analyst
του Σαράντου Λέκκα
Η διεθνή αγορά συναλλάγματος πάντα θεωρούνταν παιχνίδι για δυνατούς και επιδέξιους παίκτες.
Η τρέχουσα χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική κρίση έχει μετατρέψει την συγκεκριμένη αγορά σε σκάκι για περίτεχνους και άκρως ανταγωνιστικούς παίκτες.
Με δεδομένο ότι ο παράγοντας επιτόκιο ελάχιστα έως καθόλου δεν επηρεάζει την εξωτερική αξία ορισμένων νομισμάτων οι παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών είναι μονόδρομος για κράτη που βλέπουν την ενίσχυση του νομίσματος τους να οδηγεί σε χειροτέρευση της ισχυρότερης αναπτυξιακής μηχανής τους που δεν είναι άλλη από τις εξαγωγές.
H περίπτωση της Ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας είναι μοναδική.
Κατά την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης η ισοτιμία ευρώ –ελβετικού φράγκου καταγράφονταν σταθερά πάνω από τα 1,50 ελβετικά φράγκα.
Με δεδομένο ότι το 50% του Ελβετικού ΑΕΠ διαμορφώνεται από τις εξαγωγές με όρους ρεαλιστικής πολιτικής η άρση κάθε εμποδίου είναι η αναμενόμενη κίνηση κάθε οργανισμού παρέμβασης είτε κυβέρνηση είναι αυτή είτε κεντρική τράπεζα.





