Η έξοδος από το ευρώ ως εναλλακτική λύση: η περίπτωση της Αργεντινής

ΠΗΓΗ: www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=6628

Vicenç Navarro

Μια θεωρία, που προωθείται από σημαντικούς χρηματοπιστωτικούς κύκλους, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), είναι αυτή που αναπτύσσεται από δύο οικονομολόγους του , τον  Ken Rogoff και την Carmen Reinhart, που με έκπληξη είδαμε σε ένα πρόσφατο άρθρο να αποκαλούνται  "οι νέοι  γκουρού της οικονομίας ",και  οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η ύφεση, που προκαλείται από τις οικονομικές κρίσεις, πρέπει να επιλύεται με αργό ρυθμό μετά από πολλά χρόνια αργής και επώδυνης  πορείας ανάκαμψης. Στα γραπτά τους, οι συγγραφείς τονίζουν τις λέξεις  αργό και επώδυνο. Η προώθηση αυτής της θεωρίας από το ΔΝΤ και η αποδοχή της  από τα νεοφιλελεύθερα χρηματοπιστωτικά και οικονομικά μέσα ενημέρωσης  , στηρίζεται στο συμπέρασμα  ότι είναι οι δημόσιες πολιτικές που ευθύνονται για την χαμηλή ανάκαμψη των ευρωπαϊκών οικονομιών και, ειδικότερα, οι χώρες  που αποκαλούνται  περιφρονητικά    PIIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία), χοίροι στα αγγλικά.

Με αρκετές αλλαγές υπερψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο από την Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής

Πηγή: Express.gr

Με αρκετές νομοτεχνικές αλλαγές και παρατηρήσεις εκ μέρους των βουλευτών, υπερψηφίστηκε κατά την δεύτερη ανάγνωσή του στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, το πολυνομοσχέδιο για τις επείγουσες ρυθμίσεις εφαρμογής του μεσοπροθέσμου πλαισίου δημοσιονομικής προσαρμογής. Ανάμεσα σ' αυτές, ξεχωρίζουν η απόσυρση των επίμαχων ρυθμίσεων για την πώληση των τεσσάρων αεροσκαφών Airbus (πωλούνται αντί 31 εκ. ευρώ, με αξία αγοράς 472 εκ. ευρώ) και του διακανονισμού των χρεών του δήμου Ζωγράφου - αλλά και η δέσμευση για ευνοϊκή αντιμετώπιση των τριών τροπολογιών που κατέθεσε η Λούκα Κατσέλη επικεφαλής 40 και πλέον βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που αφορούν:

Η σωτήρια λύση (;) του «ψηφιακού ευρώ» Η σωτήρια λύση (;) του «ψηφιακού ευρώ»

  Του Γιώργου Ι. Μαύρου
gmavros@pegasus.gr

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να βγει από το ευρώ για να ανακάµψει οικονοµικά, όπως υποστηρίζουν οι εγχώριοι «ευρωσκεπτικιστές», ούτε να αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων η Δηµόσια Διοίκηση για να πατάξει τη φοροδιαφυγή και να στεγανοποιήσει την οικονοµία της από τις εκροές κεφαλαίων προς τράπεζες του εξωτερικού. Αρκεί να επενδύσει σοβαρά -πρώτη µέσα στις χώρες της Ευρωζώνης- στην ψηφιακή µετάλλαξη της οικονοµίας της.

Ανακοίνωση αποχώρησης μελών τομέα Δυτικής Αθήνας Ε.Πα.Μ

Δυτικά Προάστεια 16-1-2012,

“ Το ΕΠΑΜ όχι μόνο δεν είναι κόμμα με την παραδοσιακή έννοια του όρου , αλλά στην πράξη είναι μια προσωρινή , ιστορικά μεταβατική σύμπραξη κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό του λαού πάνω σε πολύ συγκεκριμένους και πολύ άμεσους στόχους .

Όταν και όποτε οι στόχοι αυτοί επιτευχθούν το ΕΠΑΜ θα έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο και δεν θα έχει πια λόγους ύπαρξης ..................... Με την έκρηξη του κινήματος των πλατειών η διαμαρτυρία για ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας μετατράπηκε σε απαίτηση να αλλάξει άρδην το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα .................... Ο ομαλός κοινοβουλευτικός βίος της μεταπολίτευσης που λειτούργησε ως πρόσχημα για μια άκρως διεφθαρμένη κυβερνητική απολυταρχία πνέει τα λοίσθια .............. Όλοι τους ποντάρουν στην άγρα ψήφων . Ποντάρουν στο γεγονός ότι , επειδή οι πλατύτερες μάζες αντιλαμβάνονται την πολιτική μέσα από το ¨ τι θα ψηφίσω στις εκλογές ¨ μπορούν να τις ξεγελάσουν κι έτσι να υφαρπάξουν την ψήφο τους .............. Το κεντρικό ζήτημα σήμερα δεν είναι οι εκλογές αλλά η εξουσία . Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε με όρους αντιπολίτευσης , αλλά με όρους κατάκτησης της εξουσίας από τον ίδιο το λαό.”

Και μόνο αυτά τα λίγα αποσπάσματα από το “τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ “ , αρκούν για να δείξουν τι μας δελέασε εμάς τους πρώτους προσχωρήσαντες στο ΕΠΑΜ και νυν αποχωρούντες .

Καταλαβαίνοντας το ιστορικό μεταίχμιο που βρισκόμαστε νοιώθοντας τον επερχόμενο θάνατο μιας ¨ αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ¨ , που δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτική , ούτε δημοκρατία , ελπίσαμε ότι το μέτωπο , που ευαγγελιζόταν ο Δ. Καζάκης με τις καταπληκτικές ρητορείες του , ήταν επιτέλους αυτό που ζητούσαμε .

Προχωρήσαμε , με ενθουσιασμό κι ανιδιοτέλεια με σκοπό ένα πράγματι τιτάνιο έργο .

Πέρα από τα 5 προτάγματα που ενστερνιστήκαμε , πέρα από την οργάνωση και την αλληλεγγύη για την επικείμενη πτώχευση , θεωρήσαμε ότι , για να έχουν βάθος όλα αυτά , το μεγαλύτερο βάρος έπρεπε να πέσει στη “ διαπαιδαγώγηση” του λαού , στην αφύπνιση του , να πάψει να είναι υπήκοος και να περιμένει Μεσσίες που θα τον σώσουν . Να ξαναγίνει Πολίτης , που όχι απλώς θα ψηφίζει κάθε 4 χρόνια , αλλά να είναι πάντα ενεργός και μάχιμος με οξυμένα αντανακλαστικά.  Να γνωριστεί με το γείτονα , να ανασυγκροτηθεί ο διαλυμένος κοινωνικός ιστός , από άτομο να γίνει Πρόσωπο και σαν Πρόσωπο να συγκροτήσει Δήμο , να πάρει το κράτος στα χέρια του ώστε να επιτευχθεί η πραγματική Δημοκρατία .


Την προοπτική αυτή έτρεμε το πνέον τα λοίσθια πολιτικό σύστημα της κομματοκρατίας . Έτρεμε το τεράστιο ποσοστό του 40% της αποχής στις εκλογές , που το έκανε γαργάρα χαρακτηρίζοντας αυτούς που δεν ψήφιζαν απολίτικους και όχι ακομμάτιστους .

Έτρεμε την ανασυγκρότηση του κοινωνικού ιστού , το τέλος του ατομικισμού και της ιδιώτευσης .
Έτρεμε την ελληνική γλώσσα και την επανανοηματοδότηση των όρων και των λέξεων . Αλίμονο αν καταλάβαινε ο Έλληνας τι εννοούσε όταν έλεγε Πρόσωπο , όταν έλεγε Δήμος , Δημιουργία , και Δημοκρατία . Έτρεμε την Ιστορία . Αλίμονο , αν μάθαινε ο Έλληνας ότι , δεν ελευθερώθηκε ποτέ . Ότι , μετά την επανάσταση του `21 , έγινε προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων που του παρουσίασαν τα κόμματα ως το μόνο τρόπο να συναντηθεί με την πολιτική . Έτρεμε την μνήμη . Αλίμονο , αν θυμόταν ο Έλληνας τα “κοινά” την αυτοδιοίκηση και την άσκηση πολιτικής , ως αληθινός πολίτης .


Αλλά , προϊόντος του χρόνου, είδαμε μπροστά στα έντρομα μάτια μας , από τα ανεπαρκή έτσι κι αλλιώς, κεντρικά όργανα του ΕΠΑΜ , να ξετυλίγονται σκηνές από τον Δον Κιχώτη , με φαντάσματα χαφιέδων και ασφαλιτών. Είδαμε να κατηγορούνται και να στοχοποιούνται δημόσια άνθρωποι με τον πλέον άθλιο και ασφαλίτικο τρόπο, από μια Πολιτική Επιτροπή που δεν είχε καν την έγκριση των μελών της για να κάνει ότι έκανε.  Είδαμε γελοία περιστατικά να αντιμετωπίζονται με μια προσχηματική βαρύτητα , δελφίνους  που παραιτούνταν δίκην “υπουργών” και επέστρεφαν αφού οι “παραιτήσεις δεν εγένοντο δεκτές”  να περιστοιχίζουν την “ενός ανδρός αρχή”, συμπτώματα βοναπαρτισμού και μεσσιανισμού , συντροφικά μαχαιρώματα , ψέματα ,πολλά ψέματα και παλινωδίες. Και τότε ακούσαμε και τα πρώτα μασημένα λόγια για τη δημιουργία κόμματος !


Το όραμα διαλύθηκε . Ο τελειότερος τρόπος ν' απορροφηθεί το ΕΠΑΜ από το σύστημα , ήταν να γίνει κόμμα , ένα ακόμα πλοκάμι του .


Δώσαμε σ' ένα λαό που διψάει για γνώση και ενημέρωση λίγα ψήγματα από ιστορία , οικονομία , λίγο από κοινωνική αλληλεγγύη , τον κολακέψαμε , του τάξαμε . Ε ! φτάνει . Σιγά , γιατί μπορεί να ξυπνήσει στ' αλήθεια . Από δω και πέρα , εμείς που επιδείξαμε πόσα πολλά ξέρουμε κι έχουμε και όλες τις λύσεις , θα ζητήσουμε την ψήφο σου , θα σε σώσουμε και συ ξαναβούλιαξε στον καναπέ σου .


Σαν να ξαναζούμε το '81 . Αλλά ας μην ξεχνάμε τη ρήση ότι , “ η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσᔨ. Όσο για τις δικαιολογίες -το νομικό πρόσωπο του ΕΠΑΜ , τα γεγονότα τρέχουν και δεν προλαβαίνουμε- , ακούγονται πολύ φτηνές. Αλήθεια , το καλοκαίρι στην Ιδρυτική συνδιάσκεψη , και με τις σκηνές να υπάρχουν ακόμα στο Σύνταγμα που η μυρωδιά των δακρυγόνων ήταν ακόμα έντονη μπορούσε άραγε να ακουστεί έστω και η πρώτη συλλαβή από τη λέξη κόμμα ; Τότε δεν γνώριζε κανένας από τους 400 ανθρώπους που ήταν εκεί  τα νομικά δεδομένα και χρειάστηκε να περάσουν έξι(6) μήνες ώστε να δηλώνεται η “νομική ανάγκη” ;   Όσο και αν τρέχουν τα γεγονότα , με 4000 μέλη όπως λένε , δεν έχεις τέτοιο εκτόπισμα που θα σου εξασφαλίσει βουλευτική έδρα . Εκτός κι αν υπολογίζεις σε άγρα ψήφων με άλλη προβολή και προώθηση , οπότε αντίο στο λαοπρόβλητο ΕΠΑΜ .


Το πνέον τα λοίσθια πολιτικό σύστημα , θ' αγκαλιάσει το κόμμα ΕΠΑΜ , γιατί αποτελεί τη σανίδα σωτηρίας του . Γιατί μπορεί να μαζέψει την αποχή , τους αγανακτισμένους , τους δυσαρεστημένους , τους απογοητευμένους , αριστερούς , κεντρώους , δεξιούς και να ξαναβάλει τα πρόβατα στο μαντρί .

Ήδη έχουμε ακούσει ρητορείες που εξαντλούνται σε καταγγελίες των αντιπάλων των άλλων κομμάτων και όταν αναγνωρίζεις τον άλλον ως αντίπαλο τότε ακριβώς του δίνεις υπόσταση και τον νομιμοποιείς . Σκέφτεσαι με όρους αντιπολίτευσης .


Τώρα που στο δυτικό κόσμο και όχι μόνο , αρχίζει δειλά δειλά ν' ανθίζει ένα νέο κίνημα αυτοοργάνωσης και αυτοκυβέρνησης , μια νέα σχέση κοινωνίας και πολιτικής , κάτι που οι άλλοι τώρα ανακαλύπτουν και εμείς δεν είχαμε παρά να το θυμηθούμε , γιατί ο Ελληνισμός λειτούργησε για αιώνες μ' αυτόν τον τρόπο , τώρα που το σύνταγμα του Ρήγα με την οικουμενικότητα του είναι πιο επίκαιρο από ποτέ , εμείς ξαναγυρνάμε στην εσωστρέφεια μας και στο κομματισμό , λίγο πριν αυτός μπει στο χρονοντούλαπο .


Το ΕΠΑΜ επικαιροποιεί την κομματοκρατία γινόμενο το ίδιο κόμμα και μας οδηγεί ένα βήμα πίσω στην ιστορία . Αντίο ανατροπή του πολιτικού συστήματος . Αντίο πραγματική Δημοκρατία .

Το μέτωπο που ευαγγελίστηκε την αποκατάσταση της ταυτότητας του Έλληνα, την ανασύνταξη της οικονομίας, την κοινωνική ανασυγκρότηση, την αποενοχοποίηση του λαού, την απελευθέρωση από την χούντα και την κατοχή, πριν προλάβει καν να δείξει τον μετωπικό χαρακτήρα του (όσον αφορά την οργάνωση, τις αρχές της ανακλητότητας, της οριζοντιότητας και των ευρύτερων κοινωνικών συμμαχιών), με μια χονδροειδή αναδίπλωση μας αδειάζει στο κενό .


Εμείς οι πρώτοι αφελείς που το πιστέψαμε νοιώθουμε απογοητευμένοι και εξαπατημένοι και αποχωρούμε με πολλή πικρία . Για το μόνο που ευχαριστούμε το ΕΠΑΜ είναι γιατί έγινε η αφορμή για να γνωριστούμε και να συμπλεύσουμε. Εμείς θα συνεχίσουμε.

Καλό "ταξίδι" σε όλες και όλους και καλή και γρήγορη λευτεριά


Αρβανίτης Πέτρος 
Αργυρού Μαρία
Βασιλάκης Θωμάς
Βρακατσέλης Θεόδωρος
Γκελάκης Γιάννης
Διαμάντης Βαγγέλης
Καλογερόπουλος Πέτρος
Καλογερόπουλος Σταμάτης
Κιρχορίδης Σωτήρης
Κεφαλληνός Νίκος
Μαργαρίτη Κατερίνα
Μιλιώνης Κώστας
Μπακογιάννης Θώμας
Παναγόπουλος Νεκτάριος
Παπαδόπουλος Βασίλης
Σπυρόπουλος Θεόδωρος
Σπυρόπουλος Αθανάσιος
Σπυρόπουλος Παναγιώτης
Σπυροπούλου Ελένη
Σπυροπούλου Άννα
Τσαγκατάκη Ζαχαρούλα
Τσαγκατάκη Μαρία

Η φορολόγηση των επιχειρήσεων εν μέσω κρίσης

Μελέτη. Συμπεράσματα και προτάσεις που κπονήθηκαν σε συνεργασία 
-  του ΚΕ.Μ.Ε.-Ε.Β.Ε.Α., με τους 
- κκ. ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ και ΤΑΣΟ ΠΑΤΩΚΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ, ΣΧΟΛΗ ΝΟΜΙΚΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ


Θα την βρείτε εδώ

Έντονες ενστάσεις της ΕΣΕΕ για το πολυνομοσχέδιο

 ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ 
ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 42, 105 63 ΑΘΗΝΑ
                           
Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Έντονες ενστάσεις της ΕΣΕΕ για το Πολυνομοσχέδιο»

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου με επιστολή της στο Υπουργείο Οικονομικών και στους αρχηγούς όλων των κομμάτων εξέφρασε την έντονη απογοήτευσή της για το Πολυνομοσχέδιο, το οποίο εκτός των άλλων επαναφέρει τα αντικειμενικά κριτήρια για τη φορολόγηση των εμπορικών επιχειρήσεων, διαψεύδοντας τις ελπίδες για τη διαμόρφωση ενός πιο υγιούς και ορθολογικού φορολογικού συστήματος.

Ο Σόιμπλε υπεύθυνος για το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων του PSI

Από  Το παρασκήνιο

Οι συνεχείς πιέσεις της Γερμανίας και κυρίως του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχαν ως αποτέλεσμα την εμπλοκή της τελευταίας στιγμής στις διαπραγματεύσεις για τους όρους αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, που σταμάτησαν την Παρασκευή και θα συνεχισθούν την ερχόμενη Τετάρτη.

Η Θάτσερ τώρα δικαιώνεται

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Η ενσάρκωση της Μάργκαρετ Θάτσερ από τη Μέριλ Στριπ στην ταινία «Η Σιδηρά Κυρία» φέρνει στον νου εκείνη την περιβόητη δήλωση της γυναίκας που διέλυσε τη βρετανική κοινωνία: «Αυτό που κάποιοι λένε κοινωνία είναι κάτι που δεν υπάρχει». Η διαφορά της με τους σημερινούς ηγέτες είναι πως αυτοί διαλύουν σήμερα οτιδήποτε είναι κοινωνικό, χωρίς να τολμούν να το ομολογήσουν ανοιχτά.

Μια κοινωνία καθορίζεται από ένα σύνολο αμοιβαίων παροχών και υποχρεώσεων που είναι ενσωματωμένες σε δημόσιους θεσμούς λέει ο Ρόμπερτ Ράιχ, καθηγητής της Δημόσιας Πολιτικής στο Μπέρκλεϊ: δημόσια σχολεία, δημόσιες βιβλιοθήκες, δημόσιες μεταφορές, δημόσια νοσοκομεία, δημόσια πάρκα, δημόσια μουσεία, δημόσια πανεπιστήμια. 

ΑΛΛΟ ‘’ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ’’ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ‘’ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΛΑΪΚΗ ΑΤΟΚΗ ΔΡΑΧΜΗ’’, ΠΟΝΗΡΟΙ… !

 Άρθρο του καθηγητή οικονομικών Λιότσιου Σ.Βασίλη

Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι σχετικό με την επιστροφή της οικονομίας μας στη δραχμή μιας και, για ευνόητους λόγους, σκόπιμα αποκρύπτεται .Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ «ΠΑΛΙΑ» ΔΡΑΧΜΗ ΠΟΥ ΚΟΒΟΤΑΝ ΣΤΑ ΕΚΔΟΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΚΑ (!?) Η διαδικασία αυτή αποτελεί το  υπέρτατο κόλπο των τραπεζιτών, το οποίο δημιουργεί νομοτελειακά και παγκόσμια το λεγόμενο «δημόσιο χρέος» που «δικαιολογεί» επίθεση, κατά βούληση, των γνωστών οίκων. (αρνητική αξιολόγηση – αύξηση των σπρέτς – «καθυστέρηση» δήθεν των κυβερνόντων – αδιέξοδο – ανάγκη μετρητών – προσφυγή σε Ε.Ε. ΔΝΤ με νέα δάνεια – νέα υπερχρέωση – ελεγχόμενη πτώχευση  - ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ !)

    Φανταστείτε ! Η δραχμή που «κόβαμε» ήταν …αγορασμένη με τόκο από ιδιώτες, δεν την παράγαμε εμείς !                                 

O στυγνός εκβιασμός των hedge funds

  Tου Nίκου Σακελλαρίου ("Ημερησία")
nsakel@pegasus.gr

Το διπλό παιχνίδι: τα funds κατέχουν ελληνικά ομόλογα 10 δισ. και απειλούν την Ελλάδα με μη αποδοχή του PSI

Xρέος ύψους 10 δισ. ευρώ βρίσκεται στα χέρια ξένων hedge funds που απειλούν την Eλλάδα με μη αποδοχή του PSI για να εκμεταλλευτούν τα CDS σε περίπτωση πτώχευσης. Tαυτόχρονα υπάρχουν και hedge funds που κινούνται προς την κατεύθυνση της αναζήτησης φθηνών ελληνικών ομολόγων σε περίπτωση που σωθεί η χώρα. Πάντως υπάρχουν και μεγάλα hedge funds με ενεργητικά δισεκατομμυρίων που ακολουθούν και τις δύο τάσεις, αγοράζοντας φθηνά ελληνικά ομόλογα βραχυπρόθεσμης λήξης (μέσα στο 2012) από τη δευτερογενή αγορά και ταυτόχρονα εμπλουτίζουν το «χρηματοοικονομικό τους οπλοστάσιο» με CDS's. Mονά ή ζυγά κάποιοι θα βγάλουν πολλά λεφτά από την ελληνική κρίση.

Κύριε πρωθυπουργέ, σαν να μην έχετε δίκιο

του Θανάση Λυρτσογιάννη

Πηγή "Ημερησία"

Η έως τώρα εμπειρία έχει δείξει ότι οι μαζικές περικοπές μισθών (εξαιρούνται οι ζημιογόνες επιχειρήσεις) οδηγούν σε ύφεση και μεγαλύτερη ανεργία.

Κύριε πρωθυπουργέ, με όλο τον σεβασμό και την εκτίμηση προς το αξίωμα, αλλά και το πρόσωπό σας, σαν να μην έχετε δίκιο όταν λέτε καλύτερα λιγότερες αποδοχές παρά περισσότεροι άνεργοι. Και μάλιστα για πολλούς λόγους. Η έως τώρα εμπειρία έχει δείξει ότι οι μαζικές περικοπές μισθών (εξαιρούνται οι ζημιογόνες επιχειρήσεις) οδηγούν σε ύφεση και μεγαλύτερη ανεργία.

Η «ΜΑΥΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» ΤΟΥ ΣΑΡΚΟΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕΙΣ

Αντιδράσεις, αλλά και υποσχέσεις για πιο αποφασιστικά βήματα προκάλεσε ο καταιγισμός υποβαθμίσεων χωρών της Ευρωζώνης από την Standard & Poor's. Ο επίτροπος, Όλι Ρεν, εξέφρασε τη λύπη του «για την παράλογη απόφαση», όπως την αποκάλεσε, ενώ ο...
Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, διαβεβαίωσε ότι η Ευρωζώνη θα σταθεροποιήσει τις οικονομίες της και «θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών». 

Το βλέμμα όλων, όμως, στρέφεται στη Γαλλία με τον Τύπο να κάνει λόγο για τη «μαύρη Παρασκευή» του Νικολά Σαρκοζί.

«Η απώλεια του ΑΑΑ: η αποτυχία του Νικολά Σαρκοζί» γράφει η Monde, ενώ ακριβώς από κάτω υπάρχει η φωτογραφία του υποψηφίου των Σοσιαλιστών για την προεδρία Φρανσουά Ολάντ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το άρθρο της ίδιας εφημερίδας με τίτλο «Η μαύρη Παρασκευή» του Νικολά Σαρκοζί. 

Νταλάρα: Απέτυχαν και σταματούν οι διαπραγματεύσεις για το κούρεμα

Οι επικεφαλής της επιτροπής των ιδιωτών πιστωτών, Τσαρλς Νταλάρα και Ζαν Λεμιέρ, επισημαίνουν με κοινή δήλωση τους ότι δεν βρήκε ανταπόκριση από όλες τις μεριές η πρόταση για το εθελοντικό κούρεμα των ελληνικών ομολόγων (PSI) και ανακοινώνουν πως σταματούν προσωρινά οι διαπραγματεύσεις.

KOΛΑΦΟΣ-ΑΠΕΤΥΧΕ ΤΟ PSI! Παπαδήμος, Βενιζέλος και Καρατζαφέρης οδηγούν την Ελλάδα σε νέα Μικρασιατική Καταστροφή!

Πηγή Κουρδιστό Πορτοκάλι

Οι διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων, το επονομαζόμενο PSI+, απέτυχαν, διακόπησαν προς το παρόν και αναμένεται να επανεκκινήσουν την ερχόμενη Τετάρτη, σύμφωνα με ανακοίνωση του IIF που μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία.

Τι αλλάζει από 1.1.2012 στο φορολογικό τοπίο για επιχειρήσεις, επιτηδευματίες και ιδιώτες.

Άρθρα  

( via taxheaven)

Τι αλλάζει από 1.1.2012 στο φορολογικό τοπίο για επιχειρήσεις, επιτηδευματίες και ιδιώτες. Οι σημαντικότερες αλλαγές που ισχύουν από 1.1.2012 ή που θα εφαρμοστούν κατά τη διάρκεια του έτους 2012

Κωνσταντίνος Αντ. Κουλογιάννης
Λογιστής - Φοροτεχνικός

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μιου Πειραιά
Λογιστής - Φοροτεχνικός

Ημερομηνία αρχικής ανάρτησης: 12.1.2012
Ημερομηνία πρώτης ενημέρωσης: 14.1.2012*


‘Όπως πέρυσι έτσι και φέτος, μέσα από την παρούσα ανάλυση θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια μικρή κωδικοποίηση των σημαντικότερων αλλαγών που ισχύουν από 1.1.2012 ή αυτών που θα εφαρμοστούν μέσα στο έτος 2012 – οι οποίες αφορούν επιχειρήσεις, επιτηδευματίες ή ιδιώτες – έτσι ώστε ο αναγνώστης να έχει μια πλήρη εικόνα αυτών που θα τον απασχολήσουν στο έτος που διανύουμε.

EΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ: Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία

του Λ. Βατικιώτη

Με μια άγαρμπη επιχείρηση καλλιέργειας φόβου έκανε ποδαρικό ο νέος χρόνος. «Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω» είπε ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας, κατά την κοπή της πίτας στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Καθημερινή που παρομοίασε την επιστροφή στην δραχμή με έναν όρο από την αθλητική δημοσιογραφία: «αληθινή κόλαση»! Αυτό το ενδεχόμενο «θα ισοδυναμούσε στην πρώτη κρίσιμη φάση με επάνοδο στη δεκαετία του 50», ήταν τα λόγια του.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ

Η ολιγαρχία δια μέσου κάποιου «νόμου» που φτιάχνει (πχ μνημόνιο, ασφαλιστικό, διόδια κλπ) ή προτίθεται να φτιάξει ή δια μέσου κάποιας υπουργικής απόφασης προκαλεί ένα μεγάλο πρόβλημα στο λαό .

Το πρόβλημα αυτό προκαλεί κοινωνική δυσαρέσκεια. 

Η δυσαρέσκεια με τη σειρά της δημιουργεί την αντίδραση ή την τάση για αντίδραση των θιγομένων. Στόχος των αντιδράσεων θα είναι η άρση εκείνου του κανόνα της υπάρχουσας ολιγαρχικής εξουσίας που τους προκαλεί το πρόβλημα και θα προτείνουν την  αντικατάσταση  του με κάποιον άλλον κανόνα  που θεωρούν ότι είναι καλός για αυτούς.
Ο λαός λοιπόν κινητοποιείται για να πιέσει και να αναγκάσει την κυβέρνηση να αλλάξει τη στάση της προς μια άλλη κατεύθυνση.

Για να ξεπεραστεί όμως το πρόβλημα δηλαδή για την αλλαγή της πραγματικότητας προς μια άλλη κατεύθυνση, δύο τινά μπορούν να συμβούν.

Το 2012 ας φερθούμε επιτέλους ως Έλληνες

Ολίγιστοι Φραγκολεβαντίνοι πολιτικοί υπαγορεύουν σε σπιθαμιαίους εγχώριους ομολόγους τους πως να καταστρέψουν την Ελλάδα.
Κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες παριστάνουν τους εκδότες και επιβάλουν τους λογιστές/τραπεζίτες τους ως πρωθυπουργούς.
Χαλιναγωγημένοι μεγαλοδημοσιογράφοι ισοπεδώνουν τα πάντα, ενδιαφερόμενοι μόνο για το ύψος του προσωπικού του λογαριασμού στην τράπεζα.
Αποτυχημένοι «επαναστάτες» ως διαχειριστές του συστήματος.
Δήθεν «αριστεροί» ως βολεμένοι απολογητές της καθεστηκυίας τάξης.
Ανεγκέφαλοι διανοούμενοι, … αδέξιοι δεξιοί, ατάλαντοι καλλιτέχνες, άφωνοι τραγουδιστές..

ΟΤΑΝ Ο ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ

Γράφει η Λίλιαν Αργυρίου, αναγνώστρια
(από το : Κουρδιστό Πορτοκάλι)
Ο έγκλειστος στις φυλακές των Σκοπίων Μάκης Ψωμιάδης, προσεβλήθη από την ταύτιση της προσωπικότητάς του με τον «Αγαπούλα» της...
τηλεοπτικής διαφήμισης της εταιρείας Wind. Ακόμη και ο Μάκαρος δεν άντεξε να βλέπει τον «εαυτό» του σ’ αυτό το διαφημιστικό τσουνάμι πλύσης εγκεφάλου του χρεοκοπημένου Έλληνα πολίτη.

Το κίνημα δεν χρειάζεται υποταχτικούς και υπάκουους

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Του Δημήτρη Καζάκη      

  

Αναδημοσιεύτηκε από την Σεισάχθεια  

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Σπίθας ήταν ευθύς εξαρχής το πατριωτικό κάλεσμα που απεύθυνε προς όλο τον λαό ο Μίκης Θεοδωράκης. Ένα κάλεσμα αφύπνισης και αγώνα ενάντια σ’ έναν εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό που δεν επιδιώκει απλά να καθυποτάξει τη χώρα και το λαό της με τα όπλα, αλλά να εγκαθιδρύσει έναν πολύ χειρότερο ζυγό, μια δουλοπαροικία χρέους από την οποία δεν υπάρχει διαφυγή για τις τωρινές και τις μελλοντικές γενιές. Πρόκειται για την μεγαλύτερη απειλή που γνώρισε ποτέ στην ιστορία του αυτός ο τόπος.

Brother, Can You Spare A Dime?

Του Πέτρου  Αρβανίτη

«Αδελφέ, Μπορείς να μου δώσεις μια δεκάρα;", είναι ένα από τα πιο γνωστά αμερικανικά τραγούδια της Μεγάλης Ύφεσης που γράφτηκε το 1931 από τον στιχουργό EY "Yip" Harburg και τον συνθέτη Jay Gorney. 

Το τραγούδι διερωτάται γιατί οι άνδρες που έχτισαν το έθνος , τους σιδηροδρόμους, τους ουρανοξύστες , που πολέμησαν στον πόλεμο, που καλλιεργούσαν τη γη, που έκαναν ότι το έθνος τους είπε ότι έπρεπε να κάνουν, τώρα που το έργο τους τελείωσε και η εργασία τους δεν είναι πλέον απαραίτητη, βρίσκονται εγκαταλελειμμένοι , στις ουρές παραλαβής ψωμιού.

Η Brunswick Crosby το ηχογράφησε κι έγινε το πρώτο σε πωλήσεις , ρεκόρ της περιόδου, και ήρθε να θεωρηθεί ως ο ύμνος των γκρεμισμένων ονείρων της εποχής.

Κρατικός τομέας και ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα του νεοφιλελευθερισμού

Πηγή aformi.gr

Στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής οι κοινωνικές σχέσεις αρέσκονται στο παίγνιο της παράλλαξης.[1] Οι σχέσεις εκμετάλλευσης στη διαδικασία της παραγωγής μεταμφιέζονται ως σχέσεις μεταξύ ίσων. Το αφεντικό «απλώς» έχει το κεφάλαιο, ο εργαζόμενος την ικανότητα προς εργασία. Ο καθένας παίρνει στο τέλος της παραγωγικής εργασίας ότι του αναλογεί: ο εργαζόμενος μισθό, το αφεντικό κέρδος. Η απλήρωτη υπεραξία που παρήγαγε ο εργαζόμενος εξαφανίζεται μαγικά, μεταμφιέζεται σε κάτι που δεν είναι: ως δίκαια, αμοιβαία επωφελής σχέση μεταξύ «κοινωνικών εταίρων».

Να μ' αγαπάς

Στίχοι:  Ανδρέας Θωμόπουλος 

Μουσική: Ανδρέας Θωμόπουλος 

Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος

Σου γράφω πάλι από ανάγκη

η ώρα πέντε το πρωί

το μόνο πράγμα που 'χει μείνει

όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ

Σου γράφω πάλι από ανάγκη

η ώρα πέντε το πρωί

το μόνο πράγμα που 'χει μείνει

όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ

Τι να τις κάνω τις τιμές τους

τα λόγια τα θεατρικά

μες στην οθόνη του μυαλού μου

χάρτινα είδωλα νεκρά

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη

βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό

Κι ίσως η ασκήμια του να μείνει

μόλις πλυθώ και ξυριστώ

Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα

Βαραίνει ο νους σου απ' τα πολλά

στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα

σε φέρνει ακόμα πιο κοντά

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα

η ανάγκη μου δεν σταματά

σαν το πουλί πάνω στο σύρμα

σαν τον αλήτη που γυρνά

Θέλω να 'ρθεις και να μ' ανάψεις

το παραμύθι να μου πεις

σα μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις

σαν άσπρο φως να ξαναπεί

AN ΟΧΙ ΤΩΡΑ , ΠΟΤΕ?

του Πέτρου Αρβανίτη 

Ο καπιταλισμός της ανάπτυξης έχει πεθάνει. Ο σοσιαλισμός της ανάπτυξης , που του μοιάζει σαν αδελφός , μας δίνει την παραμορφωμένη εικόνα του παρελθόντος. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων , χάρη στην οποία η εργατική τάξη θα έσπαγε τις αλυσίδες της και θα θεμελίωνε την παγκόσμια ελευθερία , αφαίρεσε από τους εργάτες και τα τελευταία υπολείμματα ανεξαρτησίας και κατέστρεψε τις υλικές και υπαρξιακές βάσεις για κάποια εξουσία των παραγωγών. Η οικονομική ανάπτυξη που θα έπρεπε να εξασφαλίσει σε όλους την αφθονία και την ευημερία, επαύξησε τις ανάγκες με μεγαλύτερο ρυθμό , δεν επέτυχε πια να τις ικανοποιήσει και κατέληξε σε πλήθος αδιεξόδων που δεν είναι μόνον οικονομικά. Μπορούν να επινοηθούν διάφορες θεραπείες για τα αδιέξοδα στα οποία καταλήγει αυτή η κρίση , ο νεωτερισμός της όμως βρίσκεται στο ότι κάθε επιμέρους και διαδοχική λύση , με την οποία ισχυρίζονται ότι θα την ξεπεράσουν , καταλήγει να την επιδεινώνει. Εκτός από την ολοκληρωτική ανατροπή των θεσμών , της τεχνικής και της συμπεριφοράς που ισχύουν σήμερα , έφερε , όχι το καλύτερο που υπόσχεται αλλά ελλείψεις και καταναγκασμούς όλο και πιο δυσβάσταχτους. Τελικά χρειάζεται αλλαγή της ανάπτυξης , ή αλλαγή των προϊόντων , του τρόπου παραγωγής , του προσδιορισμού των αναγκών , του τρόπου ικανοποίησης τους και με λίγα λόγια , του τρόπου ζωής? Μέχρι ποιο σημείο η υποτιθέμενη «οικονομική επιστήμη» έχει διαμορφωθεί από a priori ιδεολογίες , πολιτικές επιλογές , από αναπόδεικτα ανθρωπολογικά αξιώματα ;

ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Εντάξει. Το γιατί οι αστοί και οι παρατρεχάμενοί τους  αποκαλούν τον κοινοβουλευτισμό Δημοκρατία ή αστική Δημοκρατία κλπ μπορεί να το καταλάβει ο καθένας. Το γιατί  όλοι οι συστημικοί ολιγάρχες ( οι στρατιωτικοί Απριλιανοί και οι μετέπειτα πολιτικοί)  επιλέγουν να αποκαλούν  Δημοκρατία τα ολιγαρχικά συστήματά τους, είναι κατανοητό.

Το ακατανόητο όμως εκ πρώτης όψεως (αλλά όχι ανεξήγητο) βρίσκεται στο γεγονός ότι και η αριστερά υιοθετεί ακριβώς τους ίδιους χαρακτηρισμούς με αυτούς των  αστών (αστική δημοκρατία, κοινοβουλευτική δημοκρατία, αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δημοκρατία, έμμεση δημοκρατία) για να αποδώσει την ουσία του πολιτικού συστήματος του κοινοβουλευτισμού.