Η «ζωή» μετά την ποσοτική χαλάρωση

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Η ζωή, μετά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), δεν φαίνεται να είναι και τόσο άσχημη για τις αγορές κρατικού χρέους της Ευρωζώνης. Ήδη, τα ομόλογα από τις τρεις μεγαλύτερες αγορές του ευρώ γνώρισαν τον καλύτερο Ιανουάριο εδώ και τρία χρόνια.

Ήταν ο πρώτος μήνας χωρίς το δίχτυ ασφαλείας της ΕΚΤ -καθώς το πρόγραμμα αγοράς ενεργητικού ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2018 έπειτα από μια περίοδο μεγαλύτερη των τριών ετών- και το κόστος δανεισμού των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης βρίσκεται κοντά σε χαμηλό αρκετών μηνών. Η απόδοση του 10ετούς σε Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία γνώρισε την πρώτη πτώση, σε μήνα Ιανουάριο, από το 2016, κόντρα στις προβλέψεις που έκαναν λόγο για μαζικές ρευστοποιήσεις μετά την αποχώρηση του μεγαλύτερου αγοραστή κρατικού χρέους, της ΕΚΤ.

Η απόδοση του 10ετούς υποχώρησε 10 μονάδες βάσης τον Ιανουάριο, στη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση σε διάρκεια οκταμήνου, ενώ η απόδοση του 10ετούς ισπανικού 16 μονάδες βάσης, παρουσιάζοντας την καλύτερη μηνιαία επίδοση από πέρυσι τον Μάρτιο.

Η χειραγώγηση του LIBOR: Ένα σκάνδαλο που ωφέλησε τον πολίτη

oikonomica

Το καλοκαίρι που διανύουμε (2012) ξέσπασε το σκάνδαλο της χειραγώγησης του LIBOR από τις βρετανικές τράπεζες που εμπλέκονται στη διαμόρφωσή του. Στις 27 Ιουνίου επιβλήθηκαν στην τράπεζα Barclays πρόστιμα συνολικής αξίας πάνω από $400.000.000. Στις 2 Ιουλίου ο πρόεδρος της τράπεζας Marcus Agius παρατήθηκε. Την επόμενη μέρα τον ακολούθησε ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Bob Diamond. Τι έγινε όμως ακριβώς και βγήκε ο πολίτης χαμένος από τη χειραγώγηση του εν λόγω δείκτη;

Ας ξεκινήσουμε εξετάζοντας τί είναι το LIBOR. Το LIBOR (London InterBank Offered Rate) αποτελεί μια εκτίμηση του κόστους δανεισμού των τραπεζών με έδρα το City του Λονδίνου. Ανάλογο είναι και το EURIBOR για τις τράπεζες μέσα στην Ευρωζώνη. Πως διαμορφώνεται; Κάθε μέρα 15 βρετανικές τράπεζες υποβάλουν μια εκτίμηση σε ένα δημοσιογραφικό πρακτορείο, το Thompson Reuters, για το επιτόκιο που πληρώνουν όταν δανείζονται στη διατραπεζική αγορά. Ακολούθως οι τέσσερις υψηλότερες τιμές και οι τέσσερις χαμηλότερες αφαιρούνται και υπολογίζεται ένας μέσος όρος των υπολοίπων επτά τιμών. Η αφαίρεση των ακραίων τιμών γίνεται για να μην μπορεί μια τράπεζα να επηρεάζει το δείκτη υποβάλλοντας τεχνητά υψηλά ή χαμηλά επιτόκια. Ο υπολογισμός του LIBOR λοιπόν δε βασίζεται σε μια επιστημονική μέθοδο. Αποτελεί απλώς μια εκτίμηση, η καλύτερα ένα συνδυασμό εκτιμήσεων.

Σημασία Και Κόστος Της Απόφασης Της ΕΚΤ

analitis

του Πάνου Παναγιώτου*

Το γεγονός

Την Τετάρτη, 04 Φεβρουαρίου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε  να άρει την εξαίρεση που είχε προβλεφθεί για τα εμπορεύσιμα χρηματοδοτικά μέσα που εκδίδονται ή είναι εγγυημένα από το Ελληνικό Δημόσιο και βάσει των οποίων οι ελληνικές τράπεζες είχαν πρόσβαση στις πράξεις νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος, απόφαση που θα εκτελεστεί από τις 11 Φεβρουαρίου.

Πολιτική σημασία
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί έκπληξη αλλά όπως είχε γραφτεί και σε προηγούμενο άρθρο στα τέλη του Δεκεμβρίου, «σύμφωνα με την απόφαση 2013/6 της ΕΚΤ που ελήφθη στις 22 Μαρτίου 2013, οι κρατικές εγγυήσεις που καταθέτουν οι τράπεζες για την άντληση ρευστότητας από την ΕΚΤ,  θα πάψουν να γίνονται δεκτές από 1ης Μαρτίου 2015.».

Επομένως η ΕΚΤ απλά μετέφερε το χρόνο μίας προειλημμένης απόφασης της δεκαεπτά ημέρες νωρίτερα από τον αρχικό προγραμματισμό. Η πρακτική αυτή του ήπιου αιφνιδιασμού είναι χαρακτηριστική της ΕΚΤ και ερμηνεύεται ως προσπάθεια άσκησης πίεσης εκατέρωθεν, σε ελληνική κυβέρνηση και εταίρους, προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία το συντομότερο δυνατό. Ως εκ τούτου είναι περισσότερο μία πολιτική παρά μία οικονομική κίνηση.

Το οικονομικό κόστος της απόφασης της ΕΚΤ