Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Unfollow. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Unfollow. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Απριλίου 2017

Πολιτικά εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου

UNFOLLOW


Το εξωφρενικό παράδοξο της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας. Συνεντεύξεις με τους Γιάννα Κούρτοβικ, Άννυ Παπαρρούσου, Δημήτρη Κατσαρή. 

Με αναφορές στις δίκες της 17 Νοέμβρη, της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και του Τάσου Θεοφίλου, μια σε βάθος επεξήγηση των κρίσιμων προβλημάτων όλου του αντιτρομοκρατικού νομικού πλαισίου και των κινδύνων που παρουσιάζει για τις δημοκρατικές εγγυήσεις και ελευθερίες.

Για μια περαιτέρω εξιστόρηση και ανάλυση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας και της σχετικής νομολογίας, διαβάστε επίσης: http://unfollow.com.gr/print-edition/... 

Έρευνα / συνεντεύξεις: Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου & Αυγουστίνος Ζενάκος
Video: Άρης Χατζηστεφάνου
Παραγωγή: UNFOLLOW & Infowar Productions









Παρασκευή 14 Απριλίου 2017

Δραπετσώνα: Για να έχουνε ζωή - Ένα ντοκιμαντέρ του UNFOLLOW

UNFOLLOW


Ένα ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Μια παραγωγή του UNFOLLOW.

Πώς διαμορφώθηκε η Δραπετσώνα; Πώς διαμορφώθηκε μια πόλη γύρω από μια βιομηχανική μονάδα που οι κάτοικοι τη χρειάζονταν για να έχουν δουλειά, την ώρα που τους σκότωνε; Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που δούλευαν σε αυτά τα εργοστάσια; Τι σήμαινε να ζεις σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιβαλλοντικά περιοχές της Ελλάδας και πώς αγωνίστηκαν οι κάτοικοι; Πώς η αποβιομηχάνιση κλείνει το εργοστάσιο και ανοίγει το δρόμο για την ανάπλαση της περιοχής, αλλά και για την προσπάθεια των τραπεζών και των επενδυτών να διεκδικήσουν αυτό το «φιλέτο»; Είχαν προοπτική τα σχέδια για το ελληνικό «Σίτυ»; Είχαν βάση οι προτάσεις για να γίνει πίστα formula 1;

Πώς σε μια περιοχή, προορισμένη για ανάπλαση και δημιουργία πάρκου, ένας επιχειρηματίας κατάφερε, με διαδοχικές ευνοϊκές αποφάσεις και φωτογραφικές νομοθετικές ρυθμίσεις, να εξασφαλίσει αδειοδότηση για μια περιβαλλοντικά επιβαρυντική και επικίνδυνη εγκατάσταση επεξεργασίας υγρών αποβλήτων και αποθήκευσης υγρών καυσίμων, μέσα στο χώρο που διεκδικούν οι κάτοικοι για χώρο αναψυχής;

Με ποιο τρόπο υπουργοί και η Περιφέρεια Αττικής τον εξυπηρέτησαν; Ποιοι οι αγώνες της δημοτικής αρχής για να πάρουν πίσω μια έκταση που ανήκει στους κατοίκους της περιοχής;

Με βάση τη δημοσιογραφική μας έρευνα, δείχνουμε πώς ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης εξασφάλισε με τρόπο σκανδαλώδη άδεια λειτουργίας για τις εγκαταστάσεις της εταιρείας Oil-One από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, χάρη στις ενέργειες του πρώην υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη, του πρώην υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Ασημάκη Παπαγεωργίου, του πρώην Δημάρχου Δραπετσώνας-Κερατσινίου Λουκά Τζανή και του πρώην Περιφερειάρχη Αττικής Γιάννη Σγουρού.

Στο ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε συνεντεύξεις των προσώπων που ενεπλάκησαν στην αδειοδότηση και συζητάμε με ανθρώπους που έπαιξαν ρόλο στην υπόθεση.

Αρχισυνταξία: Αυγουστίνος Ζενάκος.

Επιστημονική έρευνα: Παναγιώτης Σωτήρης.

Δημοσιογραφική έρευνα: Ντίνα Ιωακειμίδου, Άρης Χατζηγεωργίου, Γεράσιμος Λιβιτσάνος, Μάνος Φραγκιουδάκης.

Έρευνα αρχείου: Γιάννης – Ορέστης Παπαδημητρίου, Χρήστος Νάτσης.

Οργάνωση παραγωγής: Βασίλης Ρίζος.

Βοηθοί παραγωγής: Γιάννης – Ορέστης Παπαδημητρίου, Μάνος Φραγκιουδάκης.

Κάμερα – Φωτογραφία: Δημήτρης Μιχαλάκης, Σίλια Ψυχή.

Ηχοληψία: Νιόβη Παναγιωτάτου.

Σκηνοθετική επιμέλεια: Στέλλα Χριστοφόρου.

Μοντάζ – Post production: Αλεξάνδρα Μασμανίδη.

Μουσική: «Δραπετσώνα» (Μίκης Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης).

Διασκευή – ενορχήστρωση: Κέλλυ Καλτσή.

Κιθάρα – μπαγλαμάς: Δημήτρης Λάππας.

Μπάσο – τύμπανα: Γιώργος Ρίζος.

Στούντιο – μίξη: Δημήτρης Κεραμιδάκης.

Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Χατζόπουλο για την ευγενική παραχώρηση του πολύτιμου φωτογραφικού υλικού και της ταινίας του «Αυτή η κουκουβάγια απ’ τη Δραπετσώνα τι γυρεύη;», 1978-1982.

Ευχαριστούμε τον κ. Νάσο Ευσταθιάδη για την παραχώρηση φωτογραφικού υλικού από τις εγκαταστάσεις της BP (nefsta-photography.com).

Ευχαριστούμε το Δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας και την ιστορικό και δημοτική σύμβουλο κ. Ελένη Κυραμαργιού.

Διαβάστε: http://unfollow.com.gr/articles/ann/d...


Τετάρτη 27 Μαΐου 2015

Proxy war: Νέο ’89 στα media

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Των Λεύτερη Χαραλαμπόπουλου & Ερρίκου Σωμερίτη
Ο μοιραία αυτοκαταστροφικός ποιητής της ροκ Τζιμ Μόρισον είχε ξεκάθαρη, όσο και προφητική, άποψη για τα ΜΜΕ. «Όποιος τα ελέγχει, ελέγχει το μυαλό» είχε δηλώσει το πιο σκοτεινό και συνάμα γοητευτικό ίνδαλμα της μουσικής βιομηχανίας. Στη γονατισμένη από την ύφεση Ελλάδα του 2015, με μια κυβέρνηση που δεν είχε μέχρι πρότινος ευνοϊκή μεταχείριση από τα μίντια, το ζήτημα μοιραία ξανατίθεται. Τι θα γίνει με τον μιντιακό χάρτη;
Είκοσι έξι χρόνια μετά την πρώτη πολιτική ρύθμισή του, θα ανασυγκροτηθεί εκ βάθρων ο μιντιακός χάρτης; Θα ανοίξει πόλεμο η κυβέρνηση με τους μιντιάρχες ή προετοιμάζεται κι εκεί ένας «έντιμος συμβιβασμός»;
Ο άνθρωπος που έχει αναλάβει το έργο αυτό, ο υπουργός Επικράτειας Νίκος Παππάς, ήταν το καλοκαίρι του 1989 μόλις 13 ετών. Στην κυβέρνηση του Τζαννή Τζανετάκη, που άναψε το πράσινο φως για τη διαμόρφωση του μιντιακού τοπίου όπως το γνωρίζουμε σήμερα, συμμετείχε ο τότε ενιαίος Συνασπισμός, με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο στο υπουργείο Εσωτερικών και τον Φώτη Κουβέλη στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Λίγο μετά, την εποχή της συγκυβέρνησης του Συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία, ο Στέλιος Παππάς, στέλεχος του αντιδικτατορικού «Ρήγα» και πατέρας του Νίκου, είχε προτιμήσει τα δύσκολα, συντασσόμενος με τον Γιάννη Μπάνιά και μια χούφτα παλαιών συντρόφων του από το ΚΚΕ εσωτερικού.
Πιθανότατα ο σημερινός υπουργός Επικράτειας δεν έμαθε τότε λεπτομέρειες για το πώς άνοιξε ο δρόμος στο μιντιακό κατεστημένο, όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Αν ρωτούσε, θα μάθαινε ότι όλη τη «ζημιά» την έκανε το άρθρο 4 για την «άδεια μη κρατικής τηλεοράσεως» του νόμου 1866/89 και πιο συγκεκριμένα μια παράγραφός του: «Μεταξύ των κριτηρίων για τη χορήγηση και ανανέωση της άδειας συνεκτιμώνται η πληρότητα και η ποιότητα του προγράμματος και η εμπειρία και παράδοση των μετόχων της εταιρείας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης (…)». Τότε η είσοδος των ιδιωτικών καναλιών είχε παρουσιαστεί ως «πλουραλισμός» και «δημοκρατία». Σήμερα οι δύο αυτές λέξεις ακούγονται σαν ανέκδοτο για την ιδιωτική τηλεόραση…

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Ο Αυγ. Ζενάκος περί έντιμου συμβιβασμού

Νέα Κρήτη


Με την οικονομική βοήθεια "παγωμένη" και την κυβέρνηση αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές, η Αθήνα ρισκάρει να ξεμείνει από ρευστό και παρακαλάει για «έντιμο συμβιβασμό».
Ο Σόιμπλε επισείει τον «κίνδυνο ξαφνικής χρεοκοπίας της Ελλάδας».
«Η κυβέρνηση προσπαθεί και μάχεται αλλά ζητούμενο είναι αν κινείται σωστά προκειμένου να διασώσει ό,τι έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα», λέει στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη ο Αυγουστίνος Ζενάκος από τη συντακτική ομάδα του Unfollow.

Δευτέρα 27 Απριλίου 2015

Οι συμφωνίες δεν τηρούνται!*


«Οι συμφωνίες έχουν νόημα μόνο εφόσον τηρούνται. Σε διαφορετική περίπτωση, η εμπιστοσύνη καταστρέφεται». Τα συγκεκριμένα λόγια ειπώθηκαν από τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας λίγες μέρες μετά την ανάληψη των πρωθυπουργικών καθηκόντων από τον Αλ. Τσίπρα και τις φιλολαϊκές δηλώσεις των πρωτοκλασάτων υπουργών του, σε μια προσπάθεια να αποσύρει η ελληνική πλευρά το αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και του προγράμματος λιτότητας.
Του Λεωνίδα Βατικιώτη 
Είναι όμως έτσι; Πράγματι, οι συμφωνίες γράφονται για να τηρούνται;
Οι συμφωνίες πριν καν γραφτούν δεν είναι ποτέ, ή σχεδόν ποτέ, προϊόν της ελεύθερης βούλησης των μερών που την υπογράφουν. Σε κάθε τους παράγραφο κι ειδικά στα πιο επίμαχα σημεία τους αποτυπώνεται ο συσχετισμός δύναμης κι οι άνισες σχέσεις των συμβαλλομένων, έστω κι αν αυτή η ωμή πραγματικότητα συγκαλύπτεται πίσω από εύηχες κενολογίες που υμνούν τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, κ.α. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ευρωζώνη. Η εικονική πραγματικότητα των ισότιμων κρατών κονιορτοποιείται από την διαφορά μεγεθών μεταξύ των κρατών, προϊόν διαφορετικής κλίμακας οικονομιών, ιστορικών καταβολών, κ.α. Ο ισχυρισμός πως η Γερμανία με ένα πληθυσμό 81 εκ. κι η πρόσφατα εισαχθείσα στην ευρωζώνη Λιθουανία των 3 εκ. μοιράζονται την ίδια επιρροή μεταξύ των 19 κρατών μελών της, θυμίζει το παλιό ανέκδοτο με την Αλβανία που επαιρόταν για τον πληθυσμό που έχει μαζί με την …Κίνα. Κι αν από μόνη της η διαφορά μεγεθών δεν φαντάζει πειστική για να προβλεφθούν τα αποτελέσματα της νομισματικής ενοποίησης, αρκεί μια ματιά στην διαίρεση της ευρωζώνης σε ένα πολλαπλώς κερδισμένο κέντρο και μια πολλαπλώς χαμένη περιφέρεια για να αποδειχθεί ότι η συμφωνία της ευρωζώνης έμοιαζε με την Φάρμα των ζώων του Όργουελ, όπου όλα τα ζώα ήταν ίσα μεν, αλλά μερικά ήταν πιο ίσια από τ’ άλλα.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

Νέο δάνειο και μνημόνιο ή Ιρλανδία! Ας διαλέξουν…

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Λεωνίδα Βατικιώτη
Αν η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει ένα νέο δάνειο που θα συνοδεύεται από μνημόνιο, ως συνήθως, δεν έχει παρά να επαναλάβει ό,τι έκανε η Ιρλανδία το Δεκέμβριο του 2010, όταν «τύπωσε» 51 δισ. ευρώ στο πλαίσιο ενός προγράμματος παροχής έκτακτης ρευστότητας
Διαβάστε στο UNFOLLOW 40 (τεύχος Απριλίου): Με ευθύνη της ελληνικής οικονομικής ελίτ και των επιτελείων της ΕΚΤ οι συνθήκες ωρίμασαν απότομα, για να περιμένουμε σαν μάννα εξ ουρανού το τρίτο δάνειο. Από κοινού και εκ του μηδενός έστησαν δύο συμπληγάδες πέτρες με έναν και μοναδικό σκοπό: να συνθλίψουν οποιαδήποτε ελπίδα ριζοσπαστικής πολιτικής εμπεριείχε ο σχηματισμός της νέας ελληνικής κυβέρνησης και να επιβάλουν τη διαιώνιση της πολιτικής της ακραίας λιτότητας.
Πώς εξανεμίστηκαν από τις ελληνικές τράπεζες 24 δισ. ευρώ, μεταξύ Νοεμβρίου 2014 και Φεβρουαρίου 2015;
Ποιος ήταν ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην φυγή των καταθέσεων;
Ποιος επιθυμεί διακαώς να πάρει η Ελλάδα ένα -ακόμη- δάνειο;
Υπάρχει σανίδα σωτηρίας για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

ΓΙΑΝΝΑ, ΠΑΡΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΒΡΑΚΑ!

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Αγωγή κατά τριών συντακτών του περιοδικού UNFOLLOW (Αυγουστίνος Ζενάκος, Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου) κατέθεσε η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου με αφορμή δημοσίευμα του περιοδικού. Η κυρία Αγγελοπούλου διεκδικεί από τους συντάκτες το ποσό των 800.000 ευρώ διότι όπως αναφέρει στην αγωγή της με τα γραφόμενά τους της προκάλεσαν «ψυχικό πόνο και στεναχώρια». Και να ήταν μόνο αυτό; Με τις αηδίες που έγραψαν της διατάραξαν κι από πάνω και την «κοινωνική και ηθική» της ισορροπία – όπως αναφέρει στη αγωγή.

Οι τρεις που εξανάγκασαν την κυρία Αγγελοπούλου να κινηθεί εναντίον τους (σσ: πρόκειται για κλασική περίπτωση εξαναγκασμού παρά τη θέληση της μηνύτριας) διέπραξαν βαρύτατα ατοπήματα. Με πρώτο και βαρύτερο ότι νόμισαν πως μπορούν να «σκαλίσουν» θέματα δίνοντας την εντύπωση ότι η κυρία Αγγελοπούλου θα μπορούσε ποτέ να παρεμβαίνει στην δημόσια ζωή έχοντας αλλότρια και δη επιχειρηματικά σχέδια. Τι το περάσατε ρε «γατάκια» της δημοσιογραφίας και κηλιδώνεται υπολήψεις; Ότι όλοι σκέφτονται όπως εσείς;

Επαναλαμβάνουμε λοιπόν: Η κυρία Αγγελοπούλου μήνυσε αυτούς τους αχρείους διότι εξαναγκάστηκε. Ούτως ειπείν το τράβαγε ο οργανισμός τους. Το τονίζουμε διότι καθόλου δεν θα πρέπει να συγχέεται η περίπτωση της κυρίας Αγγελοπούλου με τη γνώριμη τακτική διαφόρων κεφαλαιοκρατών που μετέρχονται το γνωστό νομικό «όπλο» των αγωγών προκειμένου να φιμώσουν έντυπα και να εξοντώσουν δημοσιογράφους, όταν τολμούν να διερευνήσουν κρυφές και φανερές πτυχές των δραστηριοτήτων τους. Σε αντίθεση με αυτούς, η κυρία Αγγελοπούλου έχει αριστερές ευαισθησίες, όπως προκύπτει από τις προεκλογικές και μετεκλογικές δηλώσεις της. Πράγμα που πείθει με τη σειρά του ότι ποτέ (των ποτών) η κυρία Αγγελοπούλου δεν θα μεταχειριζόταν τέτοια μέσα.