, στη συνέχεια, στον δέκατο ένατο αιώνα, να καταλάβεις τον άνθρακα για τον εφοδιασμό των μηχανών, σήμερα τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο).

Για να αποκρύψουν αυτή τη λογική, οι άνθρωποι πάντα φαντάστηκαν καλούς λόγους για να δικαιολογήσουν το τι κάνουν. Έτσι, πιστεύουμε

Ο Κωνσταντίνος Κόλμερ στο "day2day"(19/4/2019) με τον Ανέστη Ντόκα



Ρυθμό ανάπτυξης 4-5% θα έπρεπε να έχει ιδανικά η χώρα, τόνισε ο κ. Κωνσταντίνος Κόλμερ, δημοσιογράφος.



Από τον Φράνκο στο Vox


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Μωυσή Λίτση

Άλλο ένα ανησυχητικό μήνυμα έρχεται από τις εκλογές στην Ισπανία. Δεν είναι βέβαια άλλο από τη μεγάλη εκλογική επιτυχία των νοσταλγών του Φράνκο, του ακροδεξιού κόμματος Vox, το οποίο εισέρχεται για πρώτη φορά στο ισπανικό Κοινοβούλιο.
To ακροδεξιό Vox συγκέντρωσε πάνω από 10% και καταλαμβάνει 24 έδρες στην ισπανική βουλή. Επιπλέον το Vox ευθύνεται σχεδόν για την απώλεια των μισών περίπου εδρών που κατείχε το Λαϊκό Κόμμα, που ήταν και ο μεγάλος χαμένος των ισπανικών εκλογών.
Σημαντικό ρόλο στην άνοδο της ισπανικής ακροδεξιάς έπαιξε η κρίση στην Καταλονία και η απόφαση των Καταλανών στο δημοψήφισμα του 2017 να προχωρήσουν στην ανεξαρτητοποίησή τους και την απόσχιση από το ισπανικό κράτος.
Το Vox είναι υπέρμαχος της σκληρής γραμμής απέναντι στην Καταλονία, σε αντίθεση με κάποια διάθεση συμβιβασμού που επιδεικνύει ο νικητής των προχθεσινών ισπανικών εκλογών, σοσιαλιστής Πέδρο Σάντσεθ. Οι οπαδοί του VOX φώναζαν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις «ο Πουτζδεμόν στη φυλακή», καταφερόμενοι κατά του φυγόδικου πρώην ηγέτη της Καταλονίας και οργανωτή του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία.
Οι νοσταλγοί του Φράνκο έχουν επίσης μία σκληρή αντιφεμινιστική ατζέντα. Θέλουν να καταργήσουν τους νόμους που αφορούν τη βιαιοπραγία κατά των γυναικών, είναι αντίθετοι στις αμβλώσεις και στον γάμο ανθρώπων του ιδίου φύλου.  Επιδιώκουν με άλλα λόγια να γυρίσουν πίσω την Ισπανία και κατ’ επέκταση την Ευρώπη, στο βαθύ σκοτάδι του παρελθόντος.

Τρία πράγματα που μάθαμε(;) από τις ισπανικές εκλογές

Η επανάκαμψη του Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι απότοκο της στρατηγικής και της αποφασιστικότητας του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. 
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Μιχάλη Χατζηκωνσταντίνου
mhatz@naftemporiki.gr
Οι ισπανικές εκλογές ερμηνεύτηκαν στη χώρα μας με κομματικά γυαλιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ότι δεν είδε την εκλογική φθορά των Podemos, η Ν.Δ. και το Ποτάμι μίλησαν για «ήττα του λαϊκισμού» παραγνωρίζοντας την ακροδεξιά εκδοχή του και το ΚΙΝΑΛ επιχείρησε να παραλληλιστεί με τους Σοσιαλιστές, παρά τους «βίους αντίθετους» των δύο κομμάτων.  Μια πιο προσεκτική ανάλυση του αποτελέσματος, όμως, επιτρέπει μερικές διαπιστώσεις και ισάριθμα συμπεράσματα με πιθανά πολιτικά διδάγματα για την Ελλάδα: 
  • Το μαστιζόμενο από τα σκάνδαλα Λαϊκό Κόμμα καταποντίστηκε και η εκλογική επιρροή του δεξιού χώρου μοιράστηκε στα τρία, με ωφελούμενους τους Ciudadianos και το Vox. 
  • Οι Σοσιαλιστές επανέκαμψαν προσελκύοντας δύο εκατ. περισσότερους ψηφοφόρους, πολλοί εκ των οποίων «επαναπατρίστηκαν» από τους Podemos. 
  • Ακόμη ένα ακροδεξιό κόμμα, το Vox, εισέρχεται ορμητικά σε Κοινοβούλιο ευρωπαϊκού κράτους. 
Η κατάρρευση του Λαϊκού Κόμματος οφείλεται κατά μείζονα λόγο στην αδυναμία της ηγεσίας του να κατανοήσει τις εξελίξεις. Ο πρόεδρός του Πάμπλο Κασάδο εξέλαβε αφελώς τη γενική αποδοκιμασία στο δημοψήφισμα για την απόσχιση της Καταλονίας ως ευκαιρία ακροδεξιάς στροφής, με καταστροφικά αποτελέσματα. Οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι κατευθύνθηκαν στους Ciudadianos, ενώ οι ακραιφνείς προτίμησαν την αυθεντική ακροδεξιά από την ερζάτς εκδοχή της. Το δίδαγμα είναι προφανές για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που μέχρι στιγμής, πάντως, αντιστέκεται στις πιέσεις των εγχώριων Κασάδο. 

Πράσινοι φόροι – Η ΕΕ προδίδει τον φιλελευθερισμό


του Σωτήρη Καμενόπουλου
Οι πολίτες της Αλμπέρτα του Καναδά υπέστησαν πράσινους φόρους και αποφάσισαν γι’ αυτόν το λόγο να αλλάξουν την κυβέρνησή τους. Ας σημειωθεί το γεγονός ότι τον Οκτώβριο του 2018 ο κ. Τριντό επέβαλλε πράσινους φόρους σε όλους τους πολίτες του Καναδά. Η κυβέρνηση της Αλμπέρτα δεν είναι η μοναδική τοπική καναδική κυβέρνηση που έπεσε εξαιτίας της πράσινης φορολογίας. Τον Ιούνιο του 2018 έπεσε και η τοπική κυβέρνηση του Οντάριο του Καναδά για τον ίδιον ακριβώς λόγο.
Παρόμοια κυβερνητική κρίση πέρασε και η Αυστραλία τον Αύγουστο του 2018 όταν ξαφνικά παραιτήθηκε κυβερνητικός αξιωματούχος (Assistant Minister to the Deputy Prime Minister). Ο εν λόγω Αυστραλός αξιωματούχος παραιτήθηκε λόγω της κακής ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης της Αυστραλίας πέρυσι το καλοκαίρι, όταν κόντεψε να πάθει συνολικό blackout όλη η χώρα. Ο λόγος του blackout; Οι ΑΠΕ δεν μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος της ενεργειακής ζήτησης.
Φυσικά ακολουθεί η συνεχιζόμενη κυβερνητική κρίση των Κίτρινων Γιλέκων στη Γαλλία, η οποία ξεκίνησε με την επιβολή πράσινων «περιβαλλοντικών» φόρων στις τιμές της βενζίνης. Μέχρις στιγμής, λοιπόν, έχουμε τέσσερις σημαντικές κυβερνήσεις οι οποίες είτε έπεσαν, είτε πέρασαν/περνούν σημαντική κρίση εξαιτίας των πράσινων φόρων και των επιδοτούμενων ΑΠΕ.

Γιατί χρειαζόμαστε ακόμη το ΔΝΤ


του Μάκη Ανδρονόπουλου
Μπορούμε εύλογα να φανταστούμε ότι η κυβέρνηση θα προτιμούσε να εξοφλήσει καθ΄ ολοκληρίαν τα σχεδόν 10 δισ. ευρώ που δανείστηκε η χώρα μας από το ΔΝΤ, αντί 4 περίπου, για λόγους πολιτικούς και οικονομικούς. Ξέρουμε επίσης ότι στον γερμανικό συντηρητικό τύπο διατυπώθηκαν απόψεις αντίθετες προς τις ελληνικές προθέσεις. Σύμφωνα με αυτές, το ΔΝΤ παραμένει απαραίτητο για την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ελλάδα. Αυτό όμως σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας θα καταλήξει μπούμερανγκ για το Βερολίνο.
Ως γνωστόν, η μερική ή ολική εξόφληση του ΔΝΤ προϋποθέτει έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας κι αυτό γιατί κανονικά προηγείται η εξόφληση των κρατών-μελών της ΕΕ που μας δάνεισαν. Η έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ήταν εύλογη, καθώς τα δάνεια που θα προεξοφληθούν είναι ακριβά, ενώ αντίστοιχη άδεια είχε δώσει στην Πορτογαλία και στην Κύπρο.
Όμως, η έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας περνάει και από το γερμανικό Κοινοβούλιο (Σ.Σ: που αποτελεί ένα μείζον διαρθρωτικό πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία της ΕΕ, καθώς το Γερμανικό Κοινοβούλιο εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα του Βερολίνου και μόνο, μπλοκάροντας κυρίως ευρωενωσιακές αποφάσεις που δεν το συμφέρουν). Η μερική εξόφληση του ΔΝΤ λοιπόν είναι τόσο ορθολογική που δεν θα μπορούσε ούτε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, ούτε το Γερμανικό Κοινοβούλιο να αρνηθούν.

Διαβάζοντας πίσω από τις αρνητικές εκθέσεις για την οικονομία


του Μάκη Ανδρονόπουλου
Τις τελευταίες ημέρες είδαν το φως της δημοσιότητας τρεις εκθέσεις για την ελληνική οικονομία διαπιστωτικού (ιστορικού) χαρακτήρα με βαρύγδουπους τίτλους (κατάρρευση- σπάσιμο ραχοκοκαλιάς- ύφεση), που εύλογα προβάλουν στο εγγύς μέλλον τους κινδύνους που εγκυμονούν αυτές οι διαπιστώσεις. Χωρίς αμφιβολία οι τεκμηριωμένες αυτές επισημάνσεις είναι χρήσιμες και μετά την περιπέτεια της χρεοκοπίας και των Μνημονίων ελπίζουμε πως το πολιτικό σύστημα τις λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν του και δεν θα τις περιφρονεί όπως στο παρελθόν.
Επειδή όμως είμαστε σε φάση πολιτικής πόλωσης εξ αιτίας των εκλογικών αναμετρήσεων της χρονιάς και οι εκθέσεις φορτίζονται από τα media με καταστροφολογικούς τίτλους, είναι σκόπιμο τα δεδομένα να μπαίνουν στην πραγματική τους διάσταση.
Θα παραλείψουμε εδώ τον Misery Index του Bloomberg για τις πιο «δυστυχείς οικονομίες» του 2019, όπου η χώρα μας καταλαμβάνει την 5η θέση, με τη Βενεζουέλα 1η, την Αργεντινή 2η, τη Νότια Αφρική 3η, την Τουρκία 4η, τις ΗΠΑ στη 13η θέση, και τη Ρωσία στη 17η, γιατί στηρίζεται στην παλιά συντηρητική θεωρία πως ο χαμηλός πληθωρισμός και η χαμηλή ανεργία δείχνουν πόσο καλά πρέπει να νιώθουν οι κάτοικοι μίας χώρας. Σε μας άλλωστε ο πληθωρισμός τρέχει με 1% και η ανεργία μειώνεται αισθητά, αλλά αυτό δεν μας έκανε περισσότερο ευτυχείς… Λοιπόν:
1. Σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, η μεσαία τάξη βρίσκεται υπό κατάρρευση, καθώς χρόνο με το χρόνο είναι περισσότερο ευάλωτη, αδυνατώντας να καλύψει ακόμα και βασικές της ανάγκες, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα μεγάλα προβλήματα υπερχρέωσης. Τα στοιχεία κατατάσσουν τη μεσαία τάξη της Ελλάδας στην 9η χειρότερη θέση με ετήσιο εισόδημα από 7.894 έως και 21.050 δολάρια, έναντι των διεθνών άκρων (4.417 δολαρίων της Ινδίας και των 70.620 του Λουξεμβούργου).