Όσα δεν γνωρίζετε για την Καταλονία και την Ιστορία της
Η Καταλονία είναι μία μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές (ισπ. Comunidades Autσnomas) που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας.
Η Καταλονία έχει πληθυσμό 7 εκατομμυρίων κατοίκων. Η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Βαρκελώνη.
Το έδαφος της Καταλoνίας καλύπτει 32.114 τ.χ. στο βoρειοανατολικό άκρο της Ισπανίας και συνορεύει βόρεια με τη Γαλλία. Στα εδάφη αυτά κατοικούν ιστορικά, κατά συντριπτική πλειονότητα, Καταλανοί, οι οποίοι είχαν κάποτε συστήσει και το Πριγκηπάτο της Καταλoνίας.
Η Αυτόνομη Περιοχή της Καταλoνίας απολαμβάνει εκτεταμένης αυτονομίας από το ισπανικό κράτος, έχει δική της Κυβέρνηση, Κοινοβούλιο, δικαιώματα συλλογής φόρων. Επίσημες γλώσσες είναι τα καταλανικά και τα ισπανικά. Οι Καταλανοί έχουν μακριά ιστορία καταλανικής εθνικής υπόστασης έως τον 18ο αιώνα που καταλύθηκε οριστικά το καταλανικό κράτος (Generalitat, Ζενεραλιτατ).
Από το 1900 περίπου και μετά οι Καταλανοί θεωρούν τους εαυτούς τους όλο και περισσότερο χωριστό έθνος σε σχέση με τους Ισπανούς.
Γεωγραφία
Η Καταλονία δεν αποτελεί μια εννιαία μορφολογική ενότητα.[4] Αντίθετα, το ανάγλυφό της μοιράζεται μεταξύ τριών μορφολογικών ενοτήτων: τα Πυρηναία, το Κεντρικό Καταλανικό Βύθισμα που είναι επέκταση του αντίστοιχου του Έβρου και τη μεσογειακή ζώνη που ορίζεται από το Παράκτιο ορογραφικό σύστημα.
Η σημαία της Καταλονίας
Η σημερινή σημαία της Καταλονίας (Senyera) προέρχεται από το ιστορικό έμβλημα του Στέμματος της Αραγωνίας (Senyal Reial del Rei d' Aragó). Ο κυρίαρχος μύθος για την προέλευσή του αναφέρεται στον Βιλφρέδο τον Τριχωτό (Guifré el Pilós) από τον οποίο ο αυτοκράτορας Κάρολος ο Φαλακρός (που, το 870, μόλις του έχει παραχωρήσει τις κομητείες του Ουρζέλ και της Σερδάνια) είχε ζητήσει βοήθεια για να αντιμετωπίσει τους Νορμανδούς. Στη διάρκεια της μάχης, ο Βιλφρέδος τραυματίζεται από ένα βέλος. Το βράδυ, ο Φράγκος αυτοκράτορας πηγαίνει στη σκηνή του κόμη, ο οποίος είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι του κοντά στο οποίο βρίσκεται η ασπίδα του, χρυσής απόχρωσης χωρίς καμία διακόσμηση. Βουτάει τέσσερα δάχτυλα στην ανοιχτή πληγή του Guifré και σχεδιάζει, με μια κίνηση, τις τέσσερις κόκκινες γραμμές δίνοντας έτσι στην Καταλονία το έμβλημα της.
Ωστόσο ιστορικά το έμβλημα είναι αποτέλεσμα της επαφής της περιοχής με την εραλδική τέχνη που είχε αναπτυχθεί στα μέσα του 12ου αιώνα στην κεντρο-δυτική Ευρώπη. Το 1150 εμφανίζεται ήδη από το πρώτο έμβλημα με τέσσερις κάθετες στήλες σε νόμισμα του Ραιμούνδου Βερεγγάριου Δ'. Έκτοτε όλοι οι απόγονοί του (μέλη δηλαδή του Οίκου της Βαρκελώνης που αποτέλεσε την βασιλεύουσα δυναστεία του Στέμματος της Αραγωνίας μέχρι το 1410) θα φέρουν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο τις τέσσερις κόκκινες στήλες πάνω σε κίτρινο ή χρυσό φόντο. Κατ' επέκταση το ίδιο το Στέμμα της Αραγωνίας και ο κατά καιρούς μονάρχης θα ταυτιστεί με το σύμβολο αυτό.
Αυτό αποδεικνύεται από την παραχώρηση εκ μέρους του Ιακώβου Α' του συμβόλου ως στις κατεκτημένες πόλεις της Βαλένθια και της Μαγιόρκα μα και από την συνέχιση της ταύτισης της Κορόνας με τις τέσσερις στήλες ακόμη κι όταν μετά το 1412 θα αναλάβει την βασιλεία η καστιλιανική δυναστεία των Τραστάμαρα.
Η μετατροπή του συμβόλου των τεσσάρων κάθετων στηλών σε σημαία όπου αυτές γίνονται οριζόντιες θα λάβει χώρα σταδιακά και θα οριστικοποιηθεί με την πολιτισμική αναγέννηση της Καταλονίας (Reinaxença). Τότε θα ταυτιστεί με την Καταλονία κυρίως λόγω της ταύτισής της με τον Οίκο της Βαρκελώνης.
Το ίδιο σύμβολο αποτελεί παράλληλα αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας και των λοιπών πρώην κτήσεων του Στέμματος της Αραγωνίας και γι'αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει με μικρές παραλλαγές την Αραγωνία, την Χώρα της Βαλένθια και τις Βαλεαρίδες νήσους στην Ισπανία όπως επίσης και το Περπινιάν στην Γαλλία.
Η "Confederaciσn Nacional del Trabajo"
Τον Οκτώβριο του 1868 επισκέφθηκε την Ισπανία ο αναρχικός θεωρητικός, Γκιουσέπε Φαννέλι. Οι ιδέες της αναρχίας έγιναν σχετικά γρήγορα αποδεκτές από μεγάλο μέρος του λαού της Καταλονίας αλλά και γειτονικών αγροτικών περιοχών, όπως η Αραγονία. Στην Βαρκελώνη ιδρύθηκε επίσης την εποχή του Φανέλλι το "Ateneo de la Clase Obrera", όπου έδινε την ευκαιρία σε μικρές ομάδες να συζητούν τις ιδέες του Φουριέ (Charles Fourier) και του Προυντόν (Pierre Josef Prοudhon) και τις δυνατότητες που υπήρχαν για την οργάνωση της κοινωνίας με βάση τη συνεργασία.
Η "Confederaciσn Nacional del Trabajo" (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας), ή αλλιώς CNT, ιδρύθηκε το 1910.
Ήταν η πιο ισχυρή και πιο σημαντική οργάνωση στην Ισπανία. Η ψυχή όλων των δύσκολων εργατικών αγώνων στην Ισπανία κι αργότερα η σπονδυλική στήλη της αντίστασης ενάντια στον Φράνκο και της σοσιαλιστικής αναδιοργάνωσης της χώρας.
Έλεγχε 36 καθημερινές εφημερίδες, ανάμεσα στις οποίες ήταν και η "Solidaridad Obrera" στη Βαρκελώνη, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Ισπανίας με κυκλοφορία 240.000 φύλλα κι η "Castilla Libre", που ήταν η πιο δημοφιλής εφημερίδα στη Μαδρίτη.
Η CNT είχε εκδώσει χιλιάδες βιβλία και μπροσούρες κι η συνεισφορά της απέναντι στην εκπαίδευση των μαζών υπήρξε μεγαλύτερη απ’ τη συνεισφορά οποιαδήποτε άλλου κινήματος στην Ισπανία. Σε αυτή εντάχθηκαν οι αναρχικοί Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, Πεστάνια, μεταξύ άλλων.
Η CNT έπρεπε να αμυνθεί, για αυτό δημιουργήθηκαν επιπρόσθετες ομάδες αποκαλούμενες "solidarios" (αλληλέγγυοι) για να αναλάβουν αυτόν τον αγώνα. Έτσι τον Ιούλη του 1927, σε μια μυστική συνάντηση στη Βαλένθια, αναρχικοί αντιπρόσωποι από ολόκληρη την Ισπανία, συνενώθηκαν για να ιδρύσουν την Αναρχική Ομοσπονδία Ιβηρικής (F.A.I.) που συνεργάστηκε στην αντίσταση με τη CNT και το P.O.U.M. (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενοποίησης-τροτσκιστές).
Απαγορεύεται να σε λένε Τζόρντι
Το 1931 οι Καταλανοί κατάφεραν να αποκτήσουν ευρεία αυτονομία, κάτι όμως που τους στέρησε ο δικτάτορας Φράνκο όταν ανέλαβε την εξουσία στην Ισπανία, το 1939.
Προηγήθηκε η εσωτερική σύγκρουση των δημοκρατικών δυνάμεων, με τους κομμουνιστές να παίρνουν τον έλεγχο της πόλης από τους αναρχικούς και τους τροτσκιστές. Επιχείρησαν να συνθηκολογήσουν με τον Φράνκο, όμως εκείνος δεν δέχθηκε καμία διαπραγμάτευση.
Για να τιμωρήσει τους "ανυπάκουους" Καταλανούς απαγόρευσε τη χρήση της καταλανικής γλώσσας, εξόρισε περίπου 200.000 ντόπιους, ενώ δεν δίστασε να διατάξει την εκτέλεση του τότε Προέδρου της Λουίς Κομπανί.
Απαγορεύτηκε ακόμη και ο προστάτης άγιος της Βαρκελώνης, ο Σαν Τζόρντι (Γεώργιος). Έτσι, όταν το 1974 ο Γιόχαν Κρόιφ απέκτησε γιο και αποφάσισε να τον ονομάσει Τζόρντι, στο ληξιαρχείο τού ανακοίνωσαν ότι το όνομα απαγορεύεται. Τελικά, έκανε την εγγραφή στο Ολλανδικό προξενείο.
Μετά τον θάνατο του Φράνκο (1975), η μετάβαση της Ισπανίας στην δημοκρατία, και η υιοθέτηση ενός δημοκρατικού συντάγματος από την χώρα (1978), βοήθησαν την Καταλονία στο να ανακτήσει την πολιτισμική και την πολιτική της αυτονομία.
Ιστορικές τοποθεσίες
Το βουνό του Μονσεράτ, με το χαρακτηριστικό σχήμα των απολήξεών του.
Τα τρία συμβολικά βουνά της Καταλονίας είναι το όρος Μονσεράτ (Montserrat) κοντά στη Μανρέζα , το όρος της Πεδραφόρκα (Pedraforca) και το Κανιγό (Canigó) που βρίσκεται στο γαλλικό διαμερίσματο των Ανατολικών Πυρηναίων, στην αποκαλούμενη από τους Καταλανούς Βόρεια Καταλονία.
Ιστορικές τοποθεσίες
Το βουνό του Μονσεράτ, με το χαρακτηριστικό σχήμα των απολήξεών του.
Τα τρία συμβολικά βουνά της Καταλονίας είναι το όρος Μονσεράτ (Montserrat) κοντά στη Μανρέζα , το όρος της Πεδραφόρκα (Pedraforca) και το Κανιγό (Canigó) που βρίσκεται στο γαλλικό διαμερίσματο των Ανατολικών Πυρηναίων, στην αποκαλούμενη από τους Καταλανούς Βόρεια Καταλονία.
Δημοψήφισμα 2014
Ένα μη δεσμευτικό ανεπίσημο δημοψήφισμα διεξήχθη από την κυβέρνηση της Καταλονίας στις 9 Νοεμβρίου 2014.[28] Η κυβέρνηση της Καταλονίας ανέφερε ότι συνολικά οι ψηφίσαντες ήταν 2.305.290.[29] Τα ΜΜΕ υπολογίζουν τη συμμετοχή από 37,0% [30] [31] [32] ως 41,6%.[33] Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν καταφατικά ή αρνητικά σε δύο ερωτήματα: «Θέλετε η Καταλονία να γίνει κράτος» και «Θέλετε αυτό το κράτος να είναι ανεξάρτητο;».Το 80,8% των ψηφισάντων απάντησε καταφατικά και στα δύο ερωτήματα.
Επιλογή Ψήφοι Ποσοστό
Ναι - Ναι 1.861.753 80,76%
Ναι - Όχι 232.182 10,07%
Ναι - λευκό 22.466 0,97%
Όχι 104.772 4,54%
Λευκά 12.986 0,56%
Λοιπά 71.131 3,09%
Έναν χρόνο μετά, στις 2 Δεκεμβρίου 2015, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας ακύρωσε το ψήφισμα ανεξαρτησίας του Καταλανικού Κοινοβουλίου, αποδεχόμενο την προσφυγή της ισπανικής κυβέρνησης εναντίον αυτής της πρότασης, που θα άνοιγε τη διαδικασία ανεξαρτησίας της Καταλονίας.
Διοικητική οργάνωση
Η Καταλονία χωρίζεται από το 1832 σε τέσσερις επαρχίες που έχουν ως πρωτεύουσές τους τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις της: Βαρκελώνη, Λιέιδα, Ταραγόνα και Ζιρόνα. Στο επόμενο διοικητικό επίπεδο εντοπίζονται οι λεγόμενες «λειτουργικές εδαφικές ενότητες» (κατ.: àmbits funcionals territorials), που ομαδοποιούν τις φυσικές επαρχίες με βάση το αστικό κέντρο αναφοράς τους.[35] Υφίστανται επτά τέτοιες ενότητες: οι Περιοχές του Έβρου, η Πεδιάδα της Ταραγόνα, η Δυτική Καταλονία, τα Πυρηναία και Αράν, το Πενεδές, η Μητροπολιτική Περιοχή της Βαρκελώνης και οι Φυσικές Επαρχίες της Ζιρόνα. Ελάχιστη μονάδα διοικητικής οργανωσης είναι οι δήμοι που αριθμούνται σε 947. Παράλληλα, οι φυσικές επαρχίες της Καταλονίας (κατ.: comarques), σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ισπανία, είναι επίσημα θεσπισμένες ενότητες τοπικής αυτοδιοίκησης που αποτελούνται από το σύνολο των δήμων που βρίσκονται σε μια περιοχή με κοινά γεωγραφικά και οικονομικά χαρακτηριστικά.[36]
Χάρτης της διοικητικής δομής της Καταλονίας
Οι δήμοι με τον μεγαλύτερο πληθυσμό είναι οι εξής:
Δήμος Πληθυσμός (2014)
Βαρκελώνη 1.602.386
Οσπιταλέτ ντε Λιοβρεγάτ 253.518
Μπαδαλόνα 217.210
Τεράσα 215.517
Σαβαδέλ 207.444
Λιέιδα 139.176
Ταραγόνα 132.199
Ματαρό 124.280
Σάντα Κολόμα δε Γκραμενέτ 118.738
Ρέους 104.962
Ζιρόνα 97.227
Πληροφορίες από wikipedia και news247.gr
Πηγή alfavita.gr
Η ιστορία της Καταλονίας (Από το Πρώτο Θέμα)
Η Καταλονία, ήταν μία από τις πρώτες ρωμαϊκές κτήσεις στην Ισπανία. Τον 5ο αιώνα καταλήφθηκε από τους Γότθους, το 712 από τους Μαυριτανούς και στα τέλη του 8ου αιώνα από τον Καρλομάγνο που την ενέταξε στο βασίλειό του ως παραμεθόρια περιοχή διοικούμενη από κόμη. Η κυριαρχία των Φράγκων στην Καταλονία, τελείωσε στα χρόνια της βασιλείας του κόμη Μπορέλ (ο οποίος πέθανε το 991).
Η Καταλονία, ενώθηκε με την Αραγόνα, υπό τον ίδιο βασιλιά, το 1137. Το Generalitat de Catalunya, που ιδρύθηκε το 1289, υπερασπίστηκε τις παραδοσιακές καταλανικές ελευθερίες. Οι Καταλανοί, κυριαρχούσαν στην ένωση με την Αραγόνα ως το 1410. Η αραγονική δυναστεία Τρασταμάρα που ανέβηκε στον θρόνο, αντιμετώπισε τη μεγάλη δυσαρέσκεια των Καταλανών.
Αποκορύφωμά της, ήταν μια μεγάλη αλλά αποτυχημένη εξέγερση, στη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β' (1462 – 1472). Με τον γάμο του Ιωάννη Β' με την Ισαβέλα της Καστίλης, η Ισπανία ενοποιήθηκε και η Καταλονία συμπεριλήφθηκε σ' αυτή. Ωστόσο, μεταξύ 1640 και 1653, διακήρυξε την ανεξαρτησία της και εντάχθηκε στο κράτος των Αψβούργων, μετά από εγγυήσεις που έλαβε για την αυτονομία της. Όμως, η αυτονομία της καταργήθηκε με βασιλικό διάταγμα του 1716.
Το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία, αναθερμάνθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και ενισχύθηκε μετά το 1876, όταν η Εκκλησία οδηγήθηκε σε υποστήριξή του. Νέο δυναμισμό, απόκτησε ο καταλανικός εθνικισμός με τη νίκη (1901) του νέου, τότε, κόμματος Lliga Regionalista. Ως το 1913, είχε κατακτηθεί μικρός βαθμός αυτοδιάθεσης. Η εμφάνιση του Πρίμο δε Ριβέρα στην πολιτική σκηνή (1923), οδήγησε στον σχηματισμό της αριστερής συμμαχίας Esquerra Republicanna, η οποία θριάμβευσε στις δημοτικές εκλογές του 1931.
Αμέσως μετά, ο Πρίμο δε Ριβέρα, ανακήρυξε την Καταλανική Δημοκρατία. Ακολούθησαν συμβιβαστικές διαβουλεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση και τον Σεπτέμβριο του 1932, αναγνωρίστηκε με νόμο του ισπανικού κράτους η αυτονομία της Καταλονίας, Ο Φράνκο, κατάργησε τη Δημοκρατία της Καταλονίας το 1938. Η καταλανική κυβέρνηση, εξόριστη πλέον, είχε έδρα στο Παρίσι (1945-1947) και αργότερα στο Μεξικό.
Μετά τον θάνατο του Φράνκο (1975) και την επάνοδο της Ισπανίας στη δημοκρατία, με το Σύνταγμα του 1978, η Καταλονία ανέκτησε τη δική της πολιτιστική και πολιτισμική ταυτότητα.
Το 2006, τροποποιήθηκε το Σύνταγμα του 1978, μετά από διαπραγματεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας και επικύρωσή του με δημοψήφισμα.
Η κυβέρνηση της Καταλονίας έχει σημαντικές αρμοδιότητες σε 33 τομείς. Το Καταλανικό Κοινοβούλιο αποτελείται από 135 βουλευτές, ενώ ο πρόεδρος της Καταλονίας (σήμερα τη θέση αυτή κατέχει ο Κάρλες Πουτζδεμόν) εκλέγεται από το Κοινοβούλιο.
Να αναφέρουμε τέλος, τρία έργα, το "Χρονικό" του Bernat Desclot που γράφτηκε κατά το β' μισό του 13ου αιώνα και τα "Lo Crestia" και "Regiment de la Cosa Publica" του Fransesc Eixemenis (περ. 1327-1409), τα οποία έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του καταλανικού εθνικισμού.
Και να μην ξεχνάμε, τη φοβερή Καταλανική Εταιρεία, με έντονη δράση και παρουσία στο Βυζάντιο και, κυρίως, στη Νότια Ελλάδα, μετά τη μάχη της Κωπαΐδας το 1311, όπως είδαμε και σε δύο άρθρα στο protothema.gr!
Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια "ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ", τόμος 28, έκδοση 2007.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου