Οκτώ φιλέλληνες στην υπηρεσία της Επανάστασης

του Βαγγέλη Γεωργίου

Ο Καποδίστριας είχε πει κάποτε ότι «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης«. Αρκετά χρόνια πιο πριν ο Γάλλος Βολταίρος παρότρυνε «υπερασπιστείτε την Ελλάδα, διότι σε αυτήν οφείλουμε το πνεύμα μας, τις επιστήμες και όλες μας τις αρετές«. O πρώτος ήταν πολιτικός και ο δεύτερος φιλόσοφος. Ο πρώτος μιλούσε, έχοντας στο μυαλό του τα «γεράκια» της Βιέννης και τις «αλεπούδες» του Λονδίνου και ο δεύτερος έκανε μια ρομαντική παρότρυνση, δημιουργώντας φιλέλληνες.

Ουσιαστικά και οι δύο επαληθεύτηκαν. Τα φιλοδυτικά κόμματα πολέμησαν τον Καποδίστρια και την μεταπαναστατική οργάνωση της χώρας, ενώ υπήρξε μια σειρά ξένων κοσμοπολιτών που ήρθαν, όπως θα ήθελε ο Βολταίρος, να βοηθήσουν τους επαναστατημένους Έλληνες: Ένας Πορτογάλος, ένας Αμερικανός, ένας Ελβετός, ένας Σκωτσέζος, ένας Ιρλανδός, , ένας Άγγλος, ένας  Γερμανός και ένας Πολωνός. Οκτώ προσωπικότητες, που δεν είναι τόσο γνωστές, όπως ο Λόρδος Βύρων, που αποφάσισαν να δώσουν είτε χρήματα, είτε αίμα είτε την απογοήτευσή τους σε ένα επαναστατημένο έθνος της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Antonio Figuerra d’ Almeida: ο έμπιστος

O Πορτογάλος Antonio Figuerra d’ Almeida πιστώνεται για την επιδέξια άμυνα των ελληνικών δυνάμεων όταν ο στρατός του ικανότατου Ιμπραήμ Πασά εμφανίστηκε μπροστά στην Τριπολιτσά το 1826. Λειτούργησε, μάλιστα, πολλές φορές «πυροσβεστικά» στις διαμάχες καποδιστριακών και αντικαποδιστριακών -είχαμε και αυτά. Ο Καποδίστριας το 1829 τον είχε διόρισε επιθεωρητή Ιππικού. Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του Πορτογάλου ήταν η νομιμοφροσύνη του. Tου είχαν οι εμπιστοσύνη, τόσο ο Κολοκοτρώνης όσο και ο Καποδίστριας.

Μετά την δολοφονία του Κυβερνήτη, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την διοίκηση των οχυρώσεων στο Ναύπλιο. Το μοναδικό ελάττωμά του ήταν η πίστη του στον Καποδίστρια. Θα ήταν ένα κακό προηγούμενο όταν ανέλαβε η βαυαρική Αντιβασιλεία, καθώς δεν εκτιμούσε του υποστηρικτές του δολοφονημένου κυβερνήτη. Έτσι τον δυσκόλεψε πολύ στις προαγωγές που δικαιούνταν στον στράτευμα.

Τo Φιλελληνικό Δόγμα Μονρόε (2 Δεκεμβρίου 1823)

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Τό Καπιτώλιο τών Ηνωμένων Πολιτειών

 Τό εμβληματικό κτίριο-έδρα τού Αμερικανικού Κονγκρέσσου.

γράφει ο Ιωάννης Παπακωνσταντίνου

(Τό άρθρο στην Ελληνική σε pdf εδώ. Τό πρωτότυπο στην Αγγλική εδώ). 

Σύμφωνα με δύο επιφανείς Προέδρους τών Η.Π.Α.,

τούς James Monroe (1817-1825)

και John Quincy Adams (1825-1829),

τό εθνικοαπελευθερωτικό Πρόταγμα τού 1821 και τό ιστορικό Όνομα τών Ελλήνων, ήτοι η παγκοσμίως και διαχρονικώς απαστράπτουσα ονοματολογική εθνική τους παρακαταθήκη

(«Ελλάς», «Ιωνία», «Κρήτη», «Κύπρος», «Ήπειρος»,

«Μακεδονία» κ.ο.κ.), συναποτελούν για τούς Έλληνες

θεμελιώδεις παράγοντες Εθνικής Ασφαλείας, διότι “τούς προστάτευσαν”από τρομακτικούς

“κινδύνους που θα είχαν καταβάλει κάθε άλλον λαό”,

και επομένως παράγοντες μη-διαπραγματεύσιμους, μη-αμφισβητήσιμους και μη-εκχωρήσιμους,

τότε, στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, και έκτοτε.

Ι. Ελλάς και Η.Π.Α. κατά τής Ιεράς Συμμαχίας τό 1822

Στις 3 Δεκεμβρίου 1822, οι Ευρωπαίοι ηγεμόνες τής αντιδραστικής Ιεράς Συμμαχίας ολοκλήρωσαν τίς διαβουλεύσεις τους στο  διευρωπαϊκό Συνέδριό τους στη Verona. Εκεί οι άνακτες τής ηπειρωτικής Ευρώπης συναπεφάσισαν, μεταξύ άλλων, τήν εισβολή μιας μεγάλης Γαλλικής στρατιάς εξ 100.000 - 150.000 ανδρών στην Ισπανία, προκειμένου να καταπνίξουν στο αίμα τήν επανάσταση τών αντιμοναρχικών επαναστατών Exaltados, ώστε να επαναποκατασταθεί στην Ισπανία η απολυταρχική τάξη (η μοναρχία τών Βουρβόνων).  

Επίσης, στη Verona, οι μονάρχες τήςηπειρωτικής Ευρώπης (όχι τής Βρετανίας), διέπραξαν τό τεράστιο (υβριστικό) ατόπημα να διαβουλευθούν σχετικά με μια τότε προτεινομένη κοινή στρατιωτική επέμβαση τών (ευρωπαϊκών) χωρών-μελών τής Ιεράς Συμμαχίας στην Αμερικανική ήπειρο, προκειμένου να αποκαταστήσουν τήν αποικιακή τάξη πραγμάτων (colonian order) στη Νότια και Κεντρική Αμερική: Η επιτυχής στρατιωτική εισβολή τής Αυστρίας στην Ιταλία κατά τό προηγούμενο έτος (1821) εναντίον τών φιλελευθέρωνεθνικιστών Ιταλών επαναστατών Carbonari, και η επικειμένη στρατιωτική εισβολή τής Γαλλίας στην Ισπανία κατά τό επόμενο έτος (1823) εναντίον τών αντιμοναρχικών Exaltados, προορίζοντο να συναποτελέσουν ένα αντεπαναστατικό υπόδειγμα (counter-revolutionary paradigm), τό οποίο η Ιερά Συμμαχία θα μπορούσε να εφαρμόσει (“εξάγει”) κατά ιμπεριαλιστική βούληση στην Αμερικανική ήπειρο—όπως τουλάχιστον νόμιζαν οι άνακτες τής Ευρώπης—προκειμένου να συνθλίψουν και εξαλείψουν από τόν παγκόσμιο πολιτικό χάρτη τίς εκεί λαϊκές εξεγέρσεις, που ήδη κατέληγαν στη χειραφέτηση και ανεξαρτησία τής μιας ευρωπαϊκής αποικίας μετά τήν άλλη στην Αμερικανική ήπειρο, σε μια χαοτική δυναμική (domino effect) απομιμήσεως και διαχύσεως σε όλον τόν Νέο Κόσμο (Αμερικανική ήπειρο) τού ιστορικού και παγκοσμίως εμβληματικού αντιαποικιακού επαναστατικού υποδείγματος (revolutionary paradigm) τής Αμερικανικής Επαναστάσεως (1765-1783).

Η απάντηση τών υπέρ εθνικής παλιγγενεσίας μαχομένων Ελλήνων στον “αντεπαναστατικό πυρετό” τής Ιεράς Συμμαχίας στη Verona, ήταν στρατιωτική:(1) Κατ’ εκείνη την ημέρα (3 Δεκεμβρίου 1822), ενώ οι άνακτες καιλοιποί ηγεμόνες τής ηπειρωτικής Ευρώπης ολοκλήρωναν τίς διαβουλεύσεις τους στη Verona, οι Έλληνεςεπαναστάτες ολοκλήρωναν τήν απελευθέρωση τού Ναυπλίου (29 Οκτωβρίου - 3 Δεκεμβρίου 1822), τής πρώτης πρωτευούσης τής νεοσύστατης δημοκρατικής Ελληνικής Πολιτείας, αμέσως μετά τήν καταστροφή τής φαινομενικά ακαταμάχητης Οθωμανικής «Στρατιάς τών 5 πασάδων» (32.000 ανδρών) υπό τόν Δράμαλη (Μαχμούντ Αλή Πασά τής Δράμας) από τά αριθμητικώς υστερούντα αλλά ποιοτικώς υπερέχοντα στρατεύματα (3.600 ανδρών) υπό τόν παγκοσμίως θρυλικό τότε (και έκτοτε) πολέμαρχο Κολοκοτρώνη.    

Ουρουγουαη: Η χωρα που οι πολιτες της ειναι Ελληνολατρες

Στη Λατινική Νότιο Αμερική, ζεί και βασιλεύει το Ελληνικό Πνεύμα! Στην Ουρουγουάη υπάρχουν χιλιάδες Ουρουγουανοί οι οποίοι ομιλούν…άπταιστα Ελληνικά και πολλοί απο αυτούς…Αρχαία Ελληνικά. Στην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Έλληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.του Panayotis Dimitrakis

Σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων Ουρουγουανών απάντησε ότι πολιτιστικά ταυτίζονται με την Ευρώπη και στην δεύτερη ερώτηση για το ποιά χώρα από την Ευρώπη έρχεται πρώτη στο μυαλό τους, η πλειοψηφία απάντησε: Η Ελλάδα. Η εκπαίδευση στην Ουρουγουάη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και από μικρά παιδιά μαθαίνουν για την Ελλάδα.

Ένα δημόσιο σχολείο στην Ουρουγουάη ονομάζεται Grecia (Ελλάδα). Οι μαθητές είναι όλοι τους παιδιά Ουρουγουανών. Το ίδιο και οι δάσκαλοί τους. Όμως κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου γιορτάζουν σαν Έλληνες. Τραγούδια, θεατρικά, ποιήματα. Να ακούς από αυτά τα μικρά παιδιά τον εθνικό μας ύμνο.

Samuel Gridley Howe: Ένας Αμερικανός ανιδιοτελής εθελοντής στον πόλεμο της Ελληνικής ανεξαρτησίας

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Ο Samuel Gridley Howe γεννήθηκε στις 10 Νοέμβρίου του 1801, στη Βοστόνη, της Μασαχουσέτης, με γονείς τον Joseph Neals και την Patty Gridley. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Brown το 1821 και πήρε πτυχίο ιατρικής από το Χάρβαρντ το 1824. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εξέπλευσε για την Ελλάδα, αποφασισμένος να βοηθήσει τους Έλληνες στον απελευθερωτικό αγώνα τους εναντίον των Τούρκων.  όταν έφτασε στην Ελλάδα το 1825, είχε ξεσπάσει ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος ο οποίος κλόνισε τον ιδεαλισμό του, όμως τελικώς παρέμεινε.

 Για έξι χρόνια γεμάτα περιπέτεια και δράση, υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό με ζήλο, ως εθελοντής στρατιώτης και ως ιατροχειρούργος κυρίως στην πόλη του Μεσολογγίου. Οι υπηρεσίες του όμως δεν περιορίστηκαν μόνο στο ιατρικό πεδίο, αλλά ο Howe πολέμησε και σε μάχες εναντίον των Τούρκων με γενναιότητα και ενθουσιασμό. Οι ικανότητες του ως οπλαρχηγού, αλλά και η ανθρωπιά του αναγνωρίστηκε από τους Έλληνες επαναστάτες που τον αποκαλούσαν "Λαφαγιέτ της ελληνικής Επανάστασης". Όπως γράφει στο ημερολόγιό του: 'δεν εσκεπτόμουν άλλη δόξα παρά μονάχα την επιδοκιμασία των γύρω μου. Είχα κοινές τις κακουχίες με τον Ελληνικόν Λαόν και Στρατόν. Έτσι επέτυχα να μ' αγαπούν οι χωρικοί και στρατιώτες'. Ό ίδιος ο Howe γνώρισε τους Έλληνες με τις ιδιαιτερότητες τους, τους αγάπησε και τους πρόσφερε τις υπηρεσίες του χωρίς να ζητήσει βαθμούς η χρήματα. Σε επιστολή στον πατέρα του γράφει:«Οι Ελληνες στρατιώτες είναι κακοντυμένοι. Μα δεν έχουν και τροφές. Μισθό δεν παίρνουν. Είναι αμαθείς. Ένας στους είκοσι ξέρει να διαβάζη ή να γράφη. Αλλά είναι πολύ έξυπνοι, ζωηροί, σαν τις γίδες στα βουνά, και ανδρείοι, αν τους αφήσης να πολεμήσουν με τον δικό τους τρόπο, πυροβολώντας πίσω από βράχους και δένδρα. Οι ναύτες μπορούν να συγκριθούν με τους ναύτες όλου του κόσμου. Πάντοτε νικούν τους εχθρούς στις ναυμαχίες. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην υπεροχή τους».Σε επιστολές του έγραφε πως επιθυμούσε να έρθει η ημέρα που οι Έλληνες θα αναδειχθούν αντάξιοι των δοξασμένων προγόνων τους, η ημέρα που δε θα ισχύει πια ότι «ο Φιλοποίμην ήταν ο τελευταίος Έλληνας». Στο πρώτο γράμμα προς τον πατέρα του, ο Χάου γράφει: «…ως προς τον μισθόν μου, ουδέν λαμβάνω, ούτε μ’ ενδιαφέρει, αφού η Κυβέρνησις δεν είναι εις θέσιν ούτε να θρέψη και να ενδύση τους δεινοπαθούντας στρατιώτας…» και ακόμη «… η δουλειά μου τη νύχτα που πέρασε ήταν ατέλειωτη… έκαμα τόσες εγχειρήσεις που αμφιβάλλω αν θα κατόρθωνα να τις κάμω κατά

Φερνάντο Σάντος: Οι Έλληνες αξίζουν το σεβασμό όλων

Πρώτο Θέμα
Η συγκλονιστική δήλωση του Πορτογάλου προπονητή

«Αυτό που μας εμπνέει είναι η ιστορία της Ελλάδας. Οι Έλληνες έχουν τεράστια περηφάνια και αξίζουν το σεβασμό όλων. Όλοι πρέπει να τους σέβονται, γιατί από εκεί άρχισαν η δημοκρατία και τόσες άλλες αρχές»

Aυτή ήταν η δήλωση του Πορτογάλου ...προπονητή της Εθνικής που άγγιξε τις ψυχές των Ελλήνων περισσότερο και από το χρυσό γκολ του Γιώργου Καραγκούνη. Γιατί ήταν τα λόγια ενός Πορτογάλου που εδώ και χρόνια ζει και εργάζεται στη χώρα μας και βιώνει την ελληνική κρίση σαν «ξένος».

Στροφή στο φιλελληνισμό: Συγκλονιστικό άρθρο για την Ελλάδα της γαλλικής εφημερίδας Liberation

Αναρχικός Τραπεζίτης

"Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. 

Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν. 

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια.