Νέα Πολιτική
του Στάθη Καραπάνου*
Εν όψει του οικονομικού εθνικισμού που καλλιεργεί ο Ντόναλντ Τραμπ σαν μοντέλο για τις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ και δεδομένων των προστατευτικών μέτρων που σκοπεύει να εφαρμόσει ειδικά εναντίον της Κίνας, το Πεκίνο φαίνεται να απευθύνει κάλεσμα προς τις Βρυξέλλες. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή η στιγμή αδυναμίας της Κίνας συνιστά μία καλή ευκαιρία να ξεκλειδώσει κάποιες πόρτες στα εμπορικά ζητήματα και να εξασφαλίσει την τήρηση από κινεζικής πλευράς των κανονισμών των διεθνών οργανισμών, όπως του ΟΗΕ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Βέβαια, βασική προϋπόθεση αυτής της σύγκλισης είναι η έννοια Ευρωπαϊκή Ένωση να συνεχίσει να υφίσταται στο προσεχές μέλλον.
Κίνα και ΕΕ οργανώνουν κάθε χρόνο μία σύνοδο κορυφής που διεξάγεται στις Βρυξέλλες, συνήθως τον Ιούλιο. Φέτος, η Κίνα ζήτησε η σύνοδος να γίνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Με αυτή την κίνηση, το Πεκίνο θέλει προφανώς να στείλει το μήνυμα στον Τραμπ πως, σε περίπτωση εμπορικού πολέμου, η Κίνα έχει φίλους και στην Ευρώπη. Επίσης, θέλει να υπενθυμίσει για μία ακόμη φορά αυτό που ο πρόεδρος της Κίνας Σι υπογράμμισε κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, δηλαδή πως η Κίνα υπερασπίζεται το ελεύθερο εμπόριο και την παγκοσμιοποίηση, σε αντίθεση με τον Τραμπ.
Οι Βρυξέλλες, από τη δική τους πλευρά, θέλουν η Κίνα να δεσμευτεί δημοσίως για την στήριξη των διεθνών οργανισμών, τους οποίους ο Τραμπ και ο Πούτιν προσπέρασαν αναφορικά με το συριακό ζήτημα, συζητώντας απευθείας με Ιράν και Τουρκία. Μεγαλύτερη σημασία για τις Βρυξέλλες έχουν όμως τα εμπορικά θέματα. Η κινεζική βιομηχανία χάλυβα έχει διπλάσια παραγωγή από αυτή του συνόλου των ευρωπαϊκών χωρών και οι κινεζικές εξαγωγές χάλυβα θεωρούνται υπαίτιες για το κλείσιμο πολλών εργοστασίων και την απώλεια πολλών θέσεων εργασίας στην Ευρώπη. Επιπλέον, η ΕΕ περιμένει ακόμα η Κίνα να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της για περεταίρω άνοιγμα των αγορών της σε ευρωπαϊκές επιχειρήσεις (διαπραγματεύσεις του 2013) και τη επενδυτική συμμετοχή της σε έργα υποδομών στην Ευρώπη (Junker Plan).
Η Κίνα έχει δηλώσει επανειλημμένως πως ονειρεύεται έναν πολυπολικό κόσμο, στον οποίο η Ευρώπη είναι ενωμένη και δυνατή. Εάν η ΕΕ επιζήσει και οι σχέσεις με την Κίνα γίνουν ολοένα και πιο στενές, η Ελλάδα μπορεί να παίξει δυναμικό ρόλο σε αυτή την εξίσωση, τόσο ως πύλη εισόδου της Κίνας στην αγορά της ΕΕ μέσω του Πειραιά, όσο και του τουριστικού και πολιτισμικού τομέα, ο τελευταίος κατέχοντας πρωτεύοντα διπλωματικό ρόλο για την Κίνα παγκοσμίως. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε ευκαιρία και για την Ελλάδα να αρχίσει να αναρριχείται από το τελευταίο στρώμα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων στο οποίο βρίσκεται επί του παρόντος.
* Σινολόγος, βοηθός ερευνητή στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Νάπολης «L’Orientale»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου