Το τρις εξαμαρτείν...

Ο πληθωρισμός στη Γερμανία γνώρισε τον Δεκέμβριο του 2016 τη μεγαλύτερη άνοδο μέχρι σήμερα, της τάξης του 1,7%, τη στιγμή που στις υπόλοιπες χώρες του ευρώ διπλασιάστηκε στο 1,1%, γεγονός που ώθησε τον γερμανικό Τύπο να ζητήσει αύξηση των επιτοκίων «εδώ και τώρα».

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Ποιος φοβάται τον πληθωρισμό; Πρόκειται για κίνδυνο ρεαλιστικό ή αμελητέο; Εδώ και οκτώ χρόνια η Γερμανία, μία χώρα 83 εκατομμυρίων κατοίκων, αποτελούσε την «ατμομηχανή» της οικονομικής ανάπτυξης της Ευρωζώνης. Τώρα έχει αποκτήσει μία άλλη πρωτιά, καθοδηγεί την αναθέρμανση του πληθωρισμού, με τις αυξήσεις των τιμών να ξεπερνούν το 2% και με τη δυσαρέσκειά της απέναντι στις πολιτικές της ΕΚΤ να έχει μετατραπεί σε «κραυγή».

Κορυφαίοι Γερμανοί διαμορφωτές πολιτικής, από τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έως τον διοικητή της Μπούντεσμπανκ Γιενς Βάιντμαν, επικρίνουν δριμύτατα τη νομισματική στάση της ΕΚΤ, η οποία δεν στηρίζει μόνο τη Γερμανία αλλά όλες τις χώρες-μέλη του ευρώ. Ο κ. Σόιμπλε έχει επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι ο υψηλότερος πληθωρισμός θα μπορούσε να πυροδοτήσει «πολιτικά προβλήματα» και Γερμανοί μέλη του διοικητικού και εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ ζητούν από τους συναδέλφους τους να σχεδιάσουν μία στρατηγική εξόδου από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Το δόγμα Trump

analyst

Η πρώτη επίσημη ομιλία του αμερικανού προέδρου αποτέλεσε σοκ για τον πλανήτη – ειδικά για το ακραίο νεοφιλελεύθερο κατεστημένο, το οποίο διαπίστωσε έντρομο πως ο κόσμος που έχει δημιουργήσει τίθεται υπό αμφισβήτηση, από ένα δικό του επιτυχημένο μέλος.

του Ιάκωβου Ιωάννου

«Το κατεστημένο προστατεύει τον εαυτό του, αλλά όχι τους Πολίτες της χώρας μας. Οι νίκες του δεν ήταν δικές σας νίκες, οι επιτυχίες του δεν ήταν δικές σας επιτυχίες – ενώ, όταν στην πρωτεύουσα μας γιόρταζε το κατεστημένο, υπήρχαν πολύ λίγες αιτίες για να γιορτάζουν οι οικογένειες που προσπαθούσαν αγωνιωδώς να επιβιώσουν σε ολόκληρη τη χώρα μας.

Για πάρα πολλούς από τους αμερικανούς συμπολίτες μας υπάρχει μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Οι μητέρες και τα παιδιά στις πόλεις μας είναι φυλακισμένοι, παγιδευμένοι καλύτερα στη φτώχεια – τα σκουριασμένα εργοστάσια έχουν εξαπλωθεί σαν τάφοι, όπως οι επιτύμβιες στήλες δηλαδή, σε ολόκληρη τη χώρα.

Η μία μετά την άλλη βιομηχανίες έκλεισαν ή εγκατέλειψαν τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς την παραμικρή σκέψη – όσον αφορά τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων εργατών, οι οποίοι έμειναν πίσω. Ο πλούτος της μεσαίας τάξης μας υφαρπάχθηκε από τα σπίτια της και στη συνέχεια διαμοιράστηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη« (Trump σε ελεύθερη μετάφραση*).

Άρθρο

Οι πρώτες ημέρες του νέου προέδρου των Η.Π.Α. απέδειξαν πως εννοεί πράγματι αυτά που έχει ανακοινώσει προεκλογικά – γεγονός που προκάλεσε πολιτικά κύματα «σοκ και δέους» στον υπόλοιπο πλανήτη. Το συλλογικό σοκ αφορούσε το ότι, κάποιος τόλμησε να θέσει υπό αμφισβήτηση όλα όσα θεωρούσε σύσσωμη η υφήλιος ιερά και όσια, στα σαράντα περίπου χρόνια της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης – με αποτέλεσμα πολλά καθεστωτικά ΜΜΕ, ιδίως τα γερμανικά, να δίνουν βήμα σε οποιονδήποτε Αμερικανό τοποθετείται εναντίον του Trump.

Οι απαιτήσεις του ΔΝΤ δοκιμάζουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Το Ταμείο ζητά μεταρρυθμίσεις που έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις της κυβέρνησης αλλά και αντιλήψεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα σκληρά διλήμματα. 

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Από την εποχή Γ. Βαρουφάκη, δεν είναι λίγοι αυτοί που νομίζουν ότι οργανισμοί, θεσμοί και διάφορα φόρα είναι καζίνα ή χαρτοπαικτικές λέσχες, όπου αρκεί κάποιοι αυτοθεωρούμενοι αετονύχηδες να ξέρουν να μπλοφάρουν και η μπίλια θα πηγαίνει πάντα εκεί που θέλουν. Το κόστος των αντιλήψεων αυτών είναι γνωστό, φέτος δε θα γίνει ακόμα πιο αισθητό, λόγω της γνωστής φορολογικής επελάσεως κατά υποζυγίων-πολιτών χωρίς καμία απολύτως άμυνα.

Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση θεωρεί ότι με το ΔΝΤ και την τελευταία απόρρητη έκθεσή του μπορεί ακόμα να μπλοφάρει, άγνωστον όμως προς ποια κατεύθυνση. Δυστυχώς για τον πρωθυπουργό μας και το πολιτικό σύστημα στη χώρα, η Ελλάδα στην εποχή Τραμπ βρίσκεται χωρίς ερείσματα άξια λόγου στον Λευκό Οίκο.

Ακόμα χειρότερα, η καλή σχέση του πρωθυπουργού μας με την οικογένεια Κλίντον και τον πρώην πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα δεν είναι ό,τι καλύτερο στην παρούσα φάση. Η Ουάσινγκτον εγκαταλείπει το δόγμα στήριξης της Ενωμένης Ευρώπης και ελάχιστα ενδιαφέρεται για τη συνοχή της ευρωζώνης.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΜΕ ΕΝΤΟΝΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ

Λεωνίδας Παπακωνσταντίνου

Διευθύνων Σύμβουλος της ΜΙΔΑΣ Χρηματιστηριακή ΑΕΠΕΥ

Με διάθεση διόρθωσης και απομάκρυνσης από τις 660 μονάδες κλείνει ο Ιανουάριος για το ελληνικό χρηματιστήριο, με τις περισσότερες μετοχές του δείκτη μεγάλης κεφαλαιοποίησης να είναι με αρνητικό πρόσημο.

Η συνεδρίαση της Παρασκευής 27/1 ήταν η πρώτη έντονα πτωτική συνεδρίαση, μετά από μια μακρά περίοδο σχετικής σταθερότητας και ανοδικής προδιάθεσης από τον γενικό δείκτη.

Οι έντονες ρευστοποιήσεις, σε όλο το φάσμα του ταμπλό, ήταν αναμενόμενες μετά και την εμπλοκή -για μια ακόμα φορά- στη διαπραγμάτευση έπειτα από το άκαρπο Eurogroup της Πέμπτης 26/1, οπού φάνηκε ξεκάθαρα ότι απέχουμε ακόμα αρκετά από το να ολοκληρωθεί η β' αξιολόγηση.

---

Μαζί με την παραπάνω εξέλιξη, προστέθηκε και η έκθεση του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, που αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και σε ανάγκη πρόσθετων κεφαλαίων για τις ελληνικές τράπεζες, της τάξης των 10 δις ευρώ, λόγω των κίνδυνων που προκύπτουν από την καθυστέρηση στην επίλυση του προβλήματος των κόκκινων δάνειων, καθώς και στην ποιότητα των ίδιων κεφαλαίων, λόγω του υψηλού ποσοστού του αναβαλλόμενου φόρου σε αυτά.

Η ελπίδα του ΔΝΤ

analyst

Σύμμαχος της Ελλάδας στη μάχη που πρέπει να διεξαχθεί άμεσα, εν μέσω των διαδοχικών ευρωπαϊκών εκλογών και πριν τελειώσουν, θα μπορούσε να είναι παραδόξως το Ταμείο – ο οργανισμός που την κατέστρεψε κυριολεκτικά με τα λανθασμένα μνημόνια που της επέβαλλε, κατά τη δική του ομολογία.

.

«Επαναλαμβάνεται η ιστορία; Πράγματι το κάνει, αλλά ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Για να διδαχτεί κανείς από τα παθήματα/μαθήματα του παρελθόντος, πρέπει πριν από όλα να καταλάβει τις διαφορές με το παρόν» (D. Casey).

του Άρη Οικονόμου

Άρθρο

Κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επανάστασης, οι Βρετανοί εισέβαλλαν προετοιμασμένοι για να νικήσουν – νομίζοντας όμως πως θα αντιμετώπιζαν έναν ευρωπαϊκό στρατό. Οι πολεμικοί σχηματισμοί τους, οι οποίοι τους εξασφάλιζαν μία καταστροφική δύναμη πυρός, καθώς επίσης οι κόκκινες στολές που τόνιζαν τον αριθμό των στρατιωτών τους, ήταν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που απαιτείται για έναν ανταρτοπόλεμο – οπότε απέτυχαν παταγωδώς.

Πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι στρατηγοί, με βάση την ιστορική εμπειρία, θεωρούσαν το ιππικό ως το ισχυρότερο όπλο τους – ένα πολύ μεγάλο λάθος, αφού οι στρατιώτες που επέβαιναν επάνω στα άλογα αποδείχθηκαν άχρηστοι μπροστά στα χαρακώματα που είχαν στηθεί.

Πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι Γάλλοι, εν αναμονή της γερμανικής επίθεσης, είχαν κατασκευάσει την απόρθητη γραμμή Maginot. Η ιστορία πράγματι επαναλήφθηκε, οπότε ακολούθησε η επίθεση των Γερμανών – αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο, από τον αναμενόμενο. Έτσι οι γαλλικές προετοιμασίες αποδείχθηκαν άχρηστες, επειδή οι Γερμανοί δεν επιχείρησαν να διεισδύσουν στη Γαλλία από τη γραμμή Maginot – αλλά έκαναν έναν μεγάλο κύκλο αποφεύγοντας τα εμπόδια και κέρδισαν τη μάχη πολύ πιο εύκολα.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την παραοικονομία

Γιώργος Α. Κορομηλάς Πρόεδρος Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών

Ατυπη οικονομία ή οικονομία του λυκόφωτος ή ανεπίσημη οικονομία ή αόρατη οικονομία ή κρυφή οικονομία ή γκρίζα οικονομία ή μαύρη οικονομία ή παράλληλη οικονομία ή σκιώδης οικονομία ή δυαδική οικονομία ή μη καταγεγραμμένη οικονομία ή αντικανονική οικονομία ή αόρατη οικονομία, είναι μερικά από τα πολλά ονόματα που συναντώνται στην Ελληνική και τη διεθνή βιβλιογραφία σε θέματα σχετικά με την παραοικονομία.

Αναζητώντας τον ορισμό της παραοικονομίας, σε ένα από τα ελεύθερα λεξικά, βλέπουμε ότι ορίζεται ως «η χωρίς νομιμότητα ανάπτυξη εμπορικής δραστηριότητας ή άσκηση επιτηδεύματος που αποσκοπεί στην απόκτηση εισοδήματος που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί και να φορολογηθεί».

Ουσιαστικά, όπως προκύπτει από ημεδαπούς και αλλοδαπούς ερευνητές όπως τους Παυλόπουλο, Καραβίτη, Βαβούρα, Κούτρη, Schneider, Lubell, Feige, Smith, Tanzi και άλλους, παραοικονομία θεωρείται το τμήμα εκείνο της παραγωγικής δραστηριότητας, το οποίον αν και θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στο Α.Ε.Π., αφού δημιουργεί προστιθεμένη αξία, για διάφορους λόγους διαφεύγει της καταγραφής από τις αρμόδιες υπηρεσίες μέτρησης. Το φαινόμενο αυτό έχει απασχολήσει πολύ τους Έλληνες και ξένους επιστήμονες, ειδικά δε για το μέγεθος της παραοικονομίας στη χώρα μας έχουν γίνει πάρα πολύ καλές και τεκμηριωμένες εκτιμήσεις (π.χ. Η παραοικονομία στην Ελλάδα ? Επανεξέταση, Π. Παυλόπουλος 2012, κ.α.).

Το μέγεθος της παραοικονομίας εξαρτάται από τα κίνητρα που έχουν, ή θεωρούν ότι έχουν, όσοι ασκούν ή προτίθενται να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα μη καταγραφόμενη στο Α.Ε.Π. με κυριότερο την αποφυγή καταβολής φόρων ειδικότερα όταν τα οφέλη που τελικά θα αποκομίσουν θα είναι μεγαλύτερα από το κόστος που θα προκύψει στα πλαίσια ενός πιθανού ελέγχου.

Με δεδομένο ότι, η συνολική οικονομική δραστηριότητα είναι το άθροισμα της καταγραφόμενης (ορατής) δραστηριότητας, της άτυπης οικονομικής δραστηριότητας και της παραοικονομίας, οι παράγοντες που επηρεάζουν την παραοικονομία είναι οι ίδιοι με τους παράγοντες της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας και είναι οι ακόλουθοι :

Σημάδια παράλυσης ξανά στην οικονομία

Του Γιώργου Φιντικάκη

Σε πάγωμα επενδυτικών αποφάσεων προχωρούν ξένες επιχειρήσεις, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνονται τα περιστατικά αναστολής πληρωμών από ελληνικές εταιρείες, στην πλάτη των οποίων κυβέρνηση και δανειστές συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι της καθυστέρησης.

Αφήνοντας τον χρόνο να κυλά σε βάρος των παραπάνω, ο πολιτικός κόσμος είναι σαν να απαιτεί από την αγορά να κάνει υπομονή και να προσαρμοστεί στους δικούς του χρόνους. Αλλά το ερώτημα είναι αν η αγορά αντέχει να κάνει άλλη υπομονή.

Στην περίπτωση των ξένων, άνθρωποι που συνομιλούν με επενδυτές, διαχειριστές και hedge funds μεταφέρουν μια εικόνα δισταγμού για τοποθετήσεις στην Ελλάδα, που αποτυπώνεται καταρχήν στις αποστάσεις ασφαλείας που κρατούν από τη χώρα, και φτάνει μέχρι και σε προσωρινό τουλάχιστον πάγωμα ειλημμένων αποφάσεων. Τέτοια είναι η περίπτωση επενδυτών από το Κουβέιτ και το Ντουμπάι με επενδυτικά projects στην βιομηχανία, τα οποία και πάγωσαν προ ημερών, σύμφωνα με πληροφορίες του liberal.gr, εξαιτίας της αυξανόμενης αβεβαιότητας.

Ίδια όμως εικόνα ότι οι ξένοι βλέπουν την Ελλάδα να βρίσκεται σε μια συνεχή περιδίνηση, αντλούν από αμερικανικά και αγγλικά funds με θέσεις σε ομόλογα και μετοχές εισηγμένων της υψηλής κεφαλαιοποίηση, και στελέχη εταιρειών συμβούλων. Όπως λένε, ο αρνητικός αντίκτυπος επιβεβαιώνεται από την πορεία του ελληνικού δεκαετούς ομόλογου σε επίπεδα άνω του 7,81%, και ενισχύεται από δηλώσεις σαν τις χθεσινές του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Ξυδάκη ότι δεν πρέπει να συζητάμε χωρίς ταμπού θέματα όπως η δραχμή.

Credit Suisse: Tα 5 σενάρια για την Ελλάδα -Από τη συμφωνία μέχρι το Grexit

Το Ποντίκι 

"Ελληνική κρίση, ξανά;" αναρωτιέται η Credit Suisse σε νέα της έκθεση υπογραμμίζοντας την εκτόξευση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων την τελευταία εβδομάδα και μετά το "ναυάγιο" στο Eurogroup.

Όπως σημειώνει, μετά την συνεδρίαση των ΥΠΟΙΚ της ευρωζώνης, νέος... θόρυβος ήρθε από το ΔΝΤ ότι εξακολουθεί να θεωρεί το ελληνικό χρέος ως μη βιώσιμο χωρίς περαιτέρω αν ελληνική κυβέρνηση δεν λάβει περαιτέρω μέτρα και αν δεν υπάρξουν πρόσθετες διευκρινήσεις για ελάφρυνση του χρέους από τους Ευρωπαίους πιστωτές.

Σύμφωνα με την τράπεζα υπάρχουν πέντε πιθανά σενάρια για την Ελλάδα στο επόμενο διάστημα, τα οποία παραθέτει με σειρά... πιθανότητας, τονίζοντας ότι αυτά τα σενάρια θα πρέπει να παρέχουν έναν οδικό χάρτη για τους επενδυτές. Όπως επισημαίνει, εκτιμά ότι θα το sell-off θα συνεχιστεί εκτός και αν η ένταση μειωθεί από κάποια μορφή συμφωνίας, η οποία εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα έρθει κάποια στιγμή στους προσεχείς μήνες. Ελλείψει οποιασδήποτε συμφωνίας, η νευρικότητα της αγοράς είναι πιθανό να αυξηθεί εν όψει και της λήξης  των ελληνικών ομολόγων, ιδίως στα τέλη Ιουλίου, με το ημερολόγιο να θυμίζει αρκετά εκείνο του 2015. Αλλά ενώ τότε η CS εκτιμούσε στο βασικό της σενάριο ότι η λύση θα έρθει πολύ αργά τον Ιούλιο, αυτή τη φορά εκτιμά ότι τα πράγματα θα κινηθούν ταχύτερα.

Κρυμμένες αλήθειες του πολέμου της Συρίας

Από την εκπομπή του Ανδρέα Μαζαράκη στον σταθμό Παραπολιτικά FM.

Συνεργάτες οι Γιώργος Τσαγκρινός, Λεωνίδας Αποσκίτης.

Καλεσμένος ο Γιάννης Χατζηαντωνίου γραμματέας Αγωνιστικής Πανελλάδικής Ενώσεως Δικηγόρων

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

«Κι όμως γυρίζει»…

iskra

Μανιχαϊσμός και ξερό ψωμί (εκεί άλλωστε, στο ξερό ψωμί, οδηγεί ο Μανιχαϊσμός, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Μαύρο ή Ασπρο. Διαλέγετε και παίρνετε. Και μετά σας παίρνει ο διάολος.

Ομογενοποιημένη σκέψη – Ξυδάκης: 100 – μηδέν. Και κόκκινη κάρτα. Και στην πυρά. Δεν κινείται, ρε! Στη χώρα αυτή συζητάμε ό,τι επιτρέπεται να συζητηθεί. Τα υπόλοιπα από τον Αννα στον Καγιάφα. Από τον Κάφκα στον Οργουελ. Και άρον-άρον σταύρωσον αυτόν. Που έχει ο τολμητίας και ποιητικές ευαισθησίες. Χρησιμοποιήστε τες εναντίον του. Που ξέρει γράμματα! – ποιος είναι αυτός για να ξέρει γράμματα; Και τι γράμματα είναι αυτά που δεν τα εγκρίνουν ο συρμός και η ορδή, οι εγκάθετοι και οι βαλτοί;

Η μεγάλη ισχύς του Μανιχαϊσμού δεν είναι μόνον ότι θέτει διλήμματα (ώστε να επιλέγει κανείς τη μία από τις δυο του εκδοχές, αλλιώς να μην υπάρχει), αλλά ότι θέτει πάντα ψευδή διλήμματα. Σήμερα, ας πούμε, όπως το θέτει ο κ. Μιχάλης Μητσός από τα «Νέα», ή είμαστε με τον Τραμπ και τον Πούτιν, τους ακροδεξιούς και τους διάφορους ευρωσκεπτικιστές, ή με τους φιλελεύθερους, τους ευρωπαϊστές και τους δημοκράτες. Αυτοί είναι οι δύο πόλοι. Διαλέξτε, Προσωπικώς
λέω να το αποφύγω, διότι ήμουν και πάντα είμαι με τις βόμβες του Ομπάμα, τις εισβολές του Κλίντον, την ευέλικτη εργασία του Ολάντ, τις μίζες της Ζήμενς, τα πλεονάσματα της Μέρκελ και τις αυτοκτονίες των φτωχοδιαβόλων. Αλλά, αν η ταπεινότης μου μπορεί να

Η μεγάλη σφαγή της Μακρονήσου - Το χρονικό της εν ψυχρώ δολοφονίας των 300 αμετανόητων φαντάρων

Το Ποντίκι

του Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

Tο χρονικό της δολοφονίας των «αμετανόητων» του Ερυθρού Τάγματος τον Μάρτιο του 1948

«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι, γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι.

Εκείνο το πρωί τα κοκόρια του Λαυρίου για πρώτη φορά δε λάλησαν. Μόνο τα σκυλιά της πόλης ανέβηκαν στο καρβουνόχωμα και κλαίανε όλη τη νύχτα. Όσο για τους ανθρώπους, όλες αυτές τις νύχτες παρακολουθούσαν τη ζωή απ’ τις χαραμάδες... Σάστιζαν πως, αυτό που γινόταν αντίκρυ, δεν το είχε γράψει ακόμα η Αποκάλυψη»

Μενέλαος Λουντέμης

«Οδός Αβύσσου, αριθμός 0»

Ο ήχος των κυμάτων ήταν η μοναδική του συντροφιά τις τελευταίες 72 ώρες. Βρισκόταν δεμένος πισθάγκωνα, κοντά στην ακτή, προς την πλευρά που το καταραμένο νησί το έδερναν οι άνεμοι και το έκαιγε ο ήλιος. «Πρέπει να συνεχίσω να μετράω, αλλιώς θα τρελαθώ, θα χάσω το μυαλό μου», σκέφτηκε και σε κάθε παφλασμό πρόσθετε και ένα κυματάκι.

Ένας μεγάλος πάσσαλος, που ακουμπούσε την πλάτη του, είχε ακινητοποιήσει τα χέρια του και δυο μικρότεροι τα πόδια του. Το κορμί του ήταν ολόκληρο μια πληγή. Η ξηρασία και ο ήλιος είχαν κάνει το δέρμα του να σκάσει και να καεί. Ο καυτός αέρας, που φυσούσε δαιμονισμένα, είχε γεμίσει τις πληγές με σκόνη και άμμο. Είχε βγάλει φουσκάλες που έσπαγαν μόνες τους και το πηχτό υγρό που έβγαινε από μέσα νόμιζε ότι τον δρόσιζε. Τα χείλη του και το στόμα του είχαν σκληρύνει. Δεν είχε καθόλου σάλιο. Διψούσε. Εδώ και κάποιες ώρες δεν αισθανόταν τα γυμνά του μέλη που είχαν μουδιάσει, έτσι σφιχτά δεμένα που ήταν. Τα αυτιά του βούιζαν συνεχώς και το κεφάλι του νόμιζε ότι θα εκραγεί.

Παραβρώμισε…

iskra

του Νίκου Μπογιόπουλου

Για όποιον είχε το κουράγιο να παρακολουθήσει χτες τη Βουλή δεν υπάρχει αμφιβολία. Η… στάθμη έχει ανέβει πολύ. Και πολύ επικίνδυνα.

Η ευτέλεια από την οποία τρέφονται τα δήθεν «αντισυστημικά» φίδια δεν έχει προηγούμενο. Εξίσου φανερό είναι ότι δεν έχει και πάτο. Εκτός από τον πάτο στον οποίο οδηγούνται οι «σωτήρες μας» κατά πως τους οδηγεί ο κατήφορος.

Σας παρακαλούμε πάρτε τις ομιλίες των βασικών «μονομάχων». Διαβάστε την ομιλία του Καμμένου. Μετά πάρτε την ομιλία του Τσίπρα. Και στη συνέχεια την ομιλία του Μητσοτάκη. Και της Γεννηματά.

Μην αφαιρέσετε τίποτα. Αλλά και μην συμψηφίσετε τίποτα. Απλώς προσθέστε τα. Ναι. Εμείς θεωρούμε ότι λένε όλοι τους την αλήθεια.

Πάρτε, λοιπόν, τις βρωμιές που καταλογίζει ο ένας στον άλλον. Πάρτε τις βρωμιές που αναδύονται από τα λεγόμενα του καθενός για την διαχείριση των άλλων. Συμπληρώστε τα με τις βρωμιές που οι ίδιοι αποκαλύπτουν για τραπεζίτες, για μιντιάρχες, για πολιτικούς τους αντιπάλους.

Στ. Χριστακόπουλος: Κλειδί πλέον η Σύνοδος της Μάλτας

Νέα Κρήτη

Αναπάντεχα ίσως, η σύνοδος της Ε.Ε. στη Μάλτα, αποκτά ρόλο κλειδί για την Ελλάδα, τόσο σε επίπεδο αξιολόγησης όσο και για τα ελληνοτουρκικά, λέει ο διευθυντής σύνταξης στο «Ποντίκι» Σταύρος Χριστακόπουλος, μιλώντας στο Ράδιο 9.84.

Όλα δείχνουν ότι στη Μάλτα οι δανειστές και εταίροι θα δώσουν στο Τσίπρα την ουσιαστική πρόταση  για να κλείσει η αξιολόγηση και ο ίδιος όπως άφησε να φανεί και στη ομιλία του στη Βουλή, από το «κανένα μέτρο για ούτε ένα ευρώ» περνάει στο «η αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς υποχωρήσεις στις βασικές μας αρχές».

Αλλά η Σύνοδος θα έχει και τα ελληνοτουρκικά, με άξονα τις ροές μεταναστών από την Τουρκία, που ενδέχεται να είναι η νέα κλιμάκωση από την Άγκυρα. Η συνάντηση Μέρκελ- Ερντογάν στη Τουρκία, πριν την Σύνοδο στη Μάλτα, μπορεί να αποδειχθεί κομβική και για αυτό το θέμα.

Ήλθαν, διέλυσαν και απήλθαν: Η μεγάλη «μπίζνα» του νερού

Outside the Wall

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Την προπαραμονή των Χριστουγέννων, πραγματοποιήθηκε στο Χρηματιστήριο Αθηνών, σε κλίμα αστυνομοκρατίας,  η διανομή των 40 εκατομμυρίων ευρώ, ήτοι του 1/5 των ταμειακών διαθέσιμων της ΕΥΔΑΠ, στους μετόχους της. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η απόφαση για το μοίρασμα των 40 εκατομμυρίων έγινε μετά από έγγραφο αίτημα των Μετόχων Πλειοψηφίας, «Ελληνικό Δημόσιο» και του ΤΑΙΠΕΔ.

Πρόκειται  για μια μνημονιακή δέσμευση, όπως προβλέπεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αξιοποίησης του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία επιτρέπει τη διανομή μεγάλου ποσού από τα αποθεματικά της ΕΥΔΑΠ στους μετόχους της.

Ποιοι είναι οι μέτοχοί της;

Το ελληνικό Δημόσιο, που κατέχει το 34%, μέχρι βέβαια την παραχώρηση στους ιδιώτες του 11%, από το «Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας» –όταν αυτό συσταθεί-, παρότι  η Ολομέλεια του ΣτΕ *έκρινε αντισυνταγματική την ιδιωτικοποίηση που επιχείρησε η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου- , το ΤΑΙΠΕΔ, ο πολυεκατομμυριούχος Τζον Πόλσον (10%), η Εurobank (5%) και άλλοι μικρότεροι μέτοχοι.

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Σημαίνουν πως η «κοινωφελής επιχείρηση» ΕΥΔΑΠ, μια από τις πιο επικερδείς επιχειρήσεις την τελευταία επταετία, προτίμησε το εξαιρετικά μεγάλο πλεόνασμά της να μην επιστραφεί στους καταναλωτές- ως μέρος μιας κοινωνικής πολιτικής- αλλά να καταλήξει στους λογαριασμούς του ΤΑΙΠΕΔ, του Πόλσον και της Eurobank.

Νίκος Μυρτάκης : Αλλαγή ταχύτητας στη Παγκρήτια με Σάλλα

Νέα Κρήτη

Αλλαγή ταχύτητας σε ρευστότητα , κεφαλαιακή επάρκεια και προηγμένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και υπηρεσίες , με την είσοδο του Μιχάλη Σάλλα , ως στρατηγικού επενδυτή στη Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα ,  βλέπει πλέον ο Αντιπρόεδρος της Παγκρήτιας Νίκος Μυρτάκης, που μίλησε σήμερα στον 9.84 . Θετικές όμως ειδήσεις έρχονται και από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα  Επενδύσεων, της οποίας ο Αντιπρόεδρος την ερχόμενη εβδομάδα στην Αθήνα υπογράφει ένα νέο χρηματοδοτικό εργαλείο,  δάνειο ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ, για την Παγκρήτια  Τράπεζα. Όπως είπε ο κ. Μυρτάκης από τις αρχές Μαρτίου τα χρήματα αυτά , πέφτουν στην αγορά της Κρήτης για στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων , ενισχύοντας περαιτέρω την ρευστότητα της τράπεζας.

Ο Όργουελ ζει στις αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες της Ε.Ε.

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Σαρωτικοί νέοι νόμοι οδηγούν την Ευρώπη σε μια βαθιά επικίνδυνη κατάσταση μόνιμης εθνικής ασφάλειας, υποστηρίζει η Διεθνής Αμνηστία δημοσιεύοντας εκτενή Έκθεση που αφορά στη σχέση μεταξύ των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των αντιτρομοκρατικών μέτρων που έχουν ληφθεί από 14 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Έκθεση, με τίτλο «Επικίνδυνα δυσανάλογη: η διαρκώς διευρυνόμενη “εθνική ασφάλεια” στην Ευρώπη» αποκαλύπτει πώς μία πληθώρα νόμων και τροπολογιών, που ψηφίστηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υπονομεύουν θεμελιώδεις ελευθερίες και αποδομούν τις εγγυήσεις για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που έχουν τόσο σκληρά κατακτηθεί.

«Στον απόηχο μιας σειράς φρικτών επιθέσεων, από το Παρίσι μέχρι το Βερολίνο, οι κυβερνήσεις βιάστηκαν να “περάσουν” ένα κύμα δυσανάλογων μέτρων», δήλωσε ο John Dalhuisen, Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη.

«Από μόνα τους αυτά τα μεμονωμένα αντιτρομοκρατικά μέτρα είναι αρκετά ανησυχητικά, αλλά στο σύνολό τους, διαμορφώνουν μία κατάσταση στην οποία ανέλεγκτες εξουσίες καταπατούν ελευθερίες που για καιρό θεωρούσαμε δεδομένες».

Η Έκθεση, η οποία βασίζεται σε διετή έρευνα που διενεργήθηκε σε 14 κράτη-μέλη της Ε.Ε. καθώς και σε αναλύσεις μέτρων που λήφθηκαν σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο, αποκαλύπτει το βαθμό στον οποίο οι νέες νομοθεσίες και πολιτικές που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της απειλής της τρομοκρατίας, έχουν συνθλίψει εγγυήσεις για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Και αν βομβαρδίζαμε την Ουάσινγκτον;

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Επί δεκαετίες η Δύση διαστρεβλώνει τις αρχές του διεθνούς δικαίου για να δικαιολογήσει «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» απέναντι σε τυραννικά καθεστώτα. Τι γίνεται όμως εάν ο τύραννος έχει το γραφείο του στον Λευκό Οίκο;

Οι άνθρωποι τους οποίους απελευθερώνετε θα είναι μάρτυρες της τιμής και των αξιών των Ενόπλων Δυνάμεών μας

Τζορτζ Μπους

Την άνοιξη του 2008 η Μιανμάρ βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη φυσική καταστροφή της Ιστορίας της. Το πέρασμα του κυκλώνα «Ναργκίς» άφησε πίσω του 138.000 νεκρούς και ένα εκατομμύριο αστέγους.

Καθώς οι δικτάτορες της χώρας αρνούνταν οποιαδήποτε ξένη βοήθεια ενώ αδυνατούσαν να διαχειριστούν την κρίση, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Μπερνάρ Κουσνέρ, αλλά και στελέχη του αμερικανικού Πενταγώνου παρουσίασαν μια φαεινή ιδέα: Ο ΟΗΕ, είπαν, θα μπορούσε να εισβάλει στη χώρα για να προσφέρει βοήθεια στον πληθυσμό.

Η πρόταση του Κουσνέρ αποτελούσε την πιο ακραία εκδοχή της λεγόμενης «ευθύνης προστασίας» («Responsibility to Protect») – ένα θεωρητικό εφεύρημα που επιτρέπει στη λεγόμενη «διεθνή κοινότητα» να επεμβαίνει σε χώρες όπου πραγματοποιούνται εγκλήματα κατά του πληθυσμού. Σύμφωνα με τη θεωρία, «η εθνική κυριαρχία δεν είναι προνόμιο, αλλά ευθύνη».

Μετά την πρώτη εφαρμογή της στους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς της Σερβίας, με τους οποίους ενταφιάστηκε το βεστφαλιανό σύστημα της εθνικής κυριαρχίας, το πνεύμα της ευθύνης προστασίας ήταν παρόν σε κάθε δυτική, στρατιωτική επέμβαση.

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία έπρεπε να προστατευτεί η μειονότητα του Κοσσυφοπεδίου, στο Ιράκ ο κουρδικός πληθυσμός αλλά και οι Ιρακινοί πολίτες που στέναζαν υπό το τυραννικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

Φόροι – Περιουσιολογίου πλήττουν μικρομεσαία νοικοκυριά και “καταργούν” την μικροϊδιοκτησία

iskra

Η κυβέρνηση φέρνει νέο νόμο για την φορολόγηση της περιουσίας των πολιτών και τον ονομάζει γενικό φόρο ο οποίος θα επιβάλλεται στο σύνολο των ακινήτων και των κινητών περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων πολιτών, ακόμη κι εκείνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, προβλέπει σχέδιο που προωθεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αντικαθιστώντας τον Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ). Ο φόρος αυτός είναι «κοπηράιτ» του Τουρκικού νόμου Βαρλίκ. Όσοι δεν πλήρωναν στέλνονταν σε στρατόπεδα εργασίας. Ήταν ένας φόρος περιουσίας που εφαρμόστηκε στην Τουρκία κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο φόρος αυτός που άρχισε να εφαρμόζεται το 1942 είχε ως σκοπό τον εξαναγκασμό εκατοντάδων μη μουσουλμάνων σε μετανάστευση.

Καθώς όμως δεν καθοριζόταν από τον νόμο η φορολογική βάση και η αναλογία της φορολόγησης, αυτό άνοιξε τον δρόμο για αυθαιρεσίες και επέφερε άδικη κατανομή βαρών μεταξύ των φορολογουμένων.

"Εξαιρετικά μη-βιώσιμο" το Ελληνικό χρέος

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Ο καθένας την διαβάζει όπως προτιμά - δηλαδή: όπως συνταιριάζει με την δική του άποψη, ακόμη και με την δική του προκατάληψη - την συνάντηση του Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου για το Ελληνικό ζήτημα. Συνάντηση που, αυτό τουλάχιστον όλοι το συνειδητοποιούν, περιόρισε ασφυκτικά τις δυνατότητες "έντιμου συμβιβασμού" με υποχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς - κι ας έκανε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, την ώρα που επισήμως ο μεν Αλέξης Τσίπρας διεκήρυσσε ότι δεν θα ληφθεί κανένα επιπρόσθετο μέτρο με κόστος, ο δε Δημήτρης Τζανακόπουλος εξηγούσε ότι υποχώρηση υπάρχει μόνο μέχρις επέκτασης του δομημένου Υπερ-κόφτη για μια χρονιά μετά το 2018, την πρόσθετη, γραπτή συμβιβαστική πρόταση για 3ετή παράταση των πρωτογενών πλεονασμάτων σε ύψος 3,5% του ΑΕΠ, ή και για 5ετή παράταση σε 3% του ΑΕΠ!

Ο καθένας το διαβάζει όπως επιλέγει το μέτωπο-μονομπλόκ των "εταίρων"/δανειστών, όπου ΔΝΤ και Σώϋμπλε βρέθηκαν στην ίδια βάρκα με Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ναι, και Πιέρ Μοσκοβισί) ή και Γαλλία (ο Μισέλ Σαπέν διαφοροποιήθηκε αλλά εντός αιθούσης δεν έβαλε "στοπ") στο ζήτημα της προληπτικής νομοθέτησης μέτρων για εξασφάλιση των υπερ-πλεονασμάτων για μετά την λήξη του τωρινού Προγράμματος. Ακόμη και η ευρηματική εκείνη ιδέα για "ανάστροφο κόφτη" , δηλαδή για επίσημη δήλωση του Eurogroup ότι η Ελληνική πλευρά ναι μεν θα νομοθετήσει προληπτικά κόφτη για μετά το 2018 (με την δομή 4-4-2, δηλαδή 40% κόφτης από μισθολογικό κόστος του Δημοσίου, π.χ. ειδικά μισθολόγια ή το σταμάτημα ωριμάνσεων, 40% από τις συντάξεις με κατάργηση της "πατέντας Κατρούγκαλου" για την προσωπική διαφορά), όμως ρητώς αναγνωρίζεται ότι τίποτε τέτοιο δεν θα ισχύσει άμα υπάρξει ικανοποιητική απόδοση/υπεραπόδοση των έως τώρα μέτρων. ακόμη κι αυτό αφέθηκε γι αργότερα.

Οι πρώτες επτά ημέρες του Τραμπ

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμοπορικής

Της Αγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Από την ημέρα της ορκωμοσίας του ως 45ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών έως την απόφαση-σοκ της προηγούμενης Παρασκευής, η πρώτη εβδομάδα του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο ήταν σαρωτική. Ο νέος πρόεδρος εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο τα πολιτικά του προνόμια και υπέγραψε πλήθος εκτελεστικών εντολών -περίπου πέντε την ημέρα-, οι περισσότερες από τις οποίες υλοποιούσαν στην πράξη τις προεκλογικές του υποσχέσεις: Απέσυρε τις ΗΠΑ από την εμπορική συμφωνία μεταξύ των 12 χωρών του Ειρηνικού (TPP) και δεσμεύθηκε για την επαναδιαπραγμάτευση της NAFTA με γνώμονα το συμφέρον του Αμερικανού πολίτη. Υπέγραψε διατάγματα για την ανέγερση τείχους στα σύνορα με το Μεξικό και τη λήψη αυστηρότερων μέτρων για τις αμερικανικές πόλεις που προστατεύουν παράτυπους μετανάστες.

Η απόφαση όμως που πραγματικά αποδεικνύει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος εφαρμόζει εμπράκτως όσα υποσχέθηκε προεκλογικά είναι το διάταγμα που υπέγραψε την Παρασκευή, με το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει τουλάχιστον για 90 ημέρες την είσοδο στις ΗΠΑ σε ταξιδιώτες από επτά μουσουλμανικές χώρες -μεταξύ των οποίων και η Συρία- και για τέσσερις μήνες την είσοδο προσφύγων στη χώρα.

Το ΔΝΤ, το ESM, η ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ

analyst

του Αλέξη Ζακυνθινού

ΔΝΤ: Το δημόσιο χρέος είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο χωρίς την αναδιάρθρωση του, ενώ τα βραχυπρόθεσμα μέτρα είναι ανεπαρκή και ασαφή. Απαιτούνται λύσεις που θα οδηγήσουν στην πτωτική του πορεία μακροπρόθεσμα, με χρονικό ορίζοντα το 2060 και όχι τέτοιες που παρέχουν προσωρινή ανακούφιση – ενώ ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα πρέπει να μειωθεί στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2018.

Η ελάφρυνση του χρέους θα πρέπει να εμπεριέχει μία επιμήκυνση της περιόδου χάριτος, καθώς επίσης αναβολές στην καταβολή των τόκων έως το 2040. Ειδικότερα, η ωρίμανση (λήξη) των ευρωπαϊκών δανείων θα πρέπει να επεκταθεί έως το 2070 – ενώ τα επιτόκια όλων των δανείων των EFSF και ESM, τα οποία δεν θα πληρώνονται έως το 2040, θα πρέπει να διαμορφωθούν κάτω του 1,5% για 30 χρόνια, από το 2040 έως το 2070 (πηγή).

ESM (Σόιμπλε): Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχητικής αποτίμησης της κατάστασης του ελληνικού χρέους – αφού είναι διαχειρίσιμο, εάν βέβαια οι μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί εφαρμοστούν πλήρως. Έχουν δοθεί ήδη στην Ελλάδα εξαιρετικά ευνοϊκά μακροπρόθεσμα δάνεια – ενώ μόλις αποφασίσθηκαν νέα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης.

Εκτός αυτού, η Ευρώπη έχει σαφώς δεσμευθεί να υποστηρίξει την Ελλάδα με μία επί πλέον ελάφρυνση, εάν χρειαστεί μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018 – υπό την προϋπόθεση ότι θα υιοθετηθούν όλες οι συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις. Άλλωστε τα δημοσιονομικά μέτρα του 2016 είχαν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, από ότι αναμενόταν (πηγή).

Ένα σχέδιο Μάρσαλ κινέζικης κοπής

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν έχουν τέλος τα παράδοξα που σηματοδοτεί η ιστορικής σημασίας πολιτική στροφή των ΗΠΑ, με αφορμή την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Ταυτόχρονα με την τροχοδρόμηση της ριζικής αναθεώρησης της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικού, από τη νέα αμερικανική ηγεσία, που θα μπορούσε να κάνει τον πρώτο δισεκατομμυριούχο πρόεδρο των ΗΠΑ να επαίρεται ότι μετά τον σουμπ-κομαντάντε Μάρκος και τους Ζαπατίστας που εξεγέρθηκαν εναντίον της συμφωνίας την πρώτη ημέρα ενεργοποίησής της, την 1^η Ιανουαρίου 1994, μόνο αυτός την αμφισβήτησε τόσο ριζικά και αποτελεσματικά (ή ό,τι ο Λευκός Οίκος κατάφερε να κάνει ότι δεν μπόρεσαν οι Τσιάπας), ήρθε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Στη φετινή συνάντηση της παγκόσμιας ελίτ, τα υποτιθέμενα οφέλη της παγκοσμιοποίησης (στανταράκι την εποχή της ευημερίας στις ομιλίες χρυσοπληρωμένων διευθυνόντων συμβούλων και αρχηγών πανίσχυρων κρατών) ανέλαβε να υπερασπιστεί η κινέζος πρόεδρος Ξι Γινπίνγκ, που είναι ταυτόχρονα και ηγέτης του κινέζικου κομμουνιστικού κόμματος, δείχνοντας έτσι πώς θα καλυφθεί το αναμφισβήτητο κενό που θα αφήσουν πίσω τους οι ΗΠΑ αναθεωρώντας και περιορίζοντας την παρουσία της στη διεθνή σκηνή.

Πιο δηλωτικά ωστόσο είναι τα έργα κι όχι τα λόγια, όπως για παράδειγμα η ιλιγγιώδους προϋπολογισμού πρωτοβουλία «Ένας ιμάντας ένας δρόμος» (One belt, one road), του κινέζου προέδρου. Πρόκειται για ένα επενδυτικό σχέδιο αξίας 900 δισ. δολ. που εκτείνεται από την Ασία και τη Μέση Ανατολή μέχρι την Κεντρική Ευρώπη κι αφορά αποκλειστικά και μόνο έργα υποδομών. Για παράδειγμα (κρατηθείτε εν τω μεταξύ): σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας μεταξύ Μόσχας και Καζάν στη Ρωσία, Κόργκος στο Καζακστάν και του λιμανιού Ακτάου στην Κασπία, αγωγός φυσικού αερίου που θα συνδέει το Τουρκμενιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν με την Κίνα, αυτοκινητόδρομος που θα συνδέει την Κίνα με το Πακιστάν και πολλά άλλα.

Το ΔΝΤ, η «έκρηξη» του χρέους και η στάση της Ευρώπης

Την αδυναμία του ΔΝΤ να μετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα χωρίς μεγάλη ελάφρυνση χρέους σηματοδοτεί η έκθεση του Ταμείου που συζητείται στις 6 Φεβρουαρίου. Η έκκληση για λιγότερα μέτρα, η πίεση σε ασφαλιστικό-φορολογικό και οι πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη.

των Shawn Donnan (Ουάσιγκτον) και Jim Brunsden (Βρυξέλλες)

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει κάτι που πιθανότατα θα είναι μια «εκρηκτική» αύξηση στο δημόσιο χρέος που εντός δεκαετιών θα σημαίνει ότι θα χρωστά τρεις φορές το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν αν δεν λάβει σημαντική ελάφρυνση χρέους, προειδοποιεί το ΔΝΤ σε εμπιστευτική έκθεση.

Η νέα έκθεση προετοιμάστηκε από το προσωπικό του ΔΝΤ πριν τη συνάντηση του διοικητικού συμβουλίου στις 6 Φεβρουαρίου που θα συζητήσει την συμμετοχή του Ταμείου στο πρόγραμμα διάσωσης 86 δισ. ευρώ και σηματοδοτεί την συνέχιση της σκληρής γραμμής του ΔΝΤ για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Δίνει μια πιο ζοφερή εικόνα των οικονομικών διλημμάτων της Ελλάδας από την ανάλυση που προετοιμάστηκε πέρυσι, προειδοποιώντας ότι το βάρος του χρέος είναι «υψηλά μη βιώσιμο» και δεν θα βελτιωθεί ακόμα και αν εφαρμοστούν οι επιπρόσθετες μεταρρυθμίσεις που ζητά το Ταμείο.

Η εκτίμηση θα, υπό τους κανόνες του Ταμείου, απαγορεύσει στο ΔΝΤ να πάρει μέρος με χρηματοδότηση στο υφιστάμενο πρόγραμμα, κάτι που χώρες όπως η Γερμανία έχουν θέσει ως όρο για την δική τους στήριξη.

Ποια είναι η επιβάρυνση των καταναλωτών από την Κοινή Αγροτική Πολιτική;

Νικόλαος Μπούσιος

Προϊστάμενος του τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και Περιβάλλοντος Γενική Γραμματεία Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου, Γεωπόνος με ειδικότητα Γεωργικής Οικονομίας, ΓΠΑ, Msc στα Οικονομικά της Ολοκληρωμένης Αγροτικής Ανάπτυξης, M.A.I.Ch. Msc στις Ευρωπαϊκές Σπουδές, ΟΠΑ

H ΚΑΠ είναι μία κατεξοχήν παρεμβατική πολιτική με αναδιανεμητικά αποτελέσματα, αφού προκαλεί μεταφορές πόρων από τους καταναλωτές και τους φορολογούμενους προς τους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων.

Ειδικότερα, η επιβάρυνση των καταναλωτών οφείλεται στο γεγονός ότι, λόγω της προστασίας που παρέχει η ΚΑΠ στους παραγωγούς, καταναλώνουν αγροτικά προϊόντα σε τιμές υψηλότερες από τις διεθνείς. Η εκτίμηση της μεταφοράς των πόρων από την εφαρμογή της ΚΑΠ βασίζεται στον δείκτη προστασίας των παραγωγών (Producer Support Estimate) που υπολογίζεται από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Ακολουθώντας την ανωτέρω μεθοδολογία η επιβάρυνση των καταναλωτών μπορεί να παρουσιαστεί με απλό τρόπο με την κάτωθι ισότητα για κάθε κράτος-μέλος:

Επιβάρυνση Καταναλωτών = (Ακαθάριστη Αξία Παραγωγής + Αξία Εισαγωγών - Αξία Εξαγωγών) Χ δείκτης προστασίας των παραγωγών στην Ε.Ε.

Η συνολική ετήσια επιβάρυνση των καταναλωτών στις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης απεικονίζεται στο διάγραμμα 1 για την περίοδο 2005/2014. Οι χώρες των οποίων οι καταναλωτές επιβαρύνονται περισσότερο ετησίως από την ΚΑΠ είναι η Γαλλία (14,7 δισ. ευρώ), η Γερμανία (14,2 δισ. ευρώ), η Ιταλία (12,5 δισ. ευρώ), η Ισπανία (8,5 δισ. ευρώ) και το Ηνωμένο Βασίλειο (7,5 δισ. ευρώ). Η Ελλάδα βρίσκεται στην 9η θέση της κατάταξης με συνολική επιβάρυνση καταναλωτών 2,4 περίπου δισ. ευρώ ετησίως.