analyst
Οι χώρες που διαθέτουν ενεργειακά ή άλλα αποθέματα τοποθετούνται πάντοτε στο στόχαστρο των μεγάλων δυνάμεων, συνήθως με τη βοήθεια των εγχωρίων ελίτ – ενώ η συνταγή της πραγματικής επιτυχίας είναι η μετατροπή του δημοσίου σε έναν αναπτυξιακό οργανισμό, εκκαθαρισμένο από τη διαπλοκή και τη διαφθορά, σε συνδυασμό με την πολιτική σταθερότητα.
.
Ανάλυση
- του Βασίλη Βιλιάρδου
Εισαγωγικά, όλα είναι θέμα επιλογών, οι οποίες δεν είναι ποτέ εύκολες. Για παράδειγμα, εάν θέλει κανείς να τοποθετηθεί υπέρ των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων, τότε θα έχει εναντίον του τις οργανωμένες, πανίσχυρες ελίτ που επιθυμούν να παραμένουν «εν υπνώσει» οι μάζες – ενώ θα βρεθεί ταυτόχρονα στο στόχαστρο αυτών που στηρίζει, οι οποίοι πλειοψηφικά είναι «ανεπίδεκτοι οργάνωσης», ζηλόφθονοι, μισαλλόδοξοι, φιλύποπτοι και εξαιρετικά επικριτικοί, συνήθως ατεκμηρίωτα.
Με ένα δεύτερο παράδειγμα, εάν ταχθεί κανείς εναντίον του διεφθαρμένου κομματικού συστήματος, το οποίο εναλλασσόμενο στην εξουσία και με προστατευμένα τα νώτα του από μικρότερα κόμματα-υποχείρια του απομυζεί την πλειοψηφία του πληθυσμού, θα βρεθεί αντιμέτωπος αφενός μεν με τα επικίνδυνα πυρά του, αφετέρου με τις κατηγορίες αυτών που στηρίζει – ξανά για τους ίδιους παραπάνω λόγους.
Δεν γίνεται δε καν πιστευτός από τον «όχλο», όταν τεκμηριώνει το βρώμικο παιχνίδι που έχει παιχθεί εις βάρος του (ανάλυση) – ενώ οι αναφορές στον τραπεζικό δανεισμό των κομμάτων εξουσίας, την ίδια στιγμή που επιδοτούνται πλουσιοπάροχα από το δημόσιο (εύλογα, αφού τα ίδια είναι το κράτος που αποφασίζει και διατάζει), έχοντας παρόλα αυτά χρεοκοπήσει, πολύ συχνά δεν γίνονται πιστευτές, αν και αποδεικνύονται με επίσημους πίνακες.
