Κύμα

analyst

Όπως σιγά σιγά ξεκινούν τα νερά ενός χείμαρρου και στο τέλος παρασύρουν τα πάντα στο διάβα τους, έτσι και η φύση επαναφέρει ξανά σαν χάδι στην σκέψη όλων των Ευρωπαίων την ιδέα την πατρίδας.

Άρθρο

– του Γεωργίου Μιχαήλ[1]

Μια ιδέα που μοιάζει σαν την αγκαλιά της μάνας η οποία τόσο πολύ έχει λείψει από ένα μετανάστη. Μια ιδέα η οποία αλλάζει σιγά σιγά τα συναισθήματα των ανθρώπων και στην Ελλάδα. Συναισθήματα που με την σειρά τους ξυπνούν το γνωστό καρδιοχτύπι του έρωτα και του πάθους όταν το βλέμμα μας έρθει αντιμέτωπο με την γαλανόλευκη σημαία.

Μια σημαία που, κάποιες άκαρδες κουρδισμένες από κάποιον ψυχικά αλλοιωμένο άνθρωπο μηχανές, καίνε μέσα στην περήφανη Ελληνική πρωτεύουσα χωρίς να τιμωρούνται. Χωρίς κανένας να σκέπτεται πως αυτή η πράξη ανοίγει τεράστιες πληγές στις ψυχές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ανθρώπων που μεγάλωσαν με το όνειρο να αντικρίζουν αυτήν την σημαία σε όλες τις περιοχές, από τις οποίες ξεριζώθηκε οποίος μιλούσε την ίδια γλώσσα με εμάς. Ανθρώπων οι οποίοι αισθάνονται ελεύθεροι, μόνο όταν η σημαία αυτή κυματίζει περήφανα κάτω από τον ουρανό που σκεπάζει το έδαφος πάνω στο οποίο ζουν.

Δεκαετίες τώρα, αυτή η συντριβή της ψυχής και της ελευθερίας, μας φουντώνει καθημερινά το αίσθημα της διαμαρτυρίας μέσα μας. Αναγκάζει το αίμα μέσα στις φλέβες μας να ρέει με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς. Αφυπνίζοντας έτσι από τον λήθαργο όλα εκείνα τα στοιχεία που αιώνες τώρα μεταφέρονται, από γενιά σε γενιά, στον κάθε ένα από εμάς δια μέσου της αλυσίδας της ζωής.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ''ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ''

ΣΗΜΑΙΑ ''ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΟ''

Εισαγωγή

Η σημαία αποτελείται από ένα κομμάτι υφάσματος - παλαιότερα από βαμβάκι, λινό ή μετάξι, σήμερα από νάιλον ή πολυέστερ - το οποίο απεικονίζει κάποιο σχήμα ή έμβλημα, μιας και οι σημαίες, κατά γενική ομολογία, έχουν συμβολική σημασία. Η σημαία, όμως, δεν είναι απλώς "τεμάχιον υφάσματος", όπως αναφέρει κάποια παλιά εγκυκλοπαίδεια, αλλά ένα σύμβολο που ενσαρκώνει ένα σωρό συναισθήματα και που εμφανίζεται σε όλα τα πιθανά και απίθανα σημεία, από τα πεδία των μαχών μέχρι τα γήπεδα.

Η σημαία αποτελεί για μια χώρα, ένα κράτος, το ιερότερο σύμβολό του, το πιο τιμημένο και αγαπητό από το λαό του, την πολιτεία, το στράτευμα και την εκκλησία του, το οποίο είναι κι αυτό που ουσιαστικά το αντιπροσωπεύει σε κάθε επίσημο και ανεπίσημο βήμα στο οποίο εμφανίζεται, εντός και εκτός της εδαφικής του επικράτειας (διπλωματικές και ειρηνευτικές αποστολές, εκδηλώσεις, κατορθώματα, κατακτήσεις κ.τ.λ.)...

Η σημαία αποτελεί για όλα τα κράτη ένα σύμβολο στο οποίο αποδίδεται ιδιαίτερη και πολλές φορές ανυπέρβλητη ευλάβεια: αποτελεί το υψηλότερο σύμβολο ενός κράτους, μιας και σ' αυτό συμπυκνώνεται η ιστορία του, το παρελθόν του, το παρόν του, η προοπτική του στο μέλλον, και αυτός που την κρατάει πρέπει να είναι και αποφασισμένος να την υπερασπιστεί με όλα τα μέσα, ακόμη και με τη ζωή του, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Όλη η δυσνόητη ιδέα της πατρίδας και του κράτους περικλείεται μέσα στη σημαία. 

Είναι τόσο στενά συνδεδεμένη η έννοια της σημαίας με την ελευθερία, ώστε και η ελάχιστη προβολή της σε εποχές σκλαβιάς και καταπίεσης σκορπάει ρίγη συγκίνησης, που αναστατώνουν τους σκλαβωμένους και τους ξεσηκώνουν σε επανάσταση, γι' αυτό και πάντοτε οι κατακτητές λαμβάνουν δρακόντεια μέτρα για να μην εμφανίζεται η σημαία της σκλαβωμένης χώρας. Παράλληλα, η έκφραση αποστροφής ή σθεναρής αντίθεσης σ' ένα κράτος ή ένα λαό εκτονώνεται συνήθως πάνω στη σημαία του, η οποία καίγεται κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. 

Η σημαία και οι ασήμαντοι

Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς  – 

Ήρκεσε η πράξη των τριών νέων που σήκωσαν την ελληνική σημαία στα νησιά που οι ίδιοι κατοικούν –ζουν στους Φούρνους, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα από αρκετά νησιά– για να αποκαλυφθεί όλη η γελοιότητα και ο ενδοτισμός των ελληνικών ψευδοελίτ. Κατά την προηγούμενη περίοδο ένα μέρος τους, με επικεφαλής τη φιγούρα του υπουργού Άμυνας, επιδίδονταν σε ανέξοδους λεονταρισμούς και «τσάμπα μαγκιές».

Όταν βρέθηκαν μπροστά σε ένα γεγονός αποφασιστικής σημασίας, το οποίο μπορεί να κρίνει ακόμα και την πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου, ή ακόμα και πολέμου με την Τουρκία, έσπευσαν να δείξουν τα νώτα τους, καλώντας στην ουσία τους Τούρκους να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο.

Καταρχάς, το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων βρίσκεται 23 μίλια μακριά από τις μικρασιατικές ακτές, ανάμεσα στις οποίες και παρεμβάλλεται το Φαρμακονήσι και η Σάμος. Επομένως, η τουρκική πρόκληση, με την πειρατική αφαίρεση της ελληνικής σημαίας από το μικρότερο νησί του συμπλέγματος (εάν πράγματι συνέβη), ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και αποτελεί ένα ουσιώδες βήμα προς την κατάληψη του μισού Αιγαίου, το οποίο διεκδικούν από το 1974 οι Τούρκοι.

ΤΗΝ 13Η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ 1822 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

ithesis

του Ανδρέα Μουντζουρούλια*

Την 13η Ιανουαρίου του 1822 λαμβάνει χώρα η Α´ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο. Το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος» που προέκυψε από αυτή, είναι ουσιαστικά το πρώτο ελληνικό σύνταγμα. Στις παραγράφους ρδ’ και ρε’ υπάρχει η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας. Το Πολίτευμα καθιέρωσε τα χρώματα κυανό και λευκό και ανέθεσε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.

Τα χρώματα της επιλέχτηκαν για να θυμίζουν το μπλε του Αιγαίου και το λευκό των αφρισμένων κυμάτων του.

Ακόμα και οι γραμμές της σχεδιασμένες 9 σε αριθμό όσες ακριβώς και οι συλλαβές του συνθήματος της Ελληνικής Επανάστασης «Ελευθερία ή Θάνατος» ενώ ο περήφανος λευκός Σταυρός συμβολίζει την αφοσίωση των Ελλήνων στην Ορθοδοξία καθώς και τη συμβολή της Εκκλησίας στο σχηματισμό του Ελληνικού Κράτους.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Σημαία

Του Νίκου Ιγγλέση

Μεγάλος καυγάς ξέσπασε ανάμεσα στους μνημονιακούς ολετήρες για το ποιος θα κρατάει την ελληνική Σημαία κατά τις μαθητικές παρελάσεις.

Η Σημαία όμως δεν είναι ούτε το σύμβολο του πρώτου μαθητή, ούτε το σύμβολο του τυχερού – κατά την κλήρωση – μαθητή. Η Σημαία είναι το σύμβολο του έθνους – κράτους των Ελλήνων.

Τη Σημαία δεν πρέπει να κρατούν ούτε οι άριστοι ούτε οι τυχεροί αλλοεθνείς μαθητές αλλά μόνο Έλληνες κατά το γένος. Η Σημαία είναι η ελληνική ταυτότητα και συμβολίζει την ιστορία του έθνους, τη θρησκεία του, τις αξίες του, τον πολιτισμό του. 

Τη Σημαία έβαψαν με το αίμα τους γενιές και γενιές Ελλήνων σε πολέμους, επαναστάσεις και εξεγέρσεις. Στην Παλιγγενεσία του 1821, στην Κρητική Επανάσταση, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρά Ασία, στα βουνά της Αλβανίας, στην Εθνική Αντίσταση, στο Πολυτεχνείο, στη μαρτυρική Κύπρο.

Οι "Έλληνες" υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, ο "ξένος" Αντετοκούμπο και ο σεβασμός στην Ελληνική σημαία!

Ινφογνώμων Πολιτικά

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο έχει σηκώσει ψηλά την Ελλάδα και την Ελληνική σημαία, σε μια περίοδο που οι υπουργοί της Ελληνικής κυβέρνησης βλέπουν με... συγκατάβαση το κάψιμο και τη βεβήλωσή της, σε μια περίοδο που οι πολιτικοί μας καταβαράρθωσαν τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας!

Περί εθνικών συμβόλων - Πόσο Έλληνας είναι ένας που γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν τιμά τα εθνικά σύμβολα και πόσο δεν είναι εκείνος που γεννήθηκε ξένος και τιμά, σέβεται και υπερασπίζεται τα εθνικά μας σύμβολα και μάλιστα με πάθος! Ιδού το ερώτημα!

του Σάββα Καλεντερίδη

Αποσάθρωση. Αυτή είναι η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό, όταν σκέφτομαι την συνεχιζόμενη κατάπτωση των ηθικών και εθνικών αξιών του οικοδομήματος που λέγεται Ελλάδα και ελληνικό έθνος. Το πολιτικό σύστημα, που εκπροσωπούσε και όφειλε να υπερασπιστεί τις ιερές έννοιες Πατρίδα, Έθνος, Ελληνισμός, Έλληνας, Ορθοδοξία, Σημαία, πάνω στις οποίες είναι χτισμένο το οικοδόμημα Ελλάδα, με την αδυναμία του να διαχειριστεί την οικονομική κρίση και να προασπίσει τα συμφέροντα της κοινωνίας και των πολιτών, άνοιξε την πόρτα του παραλογισμού.

Έτσι, περιθωριακά στοιχεία που είχαν εχθρική στάση στις παραπάνω έννοιες και γενικώς σε αυτό που η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας αποκαλεί εθνικά ιδεώδη, επικράτησαν, ανέλαβαν την εξουσία και προσπαθούν να γίνουν σύστημα.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ''ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ''

ΣΗΜΑΙΑ ''ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΟ''

Εισαγωγή

Η σημαία αποτελείται από ένα κομμάτι υφάσματος - παλαιότερα από βαμβάκι, λινό ή μετάξι, σήμερα από νάιλον ή πολυέστερ - το οποίο απεικονίζει κάποιο σχήμα ή έμβλημα, μιας και οι σημαίες, κατά γενική ομολογία, έχουν συμβολική σημασία. Η σημαία, όμως, δεν είναι απλώς "τεμάχιον υφάσματος", όπως αναφέρει κάποια παλιά εγκυκλοπαίδεια, αλλά ένα σύμβολο που ενσαρκώνει ένα σωρό συναισθήματα και που εμφανίζεται σε όλα τα πιθανά και απίθανα σημεία, από τα πεδία των μαχών μέχρι τα γήπεδα.

Η σημαία αποτελεί για μια χώρα, ένα κράτος, το ιερότερο σύμβολό του, το πιο τιμημένο και αγαπητό από το λαό του, την πολιτεία, το στράτευμα και την εκκλησία του, το οποίο είναι κι αυτό που ουσιαστικά το αντιπροσωπεύει σε κάθε επίσημο και ανεπίσημο βήμα στο οποίο εμφανίζεται, εντός και εκτός της εδαφικής του επικράτειας (διπλωματικές και ειρηνευτικές αποστολές, εκδηλώσεις, κατορθώματα, κατακτήσεις κ.τ.λ.)...

Η σημαία αποτελεί για όλα τα κράτη ένα σύμβολο στο οποίο αποδίδεται ιδιαίτερη και πολλές φορές ανυπέρβλητη ευλάβεια: αποτελεί το υψηλότερο σύμβολο ενός κράτους, μιας και σ' αυτό συμπυκνώνεται η ιστορία του, το παρελθόν του, το παρόν του, η προοπτική του στο μέλλον, και αυτός που την κρατάει πρέπει να είναι και αποφασισμένος να την υπερασπιστεί με όλα τα μέσα, ακόμη και με τη ζωή του, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Όλη η δυσνόητη ιδέα της πατρίδας και του κράτους περικλείεται μέσα στη σημαία. 

Είναι τόσο στενά συνδεδεμένη η έννοια της σημαίας με την ελευθερία, ώστε και η ελάχιστη προβολή της σε εποχές σκλαβιάς και καταπίεσης σκορπάει ρίγη συγκίνησης, που αναστατώνουν τους σκλαβωμένους και τους ξεσηκώνουν σε επανάσταση, γι' αυτό και πάντοτε οι κατακτητές λαμβάνουν δρακόντεια μέτρα για να μην εμφανίζεται η σημαία της σκλαβωμένης χώρας. Παράλληλα, η έκφραση αποστροφής ή σθεναρής αντίθεσης σ' ένα κράτος ή ένα λαό εκτονώνεται συνήθως πάνω στη σημαία του, η οποία καίγεται κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.