Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αττική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αττική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018

Πως εκτελέστηκε η Αθήνα και γιατί απειλείται ο μισός ελληνικός πληθυσμός: Η πολεοδομική ιστορία της Αττικής.


“Αθήνα διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι”
Κωστής Παλαμάς
Ισως το πιο σημαντικο αρθρο για την Πολεοδομικη Ιστορια της Αττικης τα τελευταια 60 χρονια, δημοσιευτηκε στις 26 Οκτωβριου 2003 στο ΒΗΜΑ σε κειμενο της Παναγιωτας Μπιτσικα ( Ειναι το κειμενο πιο κατω ).
Δινει παρα πολλα νουμερα, παρα πολλα στοιχεια για μια περιοχη που πλεον φιλοξενει τη μιση Ελλαδα.

Επιγραμματικα να πω οτι ενα χρονο αργοτερα η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δημοσιευει αρθρο για την Ανατολικη Αττικη με τα χιλιαδες στρεμματα διχως πολεοδομικες μελετες που εντασσονται στο σχεδιο πολης, τις ντοπιες γενιες αυθαιρετων, σε κειμενο της Πικιας Γαλατη (9 Οκτ, 2004 – “Ανατολικη Αττικη : το απολυτο χαος με γενιες αυθαιρετων”).
Τελη Αυγουστου 2009, και η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ δημοσιευει σειρα απο αρθρα που αναφερονται στη λεηλασια της Πεντελης, του Διονυσου και του Υμηττου, αρθρα τα οποια δε μπορεσα να βρω απο το αρχειο της εφημεριδας ‘η απο αλλου, μεχρι στιγμης.
Τον Ιουνιο της ιδιας χρονιας ομως, στις 26 του μηνος, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ δημοσιευει αρθρο για το 10% των 25 εκατομμυριων κατοικιων που ειχε πριν δεκα χρονια η χωρα το οποιο δεν ειχε οικοδομικη αδεια. ( Ειναι το τελευταιο αρθρο στην πιο κατω παρουσιαση ).
Το 2010, ΤΑ ΝΕΑ δημοσιευουν αρθρο για την εξαπλωση της Αθηνας απο Ομονοια στη Ραφηνα ( Ο τιτλος του αρθρου ειναι : “Μια γειτονια απο την Ομονοια ως τη Ραφηνα – Οι οικισμοι επεκταθηκαν κατα 30% την τελευταια 20ετια” / Σαββατο 13 Φεβρουαριου 2010 ).
Τελος, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στις 24 Απριλιου, 2010, δημοσιευει συνεντευξη με την Ειδικη Γραμματεα Επιθεωρησης Περιβαλλοντος και Ενεργειας του Υπουργειου Περιβαλλοντος, Μαργαριτα Καραβασιλη, η οποια αναφερεται στα προβληματα συνεργασιας μεταξυ Πολεοδομιας, Αστυνομιας και της νεοσυστατης Υπηρεσιας Κατεδαφισεων. Πιο κατω το αρθρο για την Αττικη απο ΤΟ ΒΗΜΑ ( Οκτ. 2003 ) και μετα δινω και ενα βιντεο, ισως το καλυτερο στο συγκεκριμενο ζητημα, με τον γνωστο αρχιτεκτονα, Γιωργο Κανδυλη.

Η καταστροφή σαν καθρέπτης

ardin-rixi


του Γιώργου Ρακκά πρωτοδημοσιεύτηκε στην huffingtonpost.gr
Κρατικές ευθύνες: κανένα σχέδιο που υπάρχει για να δίνει λόγο ύπαρξης στην «πολιτική προστασία» δεν λειτούργησε. Απ′ την Περιφέρεια μέχρι την Κυβέρνηση, κι από εκεί τους κατά τόπους Δήμους αντιλήφθηκαν πολύ αργά το μέγεθος της καταστροφής, όταν αυτή ήταν εν εξελίξει. Χαριστική βολή στην απρονοησία τους, το ξέσπασμα της εστίας στην Ραφήνα, ενώ έτρεχαν και δεν πρόφταναν στην Κινέττα.
Η υστέρηση δεν ήταν μόνον ή κυρίως οικονομική – την καθίζηση υποδομών και μηχανισμών θα πρέπει να την δούμε περισσότερο σα συνέπεια, παρά σαν το αίτιο. Πρωτόκολλα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης υπάρχουν πολλά. Συνήθως δεν τίθεται κανένα εν ισχύ· γιατί; Μια πολύ χαρακτηριστική στάση νωθρότητας έχει κυριεύσει τις θεσμικές ηγεσίες. Απορροφώνται αποκλειστικά στο επικοινωνιακό έργο, αντιμετωπίζοντας με απίστευτη αδράνεια ό,τι επηρεάζει επί της ουσίας την πραγματικότητα.
Συβαριτισμός των ολίγων μέσα στην ανέχεια των πολλών. Οι περισσότεροι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, υπουργοί και λοιποί αρμόδιοι θεωρούν προσβολή ν′ ασχολούνται με την «πολιτική προστασία». Το βλέπουν σαν να σφουγγαρίζουν, αυτοί, οι μικροί Λουδοβίκοι της ύστερης μεταπολίτευσης· κάποια βράβευση, μια συνέντευξη που θα επιτρέψει να φιλοτεχνήσουν όποιο προφίλ θέλουν για τον εαυτό τους, μια κοκορομαχία στα παράθυρα· οπωσδήποτε εγκαίνια, ή μια εκδήλωση σαν ευκαιρία να διαφημίσουν την ανθρωπιά τους. Αυτό είναι το πεδίο των δραστηριοτήτων τους.

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018

Τα τοπωνύμια των δήμων της Αττικής και οι ρίζες τους


Η αλματώδης πληθυσμιακή αύξηση στο Νομό Αττικής τα τελευταία 150 χρόνια μετέτρεψε μέσα σε ελάχιστο διάστημα απομακρυσμένες περιοχές, υψώματα, χωράφια, κτήματα αρχικά σε οικισμούς και εν συνεχεία σε χωριά, κωμοπόλεις και, τέλος, σήμερα σε πολύβουους δήμους, δημιουργώντας την ανάγκη ονοματοδοσίας τους.
Οι ονομασίες δίνονταν συνήθως με αναδρομές στο πλούσιο ιστορικό παρελθόν της Αττικής στα αρχαία και στα μεσαιωνικά χρόνια της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας. Αρκετά συνηθισμένες είναι οι ονομασίες που δίνονταν από τους μεγαλοκτηματίες που κυριαρχούσαν παλαιότερα σε αυτές τις περιοχές ή από τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν εκεί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Σήμερα θα ανιχνεύσουμε την ιστορία μόνο κάποιων από τους πολλούς αττικούς δήμους, αφήνοντας παραπονεμένους τους περισσότερους…
Είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι όχι μόνο αγνοείτε την περιοχή Μαγκουφάνα, αλλά πιθανότατα το μη ελκυστικό όνομά της θα σας κάνει να… μη θέλετε να τη γνωρίσετε. Η προέλευση της ονοματοδοσίας είναι ουσιαστικά άγνωστη, αφού μόνο εικασίες υπάρχουν γι’ αυτήν. Πιθανότερη είναι η θεωρία ότι εκεί βρίσκονταν τα κτήματα της βυζαντινής οικογένειας Μαγκαφά, ενώ άλλοι αναφέρουν πως εκεί έμενε τα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση για να θεραπευθεί από τη φυματίωση κάποια Αννα, η οποία όμως έμεινε «μαγκούφα» αφήνοντας το όνομά της στην περιοχή. Αρχικά, το χωριό εντάσσεται στο Δήμο Αμαρουσίου, μετά γίνεται κοινότητα, το 1960 μετονομάζεται σε Πεύκη ενώ η αυτονόμησή της ολοκληρώνεται μόλις το 1982 όταν μετατρέπεται σε δήμο.