Λάθος η λογική των νέων προστίμων του ΚΟΚ καθώς παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών. Η τιμωρία των πλουσίων, η προσπάθεια αριστερής... εξιλέωσης, ο Κώδικας Οδικής Κυκλο(Ε)φορίας και η ουσία!
Γράφει ο Κ. Μαρκάζος.
Ίσως είμαι προκατειλημμένος, αλλά δυσκολεύομαι να βρω έστω και ένα θετικό μέτρο του κ. Σπίρτζη. Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών ανακοίνωσε στις 16/10 ότι τα πρόστιμα στον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) θα επιβάλλονται με βάση τη φορολογική δήλωση. Κάποιοι έσπευσαν να χειροκροτήσουν ή να πουν ότι η γενική αρχή (πρόστιμα ανάλογα με το εισόδημα) είναι σωστή. Δυστυχώς πρόκειται για ένα λάθος, ανεξάρτητα από την απήχηση που μπορεί να έχει.
Πέραν των φορολογικών παρενεργειών (που θα αναφερθούν στη συνέχεια), και η ίδια η λογική είναι λάθος. Παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών, όταν για το ίδιο αδίκημα προβλέπεται διαφορετική ποινή. Αν οι τιμωρίες είναι ανάλογες του εισοδήματος, αυτό δεν οδηγεί σε περισσότερη δικαιοσύνη. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει αναλογικότητα. Ένα πρόστιμο €10.000 σε έναν εκατομμυριούχο κοστίζει λιγότερο από €100 σε ένα φτωχό.
Τα αποτελεσματικότερα πρόστιμα δεν είναι οικονομικά αλλά διοικητικά (όπως η αφαίρεση αδείας ή διπλώματος). Άλλωστε το ζητούμενο είναι να προστατευτούμε από αυτούς που παραβιάζουν το κόκκινο φανάρι, με την απάθεια των serial killers.
Τα άνισα οικονομικά πρόστιμα θα είναι πάντα άδικα. Πραγματικά αναλογική (και κοινωνικά ισότιμη) ποινή είναι π.χ. η δέσμευση χρόνου για κοινωνική εργασία ή η αφαίρεση των πινακίδων. Το να τιμωρείται με διαφορετικό χρηματικό πρόστιμο η ίδια οδική παράβαση δημιουργεί έναν αυθαίρετο τιμοκατάλογο. Στο τέλος, θα προβλέπονται και διαφορετικές ποινές ανάλογα με την αξία του οχήματος.