Η ανυπαρξία κτηματολογίου και γιατί πρέπει να είμαστε καχύποπτοι, όταν όσοι ασκούν επάγγελμα αυτοχαρακτηρίζονται «λειτουργοί». Οι υποθηκοφύλακες και οι συνταγές που ακολουθούν οι επιτυχημένες συντεχνίες της χώρας.
Γράφει ο Κ. Μαρκάζος.
Ορισμένοι δημοσιογράφοι έχουν υιοθετήσει μια τακτική a priori αντιπολίτευσης. Για κάθε μέτρο που ψηφίζει η κυβέρνηση γράφουν αρνητικές κριτικές, πριν καν διαβάσουν τα νομοσχέδια και χωρίς να γνωρίζουν στοιχειωδώς το θέμα.
Έτσι, με αφορμή το νομοσχέδιο-μαμούθ που ψηφίστηκε στις 15/1 και στο οποίο υπήρχαν διατάξεις για το Κτηματολόγιο, γράφτηκε ότι «θέλει ο κ. Τσίπρας να δημιουργήσει (ακόμη) μία λερναία ύδρα του κρατισμού, συγχωνεύοντας το κτηματολόγιο... με τα υποθηκοφυλακεία».
Οι φύλακες του γαλαξία των συναλλαγών
Σε ανακοίνωση της Ένωσης Αμίσθων Υποθηκοφυλάκων Ελλάδος αναφέρεται: «Με τη σχεδιαζόμενη "μεταρρύθμιση"-απορρύθμιση, θα χαθεί ανεπιστρεπτί η βεβαιότητα, η ασφάλεια, η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα με την οποία τα Άμισθα Υποθηκοφυλακεία εξυπηρετούν το κοινό και εξασφαλίζουν τις εμπράγματες συναλλαγές στα πλαίσια της δικαστικής εξουσίας και θα γκρεμιστεί μια στέρεη και λειτουργική δομή προς χάριν μιας υδροκέφαλης, γραφειοκρατικής και με πολλά και δικαιολογημένα ερωτηματικά αξιοπιστίας νέας δομής».
Τα περί υδροκεφαλισμού και ανασφάλειας των συναλλαγών αναπαράχθηκαν σε διάφορα δημοσιεύματα (αν και υπήρξαν και σοβαρές αναλύσεις). Οι άμισθοι υποθηκοφύλακες επίσης αναφέρουν: «Η ευθύνη μας, όμως, για την περιφρούρηση της ιδιοκτησίας, η οποία μας ανατέθηκε ως λειτούργημα από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους, επιβάλλει κάθε δυνατή αντίδραση». Έτσι αποφάσισαν να «απέχουν από τα καθήκοντά τους».
Στην Ελλάδα όσοι δεν νηστεύουν «βαφτίζουν το κρέας ψάρι» και όσοι δεν επιτρέπεται να απεργούν βαφτίζουν την απεργία «αποχή». Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί με όσους, παρότι ασκούν επάγγελμα, αυτοχαρακτηρίζονται «λειτουργοί».
Οι 230 άμισθοι υποθηκοφύλακες που «λειτουργούν» στους ναούς των υποθηκοφυλακείων είναι ελεύθεροι επαγγελματίες (υπάρχουν και 17 έμμισθοι υποθηκοφύλακες που αμείβονται από το δημόσιο) και αυτό που έλεγχαν -με μεγάλη επιτυχία- ήταν την τσέπη τους.
Εισέπρατταν μεγάλες ποσοστιαίες αμοιβές (χωρίς κανένα ανώτατο όριο), πλουτίζοντας αδικαιολόγητα (εις βάρος της οικονομίας). Επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων (όσες κατάφεραν να γίνουν) επιβαρύνθηκαν σημαντικά, και για τις οποίες οι επενδυτές προφανώς μετακύλισαν το κόστος στον ανύποπτο καταναλωτή. Υπήρξαν ακόμα και μεταγραφές συμβάσεων, όπως αυτοκινητοδρόμων, όπου οι αμοιβές μεταγραφής ανέρχονταν σε εκατομμύρια ευρώ (!) και «ενσωματώθηκαν» στα διόδια.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα
Στην προσπάθεια μείωσης του κόστους δανεισμού (όταν ακόμα δίνονταν δάνεια στην Ελλάδα), διάφορες επιχειρήσεις -σε συνεργασία με τις τράπεζες- προτιμούσαν τη μορφή των ομολογιακών δανείων, γιατί απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο του Ν.128/75, ο οποίος ακόμα και στη σημερινή εποχή των μηδενικών βασικών επιτοκίων ανέρχεται σε 0,6% (για τα στεγαστικά 0,12%).
Κατά τη μεταγραφή όμως των προσημειώσεων ακινήτων (που κατά κανόνα συνοδεύουν σαν καλύψεις τα δάνεια), οι άμισθοι υποθηκοφύλακες απαιτούσαν την πληρωμή αναλογικών τελών, παρότι ο νόμος όριζε διαφορετικά.
Στα μεγάλα ποσά αντιστοιχούσε (με μαθηματική ακρίβεια) μία υπερβολική αμοιβή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, ακόμη και για μία μοναδική συναλλαγή. Το αστείο είναι ότι στην ίδια χώρα, όσα ακίνητα ανήκαν σε περιοχές που υπάγονταν σε έμμισθους υποθηκοφύλακες, επιβαρύνονταν για τις ίδιες συναλλαγές με 100 ευρώ πάγιο τέλος συναλλαγής!
Οι υποθηκοφύλακες συμπεριφέρθηκαν όπως όλες οι επιτυχημένες συντεχνίεςτης χώρας. Έστησαν «καραούλι» στις συναλλαγές, εισπράττοντας -θεσμικά κατοχυρωμένες- αδιαπραγμάτευτες υψηλές αμοιβές, στο όνομα της διασφάλισης των συναλλαγών. Όταν συνδέουν το ύψος των αμοιβών με την ποιότητα της προσφερόμενης υπηρεσίας, ομολογούν ότι θα κινδύνευαν οι συναλλαγές, αν πληρώνονταν λιγότερο (παρά το φωτοστέφανο του «λειτουργού»).
Μήπως όμως αδικώ μια ιερή επαγγελματική τάξη, ενώ η κατάσταση της χώρας είναι όσο ρόδινη την περιγράφουν;
Η κατοχύρωση ακίνητης περιουσίας
Η Ελλάδα, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας (Doing Business -2018), είναι στην 145η θέση (!) στην κατοχύρωση περιουσίας (Registering Property), παρότι στη γενική κατάταξη είναι 67η.
Στον δείκτη Property Rights Index, η Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρώπη μία θέση κάτω από την Αλβανία.
Προφανώς οι ταπεινωτικές κατατάξεις δεν αφορούν μόνο τις διαδικασίες που διεκπεραιώνουν τα υποθηκοφυλακεία. Όμως μόνο περήφανοι δεν πρέπει να είναι όσοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την κατεδάφιση των υφιστάμενων δομών. Εκτός από τη διαχρονική ανικανότητα του σύγχρονου ελληνικού κράτους, η ανυπαρξία κτηματολογίου (παρά τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις) οφείλεται και στην απροθυμία πολλών ενδιαφερομένων. Από την Εκκλησία που διεκδικεί με βυζαντινά χρυσόβουλα ακίνητη περιουσία, μέχρι τους κάθε λογής καταπατητέςπου συχνά συνεργάζονται με πολιτικούς που (υποτίθεται ότι) προασπίζουν τα συμφέροντα του Δημοσίου.
Το κακό γίνεται χειρότερο
Δεν έχω πρόθεση να υπερασπιστώ τα νομοθετικά εκτρώματα της κυβέρνησης. Μία από τις πιο αισχρές τακτικές της είναι να εκμεταλλεύεται τις χειρότερες παραδόσεις που μας χρεοκόπησαν. Έτσι τις υπερβολικές αμοιβές μεταγραφών που προαναφέρθηκαν, αντί να τις μειώσει, τις αύξησε.
Ενώ στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου εκφράζεται «η βούληση μείωσης των τελών», το αναλογικό τέλος που σήμερα ανέρχεται σε 7,75‰ γίνεται 8‰ επί της αξίας του ακινήτου ή του δικαιώματος (για εγγραφή πράξεων γονικής παροχής, δωρεάς, υποθήκης ή προσημείωσης υποθήκης) και το αναλογικό τέλος 4,75‰ γίνεται 5‰ (για εγγραφή πράξεων αγοραπωλησίας, εισφοράς ακινήτου σε εταιρεία, χρηματοδοτικής μίσθωσης).
Η μοίρα της χώρας βρίσκεται στα χέρια μας
Ο τρόπος που ψηφίζονται «μεταρρυθμίσεις» δεν έχει σχέση με τις ανάγκες της χώρας ή κάποιο εθνικό σχέδιο. Απλά η σημερινή κυβέρνηση τελειοποίησε τη δολοφονία κάθε έννοιας κοινοβουλευτικής διαδικασίας με εξωκοινοβουλευτικούς τρόπους νομοθέτησης ή με νομοσχέδια χιλιάδων σελίδων που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει. Ούτε καν ξέρουμε τι νομοθετείται βάσει μνημονίων και τι όχι.
Οι ξένοι ενδιαφέρονται πλέον για δύο πράγματα: (α) να μην ξαναδώσουν χρήματα στην Ελλάδα, (β) να μην επηρεάζουν τα προβλήματα της χώρας τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Σαν συνέπεια, (α) δεν ενδιαφέρονται αν αυξάνουμε φόρους ή μειώνουμε τις δημόσιες επενδύσεις για να μοιράζονται επιδόματα και προεκλογικοί μπουναμάδες, (β) δεν ενδιαφέρονται να βελτιωθούν οι θεσμοί της χώρας (την οποία θεωρούν «ανεπίδεκτη διόρθωσης»), αλλά να υπάρχουν θεσμικοί «φράχτες προστασίας» μετάδοσης δικών μας ασθενειών στο εξωτερικό.
Η μοίρα της χώρας βρίσκεται στα χέρια μας και κάθε άλλο παρά προδιαγεγραμμένη είναι. Είτε μας αρέσει είτε όχι, εξωτερικοί σωτήρες ή μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Αν ξεπεράσουμε παιδικές νοοτροπίες που φορτώνουν τις ευθύνες σε ξένους και σε προδότες, τότε θα ξεδιπλωθούν οι δυνατότητες της χώρας. Και είναι πολλές και σημαντικές.
Αρκεί να αποκτήσουμε δικό μας σχέδιο και να σταματήσουν κάποιοι να θεωρούνται εθνικοί θεματοφύλακες, όταν το μόνο που υπερασπίζονται είναι την πάρτη τους.
*Ο Κώστας Μαρκάζος είναι οικονομολόγος, συγγραφέας του βιβλίου "ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ" (εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη)
euro2day
Οι θέσεις των υποθηκοφυλάκων για τις αμοιβές και η απάντηση Μαρκάζου
Επιστολή στο Euro2day.gr απέστειλε η Ένωση Αμισθων Υποθηκοφυλάκων Ελλάδος, με αφορμή το άρθρο του Κ. Μαρκάζου με τίτλο «Οι υποθηκοφύλακες, τα ακίνητα και οι... ανάπηροι θεσμοί της χώρας», καταθέτοντας τη δική της άποψη για το ζήτημα. Τα επιχειρήματά τους και η απάντηση του αρθρογράφου.
Η επιστολή της Ένωσης Αμισθων Υποθηκοφυλάκων Ελλάδος
«Κύριε Διευθυντά,
Με αγανάκτηση αναγνώσαμε σημερινό συκοφαντικό και προσβλητικό εις βάρος του κλάδου μας άρθρο του κ. Κώστα Μαρκάζου, με τίτλο "Οι υποθηκοφύλακες, τα ακίνητα και οι... ανάπηροι θεσμοί της χώρας".
Θα μας ήταν πολύ εύκολο να προβούμε και εμείς σε χαρακτηρισμούς και ειρωνείες για τον συγγραφέα του άρθρου, χαρακτηρίζοντάς τον αμόρφωτο, άσχετο και με επιφανειακή και κακοπροαίρετη προσέγγιση στα πράγματα. Δεν θα το πράξουμε όμως και θα παραθέσουμε τα γεγονότα ως έχουν, ώστε να κρίνουν οι αναγνώστες ποιοι είναι "ανάπηροι θεσμοί", ποιοι ενδιαφέρονται για την τσέπη τους και ποιοι όχι.
α) Για κάθε πράξη που μεταγράφεται στα άμισθα υποθηκοφυλακεία για την οποία εισπράττονται αναλογικά δικαιώματα, αυτά ανέρχονται σε ποσοστό κατά περίπτωση από περίπου 4,75 τοις χιλίοις έως περίπου 8,75 τοις χιλίοις και επιπλέον επιβαρύνονται και με 24% ΦΠΑ. Η "αδικαιολόγητη" κατά τον αρθρογράφο σας αναλογική αμοιβή των υποθηκοφυλάκων εκ του παραπάνω ποσοστού είναι 0,25 τοις χιλίοις. Έτσι, με εφαρμογή του 8,75 τοις χιλίοις επί αξίας, έστω 100.000 ευρώ, το αναλογικό δικαίωμα ανέρχεται σε 875 ευρώ περίπου, πλέον ΦΠΑ 24%, συνολικώς 1.085 ευρώ. Από αυτά τα 1.085 ευρώ ο υποθηκοφύλακας θα εισπράξει αναλογικά μόνον 25 ευρώ! Ποσοστό δηλαδή 2,30% εκ του συνόλου των εισπραττομένων! Ενώ τα υπόλοιπα πηγαίνουν στο ελληνικό Δημόσιο, στο ΤΑΧΔΙΚ, στην ΕΚΧΑ, στο ΙΚΑ και στη μισθοδοσία των υπαλλήλων. Αυτή είναι η δήθεν "υπέρογκη" αμοιβή μας για την ανάληψη πλήρους αστικής ευθύνης (αποκλειομένης κάθε ευθύνης του Δημοσίου) και για την κάλυψη κάθε λειτουργικού εξόδου των γραφείων μας (το Δημόσιο ουδεμία τέτοια δαπάνη αναλαμβάνει). Όλα τα άλλα -πράγματι υπέρογκα- ποσά που εισπράττουμε, αποδίδονται κυρίως στο ελληνικό Δημόσιο ή σε τρίτους.
Άραγε δεν γνωρίζει ο συγγραφέας του άρθρου ότι μόνον ελάχιστο τμήμα των ποσών που εισπράττουμε παρακρατούμε; Ή μας συκοφαντεί δολίως, προκειμένου να δημιουργήσει εντυπώσεις και να ανακαλύψει ανύπαρκτα επιχειρήματα υπέρ της άθλιας ψευδομεταρρύθμισης που πέρασε με το νόμο 4512/2018;
β) Αυτά όλα τα υπέρογκα ποσά που μέχρι σήμερα οι άμισθοι υποθηκοφύλακες εισέπρατταν και απέδιδαν κατά κύριο λόγο στο Δημόσιο και σε τρίτους, πλέον θα εισπράττονται από το νπδδ "ελληνικό Κτηματολόγιο" και θα τα διαχειρίζεται σχεδόν ανεξέλεγκτα το νπδδ "Ελληνικό Κτηματολόγιο", με μόνον έλεγχο δύο ορκωτών ελεγκτών που το ίδιο το Δ.Σ.της "Ελληνικό Κτηματολόγιο" θα διορίζει, κατά παράκαμψη της εκ του Συντάγματος τακτικής ελεγκτικής αρμοδιότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Ενώ λοιπόν προηγουμένως εμείς εισπράτταμε για την "τσέπη μας" ποσοστό χαμηλό έως 2,30%, με ποσοστό έως 97,70% να πηγαίνει στο ελληνικό Δημόσιο και τρίτους, πλέον το σύνολο των εσόδων (με την εξαίρεση των αποδόσεων υπέρ ΤΑΧΔΙΚ) θα πηγαίνει στην de facto ανεξέλεγκτη "τσέπη" της "Ελληνικό Κτηματολόγιο"!
Άραγε ο αρθρογράφος σας δεν γνώριζε τη σημαντική αυτή διαφορά μεταξύ του προηγούμενου και του νέου καθεστώτος; Ή τη γνώριζε και την αποσιώπησε;
γ) Πράγματι, το αναλογικό 0,25 τοις χιλίοις δεν έχει πλαφόν προς τα άνω. Όμως πλαφόν προς τα άνω δεν έχει ούτε και η πλήρης και απεριόριστη αστική ευθύνη του υποθηκοφύλακα κατ' άρθρο 1344 του Αστικού Κώδικα με αποκλεισμό της ευθύνης του Δημοσίου κατ' άρθρο 1345 του Αστικού Κώδικα. Αστική Ευθύνη που δεν θα έχει πια η "Ελληνικό Κτηματολόγιο" για την ίδια εργασία -ενώ θα εισπράττει υπέρ εαυτής το σύνολο των χρημάτων-, μια που το άρθρο 1344 δεν θα εφαρμόζεται στον φορέα αυτόν.
δ) Σε κάθε περίπτωση, τα χρήματα του υπέρ ημών παρακρατούμενου κατά τα ανωτέρω ποσοστού 0,25 τοις χιλίοις δεν αποτελούν εισόδημα δυσανάλογο με αυτό άλλων ελευθέρων επαγγελματιών. Στους καιρούς προ κρίσης επέτρεπαν την άνετη διαβίωση (και όχι τον πλουτισμό) των υποθηκοφυλάκων, ενώ στον καιρό της κρίσης, οι περισσότεροι υποθηκοφύλακες αντιμετωπίζουν πια μέτρια έως σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Από πού κι ως πού όμως θεωρεί ο αρθρογράφος σας ότι κακώς εισπράττουμε όσα μας επιτρέπει ο νόμος να εισπράττουμε, χρησιμοποιώντας την παραπλανητική και συκοφαντική έκφραση ότι τάχα "πλουτίζουμε αδικαιολόγητα"; Μας τα δίδει ή δεν μας τα δίδει τα ποσά αυτά ο νόμος, ναι ή όχι; Αν μας τα δίδει, τότε δεν είναι "αδικαιολόγητη" η είσπραξή τους. Αν δεν μας τα δίδει, τότε πολύ απλά δεν πλουτίζουμε και είναι συκοφαντικό τότε εξ αυτού του λόγου το δημοσίευμα.
ε) Έχει ιδιαίτερα έντονη διάθεση ο αρθρογράφος σας να επιχειρηματολογήσει περί του ότι δεν είμαστε δημόσιοι λειτουργοί τάχα επειδή είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες. Προφανώς δεν γνωρίζει ότι μέχρι και ο δικηγόρος -το κατεξοχήν ελευθέριο νομικό επάγγελμα- χαρακτηρίζεται ρητώς στο νόμο "δημόσιος λειτουργός". Προφανώς δεν γνωρίζει ότι και ο συμβολαιογράφος και ο δικαστικός επιμελητής -δημόσιοι λειτουργοί που και αυτοί, όπως και οι άμισθοι υποθηκοφύλακες, έχουν σφραγίδα με το Εθνόσημο- είναι και αυτοί ελεύθεροι επαγγελματίες. Προφανώς δεν γνωρίζει ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας ρητώς έχει αποφανθεί ότι έχουμε την ιδιότητα του δημόσιου λειτουργού, που άλλωστε κατοχυρώνεται και εκ του Συντάγματος, ο ρόλος των οποίων μάλιστα είναι θεσμικά τόσο αναβαθισμένος, ώστε, πάντοτε κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας, να διαφοροποιείται "σε σχέση με τους ασκούντες άλλα δημόσια λειτουργήματα υπό την ιδιότητα του ελεύθερου επαγγελματία".
Και εν πάση περιπτώσει, τα παραπάνω μπορεί ο αρθρογράφος σας να μην τα γνωρίζει. Διερωτώμεθα εντούτοις ποια είναι ακριβώς η σκοπιμότητα του να υποβαθμίσει την ιδιότητά μας ως δημοσίων λειτουργών ο αρθρογράφος σας;
στ) Εάν ο αρθρογράφος σας έμπαινε στον κόπο να διαβάσει κιόλας της μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας για τα ακίνητα, θα διάβαζε ότι στον δείκτη Registering Property, η Π.Τ. περιλαμβάνει ατυχώς και όλες τις διαδικασίες μεταβίβασης εν γένει ενός ακινήτου, που ειδικά στην Ελλάδα αφορούν σχεδόν στο σύνολό τους διατυπώσεις άσχετες με τον σκοπό της μεταγραφής. Οι περισσότερες από αυτές είναι φορολογικού χαρακτήρα (καταβολή φόρων για τη μεταβίβαση, φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ κ.λπ.) ενώ κάποιες ειδικά νεότερες αφορούν πιστοποιητικά που εκδίδουν οι μηχανικοί (ενεργειακό πιστοποιητικό - πιστοποιητικό μη ύπαρξης αυθαίρετων κατασκευών). Με όλα αυτά, λογικό είναι να κατατάσσεται η Ελλάδα χαμηλά.
Αυτό όμως που είτε αποκρύπτει είτε δεν γνωρίζει ο αρθρογράφος σας είναι ότι στον μοναδικό διεθνώς συγκριτικό δείκτη που αξιολογεί καθαρώς την καταχώριση της ακίνητης ιδιοκτησίας, η Ελλάδα και το "ανάπηρο" κατά τον αρθρογράφο σας σύστημα των υποθηκοφυλακείων λαμβάνει ένα εντυπωσιακό 9,24 με άριστα το 10 για το 2017, τη στιγμή που π.χ. η Γερμανία λαμβάνει μόνον 8,22 με άριστα το 10. Και τούτο, χωρίς να έχουμε κτηματολογικούς χάρτες και χωρίς να έχουμε πλήρη μηχανοργάνωση. Ιδού το σχετικό link.
ζ) Ο αρθρογράφος σας, αλήθεια, έχει αναρωτηθεί γιατί δεν έχουμε κτηματολόγιο; Έχει αντιληφθεί ότι η διαδικασία κτηματογράφησης, έτσι όπως γίνεται σήμερα, έχει επικεντρωθεί στην επανακαταχώριση της ήδη καταχωρισμένης περιουσίας των Ελλήνων πολιτών; Ότι δηλαδή ασχολείται με κάτι φαραωνικό και απολύτως άχρηστο, αντί να επικεντρωθεί στη χαρτογράφηση των γεωτεμαχίων της χώρας, την οριοθέτηση των δασών και του αιγιαλού; Έχει αντιληφθεί ότι τα έσοδα των υποθηκοφυλακείων, που υπολογίζονται σε 400 με 500 εκατ. ευρώ ετησίως, τουλάχιστον, θα κατευθυνθούν τώρα πια σε κάτι που κατ' ευφημισμόν μόνον ονομάστηκε κτηματογράφηση και στην ουσία το είχαμε ήδη;
Ενόψει όλων των ανωτέρω, αναμένουμε, κύριε Διευθυντά, τα κάτωθι:
1) Δημοσίευση της παρούσας επιστολής μας σε συνθήκες προβολής όμοιες με τις συνθήκες προβολής του αρχικού ως άνω άρθρου.
2) Επανορθωτική δήλωση πλήρους αποκατάστασης της πραγματικότητας από τον αρθρογράφο σας και συγγνώμης προς τον κλάδο μας, για όσα συκοφαντικά και προσβλητικά διετύπωσε.
Σε διαφορετική περίπτωση, επιφυλασσόμεθα για την αποκατάσταση της τιμής και της υπόληψής μας, τόσο για ίδιο λογαριασμό ως σωματείο, όσο και για λογαριασμό καθενός εκ των μελών μας, ενώπιον των αρμοδίων Δικαστηρίων.
Για το Δ.Σ της Ένωσης Αμίσθων Υποθηκοφυλάκων Ελλάδος
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΑΛΗΣ
Πρόεδρος
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΑΚΗΣ
Γενικός Γραμματέας»
Η απάντηση του Κ. Μαρκάζου
Σε απάντηση όσων αναφέρει το ΔΣ της Ένωσης Αμίσθων Υποθηκοφυλάκων, και προσπερνώντας τους χαρακτηρισμούς «αμόρφωτο, άσχετο και με επιφανειακή και κακοπροαίρετη προσέγγιση στα πράγματα» στο πρόσωπό μου, έχω να αναφέρω τα εξής:
α) Στο άρθρο αναφέρεται ότι το κόστος των συναλλαγών ήταν υπερβολικό. Στο κόστος συμπεριλαμβάνονται και οι αμοιβές των υποθηκοφυλάκων και όσα αποδίδονται στο Δημόσιο. Αν για μία πράξη μεταγραφής δικαιολογούνται σαν εύλογα ποσά εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, αυτό είναι στην κρίση του καθενός. Επισημάνθηκε ότι οι αμοιβές ήταν νόμιμες και υποχρεωτικές (δηλαδή αδιαπραγμάτευτες). Αλλά η άποψή μου είναι ότι ήταν ένα λάθος που στοίχισε ακριβά στην οικονομία (και στην τσέπη όσων πλήρωσαν). Εκτός και αν επιτρέπεται να έχουν άποψη μόνο όσοι εισπράττουν ενώ απαγορεύεται να έχουν γνώμη όσοι πληρώνουν. Επίσης πουθενά δεν υπερασπίστηκα τον νόμο 4512/2018. Μάλλον το αντίθετο έκανα, όταν αναφέρω στο άρθρο ότι οι αμοιβές αυξάνονται αντί να μειώνονται.
β) Για όσα αναφέρονται για την απόδοση των αμοιβών στο Κτηματολόγιο δεν έχω να απαντήσω κάτι, καθώς δεν αναφέρω τίποτα στο άρθρο. Όμως έχω μείνει με την απορία από πού προκύπτει ότι το ΝΠΔΔ "Ελληνικό Κτηματολόγιο" θα διαχειρίζεται ανεξέλεγκτα έσοδα (όπως αναφέρει στην επιστολή του το ΔΣ). Θα συμβούλευα (εντελώς φιλικά) ότι δεν είναι καλή δικαιολογία να συνεχίσει να εισπράττει κάποιος αμοιβές προεξοφλώντας ότι όλοι οι άλλοι είναι απατεώνες.
γ) Η «πλήρης και απεριόριστη αστική ευθύνη του υποθηκοφύλακα» (-προσθέτω- όπως και οποιουδήποτε άλλου) δεν προϋποθέτει απεριόριστες αμοιβές, ούτε απαγορεύει ένα λογικό πλαφόν (όταν μάλιστα οι αμοιβές είναι ποσοστιαίες και αδιαπραγμάτευτες).
δ) Για το αν κάποιες αμοιβές αμίσθων υποθηκοφυλάκων έχουν κριθεί σαν «αδικαιολόγητος πλουτισμός» (όπως το παράδειγμα με τα ομολογιακά δάνεια στο άρθρο) παραπέμπω (ενδεικτικά μεταξύ περισσοτέρων) στις αποφάσεις του Αρείου Πάγου υπ’ αριθ. 1207/2015, 1206/2015 και 1430/2017. Έχουν μάλιστα επιστραφεί αμοιβές κατόπιν τελεσίδικων και αμετάκλητων αποφάσεων (προφανώς και το ΔΣ γνωρίζει πολύ καλά αυτές τις αποφάσεις).
ε) Δεν αρνούμαι την ιδιότητα του δημόσιου λειτουργού σε όποιον του έχει απονεμηθεί, ούτε ακόμη και σε όσους θέλουν να αισθάνονται έτσι. Εξακολουθώ να προτρέπω ότι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε όσους προβάλλουν αυτή την ιδιότητα όταν υπερασπίζονται επαγγελματικά συμφέροντα. Συνήθως μπλέκονται διαφορετικά θέματα και μάλιστα εκ προθέσεως.
στ) Η κατάταξη της χώρας στην κατοχύρωση της ακίνητης περιουσίας γίνεται από διεθνείς οργανισμούς (στους οποίους παραπέμπει το άρθρο). Αναφέρω επίσης ότι «προφανώς οι ταπεινωτικές κατατάξεις δεν αφορούν μόνο τις διαδικασίες που διεκπεραιώνουν τα υποθηκοφυλακεία». Αν θέλουμε να αποδείξουμε ότι η χώρα είναι σε άριστη κατάταξη στο θέμα, φοβάμαι ότι δεν αρκεί να πειστώ εγώ, αλλά κάποιοι τρίτοι που ζουν στο εξωτερικό.
ζ) Ομολογώ ότι δεν έχω καλές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που θέτει σε αυτό το σημείο η επιστολή. Την έλλειψη πάντως κτηματολογίου στην Ελλάδα την έχουμε πληρώσει ακριβότερα από τα 500 εκατ. ευρώ που εισέπρατταν ετησίως (βάσει της επιστολής) τα υποθηκοφυλακεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου